Sevgili Günlük, yeni küpelerime bayılıyorum.
Gülümsemem farklı mı?
Değişik hissettirdiği kesin.
Sadece his de değil…
Bilmiyorum.
Gülümsemek kolay.
Belki sır sakladığım içindir.
Kulak deldirme sırrını.
Kulaklarımı annemden saklamak çok yorucu oldu.
Ben, Amber Brown, merak ediyorum,
sır saklarken iyi zaman geçirebilir misin ya da gerçekten mutlu olabilir misin?
Anneme anlatmam lazım.
Yapman gereken şey.
- Evet, öyle. - Evet.
- Bunu yaptırmaya gittiğine inanamıyorum. -Şey…
Çok eğlendik.
Evet, eğlenceli geceydi. Çılgınca. Çok eğlendik.
Tabii, fotoğrafları sana gönderirim şimdi.
Aşırı komikler.
Sonra beni hemen ara. Tamam.
- Yardımcı olabilir miyim? - Geçen gün geldim.
- Kulaklarımı delmiştiniz. - Ve?
Arkadaşıyım, ben de deldirmek istiyorum.
Ebeveyn ya da vasi getirmen lazım.
Hadi gel.
Güzel! Annen gelmiş. Kulaklarını deldirmek için onay lazımmış.
Peki, tamam.
Küpeyi buradan alırsan 24,99, küpeleri getirirsen 40 dolar.
Şimdi itiraf edersen bu gece dansa gidemeyebilirsin.
Şey, evet ama yapmam gereken bu.
- Evet. - Evet.
Ama diğer taraftan…
Bu ilk dansımız.
Evet, kaçıramayız.
O zaman doğru şeyi yapıp anlat
ama doğru şeyi yapmak için danstan sonrasını bekle.
Yani anlatmayı beklemek mi?
Oylasak mı?
Olur.
Gerçeği Geç Söyleme Operasyonu'nu destekleyenler "olur" desin.
-Olur. - Olur.
Kulaklarına bakıp duruyorum. Dikkat etmeliyim.
Bir anda annen gözlerimi takip edip
- kulaklarına… - Tak tak.
Tanrım. Neler oluyor?
Hayalet hikâyeleri.
- Evet. - Peki. Güzel korkutuyorlardır umarım.
Amber. Düşündüm de bu geceki dans için Brandi'den
elbise ödünç aldığın için biraz paramız kaldı.
Yani yeni havalı ayakkabılar için harcayabiliriz.
Alışveriş merkezine gitmek ister misiniz? O…
Selam Justin.
Merhaba Bayan Brown.
Peki, aşağıda görüşürüz!
Öyle masum ki.
Hiçbir fikri yok.
Hem de hiç.
- Ayakkabıları hak etmiyorum. - Etmiyorsun.
Hem de hiç.
Ama diğer taraftan…
- Yeni ayakkabılar. Havalı ayakkabılar! -Öncesinde itiraf etmezsem.
Evet.
Çok suçlu hissediyorum.
Güçlü ol.
İtiraf etmemen için yanında kalacağım. Henüz.
Evet. Peki. Desteğe ihtiyacım olacağı kesin.
Toplantıya son verilmiş, Gerçeği Engelleyen Brandi Operasyonu başlamıştır.
PAULA DANZIGER'İN "AMBER BROWN" KİTABINA DAYANMAKTADIR
Ayakkabıları sevmemiş gibi yapabilirim.
O da başka bir yalan olur.
Ayakkabı almam, az suçlu hissederim.
- Peki. Peki. - Kızlar, öğle yemeği yiyelim mi?
Amber, rüzgâr.
- Tabii. Öğle yemeği iyi olur. - Peki. Nereye gidelim?
Herhangi bir yer olur.
Cidden mi, yemek seçici?
Dur. Ne yapıyorsun?
Seninle konuşuyorum.
İyi misin?
Şey, anne, ben…
gittiğim yer…
Şey, anne, ben…
gittiğim yer…
Anlatmam…
- Anlatmam… - Yüksek topuklu istiyor.
Hayır. Hayır, hayır. Daha olmaz. Yüksek topuklu olmaz.
Alçak topuklu olur. Yüksek topuklu imkânsız.
Ucuz atlattık.
Anne büyüsüne kapılmak üzereydin.
- Elbette. - Odaklan.
Okul dansından sonra eksiksiz itiraf.
Bir şey yok. Sen iyi bir insansın Amber Brown.
Delik kulaklar sadece.
Evet. Sadece kulaklarım.
Sadece delik kulaklarsa, benim kulaklarımsa
o zaman neden kalbim acıyor?
Anneni dinlemeyip istediğini yapmak, gerçeği söylememek böyle bir his mi?
Ben, Amber Brown, kötü bir seçim yaptım.
- Phil? Erken geldin. - Oz Büyücüsü gecesindeki trafikten sonra
ilk okul dansına geç kalmak istemedim.
- Tarçınlı elma çayı yapmıştım. Alır mısın? - Olur.
Boyanın rengi değişmiş.
Hayır. Değişen pek bir şey yok.
Onu bilemedim.
Geri dönmek harika.
Amerika'ya mı yani?
Evet, o da.
Çok tanıdık geliyor.
Mutfağımızda oturmak mı?
İmalı konuşmamız.
- Ne dediğinden emin değilim. - Kesinlikle.
Selam size.
- Phil. - Max.
- Sarah. - Tatlım.
- Evet? - Evet?
Bunları Amber'a aldım. Suya koyayım.
Yok. Paketli kalsın. Kendisine verirsin.
Çok düşüncelisin.
- Evet. - Büyümüş hissedecek.
Kesinlikle.
Bunu yüksek sesle söyleyeceğim.
Reality şov yapmayı düşündünüz mü?
- Ve işte Pammy. - Evet.
Sarah.
- Pam. - Phil.
- Max. - Pam.
Sarah.
Umarım makyaj malzemeleri senin içindir.
Yapmayın. Komik. Amber için.
Makyajını yapacağıma söz vermiştim. Merak etme!
Ağır olmayacak. Açık pembe ve mat pudra.
Göz farı olmaz. Rimel de!
Sorun olmaz.
- Takma kirpiklerle ilgili bir şey demedin. - Hayır! Hayır!
Pam.
Vay, şu hâline bir bak!
Dön.
- Evet! - Brandi'nin şekil koleksiyonundan.
Bak ne getirdim.
Ne?
- O benim mi? - Evet.
Yani annem makyaj yapmama izin verdi mi diyorsun?
Evet. Evet, verdi.
Çok iyi.
Çok iyi. İhtiyacın yok ama kesinlikle eğlenceli.
- Sonunda annem eğlenmeme izin veriyor. - Yapma.
Annen hep iyiliğini ister, biliyorsun.
Merhaba.
Bir anlığına unuttum.
Annen biliyor mu?
Hayır.
Ne?
Amber.
- Adımı böyle söylemen hoşuma gitmiyor. - Neden?
Annenin koyduğu çok net bir kurala karşı çıkmak senin yapacağın bir şey değil.
Şey, kızmıştım. Çok üzüldüm.
Çünkü… Çünkü o kadar çok şey var ki… Söz hakkım yok.
Annene anlatmalısın.
- Ama o zaman dansa gitmeme izin vermez. - Yok. Annen bundan daha anlayışlı.
Tabii ki kızacak ve çok, çok büyük hayal kırıklığı yaşayacak
ama anlayacağına kesinlikle eminim
ve anlatmanı takdir edecek.
Ve dansa da gideceksin.
Lütfen, olmaz.
Lütfen bekleyeyim.
Ona gerçeği yarın söylerim.
Lütfen.
Tamam. Tamam.
- Seni seviyorum. - Ben de seni seviyorum.
Evet!
Şu hâline bak!
Baba.
- Al. - Al bakalım tatlım.
- Sağ ol anne! - Ne demek.
Çocuklar, ağacın yanında ışık çok güzel!
- Buraya gelin. Sarah nerede? - Rujunu sürüyor.
- Eskiden ruj sürmezdi. - Artık sürüyor.
Peki, hazırım.
-İyi miyim? - Dişine bakayım.
Ispanak mı yedin?
-İyi görünüyor. -İyi görünüyor.
- Gel, bana bak. -Önce Amber'la babasını çekelim.
-Önce babası ve kızı. - Kesinlikle.
- Peki, sen… Evet. - Evet.
Arka planda bunun olması çok iyi. Dokusu ve… Güzel.
Peki, birbirinize bakın çocuklar.
Peki. Ve babana bak.
Phil, sen de kızına bak.
Ya da bakma. Yok, onu yapmıyorsun. Bana bakıyorsun.
Kimse birbirine bakmıyor. Hem de hiç. Kim ne yapsın?
Bayıldım. Çok güzel.
-Çektin mi? - Evet. Ne? Pardon.
Gömleğinden duyamadım da.
- Komiksin Pam. - Ben seviyorum.
- Gösterişli. -İyi duruyor.
- Sağ ol. Sağ ol. -İyi durmuş Phil.
- Sağ ol Max. İşte. - Cidden mi?
Ayakkabılarını… sevdim.
Sağ ol.
Moda yoluyla köprü kuruyoruz.
Peki.
Ve çok tatlı, gülümse.
-İyi mi… - Amber, saçını düzelteyim mi?
Hayır, ben… sadece düzgün kalsın.
Anne kız yapalım. Anne kız.
- Evet! - Hadi!
Peki. Sen yoksun. Sen çıktın.
- Hadi. - Hadi.
Peki. Çocuklar, çok iyi. Işık çok iyi.
Ve gülümseyin. Çok tatlı!
Birbirinize bakın.
Birbirinize bakmayın! Bakmayın. Bakmıyorsunuz. Direkt bana bakın.
Direkt yaşlı Pam teyzene bak.
Güzel.
Pam teyze her zamanki gibi elinden geleni yaparak
dikkati kulak memelerimden uzak tutuyor.
- Ailece çekelim. - Evet!
Ailece çekelim.
- Aile. Pekâlâ, güzel. - Peki.
- Sen ortaya geç. - Hadi bakalım. Çok tatlı.
-İyi. - Peki… Hazır mıyız?
Bakalım.
Fotoğraf bozan var.
Fotoğrafı bozmuyorum. Gidiyordum.
- Ne… - Hâkime anlatırsın.
Üçümüzü de çekmek istiyorum.
- Bu aile ama. -İçeride beklerim.
Hayır, içeride bekleme. Birazdan bitecek.
- Aileyle? - Durun! Işığın yönü değişti.
Hissettin mi? Amber'la çeker misin?
-Şey çektin mi… - Evet, çektim!
-Çektin mi? - Evet.
Öyle güzel ki ışık… bakalım
- ve ruhum. - Tek ister misin?
- Sen… - Tek çektirsem kötü mü…
Bir tane? Sadece… ben…
- Dur, dur! - Işık var.
- Bu… Çalıştır. -Çalıştığım…
Al. Sev.
- Sağ ol. Önemsiz. - Hadi.
Eğlenceli. Eğlenceli!
Brandi! Fotoğraf için büyükannene gidecektin.
Şimdi gidiyorum.
-Çektiremedim. - Babam yeni geldi.
Çok heyecanlıyım!
Brandi, sizi de çekerim ama önce Max ve Sarah ve Amber'ı çekeyim.
- Evet! -Çok hızlı. Hadi.
- Sen çiçekleri tut. - Hazır mısınız?
Pekâlâ, hadi bakalım.
Pekâlâ. Tatlı.
Phil, tuhaflaştın. Phil, çıksana.
Sen… Sadece… İşte. Mükemmel.
Güzel.
Mükemmelsiniz. Bayıldım. Dağılın. Brandi, gir bakalım.
- Selam! Tanrım. - Evet, evet. Çıktın. Çık.
- Kızlar, eller kalçalara. - Peki.
Eller kalçalara.
Ve gülümseyin.
Eller yukarı, umursamıyormuş gibi!
Çok iyi çocuklar! Sanırım oldu.
Büyükannene selam söyle!
- Dur! Millet… - Suya koyar mısın?
- Evet, tabii. -…cildim öyle berrak ki.
- Sen… Aileyi göster. - Taze görünüyorum!
- Ne çok Pam fotoğrafı. -İyiyim.
Tanrım. Buraya gel. Şuna bak!
En parlak ışık.
Canım kızım.
Seninle gurur duyuyorum.
- Beni bozmaya çalıştı. - Odana, genç hanım.
Hayır, dur! Dur!
Babana dansa neden gitmediğini anlat.
Gitmiyor mu?
Annem izin verir demiştin!
Anlatırsan. Anlattın mı?
- Sen biliyor muydun? - Hayır.
- Evet. - Neyi biliyor muydu?
Kızımız sözümden çıkmaya karar vermiş.
Beni bilerek kandırmış.
Peki. Rahat ol Sarah.
Ben olsam araya girmezdim.
- Kulaklarını deldirmiş. - O kadar önemli mi?
Pek değil mi?
- Aynen, pek değil. - Babasıyım. "Pek değil" derim.
Bence "O kadar önemli değil" dedin
- ben de "Pek değil" dedim. - Bu önemli.
Öyle. Haklısın.
Bence hâlâ dansa gidebilirsin.
- Ne? - Bence de.
- Ne? - Ya da hayır.
Pam teyze, dansa gidebilirim demiştin.
- Sen mi yaptın? - Hayır! Hayır!
Onu küpelerle ilk defa yukarıda gördüm.
Ve harika durmuşlar.
Brandi nerede kaldığımı merak edecek.
En azından söyledi Sarah.
Söylemedim.
- Ne? - Söylemedi.
Ben gördüm.
Evet. O zaman dansa gidemezsin.
- Ne? -İşte.
- Destekliyorum kardeşim. - Sağ ol!
Amber'la yalnız konuşayım.
Grup olayı iyiydi.
- Ben kalacağım. - Git.
Yani dansa gitmiyor muyuz?
Başka danslar da olacak Max.
Amber?
Tatlım, uyanıksın, biliyorum. Cidden sakin kalmaya çalışıyorum.
Çok üzgünüm anne. Çok üzgünüm.
Küpeleri çıkarırım, delikler kapanır.
Küpelere kızmadım.
Seçimine kızdım.
Çok net olarak hayır dediğim… bir şeyi yapma seçimine.
Beni gerçekten kızdıracağını bildiğin bir şeyi!
Neden?
- Pankek kahvaltısı. - Ne?
- Babamla hafta sonumu değiştirmem. - Babanla evli olmamam.
- Yani. - Yani.
- Max'in refakatçi olması? -Çok heyecanlıydı.
- Voleybol? -Çok başarılı olurdun.
- Matematik öğretmeni. -Çok başarılı olurdun.
Daha çok arkadaşa ihtiyacım olması.
Herkese çok arkadaş lazım tatlım.
Peki, ben…
Seni anlıyorum. Tamam mı?
Seni anlıyorum.
Ama tatlım…
bunların hiçbiri seçimini haklı çıkarmıyor.
- Motivasyonunu açıklayabilir ama… - Daha iyi hissederim sandım.
Ne istersem, ne zaman istersem yapınca.
Ama kulaklarım delindiği anda üzgün hissettim.
Tek yapmak istediğim eve koşup sana anlatmaktı.
Tatlım, bir dahakine önce bana söylemen lazım, tamam mı?
Gel buraya tatlım.
Kızmadım.
Kızdım ama ben…
Daha çok kalbim kırıldı.
Hayır anne. Hayır. Ben…
Seni kırmayı hiç istemedim.
Tatlım, biz…
Ben… Birbirimize yalan söyleyelim istemiyorum.
Bizi biz yapan bu.
Öyle değil mi? Güven.
Bizi seviyorum ve bize güveniyorum.
Ve bizi asla ve asla kaybetmek istemiyorum.
Biliyorum.
Çok üzgünüm anne.
Merak etme, biz hâlâ biziz.
Evet.
Seni seviyorum.
Seni çok seviyorum tatlım.
- Nasıl gitti? -Şey…
İyiyiz.
İyi iş çıkardın Sarah.
Sağ ol Phil.
- Yarın Amber'ı ararım. - Tamam.
- Max. - Phil.
Seni sonunda okul dansına götürecektim.
- Bir dahaki sefere? - Olur.
Hey, Pam nerede?
Refakatçi görevlerimizi devraldı.
Senin için burada kalmalıymışım.
Ve buradasın.
Her zaman.
İlk okul dansımı kaçırıyorum.
Ve yeni arkadaşım bensiz harika zaman geçiriyor.
Ben, Amber Brown, öfke ya da hırsa dayalı kararlar almak istemiyorum.
Çünkü sadece öfke ve hırsla sonuçlanıyor.
Bir de annemden çok babama çektiğimi fark ediyorum.
Ve sorun yok.
İyi misin?
Evde ne işin var?
Mesajını alınca ayrıldım.
Dansta arkadaşım olmadan kalamazdım.
Dansı benim yüzümden kaçırdığına inanamıyorum.
Kaçırmıyoruz ki.
Havalı elbiselerimiz hâlâ üzerimizde.
Alt yazı çevirmeni: Cihan Filiz