Ημερολόγιο, λατρεύω τα σκουλαρίκια μου.
Άλλαξε το χαμόγελό μου;
Το νιώθω διαφορετικό.
Απλώς δεν είναι…
Δεν ξέρω. Εύκολο να χαμογελάω.
Ίσως επειδή κρατάω μυστικό.
Το ότι έβαλα σκουλαρίκια.
Είναι κουραστικό να τα κρύβω από τη μαμά.
Εγώ, η Άμπερ Μπράουν, αναρωτιέμαι.
Μπορείς να περάσεις καλά ή να είσαι ευτυχισμένη όταν κρατάς μυστικό;
-Πρέπει να το πω στη μαμά μου. -Είναι το σωστό.
-Ναι, είναι. -Ναι.
Πώς έπεισες το μαγαζί;
Βασικά…
Τέλεια!
Τέλεια βραδιά.
Απίστευτα τέλεια βραδιά.
Θα σου στείλω φωτογραφίες τώρα. Έχουν πολλή πλάκα.
Πάρε με μετά. Εντάξει.
Να βοηθήσω;
Ήρθα τις προάλλες.
Έκανα τρύπες.
Και;
Είμαι φίλη της και θέλω να κάνω κι εγώ.
Χρειάζεσαι γονέα ή κηδεμόνα.
Έλα.
Ωραία! Ήρθε η μαμά σου. Θέλουν ένα ναι για να τρυπήσει τα αυτιά.
Ωραία.
Είναι 24,99 δολάρια με τα σκουλαρίκια ή 40 δολάρια αν φέρετε δικά σας.
Αν ομολογήσεις τώρα, ίσως να μην πας στον χορό.
Ναι, αλλά είναι το σωστό.
-Ναι. -Ναι.
Αλλά από την άλλη…
Είναι ο πρώτος μας χορός.
Ναι, δεν γίνεται να τον χάσουμε.
Κάνε το σωστό και πες το,
αλλά περίμενε να το κάνεις μετά τον χορό.
Να περιμένω να το πω;
Να ψηφίσουμε;
Εντάξει.
Όσοι είναι υπέρ της Καθυστέρησης Αλήθειας, πείτε "υπέρ".
-Υπέρ. -Υπέρ.
Όλο κοιτάω τα αυτιά σου. Πρέπει να προσέχω.
Μια μέρα, η μαμά σου θα ακολουθήσει τη ματιά μου…
Θεέ μου. Τι συμβαίνει;
Λέμε ιστορίες τρόμου.
Ναι.
Ωραία. Ελπίζω να είναι τρομακτικές.
Άμπερ, μιας και δανείστηκες το φόρεμά της
για τον χορό, εξοικονομήσαμε λίγα λεφτά.
Μπορούμε να πάρουμε ωραία παπούτσια.
Θες να κατέβεις και να πάμε;
Είναι…
Γεια, Τζάστιν.
Γεια, κυρία Μπράουν.
Εντάξει, τα λέμε κάτω!
Τόσο αθώα!
Δεν έχει ιδέα.
Καμία απολύτως.
Δεν αξίζω τα παπούτσια.
Πράγματι.
Με τίποτα.
Αλλά από την άλλη…
Καινούργια, ωραία παπούτσια!
Αν δεν ομολογήσω νωρίτερα.
Ναι.
Νιώθω ενοχές.
Μείνε δυνατή. Θα έρθω κι εγώ για να μην ομολογήσεις. Ακόμα.
Ναι. Εντάξει. Θα χρειαστώ βοήθεια.
Η σύσκεψη αναβάλλεται. Ξεκινά η επιχείρηση Παρεμπόδιση Αλήθειας.
Άμπερ Μπράουν
ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΠΟΛΑ ΝΤΑΝΖΙΓΚΕΡ
-Να κάνω ότι δεν μ' αρέσει κανένα ζευγάρι. -Κι άλλο ψέμα.
-Θα νιώσω καλύτερα αν δεν πάρω παπούτσια. -Καλά.
Θέλετε να φάμε;
Άμπερ, ο αέρας.
-Φυσικά. Μια χαρά ακούγεται. -Εντάξει. Πού να πάμε;
Οπουδήποτε.
Σοβαρά, κυρία Επιλεκτική;
Σταμάτα. Τι κάνεις;
Σου μιλάω;
Είσαι εντάξει;
Βασικά, μαμά,
πήγα…
Βασικά, μαμά,
πήγα…
Πρέπει να σου πω…
-Πρέπει να σου… -Θέλει τακούνια.
Όχι.
Όχι ακόμα. Όχι τακούνια. Χαμηλό τακούνι, εντάξει. Ψηλό, με τίποτα.
Παραλίγο.
Σε μάγεψε η μαμά σου.
-Σίγουρα. -Συγκεντρώσου.
Χορός, μετά ομολογία.
Δεν πειράζει. Είσαι καλή, Άμπερ Μπράουν.
-Απλώς τρύπησες τα αυτιά. -Ναι. Τα αυτιά μου.
Αν είναι απλώς ότι τρύπησα τα αυτιά,
τότε γιατί νιώθω πόνο στην καρδιά;
Έτσι νιώθεις αν δεν ακούς τη μαμά σου, κάνεις ό,τι θες και κρατάς μυστικά;
Εγώ, η Άμπερ Μπράουν, έκανα μια κακή επιλογή.
ΑΥΤΟΙ & ΑΥΤΙ
Φιλ; Νωρίς ήρθες.
Μετά την κίνηση στον Μάγο του Οζ,
δεν ήθελα να αργήσω στον πρώτο της χορό.
Έφτιαξα τσάι μήλο κανέλα. Θες;
Εντάξει.
Έχει αλλάξει το χρώμα.
Όχι. Τίποτα δεν έχει αλλάξει.
Δεν ξέρω γι' αυτό.
-Χαίρομαι πολύ που επέστρεψα. -Εννοείς στη χώρα;
Ναι, κι αυτό.
Μου φαίνεται πολύ οικείο.
-Το να καθόμαστε στην κουζίνα; -Η έμμεση συζήτηση.
-Δεν ξέρω τι εννοείς. -Ακριβώς.
Γεια σου!
-Φιλ. -Μαξ.
-Σάρα. -Αγάπη μου.
-Ναι; -Ναι;
Είναι για την Άμπερ. Θα τα βάλω σε νερό.
Όχι. Μπορείς να της τα δώσεις έτσι.
Πολύ ευγενικό.
-Ναι. -Θα νιώσει σαν μεγάλη.
Σωστά.
Θα το πω φωναχτά.
Δεν κάνετε κάνα ριάλιτι;
-Να κι η Πάμι. -Ναι.
Σάρα.
-Παμ. -Φιλ.
-Μαξ. -Παμ.
Σάρα.
Ελπίζω να είναι για σένα το μακιγιάζ.
Αστείο. Είναι για την Άμπερ. Υποσχέθηκα να τη βάψω. Μην ανησυχείς.
Τίποτα βαρύ. Απαλό ροζ και ημιδιάφανη πούδρα.
Όχι σκιά. Όχι μάσκαρα!
Κανένα πρόβλημα. Δεν μίλησες για ψεύτικες βλεφαρίδες.
Όχι!
Παμ.
Για δες!
Κάνε στροφή.
-Ναι! -Είναι από τη συλλογή της Μπράντι.
Για δες τι έχω.
Τι;
-Δικό μου είναι; -Ναι.
Μου λες ότι η μαμά συμφώνησε να με βάψεις;
Ναι. Ναι, συμφώνησε.
Τι ωραία!
Όχι ότι το χρειάζεσαι, αλλά έχει πλάκα.
-Επιτέλους η μαμά με αφήνει να διασκεδάσω. -Έλα.
Η μαμά σου πάντα ανησυχεί.
Γεια σας.
Ξεχάστηκα για λίγο.
Το ξέρει η μαμά;
Όχι.
Τι;
Άμπερ.
-Δεν μ' αρέσει όταν λες το όνομά μου έτσι. -Γιατί;
Δεν συνηθίζεις να παρακούς έναν ξεκάθαρο κανόνα της μαμάς σου.
Είχα θυμώσει. Ήμουν πολύ νευριασμένη.
Γιατί… Είναι τόσα πράγματα που δεν μπορώ… Δεν έχω λόγο σε τίποτα.
Πρέπει να το πεις στη μαμά.
-Δεν θα με αφήσει να πάω στον χορό. -Όχι. Η μαμά σου έχει κατανόηση.
Φυσικά θα νευριάσει και θα απογοητευτεί πολύ.
Όμως, ξέρω με σιγουριά ότι θα καταλάβει
και θα εκτιμήσει το ότι της το είπες.
Και θα πας στον χορό.
Σε παρακαλώ, όχι.
Σε παρακαλώ, άσε με να περιμένω.
Θα της πω την αλήθεια αύριο.
Σε παρακαλώ.
Καλά.
Σ' αγαπάω.
Κι εγώ σ' αγαπάω.
Ναι!
Τι όμορφη!
Μπαμπά.
-Ορίστε. -Για σένα, αγάπη μου.
-Ευχαριστώ, μαμά! -Παρακαλώ.
Ο φωτισμός είναι τέλειος. Στο δέντρο!
-Ελάτε. Πού είναι η Σάρα; -Βάζει κραγιόν.
-Παλιά δεν έβαζε. -Τώρα βάζει.
Είμαι έτοιμη.
-Καλή είμαι; -Να δω τα δόντια.
Σπανάκι έφαγες;
-Ωραία είναι. -Ωραία.
-Κοίτα με. -Μία με την Άμπερ και τον μπαμπά.
-Πατέρας και κόρη. -Και βέβαια.
-Εντάξει, εσύ… Ναι. -Ναι.
Μ' αρέσει να φαίνεται αυτό στο φόντο. Η υφή…
Εντάξει. Για κοιταχτείτε.
Ωραία. Και κοίτα τον μπαμπά σου.
Και, Φιλ, κοίτα την κόρη σου.
Ή και όχι. Μην το κάνετε. Κοιτάξτε εμένα.
Κανείς δεν κοιτάει τον άλλον. Ποτέ. Και τι έγινε;
Τέλεια. Τι ωραία!
-Την έβγαλες; -Ναι. Τι;
Κάνουν βαβούρα τα ρούχα σου.
-Αστείο. -Εμένα μ' αρέσουν.
-Βαβούρα. -Μ' αρέσει.
-Ευχαριστώ. -Μια χαρά είσαι.
Ευχαριστώ. Είδατε;
Ωραία παπούτσια.
Ευχαριστώ.
Γεφυρώνω τη σχέση μέσω μόδας.
Εντάξει.
Τι γλύκα! Χαμογελάστε.
-Εντάξει ή… -Να σου φτιάξω τα μαλλιά;
Όχι, απλώς… Τα κρατάω συμμαζεμένα.
Μία φωτογραφία μαμά και κόρη.
-Ναι! -Ελάτε!
Εντάξει. Έφυγες. Αντίο.
-Πάμε. -Πάμε.
Εντάξει. Πολύ ωραία. Ωραίο φως.
Χαμογελάστε. Τόσο γλυκές!
Κοιταχτείτε.
Μην κοιτάζεστε!
Μην κοιτάζεστε.
Κοιτάξτε εμένα.
Κοίτα τη θεία Παμ.
Ωραία.
Κλασική θεία Παμ,
κάνει ό,τι μπορεί για να μην προσέξει κανείς τους λοβούς μου.
-Μια οικογενειακή. -Ναι!
Την οικογένεια.
-Οικογένεια. -Εντάξει.
-Μπες στη μέση. -Πάμε. Τι ωραία!
-Ωραία. -Εντάξει. Έτοιμοι;
Πάμε.
Έχουμε εισβολέα.
Δεν εισβάλλω. Φεύγω.
Πες το στον δικαστή.
Θέλω μια φωτογραφία με τους τρεις.
-Οικογενειακή. -Θα πάω μέσα.
Μην πας μέσα. Τελειώνουμε σε λίγο.
-Μία οικογενειακή; -Άλλαξε το φως.
Το νιώθετε; Βγάλε με με την Άμπερ.
-Έβγαλες… -Σας έβγαλα.
-Μας έβγαλες; -Ναι.
-Το φως είναι τέλειο και η διάθεσή μου. -Θες μόνη σου;
-Θες… -Πειράζει να βγάλω μία μόνη μου;
-Περίμενε! -Τι φως!
-Το 'χω. -Προσπαθώ να…
Το 'χω. Τέλεια.
-Ευχαριστώ. -Έλα.
Έχει πλάκα!
Μπράντι! Δεν θα πήγαινες στη γιαγιά σου;
Εκεί πάω.
-Εγώ φωτογραφία; -Ήρθε ο μπαμπάς.
Ανυπομονώ!
Μπράντι, θα σας βγάλω μετά τον Μαξ, τη Σάρα και την Άμπερ.
-Ναι! -Γρήγορα. Πάμε.
-Κράτα τα λουλούδια. -Έτοιμοι;
Εντάξει. Πάμε.
Εντάξει. Ωραία.
Φιλ, φέρεσαι αλλόκοτα. Φύγε.
Μπορείς… Έτσι. Τέλεια.
Ωραία.
Τέλεια. Υπέροχη.
Φύγετε εσείς. Έλα, Μπράντι.
-Θεέ μου! -Ναι. Φύγετε.
-Χέρια στη μέση. -Εντάξει.
Χέρια στη μέση.
Και χαμόγελο.
Τα χέρια ψηλά με ανεμελιά!
Τέλεια, κορίτσια! Το 'χουμε.
Χαιρετίσματα στη γιαγιά!
-Παιδιά. -Τα βάζεις σε νερό;
-Ναι. -Το δέρμα μου είναι ημιδιαφανές.
-Βάλε την οικογενειακή… -Δείχνω φρέσκια!
-Ωραίες φωτογραφίες. -Είμαι κούκλα.
Θεέ μου. Έλα δω. Να σε δω!
Το λαμπερότερο φως.
Το πιο γλυκό κορίτσι.
Είμαι πολύ περήφανη για σένα.
-Πήγε να με παγιδεύσει. -Στο δωμάτιό σου!
Όχι, σταμάτα!
-Πες στον πατέρα σου γιατί δεν θα πας. -Δεν θα πάει;
Είπες ότι θα με άφηνε!
Αν το έλεγες. Το είπες;
-Το ήξερες; -Όχι!
-Ναι. -Τι να ήξερε;
Η κόρη μας αποφάσισε να με παρακούσει.
Έκανε κάτι πισώπλατα.
Εντάξει. Ηρέμησε.
Δεν θα ανακατευόμουν.
-Τρύπησε τ' αυτιά της. -Είναι τόσο φοβερό;
Όχι ιδιαίτερα;
-Όχι. -Είμαι πατέρας της. Εγώ λέω "όχι".
-Είπες "Δεν είναι φοβερό" και είπα "Όχι". -Είναι φοβερό.
Είναι. Έχεις δίκιο.
Μπορείς να πας στον χορό.
-Τι; -Συμφωνώ.
-Τι; -Ή και όχι.
Θεία Παμ, είπες ότι θα πήγαινα.
-Εσύ το έκανες; -Όχι!
Την είδα με τα σκουλαρίκια πάνω στο δωμάτιο.
Κι είναι τέλεια.
Η Μπράντι θα αναρωτιέται πού είμαι.
Τουλάχιστον σου το είπε.
Δεν το είπα.
-Τι; -Δεν το είπε. Εγώ το ανακάλυψα.
Ναι. Τότε δεν θα πας στον χορό.
-Τι; -Είδες;
-Σε στηρίζω. -Ευχαριστώ!
-Θέλω να μιλήσω στην Άμπερ μόνη. -Προτιμώ ομαδικά.
-Θα μείνω. -Φύγε.
Άρα, δεν θα πάμε στον χορό;
Θα υπάρξουν άλλοι χοροί.
Άμπερ;
Ξέρω ότι είσαι ξύπνια. Προσπαθώ να ηρεμήσω.
Λυπάμαι, μαμά. Λυπάμαι πολύ.
Θα τα βγάλω και θα κλείσουν οι τρύπες.
Δεν νευρίασα με τα σκουλαρίκια, αλλά με την επιλογή.
Την επιλογή να κάνεις κάτι για το οποίο σου είπα όχι.
Που ήξερες ότι θα με αναστάτωνε!
Γιατί;
-Πρωινό με τηγανίτες; -Τι;
-Άλλαξες τις μέρες του μπαμπά. -Τον χωρισμό εννοείς.
-Ναι. -Ναι.
Τον Μαξ για συνοδό;
Ανυπομονούσε.
-Βόλεϊ; -Θα ήσουν πολύ καλή.
-Μαθηματικά. -Θα ήσουν πολύ καλή.
Φίλους; Χρειάζομαι κι άλλους;
Όλοι χρειαζόμαστε κι άλλους.
Εντάξει. Σε…
Σε ακούω. Εντάξει;
Σε ακούω.
Αλλά, αγάπη μου,
τίποτα από όλα αυτά δεν δικαιολογεί την επιλογή σου.
Εξηγεί το κίνητρο, αλλά…
Νόμιζα ότι θα ένιωθα καλύτερα
αν έκανα αυτό που ήθελα όταν το ήθελα.
Αλλά ένιωσα λυπημένη από τη στιγμή που τα τρύπησα.
Ήθελα να τρέξω στο σπίτι και να σου το πω.
Αγάπη μου, την επόμενη φορά θα μου το πεις πρώτα, εντάξει;
Έλα δω, αγάπη μου.
Δεν έχω θυμώσει.
Έχω θυμώσει, αλλά…
Νιώθω πιο πολύ πληγωμένη.
Όχι, μαμά. Όχι. Δεν πίστευα…
Δεν ήθελα να σε πληγώσω.
Αγάπη μου, απλώς…
Απλώς δεν θέλω να λέμε ψέματα μεταξύ μας.
Αυτό χαρακτηρίζει τη σχέση μας.
Σωστά; Η εμπιστοσύνη.
Μας αγαπάω και μας εμπιστεύομαι.
Και δεν θέλω ποτέ να μας χάσω.
Το ξέρω.
Λυπάμαι πολύ, μαμά.
-Μην ανησυχείς, είμαστε ακόμα εμείς. -Ναι.
Σ' αγαπάω.
Σ' αγαπάω πολύ, γλυκιά μου.
-Πώς πήγε; -Πήγε…
Καλά είμαστε.
Μπράβο σου, Σάρα.
Ευχαριστώ, Φιλ.
-Θα την πάρω αύριο τηλέφωνο. -Εντάξει.
-Μαξ. -Φιλ.
Θα σε πήγαινα επιτέλους σε σχολικό χορό.
-Άλλη φορά; -Ναι.
Πού είναι η Παμ;
Ανέλαβε τα χρέη συνοδού.
Είπε να μείνω εδώ για σένα.
Και είσαι εδώ.
Πάντα.
Χάνω τον πρώτο μου χορό.
Η φίλη μου περνάει τέλεια χωρίς εμένα.
Εγώ, η Άμπερ Μπράουν, δεν θέλω να παίρνω αποφάσεις πάνω στον θυμό μου,
γιατί οδηγούν σε θυμό.
Επίσης συνειδητοποιώ ότι μοιάζω πιο πολύ στον μπαμπά μου.
Και δεν πειράζει.
Είσαι καλά;
-Γιατί γύρισες; -Έφυγα μόλις πήρα το μήνυμά σου.
Δεν θα έμενα χωρίς τη φίλη μου.
Χάνεις τον χορό εξαιτίας μου.
Δεν τον χάνουμε.
Ακόμα φοράμε τα καλά μας.
Υποτιτλισμός: Γκέλη Τόγια