CZAS ZABŁYSNĄĆ
Żyjąc w tym wielkim świecie
Z głową w chmurach
Wiem, że będę A-O, A-Okej
Kiedy zbliżają się kłopoty
Drogi Pamiętniku, dziś zaczynam wideopamiętnik,
ponieważ… w skrócie wszystko w moim życiu się zmienia.
Zobaczmy.
Jeden. Mój najlepszy kumpel Justyn przeprowadza się do Alabamy,
więc pójdę do gimnazjum sama.
Dwa. W ogóle nie urosłam przez lato.
Ani o centymetr.
Ale włosy mi urosły, więc przynajmniej wyglądam na wyższą.
Bajer.
Umówmy się, że to nie było trzy, tylko 2A.
Trzy.
Moja mama ma chłopaka.
Wiem, to megadziwne.
Tak lepiej.
Cztery.
Mój tata.
O nim opowiem później.
Ja, Maja Bursztyn, nie lubię zmian.
Mamy zacząć nową szkołę osobno?
Będziemy dzwonić.
Tata też tak mówił, jak leciał do Paryża.
Obiecuję.
On też obiecywał.
Gdybym mieszkał w Paryżu, byłbym bardzo zajęty.
Jedzeniem francuskich tostów, francuskich frytek, francuskiego chleba.
Głupol.
Dzięki.
Żebyśmy nie zapomnieli swoich twarzy.
Od tego są lustra.
Swoich nawzajem.
Wiem.
No to…
- No to żeg… - Nie mów tego!
Nara.
Tak. Żegnara. Mnie pasuje.
Mnie też.
Żegnara.
Maja Bursztyn
NA PODSTAWIE KSIĄŻEK PAULI DANZIGER
- Jestem gotowa. Maju. - Tak.
I jak ci się podoba?
Fajnie.
Dla taty się tak nie czesałaś.
Uczesałam się dla siebie.
Bo wychodzisz z Maksem.
Proszę cię, daj mu szansę.
Ciocia mówi, że to sportowe auto.
- Słucham? - Tylko taka faza.
- O rany. - Tak tylko mówię.
Dobra, panno mądralińska. Idziemy.
Mam prawie 12 lat, więc już mnie tak nie nazywaj.
Dobrze.
Przyniosłam ci zupę. Jesteś głodna?
Czekaj.
Nowi się wprowadzają.
Chcieli zdążyć przed początkiem szkoły.
Oby mieli psa.
- Ponoć mają córkę. - Wolę psa.
Dziwnie tak bez naszych znajomych, nie?
Tylko pies osłodziłby mi wyprowadzkę Justyna.
Wiem, co kombinujesz.
Posiadacze psów rządzą!
- Nie chcesz rządzić? - Żadnego psa.
Jak odpuszczę psa, to mogę przekłuć uszy?
Przemyślę to.
Cześć, Pamiętniku.
To oficjalne. Nowi przejmują dom Justyna.
Czyli on już nie wróci.
Zobacz, to oni.
Pamiętnik?
Prowadzę wideopamiętnik.
Czyli po prostu mówisz?
Tak?
Do siebie?
Ty piszesz do siebie listy.
To dla mojej terapeutki.
- Ale czytasz je na głos. - To pomaga…
Chyba jest w twoim wieku.
Ojej.
Cześć! Jestem Sara.
A to moja córka.
Witamy!
Super. Dziękuję. Jestem Rysia bez „k”. Macie psa?
Nie, a wy?
Chciałabym. Mama woli rybki.
„Nie chcę się czuć winna za bycie szczęśliwą.
Pora, żebym zajęła się sobą i swoim szczęściem”.
- Jasne. - Słyszałam!
Przestanę czytać swój dziennik.
Pizza gotowa.
Ciocia zawozi mnie jutro do szkoły?
Tak, będzie po ciebie o 7.00.
Może pójdziesz do sąsiadki?
Nie chce mi się.
Cieszysz się na jutro?
Nie wiem.
Może wyprowadzka Justyna sprawi, że rozwiniesz trochę zainteresowania?
Cieszę się, że nagrywasz pamiętnik.
I rysujesz. Ale potrzebujesz znajomych.
Dobrze jest mieć przyjaciół.
Czemu lubisz Maksa?
Rozśmiesza mnie.
I lubi tańczyć.
Dobra, wystarczy już.
KOCHAM MAKSA
NA SPRZEDAŻ
Tak na marginesie, tata też lubi tańczyć i rozśmieszał mamę.
Tak tylko mówię.
Trafi? Tak!
Trafił!
- Cześć, tato. Myślałam o tobie. - Tak?
Cześć, córeczko.
Którą masz godzinę?
Prawie północ.
Chciałem życzyć mojej gimnazjalistce
- świetnego dnia… - Północ?
Tak.
- I nie śpisz? - Wyszedłem.
Gdzie?
- Na kolację. - Z kim?
Kto tu jest rodzicem?
Tylko pytam.
To z pracy.
Świętowaliśmy, więc się przeciągnęło.
Bateria mi pada.
- Zadzwonię jutro. - Co świętowaliście?
Mama ci nie mówiła?
Moja firma otwiera nowe biuro,
więc pewnie wrócę.
Zaraz, tutaj?
Tak. Nie powinienem mówić „pewnie”. Wrócę. Wracam do domu.
Będę miał do was 20 minut.
Co? Kiedy?
Dam ci znać, jak tylko potwierdzą mi datę.
To bateria.
Trzymam kciuki za jutro. Kocham cię…
Tato?
Cieszę się, że wracasz.
Ciekawe, czy Maks tu nadal będzie.
Mam mu dać szansę, jak prosi mama?
Jak zareaguje na to tata?
Pomyśli, że go mniej kocham? On będzie mnie mniej kochał?
To tata powinien z nami być.
Ja, Maja Bursztyn, chcę wpełznąć do tego zdjęcia.
Co?
Otwórz.
- Hej! - Cześć.
Rysia bez „k”.
Maja przez „ma” i „ja”.
Sprytnie.
Zaczynasz jutro gimnazjum?
- Tak. - Ja też!
W co się ubierasz?
Nie zastanawiałam się nad tym.
Jesteś taka zabawna!
Dobra, nie zdradzaj.
Ja pewnie założę botki, czarne rajstopy,
krótkie spodenki, długi rękaw
i rozwichrzę trochę włosy.
Okej. Brzmi dobrze.
A ty co zrobisz z włosami?
To, co widzisz.
Jesteś taka zabawna. Do jutra.
Okej.
- Kicia… - Cicho, bo się wywalę.
Przepraszam. Gdzie masz pierścionek zaręczynowy?
Nie noszę go. Maja jeszcze nie wie.
Wiem. Pytam, gdzie go trzymasz.
Jest tam, w bezpiecznym miejscu.
Bardzo bezpiecznym. W szufladzie pod oknem.
Czemu to przed nią ukrywasz?
- Zrozumie to. - Wiem,
ale najpierw niech się odnajdzie w nowej szkole.
Cześć, kochanie.
Dzień dobry.
- Spałeś tu? - Maju.
Przepraszam, dobrze?
Jest wcześnie rano. On jest tu wcześnie rano.
Umówiliśmy się na poranne bieganie.
Smoothie proteinowe?
Zbyt zielone.
- Jest smaczne. - Zdrowe.
Uzupełnisz witaminy.
Dzień dobry.
Zjem pączka. Albo dwa.
- Trucizna. - To mój sweter?
- Tak. - Kiedy go wzięłaś?
Dzień dobry, Pam.
Maks. W zeszłym tygodniu? Maja mi go dała.
Co jeszcze ukradłaś?
Przyniosłam śniadanie.
Dziękuję, ale żadnych pączków.
- Masz wypić smoothie. - Mamo.
Spałeś tu?
- Pam! - Jest tu tak wcześnie rano.
Pytam dla koleżanki.
Nie spałem tu.
Już pytałam.
Czego szukasz?
Węgla rysunkowego.
Co na nim jest?
Był taki od początku.
- Okruszki? Nie. - No dobra.
- Zjadłam pączka w aucie. - Cukier puder.
Dobra, dwa. Zjadłam dwa!
Dwa? Jest 7.00.
Możesz zjeść i dziesięć.
Zaraz zwymiotuję.
- Wcisnęłabym dziesięć. - Ja też.
- Kto da 11? - Póki nie jesz ich w moim swetrze.
- Ja też tak robię pranie. - Jak nowy.
Mamo, mogę zjeść pączka?
Patrzą się na mnie.
Tyle cukru z samego rana?
Posłuchaj.
Justyn się wyprowadził. Idę do gimnazjum bez najlepszego kumpla.
Nie mam przekłutych uszu.
Mam tylko antyczną komórkę
i nie mam psa.
Mogę zjeść pączka?
Myślałaś o klubie dyskusyjnym?
- Dobrze! Możesz. - Jest!
Udało ci się!
Zbyt łatwo uległaś.
- Serio zaczynasz? - Zrobiłem smoothie.
Żadnych pączków.
Tata wraca z Paryża, więc…
Miałam ci powiedzieć. Wraca z powodu pracy.
Jego firma przenosi go z powrotem.
To ja miałam ci o tym powiedzieć.
A mnie kiedy?
- Nie wiedziałam, od kogo zacząć. - Mnie!
- Mai, jego córki. - Okej.
Okej.
Tego szukałaś?
Tak.
Twoje rysunki są świetne.
Dzięki.
Załóż, zanim zabierzesz się za pączka.
Nie pobrudzisz się.
Nikt nie chce smoothie?
Nie!
PRZEZ CIEBIE ZACZYNAM GIMNAZJUM BEZ NAJLEPSZEGO KUMPLA.
JUSTYN GEOGRAFICZNIE TAK.
EMOCJONALNIE NIE.
DZIĘKI, ŻE TO NAPISAŁEŚ.
MÓJ TATA WRACA Z PARYŻA.
Twój tata wraca? Co to oznacza?
Liczę, że robi to ze względu na mamę i do siebie wrócą.
Zaraz, a co z Maksem?
Co z nim? To auto sportowe.
- Co? - Tylko taka faza.
Mama mówiła, że to coś poważnego, że mogą się pobrać.
- Nie kracz. - Okej.
Spoko. Moja mama lubi przesadzać.
Albo sama chciałaby wyjść za Maksa.
Może go sobie wziąć.
Nadal będziesz mieszkać z mamą?
W połowie z tatą, a w połowie z mamą.
Świetny tytuł na horror.
Już się czuję jak w strasznym filmie.
W ogóle nie urosłam.
Statystyki pokazują, że niscy ludzie żyją dłużej i są zdrowsi.
Statystyki pokazują, że kumpel zawsze potrafi pocieszyć.
Żegnara.
POKAŻ, KIM NAPRAWDĘ JESTEŚ
Kogo ja widzę!
Prawie się o ciebie potknęłam, Maria. Nie, Kaja.
Nie, Maja. Maja, tak?
Ciężko cię poznać bez Jurka.
Justyna.
Hanna mnie zna.
Co roku jeździmy razem na obóz.
A mimo to zawsze udaje, że mnie nie pamięta.
To jest takie…
w jej stylu.
Hanna, cześć. Co za fryzura.
Nie bądź zazdrosna.
To ja tak urosłam czy ty się skurczyłaś przez lato?
- Muszę odebrać. - Nikt nie dzwoni.
Halo?
Znasz moje koleżanki? Jankę, Sylwię, Helenę, Sonię,
Monikę, Alinę, Zuzę i Kasię?
Cześć.
Cześć!
To moja koleżanka.
Cześć. Jestem jedną z jej kumpelek. Rysia bez „k”.
Jestem Hanna. Dwa „a”, dwa „n”, dwa razy bardziej popularna.
Dwa zero.
Hanna! Idziemy później na minigolfa?
Abso-Staszko-lutnie. Przyjdziemy.
- Pewnie. - Tak.
Jasne.
Dobrze.
Uwaga na ludzi.
Nie zauważyłem cię.
Przepraszam…
Maja.
- Masz miękkie włosy. - Dzięki.
- Idziemy na… - Nie starczy miejsc.
Idziemy.
MAM NADZIEJĘ, ŻE DOBRZE CI IDZIE.
OPOWIESZ MI WSZYSTKO, JAK WRÓCĘ 22 WRZEŚNIA.
BUZIAKI, TATA
- Podobasz mu się! - Wystraszyłaś mnie.
Dziękuję.
Nie ma za co?
- Maju przez wiele „m”. - Co?
Ten słodziak. Staszek.
Powiedział Mmmaja. Podobasz mu się.
Nie słuchałam.
Powiedział, że masz ładne włosy.
Miękkie.
To słyszałaś?
Chcesz pożyczyć jakiś naszyjnik?
Kryształy mają świetną energię.
Nie, dzięki. Nie noszę biżuterii.
- Nie mam nawet przekłutych uszu. - Ja też.
Zjemy przy jednym stoliku?
Tak. Znaczy, abso-Staszko-lutnie!
- Ale palnęła. - Co nie?
…będę A-O, A-Okej
Wiem, że będę A-O, A-Okej
A teraz ważne pytanie.
Poznałaś kogoś nowego?
- Maju? - Tak. Jedną osobę.
Staszka, o którym mówiłaś?
Nie, to nie jest mój kolega. Raczej…
Sympatia.
Jeśli mam być szczera, to tak.
No i jest jeszcze Hanna.
Nie kolegujemy się, chociaż mogłybyśmy.
Ale żyjemy na innych planetach.
Tata wraca dwudziestego drugiego.
A Staszek zna moje imię.
Niech poczeka, aż ciebie pozna.
Nie dostrzeże mnie zza włosów Hanny.
Twój tata wraca.
Wspaniale, prawda?
- Wiem, jak ci go brakuje. - Mamy też.
Słucham?
Tęsknię za normalną mamą.
Tą, która jadła ze mną pizzę i oglądała filmy do późna.
Teraz ćwiczy jogę i pije smoothie.
Ja też za nią tęsknię. To tylko taka faza.
Minęły już trzy miesiące. Te fazy trwają aż tak długo?
Pewnie. Raz przechodziłam trzyletnią fazę.
No, dwa razy.
Nieważne.
Jak tata wróci, znów będzie normalnie.
Chodźmy.
Mamo, wróciłam!
Uczcimy pierwszy dzień szkoły lodami?
Pewnie!
- Wystraszyłaś mnie. Jesteś duchem? - Mama mówi, że powinnam nosić dzwonek.
Drzwi są otwarte.
Muszę to nagrać.
- To jest Rysia. - Bez „k”.
I bez dzwonka.
Sorki.
Nie szkodzi.
Co to?
Pudełko na pierścionek.
O rany.
Napisy: Daria Okoniewska