W poprzednich odcinkach
Na początku strasznie się nienawidziłyśmy.
A teraz...
Co takiego?
Lilia, gdzie odpłynęłaś?
Nic pani nie jest?
Gdy przepędzali mnie z każdej wsi
za trafne przewidywanie tragedii?
„Oswój się z lękiem”.
Z tym mamy się zmierzyć. Z najgorszymi koszmarami.
Umarła! Wszyscy umarli!
Chcemy spojrzeć wstecz czy naprzód?
Linia życia się rozdwaja.
- Jak to? - Odwrócona wieża.
To chyba słabo?
Tommy!
Wanda i Vision mają dzieci?
Szybki jak błyskawica,
a brat czytał w myślach.
Jeśli nie jesteś Williamem Kaplanem,
to kim?
Jestem Billy Maximoff.
Pomocy!
Nie!
Co się dzieje? Nie!
Śmierć przyjdzie po każdego.
„Śmierci, prowadź nas”
Tak próbujesz mi czytać w myślach, że zaraz się krwią zalejesz.
Nie próbuję.
Jasne.
Możesz po prostu zapytać. Na głos.
Dobra. Gdzie jest Rio?
O to nie możesz.
Inne pytania do starej niani?
W końcu po to kupiłeś bilet na tę wycieczkę.
Jestem byłą kumpelą twojej mamy.
Na końcu Drogi dostanę to, czego chcę.
I nie jest moją mamą. Mam mamę.
Wanda naprawdę nie żyje?
Tak.
Nie. Może.
Widziałaś zwłoki?
Tak.
A ktoś poza tobą?
Trudno powiedzieć.
Po proste odpowiedzi idź do prostej babki.
To coś nowego.
Droga zmienną jest.
Znów niejasny komentarz. Dzięki.
- Wiem z doświadczenia... - Z doświadczenia?
Myślałem, że to doświadczenie zapewni nam sukces.
Żyjemy.
To sukces.
Zastanawiam się, czy byłaś na Drodze.
Klasyk.
Wiesz, że służyłam za pierwowzór?
Udowodnij.
Grunt, że ty się sobie podobasz.
Klasa kość, klasa gość...
Sądzisz, że to coś ważnego?
„Twoja droga prowadzi poza czas”.
Tarot. Znam się na tym, tak trochę.
To ja ci poczytam z kart.
Nie ma na co czekać.
Wóz ciągnięty...
Rydwan?
Masz to napisane na karcie.
Racja. To jasne, że ruszasz w drogę
i towarzyszą ci sfinksy symbolizujące...
Twoją... tajemniczość.
Masz prawdziwy dar.
Rzadko trafiała mi się ta karta.
Wezmę inną.
Siódemka Mieczy.
Jest wspólny motyw.
Znam tę kartę. Oznacza oszustwo i zdradę.
Odhaczone.
Ale są odwrócone.
Czyli chodzi o przeciwieństwo.
Że grasz uczciwie?
Nie, niemożliwe.
Moja kolej.
Ten tarot to zwykły przekręt.
Nie ma tu magii, zdolności.
Nieprawda.
Wymaga intuicji. Wyczucia, którą kartę wyciągnąć.
Umiejętności interpretacji, zgłębiania znaczenia.
Entliczek, pentliczek, karta na stoliczek!
- Powoli. O co ci chodzi? - Nie!
- Dobrze ci idzie. - To gra liczbowa.
Albo ułożymy karty we właściwych miejscach,
albo skończą się miecze.
Mieliście matmę w Salem? Bo tak można grać wieki.
Mamy czas.
Szkoda, że nie ma Lilii.
Spadłam.
Obie spadłyśmy.
Gdzie jesteśmy?
Stwierdziłaś, że musimy przejść ten obleśny tunel i znaleźć regały.
Regały?
Nie wiem, o co chodzi.
Ja też nie, ale cię posłuchałam.
Gdzie Agatha? Gdzie Rio?
- Powiedziałaś, że obie... - Synek wyrzucił nas z Drogi.
Syn Szkarłatnej Wiedźmy wyrzucił nas z Drogi.
Co?
To syn Szkarłatnej Wiedźmy? Skąd wiesz?
Powiedziałam ci.
Właśnie.
- Jestem brudna. - Jeszcze jak.
Tak. Stosownie odbyłyśmy gruntowną i szczerą rozmowę.
My? Naprawdę?
Przykre.
Tamta Lilia by tak nie powiedziała.
Uprzedzałaś, że tak może być, ale jesteś wyjątkowo niepospolita.
Niepospolita?
Stuknięta.
Jaka jestem? Niepospolita czy stuknięta?
Pół na pół, prawdę mówiąc.
Alice, nie.
Ratujmy Agathę.
Tak, świetny plan.
Ale najpierw musimy zebrać składniki, nie?
Lilia, co widzisz?
Widzę...
Składasz wizytę.
Od kiedy to trwa?
Od wieków.
Szmat czasu. Dla ciebie.
Pobieram lekcję?
Twoją pierwszą.
Czytanie z fusów.
Niezbyt mi szło.
Nie wygłupiaj się.
To bajka, którą sobie wmówiłaś i do dziś w nią wierzysz.
Bo to prawda.
Łatwa droga.
Co widzisz, Lilia?
Straciłaś wątek. To nic.
Wcale
nie straciłam.
Dobrze.
Nie martw się. Nie było ich słychać od stacji metra.
- Mówię o Siódemce z Salem. - Wiem.
Masz mnie za wariatkę?
Patrzysz na mnie i widzisz sfiksowaną staruchę.
A kogo powinnam widzieć?
Nie. Pytam poważnie.
Powiedz.
Wspomniałaś coś o wyrwach?
Upływ czasu to iluzja. Mało kto zdaje sobie z tego sprawę.
W dzieciństwie przeżywałam życie nie po kolei.
Miewałam olśnienia. Wyrwy...
Znów tak mam, i jest
coraz gorzej.
Przerażające.
Dlaczego jest gorzej?
Możliwe, że zbliżam się do końca.
Drogi?
Odzyskujesz pełnię mocy?
Nie wiem, czy chcę ją...
Odzyskać!
Agatha! Co ty wyprawiasz?
W wizjach nie było nic o przebijaniu?
- Lilia! Próbuję ci pomóc. - Tak.
Jesteś cała?
Myślałem, że jest spoko.
Nie jest spoko, Syneczku.
Oberwał pełną formą.
Strasznie przepraszam.
Nie powinienem na was napadać. Nie zasłużyłyście.
Nie ukrywałem mocy.
Nie wiedziałem, że mogę...
Nie kłamię. Też byłem zaskoczony.
Gdybym wiedział...
Tak,
oczywiście.
To bym uratował Alice.
Czytasz mi w myślach.
Bo są takie głośne. Bez urazy.
Już cię pamiętam.
Twoją bar micwę.
Lilia, wystarczy.
Jen, nie jesteś wściekła?
Jestem, zawsze. Ale puściłyśmy to w niepamięć.
To twoja specjalność, Dory.
Odwal się, Agatha. Ma ciężki dzień.
Upływ czasu to iluzja, tak?
Więc mi uwierz. Nie jesteś już zła na młodego.
Co ty masz na sobie?
- Nie chcę o tym gadać. - Co ja mam na sobie?
Uwłaczające.
Skup się. Oburzenia natury kulturowej poczekają.
Wróżyłam ci wtedy z kart.
Zgadza się.
Co się nie potwierdziło?
Nie wiem. Jak dla mnie trafiałaś.
Cieszę się, że tu jesteś.
Bo mnie potrzebujesz.
Cecha wiedźmy, nie?
Lilia, to ty założyłaś mi pieczęć?
Zobaczyłam, co miało się stać tamtej nocy.
Kim jesteś i kim się staniesz.
Dałam ci niezbędny czas.
Nawet nie wyłożyłyśmy kart!
Może lepsza zła niż żadna?
Co zrobiłam nie tak?
- Przerwij sesję. - A żebym to ja mogła!
Za pierwszym razem też było do kitu!
Lilia znów coś wygaduje.
Znaczy się, dobrze trafiliśmy.
Nic pani nie jest?
Dość, dość.
Opowiedz o swoim życiu.
- Proszę? - Zbratałaś się z naturą?
Nie za specjalnie.
Jesteś biegła w sztuce?
Wtedy by mnie tu nie było.
Masz krąg?
Szkoda.
Wiedźma potrzebuje kręgu.
Po co?
Za pierwszym razem nie wyszło, teraz też nie idzie.
Wolę być pustelniczką. Niż oszustką.
Tyle w tobie strachu. Nawet teraz.
Powiedz mi, jak mam kontrolować wizje.
Masz widzieć, nie kontrolować.
- Co? - Liczyłam,
że uda się to przeskoczyć.
No widzisz, nie załapałaś się na szampana.
- Serio? - Nie.
Jakieś nowinki z tych twoich umysłowych wycieczek?
- Wiem, jaka będzie próba. - Tarot.
- Czemu nie mówiłaś? - Bo ty mi powiedziałaś.
Mówiłaś, że miałaś tak w dzieciństwie.
Dlaczego zniknęły?
Chciałam tego.
Ignorowałam je.
Odpychałam je.
Bo?
Bo widziałam tylko śmierć.
- Dobrze ci idzie. - To gra liczbowa.
- Albo ułożymy... - Boże.
...karty we właściwych miejscach, albo skończą się miecze.
Czy to...
Regał.
Mamy czas.
Szkoda, że nie ma Lilii.
Wy żyjecie.
Jak to...
Spokój, mały. Dobrze jest.
- Tak? - Widać światełko w tunelu.
Boże.
Mam widzieć.
Kto spaskudził ten rozkład?
- On! - Ona!
Które pyta?
Kogo bierzemy na warsztat? Mnie. Ja lubię być brany.
Pytający tasuje i rozdaje.
- Nie mamy na to czasu. - Tasuje i rozdaje.
Proszę, zadaj pytanie.
- Jak się wydostać? - On musi je zadać.
Zapytaj, jak się wydostać.
Kluczowe dla jego ziemskiej wędrówki.
- Sprawa jest kluczowa. - Lilia, rozdaj.
- Musi zapytać. - Czemu to takie ważne?
- Tarota wymaga zaangażowania. - I prowadzi do zaszlachtowania.
Jestem Williamem czy Billym?
Bardzo dobre pytanie.
Widzicie? Lilia się zna.
Układ ochrony i wsparcia. Pierwsza karta to Podróżny.
Druga – Czego brakuje. Powód twojej wizyty.
Droga za tobą. Odniesione rany i doświadczenia.
Droga przed tobą. Możliwość rozwoju i odkrywania.
Rzecz jasna czekają cię Przeszkody poprzedzające potencjalny Zysk.
Musisz je pokonać, aby dotrzeć do celu.
Co, żadnych złośliwości?
- Sensownie. - Klei mi się to.
Dobrze. Skoncentruj się na pytaniu.
Odepchnij wszystko inne. Skup się na pytaniu.
Wybierz kartę.
Jesteś Magiem.
Masz ogromny potencjał
i zdolność urzeczywistniania swoich celów.
Pasuje.
Nie chcę kwestionować metod...
To milcz.
Wybierz drugą kartę. Czego brakuje?
Słońce. Powodzenie, radość, spotkanie.
„Spotkanie”.
Jak mamy trafić? Tarot jest całkowicie subiektywny.
Jeszcze raz. Droga za tobą.
Nie.
Zostaw mnie!
Na początku strasznie się nienawidziłyśmy.
A teraz...
Kocham was.
Czego mi brakuje?
Czego ci brakuje? Dlaczego ruszyłaś w tę podróż?
Wcale nie chciałam.
To czemu ruszyłaś?
Aby odzyskać moc.
Uleciała? Dokąd? To nie jest prawdziwy powód.
Zapomniano o mnie.
Przypomnij sobie siebie.
Co warto sobie przypomnieć? Że umarłaś?
Że to przewidziałam?
Cały krąg zabiła zaraza. Ujrzałam to.
Przekazałam ci. Ale niczego to nie zmieniło.
Śmierć przyjdzie po każdego.
Ma mnie to pocieszyć?
Wszystkich nas to łączy.
Kiedy przyjdzie po mnie?
Spadłam.
Spadnę.
Tak. Jak wykorzystasz czas, który ci pozostał?
Jen, obudź się.
- Co się stało? - Syn Szkarłatnej Wiedźmy
telepatycznie wyrzucił nas z Drogi.
Wessała nas pod powierzchnię. I tu jesteśmy.
Mam wiele pytań.
Agatha i Billy przechodzą próbę.
- Billy? - Syn Szkarłatnej Wiedźmy.
Nie rozpraszaj się. To próba wróżbiarska. Tarot.
Musimy odnaleźć regał.
Widzę, jak elementy się układają.
Wyrwy się wypełniają.
Mówię ci to, bo niedługo
- nie będę nic pamiętać. - Dobrze.
W którą stronę?
Spójrz na nasze opcje.
To wyjście? Z Drogi Wiedźm?
Znaleźć ją! Agathę Harkness!
- Siódemka. - Chowaj się.
Znaleźć ją! Agathę Harkness!
Dokąd idą?
Nimi się teraz nie martw.
Jen, idę tam, gdzie odbywa się próba.
Agatha i Billy mnie potrzebują.
Dołącz do mnie.
Po co?
Bo jesteś moją siostrą w sztuce tajemnej.
Wiem, co zrobiłam źle.
„Moja droga prowadzi poza czas”.
Wróżyłam nie tej osobie. Ja jestem Podróżną.
Ja jestem...
Królową Kielichów.
Wreszcie widzisz.
KRÓLOWA KIELICHÓW
Empatyczna. Przenikliwa.
Można ufać jej radom.
Jesteś równa babka. Ale połóżmy już kartę.
Miecz nie spadł.
Trafiła z kartą, dlaczego to się nie zatrzymuje?
Czego brakuje?
Trójka Monet.
NAKAZ EKSMISJI
Współpraca. Wspólnota. Głosy pragnące utworzyć harmonię.
Potrzebowałam was. Oto mój krąg.
Droga za tobą.
Rycerz buław.
Pełen ognia. Dzielnie walczy.
Czas nam się kończy.
Droga przed tobą...
Kapłanka.
Posiada ogromną moc, ale nie potrafi lub nie chce jej użyć.
Przeszkody...
Trójka Mieczy.
Złamane serce, smutek, żałoba.
Zysk...
Odwrócona wieża.
Tragedia, zniszczenie, nagły upadek, ale odwrócona
oznacza cudowne przeistoczenie.
I wreszcie – Cel...
Kto ty jesteś?
Nie poznajesz mnie?
Agatha, coś ty zrobiła?
Zdobędziesz moc,
a ja swoje zwłoki.
Kto jest z nami?
Ś, M,
I, E, R,
Ć. Śmierć.
Koniec końców wszystkie drogi prowadzą do mnie.
Rio to...
ŚMIERĆ.
Lilia!
Przeszłaś próbę. Uratowałaś nas.
Co się stało?
Rio...
To Śmierć.
Co takiego?
Przedwieczna Zielona Wiedźma.
To prawda?
Co ja poradzę? Lubię ostre babki.
Siódemka. Już tu są.
Szybko. Do żelaznej dziewicy.
Jak nazwie cię tchórzem, padnij.
- Co? - Idź.
- Jak... - Magia.
Dziękuję.
Nie idę przed tobą.
Jesteś Drogą przede mną.
- Lilia. - Kochałam być wiedźmą.
Nie!
Pewnie tego nie wiecie,
ale kto z powodzeniem zaliczy próbę,
tak jak ja,
raczej nie powinien
długo zostawać na miejscu.
Zwykle dzieje się wtedy coś strasznego.
Tragedia,
zniszczenie,
nagły upadek.
Jak wróży Wieża, nie ta odwrócona.
Zacznijmy.
TO ZAWSZE AGATHA
Napisy: Jakub Kowalczyk