Poprzednio
Tkwisz w matni trafnego zaklęcia.
Czego szukałeś w moim domu?
Drogi.
Tak. Zerwij te więzy.
Jak długo mieszkam w tej zapadłej dziurze?
Ze trzy lata.
Wanda.
Pozbawiła mnie całej mocy i zostawiła ze stertą AGD.
Musimy się odbić od dna.
Ale skoro istniejesz, to znaczy...
Pozwól mi odzyskać barwę.
I wtedy mnie znajdź.
Nie tylko ja życzę ci śmierci.
Pewnie się zjawią o zachodzie słońca.
„Krąg pomoże nam i wskaże klucz do bram”
Dość tych bredni!
Przyłazi po tylu latach, co ona sobie myśli?
I te drzwi!
Co?
Czyje to buty?
Jest nie do zajechania.
Dom jest twój, przywłoko.
Pozdrów ode mnie grupę mścicieli.
Zabierz mnie na Drogę Wiedźm.
Co, proszę?
Na Drogę Wiedźm.
Zabierz mnie na nią.
Proszę cię.
Ona nie istnieje.
- Kłamiesz. - Naprawdę?
Prawdziwe wiedźmy spławiają tak amatorów.
Droga daje każdemu to, o czym marzy.
Jeśli dotrze do końca.
Ja dotrę. Dam radę.
To nie miejsce dla dziecka.
- Mam 16 lat. - Wybacz. Synek.
Nie wiem, skąd się dowiedziałeś o Drodze.
Z książek, z ballady, z legend, podań.
Ale na niej zginiesz.
Ty nie zginęłaś.
Jestem wyjątkowa.
O tym mówię.
Dobra, coś ci wyznam. Zebrałem tonę faktów na twój temat.
Mam obsesję, odkąd przeczytałem o wydarzeniach z Salem.
Złota era w twojej historii.
Niezłe czasy.
Dlatego wczoraj przyszedłem.
Dlatego zdjąłem z ciebie zaklęcie.
Nie. Przyjemność po mojej stronie.
Wiesz co,
skoro masz moc, żeby zerwać klątwę rzuconą przez Szkarłatną Wiedźmę,
to na co ci Droga?
Przerobiłem księgi, nie myśl, że nie,
ale wszystkiego w nich nie ma.
Chcę rzucać ataki, osłony, lewitować.
Znaczy, iść na skróty?
Droga to obietnica, że czego ci brak, znajdziesz u celu.
Mnie brak mocy.
I widzę, że tobie też.
Nie. Ryzykowne. Nie mam czasu.
Chcesz uciekać? Proszę.
Ale ci, którzy się zjawią, są groźni.
Myślisz, że im uciekniesz bez pomocy magii?
Kto ty jesteś?
Nazywam się...
Powtórz.
Jestem...
- Ciekawe. - Co?
Ja prowadzę.
Co? Serio? Tak!
Dobra.
Ruszamy w Drogę.
Dobrze.
To nie samochód. Spoko.
No trudno. Nic się nie dzieje.
Nic a nic. Puścimy to w niepamięć.
Właśnie tego szukałam.
Ty prowadzisz.
Proszę pani. Harkness!
Co wiesz o kręgach czarownic?
Tylko to, że zawiązuje się je za sprawą niezbadanych wyroków losu
i że są najwyższą formą siostrzeństwa.
Boże. Przedstawisz mi swój krąg?
Nie. Te jędze dawno gryzą piach.
Ale bez kręgu nie wejdziemy na Drogę.
Oczywiście. Logiczne.
W końcu to Droga Wiedźm. Liczba mnoga.
- Tu zaparkowałem. - Naprawdę?
Witamy w WESTVIEW
„Dom. Jest tam, gdzie go założysz”.
- Jadę w dobrą stronę? - Wyluzuj.
Chłopak
Wybacz.
Martwi się.
To gdzie znajdziemy wiedźmy do kręgu?
Gdziekolwiek trwasz, tam też i krąg twój.
Piękne słowa.
Nie. Ani trochę.
To z Kodeksu Twórcy Kręgu.
W promieniu trzech mil
zawsze znajdzie się osoby dość wiedźmowate, aby utworzyć krąg.
Zanotowałabyś mi to?
W schowku jest długopis.
Dobrze. Oczywiście.
- Ten się nada? - Tak.
Ideolo.
- Jasne. - Potrzymać?
Nie. Zapamiętam.
Ale chyba mało prawdopodobne, że znajdziemy wiedźmy tak wybitne jak ty.
Takie nie istnieją, Synek.
Wystarczy nam ktoś z odrobią talentu.
Nawet najbardziej przechodzone czarownice, zbite w ciasne stado,
dadzą magiczną iskrę.
- Stój. - Co?
Tutaj. W tej chwili.
MADAME CALDERU WRÓŻKA
Tam będzie prawdziwa czarownica?
Sprawdzimy, czy zna tajny uścisk dłoni.
Nie.
Mam dobre przeczucie.
Witam w świecie dziwów.
Uszanowanie pani.
Dziękujemy za spotkanie.
Cudu nam dziś trzeba.
To mój pierworodny, Beauford.
Nie jest zbyt rozmowny, cierpi na fobię społeczną.
Tatuś jego niedawno zszedł i przeokrutnie nam go brakuje.
Bardzo byśmy pragnęli nawiązać z nim kontakt duchowy.
A tak całkiem po prawdzie,
szczególnie nam zależy, co by ustalić, czy sztaby złota
zmarły zakopał w ogrodzie czy niekoniecznie.
Zapraszam.
Dziękuję, kochanieńka.
Jak się rozliczamy?
- On płaci. - Może kartą.
Dba o mamusię.
Pośpiesz no się.
Mąż miał swoją dumę.
- W rzeczy samej. - Grywał w golfa?
Zmarł przy 18. dołku.
Zna się na rzeczy.
Dobrze, a gdzie leżą te sztaby złota?
O losie.
Sztaby złote odnajdziesz w starej torbie na kulę do kręgli,
na dnie szafy jego.
Tak! Miał taką.
Dziękujemy. Podziękuj pani, Beauford.
To nie wszystko.
A co jeszcze?
Jesteś pod wpływem drugiej osoby.
Którą skrzywdziłaś.
Odebrała ci sprawczość.
Na trzy lata.
Nie pierwszy raz siostry-wiedźmy cię zdradziły.
Ale przetrwałaś.
Co udaje się nielicznym.
Właśnie w tej sprawie przyszłaś.
A ja nie jestem zainteresowana.
- Że jak? - Dziękuję za zakup.
W historii transakcji będą Legginsy Lilii,
tak sobie dorabiam tylko.
Lilia.
Nawet nie usłyszałaś propozycji.
Nie muszę.
Która, zdrowa na umyśle, wiedźma dołączy do kręgu Agathy Harkness?
Tak się składa, że nie szukam zdrowych na umyśle.
Znaczy się, dobrze trafiliśmy.
Nic pani nie jest?
Jesteś trochę stuknięta. Każda wiedźma ma swoje metody.
Ale znasz się na robocie.
Nie wróżyłam z kuli. Tylko z twojej reputacji.
Właśnie przez takie wiedźmy
ludzie wierzą, że zatruwamy jabłka, porywamy i zjadamy dzieci.
Są przepyszne.
Ile masz lat? 410? 415?
- Jak śmiesz? - Przepraszam.
- Najmarniej 450. - Lat?
Wpada ci tu ze dwóch jeleni dziennie, zgarniasz 20 dolców
i wracasz do łóżka będącego twoją ścianą.
Nie tęsknisz za dniami chwały?
Tymi, gdy przepędzali mnie z każdej wsi
za trafne przewidywanie tragedii?
Ani trochę. Spadaj, Harkness.
Wejdę na Drogę.
Igrasz ze śmiercią.
Raz ją przeszłam.
Tak? I gdzie masz moce?
Pora je odzyskać.
Szukam Wiedźmy Wróżącej.
Naprawdę prosisz mnie
o dołączenie do kręgu najbardziej znienawidzonej wiedźmy na kontynencie?
Proszę cię. Wymień gorszą w Ameryce Południowej albo Europie.
A ten dzieciak to kto?
Mój pupil.
Mój pupil. Daj głos, pupil.
Cześć.
Mam się narażać na Drodze Wiedźm,
- a jeśli się uda... - Gdy.
Jeśli się uda, wytniesz mi numer i ukradniesz moce?
Przepraszam.
Słuchaj, mało kto to wie.
Nim się nie przejmuj. Nie ma czym. Gadamy same.
Mało kto wie to o moich mocach.
Nie mogę ukraść magii, o ile nie zostanę nią zaatakowana.
Więc jeśli wykażesz trochę opanowania,
a, szczerze, i tak będziesz musiała,
cała ta moc zostanie z tobą.
Było w drzwiach.
NAKAZ EKSMISJI
Ścieżka, którą idziesz, prowadzi donikąd.
- Dołącz do mnie. - Do nas.
Odzyskaj dawną chwałę jasnowidzki.
Jeśli nie wyjdziecie,
będę musiała naliczyć drugą stawkę.
- Co jest? - Czary.
Trójka pentakli.
Proszę. Cztery nazwiska.
I masz swój krąg. Mnie w to nie mieszaj.
Jesteś na liście.
Co?
Sobie nie zaprzeczysz.
Adres Agathy.
Przyjedź na piątą. Na ulicy jest kupa miejsc dla aut.
Zarąbiste.
I dostaliśmy w cenie resztę składu.
Do kogo teraz?
Agatha?
Co?
Kto następny na liście?
Spróbujcie.
Nie żartuję, drogie panie.
Rozkosz, prawda?
- Delicje. - Pycha.
Wiem.
Moje probiotyczne świece robią nastrój i regulują metabolizm.
Mam obsesję na ich punkcie.
Głównie dlatego, że trzeba je spalić przed jedzeniem.
Przepisy. Ale i przymusowa chwila na wyciszenie.
Cześć. Gdzie leżą kulki gejszy?
Moje się zjechały i dno miednicy mam jak gacie po tacie.
Dziewczyny, komplecik na spółę?
Może ty? Albo ty?
Stowarzyszenie wędrujących kegli?
Nie?
Cześć, Jen!
Agatha! Nie widziałam cię,
odkąd postanowiłam sobie, że nie chcę na ciebie wpaść.
- A to dobre. - Jak się masz? Fatalnie?
Tworzę krąg. Szukam kogoś od mikstur.
Przejdziemy Drogę.
Poważnie?
Ta droga wykańcza. Dosłownie.
Zgódź się.
Masz okazję wreszcie zrzucić zaklęcie pętające,
które blokuje ci moce od... ilu, stu lat?
- Świetnie się trzymasz. - Wiem.
Co cię obchodzi moja magia?
Czyli straciłaś Darkhold,
jesteś bezsilna i bezbronna.
Nisko upadłaś, wiedźmobójczyni.
Przynajmniej jestem wiedźmą.
Lata mi ta społeczność raszpli z zajęczym zgryzem.
Mnie nie nabierzesz.
Zeżarłabyś te akryle, żeby tylko wrócić do paczki.
Szkoda czasu na objaśnianie spraw jasnych.
Uzdrawiaj dalej zdrowe laski.
Cześć. Luks profil na Insta, tak w ogóle.
Dzięki tobie pozamykałem pory.
Kto to?
To dziecko też poświęcisz?
Tak mi przykro, że masz problemy prawne.
Zalew pozwów
Tak, wiem o nich.
„Świadome wprowadzenie w błąd skutkujące uszczerbkiem na zdrowiu”.
Jak dla mnie lekkie oparzenie to nie uszczerbek,
ale najwyraźniej komuś musieli przeszczepić skórę.
Jen!
- Nie skazali mnie. - Jeszcze.
Historia pokazuje, że nasza grupa słabo wypada w sądach.
Zwykle kary za to są raczej łagodne,
typu grzywna i może z pięć lat odsiadki.
Ale za 800 przypadków?
Czuję woń dożywocia!
Zaraz. Pozbawili cię magii i zaraz pozbawią wolności.
Wiedźma z mocami nie taplałaby się w tej plebejskiej dramie.
Myślisz, że nie próbowałam ich odzyskać, ty mały popaprańcu?
Nie próbowałaś wejść na Drogę.
Jeśli cenisz sobie wolność,
dołącz dziś do nas.
Kulka gejszy na wynos.
Wiesz, gdzie jej szukać.
Dziękuję.
Dwie są. Jeszcze dwie.
- Jedna. - Jak to?
Miały być cztery.
- Nie. - Pokaż. Daj spojrzeć.
Co z tobą?
- Dojrzale. - Chodź.
- Szkoda dnia. - Idę.
- No, że ty ją zjadłaś. - Ale co?
Serio zgłodniałam. Wciągnęłabym corn doga.
Widzisz ją? Wiesz, jak wygląda?
To Wiedźma Krwi.
Wiedźma Krwi to?
Dziecko wiedźmy.
W tym przypadku mama była wiedźmą i przy okazji gwiazdą rocka.
Lorna Wu?
- Z Lorna Wu and the Coral Shore? - Bez podniet.
Napisała najsłynniejszą wersję Ballady.
Moja mama tuż przed śmiercią była na jej trasie. Niech spoczywa.
Licytowałem limitowaną edycję tego albumu,
ale poszedł za więcej niż zarabiam w Hokus Pokus Knajpus.
Nie chcę więcej słyszeć tych słów.
Chodź.
Zostawisz to tak? Dobra.
Myślisz, że znajdziemy córkę Lorny Wu w galerii Westview?
Stawiałbym na ciekawszą miejscówę. Brooklyn albo jacht.
Chodzą słuchy, że Lorna Wu zginęła na Drodze Wiedźm.
- Że co? - Wiem. Jak na ironię.
- Jak na ikonę. - Nie.
Wiem, te ciuchy są w moim stylu, ale co tu robimy?
Wiej.
- Wiać? - Wiej.
Alice Wu Gulliver?
Agatha Harkness. To mój zwierzęcy towarzysz, Toto.
Szukamy Wiedźmy Walki do wyprawy na Drogę Wiedźm.
Zainteresowana?
- Co? - Gulliver!
Ta kobieta zaatakowała mojego bratanka.
- Zglebowałaś nastolatka? - Widziałam, jak kradli.
Niczego nie tknął. Przeszukajcie go.
- Śmiało. - Nic nie zrobił.
Twój przełożony przekonał mnie, żeby dać ci szansę,
ale same z tobą problemy. Wylatujesz.
Patrz, palec Boży.
Ty na bezrobociu, a my akurat ruszamy na Drogę.
- Jesteście niebezpieczni. - To fakt.
- A co z Drogą? - Nie istnieje.
Wy, fani, nie ogarniacie. To tylko głupi utwór.
Głupi by nie poszedł w 40 milionach egzemplarzy.
Droga istnieje.
- Agatha na niej była. - I wróciła.
To zwykły mit. Ściema. Sekta.
Jasne. A jeśli wcale nie?
A gdybyś uzyskała odpowiedź na pytanie,
które całe życie nie daje ci spokoju?
„Co się stało z mamunią?”
- Twarda czaszka do zgryzienia. - Orzech.
Nawet nie dałem jej adresu.
Nie potrzebujemy jej.
Chodź.
Słońce zajdzie za godzinę.
Dwie wiedźmy wystarczą?
Daleko ta Droga? Ile się tam jedzie?
Skąd jesteś?
Ja? Skąd pochodzę?
Urodzony i wychowany w Eastview.
Fajnie się bliżej poznać.
Przyśpiesz.
Co? Dobra.
WITAMY W KRĘGU
Nie denerwuj się. Przyjdą. Jestem pewien.
- Wisi na środku? - Niech spojrzę.
Może by tak dać odrobinę w tę?
Nie, zostaw.
Dodaje stylu wnętrzu.
Przyjechałam pierwsza?
Niedługo dojadą.
Proszę, rozgość się. Tak, Agatha?
Mam to gdzieś. Niech se robi, co chce.
Coś na ząb przed długą Drogą?
Koreczki ze starych batonów. Nie było z czego gotować.
Jadłam w domu.
Mnie przeterminowane niestraszne.
Wysoka kapłanko.
Jennifer Kale. Mikstury.
Lilia Calderu, Wróżenie.
- Spętano cię. - Użyj czasem peelingu.
Nic z tego nie będzie.
- Nie masz drzwi. - Alice.
- Jak nas znalazłaś? - Byłam gliną.
Często będziecie słyszeć ten tekst.
Wszyscy są. To w Drogę.
Zaraz. Gdzie Zielona Wiedźma?
- A musi być? - Oczywiście.
- Bo co? - Bo tak jest w Balladzie.
- „Użyć mocy. Od żywiołów brać”. - Znam tekst.
Magia Ziemi to bodaj najważniejszy talent
wiedźm przemierzających Drogę.
Już pękasz, Jen?
Na liście było jeszcze jedno nazwisko.
Mam rację?
- Lilia bazgrze. - Czyje?
Nie nazwisko, tylko serce.
Serce?
Czarne serce.
Bo miałaś czarny długopis.
Wiem, o kogo chodzi.
Przyprowadzę ją.
Minuta osiem i jestem.
Agnes?
Wyglądasz kapitalnie.
- Dziękuję, Pani Hart. - Nie, nie.
- Davis, skarbie. - Racja.
Panią Hart zrobiła mnie Wanda.
Na imię mi Sharon.
Wiem, że ci się myli, ale naprawdę mam na imię Sharon.
Szczegóły innym razem.
Zachwalałam już twój piękny ogródek?
A wiesz, że nie?
Ma się do tego rękę.
Ale zdradzę ci, jak wyhodować puszyste azalie.
Tak się zastanawiam,
czy nie zechciałabyś przyjść na przyjęcie.
Przyjęcie? Naprawdę?
- Tak. - Nie byłam w gościach
- od śmierci pana Davisa. - Przychodzisz czy nie?
Chyba... to ja pójdę po torebkę.
Przyjęcie!
Iść po samochód?
Tylko na tyle może być im ciasno.
Na Drogę się nie jedzie, Synek. Ją się wyczarowuje.
Będziemy wspólnie prać?
Może idź na górę i zostaw to nam?
I pozamykaj okna, bo się przeciąg zrobił.
- Ale dasz mi znać? - Tak. Sio stąd.
Dobrze.
Pozostaje zaśpiewać Balladę.
Wtedy pojawią się drzwi
i już wyruszamy spełniać nasze czarodziejskie marzenia.
Tak? Wszyscy za?
Kto poleci wysoko?
Podziękuję. Nie biorę narkotyków.
- Pytała o rejestr wokalny. - Śpiewam altem.
Zostaw mnie!
Pomogę ci.
Już dobrze, mały.
Czas odnaleźć Drogę
Aby wiodła nas
Trzeba, siostry, siłę
Od żywiołów brać
W środku nocy
Użyć mocy
Magii, zaklęć, klątw
Napar wre
I krąg to wie
Jednością z nami bądź
To jakaś znana piosenka?
Wejdź na Drogę Wiedźm
Najpewniejszą z dróg
Wejdź na Drogę Wiedźm
Najpewniejszą z dróg
Wejdź na Drogę Wiedźm
Najpewniejszą z dróg
Krąg pomoże nam
I wskaże klucz do bram
Idźmy naprzód śmiało
Wokół święty las
To zaufany szlak
Ty, Śmierci, prowadź nas
Widzicie to?
Czarna noc da nam moc
Otuchę uczeń da
U kresu dnia duch władzę ma
Niechaj wiedzie nas
Nie.
Wejdź na Drogę Wiedźm
Najpewniejszą z dróg
Wejdź na Drogę Wiedźm
Najpewniejszą z dróg
Wejdź na Drogę Wiedźm
Najpewniejszą z dróg
Krew i łzy, i pot
Młodość, życie, proch
Ta Droga jest podstępna
Wije się jak wąż
Tam dobro zda się złem
I zwodzić będzie wciąż
Zdradliwy trakt i z magią pakt
Przedzieraj się przez mrok
Śmiało idź, otwarte drzwi
Nie.
Czekają, zrób ten krok
Wejdź na Drogę Wiedźm
Najpewniejszą z dróg
Wejdź na Drogę Wiedźm
Najpewniejszą z dróg
Wejdź na Drogę Wiedźm
Najpewniejszą z dróg
Ruszaj za mną więc
Po chwałę albo śmierć
Gwoli ścisłości. Poprzednio tyle to nie trwało.
Bo ta strzela koguty.
- Wybrzmiał głos płaski jak naleśnik. - Ty tego nie słyszysz?
Głos nie pasuje do sukienki.
Nie obrażaj. Mam słuch absolutny.
Nie. Wyszło świetnie.
Dobrze.
Agatha Harkness.
- Agatha! - Boże.
Co tam się dzieje na górze?
Są w tym domu jakieś prawdziwe wiedźmy?
Bo widzę same byłe i niedoszłe.
Sama nas werbowałaś.
Głupio zrobiłam. Zapomnijcie o Drodze Wiedźm.
Prędzej zdechnę, niż dam wam ją zbrukać tą odrażającą przeciętnością.
Ofiary losu.
Strachajło.
Oszustka. Nieudacznica.
Powinnyście spłonąć jak inne wiedźmy,
ale szkoda na was podpałki.
- Dość. - Stul pysk.
- Idź do diabła. - Zmuś mnie!
Stójcie!
Skok na moc. Chce, żebyśmy zaatakowały.
- Jak to? - Zwabiłaś nas tutaj,
licząc, że grupa nie wytrzyma twoich podłych zagrań,
co wywoła iskrę magii, którą ukradniesz. Nie miałaś zamiaru
- zabrać nas na Drogę. - Nie moja wina,
że Drzwi otworzy tylko prawdziwy krąg.
Nie mam na to czasu. Walcie we mnie, szmaty!
A co to?
Były tu wcześniej?
Nie.
Otwórz.
Rany boskie.
Nie!
Agatha!
To te drzwi? Do Drogi?
Jak tak, radzę ruszać. Teraz, zaraz, już.
Nie, dziękuję.
Nie ma opcji, że zostanę tu dłużej.
Co mówi instynkt?
Wejdź na Drogę Wiedźm Najpewniejszą z dróg
Wejdź na...
Najpewniejszą z dróg
Nawet przez chwilę w nas nie wątpiłam.
TO ZAWSZE AGATHA
Napisy: Jakub Kowalczyk