ไดอารี่จ๋า พ่อฉันกลับมาแล้ว
กลับจากปารีสมาอยู่บ้าน
ไม่ใช่บ้านที่หมายถึงบ้านหลังนี้นะ
แต่หมายถึงอเมริกาบ้านเกิดน่ะ
พรุ่งนี้ฉันจะได้เจอ พ่อแล้วก็ได้ไปบ้านใหม่พ่อด้วย
บ้านที่ฉันก็ต้องไปค้างบ้างน่ะ
แล้วแม่จะเสียใจไหม ถ้าฉันเรียกบ้านพ่อว่า "บ้าน"
พ่อจะเสียใจไหมถ้าฉันไม่เรียก
ฉัน แอมเบอร์ บราวน์ ไม่อยากทำให้ใครเสียใจ
นี่เป็นตารางของวันพุธกับพฤหัส
ส่วนวันศุกร์ เราจะเรียนประวัติศาสตร์ฉบับย่อ
สำหรับคนที่อยากไปออดิชั่นละครโรงเรียน
การออดิชั่นจะจัดขึ้นที่หอประชุม
ตรวจสอบรายละเอียดได้จากกระดานข่าว
ว่ามีตำแหน่งไหนว่างบ้าง
เพราะเราจะประกาศตรงนั้น ไม่ใช่ทางคอมพ์
แล้วก็…
หมดเวลา
ไปได้แล้ว
(สร้างจากหนังสือแอมเบอร์ บราวน์ ของพอล่า แดนซิเกอร์)
หวัดดีแอมเบอร์
อย่าสิ ฉันมองไม่เห็น
ว่าไง มีอะไรจ๊ะ
เราไปสมัครทำงานละครกันเถอะ
ฉันไม่เอาอะ เธอไปเหอะ
(พ่อ หวัดดีลูก)
(พ่องานยุ่งมาก แต่สัญญาว่าจะไปรับที่โรงเรียน)
(ภายในอาทิตย์นี้แหละ)
นี่สามวันติดแล้วนะ ผมไม่อยากแคนเซิลแอมเบอร์อีก
ครับ รอได้
พ่อผมบอกว่าคุณอยากได้ฟิลเตอร์…
ใช่ ขอบใจนะสแตนลีย์
- ได้แล้วก็เอามานะ - ครับ
แจ็กเกตเท่มาก ฉันก็มีหมกไว้ตัวนึง
เธออยู่เกรดไหน
- หกครับ - เหมือนลูกสาวฉันเลย
ดีครับ
เปิดโรงรถได้ไหมครับ
- หรือจะให้ไว้ไหนดี - ครัว
- ถามจริง - ใช่ เอา…
- ฮัลโหล - โรเบิร์ทๆ
ถ้าผมมีประชุมเป็นพรวนถึงหกโมงทุกวันแบบนี้
แล้วยังต้องพาทีมแบ็กซ์เตอร์ไปดินเนอร์ ตามด้วยไอซีอาร์เอฟดินเนอร์อีก
คุณขอย้ายเองนะฟิล ได้ย้ายมาแล้วก็ต้องทำให้ได้สิ
แต่อาทิตย์นี้ผมต้องขอพักช่วงบ่ายสามสักวันนะ
ทุกคนก็เสียสละกันหมดแหละฟิล
คุณไม่ได้มีครอบครัวคนเดียวนะ
ลูกค้าพวกนี้สำคัญมาก เราอยากให้คุณทำงาน
เป็นหนึ่งเดียวกับทีมอย่างเต็มที่
เพื่อพยายามปิดดีลนี้ให้ได้
ฟิล คุณได้ยินผมไหมเนี่ย
นี่ ฉันว่าต้องเป็น Hairspray The Musical แน่เลย
จริงดิ
- ไม่เป็นไรจ้ะชอว์นเทย์ - อะไร
พวกเธอจะไปออดิชั่นไหม
ไม่อะ ฉันอยากเป็นทีมงาน คุมสปอตไลต์
คุมทำไม
เพราะมันเหมือนอยู่บนอวกาศ แอบอยู่ในความมืดหลังดาวโลกไง
เธอก็เหมือนแต่งตัวในความมืดนะ
ขอบใจจ้ะ
ฉันว่าเขาไม่ได้ชมนะ
- คิดถูกแล้ว - ฉันว่าชมไง
- เธอนี่เพี้ยนดีนะ - ขอบใจจ้ะ
อันนี้ชมจริง
- เราจะไปออดิชั่น - อยู่แล้วแหละ
ฉันเกิดมาเพื่อขึ้นเวที
เธอเคยขึ้นเวทีเหรอ
เคยสิ พ่อฉันทำเวทีไว้ให้ที่ห้องใต้ดิน
อ๋อ นั่นก็นับแหละ
- ไม่นับนะ - นับสิ
มีคนปีนต้นไม้ขึ้นไปดูแฮนนาห์ด้วยซ้ำ
อุ่ย
งั้น โอ้โฮแฮนนาห์ ขอให้ออดิชั่นผ่านนะ
ขอบใจนะ
เอ๊ะ เธอจะออดิชั่นเป็นอะไร รับบทไหน
เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเป็นละครอะไร ขาดบทไหน
ละครเรื่องอะไรก็ได้
- เราจะเล่นบทเด่น - ใช่ ถูกต้อง
บทที่ดังที่สุด ดีที่สุด นางเอกไง ถามได้
อย่าลืมไปออดิชั่นนะแฮนนาห์ เรื่องพ่อมดแห่งเมืองออซ
ทุกคนเลยด้วย
พ่อมดแห่งเมืองออซเหรอคะ หนังดีมากเลย
หนูไม่เคยดูเลยค่ะ
ฮะ พลาดได้ไง รีบไปดูนะ
ได้ค่ะ
วันนี้พ่อฉันจะมารับ ไปดูที่บ้านพ่อแล้วกันนะ
ตกลงเขามีตัวตนเหรอ
- ใช่ - มีสิ
เขาไปอยู่ปารีสมา
ฉันนึกว่าเธอมโน
ฉันจะมโนไปเพื่อ
ไม่รู้สิ จะได้ดูไฮโซไง
จะได้เก๋ เหมือนเรา
- เด็กอยากเก๋คือเด็กเกรดห้า - สี่
สาม ไม่ใช่สิ
ไปเหอะชอว์นเทย์
ฉันกลับบ้านเองได้นะ เธอจะได้อยู่กับพ่อ
ไม่อะ ไปด้วยกันสิ เธอจะได้เห็นบ้านพ่อด้วย
กลับบ้าน
พ่อล่ะคะ
ป้าเกลียดมากเวลาเขาไม่รักษาคำพูด
- ไม่เป็นไรค่ะ - เป็นสิ
- พ่อโอเคไหมคะ - โอเคจ้ะ โอเค
แอมเบอร์โอเคไหม
โอเค สบายมาก
โอเค
เลิกพูด "โอเค" เหอะ
โอเค อุ๊ย โทษจ้ะ
เสียใจด้วยนะแอมเบอร์
เขาเพิ่งกลับมาไม่กี่วันเอง
ไหนจะต้องขนของ ไหนจะต้องทำงาน…
ฉันเข้าใจนะว่ามันวุ่นวาย
แวะกินไอศกรีมกันดีกว่า
แล้วก็ทุกอย่างที่ไม่มีประโยชน์เลย
- เอาค่ะ - โอเคค่ะ
เลิกพูด "โอเค" เหอะ
ฉันก็อยากพูด "อรุณสวัสดิ์" นะแพม
แต่ฟิลเพิ่งไปบอกแอมเบอร์ลับหลังฉัน
ให้ลูกไปนอนบ้านใหม่เขาคืนนี้
ฉันไม่พอใจเพราะเขาไม่ได้บอกฉัน ฉันไม่โอเค
เขาเป็นพ่อลูกกันนะซาร่าห์
ใช่ ฉันก็แม่นะ มารดาอะ
แม่ "ที่อยู่กับแกทุกวันทุกคืน ทั้งตอนกลัว ร้องไห้ ดีใจ
ที่ไม่เคยย้ายข้ามทวีปไปไหนเหมือนพ่อ" น่ะ
ฉันถึงมาหาเธอตลอดไง
อย่าน้อยใจนะ ฉันจะวางหูแล้ว
เธอต้องคิดถึงใจแอมเบอร์ด้วยนะ
แกดีใจมากเลยที่เขากลับบ้าน
พ่อลูกไม่เจอกันตั้งนาน ปล่อยแกไปเถอะ
ไม่เห็นมีอะไรเลย
เขาจะกลับมายึดทุกอย่างไปไม่ได้
- หยิบหอมแดงให้หน่อยสิ - ต้นหอมเหอะ
- เออ ต้นหอม - กุ้ยช่ายนี่ กุ้ยช่าย
อุ่ย หอมแดง ต้นหอม แล้วก็กุ้ยช่ายมันต่างกันนะ
ฟิลไม่เคยโทรมาคุยกับฉัน เรื่องให้แอมเบอร์ไปค้างบ้านเขา
คืนวันธรรมดาเลย
วันธรรมดาแล้วไง
- โรงเรียนไง - ก็แค่โรงเรียน
มันสำคัญมากนะ อย่าพูดแบบนี้ให้แอมเบอร์ได้ยินนะ
- สุดท้ายแกก็ต้องรู้อยู่ดี - พอเหอะ
ใจเย็นซาร่าห์
อย่าอินกับเรื่องฟิลลิปมาก
ฟิลลิปไม่ควรวางแผนทำอะไร กับแอมเบอร์โดยไม่มีฉันไง
ฮะ ยังไงนะ
ไม่ใช่ โดยไม่มีฉันรู้เห็น
โดยไม่ปรึกษาฉัน หมายถึง…
จำตอนแม่เจอเขาครั้งแรกได้ไหม แม่เรียกเขาว่าเจ้าชายรูปงาม
ตกลงนี่เธอโมโหฟิลหรือว่าคิดถึงเขากันแน่ยะ
(พอดีเป๊ะเลย)
ไดอารี่จ๋า พ่อฉันชอบลูอีส พรีม่ามาก
พ่อชอบเพลงของเขาอยู่เพลงนึง
ชื่อ "แอนเจลิน่า"
ฉันกินอาหารเรียกน้ำย่อยอีกจาน เพราะเธอน่ารัก
แอนเจลิน่า
ฉันชอบร้องเพลงนะ
อยากกล้าไปออดิชั่นพ่อมดแห่งเมืองออซเหมือนกัน
พ่อซื้อเสื้อตัวนี้มาให้ตอนฉันแปดขวบ
(ลูอีส พรีม่า แอนเจลิน่า)
น่าจะยังใส่ได้อยู่แหละ
ฉันคิดเอาไว้แล้วว่าถ้ามีหมา จะตั้งชื่อหมาว่าแอนเจลิน่า
ชื่อกลางแม่ฉันชื่อแอนเจลิน่า
ตามชื่อน้องสาวยาย ป้าแอนจี้
ฉันรักป้าแอนจี้ แล้วก็รักคุณยายมากๆ เลยด้วย
ถ้าแม่แต่งกับแม็กซ์จริง แม่เขาก็จะเป็นย่าฉันคนที่สามเหรอ
ฉัน แอมเบอร์ บราวน์สงสัยว่า
ฉันควรจะรักคนกี่คน
แล้วพวกเขาจะรักฉันไหม
ทำไมเขาถึงคิด ว่าอยู่ๆ เขาจะกลับเข้ามาในชีวิตเรา
แล้วสั่งนั่นนี่ได้ง่ายๆ เนี่ย
- ฉันเอง - เธอทำไม
โทรไปบอกให้ฟิลทำแบบนี้
ฮะ
แพม
ก็ฉันอยากให้เขารู้นี่ว่าแอมเบอร์ผิดหวังสุดชีวิต
เธอไม่ได้ทำผิดอะไร
- เขาต่างหากที่ผิด - โอเค
เธอจะให้ฉันรอจนกว่าเขาจะตรัสรู้
แล้วให้แอมเบอร์เสียใจต่อไปเหรอ ไม่ได้ ฉันไม่ปล่อยแน่
เด็กต้องการพ่อ เดี๋ยวนี้
หนูมีหนังสือ พ่อมดแห่งเมืองออซไม่ใช่เหรอ หนังสือน่ะ
แม่ว่าอยู่ในนั้นแหละ แม่…
เจอแล้ว นี่ไง
แม่ไม่อยากเจอเขา เพราะงั้นแม่จะไปส่งเฉยๆ
ไม่อยู่ด้วย ไม่เข้าไป ไม่ลงจากรถ
แต่วันนี้แม่อยากขับรถไปส่งลูกที่บ้านพ่อจ้ะ
ขอบคุณค่ะแม่
พ่อบอกว่าแบรนดีไปอยู่จนหลังดินเนอร์ได้ด้วยค่ะ
ดีจ้ะ โอเค
แอมเบอร์ ลูก
หนูไปนอนค้างที่อื่นได้แน่ใช่ไหม
หนูโอเคนะ แถมพรุ่งนี้ยังต้องไปโรงเรียนอีก
ค่ะ แน่ใจ สบายมาก
เดี๋ยวหนูจะใส่ชุดนอนที่พ่อส่งมาให้ด้วย
หมายถึงใส่ออกจากบ้านไปเลยน่ะค่ะ น่ารักเนอะ
จ้ะ น่ารักมาก
หนูตื่นเต้นจังเลย
แม่ว่าหนูดูตลกไหมคะที่ใส่ชุดนอนหมีแบบนี้
ไม่เลยจ้ะ แม่ว่าพ่อน่าจะขำนะ
เขาอุตส่าห์ส่งมาจากปารีส
แม่ทำอะไรคะเนี่ย
แม่ยังไม่อยากเจอพ่อน่ะ คือ…
แม่เยินมาก แต่พ่อ… มีกล้าม
- ฮะ - แม่… แม่ยังไม่พร้อม…
พวกลูกรีบไปเถอะ ลงไปได้แล้ว ไปๆ
แอมเบอร์ เธอทำอะไรเนี่ย
สแตนลีย์อะ
ฉันไม่อยากเจอเขาในชุดนอนหมีแบบนี้
ยังไม่มีเข็มขัดเลย
เขามาทำอะไรแถวนี้เนี่ย
- สแตนลีย์ที่โรงเรียนเหรอ - ค่ะ
ไม่เหลือดิสแตนลีย์
สแตนลีย์กำลังคุยกับพ่อเธอ
สองคนนั้นมองฉันแล้ว ฉันต้องหลบไหม
- อย่า - แอมเบอร์ ผมโผล่
เดินมาทางนี้แล้ว
เดี๋ยวๆ
สแตนลีย์ขี่จักรยานไปแล้ว
มิน่าแม่ถึงบอกว่าไม่พร้อมเจอพ่อ
ก็แม่อยากบอกเขาต่อหน้าน่ะ
- แต่บอกตอนนี้เลยก็ได้เนอะ - ไม่ได้ๆ อย่าเพิ่งค่ะ
- เหรอ - นะคะ
- โอเค - แม่คะ
- โอเคๆ - ว่าไง แอมเบอร์
เจอคอนเทคเลนส์ไหมคะ คุณนายบราวน์
หัวไวมาก
ไม่เจอจ้ะ แต่เดี๋ยวคงเจอแหละ
ว่าไงลูก
หนูดีใจมากค่ะที่พ่อกลับบ้าน
พ่อก็เหมือนกันลูก
ลูกตั้งใจใส่ชุดนี้มาเอาใจพ่อสินะ
ชอบใช่ไหมลูก พ่อก็ช้อปเก่งใช่ไหม
หนูชอบมากค่ะพ่อ
ซาร่าห์
ฟิล
คุณดูดีนะ
ขอบคุณค่ะ
พรุ่งนี้คุณจะพาแอมเบอร์ไปโรงเรียนใช่ไหม
น่าจะพาไปได้นะ น่าจะโอเค
น่าจะเหรอ คุณควรคิดให้ดีก่อนจะชวนลูก
มานอนค้างช่วงวันธรรมดานะ
- ฮะ - คุณไม่วางแผนเลย
อย่าเพิ่งดราม่าเลยซาร่าห์
ผมจัดการได้ ไม่ต้องห่วง
ผมตื่นเต้นที่ได้เจอลูกน่ะ
แต่คุณมาถึงตั้งหกวันแล้วนะ
ตำแหน่งใหม่ บ้านใหม่ ผมเลยยุ่งมากน่ะ
คุณไปบอกแอมเบอร์สิ ฉันไม่เกี่ยว
แอมเบอร์กับผมเข้าใจกัน
ลูกไม่โกรธ ใช่ไหมแอมเบอร์
ค่ะ หนูไม่โกรธเลยแม่
ไม่เป็นไรค่ะพ่อ
แต่เธอก็ผิดหวังสองสามครั้งนะ
- แบรนดี - ก็พูดเฉยๆ
- แบรนดีสินะ - ใช่ค่ะคุณบราวน์
คุณรู้จักสแตนลีย์ได้ไงคะ
เด็กที่ขี่จักรยานเหรอ บ้านเขาอยู่แถวนี้
โอเค มีอะไรก็โทรหาแม่นะ
- ฉันมารับลูกได้ตลอด… - แม่คะ
- อะไรล่ะ - พอค่ะ
แค่สองคืนเอง
ใช่ค่ะ แค่สองคืนเอง
ฮะ
นี่แหละ
บอกลาซะสิโตโต้
ขอบใจที่ช่วยนะเด็กๆ
ดูสิแบรนดี ตอนนี้ห้ามพลาด
ใช่ไหมคะพ่อ
โอเค
เขาต้องคุยโทรศัพท์อีกนานไหมเนี่ย
ดูไปเหอะ
จากนั้นหลับตา แล้วเอาส้นเท้าแตะกันสามครั้ง
แล้วคิดในใจว่า "ไม่มีที่ไหนสุขใจเหมือนบ้าน
ไม่มีที่ไหนสุขใจเหมือนบ้าน ไม่…"
ไม่มีที่ไหนสุขใจเหมือนบ้าน ไม่มีที่ไหนสุขใจเหมือนบ้าน…
(แม่ พ่อ)
ขอบคุณครับ
ดินเนอร์พร้อมแล้วจ้า
สุดยอด
ขอโทษนะที่พ่อไม่ได้ดูหนังด้วย
ขอรับสายแป๊บนะ
เธอว่าเขาชอบฉันไหม
- พ่อเธอเหรอ - ใช่
ต้องชอบสิ พ่อเธอนะ เขารักเธอเลยแหละ
ฉันรู้ว่าพ่อรักฉัน
แต่ไม่รู้ว่าชอบรึเปล่า
จะไม่ชอบได้ยังไงล่ะ
เธอนิสัยดีจะตายแอมเบอร์ บราวน์
ขอบใจนะแบรนดีไม่มีไม้โท
- เดี๋ยวผมโทรหา - ยินดีจ้ะ
โตโต้น่ารักสุดๆ
ใช่ ตอนนั่งในตะกร้าจักรยานโดโรธี
เธอเคยได้ยินละครชื่อ 12 Angry Men ไหม
"ละครสุดมันเกี่ยวกับศาล"
ขอดูหน่อยสิ
โห คณะลูกขุนโมโหมาก ผู้ร้ายหน้าตาเป็นไงเนี่ย
"ฟิลลิป บราวน์โดดเด่นสุด ในบทคณะลูกขุนหมายเลข 8"
ว้าว พ่อเธอดังนะเนี่ย
"ฟิลลิป บราวน์บอกว่าชอบเล่นละคร
พอเราถามว่าชอบช่วงไหนที่สุดในงานละคร
บราวน์วัย 14 ปีตอบว่า 'ทีมเวิร์กและการแบ่งปันประสบการณ์
ทุกคนนิสัยคล้ายกันมาก ก็เลยชอบอยู่ด้วยกันตลอดเวลา"
เจ๋งอะ เธอคิดไงมั่ง
มันเจ๋งจริงๆ
ฉันน่าจะกล้าไปออดิชั่นเนอะ
ด้วยพลังแห่งเข็มขัดในตัวข้า
จากการเป็นเพื่อนบ้านกับเจ้า
บวกมิตรภาพอันแน่นแฟ้น ข้าขอมอบความกล้าหาญให้แก่เจ้า
(พ่อมดแห่งเมืองออซ)
หนูชื่อแอมเบอร์ บราวน์ค่ะ
มาออดิชั่นในบทบาทของโดโรธี
หนูชื่อแฮนนาห์ เบอร์ตัน มาออดิชั่นเป็นโดโรธีค่ะ
หวัดดีครับ ผมชื่อจิมมี่ เร็นทอร์สกี้ มาออดิชั่นในบทบาทของทินแมน
ผมมาออดิชั่นเป็นหุ่นไล่กาครับ
"ไม่มีที่ไหนสุขใจเหมือนบ้าน ไม่มีที่ไหนสุขใจเหมือนบ้าน"
แป๊บนะครับ ผมจำบทไม่ได้
"กาหยอดน้ำมัน"
แล้วช่วงที่ต้องพูดคนเดียวล่ะ
ผมจำได้แค่ "กาหยอดน้ำมัน"
"ไม่มีที่ไหนสุขใจเหมือนบ้าน ไม่มีที่ไหนสุขใจเหมือนบ้าน"
เธอเป็นหุ่นไล่กา
หุ่นไล่กาไม่มีสมอง จะพูดได้ยังไง
"คนไม่มีสมองนี่แหละที่พูดมากที่สุด จริงไหมครับ"
"ไม่มีที่ไหนสุขใจเหมือนบ้าน"
หนูชื่อแบรนดีค่ะ หนูมาสมัครเป็นทีมงาน
ตำแหน่งที่อยากทำคือคุมสปอตไลต์ค่ะ
เหล่าความฝันที่เราเฝ้าคนึงหา
สุดท้ายมันจะเป็นจริง
มาเร็วลูก ต้องรีบหน่อย
อีก 20 นาทีพ่อมีประชุมออนไลน์
- เราต้องกลับไปที่ห้อง - ค่ะ
หนูออดิชั่นละครโรงเรียนมาค่ะ
- ฮะ จริงเหรอ - ค่ะ
เป็นโดโรธีในเรื่องพ่อมดแห่งเมืองออซ
ว้าว สุดยอดเลยลูก แล้วเป็นไงมั่ง
ดีมากเลยค่ะ
ดีกว่าที่หนูคิดไว้เยอะเลย
ครูแดนซิเกอร์บอกว่าหนูเล่นดีมาก
ดีแล้วลูก พ่อภูมิใจมาก
หนูก็ไม่อยากเชื่อว่าตัวเองจะออดิชั่น
ครูจะประกาศผลอาทิตย์หน้าค่ะ
สมัยอยู่เกรดแปดพ่อก็เคยเป็นทีมงานละครนะ
เรื่อง 12 Angry Men
- ค่ะ แม่ก็เคยบอกหนู - เหรอลูก
ค่ะ แต่แม่จำได้ว่าพ่อเป็นตัวเอกนะ
ตัวดำเนินเรื่องน่ะ
โดโรธีก็เป็นตัวดำเนินเรื่องนะ
แล้วลูกก็อายุน้อยกว่าพ่อตอนนั้นอีก
น่าตื่นเต้นมาก
ใช่ค่ะ เราเหมือนกันมาก
ใช่ลูก
อีกแค่คืนเดียวแกก็กลับบ้านแล้ว
ค่ะ แล้วเราก็ต้องคุยเรื่องคิวเลี้ยงลูก
ถ้าต้องไปอาทิตย์เว้นอาทิตย์ ฉันไม่…
ใจเย็นนะ อย่าเพิ่งไปคิด
นะจ๊ะ หายใจยาวๆ
เดี๋ยวพรุ่งนี้เช้าผมก็กลับไปแล้ว
โอเค แพมมาค่ะ ไว้คุยกันนะ
- รักนะ - รักค่ะ
แล้วใครรักฉันล่ะ
ฉันไง รักมาก ขอบใจมากนะที่มาหาฉันอีก
ฉันมาค้างทุกคืนที่แอมเบอร์ไปหาฟิลไม่ได้นะ
จนกว่าฉันจะชินก็ได้
ฉันคงทำอีกสิบปีไม่ไหวหรอก
ลูกจะคิดถึงฉันไหมนะ
คิดสิ
คำบรรยายโดย Navaluck K.