May hinahanap akong pusa.
At ayokong mangulit, pero may partikular akong hinahanap.
Panlimang lugar ko na ito, at grabe,
masaya akong makita ka
pagkatapos ng mga halimaw na nakausap ko.
Itim na pusa. Babae.
Mga ganito kalaki.
Sabihin mong meron kayo.
Cutie. Ako'ng bahala.
Ito kayang maliit na ito?
Short-timer. Wala na siya mamayang gabi.
Gandang pabango sa salita.
May isang linggo sila para makahanap ng tahanan.
Hindi ito no-kill shelter.
Malambot ang puso ko sa mga short-timer. Lagi.
Itim na itim. Dapat itim.
E, itong dalawa? Di itim, pero magkapatid.
Sana kunin mo pareho, para magkasama sila.
Mahalaga sa magkapatid na magkasama.
E, ang isang 'yon?
Hindi siya pwede.
Purebred British short-hair 'yan.
May apat na applications na para sa kanya.
Pero may magagandang pusa
na di na aabot kung walang darating.
Akalain mo, 'no?
Sabi ko nga, di siya pwede.
Sige. Tingin ko, di mo ako kilala.
Mapera akong tao.
Bagong kulungan, computer, pati building.
Kukunin ko lahat ng pusa dito at ido-donate sa mga ampunan.
Ilalagay ko kayo sa bagong pasilidad sa tabing-dagat na may hot tub.
Ayaw nila noon.
Bibihisan kita ng Louis Vuitton kung kailangan.
Pero dadalhin ko na ang pusang ito.
Grabe, akalain mo.
Patingin…
Teka, pwede bang… 'Yan, hawakan mo lang.
'Yan, ganyang nga.
Lintik ka, niligtas mo ako.
Uy, tingnan mo kung sino'ng nakita ko sa harap ng bahay.
'Yon nga lang,
mukhang ninakaw 'yong Gucci collar.
Nako, sorry.
Bumili lang siguro si Daddy ng latte.
Peste ka!
Uy, Pa, medyo abala ako.
Ano'ng sabi mo?
Ulitin mo nga.
Hindi.
Hindi, kalokohan.
Hindi, hindi.
Hindi.
Pagtanggi.
Nakakatuwa ang nagagawa ng pagtanggi.
Alam mo kung bakit 'yon ang ginagamit ng tao?
Kasi talagang gumagana 'yon.
'Yong apo mo uli? Gabi na. Sasagutin mo ba? Ayos lang siya?
Ayos lang siya.
Ang maganda sa pagtanggi, minsan, lumilipas na lang ang problema,
kaya akala mo gumana 'yon.
Placebo effect.
Si Madeline 'yan.
Ano'ng ginagawa niya?
May kinakalkal sa gigabyte niya o ano.
Isa siyang henyo. Totoo.
Kumbaga, henyong apat o lima tao lang sa isang siglo.
Umalis siya sa Mensa kasi nabagot siya.
Siguro dapat natin siyang isali,
para may henyo tayo dito.
Saan na nga tayo? Oo. Pagtanggi.
Sabi ko nga, gumagana 'yon minsan.
Pero minsan, hindi.
Hinding-hindi talaga.
Di ako makapaniwala.
- Mali ito! - Tinitingnan pa namin.
Ano ba'ng ginagawa niya doon, Vic?
- Ano? - Lab mo 'yon. Mga hayop mo.
Ewan ko. Di ko siya pinapunta doon.
Baka… Baka may kinalaman ito sa 50 milyong dolyar na pabuya?
Ano'ng ginagawa mo sa mga 'yon?
- Mga cyborg, halimaw na unggoy mo? - Wag mo akong sisihin.
Nasa ICU ang asawa ko. Baldado siya. Baldado.
Ano ba'ng pinag-uusapan natin dito?
May trial! Kailangan kong gawin 'yon.
Maupo kayo!
Magalit kayo, mawindang, sige. Dito n'yo gawin.
Dito lang ako papayag na gawin 'yon pero paglabas natin,
dapat may magbigay ng pahayag sa press.
Parang dapat si Leo.
Siyempre tingin mo si Leo.
Ang sama nito. Nakakalungkot. Si Camille…
Bakit nagsasalita 'yan? Di dapat magsalita 'yan ngayon.
Sabi niya lang na malungkot siya. Ano ba dapat?
Krisis ito, hindi na ito pwedeng lumala.
Kaya kinuha natin si Camille. Siya ang magaling dito.
"Mula sa amin ng pamilya Usher,
nalulungkot akong ihayag ang pagkasawi ng mahal naming si Camille L'Espanaye,
sa edad na 35."
Anong kalokohan ito?
Oo, alanganin nga. Sigurado na sa 35?
Pinunit ng robo-chimp ang mukha niya
- at nalulungkot ako! - Tama na!
E, di ikaw ang magsulat,
kopyahin mo ang "Candle in the Wind",
pero susunod ang lahat sa pinuno.
Di lang ito basta pagbubuklod, pagtitindig ito ng pader.
At kung di n'yo alam, nasa ospital si Morella,
patay na sina Prospero at Camille.
Kaya kumalma kayo hanggang malaman ko ang nangyayari.
Sa ngayon, ayos lang kung paututin kayo ni Madeline sa mikropono
sa national TV, gawin n'yo.
Nasa digmaan tayo, ako ang kumander,
ang gusto ko lang marinig ay, "Sir, yes, sir."
Naintindihan n'yo?
Sir, yes, sir?
Magaling. Ngayong nailabas n'yo na 'yan,
lumabas na tayo at gagawin na ni Leo ang parte niya.
Si Tammy o Froderick ang iharap mo.
- Tigilan mo 'yan. - Peste!
- Leo! - Ano? Ayaw mo noon?
Tanggalin mo ako sa will!
Ibigay n'yo 'yong mana ko sa mahahanap mong adik sa ER.
Nasa will si Juno?
Wala. Wala talaga si Juno sa will.
Tama ba, Dad?
Nandito pa ako. Kaya…
Ito ang gusto kong makita n'yo.
Si Philip Fasullo dapat ang night guard.
Lagi siyang panggabi.
Hindi si Philip 'yan.
Di siya pinapasok noon.
May taga-corporate na tumawag sa bisor, tinanggal siya.
Di natin alam sino'ng tumawag, di natin alam sino 'yang babae.
- May audio ba tayo? - Wala.
Bakit wala?
Wala talagang ganoon ang mga security camera.
Ihinto mo diyan.
I-enhance mo.
Hindi rin pwede.
Di pwedeng i-enhance?
Ganoon 'yong sa TV. May pipindutin, mae-enhance.
Pwede mong i-zoom in, pero hindi enhanced.
- E di, sige, paki-zoom in, Arthur. - Sige.
- Kilala mo ba siya? - Di ko masabi.
Siguro, kung mae-enhance mo 'yan.
Mads?
Ewan ko. Mukhang hindi.
Wala nga tayong babaeng guwardya sa RUE.
Wala pa.
Kaya ang alam lang natin, di siya dapat nandoon.
Kaya malamang na sinadya ito.
Ito rin kaya 'yong parehong babae sa club ni Perry?
Di ko pa makukumpirma.
Wala dapat kumpirmahin, di ba?
Paghandain n'yo silang lahat. Nasa giyera tayo.
Di ko alam kung sino o paano,
pero ramdam ko kapag may lumipad na bala,
kahit di ko narinig ang putok.
Sinuman itong babaeng ito, hanapin n'yo siya.
Di pa nga namin naaasikaso 'yong kay Perry, tapos ano?
Paano? Pagsasabayin?
Ano'ng mas malala? Sabay na libing, o dadaluhan nang hiwalay?
Wala nga akong itim na damit panlibing.
- Ihahanap kita. - Wala nga akong itim na suit!
Ay, teka. Di totoo 'yan. Meron akong isa.
Mali pala. Satin lang 'yon!
Ako na'ng bahala.
Parang naririnig ko ngayon si Camille.
"Pangmahirap 'yong satin, di 'yon panlibing,
pwera kung namatay silang suot 'yon." Bwisit.
Mabigat ito at di mo matanggap, naintindihan ko.
Naintindihan ko.
Ano ba'ng magagawa ko?
Okay. Sige.
Nakita mo ba si Pluto mula noong inuwi mo?
Hindi pa, baka lumabas ulit.
Ewan. Nandito siya. Natatakot lang.
Baka nagpapagpag ng trauma.
Kainis 'yong Gucci collar.
Hayaan mo na.
Maglalabas ako ng pagkain. Baka mauto natin siya.
Sige.
Bwisit!
Jules! Jules!
Ano?
Di mo naabutan.
Your Honor, dapat ikonsidera na itong sinasadya.
Kaunting oras pa.
Mawalang-galang na, kung kalahating oras akong huli,
alam kong makakasuhan ako ng contempt.
- Ano'ng gusto mong mangyari, Mr. Dupin? - Opinyon ko lang naman.
Parang iba ang patakaran sa mga gaya ng mga Usher,
at ganoon din sa abogado nila.
Sa jury na 'yan, Mr. Dupin.
Paumanhin, Your Honor.
Pinag-uusapan namin ni Mr. Dupin
ang pamantayan sa contempt of court, Mr. Pym.
Sa iyo at sa kanya, parang ganoon.
Mukhang hindi maiiwasan.
Namatayan na naman ng isa pang kaanak ang mga Usher.
Patay na si Camille L'Espanaye.
Kaya, paumanhin. Maraming inasikaso nitong umaga.
Ikinalulungot ko.
Siyempre, nagulantang ang pamilya.
Ito lang ang hawak kong impormasyon sa ngayon.
Siyempre, hindi ito alam ng gobyerno.
Ano ba'ng nangyari?
Magpapatuloy tayo sa Lunes kung wala nang aberya.
Nakikiramay kami sa pagluluksa ng pamilya Usher.
- Ipagpaliban muna. - All rise.
- Arthur. - Wag ngayon.
Bakit siya nandito?
Ewan ko.
Sabihin mo na. Malalaman ko rin naman.
Pa, ewan ko. Di talaga.
May inaalam siya kaya nandito siya.
Ibig sabihin, may kinalaman sa trabaho,
o may kinalaman sa 'yo.
Matalas siya mga sikreto. Siya…
Mahusay siyang magkalkal.
Ewan kung tinatanong mo kung ako ang impormante,
- o kung si Camille. - Hindi si Camille.
- Sige. Sabi mo, e. - Sinasabi ko.
- Minamanmanan ka niya, o 'yong tech. - Diretsuhin mo na.
Ikaw ba 'yon?
Baka konektado ka sa Feds.
Iniisahan mo sila. Pero humantong dito,
- ngayon, wala nang balikan. - Wag ka ngang tanga.
Alam mo? Gago ka kung 'yan ang naisip mo, kasi tapat ako sa pamilya.
- E, bakit siya nandito? - Ewan ko!
Baka nagpakuha ka ng impormasyon ko sa kanya.
Mukhang…
Baka sinusuri niya ang mga chimpanzee.
Bakit?
Gusto niyang sirain ang proyekto ko.
- Bakit? - Para masaya? Ewan ko.
Alam mo ba ang ginastos ko sa mga unggoy na 'yon?
- Alam ko. - Kung magkano ang waiver?
- Nagtayo ako ng 10 milyang tirahan nila. - Oo.
At itong mga hayop… Ano'ng ginawa mo doon, Vic?
Hindi ang device ang nagpaagresibo sa kanila.
Nasaan na 'yon?
Patay na.
Hindi 'yong unggoy, peste naman,
'yong nakakabit na 200 milyong dolyar na intellectual property sa puso noon.
Nakuha na, wala nang silbi ang hayop.
Hindi, 'yon ang priyoridad.
Pag nag-usisa sila, mapagtutuunan ito.
Baka nga 'yon ang crime scene.
Iligpit ko na? Padadaliin ko na ang buhay niya.
Pondohan na lang ang games ni Leo, o insekto ni Tammy?
Okay. Lilipat na kami sa human trial.
- 'Yan ang hinihintay ko. - Oo, handa na kami.
May datos ka ba para maaprubahan?
Ang totoo, oo, meron.
Magandang balita 'yan.
Alam kong…
Mahalaga ito.
Higit pa sa alam mo. Mahalaga ito.
Mga gamit niya.
Naunahan ko ang mga pulis na makuha ito.
- Kinalkal na namin ang gamit niyang phone. - Paano?
Gamit ang password n'ya.
Alam n'yo?
Nasa 'min ang password n'yo.
Tama nga naman.
Ito, at maselan ito,
kaya ingatan mong maigi ito,
naintindihan mo?
Naintindihan ko.
Wala talaga akong naintindihan sa sinasabi mo.
Ano 'yong maselan?
Nasa bag ito ni Morrie. Pamilyar?
Hindi, di ito sa kanya.
Siguradong kanya. Di lang namin mabuksan.
Sinasabi ko sa 'yo, hindi kanya 'yan.
Ayos lang.
Baka pwedeng sumubok ka ng mga kombinasyon,
baka mabuksan mo.
Pero di kanya 'yan.
Naiintindihan ko.
Subukan mo na rin.
Baka anniversary namin.
Mali.
Birthday ni Lenore?
Mali.
Isa pa, pero mala-lock out na ako.
Malinis ang company phone niya. Walang kakaiba.
Pero ito…
Dapat kong makita ang laman ng phone na 'yan.
E, 'yong singsing niya?
'Yong wedding ring niya. Nahanap ba?
Nasaan 'yon?
Pakiusap… Subukan mo 'yong phone.
ENHANCED. PAMILYAR?
Doon sa itaas.
May mga gagawin ako bago bumalik sa opisina.
Ituturo ko sa 'yo.
Wag ka ngang tanga, Madeline, kalokohan ito.
Kalokohan ito.
Pumirma ka diyan.
Grabe. Ang daming papeles nito.
Parang, halos puro waiver.
Standard lahat 'yan, pangako.
Buti nga may tiwala ako sa 'yo.
Dapat magtiwala tayo sa isa't isa.
- Malaking bagay 'yon. - Mukha nga.
Kasi marami kwentong kumakalat.
'Yong malalaking pharmaceutical company,
nagte-test sila ng gamot sa mahihirap na bansa.
Alam mo ba 'yon?
Oo, may naririnig nga ako.
Mas pera kasi ang pipiliin ng mga tao.
Mas mananahimik sila.
Nag-aalangan sigurong i-report ang mga side effect.
O baka na di nila napapansin.
O di nila alam ang panganib, o di nila naiintindihan.
Nga lang, may bentahe rin 'yon.
Malamang nabibigyan sila ng pagkakataon sa mga gamot at gamutan
na di kaya ng bulsa nila.
'Yong mga epektibong trial, nangyayari 'yon
kung saan pinakakailangan 'yong gamot na tini-test.
Baka kaya rin napunta sa 'yo…
ang pagkakataong ito.
Kailangan mo talaga ito.
Kaya sobra akong nagpapasalamat dito.
Sinusubukan ang magandang device na 'yan sa dakilang bansa ng Amerika.
Sa isang buhay na pwedeng magbago nang matindi.
Buti naging bahagi ako nito.
Ayan na. Tapos na.
Salamat.
Ilalagay ba ito sa puso ko na parang pacemaker?
Malayo ang kagandahan niyan sa pacemaker.
Mas passive implant siya. Sa una.
Kukuha ito ng datos sa buong vascular system mo,
susukatin ang kakayahan nito.
Tutuntunin nito ang mga bara, bago maging clot, o stroke.
Tutulong ito sa pag-iwas sa mga cardiovascular issue.
Maililigtas ka nito.
Balang araw, kung walang problema, gagamitin na ito,
maayos niyang patitibukin ang puso mo,
kahit stressed ka, nag-eehersisyo, may ginagawang mabigat, lahat.
Sa loob ng ilang dekada pang darating.
O sige.
Kailan magsisimula?
Kasi, alam mo…
Kailangan ko ng ilang araw para klaro ang lahat.
Ayokong magmadali. Pero baka sa dulo ng linggo.
Oo. Pwede na tayo noon.
At si Dr. Ruiz ang mag-oopera?
Oo.
Oo naman. Siya nga…
Alam mo, sobrang excited na rin siya dito.
- Okay. - Okay.
Pa, kumain ka.
Parang dalawang araw ka nang di kumakain.
Ayos lang ako, anak.
Nakita mo na ba ito noon?
Sa mama mo kaya ito?
Hindi pa. Bakit siya gagamit niyan?
Di kanya 'yan. Baka nagkamali lang sila,
at napasama lang sa gamit niya.
At dapat nating hanapin kung kaninong phone ito
- at ibalik sa kanya, di ba? - Oo nga.
Kaya mo bang… kayong mga bata ngayon,
kaya n'yo nang mang-hack, di ba?
Magaling mang-hack ang mga teenager.
Di naman. Mga hacker 'yon, Pa.
Well, alam mo ba kung paano mabubuksan ito?
Tatlo ang paraan para mabuksan ang phone
at gumagana 'yon.
Passcode, fingerprint o mukha namin.
Ganoon din sa akin.
Talaga ba?
Hay, bwisit.
'Yong wallpaper niyan, galing pa sa factory preset.
Ibig sabihin?
Picture ng cake 'yong kay Mama.
Oo. Ganoon nga, di ba?
Kaya, malamang di kanya ito.
Hindi kanya 'yan.
Honey.
Ano ba 'yan?
Pasensya na.
Mababaliw na ako. Ewan ko ba.
Nakarami na ako ng yellow pill.
Dapat dalawang araw akong tulog.
Pasensya na.
May magagawa ba ako?
Nabanggit mo na lang din.
Talaga? 'Yan ang naiisip mo ngayon?
Iba-ibang paraan ang pagluluksa.
Kung doon ka makakatulog…
Okay.
Nakakatakot ang lintik.
Hindi ikaw, mahusay ka.
- Jules. Pasensya na! - 'Yong ilong ko.
Pasensya na! Bwisit!
Anong…
Ginagago n'yo ba 'ko?
Sorry, Jules, umalis ang pusa mo… 'Yong pusa mo…
Itatapon ko 'yong mga tela. At baka susunugin ko na 'yong kama!
Baka lumipat na tayo.
Pagbaling.
'Yan ang isang paraan ng pamilya ko para kayanin ang buhay.
'Yon ang pagbubuhos ng bugso ng damdamin
sa isang tao o bagay na di delikado.
Para pwede kang magalit,
maging mapang-abuso, maging bayolente,
pero wala magiging mabigat na kapalit.
- Alam ko 'yon. - Malamang.
Ilang gabi nagdusa si Ernie dahil sa akin?
Sabi ko nga, alam ko 'yon.
Mas katulad ko doon si Napoleon.
Sa kanilang lahat.
Pagtanggi, pagbaling, pagbuntong.
Gusto ko ng mas maayos doon.
Mas mabuti para sa kanya, sa lahat.
Ang ugali kong parang wala sa kanilang nakakuha…
Pag-angkop.
Ilan 'yon sa iilang coping mechanisms
na positibo.
Pag-angkop ay ang pagtutuon ng matinding emosyon
sa isang bagay o gawain na tama't ligtas.
Kaya, imbis na bulyawan ang mga empleyado mo
panggigilan mo ang kickbox…
Ano ba 'yan?
Nagsasalita ako! Nagsasalita pa ako!
Diyos ko!
- Ano'ng problema mo? - Pasensya na. Pasensya.
Wag mo akong sinisigawan.
Dumakdak ka tungkol sa pagbaling
pero wag mo sa akin gawin, malinaw?
Isang sigaw mo pa, bibigwasan kita.
Tama ka.
Pasensya na. Kasi…
Hindi mo… Di mo kasalanan 'yon.
Totoo… Nirerespeto kita, Auggie. Di nawala 'yon.
Nakakatawa naman kung paano mo 'yon ipakita.
Naalala mo noong nagkakilala tayo?
Oo naman.
Marami akong pinag-isipan noon.
Mga bagay na di ko napag-isipan noon.
Nag-iba ang pananaw ko nang makilala kita.
Pero di ko naisip na hahantong tayo dito.
Ano 'yon?
Hi, pasensya na sa abala. Hinahanap ko si Roderick Usher.
- Bakit? - Ikaw si Roderick?
Kailangan mong sabihin sa akin kung sino ka.
Oo, wag mo lang isasara ang pinto.
Ako si Auguste Dupin, at gusto kong gumawa ng kabutihan,
at kailangan ko ng tulong
at sana matulungan mo ako.
Medicare fraud investigator ako,
at nagtatrabaho ka sa Fortunato.
Pakiusap.
May 36 sa listahan ko at 30 na ang nagpalayas sa akin.
Makinig ka muna. Di kita tinutugis.
Gusto ko lang lutasin ang mga bagay.
Para maitama ang mga bagay.
Pasok ka.
Pumasok ka.
Salamat.
'Yon nga, baka pwede mo itong tingnan.
Di ko alam kung ano 'yan.
Consent forms ng drug trial.
Si Dr. Brevit, sa lahat ng ito…
- Gaano mo kakilala si Dr. Brevit? - Di ko kilala.
Sino si Dr. Brevit?
Associate siya ng clinical trials division ng Fortunato.
Di mo talaga siya kilala?
Teka. Alam kong kaunti lang ang pwede mong sabihin,
pero kung ipupunto mo ang hinahanap mo,
- tutulungan ka niya. - Oo nga.
Marami sa kanila ang di talaga pumirma sa mga form.
Malamang pineke ang mga pirmang ito.
At malamang nililista sila ng doktor na ito sa mga pag-aaral
nang di sinasabi sa kanila, o sa pamilya,
ang tungkol sa mga side effect.
Malulubhang side effect.
Diyos ko.
Patay na 'yong iba.
- At ang katawan nila, kasi… - Mr. Dupin…
Auguste na lang.
Auguste, wala akong gaanong alam sa pharmaceutical industry,
pero kilala ko ang asawa ko,
at kung alam niyang may ganitong nangyayari,
kikilos siya.
Oo, ganoon nga. Wala akong alam dito.
Wala talaga.
'Yon nga. May rason kung bakit ka nakalista sa akin.
Pag may bagong pasyente si Brevit,
dumaan sa mga department ang enrolment letter para beripikahin.
At dapat nga kinokontak nila ang pasyente
at kumpirmahin ang datos, ang bayaran, ganoon.
Kumpirmahin kung payag at kakayanin nila.
- Ano'ng pinupunto mo? - Kasi…
Nandito ang pirma mo.
Kasunod ng kay Brevit.
Ito, pwede ba?
Ito pa.
Ito, Ito. At ito.
- Hindi niya pirma ito. - Mahal, teka.
- Sigurado. - Kasi…
- Sinasabi mong pineke 'yan? - Hindi.
Hindi pineke.
Hindi ganoon, at di ito lalabas sa record, di ba?
- Oo, pero… - Di ko maalala kung pinirmahan ko o hindi
ang mga papel na 'yan.
Pero titingnan ko 'yan agad.
Di ko lang maalala.
Sa ngayon.
Maraming tao ang nahihirapang makaalala ngayon.
Ano ba'ng ginagawa nila sa inyo?
Parang nabagok ang mga tao sa Fortunato.
Pasensya na.
Mababa ang pwesto mo, alam ko.
Ako rin. Pareho tayong may boss, di ba?
At oo, pag may sinabi kang mali, o siya,
baka mapababa pa ang pwesto mo.
Baka matanggal pa.
'Yong baby.
'Yong mga gawang laruan.
Tinahi lang ang manika, inukit ang tren.
Isang kahig, isang tuka kayo. Tulad ko.
May isa pang anak.
Mas matandang lalaki.
Tulog siguro, at parang kaunti ang kwarto,
kaya siguro katabi n'yo siya.
Paubos na ang honey sa jar na 'yon.
May tuyong honey sa mesa't sahig.
Ginawang gamot para sa bata.
At 'yong elderberries, echinacea. Sinubukan n'yo 'yon.
At tulog siya ngayon, kasi puyat siya.
Binantayan n'yo siya magdamag kaya may tasa ng kape doon.
Pinapainom n'yo ng honey.
Maraming tasa, siguro dalawa kayong gising.
Palitan, malamang.
Mabuti kayong magulang na di makabili ng gamot,
Kaya, oo. mabuti nga kung di n'yo maaalala 'yon.
Ayaw n'yong magkamali. Di pwedeng magkamali ng salita.
Mahirap sabihin ang maling bagay.
Mas mahirap gawin ang tamang bagay.
Kung magbago ang isip n'yo…
Kalokohan.
At pasensya na't napunta sa inyo 'yan.
Tatawag ako sa Health and Human Services, titiyaking titigilan tayo.
Wala silang karapatan.
- Oo, pero 'yong mga form. - Peste sila.
Tingin nila sa gamot, ginagawa sa kawalan.
'Yong papasok kami sa bakanteng kwarto
nang may beaker at Bunsen burner at mga test tube
at lalabas nang may penicillin.
Wala silang respeto sa proseso ng paggawa at pagbebenta ng gamot.
Ang totoong lab, okay, ang mundo sa labas ang totoong lab.
- 'Yong pirma sa mga form… - Alam mo ang totoong mundo, Rod?
Mga variable.
Kasi sa totoong mundo, may side effect,
at mga sorpresa, anomalya, pagkilos ng Diyos,
at iba pa, at kinakaya natin 'yon.
Sa mga ngawa nang ngawa, kinaya namin 'yon.
'Yong mga reklamo, kaso, mga imbestigador, at 'yong gulo.
Bakit? Para mas matigas ang batuta nila?
Para mawala ang sakit ng ulo?
Tapos babanatan nila kami. Peste sila.
Pineke ang pirma ko.
Hindi.
Pineke 'yon.
Mga kalahating dosenang forms, meron.
Team player ka ba, Rod?
Parte ka ng Fortunato team?
Oo naman.
Ano 'yon para sa 'yo? Sa isip mo?
Ewan. Sa tingin ko…
Dahil kung nandito ka,
sasabihin mong pineke ang pirma mo sa internal documents,
mga dokumentong ninakaw nga pala,
puwes, di ka kasali sa team. Kakampi ka nila.
Gusto ko lang na ipaliwanag mo…
At pinaliliwanag kong team ang kompanyang ito.
Pangkat tayo. Di lang ito basta pagbubuklod.
Pagtitindig ito ng pader.
May mga bagay na magiging banta kung hahayaan natin.
Nasa digmaan tayong lahat ngayon.
Ako ang kumander, at wala akong ibang maririnig
kundi, "Sir, yes, sir." Naintindihan?
- Naintindihan. - E di, sabihin mo.
Sir, yes, sir.
Mas mabuti.
Titingnan ko na muna ito, okay?
At kung may mali sa pirma mo,
bweno, itatama na namin.
Pareho lang naman, di ba?
Lahat ng nandito, nasa iisang team tayo.
Inaaprubahan natin lahat.
Kahit sino pa ang nasa form. Ano'ng punto?
Di pwedeng mahati ang bahay, di ba?
Tapat ako sa team, 100 porsyento, sir.
Magaling.
At, Rod…
Itong mga clerical error, luma na ito.
Mula pa noong bago ka magpakita ng potensyal.
Bago kita inalagaan, parang ganoon.
Ang mga ganitong pagkakamali, di na ito pwede.
Nasa officers' club ka na, iho.
Kaya, relax lang.
Tandaan mo kung kaninong team ka, wala kang problema.
Totoo.
Sir, yes, sir.
- Pamilyar ka sa kotse ko, Rod? - Hindi.
Hindi? Ferrari 'yon.
- Ang galing. - Oo, magaling talaga.
1979 Ferrari 308 GTS.
Rosso Dino red, natural tan Tuscan leather interior,
Targa top, 5-speed gauge shifter, 2.9 liter V8,
292 horses ang hataw.
Mula 0 hanggang 60 sa walong segundo.
Di 'yon ordinaryong kotse, Rod.
Ibang klase ito, okay? Di pwede sa lahat ang kotseng ito.
Kotse ito ng nasa tuktok.
Pag 'yan ang kotse mo, may sinasabi 'yon.
Sa kung sino ka, saan ka pupunta, at paano ka pupunta doon.
Sunod ka lang, wag kang papalya,
tikom ang bibig, bukas ang mata,
makakapagmaneho ka ng kotseng gusto mo.
Maigagarahe mo sa kahit anong bahay na gusto mong bilhin.
Dahil Candy Man ako, Rod.
Ako si Willy Wonka, at ito ang chocolate factory ko.
Nakuha mo ang Golden Ticket.
Maging matalino ka lang…
mapapasaiyo ang lahat ng ito, Charlie Bucket.
Sige, inom tayo? Tirik naman ang araw.
Umalis ka na.
- Magugutom tayo. - Magtatrabaho ako.
E, diploma? Makakakuha ka ba noon?
- Uy. - Pasensya na.
Pag umayaw ako, lagot na. Wawasakin ako ni Gris, alam ko ang lahat.
Lalapit muna 'ko sa kalaban.
Papasok ako sa kanila bago pa ako masira ni Gris. O…
Kasali na raw ako sa club.
Siya ang bahala sa akin. Tatahimik na lang ako.
O pwedeng, ewan ko, ano pa.
- Masahol ang industriyang ito, Roderick. - Di naman kailangan.
Diyos ko, kayong dalawa. Pineke nila ang pirma mo, Roderick.
'Yong pangalan mo, pangalan natin, ebidensya na sa krimen.
Diyos ko, di mo alam na ikaw ang pain hanggang sa mahuli ka.
Magtatrabaho ka sa kalaban, di sila magtitiwala.
Doon ka sa Fortunato, di ka irerespeto.
Nilunok mo lang lahat ng kalokohan nila at ngumiti.
Di ka parte ng club nila. Di ka kapantay.
Lalo na't nilunok mo ang kalokohan nila.
Ganoon lang talaga.
Na lalong nakakainis dahil tatay mo ang nagtayo noon.
Karapatan mo 'yon, Roderick. Karapatan natin.
Papasok ka sa trabaho…
at lulunukin mo lang ang kalokohan nila.
At ipapakita mo kay Griswold na paborito mo 'yon.
At tatawagan mo itong numerong ito.
Tama ang asawa mo.
Ito ang tamang gawin.
Tatawagan natin siya bukas.
At magiging malapit na magkaibigan kayo…
ni Auguste Dupin.
- Mabigat ang tulog? - Oo. Pasensya na.
Natakasan ako noon.
Kumusta ang ilong mo?
Masakit.
Pero ayos lang.
Nahanap mo 'yong lintik na 'yon?
Hindi, pero nandito lang 'yon.
Alam kong marami kang pinagdaanan at alam ko ang sitwasyon natin.
Noon pa man, malinaw ka na sa libangan mo.
Wag kang umangal sa droga.
Nagiging issue na 'to.
Wag, Jules.
Di ko sinabing, "Tumanggi ka," nag-aalala lang ako.
Kasi, kontrolado mo naman 'yan noon,
na parang mina-magic mo lang, pero, babe, di mo na kinakaya.
Hinay-hinay lang.
Pabor mo na sa akin, kung gusto mo.
Pwede?
Okay.
Pasensya na't ganito ako at natagalan.
Ang daming hagdan.
Gusto mo ng kape?
Hindi. Salamat, kasi…
Ayos lang ako, ang…
Ang ganda nito.
Di ka pa nakapunta dito dati?
Hindi pa.
Nakapunta ako sa mukhang tree-house,
pero, di ko pa nakita ito. Ang ganda, magarbo.
Para siyang artisanal brewery.
Bweno, mababago ulit 'yan.
Nag-resign na 'yong boyfriend. Patay na siya, di niya lang alam.
Nakakalungkot.
Uy, hihingi sana 'ko ng droga.
Pasensya na kung garapal. Gusto kong bumatak.
Mabigat ang pinagdaraanan ko, at si Morrie, ayun…
Si Morrie, natunaw siya.
May burner pala siya, at…
di ko maiwasang isipin kung ba't siya nasa…
Orgy ni Perry?
- Ano ba, wag mo nang banggitin. - Sorry.
'Yong lampungan ni Perry?
Masagwa pa rin.
Kailangan kong sumigla't mabuhay,
at para di ako maging miserable.
Saglit lang.
Gusto mo ng coke? Ayaw mo ng magandang klase.
Masyadong delikado.
Doon lang tayo sa classic.
Wag kang totodo diyan, malinaw?
Hinay-hinay hanggang bumaba ang tama.
Peste!
Punyeta.
Bwisit! Kunin mo 'yong pusa!
Peste!
Kunin mo 'yong pusa! Babalatan ko nang buhay!
'Yong mata mo ba?
Bwisit!
Hugasan mong mabuti.
Bwisit!
- Bweno… - Bwisit!
Kukunin ko muna itong cocaine, kung ayos lang.
Sa Points Park tayo bukas, 11:00-1:00, kaya tara,
BILLT Nation para sa isang hatawan.
Sobrang excited na kami dito sa studio ngayong araw.
Para i-welcome ang nanalo sa BILLT Nation Goldbug contest.
Halina kayo.
Magto-tour sila sa BILLT studios,
at may kasama pang Goldbug makeover.
Para sa bagong lifestyle brand na Goldbug,
na ilalabas sa Miyerkules.
Sige, doon na muna kayo sa backstage,
maging ginto, at kita tayo tapos ng workout.
Alam nating maikli ang buhay at magulo ang mundo,
at di na natin kontrolado, sasabihin nila sa 'yo.
Sasabihin ko, "Sige, pero paano naman 'yong hawak mo pa?"
Gaano kaayos ang isip mo, katawan at ang sagradong Gaia energy?
BILLT ako at kaya mo rin.
Lifestyle ang kailangan mo. Handa na, Goldbugs?
Simulan na natin ang warm-up!
- Built this city - I-BILLT ang sarili
- I-BILLT ang sarili sa sipag at puso… - We built this city on rock and roll
Bwisit!
Uy, salamat sa pagpunta.
Wala 'yon. Nagulat ako sa tawag mo.
Di ko mahanap.
Pesteng 'yon! Di ko na mahanap.
Uy, sigurado…
Predator ang mga pusa. Nasa dugo nila 'yon.
Inaalagaan na sila noon pang 10,000 taon, pero uhaw pa rin sila sa laman.
Gaano man ka-cute at kaliit ang breed nila…
mag-iiwan sila ng regalo.
Para turuan kang mangaso.
Di sila nananakit. Pwera kung daga ka.
Di nananakit, a?
Normal ba 'yan?
Nilagay niya talaga sa tub?
Nakakalat. Meron sa taas ng fridge.
Di ko alam kung saan itatapon, at ipapakita sa 'yo… Alam mo,
kunin mo na 'yan.
Okay. Patayin mo na. Baliw 'yong pusa na 'yon.
Nasa loob ng pader.
- Ano? - Oo. Pakinggan mo.
Apex predators ang mga pusa, alam mo?
Mangangaso sila.
Nababanat nila ang gulugod nila para bumilis.
30 milya kada oras.
Napapaliit nila ang balikat at dibdib nila para sumiksik sa mga espasyo.
Nakakatalon nang siyam na beses na tangkad nila
at halos laging patayo ang bagsak nila.
Kumakain sila ng laman para sa taurine. Mahalagang amino acid.
Kulang ang pusa doon, kaya kailangang kumain.
Predators sila dahil laging…
hindi sapat.
Parang tatay mo. Di ba, Leo?
Ayan.
Bwisit, Jules. Siguro nga tama ka.
Kailangan kong huminto sa droga.
'Yan, ayos na.
Sinasabi ko sa 'yo, malilintikan ka.
Wag kang gagalaw!
Makakabili 'ko ng bagong pader. Bagong bahay.
Makakakuha ako ng martilyo kay Hemsworth.
Pero ikaw, ikaw na peste ka!
Wala lang.
Uy.
Uy. Ako ito, si Freddie Bear. Gising ka ba?
Bwisit.
Hay, bwisit.
Di ko alam.
Mahirap paniwalaan 'yon.
Alam ko ang patakaran.
Di ako nakikipagkita sa labas.
Oo, dahil papatayin kita.
Sigurado kang siya 'yon?
Nasa likod mo siya at suot ang parehong wig.
Dapat nakita mo siya, Bill.
Hindi. Na-freeze-frame mo ba?
Live stream 'yon. Di pwede ang freeze-frame.
Pasensya na, Tam.
Dapat nakita ko siya,
at sinabi kong umalis na siya.
Alam mo…
- Mahal, kasi… - Ano? Wag.
Kailangan mong matulog.
Okay, seryoso.
Hindi na ito mabuti. Dapat…
Sasabihin ko kay Lauren na palayuin si Candy sa atin.
Di professional 'yon.
Para kang wala sa sarili.
Pasensya na. Siguro nga.
Aabalahin sana kita.
Kumusta ka?
Ayos lang.
- Kumusta ang binti mo? - Ayos lang.
Pero iniisip ko lang.
Ihinto ko muna kaya ang Ligodone?
- Bakit? - Ewan. Nagbabasa lang ako.
Gusto ko 'yon. Totoo. Kaso lang…
Paano kaya ako kung wala 'yon nang ilang araw?
Mahal, paano kaya?
Isa pa, ikaw ang positibong patunay.
Ikaw ang pambara sa mga sira-ulo na 'yon.
Ikaw ang may pinakamaraming kinonsumong Ligodone na kilala ko,
at kita mo naman.
Isa kang bisyon. At…
Lumalakas ka. Gumaling ka.
Ikaw ang pinakamaganda at perpekto kong patunay.
Alam mo, gusto kong pasayahin mo 'ko dahil diyan.
Ano sa tingin mo?
Ano'ng problema?
Roddie!
Roddie, ano'ng problema?
Roddie!
Ano'ng problema?
Sandali, pakiusap.
Ayos lang 'yan.
- Di ka na niya dapat tinawagan. - Siyempre dapat.
- Wala ito. - Wag mo 'kong insultuhin.
Dumaan sa bahay si Doc noong isang gabi.
Biglaan.
At ano daw?
CADASIL.
- Tulad ng kay Mama. - Okay.
At 'yan…
Limang taong gamutan.
Advanced na ito, kaya…
Mas mababa pa.
Nagdudulot ng hallucinations ang vascular dementia,
pero di ko lang naisip…
- Ganito pala 'yon. - Okay.
Si Victorine.
Oo, naisip ko rin 'yon.
Pag gumana ang contraption niya, mapapatagal pa.
Mapipigilan ang stroke. Mababawasan ang brain damage.
Ayos. Mga gamot?
Beta-blockers, Risperdal.
Risperdal? Bibigyan ka niya ng antipsychotics, papatayin ko siya.
Baka pwede, sa totoo lang.
Kasi, kanina, 'yong nakita ko, ibig kong sabihin, 'yong nakita ko.
Magagawa ni Victorine ang milagro nang mahusay.
- Parang kay Mama. - Tumigil ka.
Uy, ano ba 'yang…
Uy.
Hoy!
Mahuhuli ko na!
Bwisit!
Leo, ano ba 'yan?
Pag tumakbo, hulihin mo!
Dudurugin ko 'yang pesteng 'yan!
Dito!
Ano?
Hindi mo nakita?
Tigil! Tigil!
HALAW SA MGA KATHA NI EDGAR ALLAN POE
Tagapagsalin ng Subtitle: Dawn Rosello