PARIS FRANCE
Sa damit na 'yon, naramdaman kong
proud ako sa mahal ko sa buhay,
maganda, sexy, at malakas.
At kakaiba 'yong mga pirma.
Iyan 'yong seven, pero kung titingnan mo sa likod,
mas maiksi 'yong pirma.
Oo, ito 'yong mahaba.
'Yung buo na may seven. Ito 'yong mabilis.
Oo.
Noong nakatira kami sa Manchester, pinuntahan ko siya sa Switzerland,
at dinalhan ko siya ng pirmadong T-shirt ni Cristiano.
Kaya na-inspire siya
at gumawa ng haute couture ng T-shirt ni Cristiano.
T-shirt siya, parang gano'n, na napaka-casual.
Pero kapag isinuot mo 'yong singsing,
nagiging pormal at pang-ballroom.
At alam mo na…
Kung di kita lalagyan ng hikaw o kung ano, peke 'yon.
Pero 'yong singsing na may koneksyon, sa 'kin maganda talaga 'yon.
Ang ganda ng parteng 'to.
Oo.
Promise ring namin ito ni Cristiano.
Isuot ko raw ito sa runway sabi ni Guram.
Lahat ay konektado.
Di ko gagamitin sa show 'yong pulang tracksuit jacket.
Tingin ko magandang jacket na isuot 'yon kasi parang parte ng itsurang ito.
Pagkalabas ng lahat ng model, tatanggali namin sa 'yo 'to.
-Okay. -Perfect.
-Tapos ponytail ba o ito, bun? -'Yong bun siguro.
-Oo? -Oo, kasi tingnan mo…
Oo, tama.
Maganda sa likod. Di mo gugustuhing tanggalin 'yong likod.
-Totoo. -Tingnan mo 'yong hugis, at dito rin.
Pababa siya. Tapos palabas.
Nakakatuwa. Grabe.
-Ang galing. -Gusto ko ito.
Confident ka. Ayos 'yan.
Di ako sigurado sa ikot.
First time niya 'tong maglakad. Ngayon pa lang talaga.
Wag kang ngumiti.
-Masaya ka ba? -Perfect na 'to.
Masaya ako na ginagawa natin 'to…
Ngayon ko lang ito nakita sa kanya at tamang-tama talaga.
Henyo si Guram.
Lahat ng nangyayari do'n. Isa siyang fashion pioneer.
I AM GEORGINA
Talagang malaking moment ito.
Oo nga.
Pumunta tayo sa rehearsal
kasi ngayon mo lang ito gagawin…
Kailangan natin ng oras.
Pwedeng tayo lang, pero dapat dama mo 'yong enerhiya
ng ibang model na naglalakad para maintindihan mo.
Alam mo 'yong ginawa namin sa January kidswear?
Sa unang pagkakataon.
-May nakita kami sa atelier. -Nakita namin sa Switzerland.
Ang sample age namin sa damit ay walong taon.
Sakto. 'Yong laki.
Sakto, at kay Junior, sa malaking damit tayo.
-Oo, dapat. -Medium na ang size niya.
Magiging maganda 'to.
-Magiging, bongga ito. -Sigurado 'yan.
Dahil maselan ako,
nagpakuha ako ng runway coach kay Ramón para mag-practice
at mag-adjust sa gusto ni Guram.
-Hi. -Hi. Kumusta?
-Ako si Sara. -Mabuti. Ikaw?
-Nice to meet you. -Salamat.
-Kumusta ka? -Mabuti.
Isang buong karanasan, di ba?
-Unang runway mo, tama? -Oo, tama.
Ilang araw kong iniisip…
Di mawala sa isip ko kung ano 'tong pinasok ko.
At dahil bukas na, wala ng atrasan pa.
Ilang oras bago ang runway show,
mas lalo akong kinabahan.
Normal 'yon. Tao lang din ako.
Sa show bukas, sabi nila, "Wag ilagay ang isang paa sa harap ng isa."
Dahil ang show ay, gaya ng sabi namin, alternative ang style.
Pag ang isang paa ay nasa harap ng isa, gumagalaw ang balakang mo.
Iyon ang ayaw nila.
-Oo, pero gusto ko 'yon. -Tama.
Kaya, liitan mo ang tiyan mo, diretso lang ang puwit mo.
Okay?
Imporante ito. Tumingin ka sa isang bagay lang.
Mag-focus ka sa nasa harapan mo.
-Seryoso ka lang. Parang galit ka. -Hindi.
Isipin mo 'yong kinaiinisan mo.
-Oo. -Ikaw.
Pinadali mo sa 'kin. Diretso lang…
Ayan. Okay, tara na. Malakas. Magaling.
Isa pa, nasa harap ko ang mga anak ko.
Sabi niya, "Wag mong tingnan at wag kang ngumiti."
Hindi, tama.
Di ako babanggain ng mga model.
Wag mo silang isipin.
Mag-focus ka sa sarili mo.
Kalimutan mo 'yong kasunod mo, okay?
Sabi ni Guram 'yong mga model
mabilis raw maglakad.
Sabi niya bilisan ko raw.
-Okay, sa tingin ko kaya ko na. -Magaling.
Salamat, Sara.
Hindi, salamat. Ikinagagalak ko ito.
Sabi ni Guram, maglakad daw ako nang malakas,
mabilis, di ngumingiti, at di tumitingin sa mga audience.
VETEMENTS SHOW PARIS FASHION WEEK
4:00:00 BAGO ANG SHOW
Pagdating ko pa lang sa Vetements show,
ang una kong ginawa ay lumabas papunta sa runway na lalakaran ko.
Pagka-ikot ng isa, alam kong handa na akong magbihis.
Oo.
Hello.
-Hindi ka kinakabahan, di ba? -Hindi.
-Sabi ko… -Masaya ako.
Sabi ko do'n sa ibang kinakabahan,
"Sixty percent ng mga model ko ay unang beses din nila maglalakad."
-Oo. -Kaya, maganda ang kumbinasyon natin.
At inayos natin para kumportable lahat.
Maglakad ka lang. Di mo kailangang gumawa ng kahit ano.
-Maglakad ka lang. -Oo.
-Okay. -Simple.
-Natatakot akong malaman ng mga tao. -Oo.
Kaya gusto kong makasiguro na isikreto lang natin ito.
Sige.
Kapag nakita ng mga tao ang mga damit, mababaliw sila.
Oo.
Wag mo lang munang hubarin ang jacket.
-Okay. Tatanggalin ko siya. -At nando'n din ako.
Bago ka lumabas, nandoon din ako. Pati si Elena, at tatanggalin namin 'yan.
Hindi sa huling segundo, mga 30 segundo.
Oo, ayos.
-Talaga? -Sa linya?
Oo, at gagawin natin, at sa tingin ko magiging…
Okay.
-Salamat sa pagkakataong ito. -Okay.
Magiging maganda ito, guys.
-Kaya mo 'yan. -Oo.
Bye.
Napaka-importante kay Guram na gawing sikreto 'yong damit.
Kaya sa aming dalawa, may mga tinatago kami.
Noong isang araw, nasira ko itong damit sa fitting.
-Inabot ng 12 oras para maayos. -Dose oras!
-Nalagyan mo ng makeup? -'Yong kuwelyo.
Grabe. Gumawa kang jellyfish ngayon.
Ang jellyfish.
Kinailangang imbentuhin 'yong "jellyfish."
Plastic 'yon sa ulo ko para makabihis ako nang di nadudumihan 'yong damit.
Tatakpan na namin si Gio.
'Yong hitsura walang jacket dahil…
wala muna dapat makakita ng suot niya bago ang show.
3:15:00 BAGO ANG SHOW
-Ang astig ng suit niya. -Pero sa kanya 'yan, di ba?
-Talaga? -Oo.
Sasagasaan nila ako.
Kalalabas mo lang.
Tandaan mo 'yong umpisa ng puti at gray.
-Para di ka tumingin sa mga tao. -Okay.
Pero nahihiya ako.
Hindi, ano ka ba, babe? Nakakahiya!
Nahihiya ako!
Okay. Sa tingin ko kaya ko na. Di naman gano'n kabilis.
Oo, pero pag may music na at pag…
Medyo kinabahan ako sa rehearsal kasama ibang model
dahil sa bilis nila.
Sabi ko, lalagpas ba tayo o hindi? Masisira ko ba?
Nakita ko si Valentina, na taga Argentina. Natuwa akong magkasama kami sa runway.
Noong isang araw, sinubukan ko at namantsahan ko.
-Malamang gano'n din ako. -Dose oras para alisin 'yong kuwelyo.
At ibalik ito.
Sa lakad, napakabilis at malakas ang lakad.
Ramdam mo 'yong tugtog, maganda 'yong beat.
Sobrang kabado.
Sabayan n'yo 'yong tugtog.
Gamitin n'yo 'yong bass, okay?
Si Ivana, parang kapatid ko.
At laging may hawak na pitaka. Gaya ng kapatid ko.
-Magsisimula na. -Oo.
-Helen, sino'ng nag-aayos ng train ko? -Ano?
Sino'ng mag-aayos ng train ko?
Ako! Hihintayin kita doon at aayusin ko.
May tutulong sa 'kin mag-retouch, pero ayaw pa nila akong paalisin. Aalis na ako.
Sandali!
Oo, sandali lang.
Magsisimula na ang party.
Lumabas siya na parang rocket.
Sa rehearsal, kinailangan naming ulitin ng tatlong beses.
At natakot ako bago 'yong show.
Parang, "Tatapakan nila ako." Ang bilis nilang naglakad.
Ang magagawa ko lang ay tumakbo.
Ang pinakamahirap sa show para sa 'kin
ay 'yong cotton ng damit na naiipit sa ilalim ng leather boots.
So minsan naiipit at muntik na akong madapa.
Sinubukan kong sundin lahat ng tips ng runway coach,
pati na rin ang mga tip ni Guram.
-Hello. -Di pa ako nakaka-tatlong hakbang.
Nagustuhan mo ba?
-Salamat. -Grabe. Ang ganda.
Ang ganda!
Magpapa-ayos na ako ng makeup at buhok. Nag-practice ako, at di ako natapilok.
Sa practice kasama lahat, natalisod ako. Sumabit 'yong heels sa damit.
Tinawagan ko si Cris, sabi niya, "Kinakabahan ka."
"Kalma, mahal ko. Kaya mo 'yan."
Alam kong kaya mo.
Kalmado ako. Totoo. Alam mo 'yon?
Hindi, pero kung mabagal ako, ayos lang.
Oo. Hanggang sa sabihin ko sa 'yo "Go," wag gagalaw.
Aayusin ko ang train mo at lumakad ka na.
-Darling. -Darling.
-Kumusta, darling? -May isang babae na ang pangalan Ivana.
Model siya. Ang ganda.
Di binibitawan 'yong Birkin niya. Maglalakad siya dala ito.
Sabi ko, "Parang kapatid ko. Di niya iniiwan ang bag niya."
Sabi namin, di siya ang kapatid ko pero siya ang kapalit ni Ivana.
Nakakatawa na laging dala 'yong bag niya.
-Ang galing niya, at ang ganda niya. -Ang galing. Ayun na nga.
-Kisses. -Bye.
-Saan kami uupo? -Mas malapit para makita si Mama.
-Siya 'yong designer. -Uy, Helen.
-Mateo. -Mateo.
Alana.
Mahiyain siya.
Mateo.
-Hi. -Hello. Nice to meet you.
Nice to meet you. Ang laki mo na.
-Sabi ni Gio malaki ka na, pero wow. -Siya ang susunod mong model.
-Malapit na maging model. -Totoo.
Malapit nang maging modelo.
Oo. Nice to see you.
Puntahan n'yo si Mommy n'yo. Balik kayo.
Surprise!
Tingnan mo ang mga model na 'to! Gusto ko ang T-shirt mo.
Gusto kong ibinabahagi sa mga anak ko ang mga ginagawa ko
dahil sabay naming natutuklasan ang mundo.
At excited at proud ako na ang una ko ay 'yon din ang una nila.
Maglalakad ka ba nang ganyan?
Tama!
Naka-heels?
Suot ito.
Masuwerte ang mga anak ko
na maging unang bata na magsuot ng Vetements,
at sobrang excited sila, sobrang proud,
at bagay na bagay sila sa Vetements fashion, 'yong mga damit.
-Sige, lakad. -Hindi!
-Ano'ng ikinatatakot mo? -Ba't di ka maglakad?
Wow. Sinasabihan mo kami pero ikaw ayaw mo din.
-Go. -Cris, lakad na.
-Kayo na. Babae kayo. -Maglakad ka kung gusto mo.
Okay, ako'y…
At ikaw, Cris, maglakad ka rin. Pwede rin lalaki…
-Di ko kaya. -Kaya mo 'yan.
All right, guys. Sorry. Kailangan na nating kumilos.
-Kanina pa niya ako tinawag. -Okay lang.
-Helen, ano'ng itsura ko? Maganda. -Ang ganda.
Teka. Isuot mo 'yong jacket ko.
Pwede ko bang kunin 'yong gloss?
Mamaya mo 'yong gloss, ha?
Sige, sa lineup ko na gagawin. Lagyan ko lang ng powder.
Ang naiisip ko lang ay wag tapakan 'yong train ng damit
at wag masagasaan ng mga model.
J BALVIN SINGER
WILLOW SMITH AKTRES
FEDEZ SINGER
CHER SINGER
NOAH CYRUS SINGER
JELENA KARLEUSA SINGER
May gusto ka bang sabihin bago maglakad sa Paris Fashion Week ng Vetements?
Kinakabahan ako, pero sikreto lang.
JULIA FOX AKTRES
5:36 p.m. na.
Kailangang seryoso lang ang itsura ko,
sumabay sa beat ng tugtog,
ihanda ang sarili na maglakad sa runway.
0:00:02 BAGO ANG SHOW
'Yong design, 'yong pagkaka-set up. Parang di ka mapipigilan.
Kakaiba at ang sarap sa pakiramdam.
Isang sikat na fashion show 'yon.
Lahat ng gawa niya ay may mensahe.
Lalo na sa mga sikat na babaeng naglalakad para sa kanya,
para sa 'kin na mapili niya,
napakaganda ng araw na 'yon, at nabalita kami.
ANG GANDA NI GEORGINA SA RUNWAY NABUHAY ANG SOCCERCORE
BALIK PARIS RUNWAY ANG VETEMENTS
SORPRESA SA RUNWAY: NAGLAKAD SI GEORGINA
-Georgina. -Alisin mo ang kamay mo.
Ang maglakad sa runway ng unang beses sa Paris Fashion Week,
sa harap ng mga anak ko, suot ang T-shirt ng partner ko.
nakaka-proud na i-represent ang pinakamagaling sa mundo
sa dibdib at sa puso ko,
at sa Vetements sa unang pagkakataon.
Parang itinadhana talaga.
-Ang galing mo. Nakakabilib. -Kumusta si Mama?
Nakakamangha.
Promise. Di ko sinasabi bilang kaibigan.
At 'yong mukha mo. 'Yong angas.
Paglabas ko nakita ko 'yong mga cellphone, kinabahan ako.
-Nagulat 'yong mga tao. -Di nila inasahan.
Paglabas mo, maririnig mo bulungan nila.
-Oo. -Nagulat sila.
Di talaga nila inasahan.
-At nagkakagulo sila. -Talaga?
At pagdaan mo, sobrang seryoso. Totoong model, para silang…
Nagwawala.
Di ako makatingin sa mga anak ko kung hindi, malilito ako,
at kailangang seryoso 'yong expression.
Isang urbane expression. Kabaligtaran ng kung paano ako.
Salamat at di ka pa umalis. Salamat.
Salamat.
-Nag-enjoy ka ba? -Oo.
-Espesyal na experience 'to sa 'kin. -Napakaganda.
-Salamat. -Grabe.
Hindi ko alam. Ang cute nila.
Para kayong mga pinaka-astig na model sa mundo, sa totoo lang.
First time 'to na may mga batang nagsuot ng Vetements.
-Unang beses. Unang tao. -Oo.
Natutuwa sila. Ni hindi sila makapagsalita.
Tingnan mo ako. Meron ako nito.
Lahat ng Vetements!
Para sa akin, isa itong event na unti-unti kong ina-absorb.
-Salamat. -Maraming salamat.
-Napaka-confident mo. Sobrang proud ako. -Oo.
Sobrang confident niya. Di kapani-paniwala.
Pati sa rehearsal. Nakita na kita.
Sampung beses kaysa noong sa rehearsal.
Para siyang supermodel.
Nabigla ako.
Para sa 'kin, ang saya na kasama natin si Gio na may T-shirt ni boyfriend
na pwedeng isuot, tapos nagiging parang evening gown.
Oo.
Madalas kong gamit ang damit ni Cristiano.
-Sinusuot ko ang T-shirt ni Cristiano. -Ganito…
May sasabihin ako. Ang dapat nating gawin ay…
Iuwi mo na 'yong damit.
-Sigurado ka? -Oo naman.
-Oo. -Kuwento mo ito.
Pero T-shirt mo 'yon. May pirma ni Cristiano.
Alam mo kung bakit?
Kasi di ko kayang isuot 'yong T-shirt
sa ibang modelo para sa anumang magasin.
Oo.
At balang araw, kung kailangan mong ilagay sa museo, gawin mo.
Salamat.
Ibinigay ni Guram 'yong damit
na inspired ng football at ng partner ko.
Alam ko na kung saan ilalagay 'yon.
MADRID SPAIN
TAHANAN NG PAMILYA
Sabi ni Guram, pang-museo raw ang damit na ito.
At mas babagay pa ba kaysa sa museo ko? May ginawa ako para sa 'kin.
Nagpagawa ako ng mini-museum para sa mga damit ko
dahil may sentimental value sila sa 'kin.
At ano pang mas mabuti kung hindi
sa isang room para sa kanila?
Nilagay ko rito lahat ng espesyal kong damit
para manahin ng mga anak ko
at isuot kapag gusto nila,
kung gusto nila.
Kung hindi, mga souvenir ito.
Itinatago ko 'yong mga pinakasikat kong damit.
Mula sa red carpet, mga espesyal na kaganapan.
Ito talaga 'yong paborito ko.
PARA SA VETEMENTS
RIYADH SAUDI ARABIA
Ako ang unang European na bida sa Amara Lens campaign.
Para ito sa mga contact lens,
pero dahil para sa mga bansang Arabo,
kakaibang mga contact lens ito.
Blue, green, o iba pa. Hindi. Iba't ibang kulay ng brown.
-Gusto mong isuot 'yong lens? -Oo.
Ilagay na natin.
Noong maiksi ang kuko ko,
mas komportable 'yong una kong campaign.
Pero ngayong ang haba niya, nahihirapan ako.
Hindi ako titingin.
Gusto kong mamatay.
Tsaka, maselan ang mga mata.
Ramón, tanungin mo kung ilan.
-Ilang mga challenge? -Anim.
Di ba nila pwedeng i-Photoshop na lang?
Bukas, maraming conjunctivitis. Sinasabi ko sa'yo, honey.
Regalong iuuwi.
Pero naging maayos naman lahat. Hindi ako nagka-conjunctivitis.
-May igaganda ka pa kaya? -Sa totoo lang, wala na.
Wag mo akong pagandahin. Baka magmukhang painting ako.
-Kapag hinubad ko lahat, parang, "Wow." -Sino siya?
Ah, pero…
Ramón, sobra ka na.
Nagpi-picture ako. Wala siya.
Lumapit siya at ginawa ito.
-Nakita kita. -Di ako nagpo-photobomb.
Tinitingnan ko 'yong itsura ng buhok mo. Bahala ka nga. Wala akong pake.
Okay. Guwapo ko, ano?
-Nasaan si Mama? -Nandiyan si Mama.
Sweetie, dumating ka rin sa huli?
'Yon na.
Tapos na!
LISBON PORTUGAL
Bata pa lang ako,
pangarap ko nang magka-beach house.
At pagkatapos ng lahat ng pagta-tiyaga, natupad ko na ito.
Sobrang proud ako sa resulta.
Gio!
-Darling. Uy, girl. -Darling.
Kumusta ka?
-Mabuti. -May regalo ako.
-Nagbibiro ka. -Ano?
-Ano'ng dinala mo? -Bonsai.
-Wag kang pumasok sa bahay na dala 'yan. -Ha?
-Sumpa 'yan. -Ano'ng sumpa?
-Sinusundan ako ng bonsai. -Ano'ng meron sainyo ng bonsai?
Pag nagreregalo ako o nakakatanggap ng bonsai,
natatapos ang relasyon na 'yon.
Ayaw ko 'yan sa loob.
-Iwan ba natin para sa kapitbahay? -Oo.
O may naiisip ka bang pwedeng pagbigyan?
'Yong gusto kong tapusin ang relasyon namin? Wala.
Sa ibang tao, suwerte ang bonsai.
Pero pag may binibigyan ako ng bonsai, nawawala sila sa buhay ko.
Ewan kung suwerte o proteksiyon ang dala nito,
para titingnan ito nang positibo.
Kaya bawal na bigyan ako o magbibigay ako ng bonsai.
At 'yong imposibleng relasyon na 'yon, mas ano ako, alam mo na?
Mas gusto sila, pero hindi.
Iwan mo diyan.
Pampasuwerte sila.
-Ang bonsai. -Puno ng pagkakaibigan.
Ewan ko kung pinoprotektahan ako ng halaman.
Dapat magtanong ako sa bonsai expert.
Kung sakali man, ayokong isugal ang pagkakaibigan ko.
Ang pagkakaibigan natin ay biniyayaan ni Fatima.
Ng Mahal na Birhen ng Fatima.
Wow!
Welcome sa aking beach house.
Ang ganda.
Ang pinakagusto ko sa bahay na ito ang lagi kong iniisip
na infinity style ito.
Pinto, sala, bakuran, at pool.
Wow, ang ganda ng bakuran.
-Oo, sobrang minimalist. -Ang ganda.
Palm trees. Napaka-tropikal. Ang ganda.
Mapapatay ko 'yong landscaper. Wag 'yong bonsai.
-Pero mga inukit na puno sila. -Ang bonsai ay 'yong dala ko.
-Di bonsai ang maliliit na 'yon. -Hindi.
-O 'yon. -Hindi. Wala sa kanila.
Gustong-gusto ng mga bata.
-May lugar sila para maglaro. -Oo.
-At maganda ang pool. -Oo.
Bibili ako ng heater dahil sobrang lamig.
Gusto ko 'yong nakababad lang ang binti ko.
-'Yong pagpapawisan ka. -Napakainit.
-Ayaw ko no'n. -Sa sauna!
Sa buwang ito, napakahangin,
pero may iba pa tayong buwan.
Sa bahay na ito, may Birhen ng Fatima rin ako.
Isang pangarap na natupad ngayong 2024.
Matagal ko nang gustong magka-beach house. Alam mo kung saan nasimulan 'to?
-Saan? -Sa World Cup sa Qatar.
Tumira kami sa napakagandang bahay, at sabi ko, "Grabe, gusto ko nito."
"Malapit sa beach para makapunta kami ng mga bata."
-Lugar na sarili mo. -Oo.
Parang pangalawang tahanan.
Malinis ang kulay na pinili ko. Kulay pastel
Ang ganda ng resulta.
Dahil magulo ang buhay ko, gusto kong kabaligtaran nito ang bahay ko.
Para lahat may kaayusan.
Ang ganda. Napakaganda.
Napaka-Caribbean.
At Extremaduran. Kailangan mo nang umalis sa Extremadura para makarating dito.
Parang Extremaduran dahil sa matibay na ugat doon,
at Caribbean dahil sa bakuran at mga puno ng palma.
Ano'ng gusto mong itawag?
Para pag pumupunta kami sa bahay mo.
Ang Perlas.
Dahil sa Qatar, do'n kami tumira sa Pearl Island.
-At kulay perlas. -Villa Perla.
-Gusto ko 'yon.
Ang Perlas, anak.
Masasabi kong totoong fairy tale ang love story ko.
Sa karamihan, si Cristiano ang pinakamagaling na player sa mundo
dahil sa mga nagawa niya. Sa 'kin, siya ang pinakamamahal ko.
Walang duda na para kami sa isa't isa.
Bagay kami sa isa't isa.
Siya ang kasama ko sa buhay.
Ang best friend ko. Ang pinagkakatiwalaan ko.
Siya ang tahanan ko. Pamilya ko. Ang mahal ko.
Walang duda, siya ang soulmate ko.
Paano ako di maniniwala sa Diyos
kung si Cristiano lahat ng ipinagdasal ko?
Yay!
Ang galing!
Salamat.
Pumasok na tayo, Cris. Malamig.
-Mag-toast tayo. -Cheers.
At 'yon ang mga pangarap na nagkatotoo sa ngayon.
-Tingnan mo may mga isda! -Tingnan mo! Isda.
Mga isda!
Tubig!
Ingat ka, Mateo. Ingat.
Pakiramdam ko magbabago ulit ang buhay namin.
Pero sa ngayon, patuloy akong maglalakbay kasama kayo.
Sa parehong direksyon, papunta sa magandang kinabukasan.
Laging magkakasama ang maganda kong pamilya.
Kung nasaan man sila…
nando'n ang aming paraiso.
Kaya ngayon, team, gusto kong sabihing mahal ko kayo.
At mula sa puso ko, maraming salamat
sa paggawa ng project na ito nang may parehong dedikasyon at pananabik
na meron tayo mula noong simula.
Hi! Ang ganda!
Hi!
-Alana, Mateo! -Mateo!
Okay, gusto kong baguhin ang sitwasyon ngayon
at sabihin na nagpapasalamat ako sa inyong lahat.
Ang I Am Georgina ay di magiging I Am Georgina kung wala kayo.
Mukhang madali pag tapos na,
pero ang dami ninyong ginawa
GEORGINA FINISH
At walang mas mas magaling na team kaysa sa inyo
para makamit ang mga nagawa natin.
Okay, on three!
Tara na!
I AM GEORGINA NETFLIX
GOURMET CLUB
Sana makuha ng Netflix team ko ang gusto nila.
Gusto ko kayong bigyan ng gift basket.
Na may ham at wine.
Para ma-enjoy nila at ng pamilya nila.
May gustong ibigay sa inyo si Cris para sa pagmamahal ninyo sa 'kin.
Ang super team ko.
Gusto niyang pirmahan itong mga T-shirts.
Ang galing ninyong team.
Naging kasama ko kayo,
at higit sa lahat, naging inspirasyon para ipakita ang best ko.
At sana, patuloy tayong magtulungan at magtagumpay.
Mahal ko kayo. Lagi kayong mamahalin ni Gio.
One, two, three. Action.
-Ang hirap. -Buwisit.
Sasamahan ba natin siya?
Ang tatamad n'yo. Grabe kayo. Diyan na lang kayo.
Sampalin n'yo nga ako?
Mababalian ka pag natumba ka. Ayaw kong matumba.
-Gumagalaw. -Ingat!
Giorgi!
Buwisit na.
-Nandito na ako. -Kiss ka.
Nakabalik na ako, lintik.
Honey, nakakabagot.
Last day mo sa school. Halika dito, bruha!
Walang pasok bukas!
Mama!
Barça!
Wag mong ilagay sa Netflix, okay?
-Hindi. -Wag sa Netflix.
Mag-picture ka.
Magaling, Alana.
Clapper.
Bibbidi-Bobbidi-Boo, tapos na ang show.
Pwede nating kunan 'yong sa 'tin, at lagyan mo ng kanta.
I-eedit 'yan mamaya.
Alisin 'yong sound. Okay.
O lumayo nang kaunti para pumunta sa harap ng camera.
Mas gusto kong maglakad, at kunan n'yo ang pwede.
-Bye, Netflix! -Bye, Netflix!
-Wag na dito. Banyo 'to. -Banya 'to.
Banyo 'to.
Pahingi ako ng
potato chips.
Mula rito.
Sila ay…
Ang sarap ng ham.
O chorizo sandwich o kahit ano.
May mga tao na ngayon na kakain sa interview nila.
Pwedeng maghintay rito? Okay?
Vane. Tingnan mo siya.
Hindi makakagalaw si Vane bukas.
Vane.
Hindi! Natumba!
Gusto kong mag-artista, pero di ako magaling.
Bakit?
Lagot kayo.
Ang ganda ng imahe.
Mahal, dito, wala dapat mangamoy.
Honey!
Honey.
-Kinuha ko ba 'yong mic? -Wag, please.
-Salamat, Cris. -Sige. Bye.
Ingat kayo.
Gusto mo makita? Tingnan mo.
"Di ko nakita, Papa."
-Nag-selfie ako dito. -Ayaw naming makita ang selfie mo.
Patayin mo ang radyo.
Mag-aasaran tayo pag-cut nila.
Vane, nag-cut na tayo, di ba?
Tapos na Netflix!
-Ngayon na! -Ngayon na!
Umuwi na tayo!
Nagsalin ng Subtitle: Miles Zafe