„Czas odnaleźć drogę”
Kolejny piękny dzień.
Cześć, sąsiadko.
Dziwię się, że cię tu widzę.
Siedziałam na tyłku, grałam w Candy Crush, cała zadowolona,
cieszyłam się z przywilejów niesłusznie zawieszonej śledczej...
Uderzyłaś podejrzaną.
Obecnie już skazaną. Nie da się mieć
- i nie mieć racji. - Da się.
A tu dzwoni komendant i mówi: „Koniec hibernacji.
Tę sprawę tylko ty rozwiążesz”.
Słowo w słowo tak.
To jak?
N.N. Znaleźli ją tam, nad wodą.
Przyjęli anonimowe zgłoszenie.
Komuś było żal, że leży sama.
Tylko to miała przy sobie.
Co to? Karta z biblioteki?
Tak, z Westview.
- Przyczyna? - Tępe narzędzie.
Spadek jest niewielki. Zleciała?
- Coś ją zmiażdżyło. - Co?
Coś dużego i ciężkiego.
Czyli nie zginęła tutaj.
Ale nie żyje, racja, Herb?
Z całą pewnością jej się umarło.
Nie wiadomo.
Pobierz od nich próbki.
Masz coś?
Nic.
Będą ją odwracać. Chcesz zobaczyć?
Dawajcie.
Jak się nazywasz?
Co ci się stało?
W porządku, Agnes?
W jakim sensie?
Jesteś dziś jak nie ty.
Co ty?
Czyli jak kto właściwie?
Następnym razem spróbuję być weselsza.
Ale dziś niezidentyfikowane zwłoki w strumyku
odczuwalnie mnie dołują.
Daj znać, jak sprawdzą uzębienie.
WITAMY W WESTVIEW
I PANI HART
NA MOTYWACH DUŃSKIEJ SERII WANDAVISDYSEN
AGNES Z WESTVIEW
Policja, sprawa służbowa.
Przepraszam.
Przy kasie w markecie też tak gadasz?
Tylko frajerzyny stoją w kolejce.
W czym ci pomóc?
Znaleźli to przy ofierze.
Co to za jedna? Nie żyje?
Skąd założenie, że to kobieta?
Nie wiem. Tak jest pikantniej.
- Nie ma nazwisk. - Ale są daty.
Nie używamy już kart. Wszystkie dane są cyfrowe. Przykro mi.
Wielkie dzięki za pomoc. Przepadłabym bez ciebie.
À propos, gdzie byliście między pierwszą o trzecią w nocy?
Chyba mogę sprawdzić po tytule.
Naprawdę?
„Dialog, analiza, retoryka: krótka hist. ontologii, logiki dwuwartościowej”.
Czyżby thriller erotyczny?
Co?
Nie wypożyczono jej, a skradziono. Trzy lata temu.
Ale jest kilka egzemplarzy w dziale „nauki przyrodnicze”.
A teraz, jeśli pozwolisz.
Tak, pozwolę.
Spaliły się.
Ale że wszystkie?
Co do egzemplarza.
- Dzień dobry. - Dobry.
- Dzięki. - Dobrze, że wróciłaś.
Też się cieszę. I nie, nie przyjmuję przeprosin.
Jasne. Wiesz...
- Słyszałeś już o bibliotece? - Nie.
- Ktoś spalił regał. - Nie.
- Jakby zaszalał z miotaczem ognia. - Serio?
Wyślę tam kogoś. Ale posłuchaj...
Masz plamę na koszuli.
- I na krawacie. - Kurka.
Znowu kręcisz smoothie na śniadanie?
Wiesz, że przed blendowaniem trzeba założyć pokrywkę?
Tak, wiem.
Słuchaj, Agnes.
Zaraz powiesz coś, co mi się nie spodoba.
Przebadali próbki gleby spod paznokci tej N.N.
Nie pasują do tej, w której leżała.
Też mi niespodzianka. Zakładaliśmy, że ją przewieźli.
Zawiera śladowe ilości osadu mikrobiotycznego występującego
tylko w Europie Wschodniej.
Przejdź do tego, co mi nie podpasi.
Już jestem.
No tak.
Nietypowy brud przyciąga uwagę Federalnych.
Agentka Vidal nas wspomoże.
Więcej pomysłów i mocy przerobowych przyśpieszy zakończenie śledztwa.
W grupie siła.
- Co dwie głowy... - Nie zesraj się.
To ja nie przeszkadzam.
- Kopę lat. - Co ty tu robisz?
Robię swoje.
Chcesz przejąć moje śledztwo.
Nie.
Chcesz dominować, proszę bardzo.
Ona...
Zwłoki przewieziono z innego stanu. To wasza robota?
Tak się teraz widzisz?
Spoko. Pogadajmy o sprawie.
Jakieś teorie? Jak wylądowała w wąwozie?
Brak śladów wleczenia. Sprawca ją przeniósł.
Logiczne. Ale w to nie wierzysz, ponieważ...
Sprawca nie zostawił śladów.
Do przyjazdu techników nikt nie naruszył liści.
Jakby pojawiła się tam za sprawą magii.
Zostańmy przy tym, co rzeczywiste.
- Pewnie. - Chyba obie się zgodzimy,
że w takich dochodzeniach podstawą jest miejsce.
Określone miasteczko,
jego historia, mieszkańcy, głęboko skrywane tajemnice.
Tam znajduje się odpowiedzi.
Kto najprędzej rozwiąże tę zagadkę, jeśli nie rodowita mieszkanka Westview?
Mieszkasz tu całe życie.
Zgadza się... Agnes?
Zjeżdżaj stąd.
Autentyk. Przepiękna rzecz.
Skąd ją wzięłaś?
Nie twój zasmarkany, Norm. Gdzie go zrobiono? Ile ma lat?
W Ameryce Północnej. Może w Nowej Anglii.
Późny XVII wiek. Wykonana z muszli kauri.
Co to kauri?
Skorupiak.
A te laseczki. To Potrójna Bogini.
Panna, Matka, Starucha.
Zaraz, nie ma Bogini Pracującej?
O proszę.
Ta twoja broszka to sekretnik.
Chcesz ją sprzedać?
A ile proponujesz?
Tobie?
Dwie stówy.
Świetnie. To wiem, jaką dać minimalną na eBayu.
Też się cieszę, że cię widzę.
Idź do domu.
Tu jest mój dom.
Do domu.
Głupi kundel.
NAJLEPSZY WOKALISTA
Czego?
Słyszałaś, że powszechnie wiadomo,
że policjantka nie może być dobra
i mieć udanego życia osobistego?
Zgłodniałaś?
Dopiero zaczyna, jasne,
ale pytam ją:
„Czy podejrzanego widziano w ciągu minionej doby?”.
A ona na to: „Tylko na Tik-Toku”.
Więc pytam, czy się czegoś nauczyła.
A ona mówi,
że tego, że używała niewłaściwego pędzla do podkładu.
No i tak.
Mam trop.
Ja nie w tej sprawie.
Ale dawaj.
Jakąś godzinę przed jej śmiercią doszło do wypadku.
- Gdzie? - W Eastview.
Eastview?
Wiedziałam, że boisz się zapuszczać tak daleko.
Podróżuję. Zjeździłam świat.
To gdzie byłaś?
Dobra, co z tym wypadkiem?
Plama z krwi na tylnej kanapie.
Tak ją przewieźli?
Obie poduszki wystrzeliły.
- Dwóch sprawców? - Może.
Ale coś ci nie gra.
Nos mi podpowiada, że jest związek,
ale mam wrażenie, że coś źle odczytuję.
Mogę o coś zapytać?
Wal.
Wiesz, czemu mnie nienawidzisz?
Nie.
Zataiłaś dowód?
Nie.
Sama siebie oszukujesz.
Co ty wyprawiasz?
Co zabrałeś?
Jakaś kpina.
Nie ruszaj się! Stój! No i masz.
W mordę.
Gdzie jesteś?
Stać! Policja!
Nie waż się uciekać!
Stać!
Policja!
Stać!
Nic ci nie jest? Żyjesz?
Boże. Wyskoczył nie wiadomo skąd.
Proszę wrócić do pojazdu.
Żyjesz?
Dobrze. Bo cię zatrzymuję. I chcę, żebyś to kojarzył.
Wstawaj.
Nie podaje nazwiska, nie ma go w bazie.
Pierwsze wykroczenie. Coś ukradł?
Nie, ale bardzo się starał.
Chyba pora na klasyczną pogadankę
z Edwardem Nożycorękim.
Idź się wyżyj.
Tak z ciekawości.
Skąd pomysł, żeby włamać się do domu zasłużonej śledczej?
Zasłużonej, czytaj zawieszonej i ze wstrzymanymi poborami?
Tak, coś tam o tobie wiem.
Pogadajmy o tobie, śmieciu.
Włamania to twoja specjalność?
Kijowo ci wychodzą.
Czego szukałeś w moim domu?
Szacunku kumpli z pracy i radosnego życia osobistego.
Ale masz tego mniej niż zero.
Widzisz,
na pojazd wybrałeś to,
co sprawia, że jestem groźna.
Chcesz dalej drażnić niedźwiedzicę?
Mądrze.
Jeszcze raz...
Czego szukałeś?
Drogi.
Jakiej drogi?
Ty jedna powinnaś wiedzieć.
Co? To tusz, pobierali mi odciski.
Byłam dziś rano na drodze.
Prowadzącej do paskudnej sprawy.
Następne pytanie.
Gdzie byłeś między pierwszą a trzecią w nocy?
W łóżku. Spałem.
„W łóżku. Spałem”.
Mega lamus?
Czy mega kłamca?
Sprawdzimy.
- Co o tym wiesz? - Nic.
- Mów kto to. - Nie wiem.
Co jej się stało?
O co ci chodzi? Tu widać kwiaty.
Co?
Na fotach, chyba z czyjegoś ogródka.
Co się tak gapisz na ten obraz?
To nie...
Co to za bełkot?
Co to znaczy?
Przestań.
Wstawaj!
Wiesz co? Zaliczysz nockę na dołku.
Zobaczymy, jaki będziesz twardy.
Tam były zwłoki.
Widziałam zwłoki.
Nie odbiło mi.
Leżała tam. Leżała.
Dwudziestoparolatka, zielone oczy, metr siedemdziesiąt.
Włosy w kolorze...
Szkarłatu.
13 PAŹDZIERNIKA W. MAXIMOFF
Śledztwo zakończone?
Jak zginęła?
Nie to pytanie.
Ta wiedźma przepadła.
Z nią wszystkie egzemplarze Darkholdu.
A ty tkwisz w matni trefnego zaklęcia.
Ale nie musi tak być, prawda?
Gorąco tu? Tobie nie?
Tak. Zerwij te więzy.
Gorąco mi. Gorąco tu?
Czuję się...
Dobrze.
Co jest?
W tym śledztwie są dwie N.N.
Imię tamtej znasz.
Ale jak brzmi twoje?
21 STYCZNIA A. HARKNESS
W porządku. Już ładniej.
Co? Co to za ekscesy?
Cześć, Agnes.
- Dobrze się czujesz? - Nic nie mów.
Od kiedy tu jestem?
Proszę?
Jak długo mieszkam w tej zapadłej dziurze?
Nie pamiętasz?
Przypomnij mi.
Ze trzy lata.
Trzy lata?
Wanda.
Nie wypowiadamy jej imienia.
Banda tchórzy. Stado baranów.
Co ja przez ten czas robiłam?
Głównie byłaś dobrą sąsiadką. Odrobinę naruszającą prywatność...
Powiedz „wścibską”, to utnę ci jęzor.
Jasne.
Ostatnio zachowujesz się nietypowo.
Jakbyś się wkręciła w kryminały.
Więc...
Co? Chodzę, bredzę trzy po trzy,
a wy mi dla spokoju przytakujecie?
Próbowaliśmy pomagać,
wpadaliśmy z zakupami,
sprawdzaliśmy, jak zdrowie.
- Boże. - Zrób coś.
- Już wiem. - Weź ją do domu.
Bibliotekarka. Komendant.
- A ty co? Nie. - Nic.
Jubiler.
Słabo.
Nie ma dla tej mieściny ratunku.
Wiesz...
Pomijając, że chodzisz nago,
to jesteś wyjątkowo przytomna.
Agresywna nawet. Mocna.
Coś ty powiedział?
Że mocna, ale słuchaj, Agnes...
Agatha.
Dobrze. Agatha.
Włożysz coś na siebie?
Bo chodzisz goła.
Dobra.
Nie. Nie.
Obrobiła mnie, kicuś.
Pozbawiła mnie całej mocy i zostawiła ze stertą AGD.
Musimy się odbić od dna.
To zatrzymanie to było bardziej porwanie.
Ale skoro istniejesz i nie jesteś wytworem mojej zniewolonej wyobraźni,
to znaczy...
Stęskniłam się.
Nienawidzę cię.
Ile to już, Agatha?
- A ja wiem? - Odkąd zdobyłaś Darkhold,
ukryłaś się w świecie czarnej magii
i wszystko straciłaś?
A teraz...
Czujesz.
Jesteś bezbronna.
Tylko fizycznie.
Pamiętasz jeszcze ból?
Trochę jak łaskotki, nie?
Gili, gili, gili.
Nie zabijesz mnie.
Ty mnie nie możesz. To niedozwolone.
Może i nie zabiję,
ale sprawię, żebyś błagała o śmierć.
Czekaj, czekaj.
Nie tego chcesz.
Wygrać z wiedźmą bez mocy?
To poniżej godności.
Nie chcesz, żebym była w formie?
Przyznaj. Wolałabyś mnie...
W pozycji leżącej. W grobie.
Potężną.
Odbierz mi moc.
Milutko. Wiesz, że to by mnie wykończyło.
Pozwól mi odzyskać barwę.
I wtedy mnie znajdź.
Nie tylko ja życzę ci śmierci.
Spalenia na stosie.
Stryczka lub utopienia.
Nie doszły nowe opcje?
Mogłabym tylko podziwiać.
Daj spokój.
Uwielbiasz to.
Wyczekiwanie.
Dobra, Agatha.
Ale powiem im, gdzie cię szukać.
Komu konkretnie?
Tym najgorszym. Siódemce z Salem.
Pewnie się zjawią o zachodzie słońca.
Po tylu stuleciach
Agatha Harkness wreszcie dokona żywota.
- Robi się ciepło na sercu. - Nie masz serca.
Ależ mam.
Jest czarne. I bije dla ciebie.
No tak. Ty.
MARVEL PRZEDSTAWIA
TO ZAWSZE AGATHA
Napisy: Jakub Kowalczyk