SERIAL NETFLIX
Ratownicy z Wielkodrzewa
- Start! - Hej!
Wielkodrzewo!
Wielkodrzewo wzywa nas!
- Hej! - Ratownicy!
Wielkodrzewo wzywa nas
- Start! - Hej!
Hej!
I start!
LANIE WODY
Mów, Chlap. Jest nadzieja?
Skoro tu jestem, to tak.
Zaraz wyciągnę twoją kaczkę z toalety.
Tak!
Poczekam na zewnątrz.
Cierpliwości!
Chwileczkę!
Twoja kaczuszka.
Tak! Dzięki, Chlap!
Jesteś genialny.
I oryginalny.
Chwila.
Nie rozumiem.
- Jesteś... - Zorganizowany?
- Nie. - Spokojny?
- Nie. - Niezawodny?
Przewidywalny? Opanowany?
Metodyczny? Dokładny?
- Chaotyczny. - Co?
Chaotyczny!
Osiągasz efekt, w dość wybuchowy sposób.
Pokręcone, ale działa.
Słuchajcie.
Misja jest prosta. Przewrócił się rower wodny.
Chlap?
- Chlap? - A, ja.
Myślałem, że naśladuje pan plusk.
To zadanie dla ciebie.
Obróć ten rower wodny.
Ptasiu, pomożesz mu.
- Fajnie. - Robi się, kapitanie.
Załatwię to w przewidywalny i bezbłędny sposób.
Cieszę się. Jazda!
- To ten rower! - Dobra.
To będzie najbardziej niechaotyczna akcja.
Zjadę z pomostu z gazem do dechy.
Otworzę spadochron, przyczepię przepychacz do roweru
i wykorzystam siłę wiatru, by go przewrócić.
Fantastyczny plan.
Żadnego chaosu. Ani trochę!
Usunę podejrzenia co do chaotycznej natury.
Z drogi.
To będzie całkowicie przewidywalne.
Mors!
Ups!
Tego nie planowałem.
Ale i tak odwrócę ten rower!
Uratuję go!
Pora go chwycić.
Trzymaj się!
Co on taki ciężki?
Udało się!
Nie wiedziałam, że chciałeś wyjąć korek.
Hurra!
Rower odwrócony.
Jesteś geniuszem!
A wtedy trach!
Potem rower bach i zatonął!
Niby przepadł, ale nie!
Chlap nie dał za wygraną.
Zanurkował i osuszył jezioro, by go uratować.
- Hurra! - Hurra!
- To nie do końca tak. - Nie bądź skromny.
Uratowałeś ten rower.
Chlap, jesteś super!
- Elastyczny. - Kontrolowałeś sytuację.
Inaczej to wszystko planowałem.
Robię, co w mojej mocy.
Hurra!
Ale plany nie wypalają.
Hurra!
Brak mi pewności siebie. Nie wysyłajcie mnie na akcje.
Hurra!
Halo? Dobrze.
Chlap, jedziesz na akcję.
Masz fart, jest poważna!
Woda z jeziora wpłynęła do wieży ciśnień.
Ta aż pęka w szwach.
Wieża może eksplodować
i zniszczyć miasto.
To najważniejsza akcja ratunkowa w historii!
Hurra!
Na co czekasz? Jazda!
Jadę z tobą!
Ojej! Jest ogromna!
Jest zawór!
Jeszcze trochę i wieża eksploduje!
Ciśnienie!
Myśl, Chlap!
Muszę ją odsunąć jak najdalej od ludzi!
Co jest?
Nie mam czasu!
Super!
Nigdy bym na to nie wpadła! Co teraz?
Mors!
Myśl, Chlap!
Gdzie mógłby eksplodować ten gigant?
W parku!
Za blisko.
Nie!
Z drogi!
- Ale zabawa! - Zabawa?
Zaraz wybuchnie!
Tak! To będzie ekstra! Jaki mamy plan?
Nie ma planu! Nie wiem, co robię!
Jak to? Masz niezwykłe pomysły.
Zawsze idę na żywioł.
A potem nic nie wypala i nie idzie zgodnie z planem!
Tylko ty tak potrafisz, Chlap.
Robisz dziwne rzeczy i znajdujesz rozwiązanie.
Tak?
To prawda.
Nie tworzę chaosu. Chaos to ja.
Naprawmy zbiornik!
Świetnie!
Gdzie on jest?
- O nie! - Nie!
Już prawie!
- Minąłeś go! - Nie chcę go łapać.
Zabierzemy go z dala od miasta.
Jasne!
Wszystko gra?
Wystrzelmy go w niebo!
Do dzieła.
Wyżej!
- Już! - Wciąż się go trzymasz!
Muszę ręcznie spuścić wodę!
Będziesz na nim, gdy wybuchnie!
To jedyny sposób!
Strzelaj! Teraz!
Jeszcze kawałek!
Spada!
Nie udało się.
Oby to zadziałało.
Hurra!
Udało mi się!
Potem zrobił „Oj!”, a zbiornik aż zawył.
Chlap poszedł na żywioł.
Wpadliśmy w poślizg, a zbiornik bach.
Potem Chlap ocalił Wielkodrzewo na zawsze!
Może nie na zawsze.
Na zawsze.
WIELKI BOHATER
Chlapuś!
Mamo!
Kocham cię!
Mamo.
Mam prezent.
Walkie-talkie z twoją podobizną.
Coś ty! Dzięki, mamo!
Odbiór, mamo.
Tu mama z twoimi ulubionymi kanapkami z dżemem.
Kanapki w kształcie rakiet!
Leci mniam-mniam!
Dzięki, mamo.
Kiedy poznam twoich przyjaciół?
Drużyno, do sali odpraw.
Słuchajcie.
Najpierw przywitajmy się z mamą Chlapa.
Dzień dobry!
Witajcie.
Chlap, masz dżem na ustach.
Poczekaj, wytrę.
Przestań, zawstydzasz mnie.
Słuchajcie.
Zepsuta łódź spowodowała zator w kanale.
Chlap, przymocuj wyciągarkę.
Ptasiu, wyciągnij łódź. Ja też jadę.
- Ja... - Jazda!
Mamo!
To kwestia kapitana Szpilka.
Przepraszam.
To takie ekscytujące.
Chcesz to powiedzieć? Czy Chlap może?
Jasne.
Śmiało.
No mów.
Jazda.
Tak!
- To Chlap! - Patrz!
Na pozycji.
Doskonale!
Ptasiu, opuść wyciągarkę!
- Ostrożnie, Chlapusiu! - Mamo?
Daj znać, jeśli mam pomóc!
Dzięki, mamo!
- Chlapusiu? - Chlapuś.
Wiem, co robię.
Jestem dorosły.
Nie zawsze był „bohaterem Chlapem”.
Kiedyś był moim malutkim Chlapusiem.
Patrzcie. To Chlap za dziecka.
Tylko nie te zdjęcia!
Mamo, przestań.
A to Chlapuś z usmarowaną buzią.
Nie!
Leci wciągarka!
A to Chlapuś w wannie z bąbelkową brodą.
Tylko nie to!
- W górę! - Mamo, przestań!
Dzięki, że zabrałeś tę łódź.
A to pyzaty Chlapuś.
- Ojej! - Nie!
Chodźcie wszyscy!
A tu jego mały, jędrny tyłeczek!
Nie patrzcie!
- Maleńki. - Przestań! Nie jestem dzieckiem!
Mamusia cię złapała.
Chlapuś jest u mamusi.
Dzięki Bogu mamusia go uratowała.
Przestań!
Nie niańcz mnie!
Jestem Chlap, nie Chlapuś. Nie chcę już tych kanapek.
Jestem dorosły i nie bawię się zabawkami.
Dobrze, Chlapusiu.
To znaczy Chlapie.
Chyba oddam zabawkę, skoro jej nie chcesz.
Dobrze.
Kocham cię.
Teraz wyglądam dorośle.
Koniec z Chlapusiem.
Prążek, co nowego w świecie informacji?
Same nowości. W końcu to nowa gazeta.
Kumam.
Uwielbiam czytać gazety, zwłaszcza te bez zdjęć.
Przyszedł twój komiks.
Komiks?
Zamówiłem go dla znajomego dziecka.
Daj.
Chcesz obejrzeć ze mną film?
To bajka o magicznych zabawkach.
Super!
To znaczy... Dziś płacę rachunki.
Zrobię to w kapciach, szarych i bez wzorków.
Możemy zamienić słowo?
Co z tobą, Chlap?
Te wąsy, krawat, informacje?
To nie w twoim stylu.
Nie rozumiem. Uwielbiam wiadomości.
Są takie nienudne.
Serio, Chlap?
No dobrze.
Chciałem być doroślejszy.
Mama przyszła i zrobiła ze mnie dziecko.
Mamy już takie są.
Patrz, co moja mi przyniosła.
To Klub Kangurów. Mój ulubiony program z dzieciństwa.
Może i dorosłem, ale dla mamy
wciąż jestem maleńkim Szpileczkiem.
Przeszkadza to panu?
Nie. Zawsze będę jej dzieckiem.
To prawda.
Uwielbiam, jak mama kroi kanapki,
robi mi kąpiel i gorącą czekoladę.
Byłem dla niej taki niemiły.
Nie powiedziałem, że ją kocham. Musimy coś zrobić!
Ratownicy z Wielkodrzewa pomogą z radością.
Nagły wypadek.
Serce mojej mamy zostało złamane!
Muszę jej powiedzieć, że ją kocham.
Miała oddać krótkofalówkę.
Sklep jest ogromny.
Jak zdążyć do punktu zwrotów?
Pora się zabawić.
Znajdziemy twoją mamę.
Mamo!
To nie działa. Nic nie widzimy.
Mamo?
Widzisz ją?
Jeszcze nie.
Uwielbiam układać pudła.
O tak! Znów mogę je poukładać!
Jestem z ciebie dumny, synu.
Mamo, gdzie jesteś?
Krótkofalówka!
Odbieram sygnał. To niedaleko.
Mamo, zgłoś się!
Mamo, słyszysz mnie?
Nie słyszy.
Jest gdzieś tam. Jedziemy!
Chciałabym zwrócić tę zabawkę.
Już prawie!
Dalej!
Powinna tu być.
Mamo?
Mamo!
Przepraszam.
Gdzie ona jest?
Mama zwróciła zabawkę.
Spóźniłem się.
Mamo!
Mamo, zaczekaj!
Mówi Chlapuś, któremu jest bardzo przykro
i który chętnie przytuliłby się do mamusi.
Uwielbiam twoje kanapki,
obsesję na punkcie dziecięcych zdjęć
i kocha cię.
Kocham cię, mamo!
Ja też cię kocham, Chlap!
Zawsze będziesz moim Chlapusiem!
Mamo!
Kocham cię, tato.
Jestem dumny, synu.
Napisy: Agata Martelińska