SERIAL NETFLIX
Ratownicy z Wielkodrzewa, start!
Wielkodrzewo
Wielkodrzewo wzywa nas
Ratownicy!
Wielkodrzewo wzywa nas
I start!
NOWINKI TECHNICZNE
Spokojnie, dzieci. Wyciągniemy was.
Spóźnimy się na egzamin!
Ja się nigdy nie spóźniam. Pomocy!
- Iskra, działko wodne. - Się robi.
- Ptasia, chwytak. - Aktywowany.
Majorze, wystrzel hak.
Gdzie jest major Szpilek?
Majorze, jesteś tam?
Prawie. Nigdy nie pamiętam, jak to działa.
Jedź, proszę!
Przepraszam za opóźnienie. Szpilek jest na miejscu.
Uratujmy ten autobus.
- Majorze. Próbowaliśmy. - Są w lepszym miejscu.
- Tam. Pa, dzieciaki! - Zdążymy przed dzwonkiem.
I na egzaminy.
Nie!
- Mało brakowało. - Potrzebowaliśmy cię.
Przepraszam.
Nic nie działało. Spójrzcie na te guziki.
Dżem? A jeśli misja nie wymaga dżemu?
Tu jest krem cytrynowy.
Czemu to nie może być prostsze? A to niby co?
To katapulta!
Spróbuję to uprościć.
Całkowicie przerobiłem ci auto.
Powitaj swojego nowego jeepa.
Wygląda tak samo.
Nie do końca. Dodałem to.
Jest gorzej.
Lepiej! Guziki są zbędne. To Brian, urządzenie aktywowane głosem.
Brian online.
- Zrobi, co powiesz. - Wszystko?
Wszystko.
Nadzwyczajne!
Do sali odpraw!
Uwaga! Czyściciel zegara utknął na wskazówce minutowej.
Za pięć minut się puści. Kitka, Iskra, ruszamy.
Nie ma czasu. Jazda!
Jak to działa? Wyglądało, że to takie proste.
Halo?
Brian, jedziemy.
Przyjąłem.
Nie musiałem nic naciskać.
- Przyśpieszmy, Brian. - Przyjąłem.
O nie! Nie zdążymy na czas.
Brian, zrób coś!
Przyjąłem.
Do zobaczenia.
Pomocy!
Brian, katapulta!
Przyjąłem.
Pomocy!
Brian, złap nas!
Przyjąłem.
To było niesamowite.
- To zasługa majora. - I Briana.
Dzięki, Brian.
Przyjąłem.
My też chcemy Briana!
- Prosimy! - Cokolwiek to jest, ja też chcę.
Brian ma pomagać Szpilkowi opanować technologię, nie jest dla was.
Daj im go, Triki. To rozkaz.
Proszę!
- Proszę! - Proszę!
Dobra! Szpilek ma Briana Alfa, który dowodzi innymi Brianami.
Połączę wasze pojazdy z jego systemem.
Pomnicie moje słowa.
Jeśli coś pójdzie nie tak, będą poważne kłopoty.
Mamy Briana!
Brian, potrzebna pomoc.
Przyjąłem.
Pomoc medyczna.
Przyjąłem.
- Ratuj panią burmistrz! - Przyjąłem.
Brian, wykonaj misję.
- Przyjąłem. - Truskawkowe.
Świetnie. Ile dzieci uratowałeś w tym tygodniu?
Byłoby super już nigdy nie ratować uczniów.
Nigdy nie ratować uczniów.
- Przyjąłem. - Nowy rozkaz Briana Alfa.
Nowy rozkaz Briana Alfa.
Co to?
Brian!
Nowy rozkaz Briana Alfa.
Jak wiecie, wasze pojazdy odjechały.
Potrzebuję Briana.
Bez niego technologia mnie pokona.
Nie sterujesz nim?
Brian Alfa odciął mnie od systemu.
Więc co oni teraz robią?
Majorze, jakie były twoje ostatnie słowa?
Nie wiem.
- Że nie chcę już ratować uczniów. - Brian robi to, co każe Szpilek.
Bez szkół nie będzie uczniów.
Czyli…
Briany myślą, że mają zniszczyć szkołę!
Nie! To moja wina.
- Prążek ostrzegał. - To byłem ja.
Nie słuchałem. I uwolniłem potwora.
- Musimy dotrzeć do szkoły. - Nie zdążymy. Już za późno.
Znam kogoś, kto nigdy się nie spóźnia.
Jesteśmy! Szkoła.
- Ratownicy z Wielkodrzewa! - Przed szkołą!
Nadjeżdżają Briany.
Odwracamy uwagę Brianów, póki nie przyjedzie major. Rozdzielić się.
Nowy rozkaz Briana Alfa.
Zniszczyć szkołę.
Pożar! Tu się pali!
Zaparkowałeś w strefie zamkniętej!
Wystawiam mandat.
Stój!
Czas na młot.
Muszę zniszczyć szkołę.
Chlap, pachołki. To ostatnia szansa!
Muszę zniszczyć szkołę.
Muszę jechać wzdłuż pachołków.
Żaden pojazd nie przejedzie pachołka.
Brian Alfa. Już po szkole.
Muszę zniszczyć szkołę.
Nie powstrzymamy go.
Ale może jemu się uda!
Odsuńcie się. Muszę powstrzymać Briana.
By odzyskać kontrolę nad pojazdami, wgraj program, który ci dałem. Jasne?
Coś wymyślę. Leci jeż!
Wykryto intruza.
To ja tu kieruję.
Majorze! Program!
Gdzie go wetknąć?
Odwrotnie.
Co u diabła? Czemu urządzenia nigdy mi nie pomagają?
Jasne. Nie pomagają mi.
Zawsze coś się w nich psuje!
Błąd w obliczeniach.
I katapulta.
A wykonaj to!
Przeciążenie systemu.
Przyjąłem.
Brian Alfa padł. A z nim sieć!
Uratowałeś szkołę!
Teraz egzaminy!
Nie!
Szaleństwo przycisków.
Major kontra urządzenia? One nie miały szans.
Obiecaj, że nie nauczysz się korzystać z komputera.
Przyjąłem!
UPS!
Dawaj, Iskra. Użyj mięśni!
- Kiedy zaczynamy? - Zaczęliśmy dawno temu.
Dobra.
Teraz ja! Jakie są zasady?
Nie czuję dłoni!
Mogłaby żonglować autami.
I podnieść budynek.
Jest tak silna, że…
Żadne z was nam nie dorówna siłą.
Nam? Ty nikogo nie pokonałaś.
- Może spróbujesz, Ptasiu? - Nie.
Muszę oszczędzać siły. Może jutro.
- Może teraz? - Czekaj!
O rety. Przepraszam!
Jesteś za silna.
Za silna?
Tak. To niebezpieczne.
Nie jestem niebezpieczna.
Masz zapobiegać wypadkom, a nie je powodować.
Iskra jest tak silna, że…
Nie teraz.
Do sali odpraw!
Słuchajcie.
Zawalił się tunel metra. W środku utknęli cywile.
Trzeba zabezpieczyć teren.
- Triki, przekieruj pociągi. - Tak.
Ptasia usunie gruz z tunelu, a Iskra wyniesie pasażerów.
Tylko żadnego nie zgnieć.
Jazda!
Musimy zabezpieczyć tunel i opanować sytuację.
Przekieruję ruch.
Zamontuję belki i oczyszczę gruz.
- Potrzebna ci pomoc? - Nie od ciebie.
Pomocy! Czy ktoś tam jest?
Uratuję pasażerów.
Spokojnie! Już idę!
- Drzwi się zacięły. - Bez obaw.
Odsuń się.
Wybacz, Cat.
Państwo Brittle nie mogą chodzić. Przeniesiesz ich?
Jasne.
Jestem delikatna.
Chwileczkę. Musi być bezpieczniejszy sposób.
Wszyscy cali?
Dziękujemy, Iskro.
Nie ma sprawy. To moja praca.
Uratowałam ich delikatnie. Nie jestem niebezpieczna.
- Ratunek zakończony. Żadnych uszkodzeń. - Nie rzuciłaś pasażerów na stół?
Nic się nie połamało.
Prawie gotowe. Zaraz skończę.
Nie spiesz się. Zrób to dokładnie.
Głupia siła. Właź tam, wielki kawałku metalu.
Tak. Gotowe.
Co robisz?
Trochę się spociłam podczas ratowania. Trzeba było mnie widzieć.
- Iskro? - Ptasiu?
Nie dotykaj wiertła. Usunę gruz.
Do zobaczenia.
Coś się stało z wiertłem.
Ptasiu! Nic ci nie jest?
A jak myślisz?
Nie ruszaj się! Pomożemy ci. Triki?
Zbadam strukturalną stabilność skał.
Zobaczmy.
Według moich obliczeń możemy wydostać Ptasię.
Musisz rozbić
ten głaz swoją niesamowitą siłą.
To kiepski pomysł. Siła to ryzyko. A może delikatniej? Wezmę ten mały.
Ten kamień może…
spowodować zawalenie.
Może delikatnie usuniemy te z boku?
One trzymają…
całą konstrukcję.
Niedobrze. Cały teren jest niestabilny.
Co tam się dzieje?
Wszystko pod kontrolą.
Dzwoń do majora.
- I jak? - Ptasia utknęła.
Tunel jest niestabilny.
Trzeba kopać z góry. Triki, namierz Ptasię. Uspokoję ją.
- Trzymaj się. Źle to wygląda. - Jak to źle?
Wyciągnij mnie stąd.
Szukam rozbłysków wściekłości.
- Tu! - Świetnie.
- Kopmy. Gdzie wiertło? - W tunelu.
Więc użyjmy siły mięśni. Do dzieła!
Kopmy, bo od tego zależy życie Ptasi!
Dalej, Iskro.
Ja?
Lepiej nie. Coś popsuję. Ewakuuję okolicę.
Już to zrobiłem.
Usunę gruz.
Iskra!
Co robisz?
Wykorzystaj swoją siłę!
- Tylko pogorszę sprawę. - Czemu tak mówisz?
Bo to wszystko moja wina!
Jestem za silna.
Zepsułam wiertło. Nie powiedziałam Ptasi, bo by mnie znienawidziła.
Zepsułaś wiertło?
Nie mówcie Ptasi, bo się wkurzy.
Majorze, radio!
Iskra! Wiedziałam, że twoja siła ściągnie kłopoty.
Ptasiu!
Nic mi nie jest.
Kopać! Jeśli budynek się zawali, nie wyciągniemy Ptasi!
Ptasiu! Znaleźliśmy cię!
W samą porę.
To na nic. Utknęłam!
Iskra! Pomóż!
Nie! Nie ufam jej!
Wyciągnąć ją.
Długo nie wytrzymam.
Zaklinowała się!
- Jesteśmy za słabi! - Nie wyciągniemy jej.
Ja to zrobię.
- Co? - Co?
Musisz mi zaufać.
Ratujcie się. Iskra da radę.
Uciekaj!
A ty?
Poradzę sobie.
Świetnie!
To było niesamowite! Dzięki sile jesteś wspaniała.
- Nie jestem niebezpieczna? - Skądże. Jesteś genialna!
Piąteczka!
Grupowy przytulas!
Gnieciesz mnie!
Napisy: Przemysław Rak