20 % DE DESCONTO NUN DOS NOSOS MILLEIROS DE PRODUTOS
Saúde.
Gloria, es a filla que oxalá quixese ter tido.
Mariluna, ti es a amiga con piscina que quería ter eu.
E sabes divertirte que non vexas!
Ou sexa, que deberías montar unha festa.
Unha cun toque de graza e un chisco de acción.
Sabemos que tes familia aquí.
Acción de Grazas? Non virían nin tolos. Se non me coñecen.
Esa non é a actitude, Mar. Tes que mudar o chip.
Invítaos. Coñéceos mellor.
Nunca é tarde para acadar a felicidade.
Que non celebramos Acción de Grazas aquí?
Estás cansa.
- Vaise encargar Lucía… - Da cea?
- De reservar. - Nun restaurante?
Non te vaias derrear, Lucia!
Restaurante, veña.
Voume deitar.
Síntoo. Sei canto che gusta…
Acción de Grazas.
Que fas se sabes algo turbio
que alguén non quere saber e non sabes como dicirllo?
É o da cunca coa cara? Ti víchela?
- Non debín comer aquela pataca. - Non falo diso.
Ines, traumatizoume o da cunca.
Non as podo ver. E encántame a sopa.
Onte comín xeado nun prato! Perdoa, cal era o problema?
Tonio contratou a Rusty para seducir a Gloria.
Ines! Que dis! Como non mo contaches antes?
- Ou a ela? - Se non me fala!
E crin que non durarían, pero seguen xuntos.
- E vén o Nadal… - Vaille encher o pavo.
Exacto. E antes de que lle chafe as patacas
ou lle faga unha salsa coas cirolas, téñollo que contar.
A ver, como lle conto a verdade?
- Cun correo anónimo como fas ti? - Non tal.
Si tal, ricopuredepataca460@gmail.com.
Merda.
Non podes contarlle por email que está cun puto.
Un amigo non fai iso.
A ver, non é por demonizar o traballo sexual,
pero se ela non o sabe, o consentimento non está claro.
Haillo que dicir á cara.
Agarda, Rusty está finxindo? É todo moi sospeitoso.
Preciso probas.
"Media xornada.
Búscase adolescente atractivo para seducir sobriñas
e distraelas do cancro do pai.
- Tarefas do fogar. 18 a hora." - Veu por esa oferta?
Agora si que me parece fatal.
Foder e limpar vale ó menos 25 a hora.
Non foden!
Onte el camiñaba raro.
Iso indica irritación. Ou sexa, non pasaron das mans.
- Só se refregan. - Canta sabedoría.
Gloria agradecerá tanto saber cando lle contes o da oferta.
Non. Nin de broma.
Xa che fixen de mensaxeiro e bouráronme.
- Como a todos. - Dillo dende atrás.
Tamén dá couces.
Cam ten as caneliñas fráxiles e ademais odia o conflito.
Certo. Meu primo chámame Kevin e nunca o corrixín.
Que o faga Demi. Ó non ser tan alta záfase dos golpes.
Ou deixamos a oferta aberta no ordenador
para que a lea e zafámonos todos.
Que teño que ver á parte de pantallazos de tetas?
Unha oferta de traballo rara
que… non está aquí.
Velaí está Rusty. Marcho, revísoche a oferta cando a atopes.
Oe, onde vai a oferta para prostitutos?
Cal?
Ah, a de Rusty. Esa borreina.
Nestes 15 minutos?
Si. Cando fostes buscar a Gloria, vina na pantalla
e dixen: "Como a vexa, bóurame."
Sen probas é imposible que me crea.
Eu vina. Son testemuña.
E queres que boure en ti?
Isto e o chasco de Acción de Grazas…
Non o ides celebrar? Que fago? Miña nai choia.
- Ceamos fóra. Ven. - Ou ven comigo.
Xunta elas. Paso das porcalladas veganas de miña irmá.
Esquecín isto.
De que andades a rexoubar?
De Acción de Grazas. Non nos gustan os nosos plans.
Vamos á festa de Mariluna. É a primeira que fai en 30 anos.
- Pareceralle ben? - Por suposto!
Que ganas.
Dígovos que este Acción de Grazas vai ser o mellor da miña vida.
Ata que o saiba todo.
Xa, pero é o día propio para contarllo.
Coa enchenta de pavo, non nos bourará tan forte.
Si.
Sempre bicas cos ollos abertos?
Non, só o facía para ver se che estaba prestando.
A ver, estábate bicando, así que… claro.
Pódese finxir bicando.
E tamén estaba comprobando se detectaba un cambio nos teus sentimentos,
porque é algo bastante típico de ti.
Xa, aí tes razón. Pero estouno traballando
cun podcast sobre relacións e mais un libro.
Estás lendo un libro?
Mi ma.
Xa. Quen contaba? Pasamos da parte divertida
ós libros para amañar relacións.
Como é tan duro?
A ver. Sempre é duro.
Adoitaba ter duro o de abaixo
e agora o duro é pensar e sentir. Non sei, será que…
Botamos de menos o drama!
- Agocharnos! - Mentir…
Que a xente nos xulgara. Xa non lle parece mal a ninguén.
E é aburrido. Ademais, o libro recomenda
saír con alguén que non te valore para aprender.
E eu non quero menosprezarte.
Estaremos destinados a ser amigos.
Cameron, cumpriuse a premonición que che revelou a bruxa! Era sobre nós.
Ai si?
Escollas o que escollas, trabucaraste.
Demi! Pero, ó final, terás que escoller non escoller.
Ninguén. E iso será o que escollas e atinarás!
E mírame. Solteiriño.
Mi ma, era verdade.
Teño que falar coa bruxa esa do musical de primavera.
Ou mellor non saber se farei de Aaron Burr. Pero quero sabelo.
Ai, meu Andre!
Benji quere que cee cos seus pais en Acción de Grazas.
- E iso é malo? - Si!
As rupturas son complicadas,
pero se coñezo os seus pais con este conxuntazo,
voulles encantar.
E custarame máis deixalo, por non facerlles dano.
Por que o vas deixar?
Porque se pega a min como unha lapa e afágame sen parar. Horrible.
Quéreme soar.
Xa. E…
Ai, meu Andre. El é eu e eu son ti?
Tan pesado era?
Vaites, nunca está un preparado para oír a verdade.
Que fago con el?
Como o deixo sen mancalo moito?
E que facemos nós esta noite?
Que alegría coñecerte.
Mario sénteo, pero está en Nova York.
E Ruby está en Marin cuns amigos.
E as xemelgas pelexaron,
así que deixámolas na casa. É o noso regalo para ti. E para nós.
Non si, Ruben? Ruben!
Es cuspidiña a ela.
A túa cara é coma a súa.
- Si. - E que casa máis bonita.
Si.
Pasamos?
Si.
Xenial.
Sígueos! Dálles queixo. E un abrazo.
- Veña. - Glo!
Temos un problema.
Mira onde os agochara.
Mariluna e eu inventamos uns xogos.
O dela chamábase U-la Friameira? E velaquí as están.
- Que? - Perdín eu.
Como quentamos a comida?
Non che sei.
Pero esta delicia de anacardios non a hai que quentar.
- Pódese comer crúa. - É unha porcallada.
É a primeira vez que Mariluna cea coa súa familia
e a primeira impresión é a que conta.
Non lle imos fallar facendo que se atragoen con algo
que cheira a bus cheo ou a estudio porno a última hora.
Xa o pillei! Non che vai.
Non lle vai a ninguén.
O meu mozo é cuadrilleiro.
Esqueceume. Vale. Con que acompañamos o prato?
É que tamén é o primeiro Acción de Grazas que teño mozo.
Non por nada, Davina,
pero a el váichelle a carne e non pode vivir só de amor.
Acabas de dicir "amor"?
Si. Rusty di que está namorando.
E ti crelo?
Digo, quérelo?
Glu, glu, matadas. Traio o paxaro.
Onde está o pavo asado?
Nas miñas mans. Collino na mellor charcutaría.
Tranquila. Vou co puré de patacas e…
Sacaremos adiante a cea.
- Dime, rula. - Como vas?
Sigo con náuseas.
Queres que vaia para aí? Non hai…
Queda aí. Cóidame Lucia.
Oe, díxenvos que a pasalo ben e Gloria prometeume que o fariades.
Así que divírtete. É unha orde.
Estou niso.
E coida a túa irmá.
Non sei que vos pasa ultimamente,
pero sodes familia e iso é importante.
Ines, prométemo.
Prométocho.
Miña irmá tíñate que adorar.
Era a súa preferida, va que si, amor?
Amor!
Manda truco.
Es igualiña,
pero sen selo.
Que ben.
Xa sei que é o que máis che gusta.
Alédame que o pasarades ben.
Vale. Boa noite. Eu tamén te quero.
- Ola. - Que tal túa avoa?
Ben. Inda non rifou con miña nai.
Está ben que se vexan máis, pero boto de menos a miña avoa.
O ano que vén preparámoslle nós a cea.
Nós?
Ti e mais eu.
Movede o cu! Hai que traballar organizados.
Isto é ciencia. E matemática!
É ciencia, matemática e arte!
- Manteiga vai! - Tentas sabotarme?
Ten que estar fría para que derreta ben.
- Xa. - Patacas arrefriando.
A ti paréceche tenra? Veña! Que perdemos calor!
Teñen que cocer máis. Temos 30 segundos para salvalas.
Veña! Como se o fixésedes máis veces!
É a primeira vez!
Vou por unhas algas. A ver se vos calmades.
Eu tamén. Que ansiedade!
Vale! Marchade! Dades noxo!
Váiseme a cabeza.
Vai todo ben ou pásalle algo á parella perfecta?
A nós? Non. Todo xenial. Mellor ca nunca. Deixámonos.
Que? E dilo tan tranquila. É raro, que a tranquilidade non é o teu.
Xa. Pero estou tranquila porque teño fe… e un segredo.
Cóntocho?
Ós tres anos, miña avoa, que tiña tamén terceiro ollo,
díxome algo antes de morrer.
Ti tamén descubriches que teu avó era teu pai?
Sigue. Os meus pais son novos.
Total, que me dixo que pasaría por moitas relacións
ata dar co pene da miña vida.
Tiñas tres anos e falábache do pene da túa vida?
A ver, estaba morrendo e moi posta.
Dixo que sería un tío que non sabería chiscar o ollo.
- Quen non sabe facelo? - O pene da miña vida.
Demi, podemos falar un momento?
Hai que contarllo a Gloria xa.
Que se desengane antes de que se namore.
Xa é tarde. Está tola por el.
É mellor calar. Acabarán rompendo.
Dicirllo non cambia iso, e odiaranos e/ou pegaranos.
Pois que nos odie e/ou nos pegue!
- Non podo. - Eu non llo digo.
Dicirlle que?
Mariluna mataría o seu home?
Oe, pensas que o matou ela e convídasnos á súa casa igual?
Rusty cobra por saír contigo!
Que?
É certo, Glo.
Vimos a oferta de traballo que puxo Tonio.
Non o fixo por mal, á súa maneira.
Vístelo escribila?
- Non. - Vístela na web?
Non.
- Vímola no portátil de Tonio. - Puido ser cousa de miña irmá.
Pero debe ser máis doado tragar esa tolería
que crer que alguén namorou de min.
Non é amor. É unha nómina.
Cala, Ines!
Sei que non é doado escoitalo, pero é a verdade.
Ti que sabes de verdades?
Sei que che mentín co da moza de Rusty, pero non minto sempre.
Tes razón. Ás veces dis a verdade.
Vin o que escribiches no meu caderno. Iso si é certo.
Es unha maldición.
Mamá morreu pola túa culpa.
Mamá tiña cancro.
E apareceulle por arte de maxia mentres estaba preñada de ti!
- Queda máis puré na cociña? - Quedaba, pero desapareceu.
Davina. Curiosamente, esquece que é vegana cando está chea.
O puré leva nata. Vaia vegana do carallo.
Que?
Ola, trouleiros!
Tanto ten. Recólleo o robot.
Un robot!
Na vida,
cando se chega á miña idade, un ten moito tempo para reflexionar.
E acidez de estómago.
E esa acidez non a causa só a indixestión.
Tamén o arrepentimento.
Pola vida que se tivo e pola que non se tivo.
- Pola familia de miña irmá. - A túa familia.
Pola miña familia.
Prometo non ter motivos para arrepentirme do tempo que me queda.
E montaremos nun flotador xigante
na montaña ou no río, dependendo da época.
Levaremos pixamas iguais no Nadal
e teremos un can que se chamará James Caneron
ou Cancán.
Nunca tiven cans, por iso ten que ser compartido.
E, Gloria,
grazas por lembrarme que, ás veces, o vaso pode estar medio cheo
e o salón turbio do aniversario, medio baleiro.
Que?
Perdoade.
Rematei. Arriba esas copas.
Feliz Acción de Grazas.
Feliz Acción de Grazas!
Eu tamén quero dicir algo.
Ben, coñecinvos a todos grazas a un traballo,
pero é moito máis ca un traballo.
É unha familia.
Non sabedes o agradecido que estou. Non ten prezo…
Prezo! Que palabra máis oportuna.
Sinto interromper, pero a ver se lles aclaras algo a estes parvos.
Pagouche meu tío para seducirme e distraerme?
É unha parvada. Dilles a verdade.
- Oe, síntoo. - Ves, Ines? Sénteo.
Como que o sentes? Que é o que sentes?
Xúroche que en canto me decatei do moito que me gustabas,
rexeitei os cartos.
- Cando… - É certo?
Vou vomitar.
Gloria… Mira, ven comigo. Falémolo.
Falar o que?
Que me enganaches por cartos?
Pero ten a súa lóxica.
Como vas saber o que é o amor se nin túa nai te quere?
Queredes repetir?
Trabuqueime.
Ninguén é quen de mudar a súa realidade.
Á xente boa pásanlle cousas malas.
O de Rusty é falso.
E meu pai está morrendo e eu son parva.
Que estúpida fun!
Nacín na merda e morrerei na merda.
Non digas iso!
En serio.
Seria póñome eu.
Non digas iso.
O papagaio que debuxaches semellaba unha pirola con ás
e Rusty deixoute gañar igual.
Que me leve o demo se iso non é amor.
Ai, Glo.
Mereces descansar, respirar fondo e…
Déixate de caralladas!
Xa sei que es actor, pero a función rematou.
- Ninguén te cre. - Non estaba actuando.
Meu! Que xa está. Non te vai perdoar na vida.
Cando non me pareceu ben o traballo, remedieino.
Non coma ti. Non o remediaches.
Unha merda! Confeseiche a verdade. Díxenche que mentira.
Xa, pero a Gloria non.
Non sabía como.
Eu tampouco.
Teño fame pola egoísta de miña irmá.
Que non che comín o puré!
Pois quen foi?
Tírame dun pé! Joker vai vir por min.
Ves? Es culpable, puta papafécula!
Non che sei. Fixen moito. É quen de papar catro quilos?
Estás caneco?
Non.
Chiscadela.
- Que? - Nada.
Cam é o pene da miña vida.
Que?
O tío Emilio ten as patacas!
Quen?
A cunca con cara!
- Como? - A ver, ide parando de beber.
Eu son o meu maior problema e teño que deixar de poñerme trabas.
Xusto.
Que Rusty rexeitase os cartos e cantara
demostra canto lle importo!
E o do paxaro pirola.
Escolleu o paxaro pirola.
Teño que deixar de criticar e controlar todo e ser máis fráxil.
Que non pense que non ten amaño. Teño que pedirlle perdón.
Bingo.
De nada.
Vou ir desculparme.
Dálle! Recupera o teu home. E os teus amigos.
Teño unha sorpresa e fai falla público.
Non sei por que me custa tanto admitir os meus erros.
Se cadra preocúpame ser eu o erro.
Non es un erro. Es humana.
Os celos trastórnannos a todos.
Non estou celosa.
Non vaias de santo.
Eu non aceptei un traballo para enganar xente.
Non, ti só sabotaches a túa irmá porque o tío pasou de ti.
Cres que me gustas?
Pois que fas falando comigo en vez de ir xunta túa irmá?
Es un puto merdeiro!
Mira, tes que superalo.
Se cadra, se o arrincas de raíz, esquécelo. Así que… bícame.
Veña.
Non quero bicarte.
Vale. Non o fagas, pero pasa páxina.
Ves? Nada. Nada de nada.
Rusty?
Xa sei que fun unha estúpida.
Non digas nada máis.
Non digas nada.
É que vos dixen cousas terribles ós dous.
Síntoo moitísimo. Perdoádeme, por favor.
Veña. Mariluna ten unha sorpresa.
Veña, ho.
- Axudámosche? - Non, que estragades a sorpresa.
Iso lle diría ó marido antes de matalo.
Parabéns!
Iso que é?
Un cheque, parva.
Pero para que?
Á xente boa non só lle pasan cousas malas.
Tamén cousas boas.
E encántanme os xogos e son unha lurpia rica.
Mi ma! É un programa de cámara oculta?
Non hai cámara, só cartos caídos do ceo.
Como?
Pasta! Canta?
Pois iso decidídelo vós.
Podo escribir aquí agora mesmo "un millón de dólares",
sen condicións, un agasallo, ou…
Si!
Ou podedes elixir gastar ese millón en tres meses,
sen que se vos note,
e gañar dez.
Dez dólares?
Dez millóns.
- É broma. - Non.
Como que sen que se nos note?
Non podedes mercar cousas materiais.
Só tedes que gastalo, pero non podedes dilapidalo.
- Non ten lóxica. - Ten.
Verédelo se é o que elixides.
É doado gastar e non ter res.
Éche a historia da miña vida.
Descubrirédelo vós mesmos.
Pero, se non o logrades, quedades sen nada. Pensádeo.
Marchamos.
Acompáñovos.
Gloria.
Tomade a decisión mentres vou con eles e despois asino o cheque.
E mais un pequeno que poidas cobrar.
Que?
É un montón de pasta!
Hostias. Canta pasta hai que ter para vivir aquí?
Non che sei.
Pero os cartos de RollerWorld axudarían.
Segues con esa teima?
Escoitei a irmá de Davina.
Dixo que o tal Jamal e señora Martinez
atoparan eses cartos.
Se atoparon a pasta, é que existe.
Inda que a vella tivera os cartos, está morta.
Onde diaño están?
Eses cartos son dos Santos.
Si, hai 40 anos! Eses cartos voaron, meu.
Pasámolo moi ben!
Sabes o que son as coincidencias kármikas?
Non inventes.
Unha morta moi viva e a súa familia.
Finxiu a súa morte a moi prea!
Para quedar coa nosa puta pasta.
Esquecín os globos!
Tíos, que forte. Pódeme cambiar a vida. A todos. Un millón de dólares.
- Ou dez! - Que o cambiarían todo.
E de verdade, non temporalmente.
Que fago?
"A sorte sorrí ós valentes". Díxoo Canela.
E atinou coas premonicións.
Non con todas.
Dixo que ía morrer alguén e non hai ningún morto.
Liscade. É unha propiedade privada.
Ten algo que é noso.
Hai algo que non me contaras do que che revelou Canela?
Si, dixo que unha irmá sería a perdición da outra.
Confundídesme con miña irmá.
Eu chámome Mariluna, non Marisol. Non teño os vosos cartos.
A nós non nos vacile, señora! Déanos a pasta!
Isto paréceme incrible. Toda a vida contaba que pasasen desgrazas.
E pasaron desgrazas, e foi culpa miña.
Provoqueinas eu. Fun a miña propia maldición.
Se tivese un chisco máis de fe,
tería sido quen de ver todo o bo que me rodea.
A ver, señora.
Calmémonos.
Sempre apostei por min,
porque era a aposta segura.
Pero acabouse!
Hoxe vou deixar de apostar por min
e vou comezar a apostar por todos nós.
Cremos que a caixa estaba maldita,
pero foi unha beizón.
Tróuxonos a todos aquí, a este momento. Ó noso momento!
Ó carallo os cartos fáciles.
Pensemos ó grande!
Gastaremos o millón para conseguir dez.
Podemos mellorar as nosas vidas.
Conseguir ó fin o que merecemos e salvar a meu pai!
Non estamos enmeigados!
Subtítulos: Marina do Albardeiro