ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Διασώσεις Δεντρόπολης, πάμε!
Διασώσεις
Διασώσεις Δεντρόπολης, πάμε!
Διασώσεις
Διασώσεις Δεντρόπολης, πάμε!
Πάμε!
ΤΡΕΝΑΚΙ ΜΕ ΠΑΡΑΚΑΜΨΗ
Κουνήσου! Είναι επείγον!
-Σπλας, πού είσαι; -Πάω όσο πιο γρήγορα μπορώ!
Φτάσαμε! Πάμε!
Συγγνώμη… Κάντε άκρη.
Καλώς ήρθατε στο Θεματικό Πάρκο, το πιο θεματικό πάρκο της πόλης.
Τι θέλετε;
Δύο εισιτήρια για το πιο γρήγορο κι επικίνδυνο τρενάκι,
το Μοιραίο Άλμα.
Πάει τόσο γρήγορα, που βγαίνεις νεότερος.
Κάνει τα μάτια σου να πεταχτούν έξω!
Πάρτε τα εισιτήρια.
Επιτέλους, το Μοιραίο Άλμα! Η στιγμή που περιμέναμε όλον τον χρόνο.
Τίποτα δεν μας σταματά τώρα.
Στην αίθουσα ενημέρωσης.
-Όχι! -Όχι!
-Τι συμβαίνει; Φαίνεται σοβαρό. -Είναι σοβαρό. Πολύ σοβαρό.
Εξαιρετικά σοβαρό.
Όχι! Τι είναι;
Ξέρουμε πόσο αγαπάς το Μοιραίο Άλμα.
Και;
Αλλά χάλασε ένα τρένο σήμερα. Είχαν ένα πρόβλημα οι ράγες.
Θα το φτιάξω αύριο. Έλα, Σπλας.
Κανένα πρόβλημα.
Υπάρχει πρόβλημα.
Βλέπεις, είναι η πέμπτη βλάβη φέτος.
Όχι.
Όπως ξέρεις, όταν συμβαίνει αυτό,
πρέπει να αντικατασταθούν όλες οι ράγες.
Ξέχνα το Μοιραίο Άλμα σήμερα. Καλυφθείτε!
Μόνο εσύ μπορείς να το κάνεις, Πέκι.
Εντάξει. Πήγαινε χωρίς εμένα, Σπλας.
Κάνε το Μοιραίο Άλμα.
Πέκι, ίσως να προλάβεις.
Όχι. Η συντήρηση ραγών παίρνει πολύ χρόνο.
Δεν θα προλάβω.
Δεν μπορώ να το κάνω μόνος μου.
Θα μείνω μαζί σου, όσο καιρό κι αν πάρει.
Έξοχα! Είναι δουλειά για δύο άτομα. Φύγατε!
Η συντήρηση θα πάρει μια βδομάδα.
Τόσο πολύ;
Ναι. Το μηχάνημα βάζει τις ράγες ενώ κινούμαστε. Πολύ αργά.
Επίσης, πρέπει να βάζουμε τακάκια,
ώστε το τρένο να είναι αργό, ασφαλές και βαρετό.
Δεν χρειάζεται να είναι βαρετό. Ας πούμε ένα τραγούδι.
Όχι.
Μένουν…
Σπλας.
Μένουν χιλιόμετρα πολλά
Πάμε πάρα πολύ αργά
Ράγες βάζω ενώ τραγουδώ
Θα μείνουμε καιρό εδώ
Στις ράγες βάζουμε φρένα Για να πηγαίνουν αργά τα τρένα
Μπορεί να είναι βαρετό Αλλά είναι απαραίτητο
Δεν έχει πλάκα, είναι αλήθεια Αλλά σου γίνεται συνήθεια
Οι ράγες πρέπει να μπουν Μόνες τους δεν θα φτιαχτούν
Πρέπει να πάμε αργά
Γι' αυτό πιάσε τον ρυθμό
Στάσου.
Είπες ότι οι ράγες δεν θα φτιαχτούν μόνες τους;
Αν μπορούσαν όμως;
Τα λέμε! Πάμε να κάνουμε το Μοιραίο Άλμα.
Τι θα πούμε στον αρχηγό;
Ίσως να πούμε ένα ψεματάκι.
Ψεματάκι;
Αυτό δεν είναι ψέμα;
Όχι. Ναι.
Δεν μπορώ. Όταν λέω ψέματα, γελάω.
-Μην ανησυχείς. Με εμπιστεύεσαι, έτσι; -Ναι.
Γεια.
Πέκι, Σπλας, εγώ… Γυρίσατε.
Ναι. Τελειώσαμε, αρχηγέ.
Κιόλας;
-Ναι. -Ναι.
Γρήγορα τελειώσατε. Αλλά σας εμπιστεύομαι.
-Ναι. -Ναι.
-Γιατί γελάς; -Δεν γελάω.
Γιατί γελάει ο Σπλας;
Δεν ξέρω. Εντάξει, τα λέμε.
Θα κάνουμε το Μοιραίο Άλμα χωρίς τύψεις.
Τέλεια.
Ναι. Τέλεια.
Τέλεια, σωστά;
Ναι. Τέλεια.
-Είναι τέλεια; -Είναι…
Δεν είναι τέλεια!
Καθόλου τέλεια. Είπαμε ψέματα! Είμαστε ψεύτες! Δεν μπορώ να το κάνω.
Αρχηγέ Πρικλς;
Πώς ήταν το Μοιραίο Άλμα; Το κάνατε;
Πρέπει να σου πω κάτι για τις ράγες.
Είμαστε όλοι στο τρένο τώρα.
-Ζήτω! -Τι;
Αποφασίσαμε να έρθουμε όλοι. Φτάνουμε σύντομα.
Πολύ σύντομα. Το τρένο πάει ασυνήθιστα γρήγορα.
Τα τακάκια!
-Το μηχάνημα δεν βάζει τακάκια! -Είναι κακό αυτό;
Ναι! Το τρένο θα επιταχύνει. Πρέπει να το σταματήσουμε!
-Τι κάνουμε; -Δεν ξέρω. Σε ακολουθούσα.
Γιατί; Έχω κακές ιδέες.
Δική σου ιδέα ήταν! Κάνε κάτι!
Μη φωνάζεις. Θα σ' ακούσει ο Πρικλς.
Αγγελιοφόρε…
Το ρύζι μου.
Γουόλρους!
Όχι! Το μνημείο!
Ο Πρικλς θα ξέρει τι να κάνει.
-Θα βάζουμε ράγες για πάντα. -Τελειώνουν οι ράγες.
Δεν ήξερα ότι μιλάει.
Κοίτα! Οι παλιές ράγες!
Κρατήσου.
Από πού να κρατηθώ;
Τι κάνεις; Θα πέσουμε στο ποτάμι!
Οι ράγες τελειώνουν σε πέντε…
-Πέκι, σήκωσέ το! -Τέσσερα…
Όχι ακόμα.
-Σήκωσέ το! -Τρία…
-Όχι ακόμα. -Δύο…
Το ποτάμι! Σήκωσέ το!
-Ένα. -Τώρα!
Οι ράγες τέλειωσαν.
Φτάσαμε στον σταθμό Ρίβερ Μπανκ.
Είστε καλά;
Συγγνώμη. Σας έβαλα σε κίνδυνο, γιατί δεν έκανα τη δουλειά μου σωστά.
Για να κάνω το Μοιραίο Άλμα.
Τι να το κάνεις, όταν μπορείς να πάρεις το τρένο;
Η συντήρηση των ραγών είχε πλάκα τελικά.
Χαίρομαι που το ακούω, γιατί τώρα πρέπει να τις φτιάξετε.
-Όχι! -Όχι!
ΟΜΑΔΙΚΗ ΓΑΡΝΙΤΟΥΡΑ
Καλώς ήρθατε στο Ράσελς. Τι θα θέλατε;
Ράσελ, ξέρεις γιατί ήρθα.
Θέλω τη σπέσιαλ.
Αν το μάθαιναν όλοι, θα γινόταν χαμός.
Περίμενε εδώ.
Η σπέσιαλ!
Υπέροχη!
-Είναι μια απλή πίτσα. -Δεν είναι μια απλή πίτσα.
-Θα σου εξηγήσω. -Δεν με ενδιαφέρει.
Είναι η πιο νόστιμη πίτσα. Φτιάχνεται μόνο μία φορά τον χρόνο.
Το μυστικό είναι στο αλεύρι, που φτιάχνει την πιο αφράτη ζύμη.
-Είναι τέλεια! -Μην το πεις πουθενά.
Αν μαθευτεί το μυστικό, θα τη θέλουν όλοι.
Ας φάμε.
Πάρ' το εσύ.
Όχι. Παρακαλώ, δικό σου.
Δεν πειράζει. Πάρ' το εσύ.
Ελάτε στην αίθουσα ενημέρωσης. Επείγον περιστατικό.
Ένα σάρωθρο τρελάθηκε.
Κυκλοφορεί ανεξέλεγκτο στον πόλη.
Προκαλεί χάος. Πρέπει να το σταματήσετε.
Τρικς, Κιτ, Φλέιμ.
-Έχουμε… -Φύγατε!
Στάμπι!
Τι έγινε;
Το σάρωθρο κόλλησε και ρουφάει τα πάντα.
Να δούμε αν έπαθε κάτι.
-Η πίτσα, σωστά; -Φυσικά.
-Και το σάρωθρο; -Ναι.
Αν το σταματήσουμε, θα συνδεθώ στον πίνακα ελέγχου.
Έγινε.
Θα χρειαστείς τα χέρια σου.
Ψυχραιμία.
Το 'χω υπό έλεγχο.
Η πίτσα θα είναι ασφαλής.
Πίτσα;
Τίποτα. Είναι η σπέσιαλ του Ράσελς.
Τη φτιάχνει μόνο μία φορά τον χρόνο. Είναι τέλεια. Μείνετε εκεί!
Στο Ράσελς;
-Ακούγεται τέλεια. -Όχι! Είναι μυστικό.
Το μυστικό μαθεύτηκε.
Το Ράσελς πουλάει μια σπέσιαλ πίτσα.
Η κοιλιά μου γουργουρίζει.
Δεν γεμίζει ποτέ;
Όχι. Μετατρέπει ό,τι ρουφάει σε μικροσκοπικά άτομα.
-Χρειάζεται βοήθεια. -Το 'χει.
Εντάξει.
Χρειάζεσαι τα χέρια σου.
Τρικς, ο πίνακας ελέγχου. Γρήγορα!
Σ' αγαπώ.
Πρέπει να συνδεθώ. Στάσου.
Γρήγορα! Δεν μπορώ να το κρατήσω!
Συνδέθηκα.
Περίμενε.
Όχι!
Εντάξει, το 'φτιαξα.
Ευχαριστώ. Την κάνω. Τα λέμε.
Η πίτσα!
Είναι εντάξει.
Κάνουμε καλή ομάδα.
Ας κόψουμε το τελευταίο κομμάτι στα τρία. Φίλοι για πάντα.
Φίλοι για πάντα!
Πίτσα!
Φίλοι για πάντα!
Ποια από σας το έφαγε;
Όχι εγώ!
-Ένας από σας το 'κανε. -Ο Τρικς το κρατούσε.
-Και η Φλέιμ! -Το μοιραστήκατε!
Εσύ το 'φαγες!
Η ανάσα σου μυρίζει υπέροχα.
Σταματήστε.
Είναι γελοίο. Γιατί δεν παραγγέλνετε άλλη πίτσα;
-Ρας, πώς πάει; -Επικρατεί χάος!
Το μυστικό μαθεύτηκε. Όλοι ζητάνε τη σπέσιαλ πίτσα.
Μαθεύτηκε το μυστικό; Είναι κακό αυτό;
Είναι πολλές παραγγελίες!
Μπορώ να έχω δύο σπέσιαλ;
Θα βάλω όλη τη ζύμη στον φούρνο!
Εντάξει. Γεια.
Πώς μαθεύτηκε το μυστικό;
Ίσως να το είπα σε δυο άτομα.
-Το λένε στις ειδήσεις. -Και στον Τεντ Λίστερ.
Είναι η σπέσιαλ του Ράσελς.
Τη φτιάχνει μόνο μία φορά τον χρόνο.
-Φλέιμ! -Φλέιμ!
-Συγγνώμη. -Του χρόνου πάλι!
-Τουλάχιστον εσύ έφαγες… -Σταματήστε!
Πρέπει να εμπιστεύεστε ο ένας τον άλλον.
Διασώσεις Δεντρόπολης.
Μάλιστα.
-Πρόβλημα στο Ράσελς. -Τι;
Στην αίθουσα ενημέρωσης!
Έβαλε πολύ μυστικό αλεύρι.
Και τώρα μια γιγάντια μάζα ζύμης έχει βγει στον δρόμο.
Αν δεν τη σταματήσουμε, η πόλη μπορεί να γίνει μια τεράστια πίτσα,
με υλικά τους πολίτες.
-Πάω εγώ. -Χρειάζεσαι αξιόπιστα χέρια. Στείλε εμένα.
Χέρια που κλέβουν. Στείλε εμένα.
Θα πάμε όλοι. Φύγαμε!
Μα τον Ορέσιο!
-Κάντε γρήγορα! -Χρειαζόμαστε ένα σχέδιο.
-Να τη φάμε. -Να την εκτρέψουμε.
-Όχι. Ας τη σταματήσουμε. -Σταθείτε.
Χρειαζόμαστε ένα σχέδιο, όχι τρία. Αν συνεργαστούμε κι έχουμε εμπιστοσύνη…
Όχι.
Ο Τρικς φταίει. Έφαγε το τελευταίο κομμάτι.
-Η Φλέιμ το έφαγε. -Η Κιτ το έφαγε.
-Ενώ προσπαθούσα να σταματήσω το σάρωθρο. -Αυτό είναι!
Φλέιμ, είσαι πανέξυπνη!
-Αλήθεια; -Ναι.
Το σάρωθρο μπορεί να ρουφήξει τη ζύμη.
Μπορείς να το ελέγξεις με το τάμπλετ.
-Θα ρουφήξει κι εσάς. -Θα κρατηθούμε απ' τον στύλο.
Ας το κάνουμε.
Έτσι μπράβο! Εγώ θα κρατάω το σάρωθρο.
Πιάνει.
Αν κρατάς εμένα, ποιος κρατά το τάμπλετ;
-Το 'πιασα. -Έλα. Λίγο ακόμη.
Τρικς, πώς το κλείνω;
Πήγαινε στις ρυθμίσεις και ψάξε…
-Κάν' το εσύ! -Θα πρέπει να αφήσω τον στύλο.
Τι; Όχι!
-Θα μας ρουφήξει! -Θα μας μετατρέψει σε άτομα!
Εμπιστευτείτε με.
Τα καταφέραμε!
Λοιπόν, φερθήκατε ανόητα, αλλά είμαι περήφανος για σας.
Η καλύτερη γεύση πίτσας είναι η συνεργασία.
Ποιος έφαγε το τελευταίο κομμάτι;
Εγώ. Δεν ξετρελάθηκα. Είχε πολύ αλάτι.
Ας μην ξαναφάμε πίτσα.
Υποτιτλισμός: Γιώργος Μακράκης