Hadi Dorothy. Oyuncuları oku, resim çekeyim.
Büyük bir muamma. Seçmelere katıldığıma inanamıyorum.
Göremiyorum.
Dur. Şimdi görebiliyorum.
- Oyuncu listesindesin! - Tanrım.
Yok, dur, görebiliyorum. Ben…
Üç Numaralı Öfkeli Elma Ağacı mı?
Çok heyecanlıyım. Dorothy'yi oynayacağım, çok mutluyum.
- Tebrikler Hannah. - Sana da Amber.
Rol kapmışsın. Çok heyecanlı olmalısın.
Tabii ki.
Ağaç oldu.
Sıradan bir ağaç değil. Üç Numaralı Öfkeli Elma Ağacı.
Harika olacaksın. Harika bir ağaç.
- Araştırmasını yapmıştı. - Ne?
Hiç.
Ağacı hâlâ tepemizden sarkıttığına inanamıyorum.
Biraz komik aslında.
Sen iyi misin?
İyi hissetmiyorum.
Sanırım izin isteyip gideceğim.
PAULA DANZIGER'İN "AMBER BROWN" KİTABINA DAYANMAKTADIR
Sevgili Günlük, bunu sadece sana anlatıyorum.
Hayal kurmama izin verdim, ben, Amber Brown,
Dorothy rolünü alacağım diye.
Ve başka bir rol de olurdu.
Glinda ya da Korkuluk bile olurdu.
Ama Üç Numaralı Öfkeli Elma Ağacı?
Kalbim kırık.
Ve hayallerimizi kapatabiliyor muyuz, emin değilim
ama gerçekleşmediğinde kalbim bu kadar kırılıyorsa sanırım yapmam lazım.
Hayalim annemle babamın birlikte olması.
Amber!
Amber?
Tatlım.
Selam. Ateşini ölçmem lazım. Gel buraya.
37 derece. Ateşin yok.
- Anne? - Evet?
Bence gerçekten hasta gibi değilim.
Evet.
Belki Dorothy'nin bununla bir alakası vardır.
Ve küçük köpeğinin de.
Bunlar hayallerim.
Dorothy olmayı hayal ettim.
Ama ağaç oldum.
Yapma. Ağaçlar muhteşem. Çok güçlüler ve…
Bir sürü şey sunuyorlar, gölge ve mobilya gibi.
Ayrıca yakacak odun.
Gerçekten mi anne? Max gibi konuşuyorsun.
Çok kötü değil.
Seçmelere katıldığıma bile inanamıyorum.
Çok utandım.
- Ne? -Çok utanıyorum.
Babam öğrensin de bir görelim.
Amber Brown, rolün fark etmez, baban seninle gurur duyar.
Hayır. Seçmelere Dorothy için katıldım.
Başrol.
Babam Sekiz Numaralı Jüri'ydi. Başrol.
- Ne? Neymiş? - Babam, hatırlasana. Sekizinci sınıfta.
12 Öfkeli Adam'da Sekiz Numaralı Jüri'ymiş.
Başrolmüş. Yıldızmış.
Hayal meyal hatırlıyorum.
Ve ben de Üç Numaralı Öfkeli Elma Ağacı'yım.
Ben hiç unutmayacağım
-çünkü gurur duyuyorum. - Oraya girme.
Tatlım, hayır, cidden. Risk almayı öğrendin.
Cesaret gösterdin ve seçmelere katıldın.
Hayal kırıklığına uğradın ve sonra…
ve sonra başarınla ilgili iyi hissetmeyi öğrendin.
İyi hissetmek mi? İyi hissettiğimi kim söyledi?
-Şey… - Ağaç olmak.
İyi hissetmeyi seçmen gerekiyor.
Sanmıyorum.
Al. Justin'le konuş.
Domates çorbası ve ızgara peynir hazırlayacağım. Olur mu?
- Peki. - Tamam.
- Selam. -Selam.
-Rolü aldın mı? Dorothy? - Hayır.
- Ama oyuncu listesi için aradılar mı? -Şey, evet.
Başka kızlar da Dorothy seçmelerinde iyi iş çıkarmış.
Yani tek ben değilim.
Hepimize rol çıktı.
Harika!
Sen de rol aldın mı?
Üç Numaralı Öfkeli Elma Ağacı'yım.
Gülme.
Pardon.
Dorothy kim?
Tahmin et.
- Stanley mi? - Ha ha.
Hannah?
Hannah'ysa ne olmuş? Çok sıkıcı.
Bırak eğlensin ve sen de öfkeli elma ağacı olarak iyi vakit geçir.
Hayır, olmaz. Bırakmam lazım.
-Bırakamazsın. - Utanıyorum.
Neden? Seçmelere katılarak risk aldığın için mi?
Dallandığın için gurur duy.
Aman ya.
Keşke öfkeli elma ağacını izleyebilseydim.
-Üç numaralı. -Üç numaralı.
- Babamı etkilemek isterdim. -Yapacaksın.
Küçükler Ligi için çalıştığım gibi.
Babam koçtu. Hem de ne utanmak.
Sakarlığıma denk gelmesin diye beni saha dışına koyardı.
Topu sadece büyük gelen formamın içine düştüğünde yakalardım.
Neyse ki formayı içime sokardım.
-Justin, gidelim! - Gitmeliyim. Bırakma. Hoşça-görüşürüz!
Hoşça-görüşürüz.
- Günaydın. - Selam.
Salata yiyebilir miyim?
Pam teyzenin yeni kitabım için denediği bir maske bu.
Ama yenebilir. Evet, isteyen yiyebilir.
Sorun değil. Biraz salatalık dilimi yerim.
Şey, onlar göz bakımım için…
- Peki! -Şey yapacağım… Evet.
Yenecek bir şey var mı?
Şey, sana pankek yapabilirim.
- Yeşil olmayacak. - Evet.
Gerçekten mi?
Pankek geliyor.
- Peki. Sağ ol. - Tabii.
Anne, Velcro dallarımı bulamıyorum. Bugün kostüm provası var.
Antredeki dolap, kilitli poşet, kot ceketine iğneli.
Peki, sağ ol.
Heyecan verici.
Provalar nasıl gidiyor?
İyi sanırım.
Henüz ağaç kostümünü giymedim.
Onu giyince oturulmuyormuş.
- Kabuğu bükülmüyor. - Kot giyince öyle oluyorum.
-İşe yaramaya başladı bile. - Harika.
Artık salataya daha saygılıyım.
Seni oyunda izlemek için sabırsızlanıyorum Amber.
Amber, uzun prova günü için öğle yemeği hazırladım.
Sağ ol ama tiyatroya yemek götüremiyoruz.
Fare sorunu oluyormuş.
Farelerden çok korkuyorum.
Kırıntı bile götürmek istemiyorum.
Üzgünüz fareler. Bugün Amber açık büfesi yok.
- Gördünüz mü? - Gördüm.
- Gördünüz mü? Güldü. - Sesi daha çok gülümseme gibi geldi. Şey…
Gösteremem, yüzümü oynatamıyorum.
- Yapma. Güldü! Değil mi? - Evet, güldü.
- Bebeğim, gerçekten güldü. Gördüm. - Sayı!
Vay, sakin ol.
- Selam. - Selam.
- Evet, gelsene. - Peki.
Avukata gitmediğin için sağ ol.
- Evet. - Halledelim.
Evet.
- Kahve? Peki. - Evet.
Evet, aynı boru.
Tamir edeyim. İki saniyede sıkarım.
-Şeye ihtiyacım… Alet çantası var mı? -Şey, evet, alet çantan hâlâ burada.
Ama tesisatçı falan çağırabilirim.
- Ya da Max bakabilir… - Hayır. Ben yaparım.
- Zahmet olmaz, değil mi? - Kesinlikle. Sorun yok.
- Getireyim. - Peki.
WRIGLEY STADYUMU CHICAGO CUBS'IN EVİ
Selam tatlım! Evdeyim!
Bir evdeyim. Senin evindeyim.
Sarah!
Selam. Ben Phil.
Selam. Memnun oldum. Max.
- Sarah burada olduğunu biliyor mu? - Hayır. Gizlice girdim.
Komikmiş.
Selam.
- Musluğu tamir edeyim. - Olur. Bu…
Neden gelmeden aramadın?
Bir müşterim planı iptal etti.
Öğle yemeğine çıkarız, hoş bir sürpriz diye düşündüm.
Eski kocanı tesisatçı olarak işe aldığını bilmiyordum.
Yok. Amber'ın velayet programını konuşmaya geldi.
- Peki. Tesisatı ben hallederdim. - Borulara bir metre selobant yapıştırdın.
- Sızıntıyı önledi, değil mi? - Peki.
O zaman yardım etsene.
- Hayır. - Neden?
Oraya çıkmam. Selobandımla dalga geçer.
- Yardım eder misin? - Peki, tamam. Ederim.
- Gidip… - Gidiyor musun?
-…yukarı. -Çok sağ ol.
Yardım lazım mı?
Yani devralabilirim.
- Sarah'yla toplantınızı yaparsınız. - Yok, sorun değil. Halledeyim.
Bu kadar selobandı kim yapıştırdı?
Sarah.
- Tam bir kaos. - Aynen öyle.
- Bana şeyi… - Nasıl gidiyor?
Max, İngiliz anahtarı verir misin?
Evet!
Sanırım muhtemelen…
- Bunlardan biridir. - Tam olarak bu.
Evet.
Max, musluğu tutar mısın?
- Biraz akacak. - Evet.
- Pardon. Pardon. - Hayır, şey…
Al. Ben… alayım.
Buna katlanamıyorum.
Ne? Ne yaptım? Bir şey mi yaptım?
Hayır, profesyonel birini tutsanız daha iyi.
Musluğu sıkayım.
- Yardım edecek misin? - Bilmem, tuttum.
Amber'ın programını dışarıda kahve içerken konuşmak ya da…
Yok. Bir şey diyeyim mi? Ben gideyim.
Siz toplantınızı burada yapın.
Belki üçümüz buluşmalıyız. Karımla evleneceğine göre.
- Eski karın. - Her neyse!
Phil, üzgünüm.
- Yüz yüze söylemek isterdim. - Teselli olacaksa
Sarah Amerika'ya taşındığını söylemedi bile. Yani…
- Max! Evet, söyledim. Anlattım. - Amber nişanlı olduğunu biliyor mu?
- Ben… - Sarah'ya önce sana söylesin demiştim.
- Max. - Gerektiği gibi.
Katılıyorum.
Uyanık mıyım?
Babam nişan yüzüğünü görünce mutlu olmamış.
Sonra ne olmuş?
- Sonra tuhaflıklar merkezi. - Eminim.
Ve hepsi oyuna gelmeyi planlıyor.
Pam teyze, Max, babam ve annem.
Ve benim annem.
Evet.
Daha çok boya yapmamız lazım.
Evet.
- Max'in maskesini deneyelim mi? - Evet!
Pekâlâ.
Yüzümüze nasıl süreceğiz?
Ellerimizle mi?
Olur.
- Vay, yeşil, gözlerimi ön plana çıkarıyor. - Daha güzel hissediyorum, mümkün sanki.
- Cips var mı? - Evet, sanırım.
MISIR CİPSİ
Kızlar!
Evet baba, hâlâ boyayla uğraşıyoruz!
Pam teyze yastıklarını bırakacak Amber!
Peki.
Boyayı yüzünüze sürmeyin. Selfie falan mı çekeceksiniz?
- Zehirli olabilir. - Bir şey olmaz baba.
Yenebilir.
Tanrım. Ne o?
Avokadolu maske.
Ve sos.
- Bunu açacağım. -Şok oldum.
Ev sahibinin oğlu klima için filtre bırakacak.
Gerçekten boya sandı.
Yüzümüzü boyadık sandı.
Max cildi germeye başlayınca yıkayın dedi.
-İyi hissettiriyor. Canlandırıcı. - Evet.
Amber? Brandi?
Zarnar'dan geldik. Gezegeninizi inceleyeceğiz.
Bizi liderinize götür.
Sesi yapamam ama şunu yapabilirim!
AÇILIŞ GECESİ OKUL YAPIMI
Kenarlarına dokunamıyorum bile çünkü çok sıcak oluyor.
Yani kadrajdan uzaklaşmam lazım.
Çok iyi.
Uzay gemimizde bir şey var gibi.
Aynen!
Bravo.
Bravo! Bravo! Bravo! Bravo! Bravo!
Selam. Heyecan verici.
-Şeyi… - Selam.
- Evet. - Evet ve adı da şurada.
Aradan hemen sonra çıkacak.
Özür dilerim Amber.
Galiba Phil'i arıyor.
Aradan hemen sonra çıkacaksınız, tamam mı?
Burada sıra olacağız. Gidip hazırlanın. Hadi.
Dandik ağaç rolünü alınca bırakmalıydım.
Zaman kaybı.
Babamın gelmemesine şaşmamalı. Muhtemelen utanıyordur.
Selam.
Selam. Adın ne?
Paula.
Memnun oldum Paula.
Ben Amber. Namıdiğer "Üç Numaralı Öfkeli Elma Ağacı."
Ağaç olmak çok havalı olmalı.
Şey olmak da havalı…
"Aradaki kız."
Gergin misin?
Sanırım.
Sadece biraz cesaret lazım.
Evet.
Papyon harika.
- Sağ ol. - Seninle gurur duyuyorum.
Çok tatlı!
Ben çıkıyorum.
Hadi Paula!
ARA
Harikaydı.
Öyle mi dersin? Gergindim.
Hiç belli olmuyordu.
Harika. İyi geldi.
Şans dile.
Şans!
Bitir işlerini Üç Numaralı Öfkeli Elma Ağacı.
Soldan ikinci o mu?
Hayır.
Olamaz, nereye kayboldu? Nerede?
Pardon. Affedersiniz. Ben…
Şey… Affedersiniz.
Tanrım!
- O iyi mi? - Ne oluyor?
- Fare! - Ne? Nerede?
Ev mi dedi?
- Ne? - Ev mi?
Fare!
Çekilin!
Hayır.
-İyiyim. - Gayet iyi.
-İyiyim. - Bir şeyim yok.
İyiyim ama sanırım dalım kırıldı.
FARE
Evet!
Sahne senin Paula.
Teşekkür ederim Paula!
Alt yazı çevirmeni: Cihan Filiz