SERIAL NETFLIX
Ratownicy z Wielkodrzewa
Start!
Wielkodrzewo
Wielkodrzewo wzywa nas Start
- Hej! - Ratownicy
Wielkodrzewo wzywa nas
Hej!
I start!
ZAMIANA
- Ratownicy z Wielkodrzewa! - Pomogą z radością!
- Zabezpieczę balkon. - Uratuję cywilów.
Pora coś zbudować!
Młotek.
To do stukania.
Budowa ukończona!
Twoja kolej, Iskro.
Strażaczka do boju!
Nie tylko gaszę pożary.
- Hurra! - Tak!
Dziękuję!
- Super, Iskro! - Ekstra, Ptasiu!
Oto potęga…
przyjaźni.
Świetnie się zgrałyście.
Dziękujemy.
Strach się bać, gdy pracujecie razem.
Tak jest, majorze.
Mam świetne wieści.
Nominowano was na Mieszkańca Roku.
Marzę o tej nagrodzie!
- Ja też, ale ty zasłużyłaś. - Nie, ty.
Znosisz poszkodowanych po drabinie.
- Może razem wygramy. - Razem.
To raczej niemożliwe.
Razem
Dziś wręczymy Nagrodę Mieszkańca Roku.
Jest przyznawana tym wybitnym,
z ogromną wiedzą i odwagą.
Zaczęło się. Wygramy!
Razem.
W tym roku nagrodę otrzymuje tylko Iskra.
Hurra! Tylko Iskra!
Ale…
Tylko Iskra.
Doskonale. Pierwsza klasa.
Nagroda należy się nam obu.
Drużyna pęka z dumy, a ja nie żartuję…
Uśmiech!
Tacy jak ty…
Uśmiech!
…tworzą Wielkodrzewo.
Bezpieczną krainę, w której…
Śmieci się palą!
To zadanie dla Mieszkańca Roku.
- Jazda, Iskro! - Tak jest, kapitanie.
Drużyno, nic tu po nas.
Gaszenie śmietnika to zadanie dla laureatki.
A do gaszenia to trzeba strażaczki?
Ratownicy z Wielkodrzewa pomogą z radością!
Odsuńcie się. Ugaszę ten pożar.
Pora coś zbudować!
Gotowe! Nie ma za co.
Żaden problem.
Gotowe! I nie ma za co.
Żaden problem.
Gotowe!
Nie ma za co.
Praca godna nagrody, co nie?
Iskra miała problem z wężem, więc wkroczyłam.
Oto i ona.
Musiałam po tobie posprzątać.
- Nie dziękuj. - Za co?
Za ugaszenie ognia.
Zdobyłaś tytuł Mieszkańca Roku,
bo gaszenie pożarów to łatwizna.
A budownictwo to nie fizyka jądrowa.
Rozrzucasz cegły i hałasujesz.
A wsporniki i krzyżulce? Konstrukcje płytowe?
Moja praca jest trudniejsza.
A znosiłaś kogoś po drabinie?
O nie! Brzmi ciężko!
Trzeba do tego studiów?
Skoro to taka łatwizna, to mnie zastąp.
Dobrze. Ale wiesz, co to znaczy.
Zamiana!
Drużyno, jest akcja.
Do sali odpraw.
Na hipodromie zdarzył się wypadek.
Scena się zapadła,
a słynny aktor, pan Tyci, został uwięziony.
W podłodze jest dziura. Trzeba zbudować most.
Ja to zrobię.
Budowlanka to łatwizna.
Rozumiem.
Musimy go uratować po strażacku, przy użyciu drabin.
Strażackie zadania to pikuś.
No tak. Ruszajcie!
Co jest? Pierwszy raz w prawdziwym wozie?
Co jest?
Pierwszy raz… Wąchaj spaliny!
Chyba ty! Będę pierwsza.
Nie, bo ja!
Co tak długo?
To już trzy godziny!
- Korki. - Straszne.
Pospieszcie się! Pan Tyci utknął!
Tak oto zamek stał się moim więzieniem.
Wpadłem w tarapaty.
Pomóżcież!
Spokojnie! Przybywam na ratunek!
Muszę tylko oprzeć drabinę o wieżę.
Nic prostszego.
Fajnie. Most gotowy.
Nie!
Jak tam, strażaczko?
Ty lepiej buduj most.
Ściągnę pana Tyciego z wieży.
To ty nie jesteś strażaczką?
Dziś zajmuję się budowaniem.
Skonstruuję ten most!
Przydadzą mi się ten wkrętacz,
bąbelkownik i stukaczka.
Gdzież się podziewacie?
Niech pan się trzyma! Nadchodzę!
Ptasia przybywa na ratunek.
A teraz
wskoczy mi pan na plecy i w mig zejdziemy.
Ojej.
Chwała Genezjuszowi! Jestem uratowany!
Jestem strażaczką. Zniosę pana.
Proszę się trzymać. Momencik i będziemy na dole.
Witajcie.
W samą porę. Patrzcie na mój solidny most.
Ojej.
To był twój most?
Rozleciał się.
Bo przewróciłaś wieżę.
Przepraszam.
Porządny most nie runąłby pod lichym rekwizytem.
Porządna strażaczka niczego by nie przewróciła.
Drogie damy…
Budowlaniec nie zbudowałby takiej tandety!
Brakuje tylko, żebyś wywołała…
Pożar!
Bez paniki.
Ptasia ma to pod kontrolą.
Wystarczy, że… ugaszę płomienie.
To nie prawdziwa woda.
Chciałam go zdusić.
Drewnem?
Zgasimy zasłonami? Zasypiemy? Odepchniemy?
Wygonimy?
Schody go powstrzymają!
Na pióro Szekspira, jesteś prawdziwą strażaczką?
Nie!
Jednak nie nadaję się do twojej pracy.
Pogódźmy się, dobrze?
Kiepsko radzę sobie z budowlanką.
Nie wiem, co do czego i tęsknię za naszym zespołem.
- Przyjaciółki? - Tak!
Brawo!
Ale scena wciąż płonie.
Zbuduj most, Ptasiu.
Zabierz nas stąd w bezpieczne miejsce.
Drewno!
Gwoździe!
To do stukania!
- Budowa gotowa. - Hurra!
Wąż!
Jest!
Niezły duet.
To należy do ciebie.
Do diabła z tą nagrodą.
Wolę zbić żółwika z przyjaciółką roku.
Z przyjaciółką roku? Czyli ze mną?
Tak.
Tak!
Przyjaciółki roku!
PIENIĄŻEK SZCZĘŚCIA
Super!
Na pomoc!
- Ratownicy z Wielkodrzewa! - Pomogą z radoscią!
Następny przystanek – bank.
Dzięki, majorze.
To było ekstra.
Kolejna udana misja.
Podziękuj mojemu pieniążkowi szczęścia.
To sekret naszego sukcesu.
Dzięki niemu misje się udają.
Bez niego akcje ratunkowe kończyłyby się porażką.
Szczęście nie ma nic do rzeczy.
Sukcesy zawdzięczamy umiejętnościom.
Poza tym to zwykła moneta, jak każda inna.
Jak to „zwykła”?
To nie ona.
Gdzie mój pieniążek?
O nie!
Mój pieniążek!
Drużyno.
Musimy uratować szczęśliwy pieniążek z banku w Wielkodrzewie.
Bo major Szpilek… sami spójrzcie.
Mój pieniążek. O nie.
Mój pieniążek.
Jedyny sposób, by go odzyskać, to napad.
Oto nasz cel, bank w Wielkodrzewie.
Pieniążek jest w podziemnym skarbcu,
otoczony laserowym systemem alarmowym,
za metalową bramą,
monitorowany przez kamerę i ochroniarza-kaczkę.
Jeśli ma się udać, musimy przemknąć niezauważeni.
To koniec! Bez pieniążka nie damy rady!
Nic się nie uda.
Musimy to zrobić dla majora!
Ruszamy!
Tak!
Hej!
Słucham pana.
Proszę mi pomóc odkryć świat magii.
- Wynocha. - Chwileczkę!
Proszę spojrzeć na to.
Proszę patrzeć na mnie.
Na mnie.
Proszę się nie rozglądać. To magia.
Proszę patrzeć.
Proszę spojrzeć.
Niech pan patrzy!
Triki łączy się z monitoringiem.
Chlap musi kupić trochę czasu.
Co pan ma w uchu?
Śmierdzący ser?
To moje.
- System podłączony. - Co?
Ochrona ich nie widzi, ale my tak.
Wiecie, co robić.
Tak, czas do toalety.
Hej, jak leci?
Wyciągnij mnie stąd.
Dasz sobie radę, Ptasiu?
Zaufaj mi. Wiem, co robić.
Wszyscy usłyszą wiertarkę!
Prążek!
Czekaj.
Teraz!
Nowa, mega głośna firma sprzątająca.
- Z drogi! - Co ty wyprawiasz?
Wyłącz to!
Nie słyszę! Sprzątam!
Masz to wyłączyć!
Słucham?
Wyłącz to!
- Jeszcze raz? - Wyłą…
Dobra, Ptasiu.
Za trzy, dwa, jeden. Teraz!
Koniec. Narka!
Szybciej!
Wynocha!
Łatwizna.
Musimy włamać się do sieci bezpieczeństwa
i wyłączyć lasery.
Kamery, kraty i siatki laserowe.
Wszędzie damy radę się włamać.
Napady to łatwizna.
Ptasiu, masz pięć sekund, zanim lasery się włączą.
O nie!
Mówiłam, że to łatwizna.
Tak jak myśleliśmy. Ustawienia fabryczne.
Bingo!
To mój szczęśliwy pieniążek!
Szczęście powróciło.
Jest!
Wycofać się! Przerwać misję!
Jesteśmy zamknięci!
Wiedziałem, że nie damy rady!
Musimy ich ratować!
Ale nie ma mojego pieniążka.
Pieniążka nie, ale umiejętności pozostały.
Masz rację, Prążek.
Drużyna próbowała go uratować. Teraz ja muszę ją ocalić!
Ruszamy!
Muszę dostać się do sejfu przed kaczką.
Prażek, muszę zatańczyć.
Puść jakiś hit.
Dalej, drużyno!
Czas się stąd wynosić!
Hurra, major Szpilek!
Jesteśmy uratowani!
Nie!
Zamknąłeś nas!
Taki był plan.
Przepraszam.
Proszę pana?
Kim pan jest?
To ja, listonosz.
Utknąłem tu podczas ostatniej dostawy.
Ojej, przykro mi.
Odprowadzę pana.
To miłe.
Dziękuję.
Proszę się zatrzymać.
Przypomina pan majora Szpilka
z drużyny ratowników.
Tak.
Udało się, drużyno!
- Tak! - Hurra!
Dobra robota!
Pieniążek szczęścia uratowany. Misja zakończona!
A wszystko dzięki…
Tak właściwie to dzięki nam.
Udało nam się bez pieniążka.
Czyli to prawda, że szczęście nie istnieje!
Napisy: Agata Martelińska