ஹலோ, டைரி. முக்கியமான செய்தி.
ஆம்பர் பிரவுனாகிய நான், பார்க் ரிட்ஜ் நடுநிலைப்பள்ளி
இலையுதிர் கால நடனத்தில் அதிகாரப்பூர்வமாக கலந்துகொள்கிறேன்.
மூன்று விஷயங்கள். ஒன்று, நான் இதுவரை நடன நிகழ்ச்சிக்குச் சென்றதில்லை.
இரண்டு, யாரும் என்னை ஆட அழைக்கவில்லை என்றால்?
மூன்று, தனியாக ஆடினால் பரவாயில்லையா?
அதோடு மற்றொரு செய்தி, நான்
பிராண்டி, புதிய ஆடை இல்லாமல், நடனத்தில் கலந்துகொள்ளப் போகிறேன்.
நான் ஒருபோதும் நடன நிகழ்ச்சிக்குச் சென்றதில்லை. ஆனால் தனியாக ஆடுவது பரவாயில்லை என்று தெரியும்.
எனக்கு ஒரு ஆடை கடனாக கிடைக்குமா?
கண்டிப்பாக. சில ஆடைகளே இருக்கின்றன.
என்ன நிறம் வேண்டும்?
-இளஞ்சிவப்பு. -சரி.
உன்னுடைய ஆடைகளில் ஒன்று கிடைக்குமா?
கண்டிப்பாக. என்ன வடிவம் வேண்டும்?
வடிவமா?
ஆம். நான் வடிவங்கள் உள்ள ஆடைகளையே வாங்குவேன்.
என்னிடம் நேரான, மென்மையான, சுழல்கின்ற அல்லது மணி வடிவ ஆடைகள் இருக்கின்றன.
சுழலும் ஆடை.
இந்த ஆடை நடனத்திற்கு பொருத்தமாக இருக்கும்.
இது நன்றாக சுழற்றுகிறது!
ஆஹா. உன்னுடைய பாணி நடனத்தை உருவாக்கிவிட்டாய்.
இதை கோபமான மரம் எண் மூன்றிடம் கற்றுக்கொண்டேன்.
என் அம்மா... லோப் அண்ட் பிஹோல்ட்டில் செவ்வாய் அன்று எனக்காக ஒரு சந்திப்பு நேரத்தை வாங்கியிருக்கிறார்!
என்ன? உன் காதுகளை குத்த உன் அம்மா அனுமதித்தாரா?
நீ நன்றாக உணர்வாய் என்றால் நான் சந்தோஷமாக இல்லாதது போல இருப்பேன்.
இல்லை. பரவாயில்லை. சந்தோஷமாக இரு.
நான் ஒரு திரைப்பட நட்சத்திரம் போல ஏனென்றால் நான் காதணிகளை அணிகிறேன்!
அவ்வளவு சந்தோஷம் வேண்டாம்.
பிராண்டி!
பிராண்டி மற்றும் காதணிகள்! பிராண்டி!
இங்கே! பிராண்டி மற்றும் காதணிகள்!
-நன்றாக சிரி, பிராண்டி! -காதணிகளுடன் பிராண்டி!
-பிராண்டி! -பிராண்டி!
பளபளப்பான காதணிகள்.
என் அம்மாவும் சம்மதிக்க வேண்டும் என்று ஆசைதான்.
-தொடர்ந்து கேள். -கேட்கிறேன்.
ஒவ்வோரு முறையும், "உனக்கு 13 வயதாகும் வரை கிடையாது" என்கிறார்.
ஏமாற்றத்தின் வெளிப்பாட்டை
சிறப்பாக நடித்து வெளிப்படுத்தினாயா?
அப்படித்தான் நினைக்கிறேன்.
-கெஞ்சினாயா? -ஆம்.
-உதட்டை பிதுக்கினாயா? -ஆம்.
"எல்லோரும் அணிந்திருக்கிறார்கள்" என்றாயா?
-எல்லாவற்றையும் செய்தேன். -இவை உன் அம்மாவிடம் வேலை செய்திருக்கிறது.
ஆம். நான் நிறைய படங்களைப் பார்ப்பேன்.
என் நடிப்பு நன்றாக இருக்கும்.
-இந்த ஆடையோடு பெல்ட் அணியட்டுமா? -நான் மாட்டேன், ஆனால் நிச்சயமாக. அணிந்து பார்.
எனக்கு பெரிய காதணிகள் கிடைத்தால் இது நன்றாக தெரியலாம்.
நடனம் ஆடுவதற்கு முன்பு என் காதுகளைக் குத்திக்கொள்ள அனுமதிக்க வேண்டும் என்று
என் அம்மாவை சம்மதிக்கவைக்க உன் அம்மாவிடம் பேசு!
கண்டிப்பாக, நான் கேட்கிறேன்.
ஆனால் இன்று முடியாது. இன்று திங்கட்கிழமை. மௌன விரத நாள்.
அம்மா மாதத்தின் ஒரு திங்கட்கிழமை பேசமாட்டார்.
இது என்ன நகைச்சுவையா?
இல்லை. நிஜமாகத்தான்.
அது வேடிக்கையாக இருக்கும் என்று நினைக்கிறேன். நன்றாகவும்.
மிகவும் நன்றாக இருக்கும்.
திங்கட்கிழமைகளை பிடிக்கும்.
நடனத்திற்கு முன் காதுகளை எப்படி குத்திக்கொள்வது?
பாம் அத்தை!
ஆஹா, என்னை பயமுறுத்திவிட்டாய்.
காபி குடித்தால் இந்த உணர்வு தான் ஏற்படும்.
SOS பாம் அத்தை
-பாம் அத்தையால் அம்மாவை சம்மதிக்க வைக்க முடியும். -ஆம். உன் பாம் அத்தையால் முடியும்.
ஆஸ்கார் விருது கொடுக்கும் அளவுக்கு நடிப்பார்.
பாலா டான்சிகரின் "ஆம்பர் பிரவுன்" புத்தகத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது
புதன் அன்று உனக்கு கைப்பந்து பயிற்சி இருக்கிறது.
வெள்ளியன்று நடன நிகழ்ச்சி. காதணிகளுடன்.
எனக்கு கேட்டது. முடியாது.
கைப்பந்தை விட்டுவிடவா?
இல்லை. இல்லை, மக்களை சந்திக்க, நண்பர்கள் கிடைக்க அது ஒரு சிறந்த வழி.
எனக்கு ஏற்கனவே எல்லோரையும் தெரியும், அம்மா.
ஹானா, ஷான்டே, அலிமா மற்றும் பலர். என்னைவிட எல்லோரும் உயரமானவர்கள், நன்றாக ஸ்பைக் செய்வார்கள்.
நீ அவர்களை ஒருநாள் வீட்டிற்கு அழைத்துவா.
-சந்தேகம் தான்! -என்ன? நண்பர்கள் முக்கியம்.
எனக்கு எல்லா நண்பர்களும் இருக்கிறார்கள், அம்மா. ஜஸ்டின் மற்றும் பிராண்டி.
ஆம். அவர்களை நேசிக்கிறோம்.
எனவே, உனக்கு வியாழக்கிழமை 3:30 மணிக்கு கணித வகுப்பு இருக்கிறது.
வெள்ளியன்று நடன நிகழ்ச்சி!
நான் நன்றாக கணக்கு போடுகிறேன். வகுப்பை நிறுத்திவிடலாமா?
இல்லை! எனவே,
வியாழக்கிழமை 3:30 மணிக்கு கணித வகுப்பு, பிறகு மேக்ஸுடன் இரவு உணவு சாப்பிடுகிறோம்.
வெள்ளிக்கிழமை நடனத்திற்குப் பிறகு,
உன்னை அப்பாவிடம் விட்டுவிடுகிறேன்.
உண்மையில், இந்த வார இறுதியில் நீ உன் அப்பாவிடம் இருந்திருக்க வேண்டும்,
ஆனால் ஞாயிற்றுக்கிழமை செயின்ட் ஜூலியானாவில் நடக்கும்
அப்ப விருந்துக்கு நம்மை பதிவு செய்துவிட்டேன்.
எனவே, நீ இங்கேயே இருப்பது நல்லது.
எனக்கு ஒரு நாள் கிடைக்குமா?
ஒரு நாளா? எதற்காக? என்ன சொல்கிறாய்?
நான் செய்ய விரும்பும் விஷயங்களைத் தேர்ந்தெடுக்க.
அப்ப விருந்தில் கலந்துகொள்ள நான் விரும்பவில்லை.
ஏன் முடியாது? அது வேடிக்கையாக இருக்கும்.
-நண்பர்கள் கிடைக்க அது ஒரு நல்ல வழி... -அதை சொல்லாதீர்கள்.
காலை வணக்கம்.
நீங்கள் ஒருவரும் நல்ல மனநிலையில் இல்லை.
இதோ உன் ஆடை.
நான் இதை அணியவில்லை. மிகவும் பெரியதாக இருந்தது.
இந்த வார இறுதியில் உன்னை மிஸ் செய்வேன் முத்தங்களுடன் அப்பா
அடுத்த முறை சிறியதை கொடுக்க நியாபகப்படுத்து.
-கண்டிப்பாக. -காலை வணக்கம், பாம்.
-காலை வணக்கம், மேக்ஸ். -பாம்.
மேக்ஸ்.
உங்களுக்கு திருமணமாகி இங்கே ஒன்றாக வசிக்கிறீர்களா,
-என்னை ஏன் திருமணத்திற்கு அழைக்கவில்லை? -பாம்!
என்ன? எப்போதும் இவர் இங்கேயே இருக்கிறார், சாரா. அதாவது, ஒவ்வொரு நாளும்.
என்னைக் குறை கூற முடியுமா? நீங்கள் எல்லோரும் இங்கே வரவேற்கப்படுகிறீர்கள்.
ஆம்பர், உனது முதல் பள்ளி நடனத்திற்கு,
உனக்கு ஒரு பரிசை கொண்டு வந்திருக்கிறேன்.
காதணிகள்! ஆஹா, இவற்றைப் பிடித்திருக்கிறது!
பாம், ஆம்பர் இன்னும் காது குத்தவில்லை என்று உனக்குத் தெரியுமே.
அப்படியென்றால் குத்துவதற்கான நேரம் இதுதானே?
நன்றி, நமக்குள் ஒரு ஒப்பந்தம் இருக்கிறது.
இவள் பருவ வயது அடையும் வரை அலங்காரமோ காதணிகளோ கிடையாது.
ஆம், உன் அம்மாவைப் போல, நீ இயற்கையாகவே அழகானவள், ஆம்பர்.
-உனக்கும் தேவையில்லை. -உண்மைதான்.
நீங்கள் எந்த பக்கம்?
-என் பக்கம் அல்ல. -உன் பக்கம் தான், ஆம்பர் பிரவுன்.
எப்போதும் உன் பக்கம் தான்.
உனக்கு அலங்காரமோ காதணிகளோ தேவையில்லை, ஆனால் நீ அவற்றை விரும்புகிறாய்.
தங்க காதணிகளை விட பளபளப்பான உதட்டுப் பூச்சு கொண்ட சிரிப்பு அற்புதமாக இருக்கும்.
அட, அம்மா. தயவுசெய்து?
பளபளப்பான உதட்டுப் பூச்சு மற்றும் காதணிகள்.
கட்டாயப்படுத்துவது எனக்குப் பிடிக்காது.
சாரா, சிறுமிகள் காது குத்துவார்கள், அலங்காரம் செய்வார்கள், சமூக ஊடகங்களில் இருப்பார்கள்,
-பச்சை குத்துவார்கள்! -என்ன? பச்சை குத்துவார்களா?
-நானும் பச்சை குத்தியிருக்கிறேன். -நீங்கள் செய்வீர்கள்.
நாம் ஏன் பச்சை குத்துவதைப் பற்றி பேசுகிறோம்? நிறுத்துங்கள்.
ஆம்பர் ஒரு ஓவியராக இருப்பதால், பச்சை குத்துவதும் சிறந்த கலைப் படைப்பாக இருக்கலாம்.
இல்லை, அதனால் அல்ல.
-என்னால் உதவ முடியாது. -பாம்.
சரா, நான் நினைக்கிறேன், எல்லா விஷயங்களையும் கருத்தில்கொண்டால்,
நீ நிம்மதியாக இருக்க வேண்டுமென்றால், ஆம்பர் கேட்கும் ஒரே விஷயம்...
காது குத்த வேண்டும், அம்மா. எனக்கு வேண்டியது அவ்வளவுதான்.
-காது குத்திய குழந்தைகளை எனக்குத் தெரியும். -சரியாக சொன்னாய்!
வைர காதணிகளும் குச்சி பணப்பையும் வைத்திருக்கும் மூன்று மாத குழந்தையை
எனக்குத் தெரியும்.
-நான் காது குத்தியிருக்கிறேன். என்ன? -நிச்சயமாக செய்வீர்கள்.
-"முடியது" என்ற முடிவு தான். -அம்மா.
-அப்படியென்றால் பச்சை குத்தலாமா? -நிறுத்து, பாம்!
அடடா, அம்மா. தயவுசெய்து?
கால்களை ஷேவ் செய்யும் வயதை அடைந்துவிட்டேன்.
நான் என் கால்களை ஷேவ் செய்வேன்.
-நான் வார இறுதியில் சைக்கிள் ஓட்டுபவன். -சரி.
அம்மா, ஜஸ்டின் இங்கே இருந்திருந்தால்,
அவனும் ஒருவேளை என்னோடு சேர்ந்து காது குத்தியிருப்பான்.
ஆனால் அவன் இங்கில்லை.
எனவே, உற்ற தோழன் இல்லாமல் தனியாக இருக்கிறேன்.
அதோடு இது எனது முதல் பள்ளி நடனம்,
இதற்கு இதைவிட சரியான நேரம் இருக்க முடியாது.
பாம் அத்தையின் இந்த அருமையான
காதணிகளை அணிவதற்கு எனக்கு ஒரு காரணம், தேவை, உரிமை இருக்கிறது.
நீ ஒரு அற்புதமான ஓவியர்,
ஆனால் ஏதாவது தவறாக நடந்தால், நீ வழக்கறிஞர்
-ஆவதை கருத்தில் கொள்ளலாம். -ஆம்பர், முடியாது.
உனக்கு 13 வயதாகும் வரை காது குத்த முடியாது.
உன் அம்மா நடுவர் மன்றத்தில் இருக்கக்கூடாது.
கொட்டைகளை இங்கே போடுங்கள்.
சரி. நான் அப்பாவை கேட்டால், அவர் ஒருவேளை சரியென்று சொல்வாரா?
மன்னித்துவிடு, செல்லம். வேண்டாம் என்பார். என் கருத்தை தான் ஏற்றுக்கொள்வார்.
மன்னித்துவிடு, செல்லம்.
ஆம்பர் பிரவுன் ஆகிய எனக்கு இந்த காதுகள் சொந்தம்.
இவை என்னுடைய காதுகள்.
என் வாழ்க்கையில் நான் கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருக்கும் ஒரே விஷயம் இதுதான்.
என் பெற்றோர்கள் கட்டுப்பாட்டில் மாறி மாறி இருக்கிறேன்,
என் வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு தருணத்தையும் திட்டமிடுகிறார்கள்.
குறைந்தபட்சம் என் காதுகளாவது என் கட்டுப்பாட்டில் இருக்க முடியாதா?
ஆம்பருக்கு உரிமை இருக்கிறது!
கணித ஆசிரியர் அது தவறு!
காதணிகளுக்கு ஆம் என்று சொல்லுங்கள்!
ஹேய்.
ஹேய், இது நம் சந்திப்புக்கான நேரமா?
சரி, மாலை 6 மணிக்கு.
நடனத்துக்கான என் ஆடையைப் பார்க்கிறாயா?
சரி, நன்றாக இருக்கிறது.
நான் அங்கே இல்லாமால் இருப்பது மகிழ்ச்சியளிக்கிறது.
நடனமாட வேண்டும் அல்லது யாரையாவது நடனமாட அழைக்க வேண்டும்
என்பதை நினைத்தாலே பதட்டம் ஏற்படுகிறது.
நான் உன்னுடன் நடனமாடுவேன்.
நன்றி. ஆனால் உன்னிடம் கேட்க எனக்கு தைரியம் இல்லை.
யாரிடம் கேட்பதற்கும்.
நான் உன்னிடம் கேட்பேன்.
அருமை. அது அருமை.
அவன் எப்படி நடனமாடுவான் என்பதை நீ முதலில் பார்க்கலாம்.
தொடக்க நேரம் அதிகாரப்பூர்வமாக மாலை 6:01.
"ஆம்பரும் பிராண்டியும் முதல் பள்ளி நடனத்தில் எப்படி அழகாக இருக்கப்போகிறீர்கள்?"
கூட்டம் இப்போது தொடங்குகிறது. ஏதாவது பரிந்துரைகள்?
தொங்கும் காதணிகளா?
நிஜமாகவா? அதைத்தான் நான் அணியப்போகிறேன்.
என் அம்மா எனக்கு வாங்கிக் கொடுத்தார். சிறிய அழகானவை. மிகவும் அருமையானது.
என் காதுகள் எதுவுமில்லாமல் இருக்கும்.
சரி. நீ சொன்னது என் முகத்தை மிகவும் சிவக்க வைக்கிறது.
அதாவது, எரிவது போல.
சரி. மேலே பேசுவோம்.
நான் நடனம் ஆடியதில்லை.
நான் ஒரு திருமணத்திற்கு சென்றிருக்கிறேன்.
நாம் என்ன செய்தாலும் பரவாயில்லை. அது உற்சாகமானது. நாங்கள் நடனமாடப் போகிறோம்.
நான் மிகவும் உற்சாகமாக இருக்கிறேன். இது மிகவும் உற்சாகமானது.
நடனம். நாங்கள் நிஜமாக நடனமாடப் போகிறோம்.
-ஆம். -பிராண்டி,
சில நேரங்களில் நீ என் உண்மையான உணர்வுகளின் பிரதிபளிப்பு என்று தோன்றுகிறது.
பொறு, ஆனால் நீ இங்கே இருக்கமாட்டாய். வருந்துகிறேன், ஜஸ்டின்.
ஆம். வருந்துகிறேன், ஜஸ்டின்.
நீ இங்கே இருந்திருக்கலாம்.
ஆம்.
ஆனால் நிம்மதியாக இருக்கிறது.
சரி, நடனத்தின் புகைப்படங்களை உனக்கு அனுப்புகிறோம்.
உன் கைபேசியை எப்போதும் ஆனில் வைத்திரு.
பை, பிறகு பேசலாம்.
-நீ எங்கே போகிறாய்? -பிராண்டி வீட்டுக்கு.
-டிஷ்வாஷரை காலி செய்யும் வரை முடியாது. -நான் திரும்பி வந்ததும் செய்கிறேன்.
ஆனால் நீ இன்று காலை அதை செய்திருக்க வேண்டும்.
-நீ துணிகளை மடித்து வைக்கவும் மறந்துவிட்டாய். -நான் மறக்கவில்லை. நான்...
என்ன?
செல்லம்,
நீ பிராண்டி வீட்டுக்கு போவதற்கு முன், டிஷ்வாஷரை காலி செய்.
என் சொந்த வாழ்க்கைக்காக நானே எப்போதாவது ஒரு முடிவை எடுக்கலாமா?
உனக்கு 11 வயதுதான்.
ஆம், நீ நிறைய முடிவுகளை எடுக்கிறாய்.
நீ இப்போது நடந்துகொள்ளும் விதம் உன் முடிவுதான்.
அது சரியில்லை, இந்த அணுகுமுறை.
நான் டிஷ்வாஷரை காலி செய்யத்தான் சொன்னேன், செல்லம்.
ஆம், காது குத்த வேண்டாம் என்றும், கைப்பந்து அணியில் சேரவும் சொன்னீர்கள்.
அப்பத்தை பரிமாறவும், கணிதத்தில் அதிக மதிப்பெண் பெறவும், நிறைய நண்பர்களை உருவாக்கவும்!
ஆஹா, நீ நீண்ட காலமாக கோபத்தில் இருக்கிறாய்.
கவனம், நீ எதையாவது உடைத்துவிடாதே.
சில நேரங்களில் மிகவும் கட்டுப்படுத்துகிறீர்கள்.
என்ன?
என்னைப் பற்றியா சொல்கிறாய்?
-இல்லை. -இல்லையா?
ஆம். இருக்கலாம்.
உனக்கு என்ன ஆனது?
பிராண்டி காது குத்திக்கொள்ளப்போகிறாள், நான் இல்லை.
நான் பிராண்டி வீட்டுக்கு போக விரும்புகிறேன், சரியா?
முடிந்தது. நான் இப்போது போகலாமா? தயவுசெய்து?
ஆம், நீ போகலாம்.
நன்றி.
ஹேய்.
-எல்லாம் நலம்தானே? -ஆம்.
இல்லை.
அவளுக்கு என்னை பிடிக்காத போது என்னால் தாங்கிக்கொள்ள முடியவில்லை.
என்ன தெரியுமா...
எல்லைகளை அமைப்பதன் மூலம், அவர்களுக்கு
சில சமயங்களில் பிடிக்காமல் போகும் அளவுக்கு, நீ உன் குழந்தைகளை போதுமான அளவு நேசிக்க வேண்டும்.
உண்மையில் அது அவ்வளவு எளிதல்ல. எனவே…
இது காது குத்துவது பற்றியா?
நிச்சயமாக. மற்ற எல்லாமும்தான், நான்
அவளை கட்டுப்படுத்துவது, கண்டிப்பான, வெறுக்கத்தக்க அம்மா.
பொறு, அவள் இப்படியெல்லாம் உன்னிடம் சொன்னாளா?
உண்மையில் அவள் சொன்ன விஷயம் என்னை பாதிக்கவில்லை. அவளுடைய அணுகுமுறைதான்.
அவளுடைய எண்ணங்களை என்னால் மிகவும் சத்தமாக கேட்க முடியும்.
அவளால் என்னை சகித்துக்கொள்ள முடியவில்லை.
அவளால் இப்போது சகித்துக்கொள்ள முடியவில்லை. இது காயப்படுத்துகிறது.
சரி. அதற்காக வருத்தப்படாதே. உளறுவதை நிறுத்து.
என்ன?
நான் என் அம்மாவிடம் இப்படித்தான் நடந்துகொள்வேன்.
என் சகோதரி இன்னும் மோசம். ஆம்பரின் வயதில் இன்னும் மிக மோசமாக நடந்துகொள்வாள்.
உன் அம்மா என்ன செய்தார்?
மென்மையானார். அனுசரித்துப்போனார். ஒவ்வொரு முறையும்.
அதுவே அவரை நீ அதிகம் நேசிக்கவைத்ததா?
ஆம், முற்றிலுமாக.
நீ இப்போது என்ன சொல்ல வருகிறாய் என்று என்னால் புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை.
-இது பயனுள்ளதாக இல்லை. -நான் சொல்கிறேன்
அது நான் என் அம்மாவை நேசிக்க வைத்தது, ஆனால் என்னை அல்ல.
ஆம். நான் ஒரு குழந்தையை சில சமயங்களில் உன்னை விரும்பாமல் இருக்க அனுமதிப்பது
முக்கியம் என்று நினைக்கிறேன்,
அதனால் காலப்போக்கில் அவர்கள் தங்களை நேசிக்க முடியும்.
அப்படியென்றால், காது குத்த வேண்டாமா?
வேண்டாம், உன் முடிவில் நில்.
-ஏனென்றால் நான் அவளை நேசிக்கிறேன். -ஆம்.
அவள் என்னை வெறுக்கிறாள்.
-சரியாக அப்படித்தான் நடக்க வேண்டும். -ஆம்.
என் அம்மாவும் அதை செய்வார். அவர் எப்போதும் பட்டியல்களை வைத்திருப்பார்,
"ஓய்வெடு, இசையைக் கேள், யாரும் பார்க்காதது போல நடனமாடு" என்று.
இது என் அம்மாவின் பட்டியலை விட கொஞ்சம் வித்தியாசமானது.
இந்த பூனை மிகவும் அழகாக இருக்கிறது.
அங்கு என்ன கட்டுகிறார்கள் என ஆச்சரியமாக இருக்கிறது.
தெரியவில்லை. அது மால் என்று நம்புகிறேன்.
பார்க்கலாம். ஒன்று, இன்னும் இரண்டு பாதை கற்கள்.
பிராண்டி, ஏன் இன்னும் பெட்டிகளை பிரிக்கவில்லை?
நான் தள்ளிப்போடுபவள் என்று என் அம்மா சொல்வார்.
அப்படியென்றால் என்ன?
பிறகு சொல்கிறேன். இந்தப் பாதையை முடிக்க எனக்கு உதவு.
என்னால் இனி தாங்க முடியாது.
நான் செய்ய வேண்டியவற்றின் பட்டியல் அல்லது என்னால் செய்ய முடியாதவற்றின் பட்டியல்.
அதன் பெயர் அம்மாவின் பட்டியல்.
எனக்கு ஆம்பர் பட்டியல் தேவை என நினைக்கிறேன்.
நீ ஏன் இந்த பாதையை உருவாக்குகிறாய்?
நான் மரத்திடம் வருவதற்காக. மழை பெய்தால் சேறும் சகதியுமாகிவிடும்.
என் காலணிகளை சேறாக்க விரும்பவில்லை.
பொறு, நீ மரத்தை வந்து பார்ப்பாயா?
ஆம். அதனால்தான் இந்த நாற்காலிகளை இங்கே வைத்திருக்கிறேன்.
வா, உட்கார். ஓய்வேடு, சுவாசி. மரத்தைப் பார்வையிடு.
மரத்தைப் பார்வையிடுவது மகிழ்ச்சியானது என்று நினைக்கிறேன்.
இந்த நாற்காலிகளைப் பிடித்திருக்கிறது,
ஆனால் சில சமயங்களில் இவை எனக்கு குமட்டல் ஏற்படுத்தும்.
நான் இந்த பெட்டி மீது உட்காரலாமா?
நான் அதை காலி செய்திருக்கலாம்...
ஓ, கடவுளே.
உனக்கு ஒன்றுமில்லையே?
என் அம்மா குறுஞ்செய்தி அனுப்பியிருக்கிறார்.
என்ன அனுப்பியிருக்கிறார்?
அதாவது, இதுவரை எங்கேதான் இருந்தேன்.
"கணித ஆசிரியர் கொடுத்த வீட்டுப்பாடம் உள்ளது என்பதை மறந்துவிடாதே.
அதோடு உன் அறையை சுத்தம் செய்வதையும்."
என்னைக் கட்டுப்படுத்துவது சலித்துவிட்டது.
அவர் நான் சொன்னதை கேட்கவில்லையா?
எங்கள் சமையலறையில் சத்தமாக சொன்னேன்.
நான் அவர் பேச்சை கேட்காவிட்டால் என் அம்மா எப்படி உணருவார் என்று வியக்கிறேன்.
அல்லது நான் சொல்வதை அவர் கேட்காதது போல, அவர் சொல்வதை நான் கேட்டால்.
அதை கண்டுபிடிக்க ஒரே ஒரு வழிதான் இருக்கிறது.
-என் அம்மா பேச்சை கேட்கக் கூடாது என்கிறாயா? -ஆம்.
வீட்டுக்குள் ஹெட்ஃபோன்களை அணிந்து திரிவது போல.
அல்லது டிவியின் ஒலியை கூட்டுவது.
என் அம்மா பேசும் போது என் அப்பா அதை செய்வார்.
இல்லை, பொறு. ஒருவேளை நான் கேட்கவில்லை என்றால்?
எதை?
என் காதுகளை குத்துவது பற்றி.
பார், தசமம் சரியான இடத்தில் இருப்பதை உறுதிப்படுத்திக்கொள்.
சரி.
-உங்களுக்கு மகள் இருக்கிறாளா? -நீ 142.000 சேர்த்தால்…
ஆம், இருக்கிறாள். சமந்தா, எட்டு வயது.
-அவளுக்கு காது குத்தினீர்களா? -ஆம்பர்.
அவள் குழந்தையாக இருக்கும்போதே.
அதை கொஞ்சம் சத்தமாகச் சொல்ல முடியுமா?
எனக்குக் கேட்டது.
ஹலோ? ஆம்.
ஹாய், லூசி.
உடற்பயிற்சி கூடத்தை டிஸ்கோவாக மாற்றுவது எப்படி போகிறது?
ஆம், நாம் உதவியாளர்களாக இருக்கலாம்.
-என்ன? -ஆம்.
எங்கள் இருவரையும் சேர்த்துக்கொள். சாரா பிரவுன் மற்றும் மேக்ஸ் டேடன்.
இல்லை, மேக்ஸ் அல்ல. அப்பா.
சரி, ஆம்பர். கிட்டத்தட்ட முடிந்தது.
இதுதான் கடைசி. சிக்கலில் கவனம் செலுத்து.
நான் செய்கிறேன்.
ஆம், அழைக்க வேண்டியிருந்தது. ஜீரோ கிராவிட்டி இன்பினிட்டத்தில் பத்தாம் லெவலுக்கு போய்விட்டேன்.
அருமை.
நீ என்ன செய்கிறாய்?
வளர்கிறேன்.
என்ன?
-ஆம். -நமக்கு 11 வயது.
மிகச்சரி. நாம் இனி குழந்தைகள் இல்லை.
நான் அப்படித்தான் உணர்கிறேன்.
ஆனால் சொந்தமாக கார் வாங்கும் அளவுக்கு உன்னிடம் பணம் இருப்பது போல தெரிகிறது.
கிறிஸ்மஸ் மற்றும் பிறந்தநாளுக்கு கிடைத்த பணமா அவை?
அதோடு நாய் நடைபயிற்சி மூலம் கிடைத்த பணமும்.
பெரிய நாய்களாக இருந்திருக்க வேண்டும்.
-இதோ. -நன்றி, பிராண்டி.
நீ பத்தாம் லெவலை அடைந்ததில் மகிழ்ச்சி. பை, பிறகு பேசலாம்.
-பை, பிறகு பேசலாம். -ஹலோ, ஜஸ்டின். பை, பிறகு பேசலாம், ஜஸ்டின்.
சரி.
லோப் & பிஹோல்டு காது குத்தும் நிலையம்
வசனத் தமிழாக்கம் அருண்குமார்