SERIAL NETFLIX
Ratownicy z Wielkodrzewa, start!
Wielkodrzewo!
Wielkodrzewo wzywa nas
Ratownicy
Wielkodrzewo wzywa nas
I start!
DETEKTYW NA TROPIE
Z drogi!
Ratownicy z Wielkodrzewa jadą na akcję!
- O co chodzi? - Mam problem z autem.
- Spada z klifu? - Nie. Zamknąłem kluczyk w środku.
Trzeba otworzyć siłą.
Teraz możesz wziąć kluczyk.
To nie moje auto.
To moje auto.
Coście zrobili z moim pięknym automobilem?
Ptasiu, pomówmy o twoim zachowaniu.
- Przestań… - Przerywać?
…się tak śpieszyć.
Zniszczyłaś auto pisarza, Henriego Lapana.
Wprowadzasz chaos. Przez ciebie głupio wyglądamy.
Ratownicy…
Ratownicy z Wielkodrzewa pomogą z radością!
Dobra. Słuchajcie.
Z biblioteki skradziono książkę.
Złodziej? Nareszcie akcja!
To nie czas na szybką akcję.
Więc na co?
Powolne, metodyczne śledztwo.
Wszystko sprawdzasz, drepczesz w tę i we w tę,
badasz podejrzanych,
znów wszystko sprawdzasz.
Zostaw to mnie. Znajdę złodzieja.
Tak, za 20 lat.
Ptasiu, dołączysz do Prążka. Nauczysz się nie śpieszyć.
Może być, byleby coś się działo. Idziemy!
- Jazda! - Ale powoli, proszę.
Tak.
Jazda.
Jesteśmy na miejscu, w którym wczoraj skradziono książkę.
Zgadza się. Skradziono ją z biblioteki, otwartej siedem dni w tygodniu.
Książka wkrótce się znajdzie. Ratownicy rozwiążą tę sprawę.
W bibliotece.
Tędy!
Trzymaj się mnie, a szybko to załatwimy.
Jak szybko?
Jeśli zrobimy to jak prawdziwi detektywi, nie za szybko.
Wczoraj książka była tu. Ale dziś rano zniknęła.
Trzeba wyjść na ulicę i kogoś przycisnąć.
O! Ten wygląda na winnego.
Kajdanki!
Znów się śpieszysz, Ptasiu.
Nie tak pracuje detektyw.
Szukamy śladów. W tym przypadku pomoże nam monitoring.
Pokaże moment zbrodni.
Tak!
Rach-ciach to rozwiążemy!
Znalazłeś coś?
Jeszcze nie.
Chwila.
Nie. Tylko mi się zdawało.
W bibliotece już nic się nie dzieje. Tak tu cicho.
Chcę znów segregować tytuły i mówić ludziom „Ćśś”.
Pilnować zwrotu książek w terminie.
- Nudzę się. - Mam coś!
Jest! To nasz sprawca.
Widać charakterystyczny zarys…
Królicze uszy!
To nasz pierwszy trop.
Króliki, książki, uszy. Wiem, kto ukradł!
Ptasiu, zaczekaj!
Mam cię. Stać w imieniu Ptasi!
Ucieka! Miałam rację. Jest winny.
Co się dzieje?
- Stój, Lapan! - Co? Znowu ty?
Mam cię, złodzieju książek.
Co się dzieje?
Nie!
Szalony pościg na ulicach. Ratownicy ścigają złodzieja książek.
Mówił Ted Lister.
Uwaga!
Mam cię!
Panie i panowie, i Prążku,
przed wami Henri Lapan.
Co nam powiesz, złodziejaszku?
Złodziejaszku? O czym ty mówisz?
Mamy nagranie. Królik kradnie książkę.
- I co? - Lubisz książki.
To wszystko?
Królik, który lubi książki. Sprawa zamknięta. Zabierać go!
Jestem jedynym królikiem w mieście, który lubi książki?
- Ja lubię książki. - I ja.
- Ja uwielbiam. - Biblioteka!
- Wypożyczmy coś. - Jestem królikiem!
Goście! Zapraszam!
To nie może być Henri Lapan.
W czasie kradzieży prowadził zajęcia.
Znowu się pośpieszyłaś.
O twoich wygłupach trąbią w telewizji.
- Czemu nie pomyślałaś? - Pomyślałam, że trzeba się śpieszyć.
Póki się nie uspokoisz, jeździsz tylko na wolne, nudne akcje.
- Nie! - Wracaj do sprawy.
A najpierw przeproś pana Lapana.
Przepraszam za ten pościg po mieście…
Świetnie.
Co tam zaginiona książka! Dawno nie mieliśmy tylu gości.
Chociaż ona jest szczęśliwa.
Tak, jestem chaotyczna. Nigdy nie znajdę sprawcy.
Idź tropem dowodów. Odpowiedź możemy mieć pod nosem.
Pod nosem mam tylko śmierdzący kosz.
Moment. Co to jest?
Drugi trop. Wiesz, co to znaczy?
- Nie. - Nasz złodziej nie był królikiem.
Przebrał się.
Po co miałby to wszystko robić?
Czas podreptać.
Co przegapiliśmy?
- Spójrz, biblioteka. - Chodźmy coś wypożyczyć.
Nigdy tu nie było takiego ruchu.
Kiedyś biblioteka była pusta.
A teraz nie jest.
Ptasiu, jesteś geniuszką.
Dreptanie naprawdę działa.
Teraz trzeba potwierdzić nasze podejrzenia.
Widzisz coś?
Mors nawet nie drgnął.
- Bardzo podejrzane. - To reklama kiełbasek.
On chce, żebyś tak myślał.
Zaginiona książka! To nasz podejrzany.
Cisza na morzu.
Prążek, zgłoś się! Złapaliście złodzieja?
Szybko! Zanim ucieknie!
Czekaj, Ptasiu. Myśl. Wiesz, dokąd biegnie. Do biblioteki.
Tak jak podejrzewaliśmy.
Świetna robota, Prążku.
Więc to była bibliotekarka.
Jak to rozgryzłeś?
Ptasia to wyjaśni.
Widzisz, majorze,
bibliotekarka wiedziała, co widzi kamera.
Mogła udawać królika,
ukraść książkę i pozbyć się przebrania.
Wiedzieliśmy, że wrócisz, bo bardzo nie lubisz,
przetrzymywania książek.
Pilnuję zwrotu książek w terminie.
Ale po co kraść książkę?
Tajemnica kradzieży przyciągnęła ludzi do biblioteki.
Zachęcanie ludzi do czytania to szlachetne posunięcie.
Nie aresztujecie mnie?
Za zabranie książki? Czy nie po to są biblioteki?
Ogłaszam, że sprawa jest zamknięta.
MEGAWIERTŁO
Witam was
na codziennej praktyce jogi.
Wykonamy relaksacyjne pozycje.
Wyprostujcie ręce.
Cięcie! Triki, my tu kręcimy. Co robisz?
Sprawdzam, czy ręce Kitki są proste.
Czemu jesteś taki dokładny?
To potrzebne do kodowania czy budowy megawiertła…
Megawiertło.
Skończyłeś już?
- Wchodziłaś do laboratorium? - Chciałam pożyczyć…
długaśny kabelek?
Nie tam trzymam długaśne kabelki.
Uspokójcie się. Nie ma powodu do paniki.
Uwaga, mamy pilną sprawę. Wszyscy do sali odpraw!
Może użyję megawiertła.
Megawiertło jest skończone, ale muszę zrobić ostatnie testy.
Nie zawsze trzeba być tak dokładnym.
Czasem potrzebujesz tylko tego.
Słuchajcie, ratownicy.
Przy pomniku Horacego jest problem.
Co to za pomnik?
Horacy to bohaterski założyciel, który gołymi rękoma zbudował Wielkodrzewo.
Ale coś się stało z fontanną. Woda zmieniła się w brudny szlam.
Trzeba przywrócić czystą wodę do naszego ukochanego pomnika.
Wpierw dokładnie zmierzymy…
Pękła rura. Przewiercę się i ją wymienię.
- Brawo, Ptasiu. Prążku! - Tak?
Zablokuj teren. Szybko to naprawimy.
Godność Horacego jest zagrożona. Jazda!
Nabrałem ochoty na tosty z serem. Ktoś jeszcze?
Ja nie. Kończę filmik o jodze.
Ja robię ostatnie testy megawiertła.
A potem wiertło…
Zniknęło!
Wzięłaś megawiertło. Nie jest gotowe.
Wywiercę dół i je sprawdzę. Zaufaj mi. Będzie git.
- Ale… - Wyluzuj, Triki.
Nie ma lepszego specjalisty ode mnie.
Ptasia wzięła megawiertło.
- Wypróbuje je. - Ale nie zrobiłem testów.
Spokojnie. Ptasia będzie ostrożna.
A jeśli jest zbyt mocne?
Wiem, czego potrzebujesz.
Oddal zmartwienia i oddychaj.
- To potężne wiertło. - Bierz przykład z Iskry.
I wydech.
Wydech.
Jeśli coś przegapiłem?
To ci się nie zdarza. Wdech.
Jeśli pomnik zostanie uszkodzony i runie?
Wdech.
Odprężę się. Rzeczy się ot tak nie przewracają.
I wydech.
Sprawdzę, czy wiertło nie jest za mocne.
Triki, gdzie jest toster?
Czy to on? Myślę, że tak.
Sprawdzam, co będzie, gdy wiertło wkopie się pod pomnik.
Bez obaw. Ptasia nad wszystkim czuwa.
Niech zaczeka, aż otrzymamy wyniki.
Dobrze. Dam jej znać.
Czas na ciebie, megawiertło.
Tak.
Moc!
Ptasiu, tu Szpilek. Jeszcze nie kop.
Triki sprawdza, czy niczego nie uszkodzisz.
Co? Nie!
To zły pomysł. Szlam jest coraz gorszy i śmierdzi.
Muszę kopać. Już!
Zgoda. Wiesz, jaki jest Triki.
Zaraz się uspokoi.
Tak. Wreszcie!
Triki! Zostało coraz mniej czasu!
Muszę jak najszybciej upiec tego tosta.
Toster stoi obok kserokopiarki. Znam już moc wiertła.
Dorzućmy wytrzymałość fundamentów, gęstość, moc…
- Inne dane? - Padał deszcz.
- Dobrze. - Sporo turystów.
Mam.
Klub Kiszonej Cebuli w każdy czwartek.
Klub Kiszonej Cebuli?
Otwieranie słoików z cebulą,
wąchanie, wyobrażanie sobie, jak to jest być kiszoną cebulą.
Turyści, deszcz, Klub Cebuli.
Jest i toster!
…algorytmy wektorowe, adres IP…
Nie działa.
Symulacja zakończona.
Co się stanie, jeśli Ptasia użyje megawiertła?
To nie wygląda dobrze.
Dobrze, że kazałeś jej się wstrzymać.
Nie do końca…
Ptasiu, na Misia Horacego, nie wierć dalej!
Powtarzam, na Misia Horacego… wierć dalej!
Wiercić dalej! Tak jest!
Powtarzam, nie kop. Prążek!
Zatrzymaj to wiertło!
Za późno. Jest już pod ziemią.
Ptasia zniszczy Wielkodrzewo!
Rany boskie!
Do pomnika Horacego!
Musimy działać szybko. Prążek, zbierz ludzi.
Kitko, uspokój ich. I trzymaj z dala od pomnika.
To za mało. Musimy usunąć pomnik, inaczej zniszczy całe miasto!
Iskra, odkręć podstawę kolumny. Zabiorę pomnik helikopterem.
Właśnie tak. Jazda!
Tak jest!
Ptasiu, jeśli mnie słyszysz, przestań wiercić!
Odsuńcie się. Wszystko gra.
Ale serio, odsuńcie się.
Bez paniki. Wszystko będzie dobrze. Zachowajcie spokój.
Witajcie, mieszkańcy.
Czas na praktykę jogi z Kitką.
Gotowi?
To Kitka! Fajny relaks.
Wdech.
Wydech.
Zapomnijcie o zmartwieniach.
Wdech.
Wydech. O nic się nie martwcie.
Gdyby Ptasia mnie posłuchała…
- Wdech. - Opuszczam chwytak.
Wydech.
Wdech.
Mamy mało czasu. Co z ostatnią śrubą?
I już.
Już odkręcona. Jasne. Lecimy!
Czemu nie mogę podnieść?
Wdech… Rety!
Wdech. Nie patrzcie w górę. Wydech.
- Zbliżenie na moją twarz. - Jasne.
O nie! Symulacja.
To pomnik Horacego?
Czekaj! To za nami!
Jak na nagraniu! Spadnie i nas zmiażdży!
Wiertło jest za mocne. Symulacja była słuszna!
Czemu Ptasia nie posłuchała?
Nic nie zrobimy. Ratujcie się!
Opuścić statek!
O nie! Już po nas!
Mówiłam. Trzeba było wymienić rurę.
- Co jest? - Nie rozumiem.
Wszystko miało pójść nie tak.
- Powinienem był ci ufać. - Mówiłam, że będzie dobrze.
Czemu symulacja była zła?
Mam pytanie. Wszystkie tostery tak wyglądają?
Tak, majorze.
Stąd moja pomyłka.
Symulator i toster są praktycznie identyczne.
I stąd błąd w symulacji.
Wszyscy dziś cię czegoś nauczyliśmy. Triki powinien dokładniej oznaczać rzeczy.
Czołem!
- To jest szafka. - Właśnie o tym mówię.
Napisy: Przemysław Rak