PARİS FRANSA
O elbisenin içine girince beraber olduğum adamla gurur duydum.
Kendimi güzel, seksi, güçlü hissettim.
-İmzalar da hep farklı. -Evet.
Yedinin üstündeki imza bu ama arkaya bakarsan
daha kısa imzası var.
Evet, bu uzun olanı.
Yedide tam olan var. Bu, hızlı attığı.
Evet.
Manchester'da yaşadığımız sırada İsviçre'ye gidip Guram'ı gördüm.
Cristiano'nun imzalı formasını götürdüm ona.
O da bundan ilham alıp
Cristiano'nun tişörtünden tasarım elbise yapmış.
Bu bir forma ama aynı zamanda oldukça da gündelik.
Ama bence yüzüğü takınca…
KREATİF DİREKTÖR
…gece ve balo kıyafetine daha çok benziyor.
Ayrıca biliyor musun,
sana küpe falan taktırırsam sahte durur.
Ama bir bağı da olan o yüzükle, bence bu şekilde çok güzel.
Bence bu şekilde çok güzel.
Evet.
Cristiano ile aramızdaki söz yüzüğü.
Guram onu podyumda takmamı istedi.
Her şey birbirine bağlı.
Kırmızı eşofman üstünü defilede kullanmayacağım.
Bu imajın bir parçası gibi göründüğünden şu an onu üstünü giymen iyi olabilir.
Bütün modeller çıktıktan sonra onu üzerinden çıkarırız.
-Tamam. -Mükemmel.
-Peki saç at kuyruğu mu, böyle mi? -Topuz olsun.
-Öyle mi? -Evet çünkü bak…
Evet, doğru.
Arkası böyle çok güzel. Arka tarafını kapamak istemeyiz.
-Doğru. -Ayrıca şuradaki forma bak.
İçeri kıvrılıp dışarı çıkıyor.
İmajı çok güzel tamamlıyor. Delice.
-Harika. -Bayıldım.
Kendine güveniyorsun. Harika.
Bu dönüşten emin olamadım.
Hayatında ilk defa yürüyor. Sıfırdan alıyor.
Gülümseme.
-Mutlu musun? -Bence mükemmel.
Bunu yaptığımız için çok mutluyum.
Elbiseyi üzerinde ilk defa görüyorum ve mükemmel oldu.
Guram bir dâhi.
İşin içinde bir sürü emek var. O bir moda öncüsü.
BEN GEORGINA
Büyük bir an olacağını söyleyebilirim.
Evet, biliyorum.
Provaya gelmemiz gerekecek
çünkü ilk defa yürüyeceğinden…
Bize biraz zaman lazım.
Ben sana gösteririm ama tam kavrayabilmen için
diğer modellerin enerjisini hissetmelisin.
Ama hani ocakta ilk defa çocuk giyimi yapmıştık ya?
-Atölyede bir şey görmüştük. -İsviçre'de.
-Giysiler için örnek yaşımız sekizdi. -Mükemmel, tam çocukların kalıbı.
Bence tam olur. Junior için de büyük kıyafetlerden alırız.
-Evet, kesinlikle. -Junior medium giyiyor.
Muhteşem olacak.
-Çok çılgın bir an olacak. -Evet, biliyorum.
Ben çok titiz olduğumdan
pratik yapıp Guram'ın isteklerini karşılayabilmem için
Ramón'dan podyum koçu tutmasını istedim.
-Selam. -Selam, nasılsın?
-Sara ben. -İyi. Sen?
KAST DİREKTÖRÜ
-Memnun oldum. -Ben de. Sağ ol.
-Nasılsın? -Harika.
Çok acayip bir deneyim olacak, değil mi?
-İlk defa podyuma çıkacaksın. -Evet, doğru.
Galiba günlerdir
neye bulaştığımı düşünmediğim bir anım bile geçmemiştir.
Defile yarın, artık vazgeçemem.
Defileden birkaç saat önce
biraz gerilmeye başladım.
Normal, etten kemiktenim sonuçta.
Yarınki defilede bir ayağını diğerinin önüne atmanı istemiyorlar
çünkü dediğimiz gibi defilenin alternatif bir tarzı var.
Bir ayağını diğerinin önüne atınca ister istemez kalçaların sallanır.
Bunu istemiyorlar.
-Evet ama ben seviyorum. -Doğru.
O yüzden karnını sık, poponu içeri çek.
Tamam mı?
Çok önemli. Sabit bir noktaya bak.
Bakışlarını ileriye odaklamaya çalış.
-Ciddi ol. Öfkeliymişsin gibi. -Hayır.
Seni kızdıran bir şeyi düşün.
-Evet. -Sen.
İşimi kolaylaştırdın. Tam karşıya.
Böyle. Tamam, hadi. Sert şekilde. Çok güzel.
Çocuklarım da önden izliyor olacak.
"Onlara bakıp gülümseme" dedi.
Yok, evet.
-Arkamdaki model beni ezmese bari. -Sen onu dert etme.
Sen kendine odaklan.
Arkandan geleni düşünme, tamam mı?
Guram bana modellerin acayip hızlı yürüyeceğini söyledi.
Motor takmamı söyledi.
-Tamam, galiba kaptım artık. -Gayet iyi.
Sağ ol Sara.
Asıl siz sağ olun. Zevkti.
Guram sağlam adımlarla yürümemi istedi.
Hızlıca, gülümsemeden ve izleyicilere bakmadan.
VETEMENTS DEFİLESİ PARİS MODA HAFTASI
DEFİLEYE KALAN SÜRE
Vetements defilesine gelir gelmez
ilk işim yürüyeceğim podyuma çıkmak oldu.
İlk geçişimi yapar yapmaz kendimi giyinmeye hazır hissettim.
Evet.
Merhaba.
-Endişeli değilsin, değil mi? -Yok.
-Bazı… -Mutluyum.
Endişeli olan birkaç kişiye dedim ki
"Modellerimin yüzde altmışı hayatlarında ilk defa podyuma çıkacak."
-Evet. -Yani iyi bir karışım var.
Herkesin rahat edeceği şekilde ayarladık.
Sadece yürü. Büyük hareketler yapmana gerek yok.
-Sadece yürü. -Evet.
-Tamam. -Basit.
-İnsanlar öğrenecek diye çok korkuyorum. -Evet.
Son ana kadar her şeyi gizli tutmaya özen göstermeliyiz.
Tamam.
Çünkü kıyafetleri görünce delirecekler.
Evet.
Son saniyeye kadar ceketini çıkarma.
-Tamam. Ben çıkarırım. -Ben de orada olacağım.
Sen çıkmadan önce orada olacağım. Elena da orada, ceketi biz çıkarırız.
Son saniye değil de 30 saniye öncesinde diyelim.
Evet, harika.
-Tamam mı? -Sıradayken.
Evet, çıkarırız ve bence çok şey olacak…
Tamam.
-Bu fırsat için sağ ol. -Tamam.
Harika olacak arkadaşlar.
-Canlı olalım. -Evet.
Görüşürüz.
Elbisenin gizli kalması Guram için çok önemliydi.
O yüzden aramızdan hiç su sızmıyordu.
Geçen gün provada elbiseyi mahvettim.
-Onarmaları 12 saat sürdü. -12 saat mi?
-Makyaj mı bulaştırdın? -Beyaz yakaya.
Onun üzerine denizanasını icat ettin.
Denizanası.
Denizanasını icat etmemiz gerekti.
Elbiseyi lekelemeden giyebilmem için kafama geçirdiğim torba oluyor kendisi.
Gio'nun üstünü örtüyoruz. Asıl imajı ceketsiz hâli çünkü…
Defile başlayana kadar kimse içinde ne olduğunu görmemeli.
DEFİLEYE KALAN SÜRE
-Kıyafeti ne kadar da havalı. -Ama o kendi kıyafeti.
-Öyle mi? -Evet, öyle.
Beni ezip geçecekler.
Sadece çıkıp yürü.
Beyazla grinin başladığı yere bakmayı unutma.
-İzleyicilere bakma. -Tamam.
Ama utanıyorum.
Yapma bebeğim, ne utanması?
Utanıyorum!
Tamam, iyiyim galiba. O kadar da hızlı değiller.
Evet ama müzik başlayıp çıktıklarında…
Diğer modellerle yaptığımız provada hızlarından ötürü biraz gerildim.
MODEL
"Becerir miyiz, batırır mıyız?" oldum.
Arjantinli olan Valentina'yı gördüm. Podyumu paylaşacağımıza sevindim.
Geçen gün provada elbiseyi lekeledim.
-Kesin ben de yapardım. -Yakayı çıkarıp takmaları 12 saat aldı.
Bu yürüyüş çok dinamik ve çok sert bir yürüyüş olacak.
Müziği hissedeceksiniz, çok ritimli.
Çok gergin bir müzik.
Müziğe ayak uydurun lütfen.
Bası iyice duyun, tamam mı?
Ablam gibi onun da adı Ivana
ve ablam gibi çantasından asla ayrılmıyor.
-Başlamak üzere. -Evet.
DEFİLEYE KALAN SÜRE
-Helen, kuyruğumu kim ayarlayacak? -Efendim?
-Kuyruğumu kim ayarlayacak? -Ben! Yanında bekleyip düzelteceğim.
Rötuşlar için yardımcılarım var ama henüz gidemiyorum. Şimdi giderim.
Bekle!
Evet, bir saniye bekle.
Parti başlıyor çocuklar.
Roket gibi fırladı.
Provada her şeyi üç kez tekrarlamak zorunda kaldık.
Defileden hemen önce korkuya kapıldım.
"Üzerime basacaklar, çok hızlı yürüdüler."
Tek seçeneğim koşmaktı.
Benim için defilenin en zor kısmı
pamuklu elbisenin rugan çizmelerin altına kaçmasıydı.
Bazen takılıp düşecek gibi oluyordum.
Podyum koçunun verdiği tüm tüyoları uygulamaya çalıştım.
Tabii Guram'ınkileri de.
-Selam. -Daha üç adım atamadım.
Beğendin mi?
-Sağ ol. -Tanrım. Muhteşem.
OYUNCU
Çarpıcı!
DEFİLEYE KALAN SÜRE
Şu an saç makyaja oturuyorum ama tek başıma çalıştım ve takılmadım.
Ama herkesle çıktığım provada takıldım. Topuklarım elbiseye dolandı.
"Gergin görünüyorsun" diyen Cris'i aradım. "Sakin ol, harika olacak" dedi.
Harika olacağını biliyorum. Benim içim rahat. Cidden.
-Tamam mı? -Evet ama yavaş yürüdüğümde sorun yok.
Evet. Ben "Git" diyene kadar gitme.
Kuyruğu düzelttiğim gibi çıkacaksın.
-Hayatım. -Hayatım.
-Nasılsın hayatım? -Ivana diye bir kız var.
Model. Çok güzel.
Birkin'ini elinden bırakmadı, onunla yürüyecek.
"Aynı ablam gibi, o da çantasından ayrılmaz" dedim.
"Ablam gibi olamaz ama yedek Ivana olur" dedik.
Her yerde çantasıyla çok komikti.
-Çok iyi gidiyor ve çok güzel oldu. -Çok havalı. Neyse.
-Öptüm. -Görüşürüz.
-Nereye oturacağız? -Annenizi yakından görmek için önlere.
-Bakın, tasarımcımız bu. -Selam Helen.
-Mateo. -Mateo.
Alana.
Çok utangaçtır.
Mateo.
-Merhaba. -Merhaba. Memnun oldum.
Seni görmek güzel. Amma büyümüşsün.
-Gio söylemişti ama vay be. -Bir dahaki sefere o modellik yapacak.
-Yakında modelsin. -Aynen.
Yakında modelsin.
-Peki. Sizi görmek güzeldi. -Evet, anneye gidelim. Arkaya geçelim.
Sürpriz!
Şu modellere bak! Tişörtüne bayıldım.
Profesyonel anlarımı çocuklarla paylaşmayı çok seviyorum.
Dünyayı beraber keşfetmiş oluyoruz.
İlk defa tecrübe ettiğim şeyleri onların da etmesi beni heyecanlandırıyor.
Böyle mi yürümen gerekecek?
Doğru!
Topuklularla mı?
Bunlarla.
Çocuklarım, Vetements giyen ilk çocuklar olma şansını yakaladı.
Çok heyecanlıydılar, çok gururlandılar.
Vetements tarzına ve kıyafetlerine çok da uygundular.
-Hadi, yürüyün. -Hayır!
-Neden korkuyorsunuz? -Sen yürüsene.
Şuna bak. Bize diyorsun ama sen yürümüyorsun.
-Hadi. -Cris, sen yürü.
-İkiniz yürüyün, siz kızsınız. -Çok istiyorsan sen yürü.
Tamam, ben…
Sen de yürüyebilirsin Cris. Erkekler de yürür.
-Yürüyemem. -Yürürsün.
DEFİLEYE KALAN SÜRE
Tamam, kusura bakmayın ama artık gitmemiz gerek. Hadi.
-"Bir dakika" diyeli beş dakika oluyor. -Olsun.
-Helen, nasıl oldum? Güzel mi? -Harika.
Dur. Ceketimi giydir.
Parlatıcıyı alsam olur mu?
Sonra da sürebilirsin, değil mi?
Evet, sırada beklerken sürerim. Şimdi pudra süreyim.
Aklımdaki tek şey elbisenin kuyruğuna basmamak
ve modellerin altında kalmamaktı.
ŞARKICI
OYUNCU
ŞARKICI
ŞARKICI - MODEL
Paris Moda Haftası'nda Vetements için podyuma çıkmadan son bir sözün var mı?
Gerginim ama çaktırmıyorum.
OYUNCU
17.36 oldu.
DEFİLEYE KALAN SÜRE
Ciddi bir ifade koruyarak
müziğin ritmine uygun yürümem
ve podyumda kendimi gaza getirmem gerekiyordu.
DEFİLEYE KALAN SÜRE
Tasarım, her şeyin ayarlanış şekli… Durdurulamaz hissediyorsun.
Eşsiz ve muhteşem bir duyguydu.
İkonik bir defile oldu.
Bütün elbiselerin verdiği bir mesaj vardı.
Bu nedenle podyuma çıkan onca ikonik kadın varken
seçilen birkaç kişiden biri olmak…
Muhteşem bir gün oldu işte. Haberlere çıktık.
GEORGINA PODYUMDA PARLADI
FUTBOL MODASINI CANLANDIRDI
VETEMENTS PARİS'TE TEKRAR PODYUMDA
PODYUMDA SÜRPRİZ: GEORGINA YÜRÜDÜ
-Georgina. -Elini yüzünden çek.
Paris Moda Haftası'nda, çocuklarımın önünde,
partnerimin formasıyla ilk podyumuma çıkmak…
Dünyanın en iyisini göğsümde ve kalbimde ve ilk olarak Vetements için
temsil etmek gurur kaynağıydı.
Yani tüm yıldızlar hizalanmış gibi oldu.
-Çok iyi iş çıkardın. Harikaydı. -Anneniz nasıl görünüyordu?
Harika.
Yemin ederim, arkadaşımsın diye demiyorum.
Bir de yüzün, o tavrın…
Çıkınca eldeki telefonları gördüm ve gerilmeye başladım.
-Delirdiler. -Beklenmiyordu.
Çıktığın anda uğultu oldu.
-Evet. -Delirdiler.
Hiç beklenmiyordu.
-Herkes deliye döndü. -Öyle mi?
Gerçekten çok ciddiydin. Gerçek bir model gibi, şey oldular…
Delirdiler.
Çocuklarıma bakamazdım. Baksam dikkatim dağılırdı.
Ciddi bir ifade takınmaya odaklanmalıydım.
Terbiyeli bir ifade. Yani normal hâlimin tam tersi.
Beklediğin için çok sağ ol. Teşekkür ederim.
Sen sağ ol.
-Hoşuna gitti mi? -Evet.
-Benim için çok özel bir deneyim oldu. -Çok güzel.
-Sağ ol. -Tanrım.
Bilmiyordum… Çok tatlılar.
Ciddiyim. Hep beraber dünyanın en havalı modelleri gibisiniz.
Vetements giyen ilk çocuklar sizsiniz.
-İlksiniz. İlk kişiler. -Evet.
Öyle şaşırdılar ki nutukları tutuldu.
Bakın bana, bende bu da var.
Her şey Vetements'dan!
Kendi adıma yavaş yavaş sindirebildiğim bir etkinlik oldu.
-Teşekkür ederim. -Çok teşekkürler.
-Kendinden çok emin yürüdün. Gurur duydum. -Evet.
Kendinden çok emindi, inanamazsın.
Ama ben seni provada görmüştüm zaten.
Provadaki hâlinin on katıydı.
Süper modeller gibi yürüdü.
Şoke oldum.
Gio'nun sevgilisinin formasını giymesi benim açımdan güzel oldu.
Üzerine geçirince gece kıyafeti gibi oluyor.
Evet.
Cristiano'nun giysilerini hep giyerim.
-Formalarını hep üstüme geçiririm. -Şey…
Ne diyeceğim, bence şöyle yapmalıyız…
Bence elbise sende kalmalı.
-Emin misin? -Elbette.
-Evet. -Bu, senin hikâyen.
-Ama o forma senin. Cristiano imzalamıştı. -Neden, biliyor musun?
Neden sence?
Bence bu formayı bir daha hiçbir modele,
-hiçbir dergi, hiçbir şey için giydiremem. -Evet.
Günün birinde bir müzeye koymak gerekirse de koy.
Teşekkür ederim.
Guram elbiseyi bana verdi.
Partnerimin futbol geçmişinden ilham almıştı zaten.
Nereye koyacağımı da biliyorum.
MADRİD İSPANYA
AİLE EVİ
Guram bana bu elbisenin müzelere layık olduğunu söyledi.
Kendi müzemden iyisi mi var? Kendime bir arşiv oluşturdum.
Elbiselerimden ufak bir müze oluşturmaya karar verdim
çünkü benim için manevi değerleri büyük.
En iyisi de kendilerine ait bir odalarının olmasıydı.
Bütün özel elbiselerimi bu alana koydum ki
kızlarıma kalsınlar,
istedikleri zaman giysinler,
tabii isterlerse.
İstemezlerse de hatıra olur.
En ikonik elbiselerimi saklıyorum.
Kırmızı halılardan, özel etkinliklerden…
Favorimin bu olduğu kesin.
VETEMENTS'A
RİYAD SUUDİ ARABİSTAN
Amara Lens kampanyasında yer alan ilk Avrupalı ben oldum.
Amara bir kontak lens kampanyası
ama Arap ülkelerine yönelik olduğundan bildiğimiz anlamda lens değiller.
MENAJER
Mavi, yeşil falan değil, hayır. Kahverenginin farklı tonları.
-Lensleri getirsem takar mısın? -Evet, takalım artık.
Tırnaklarım kısayken yaptığım ilk kampanyada daha rahat ettim.
Ama bu defa acayip uzunlar ve ben hassas olduğumdan zorlandım.
Bakamayacağım.
Öldüm.
Ayrıca göz de hassas bir organdır.
Ramón, sorsana kaç tane varmış.
-Kaç kere uğraşacağız? -Altı.
Photoshop'ta halledemiyorlar mı?
Yarın gözlerim cayır cayır yanacak, ben diyeyim.
O da cabası olacak.
Neyse ki çok da bir şey olmadı. Gözlerim yanmadı.
-Daha güzel olabilir misin acaba? -Hayır.
O kadar da yapmayın, yağlı boyaya dönüyorum.
-Makyajımı çıkarınca "Oha!" oluyorum. -Kim bu?
Evet ama…
Ramón, çok salaksın.
Fotoğraf çekiyordum, kadrajda değildi.
Kadraja girip şöyle yaptı.
Gördüm seni.
Bilerek yapmadım. Saçını nasıl yaptıklarına bakıyordum.
Neyse, boş ver.
Tamam. İyi görünüyor muyum?
-Annem nerede? -Annem içeride.
Tatlım, gelmeye mi karar verdin?
Bu kadar. Bitti.
LİZBON PORTEKİZ
Küçüklüğümden beri hep kumsalda evim olsun istemişimdir.
Bu kadar çalıştıktan sonra da bu hayali gerçeğe dönüştürebildim.
Sonuç ile çok gurur duyuyorum.
Gio!
-Canım. Selam kızım. -Canım.
Nasılsın?
-Harika. -Sana hediye aldım.
-Şaka mı bu? -Ne oldu?
-Bana bunu mu aldın? -Bonzai ağacı.
-Hayatım, onunla eve gireyim deme. -Neden?
-Lanet var. -Ne laneti?
-Bonzailer peşimde. -Bonzailerle ne derdin var?
Ne zaman hediye bonzai alsam veya hediye etsem
o kişiyle ilişkim sona erer.
İçeride istemiyorum.
-Komşuya mı bıraksak? -Evet.
Vermek istediğin başka biri varsa ver.
Kiminle ilişkimi bitirmek isterim? Yok.
Bonzailer çoğu insana şans getirir.
Ama ben birine hediye ettiğimde o kişi hayatımdan çıkıp gider.
Olumlu bakacak olursak belki de şans getiriyor, beni koruyor.
O yüzden bana bonzai verilmesini veya benim birine vermemi yasakladım.
Aramızdaki bu imkânsız ilişki onlarla daha şey olmama neden oldu.
Beni çekiyorlar ama yok.
Şuraya bırakıver.
Şans getirirler.
-Bonzailer. -Dostluk ağacı.
Belki de bu ağaç beni koruyordur.
Bu durumu bir bonzai uzmanına sormam gerek.
Ne olur ne olmaz. Arkadaşlığımızı riske atmayalım.
Fatima arkadaşlığımızı kutsadı.
Fatimalı Meryem.
Vay canına!
Karşında kumsaldaki evim.
Müthiş.
Bu evin en sevdiğim yanı
hayalimdeki sonsuz tarzda inşa edilmiş evi yansıtıyor olması.
Kapı, oturma odası, bahçe ve havuz.
Bahçe süpermiş.
-Evet, acayip minimalist. -Çok hoş.
Palmiye ağaçları. Tropikal. Çok güzel.
Şunları bonzai sandım, peyzajcıyı öldürecektim.
-Şekil verilmiş ağaçlarmış. -Sana getirdiğim ağaç bonzai tatlım.
-Şu küçükler de değil. -Evet.
-Şunlar da. -Yok, hiçbiri.
-Çocuklar çok sevmiş, oynayacak alanı var. -Evet.
-Havuz da çok güzel. -Evet.
Buz gibi olduğundan ısıtıcı almam gerek.
Ayaklarımı sokmayı seviyorum.
-İnsanın her yeri terliyor. -Sıcacık.
-En kötüsü. -Sauna gibi!
Bu bölge bu aylarda çok rüzgârlı oluyor
ama neyse, başka aylarımız da olacak.
Fatimalı Meryem biblosunu bu eve koydum.
2024'te bir hayal daha gerçekleşti.
Hep kumsalda evim olsun istemişimdir. Bu proje nerede doğdu dersin?
-Nerede? -Katar'daki Dünya Kupası'nda.
Çok güzel bir evde kaldık. "Keşke böyle bir evim olsa" dedim.
"Kumsala yakın olsun, çocuklarla gidebileyim. Eşyam olsun."
-Sana ait bir alan. -Evet.
İkinci bir evin gibi olur.
Çok sade tuttum. Pastel renkler…
Sonuç harika oldu.
Hayatım çok kaotik olduğundan evim tam tersi olsun isterim.
Her yerde düzen ve huzur var.
Harika. Çok güzel.
Tam Karayip tarzı.
Ve de Ekstremadura. Buraya gelmek için içinden geçiyorsun.
Buradaki güçlü kökler nedeniyle biraz Ekstremadura gibi,
bahçesi ve palmiyeler nedeniyle Karayipler gibi.
Buraya ne isim vereceksin?
Evine ziyarete geleceğimiz zamanlar için.
İnci.
Çünkü Katar'da İnci Adası'nda kaldık.
-Rengi de inci gibi. -Villa Perla.
-Bayıldım.
VILLA PERLA PORTEKİZ
İnci, tatlım.
Aşk hikâyem için gerçek bir peri masalı diyebilirim.
Tüm başarılarıyla çoğu insanın gözünde Cristiano dünyanın en iyi futbolcusu.
Benim içinse hayatımın aşkı.
Birbirimiz için yaratıldığımıza şüphe yok. Birbirimizi çok iyi tamamlıyoruz.
O benim hayat arkadaşım.
En iyi arkadaşım. Sırdaşım.
Benim yuvam. Benim ailem. Benim aşkım.
Ruh eşim olduğuna şüphe yok.
Cristiano dualarımda istediğim her şeyken Tanrı'ya nasıl inanmam?
Oley!
Harika!
Teşekkür ederim.
İçeri girelim Cris, soğuk oldu.
-Kadeh kaldıralım. -Şerefe!
Bunlar şu ana dek gerçekleşen hayallerim.
-Baksana, ne çok balık var! -Bak! Balık.
Balıklara bak!
Su!
Dikkat et Mateo. Dikkat et.
Hayatımızın yine değişeceğini hissediyorum.
Ama o ana kadar el ele yürümeye devam edeceğiz.
Aynı yönde, parlak bir geleceğe doğru.
Güzelim ailem hep bir arada kalacak.
Ailem nerede olursa…
…cennetimiz orası olacak.
Şimdi de sizi sevdiğimi söylemek istiyorum ekip.
Size yürekten teşekkür etmek istiyorum.
İlk andan beri duyduğum adanmışlığı ve heyecanı
bu proje boyunca yaşattınız.
Merhaba güzellik!
Merhaba!
-Alana, Mateo! -Mateo!
Peki, bugün farklı bir şey yapmak istedim.
Hepinize çok minnettar olduğumu söylemek istiyorum.
Ben Georgina, siz olmasanız Ben Georgina olmazdı.
Çektikten sonra izleyince çok kolay gibi görünüyor
ama çok emek gerektiriyor.
GEORGINA SON
Dünyada bizim başardıklarımızı başaracak
daha iyi bir ekip yoktur.
Tamam, üç deyince!
Yürü be!
BEN GEORGINA NETFLIX
Netflix ekibim hiçbir şeyden eksik kalmasın.
Sizinle birer hediye sepeti paylaşmak istedim.
Aileleriyle tadını çıkarsınlar diye iyi jambon ve iyi şarap var.
Bana yaşattığınız tüm sevgi için Cris size bir şeyler vermek istedi.
Süper ekibime.
Sizin için forma imzalamak istedi.
Müthiş bir ekipsiniz.
Hep yanımda oldunuz.
En önemlisi de en iyi yanlarımı ortaya çıkarmamı sağladınız.
Umarım birlikte paylaşmaya ve büyümeye devam ederiz.
Sizi seviyorum. Gio sizi hep sevecek.
Bir, iki, üç. Aksiyon.
-Çok fena oldu. -Siktir.
Biz gitmesek olur mu?
Aman sen inmeye çalışma zaten. Rezil. Kal sen orada.
Biri beni tokatlar mı?
Düşersen omurganı mahvedebilirsin. Düşmek istemiyorum.
-Sallanıyor. -Dikkat!
Giorgi!
Lanet olsun.
-Döndüm. -Öpücük at.
Döndüm ulan işte.
Tatlım, çok sıkıcı.
Okulun son günü. Gel buraya cadı!
Yarın okul yok!
Anne!
Barça!
Netflix'e koymayın, tamam mı?
-Olmaz. -Hayır.
Fotoğraf çek.
Aferin Alana.
Klaket.
Biz çıkalım kerevetine, bitsin defile.
Bizimkiyle çekelim, siz şarkıyı koyarsınız.
Kurguda atarlar.
Sesi kaldırıverin.
Biraz daha git de kameranın önüne geçelim.
Ben yürüyeyim, sen ne çekersen çek.
Güle güle Netflix!
-Yeter. Tuvalete giriyorum. -Tuvalet.
Tuvalet burası.
Bana patates cipsi verin.
Şuradan.
Bunlar…
Jambon çok iyi.
Ya da sandviç falan.
Artık herkes röportajlarda cips yemeye başlar.
Bir saniye bekleyebilir miyiz?
Vane. Şuna bak.
Vane yarın hareket edemeyecek.
Ah, Vane.
Hayır! Düştü!
Oyuncu olacaktım ama çok kötüydüm.
Neden?
Boku yediniz beyler.
Harika bir imaj oldu.
Tatlım, burada kimse kokmamalı.
Tatlım!
Tatlım.
-Mikrofonla gidiyorum. -Alayım.
-Sağ ol Cris. -Tabii. Hoşça kal. Kendine iyi bak.
Görecek misin? Bak.
"Görmedim baba."
-Şurada çok iyi bir selfie çektim. -Görmesek de olur, sağ ol.
Radyoyu kapat.
Kestiklerinde terbiyemizi bozarız.
Vane, kestik zaten, değil mi?
Netflix'e paydos!
-Şimdi! -Şimdi!
Eve gidelim!
Alt yazı çevirmeni: Yurdakul Gündoğdu