SERIAL NETFLIX
Ratownicy z Wielkodrzewa, start!
Wielkodrzewo!
Wielkodrzewo wzywa nas
Ratownicy
Wielkodrzewo wzywa nas
I start!
TAK SIĘ GRA W PING-PONGA!
Tak! A masz!
Tak! Tak się gra w ping-ponga!
Nie do końca. Nie zdobyłaś ani jednego punktu. I popsułaś piłki.
Jak? Przecież byłam szybsza!
Ale nie trafiałaś w stół, a to podstawa.
E tam!
Liczy się akcja!
Superprędkość! Maksimum mocy!
Zamówię więcej piłeczek. Dostarczą jeszcze dziś.
Spróbuj tego, Ptasiu.
Piłka nie odleci i niczego nie popsuje.
Mam dziś wolne, idę do spa. Będzie relaks w jacuzzi.
- Nigdy nie bierzesz wolnego. - Bierze. Raz w roku. Zawsze 7 czerwca.
To najbezpieczniejszy dzień w roku. Tego dnia nigdy nie było alarmu.
Ktoś musi przejąć dowodzenie.
- Ptasiu. - Tak?
Jaki powinien być lider?
- To ktoś silny. - Tak.
- Szybki. - Tak.
- Nie boi się rozkazywać! - Cóż…
Łapie zespół za kark, jeśli trzeba, i…
Kitka dowodzi. Pa.
- Świetny wybór. - Dziękuję. Postaram się.
Byłabym dobrym liderem.
Prawie mnie wybrał, prawda? Podejmuję dobre decyzje.
Zamówiłaś milion piłeczek.
Ekscytująca akcja ją rozweseli.
Ale 7 czerwca nigdy nie ma akcji.
Zwykle nie.
Ptasiu! Potrzebujemy cię! Wypadek!
Siódmego czerwca?
Słuchajcie. Iskra i Chlap mają kłopoty.
- O nie! - Rety! Słyszałaś, Ptasiu?
Wiem.
Iskra straciła panowanie nad autem
i teraz wiszą nad przepaścią.
Co ty na to, Ptasiu?
Jedźmy ich ratować.
Dobry pomysł! Jazda!
- Pomóżcie nam! - Ratunku!
Spadniemy!
Co zrobić? Nasi koledzy są w niebezpieczeństwie.
Czy ktoś wie, co robić?
Ktoś, kto specjalizuje się w szybkich akcjach…
Maksimum mocy!
Mogę nas poprowadzić!
Co robić, Ptasiu?
Możemy ich wciągnąć.
- Zgadzam się. - Świetny pomysł.
To za wolne.
Triki do helikoptera.
- Po co? - Prążek, blokuj most.
Już jest…
Kitka, osłaniaj mnie!
Co ona wyprawia?
Nie wiem.
Ptasia was uratuje!
Dlaczego nie spadliśmy?
Przyczepiliśmy hak. To był rozsądny pomysł.
Tak. Dobra robota.
Mogło być źle.
Bardzo źle.
Gdyby to była prawdziwa akcja…
Prawdziwa akcja?
To było ustawione? Udawaliście akcję?
Chcieliśmy cię rozweselić.
Nie wiedzieliśmy, że tak to spaprzesz. A gdybyś naprawdę dowodziła?
Pora, abyś przejęła kontrolę nad zespołem.
Dlaczego? A co z mostem? I całym tym bezmyślnym śmiganiem?
To był głupi pomysł.
Wszyscy możemy coś poprawić.
Będziesz świetnym liderem.
Jesteś mądra, troskliwa…
Nowe porządki. Lepiej, żebyście byli gotowi,
gdy dryndnie telefon, bo u mnie nie ma wybacz.
Jeden głos, jeden plan. Dobry plan.
Magia Ptasi! Akcja! Superprędkość! Maksimum mocy!
Trochę się tu zmieni,
bo gdy Ptasia rusza na akcję, ta akcja jest, wiecie, dobrze wykonana.
Teraz potrzebujemy tylko wypadku, żeby ruszyć z pomocą.
Dalej! Dzwoń!
- A jak będzie prawdziwy wypadek? - Siódmego czerwca nic się nie dzieje.
O nie! Rowerzysta!
To moja dostawa miliona piłeczek.
Może nikt nie zadzwoni. Może to żadna katastrofa.
- Pomyłka. - Ptasiu!
Dobrze. To katastrofa!
Jak na tamtym moście!
Ptasiu, co robimy?
Ptasiu?
Nie wiem, co robić.
O nie. Kto teraz dowodzi?
To nieważne.
Miasto potrzebuje naszej pomocy.
Musimy powstrzymać te pingpongowe piłki.
Bez paniki. Ratownicy z Wielkodrzewa pomogą z radością!
Dobra, zbieramy piłeczki.
A co potem?
Potem…
załadujemy do auta.
Postawmy je.
Mówi Ted Lister, WDTV. Wszystko poszło nie tak.
Po ulicach szaleje milion piłeczek.
Ratownicy są na miejscu.
Ale ta akcja chyba ich przerasta.
- Akcja. - Brak im prędkości.
- Prędkość. - Nie mają mocy.
Maksimum mocy!
W spa jest tak spokojnie.
- Jak walczyć z tyloma piłeczkami? - Musimy uwierzyć w siebie.
O nie. Jesteśmy zgubieni!
Czy ktoś wzywał Ptasię?
Jesteś!
Podnieśmy auto, kiedy Ptasia nas osłania.
Akcja! Superprędkość!
Maksimum mocy!
Załadujmy piłeczki z powrotem do auta!
999 998…
Milion.
Znów dzięki ratownikom miasto jest bezpieczne
w ten burzliwy dzień 7 czerwca.
Lubię spa, ale dobrze jest wrócić do domu. Wszystko dobrze poszło?
Nauczyłam się, że bycie liderem to więcej niż akcja, prędkość i moc.
A my, że Ptasia nigdy nas nie zawiedzie.
Doskonale. Kolejny spokojny 7 czerwca.
TAJEMNICZY PRZEWODNIK
Kitko, pomóż mi!
Ten gladiator mnie pobije!
Kitko! Koło odpada!
Spokojnie, majorze.
Kitko, uratuj mnie!
- Jesteś za ciężki. - Zrób coś!
Mogę użyć węża. Ale potrzebuję dwóch rąk.
Nie utrzymam się!
- Może cię rzucę na latarnię. - Zrób coś. Cokolwiek!
Nie wiem, majorze.
Spóźniłaś się.
- Nie! - Nie!
Kolejny świetny trening.
Ostatnia misja nieudana.
Idę na tosty z serem.
O co chodzi, Kitko?
Martwi mnie ta ostatnia akcja.
Mówiłaś, że masz plan. Czemu nie próbowałaś?
Nie byłam pewna.
Musisz uwierzyć w siebie.
Nikt nie wie wszystkiego. Chyba że się czytało instrukcję.
Instrukcję?
Co? Nie. Nic.
Nie mówiłem o tajnej instrukcji.
Tajna instrukcja? Pokaż mi.
Nie mogę. To zakazane.
Proszę.
Dobrze. Pokażę ci. Ale zachowaj to w tajemnicy.
Chodź.
Czemu tak lata?
Hologramy czy coś. Tak czy inaczej, to jest to.
Instrukcja ratowników z Wielkodrzewa
ze scenariuszami każdej możliwej misji.
To niemożliwe. Uciekające drukarki 3D, deszcz mebli…
Dość już.
Bitwy taneczne robotów, katastrofy z przyprawami…
Kitko.
Są wszystkie odpowiedzi! Aby ugasić pożar…
Koniec czytania!
To takie przydatne.
Zbyt przydatne.
Nie można się od tego uwolnić. Mnie się to przytrafiło.
Z początku było nieszkodliwe.
Czytałem wskazówki dla inspiracji.
Ale wkrótce zacząłem ciągle po nie sięgać.
Bez nich nie mogłem włożyć gaci.
- Ty nie nosisz gaci. - Właśnie dlatego.
Ta książka daje, ale też zabiera.
Zabiera samodzielność, intuicję
i, zdaniem niektórych, duszę.
Ratownicy z Wielkodrzewa!
Tak? Co? Zaraz tam będziemy.
Słuchajcie.
Jest problem u Mai Fasolki.
Jej słynny sos zrobił się tak ostry, że się zapalił.
Iskra, ugaś pożar. Kitko, opatrz rannych. Jazda!
Pomocy! Mój sos chili się pali!
Nie martw się. Zaraz ugasimy.
Nie każda akcja musi być trudna.
Już tego próbowałam.
Ostry ten sos.
Coraz ostrzejszy. To jakaś katastrofa przyprawowa.
Wiem, co robić.
Poproszę największą porcję. Dziękuję.
Lód ugasił cały żar.
Genialne! Zawsze wiesz, co zrobić.
Jestem dobra w swojej pracy.
Opowiem o tym majorowi.
Skoro musisz.
Jestem zrujnowana! Nie sprzedam sosu chili w lodach.
Jak zrobię nową partię, nim przyjdą klienci?
Znam wszystkie odpowiedzi.
Zaczekaj tutaj.
Nadmierne pocenie się, śmierdzące posągi, ostre sosy…
„Jak szybko zrobić ostry sos”. To powinno pomóc.
Rozwiązałam twój problem z sosem. Zdaj się na ten przepis.
Dzięki.
Odłożę, zanim major się dowie.
Cześć, Kitko.
Cześć, majorze.
Dobra robota przy pożarze u Mai.
Lody! Co za natchniony pomysł.
Dziękuję, majorze.
Jak na to wpadłaś?
Uwierzyłam w siebie?
Co tam trzymasz w ręce?
Nic.
W drugiej ręce.
Instrukcja!
Mówiłem, że to niebezpieczne. Ile razy jej użyłaś?
Tylko dwa razy. Nic się nie stało.
To najostrzejszy sos, jaki zrobiłam.
O rety.
Gdy nadużywasz instrukcji, zaczynasz po nie sięgać do wszystkiego.
Racja. Więcej tego nie zrobię.
Kitko.
Odłóżmy instrukcję, zanim będą kłopoty.
Ratownicy z Wielkodrzewa!
Co?
Tajny przepis?
Ostry sos?
Zamienia się w lawę?
Już jedziemy.
Mamy alarm. Jazda!
Pomocy!
Ratunku!
Co ja narobiłam?
Tak się kończy korzystanie z instrukcji.
- Jak radzić sobie z wrzącym sosem? - Sprawdzę.
Doły lawy.
Nie mamy czasu na instrukcje.
Użyj intuicji.
Kitka użyła lodów. Może to zadziała.
Przynieś jak najwięcej lodów. My ewakuujemy Maję.
Potrzebuję więcej czasu!
Doły lawy, uwięzione żaby…
Dalej!
Podnieść żabę.
Majorze!
Szukać pod L jak „lawa” czy pod S jak „spadający jeż”?
Kitko!
To gorsze niż symulacja! Teraz jest lawa!
- Wyciągnij mnie. - Muszę sprawdzić jak.
Nie musisz.
- Czas ucieka! - Sprawdzę, jak go zatrzymać!
Co podpowiada ci intuicja?
- Uwierz w siebie. - A jeśli się pomylę?
Zrób coś!
Chyba mam plan.
Ale musisz puścić.
Nie spieszmy się. Może jakoś inaczej.
Potrzebuję instrukcji.
Co? Kitko, nie!
Zaufaj mi.
Ptasiu! Wlej lody!
To moja wina.
Chciałam być najlepszym ratownikiem. Ukradłam instrukcję!
Okłamałam majora! Farbuję włosy i boję się tostów!
Owocowe?
Uratowałeś mnie.
Ty uratowałaś mnie, Kitko.
Bo uwierzyłaś w siebie.
Miałeś rację. Nie potrzebowałam instrukcji.
Nie strasz mnie, bo kiedyś mi gacie spadną.
Nie nosisz gaci.
Żadne z nas nie nosi.
Napisy: Przemysław Rak