We moesten onze nieuwe vriendin Cecile in 'n uur naar m'n huis brengen…
…zodat ze haar oude keuken kon zien en daarna terug naar 't St. Thomas…
…maar toch wilde ik langzaam lopen…
…want zo zag ik haar man met Cecile door mijn straat lopen.
Nou ja, hun straat. Hun straat vol herinneringen.
Het voelt zo goed om 'r thuis te brengen.
NAAR HET BOEK VAN PAULA DANZIGER
Dus als Max wint en dit programma krijgt, filmen ze het dan hier in jouw keuken?
Daar had ik nog niet bij stilgestaan. Ze hebben vast wel 'n studio voor 'm.
Spannend.
Ja, heel spannend. - Die moeten nog afkoelen.
Wacht, Pam. - Wat? Ik heb één koekje gepakt.
Oké, misschien drie. Of vijf.
Dat bedoel ik niet. Ik had champagne moeten halen…
…of een taart of een gezonde, vegetarische taart voor Max, toch?
Sowieso champagne.
Maar voor Max zo'n vieze, gezonde taart. - Ja. We kunnen er een maken.
Ofwel, 'n taart kopen, de doos wegdoen en zeggen dat ie zelfgemaakt is.
Ik schrijf 'n briefje voor Max en Amber… - Die hierin.
…want hij haalt haar op. - Perfect.
Zo terug.
Die zitten vol. - Echt, hè.
Goed werk. Die kan weg. Zo. - Hou van je. Oké. Top.
Succes.
Pam. - Wat?
Amber, je moeder.
Ze waren toch op school? - Bukken.
Gewoon doen. - Ja.
Jeetje. - Dat scheelde weinig.
Ik heb geïmproviseerd.
Heel goed. - Geweldig. Echt geweldig.
O-o. - Wat?
Geen helling. Hoe komen we binnen?
Ik heb Stanley gebeld voor 'n skateboardramp.
Ik kan niet skateboarden.
O, jee. O, jee.
Richard had dit leuk gevonden.
Hé, Billy. Ja, we horen 't vanavond. Het Health Food Network. Ja.
Dat gaat nu niet. Ik moet Sarahs dochter ophalen.
Amber. Ja. Nee, het gaat goed. Het gaat de goede kant op.
Ik ben dol op haar. Zij tolereert me.
Mrs Williams, dit zijn Stanley en Arturo. - Noem me maar Cecile.
Oké. Mrs William… Cecile? - Ja, lieverd?
Het komt goed. U bent in goede handen. We knallen de stoel over de ramp heen.
Blijf rustig zitten. Wij regelen het.
Bedankt.
U ziet de keuken zo.
Wat fijn. Stanley, Arturo, bedankt. Jullie zijn mijn helden.
Graag gedaan.
We helpen graag. En we doen dit zo vaak.
Niet waar.
Dat zei 'n brandweerman tegen onze buurvrouw toen haar kat in de boom zat.
Jongens, Ceciles herinneringen wachten. - De allermooiste.
Haalt Max je niet op bij 't St. Thomas?
O ja, ik moet snel terug, maar ik wil hier zijn.
Sms dat je thuis bent.
Zo simpel. Waarom kwam ik daar niet op? - De waarheid is 't makkelijkst.
Ik ben thuis.
Mag ik? Dat is dezelfde greep.
Toen Cecile de keuken zag, werd het muisstil.
Beter kan ik 't niet omschrijven.
We wisten gewoon dat ze zich iets bijzonders herinnerde.
Alsof ze echt iets zag.
Kijk. - Een bijzonder iets of iemand.
Hij is zo knap…
…en zo lief.
Ik hou van je.
Kunnen we nog iets doen?
Dat is het.
Dat geluid. We dansten daar altijd.
Bedankt. Jullie allemaal, heel erg bedankt.
Ik, Amber Brown, wil altijd onthouden dat ouderen ooit jong waren.
Wie is daar?
Max.
Wie is Max? - Geen idee.
Hoi, Max.
Dit zijn m'n vrienden. Stanley, Arturo, Cecile en Brandi ken je.
Aangenaam. - We moeten gaan, dus…
Is je moeder thuis?
Nee. - En jullie zijn hier?
Ja. Heel even maar. - Wat?
Ik moet terug. Laten we opschieten.
Terug waarheen? - Naar 't tehuis. Haar huis. Een huis.
Cecile woonde hier en ze wilde haar keuken zien.
Dus we namen haar… liepen met haar… hielpen haar hierheen, want haar man…
Is overleden.
Gecondoleerd.
Dank je.
We hebben 20 minuten. - Wacht. Wat is dit?
Cecile moet terug. - Zullen we 'n zonnebril dragen?
Mam. Tante Pam.
O, jee. - Hallo, allemaal.
Wat is dit, Max?
Ik weet alleen dat Cecile naar huis moet. - Cecile.
Ben je blij met je keuken?
Ik zei toch dat hij wilde verbouwen. Heeft hij u ingehuurd?
Ik ben 90.
Wie ben jij?
Ik ben Arturo. Ik heb Stanley geholpen met de skateboardramp voor Cecile.
Pardon? - E ligt 'n ramp voor de deur.
Slim. - Ik praat met Cecile.
Hoe kennen we u? - Ze woont in het tehuis.
We moeten 'r terugbrengen naar het St. Thomas.
Weten ze van niks? - Heb je 'n patiënt meegenomen?
Ik ben een bewoner.
Sorry. - Amber.
Mag ik Justin bellen?
Mrs Brown, uw dochter is een held.
Ik… - Ja, dat is ze inderdaad.
Ik woonde hier ruim 30 jaar geleden.
Met mijn lieve Richard. - Wat? O, jeetje.
Die dood is. Hij is net overleden.
Nee. - Gecondoleerd.
Ik wilde het zien. Ik wilde hier weer zijn.
En mocht u wel naar buiten?
Het was pauze. - Dan mag dat.
Hoe ver weg? - Vraag maar niks.
Belt u onze ouders? - Ik wil niemand problemen bezorgen.
Nou, laten we gaan. Mijn auto staat voor…
Maar… - Ik kan niet in 'n auto.
Doei, Cecile. - Tot kijk, Cecile.
Was leuk. - Dag.
Met jullie ook. - Klaar, lieverd?
Bedankt, jongens.
Ik weet 'n korte route. Kom. - Oké.
Hup, Max. - Kom je?
Hup, Cecile.
Waarheen? - Maar ze spelen.
Niet daarheen. Amber. - Sorry. Sorry.
Pardon.
Ja, hup. Sorry.
Pardon. - We zijn bezig.
Enig. - Serieus?
Wie wint er? - Kom.
Nee, ik regel dit. - Amber wilde alleen maar helpen.
Daar komen ze.
Wat 'n leuke dame. - Doe gewoon.
Ja, top.
Hebben jullie Cecile Williams gezien?
Zeker, we waren net in gesprek. Volgens mij was ze…
Nee, misschien is ze…
Ik… Misschien was ze…
Ik… Ze was…
Daar is ze, met een vrijwilliger, Amber Brown.
Alles goed, dames?
Mrs Williams, hopelijk heeft u genoten buiten. Ik wist niet dat u bezoek had.
Hoi, ik ben Sarah. - Max.
Pam.
River Forest-ziekenhuis. Pardon. Met Sarah.
Jullie zijn snel vriendinnen geworden. Leuk.
Gaat het?
Natuurlijk. Mag ik nog even buiten zijn met mijn familie?
Ze mogen naar uw kamer. Tijd voor fysiotherapie.
Ik laat uw dochter weten dat Sarah en… Sorry. Matt?
Max. M-A-X. - Dat Sarah en Max er waren.
Nee. Geen zorgen. Ik vertel het wel.
Dat was echt op het nippertje.
Dit is nog niet voorbij. Vooral met je moeder.
Weet ik. Ik wilde niks verkeerds doen.
Ik weet het.
Bedankt voor je hulp. - Geen dank.
We moeten gaan.
Oké. Alles komt goed. Oké, schat?
Geen zorgen, maar we moeten gaan. Pap ligt in 't ziekenhuis.
Oké. - We moeten gaan.
We moeten gaan. Yep. - Nu? Oké.
Dag. - Geen zorgen.
Kom. - Dag.
Maar… - We zetten je af.
Sleutels. Sleutels.
Mrs Brown.
Dit is m'n zus, Pam. - Ik ben Pam.
Uw man… - Ex.
Hij zei dat hij geen familie had om te bellen.
Och, arme Phil. - Wat?
Hij belandde op de SEH en kreeg 'n bypass.
Meestal is dat geen noodgeval, maar bij hem wel.
Het ging goed. - Fijn.
Ik praat u bij als Mr Brown bijkomt. Hij krijgt medicatie tegen de pijn.
Dank u. - Mag ik 'm zien?
Mag ik m'n vader zien? - Alsjeblieft.
Ja. Volg mij. Hij is nog wat suf. - Gaan jullie maar.
Neem de tijd. - Oké, bedankt.
Oké, kom. - Wacht.
Wacht. - Wat doe je?
Wacht.
Ik laat u even alleen. Ik kom u straks bijpraten.
Phil. Mr Brown, uw vrouw en dochter zijn er.
Ex. - Mam, hou op met verbeteren.
Oké. - Het doet er niet toe.
M'n vrouw. M'n mooie vrouw.
Ber, m'n meisje. M'n mooie…
Hoi, pap. - Dat gaat niet.
Pap, gaat het? Komt het goed met je?
Beter dan ooit. Beloofd.
Nou, we zijn er allemaal. Pam en Max. Allemaal. Oké?
Wat lief. Bedankt.
We houden van je, pap. Zielsveel.
Ik ook van jullie. Ik hou zielsveel van jullie allebei.
Mam. - Schat, nee… Hij is in orde. Hij…
Laat 'r maar. Geeft niks.
Phil, je had ons moeten bellen. Je kunt ons altijd bellen.
Hoi. Je hebt ons laten schrikken.
Maar je hebt een bypass, hè? Mooi zo. Dat is een pak van mijn hart.
Pam. Maak me niet aan het lachen.
Hé, Phil. Hier is je favoriete persoon. - Max.
Je had ons even moeten bellen.
Ja, dat zei ik ook.
Ja, pap. Bel ons. - Zal ik doen. Zal ik doen.
Beloofd. - Mooi.
Is iedereen er?
We zeiden net tegen Phil dat hij ons altijd mag bellen.
Dat is fijn, hè, Phil? Wat betreft de nazorg…
Sorry.
Live-uitslag!
Ga verder.
Oké, Phil mag misschien morgen al naar huis.
Echt? - Is hij zo snel beter? Top.
We houden hem een maand in de gaten. Hij mag niet alleen zijn.
Dus hij ligt hier nog 'n maand? - Dat zei ze niet.
We maken de Health Food Network-ster eindelijk bekend.
Maar eerst de nummer twee: Max Dayton.
Van harte, Max.
Bijna. De win… - Max.
Max, ons programma.
Geeft niet. Hij heeft net 'n hartoperatie gehad.
Als ze met me in contact willen komen…
…mogen ze… - Pam.
O ja. Dit is niet 't moment.
Wat kan er nog meer misgaan?
Dus kan hij voor de nazorg de komende maand bij u verblijven?
Dat dus.
Hé, pap.
Dat was mijn dag.
Mag ik jouw dag even verwerken?
Jij en Brandi hielpen 'n oudere dame ontsnappen uit 'n tehuis.
Het was geen ontsnapping. Meer een avontuur.
Ze heet Cecile.
Cecile. Jullie namen Cecile mee op avontuur om haar oude huis te zien…
…dat nu jouw huis is.
Toen hielp Max je om Cecile terug te brengen?
Ja. Klopt.
Dus mag je Max nu?
Nou, hij is wel aardig.
En je vader kreeg ook nog eens een hartoperatie, maar hij redt het wel.
Maar eerst moet je vader bij jou en je moeder intrekken…
…ook al is ze verloofd met Max, omdat hij niet alleen mag zijn.
Ik bedoel, Max wel, maar je vader niet, tot hij beter is.
Ja. Dus, hoe was jouw dag?
Ik ben gaan vissen met opa. We hebben niks gevangen.
Daar is Brandi.
Hoi, Brandi met 'n i.
Hallo, Justin. Mogen we officieel een nieuw lid toevoegen aan dit gesprek?
Dat wist ik niet. Moeten we niet eerst stemmen?
Je gaat vast ja stemmen.
Dit is Bobs mobiel, dus ik weet niet wat ik doe.
Horen jullie me? - Rustig.
Hou de telefoon voor uw gezicht, zodat we u horen en zien. Zo ja.
Hoi. Hoi, Amber.
Hoi, Brandi.
Welkom… Cecile?
En jij moet Justin zijn.
Klopt. Kunt u uw rechterhand omhoog houden?
Jazeker.
Zeg mij maar na: 'Ik, Cecile, beloof.'
Ik, Cecile, beloof.
'Een trouwe vriendin te zijn.' - Een trouwe vriendin te zijn.
'Goed te luisteren.'
Goed te luisteren. -'Begripvol te zijn.'
Begripvol te zijn. -'Te steunen.'
Te steunen. -'En aardig te zijn.'
En aardig te zijn.
Vertaling: Inge van Bakel