அன்புள்ள டைரி, எனக்கு என் புதிய காதணிகளைப் பிடித்திருக்கிறது.
என் சிரிப்பு வித்தியாசமாக இருக்கிறதா?
கண்டிப்பாக வித்தியாசமாக உணர்கிறேன்.
இது வெறும் உணர்வு அல்ல...
தெரியவில்லை.
சிரிப்பது எளிது.
ஒருவேளை என்னிடம் இரகசியம் இருப்பதால் இருக்கலாம்.
காது குத்திய இரகசியம்.
அம்மாவிடம் இருந்து என் காதுகளை மறைப்பது மிகவும் சலிப்படைய செய்கிறது.
ஆம்பர் பிரவுனாகிய நான், யோசிக்கிறேன்,
உங்களிடம் ஒரு இரகசியம் இருக்கும்போது, உங்களால் நன்றாக உணரவோ அல்லது
நிஜமாக மகிழ்ச்சியாகவோ இருக்க முடியுமா?
நான் என் அமம்விடம் சொல்ல வேண்டும்.
அதுதான் சரியான விஷயம்.
-ஆம், கண்டிப்பாக. -ஆம்.
கடைக்காரரை காது குத்த வைத்ததை என்னால் நம்பமுடியவில்லை.
அது...
மிகவும் வேடிக்கையானதுதான்.
ஆம், வேடிக்கையான இரவு.
மிகவும் வேடிக்கையான இரவு. மிகவும் வேடிக்கை.
கண்டிப்பாக, நான் உடனே புகைப்படங்களை அனுப்புகிறேன்.
அவை நகைச்சுவையாக இருக்கும்.
பிறகு என்னை அழை. சரியா.
உங்களுக்கு எப்படி உதவுவது?
நான் நேற்று இங்கே வந்திருந்தேன்.
நீங்கள் எனக்கு காது குத்தினீர்கள்.
அதற்கு?
நான் இவளது தோழி, எனக்கு காது குத்த வேண்டும்.
பெற்றோறோ பாதுகாவலரோ உடன் இருக்க வேண்டும்.
அட.
நல்லவேளை! உன் அம்மா வந்துவிட்டார்.
இவளது காதுகளை குத்த உங்களது ஒப்புதல் வேண்டுமாம்.
சரி, நல்லது.
காதணிகளை வாங்கினால் 24.99 டாலர்கள் அல்லது நீங்களே காதணிகளை கொடுத்தால் 40 டாலர்கள் ஆகும்.
நீ இப்போது உண்மையைச் சொன்னால், இன்றிரவு நடனத்திற்குப் போக முடியாது.
சரி, ஆனால் சொல்வதுதான் சரி.
-சரி. -ஆம்.
ஆனால், இன்னொரு யோசனை...
இதுதான் எங்களது முதல் நடன நிகழ்ச்சி.
ஆம், அதை மிஸ் செய்ய முடியாது.
எனவே, உண்மையை சொல்லிவிடு,
ஆனால் நடனம் முடியும் வரை பொறுந்திருந்து சொல்லிவிடு.
பொறுந்திருந்து சொல்ல வேண்டுமா?
அதற்கு வாக்கெடுப்பு நடத்துவோமா?
சரி.
தாமதமாக உண்மையைச் சொல்லும் திட்டத்தை ஏற்றுக்கொள்பவர்கள்,
"ஆம்" என்று சொல்லுங்கள்.
-ஆம். -ஆம்.
உன் காதணிகளையே வெறித்துப் பார்க்கிறேன்.
நான் கவனமாக இருக்க வேண்டும்.
இந்த சமயத்தில், நான் உன் காதுகளைப் பார்ப்பதைப்
-உன் அம்மா பார்க்கப் போகிறார்... -டக், டக்.
அடக் கடவுளே. என்ன நடக்கிறது?
பேய் கதைகளைச் சொல்லிக்கொண்டிருக்கிறோம்.
ஆம்.
சரி. அவை நன்றாக பயமுறுத்துவதாக இருக்கட்டும்.
ஹேய், ஆம்பர். இன்றிரவு நடனம் ஆடுவதற்காக பிராண்டியிடம் நீ ஒரு ஆடையை
கடன் வாங்கியதால், நமக்கு கொஞ்சம் பணம் மிச்சமாகி இருக்கிறது.
எனவே, அந்த பணத்தைக் கொண்டு நாம் புது காலணிகளை வாங்கலாம்.
நீ கீழே வருகிறாயா, நாம் மாலுக்குப் போகலாமா?
அது...
ஹேய், ஜஸ்டின்.
ஹேய், திருமதி. பிரவுன்.
சரி, உன்னை கீழே பார்க்கிறேன்!
அவர் ஒரு அப்பாவி.
அவருக்கு எதுவும் தெரியவில்லை.
எதுவுமே.
அந்த காலணிகளுக்கு நான் தகுதியற்றவள்.
நீ தகுதியற்றவள்.
நிச்சயமாக இல்லை.
ஆனால் இன்னொரு யோசனை...
புதிய காலணிகள். ஆடம்பரமான காலணிகள்!
நான் முன்னதாகவே உண்மையைச் சொல்லவில்லை என்றால்.
ஆம்.
குற்ற உணர்வு ஏற்படுகிறது.
அடடா.
தைரியமாக இரு,
நீ உண்மையைச் சொல்லாமல் இருப்பதைப் பார்த்துக்கொள்ள நான் உன்னுடன் இருப்பேன்.
ஆம். சரி. என்னை காப்பாற்ற நிச்சயம் ஒருவர் வேண்டும்.
இந்த சந்திப்பு ஒத்திவைக்கப்பட்டு,
உண்மையைச் சொல்வதை பிராண்டி தடுக்கும் திட்டம் செயல்படுத்தப்படுகிறது.
பாலா டான்சிகரின் "ஆம்பர் பிரவுன்" புத்தகத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது
எனக்கு எந்த காலணிகளும் பிடிக்கவில்லை என்பது போல நடிக்க வேண்டும்.
ஆனால் அது இன்னொரு பெரிய பொய்.
நான் காலணிகளைப் பெறவில்லை என்றால் அது என் குற்ற உணர்வை கொஞ்சம் குறைக்கும்.
சரி.
சிறுமிகளே, மதிய உணவு வேண்டுமா?
ஆம்பர், காற்றடிக்கிறது.
கண்டிப்பாக. மதிய உணவு நல்ல யோசனை.
சரி. நாம் எங்கே போகலாம்?
எந்த இடமென்றாலும் சரி.
தேர்ந்தேடுத்து சாப்பிடும் நீயா சொல்கிறாய்?
நிறுத்து. நீ என்ன செய்கிறாய்?
உங்களிடம் பேசுகிறேனா?
நீ நலமா?
அம்மா, நான்...
நான் போனேன்...
அம்மா, நான்...
நான் போனேன்...
நான் சொல்ல வேண்டும்...
-நான் சொல்ல வேண்டும்... -இவளுக்கு ஹை ஹீல்ஸ் வேண்டுமாம்.
இல்லை. இல்லை.
இப்போதைக்கு இல்லை. ஹை ஹீல்ஸ் வேண்டாம்.
லோ ஹில், கிடைக்கும். ஹை ஹீல்ஸ், வாய்ப்பே இல்லை.
மாட்டியிருப்போம்.
நீ உன் அம்மாவின் பாதிப்பில் மூழ்குகிறாய்.
-நிச்சயமாக. -கவனமாக இரு.
பள்ளி நடனம், பிறகு உண்மையைச் சொல்.
பரவாயில்லை. நீ நல்லவள், ஆம்பர் பிரவுன்.
இது காது குத்தியது பற்றித்தான்.
ஆம். வெறும் என் காதுகள் தான்.
இது வெறும் என் காதுகளை குத்துயது பற்றி என்றால்,
பிறகு ஏன் என் மனது வருத்தப்படுகிறது?
அம்மாவின் பேச்சைக் கேட்காமல், விரும்பியதை செய்து, உண்மையை மறைந்தால்
ஏற்படும் உணர்வு இப்படிதான் இருக்குமா?
ஆம்பர் பிரவுனாகிய நான், மோசமான முடிவை எடுத்துவிட்டேன்.
லோப் & பிஹோல்டு
ஃபில்? முன்னதாகவே வந்துவிட்டாய்.
"தி விசார்ட் ஆப் ஆஸ்" நாடக இரவு போக்குவரத்து நெரிசலுக்குப் பிறகு,
அவளது முதல் பள்ளி நடன நிகழ்ச்சிக்குத் தாமதமாக வர விரும்பவில்லை.
இலவங்க ஆப்பிள் தேநீர் செய்திருக்கிறேன். கொஞ்சம் வேண்டுமா?
நல்லது.
வண்ணப் பூச்சின் நிறம் இங்கே வித்தியாசமாக இருக்கிறது.
இல்லை. இல்லை. எதுவும் இங்கே மாறவில்லை.
அதைப் பற்றி எனக்குத் தெரியாது.
திரும்ப வந்தது மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறது.
அமெரிக்காவிற்கு திரும்பியதை சொல்கிறாயா?
ஆம், அதுவும் தான்.
இது மிகவும் பழக்கப்பட்டதாக உணர்கிறேன்.
நம் சமையலறையில் உட்கார்ந்திருப்பதா?
உள்ளர்த்தம் கொண்ட உரையாடல்.
-நீ சொல்வது எனக்குப் புரியவில்லை. -அதேதான்.
ஹேய்.
-ஃபில். -மேக்ஸ்.
-சாரா. -அன்பே.
-என்ன? -என்ன?
இவை ஆம்பருக்காக. இவற்றை தண்ணீரில் போடப் போகிறேன்.
இல்லை. அப்படியே இருக்கட்டும். அவளிடம் நேரடியாக கொடுத்துவிடு.
நல்ல யோசனை.
-ஆம். -அவள் வளர்ந்தவள் போல உணர்வாள்.
கண்டிப்பாக.
நான் இதை சத்தமாக சொல்லப் போகிறேன்.
ரியாலிட்டி ஷோவில் பங்கேற்க நினைத்ததுண்டா?
-பாமி வந்துவிட்டாள். -ஆம்.
சாரா.
-பாம். -ஃபில்.
-மேக்ஸ். -பாம்.
சாரா.
அந்த அலங்காரம் உனக்குத்தான் என்று நினைக்கிறேன்.
அச்சோ.
அட. நல்ல நகைச்சுவை. இது ஆம்பருக்கு.
அவளுக்கு அலங்காரம் செய்வதாக உறுதியளித்தேன். கவலை வேண்டாம்!
அதிகம் கிடையாது. வெறும் ரோஸ் பவுடர் தான்.
கண் மை வேண்டாம். மஸ்காரா வேண்டாம்!
எந்த பிரச்சினையும் இல்லை.
கண் இமை அலங்காரம் பற்றி நீ எதுவும் சொல்லவில்லையே.
இல்லை!
பாம்.
ஆஹா, எவ்வளவு அழகு!
சுழன்று காட்டு.
-அப்படித்தான்! -இது பிராண்டியின் வடிவ ஆடைகளில் ஒன்று.
என்ன கொண்டு வந்திருக்கிறேன் பார்.
நிஜமாகவா?
-இது எனக்கா? -ஆம்.
நான் அலங்காரம் செய்து கொள்ளலாம் என்று என் அம்மா சொன்னார் என்று சொல்கிறீர்களா?
ஆம், அவர் சொன்னார்.
மிகவும் அருமை.
மிகவும் அருமை. உனக்கு அலங்காரமே தேவையில்லை, ஆனால் நிச்சயமாக வேடிக்கையாக இருக்கும்.
-இறுதியில், அம்மா என்னை அனுமதித்திருக்கிறார். -அட.
உன் அம்மா எப்போதும் உன் பாதுகாப்பு குறித்து கவலைப்படுகிறார்.
ஹலோ.
நான் மறந்துவிட்டேன்.
உன் அம்மாவுக்குத் தெரியுமா?
தெரியாது.
என்ன சொல்கிறாய்?
ஆம்பர்.
என் பெயரை அப்படி நீங்கள் அப்படி அழைப்பது எனக்குப் பிடிக்கவில்லை.
ஏன்?
உன் அம்மா விதித்த தெளிவான விதிக்கு எதிராக நீ செல்வது போல இல்லை.
நான் கோபமாக இருந்தேன். வருத்தத்தில் இருந்தேன்.
ஏனென்றால்... நிறைய விஷயங்களில் என்னால்... என்னால் முடிவெடுக்க முடியவில்லை.
நீ உன் அம்மாவிடம் சொல்ல வேண்டும்.
ஆனால் அவர் என்னை நடனத்திற்கு போக அனுமதிக்கமாட்டார்.
இல்லை. உன் அம்மா உன்னை நன்றாக புரிந்துகொள்வார்.
நிச்சயமாக, அவர் வருத்தப்படுவார், அதோடு மிகவும் ஏமாற்றமடைவார்,
ஆனால் எனக்குத் தெரியும், கண்டிப்பாக, அவர் புரிந்துகொள்வார்,
அதோடு நீ அவரிடம் சொல்வதை வரவேற்பார்.
நீ நடனத்திற்கு செல்ல வாய்ப்பு இருக்கிறது.
தயவுசெய்து, வேண்டாம்.
என்னை காத்திருக்க விடுங்கள்.
நான் நாளை அவரிடம் உண்மையைச் சொல்லிவிடுகிறேன்.
தயவுசெய்து.
சரி.
உங்களை நேசிக்கிறேன்.
நானும் உன்னை நேசிக்கிறேன்.
ஆம்!
உன் அழகைப் பார்!
அப்பா.
-இதோ. -இதைப் பிடி, செல்லம்.
-நன்றி, அம்மா! -பரவாயில்லை.
பொறுங்கள், மரத்தின் அருகே, வெளிச்சம் நன்றாக இருக்கிறது!
-இங்கே வாருங்கள். சாரா எங்கே? -லிப்ஸ்டிக் போட்டுக்கொண்டிருக்கிறாள்.
-அவள் ஒருபோதும் லிப்ஸ்டிக் போட்டதில்லை. -இப்போது போடுகிறாள்.
-அடடா. -சரி, நான் தயார்.
-நன்றாக இருக்கிறேனா? -உன் பற்களைக் காட்டு.
கீரை சாப்பிட்டாயா?
-நன்றாக இருக்கிறாள். -நன்றாக இருக்கிறாள்.
-இதோ, என்னைப் பார். -முதலில் ஆம்பரையும் அப்பாவையும் எடுப்போம்.
-முதலில் அப்பாவும் மகளும். -நிச்சயமாக.
-சரி, நீ... ஆம். -ஆம்.
இந்த பின்னணி எனக்கு பிடித்திருக்கிறது. அந்த அமைப்பு... நல்லது.
சரி, ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துக் கொள்ளுங்கள்.
சரி. உன் அப்பாவைப் பார்.
ஃபில், உன் மகளைப் பார்.
அல்லது வேண்டாம். நீங்கள் அப்படி செய்ய வேண்டாம். என்னைப் பாருங்கள்.
யாரும் ஒருவரையொருவர் பார்க்க வேண்டாம். எப்போதும். அது யாருக்குத் தேவை?
அது பிடித்திருக்கிறது. மிகவும் அருமை.
-எடுத்துவிட்டாயா? -ஆம். என்ன? மன்னிக்கவும்.
உன் சட்டையை தாண்டி எனக்குக் கேட்கவில்லை.
-வேடிக்கை. நீ நகைச்சுவை செய்பவர், பாம். -எனக்கு உங்கள் சட்டையைப் பிடித்திருக்கிறது.
-அது நன்றாக இல்லை. -நன்றாக இருக்கிறது.
-நன்றி. -நன்றாக இருக்கிறது, ஃபில்.
-நன்றி, மேக்ஸ். பார்த்தாயா? -நிஜமாகவா?
உன் காலணிகளை... பிடித்திருக்கிறது.
நன்றி.
ஃபேஷன் மூலம் ஒரு உறவுப் பாலம் கட்ட முயற்சிக்கிறேன்.
சரி.
மிகவும் அழகு, சிரியுங்கள்.
-எனவே, முடிந்ததா, அல்லது... -ஆம்பர், உன் தலைமுடியை சரிசெய்ய வேண்டுமா?
இல்லை, நான்... அதை சுத்தமாக வைத்திருக்க முயற்சிக்கிறேன்.
அம்மாவையும் மகளையும் எடுப்போம். அம்மாவும் மகளும்.
-ஆம்! -வாருங்கள்!
சரி. உன்னை எடுத்துவிட்டேன். நீ கிளம்பலாம்.
-இதோ. -இதோ.
சரி. இது மிகவும் நன்றாக இருக்கிறது. இந்த வெளிச்சம் நன்றாக இருக்கிறது.
சிரியுங்கள். மிகவும் அழகு!
ஒருவரையொருவர் பாருங்கள்.
ஒருவரையொருவர் பார்க்காதீர்கள்!
ஒருவரையொருவர் பார்க்காதீர்கள். ஒருவரையொருவர் பார்க்கப்போவதில்லை.
நீங்கள்... நேராக என்னைப் பாருங்கள்.
உன் வயதான பாம் அத்தையை நேராகப் பார்.
அருமை.
நல்லவர் பாம் அத்தை,
எல்லா கவனத்தையும் என்
காது மடல்களிலிருந்து விலக்கி வைக்க அவரால் முடிந்த எல்லாவற்றையும் செய்கிறார்.
-குடும்ப படத்தை எடுப்போம். -ஆம்!
குடும்பத்தைக் கூப்பிடு.
-குடும்பம். சரி, நல்லது. -சரி.
-இதோ, நீ நடுவில் நில். -இதோ எடுக்கிறேன். மிகவும் அழகு.
-நான் நன்றாக இருக்கிறேன். -சரி, நான்... தயாரா?
இதோ.
அடடா, ஒருவர் குறுக்கே வந்துவிட்டார்.
நான் குறுக்கே வரவில்லை. நான் கிளம்பிக்கொண்டிருந்தேன்.
-என்ன... -அதை நீதிபதியிடம் சொல்லுங்கள்.
எங்கள் மூவரையும் படமெடுக்க விரும்புகிறேன்.
-இது குடும்பப் படம். -நான் உள்ளே காத்திருக்கிறேன்.
இல்லை, உள்ளே காத்திருக்க வேண்டாம். ஒரு நொடியில் முடிந்துவிடும்.
-குடும்பத்துடன் ஒரு படம் எடுத்துக்கொள்வோமா? -பொறுங்கள்! வெளிச்சம் மாறிவிட்டது.
அதை உணர்கிறீர்களா? என்னையும் ஆம்பரையும் ஒரு படம் எடுக்க முடியுமா?
-எங்களை எடுத்தாயா... -ஆம், உங்களை எடுத்தேன்!
-எங்களை எடுத்தாயா? -ஆம்.
வெளிச்சம் மிகவும் நன்றாக இருக்கிறது... பார்ப்போம்,
-என் தோற்றத்தைப் பார்ப்பீர்கள். -ஒன்று தனியாக எடுக்க வேண்டுமா?
-நீங்கள்... -நான் ஒன்று தனியாக எடுத்துக்கொள்ளட்டுமா...
தனியாக ஒன்றே ஒன்று? வெறும்... அது...
-பொறுங்கள்! -இதோ இந்த ஒளி.
-இது... அழகாக தெரிகிறேன். -முயற்சிக்கிறேன்...
புரிந்தது. அது பிடித்திருக்கிறது.
-நன்றி. இது முக்கியமல்ல. -அட.
இது வெறும் வேடிக்கைக்காகத்தான்!
பிராண்டி! நீ படம் பார்ப்பதற்கு உன் பாட்டி வீட்டுக்குப் போவதாக நினைத்தேன்?
நான் இப்போது அங்கு போகிறேன்.
-என்னை ஒரு படம் கூட எடுக்கவில்லை. -என் அப்பா இப்போதுதான் வந்தார்.
மிகவும் உற்சாகமாக இருக்கிறேன்!
பிராண்டி, உங்களின் படம் எடுக்க உறுதியளிக்கிறேன்,
ஆனால் முதலில் மேக்ஸ், சாரா மற்றும் ஆம்பரை படம் எடுக்க வேண்டும்.
-ஆம்! -சீக்கிரம். இதோ.
-நீ பூக்களை வைத்திரு. -தயாரா?
சரி, இதோ.
சரி. அழகு.
ஃபில், நீ விநோதமாக இருக்கிறாய்.
ஃபில், விலகி நில்.
உன்னால்... நான்... இதோ. மிகச்சரியானது.
அருமை.
மிகச்சரியாக இருக்கிறீர்கள். எனக்குப் பிடித்திருக்கிறது.
சரி, இப்போது வெளியேறுங்கள். இப்போது, பிராண்டி, நீ நில்.
-ஹாய்! கடவுளே! -ஆம். வெளியேறுங்கள். நகருங்கள்.
-சரி, பெண்களே, இடுப்பில் கைகளை வையுங்கள்! -சரி.
இடுப்பில் கைகளை வையுங்கள்.
சிரியுங்கள்.
கவலைப்படாதது போல கைகளை தூக்குங்கள்!
இது மிகவும் நன்றாக இருக்கிறது! முடிந்தது என்று நினைக்கிறேன்.
எனக்காக உன் பாட்டிக்கு ஹாய் சொல்!
-பொறுங்கள்! நண்பர்களே... -இதை தண்ணீரில் போட முடியுமா?
-ஆம், நிச்சயமாக. - ...என் தோல் ஒளிர்கிறது.
-நீ... குடும்பப் படத்தைக் காட்டு. -நான் புதிதாகத் தெரிகிறேன்!
-பாம் எடுத்த நிறைய நல்ல படங்கள். -நான் அழகாக தெரிகிறேன்.
கடவுளே. இங்கே வா. உன்னைப் பார்!
மிகவும் அழகாக இருக்கிறாய்.
என் அன்புக்குரிய பெண்.
உன்னை நினைத்து மிகவும் பெருமைப்படுகிறேன்.
-அவன் என்னை தோற்கடிக்க முயன்றான். -நீ நேராக உன் அறைக்கு போ!
இல்லை, பொறு! நில்!
நில்! நீ ஏன் நடனத்திற்கு போகமாட்டாய் என்று உன் அப்பாவிடம் சொல்.
போகவில்லையா?
அம்மா என்னை போக விடுவார் என்றீர்கள்!
நீ அவரிடம் சொன்னால். அவரிடம் சொன்னாயா?
-உனக்குத் தெரியுமா? -இல்லை!
-ஆம். -என்ன தெரியுமா?
நம் மகள் என் பேச்சைக் கேட்கக்கூடாது என்று முடிவெடுத்திருக்கிறாள்.
வேண்டுமென்றே எனக்குத் தெரியாமல் செய்திருக்கிறாள்.
சரி. நிதானமாக இரு, சாரா.
நான் இதில் குறுக்கிட மாட்டேன்.
-அவள் சென்று காதுகளை குத்தியிருக்கிறாள். -அது அவ்வளவு பெரிய விஷயமா?
நிஜமாக இல்லையா?
-நான் ஒப்புக்கொள்கிறேன், உண்மையில் இல்லை. -அவளுடைய அப்பா. என்னால் அப்படி சொல்ல முடியும்.
"அவ்வளவு பெரிய விஷயமில்லை" என்று நீ சொன்னாய்,
-அதனால் "உண்மையில் இல்லை" என்றேன். -இது ஒரு பெரிய விஷயம்.
ஆம். நீ சொல்வது சரி.
உன்னை நடனத்திற்கு போக அனுமதிக்கலாம் என்று நினைக்கிறேன்.
-என்ன? -நான் ஒப்புக்கொள்கிறேன்.
-என்ன? -அல்லது ஒப்புக்கொள்ளவில்லை.
பாம் அத்தை, நான் நடனத்திற்கு போக முடியும் என்று சொன்னீர்கள்.
-இதற்கு நீதான் காரணமா? -இல்லை!
மாடியில்தான் முதன் முதலாக அவளை காதணியுடன் பார்த்தேன்.
அவை அற்புதமாகத் தோன்றின.
பிராண்டி நான் எங்கே என்று ஆச்சரியப்படப் போகிறாள்.
குறைந்தபட்சம் அவள் உன்னிடம் சொன்னாள், சாரா.
நான் சொல்லவில்லை.
-என்ன? -அவள் சொல்லவில்லை.
நானே அதை கண்டுபிடித்தேன்.
ஆம். அப்புறம் நீ நடனத்துக்குப் போக முடியாது.
-என்ன? -பார்த்தீர்களா?
-நான் உன்னை ஆதரிக்கிறேன், சகோதரி. -நன்றி!
ஆம்பருடன் தனியாக பேச வேண்டும்.
எல்லோர் முன்பும் பேசுவது எனக்குப் பரவாயில்லை.
-நான் இங்கேயே இருக்கிறேன். -போ.
எனவே, நாம் நடனத்திற்கு போக மாட்டோம் என்று அதை எடுத்துக்கொள்ளலாமா?
மற்ற நடனங்கள் இருக்கும், மேக்ஸ்.
ஆம்பர்?
செல்லம், நீ விழித்திருக்கிறாய் என்று தெரியும். நான் அமைதிப்படுத்த முயற்சிக்கிறேன்.
நான் மிகவும் வருந்துகிறேன், அம்மா. மன்னித்துவிடுங்கள்.
நான் காதணிகளை கழற்றிவிடுகிறேன், துளைகள் மூடிக்கொள்ளும்.
காதணிகளைப் பற்றி நான் வருத்தப்படவில்லை.
உன் தேர்வு குறித்து வருத்தப்படுகிறேன்.
நான் மிகக் குறிப்பாக வேண்டாம் என்று சொன்னதைச் செய்ய... நீ முடிவெடுத்திருக்கிறாய்.
உனக்கே தெரியும் அது என்னை மிகவும் வருத்தப்படுத்தும் என்று!
ஏன் செய்தாய்?
-காலை உணவுக்கு அப்பம்? -என்ன?
-அப்பாவுடனான என் வார இறுதியை மாற்றுவது. -நான் உன் அப்பாவுடன் திருமண உறவில் இல்லை.
-முட்டாள்தனம். -முட்டாள்தனம்.
மேக்ஸ் உணவு பரிமாறுபவரா?
அவர் மிகவும் உற்சாகமாக இருந்தார்.
-கைப்பந்து? -நீ அதில் மிகவும் சிறந்து விளங்கலாம்.
-கணித ஆசிரியர். -நீ அதில் மிகவும் சிறந்து விளங்கலாம்.
நண்பர்களா? எனக்கு நிறைய நண்பர்கள் தேவையா?
நம் எல்லோருக்கும் நிறைய நண்பர்கள் தேவை, செல்லம்.
சரி, நான்...
நீ சொல்வது புரிகிறது. சரியா?
நீ சொல்வது புரிகிறது.
ஆனால், செல்லம்...
அது எதுவுமே நீ செய்ததை எந்த வகையிலும் நியாயப்படுத்தாது.
அது உன் உந்துதலை விளக்கலாம், ஆனால்...
நான் விரும்பும் போது நான் விரும்பியதைச் செய்வது
என்னை நன்றாக உணர வைக்கும் என்று நினைத்தேன்.
ஆனால் என் காதுகள் குத்தப்பட்ட தருணத்தில் இருந்து சோகமாக உணர்ந்தேன்.
நான் செய்ய விரும்பியதெல்லாம் வீட்டிற்கு ஓடி வந்து உங்களிடம் சொல்வதுதான்.
செல்லம், அடுத்த முறை நீ முதலில் என்னிடம் சொல்ல வேண்டும், சரியா?
இங்கே வா, செல்லம்.
எனக்கு கோபம் இல்லை.
கோபப்படுகிறேன், ஆனால்...
அதிகமாக என மனம் காயப்பட்டது.
இல்லை, அம்மா. இல்லை. நான் நினைக்கவில்லை...
ஒருபோதும் நான் உங்களை காயப்படுத்த விரும்பவில்லை.
செல்லம், நாம்...
நான்... நாம் ஒருவருக்கொருவர் பொய் சொல்வதை நான் விரும்பவில்லை.
அதுதான் நம்மை நாமாக ஆக்குகிறது.
சரியா? நம்பிக்கை.
நான் நம்மை நேசிக்கிறேன், நம்மை நம்புகிறேன்.
நான் ஒருபோதும், நம்மை இழக்க விரும்பவில்லை.
எனக்குத் தெரியும்.
என்னை மன்னித்துவிடுங்கள், அம்மா.
கவலைப்படாதீர்கள், நாம் இன்னும் நாமாகவே இருக்கிறோம்.
ஆம்.
நான் உங்களை நேசிக்கிறேன்.
நான் உன்னை மிகவும் நேசிக்கிறேன், செல்லம்.
-அது எப்படி போனது? -அது...
சமாதானமாகிவிட்டோம்.
நல்ல வேலை செய்தாய், சாரா.
நன்றி, ஃபில்.
-நான் நாளை ஆம்பரை அழைக்கிறேன். -சரி.
-மேக்ஸ். -ஃபில்.
இறுதியாக உன்னை ஒரு பள்ளி நடனத்திற்கு கூட்டிப்போகவிருந்தேன்.
-மழை வந்து தடுத்துவிட்டதா? -ஆம்.
ஹேய், பாம் எங்கே?
அவள் என் உணவு பரிமாறும் கடமைகளை ஏற்றுக்கொண்டாள்.
உனக்காக நான் இங்கே இருக்க வேண்டும் என்றேனே.
நீ இங்கே இருக்கிறாய்.
எப்போதும்.
நான் என் முதல் பள்ளி நடனத்தை தவறவிட்டேன்.
என் புதிய தோழி நான் இல்லாமல் அங்கே நன்றாக நேரத்தைக் கழிக்கிறாள்.
நான், ஆம்பர் பிரவுன், கோபம் அல்லது விரக்தியின் அடிப்படையில் முடிவுகளை எடுக்க விரும்பவில்லை,
ஏனென்றால் அது கோபத்திற்கும் விரக்திக்கும் மட்டுமே வழிவகுக்கும்.
நான் என் அம்மாவை விட அதிகம் என் அப்பா போல நடப்பதாக உணர்கிறேன்.
அதுவும் பரவாயில்லைதான்.
நீ நலமா?
நீ வீட்டில் என்ன செய்கிறாய்?
உன் குறுஞ்செய்தி கிடைத்ததும் நான் வெளியேறிவிட்டேன்.
என் தோழி இல்லாமல் என்னால் நடனத்தில் இருக்க முடியாது.
நான் இல்லாதால் நீ நடனத்தை தவறவிட்டதை என்னால் நம்ப முடியவில்லை.
அதை நாம் தவறவிடவில்லை.
நாம் இன்னும் நம் ஆடம்பரமான ஆடைகளை அணிந்திருக்கிறோம்.
வசனத் தமிழாக்கம் அருண்குமார்