W poprzednich odcinkach
Jak cię spętano?
To była zasadzka.
Do dziś nie wiem, jak to zrobił.
Pozbawił mnie magii.
Wiem, co ludzie o niej mówią.
Oddała własne dziecko za Księgę Grzechów.
Nikt nie wie, co się stało z jej synem.
Wanda i Vision mają dzieci?
- Bliźniaki. - Jak mieli na imię?
Billy i Tommy.
Myślę, że wciągnęła ich ta czerwona bańka,
jak wszystkie twory Wandy.
Nie biczuj się za to, że masz talent.
Nadarzyła się sposobność, więc się wmeldowałeś.
- Tommy! - Przetrwałeś.
Dzięki temu żyjesz. Jesteś jednym z nas.
Tommy Maximoff – zaginął
Gdzieś tam jest. Wyczuwam go. Ale nie mogę znaleźć.
Nie chcesz, żebym była w formie?
Odbierz mi moc.
Milutko. Wiesz, że to by mnie wykończyło.
Rio to Śmierć.
Pora wyruszać.
Dokąd?
I to już?
Tylko tyle pożyję?
Gdyby mi płacili…
Ale że taki koniec? To musi być początek.
Uwolniłam się od klątwy.
Wreszcie mogę układać życie na nowo.
Twoją rolą jest chronić.
Tak.
Umarłaś, chroniąc kogoś.
Gotowa?
Nie.
„Śmiało za mną rusz Bo cel nasz widać już”
Nie! Lilia!
Lilia!
- Co się dzieje? Gdzie ona? - W środku. Została…
Lilia?
Nie.
Krąg ci pustoszeje.
Najpierw Alice, teraz Lilia.
Plus za to, że zabrała ze sobą Siódemkę.
Trupy ścielą się gęsto.
Tak jak obiecywałaś.
A co, wątpiłaś?
Jasne.
Tak. Założyłam, że gdzieś jest drugie dno.
No i było.
Chciałaś odciągnąć mnie od niego.
Masz łeb na karku.
Wiedziałam, że w końcu to rozgryziesz.
On jest dla nas jak infekcja.
Żyjąc, zakłóca najświętszą równowagę.
Wiem też, że zależy ci na nim.
Proszę cię. Ledwo dzieciaka znam.
Obserwuję cię.
Tak wnikliwie, jak ty swoje otoczenie.
Chłopak jest synem innej kobiety. A ty go wzięłaś na Drogę.
- Tak się… - Dość!
Nikt na przestrzeni wieków nie miał u mnie taryfy ulgowej.
Tę stratę śmiesz nazywać „taryfą ulgową”?
Niczego mi nie dałaś.
Tylko odebrałaś.
A zwykle robisz to ty?
Dlaczego pozwalasz wierzyć w te plotki?
O Nickym?
Bo fakty są nie do zniesienia.
Lilia chciała zostać.
To był jej wybór. Na pewno?
Tak.
Zrobiła to dla nas.
Rio.
Zielona Wiedźma, w każdym calu.
Zresztą od początku mówiła, kim jest.
W magii natury wszystko kręci się wokół życiowego cyklu.
Rozwój i rozkład jako ciągły proces.
I ma to sens.
Czyli była Agathy to Śmierć.
I to także ma sens.
Gdzie Agatha?
Jego życzenie narusza zasady.
Bo chce znaleźć brata?
Żal po to wchodzić na Drogę.
Brata nie ma wśród ludzi.
Przynajmniej na razie.
Możesz jaśniej?
Syn Szkarłatnej Wiedźmy ukradł drugie życie.
Nie pozwolę ukraść i dla brata. Ja go muszę zabrać.
To go bierz.
Nie możesz.
Jeśli Billy umrze, narodzi się na nowo
i stracisz go na nowo.
Musi się
oddać w twoje ręce.
Do załatwienia.
Doprowadzę go do końca i wtedy ci go oddam.
Ale w zamian chcesz…?
Jeśli ci oddam Billy'ego,
pozwolisz mi odejść.
Kiedyś i tak umrzesz,
- Agatha. - Przestaniesz mnie ścigać.
Skończysz mi robić z życia udrękę.
A kiedy już zginę,
po wielu, wielu, wielu, wielu, wielu stuleciach życia,
nigdy cię nie zobaczę.
Dobrze.
Gdzie one się poznały?
Pewnie przy zwłokach, jak sądzę.
Kolejny dowód, że Agatha coś czuje.
Tyle z tego wyciągnąłeś?
Nie rozumiem, skąd ta lojalność.
To nie lojalność, zwykła analiza.
A któż to dorósł.
Mam świadomość, że Agatha Harkness
zawsze będzie jedynie wiedźmą spoza kręgu.
Dokończmy tę Drogę.
Ostatnia próba i witaj, wielka nagrodo.
Magia Ziemi bez Zielonej Wiedźmy.
Witaj, punkcie wyjścia.
Ziemia i Eliksiry mają wiele wspólnego, prawda, panno Jarmuż?
- Trochę. - Proszę cię.
Ty się nazywasz jak warzywo. To najgorsze.
O smaku chusteczki.
Będę z tobą szczera. Jestem w szoku, że przeżyłaś tak długo.
Stawiałam na Lilię.
Zmory wielkiego kalibru tuż, tuż. Wszak za nimi wielki finisz!
Szykujcie się na fajerwerki! Na przedstawienie!
Nasze buty.
Cofnęło nas na początek.
Droga ma kształt koła.
I tu jest meta?
To już?
To tyle?
Może zaliczyło próbę?
To którędy się schodzi ze szlaku?
- Może… - Jak nie wiesz, zamknij jadaczkę!
Idziemy dalej.
Co?
Od nowa. Za drugim razem zadziała.
Nie ma opcji, żebym przeszła przez to jeszcze raz.
Dobra! To tu zostań!
Co się gapisz? Chcesz je pastować?
Ściągnęliśmy je z nóg z szacunku do Drogi.
W dupie z Drogą.
Jest tu kto?
Halo!
Co tu się…
Buty.
Pomocy! Co to ma być?
- Wypuśćcie mnie! - Nie odbieraj jej wyzwania.
Wypuść mnie!
Gdzie jesteśmy?
W mojej piwnicy. Lub jej wersji.
Na serio?
Niezbyt tu ziemsko.
Nie ma to jak w domu.
Zamknięte.
To lampy szklarniowe.
Mamy coś wyhodować?
W pomieszczeniu bez źródła wody albo gleby?
W powietrzu unosi się odrażający swąd kolejnej próby.
Mamy rzeczy osobiste.
Od razu godniej.
Do wywalenia.
Droga się z tobą zgadza.
Jest i nasze odliczanie.
Wyluzowana jesteś.
Zwykle w takich chwilach
raczysz nas głośną gderaniną albo głośną histerią.
Akurat myślę.
A o czym to?
Jak ocalić twój tyłek.
Pardon?
Nie ocaliłam Lilii.
Alice nawet nie próbowałam.
Za nic nie pozwolę wam zginąć.
Cóż za oddanie.
Jak to zrobisz bez magii?
Mnie uratowała.
Ciebie ocaliła odtrutką.
Nie mając mocy.
Może da się bez nich.
Jeśli tak jest, znaczy, że zmarnowałam ostatnie sto lat życia.
Ten lekarz z Bostonu niczego mi nie odebrał.
Oddałam to.
Agatha?
Nic, nic.
Co jest?
Nic, tylko nie wiedziałam, że byłaś w tamtych stronach. Tyle.
To ty odebrałaś mi moce?
Nie wiem.
- Co? - Ty psychopatko!
Pozbawiłaś ją mocy?
I zostawiłaś mnie tak na sto lat?
Nie wiedziałam, że to ty.
To było w latach 20. Rzucałam zaklęcia za pieniądze.
Zresztą, wiesz. Patriarchat ładował kasę w uciszanie kobiet.
Rzucasz czar albo na stos.
Sto lat!
Niezręcznie się zrobiło.
Boże! Jen, nie za włosy.
Dlaczego ciągniesz?
Spójrz, gdzie jesteśmy. Jen!
Rytuał oswobodzenia.
Odbieram ci władzę nade mną.
Zuch dziewczyna. Dobrze.
- Agatha. - Twoja władza wygasła.
Powiedz to stanowczo.
Twoja władza wygasła.
- No wiesz… - Twoja władza wygasła.
Twoja władza wygasła.
Twoja władza wygasła. Twoja władza
wygasła.
Co się stało? Gdzie się podziała? Siedziała tutaj. Agatha?
Droga dała to, czego jej brakowało.
I ją przeniosła.
Możemy to zakończyć tu i teraz.
Przyszłam zyskać moce. Ty je posiadasz.
Daj mi je wchłonąć.
Dostaniesz to, czego ci brak, a ja tu skisnę?
Albo gorzej. Odbierzesz mi wszystko.
- Coś ty. - Kłamiesz!
- Nie odbiorę. - Kłamiesz.
- Usiądź. - Po co?
Znajdziemy twojego brata.
Co?
Właśnie tego chcesz, racja?
Tommy nie czeka.
A przynajmniej nie w ciele.
I dlatego Rio tak się wystraszyła.
Wie, że możesz to dla niego zrobić.
Co takiego?
Dać powtórne życie.
Dodatkowe kółko na torze.
Mógłbym go znów wskrzesić?
Nie wiem, jak to zrobiłem.
Nie dowiesz się.
Czas dorosnąć.
Zamknij oczy.
Ostatnie wspólne chwile z Tommym.
- Opisz je. - Nie pamiętam.
Pamiętasz.
Są tam. Próbuj.
Dziesięciolatkowie. Mieszkaliście w Westview.
Ty i twój brat.
Jesteśmy z mamą
bardzo dumni.
Dzięki, że wybraliście mnie na mamę.
To było
przed zaśnięciem.
Zauważyłem, że nasze oddechy się zgrywają.
Nie, że chrapał, ale oddychał słyszalnie.
Kojąco.
Ciało wiedziało, że nic mu nie grozi.
Oddychaj z nim.
Oddychaj.
Nie słyszę go. Dźwięk zanikł, jak wszystko wokół.
Twoja matka usuwa swój świat. To nic. Nic się nie dzieje.
Żegnaliśmy się wcześniej,
więc naturalnie…
Znów się przywitamy.
Oddychaj normalnie.
To nic, że go nie słyszysz,
nie musisz otwierać oczu, czujesz, że jest blisko.
Oddychacie razem.
Oddychasz za siebie. Oddychasz za niego.
Oddychasz za wszystko, czym jest.
Nosisz to wszystko w sobie.
Ale nie możesz tego zachować.
Wspomnienia. Uczucia.
Nie możesz ich zachować. Nie otwieraj oczu, choćby nie wiem co.
Nie zatrzymasz go.
- Dokąd się uda? - Nie wiem!
Znajdź dla niego ciało.
Widzę czerń. Tylko pustkę.
Unosi się. Spogląda w dół.
- Co takiego widzi? - Boi się.
Ale jesteś przy nim.
Nie umiem mu nic znaleźć.
Nie chrzań. Co minutę zwalnia się 120 ciał.
Znajdź jedno.
Ktoś pod wodą! Chłopak. Głupi żart. Wkręcili go.
Utonie.
- To się źle skończy. - Jak to w życiu.
Znajomi, rodzina, nikt go nie kocha. Nie ma nikogo.
Agatha, zabiję go, żeby brat mógł żyć?
Nie, Billy.
Czasami
chłopcy umierają.
W miejsce śmierci… życie.
Dobrze.
Nie.
Nie. Daj więcej czasu. Potrzebuję czasu.
Proszę.
Tak.
Wypuść mnie!
Grałam według zasad, zaliczyłam ostatnią próbę!
Zabierz mnie z Drogi!
Gratulacje, najdroższa!
Wybacz, że nie ma linii mety do przebiegnięcia.
I gdzie ona?
Chcę swoją nagrodę!
Tak jak ja.
Wydostałam dzieciaka z Drogi. Jak chciałaś.
I gdzie on teraz jest?
Miał się oddać w moje ręce.
Nie wyszło, więc idziesz ze mną.
Twój wyrok? Śmierć po tysiącu cięć.
To znowu to?
Nie wiem.
Faza ognia.
Wypędź stąd to zło.
To zło to ja niby?
Dbam o naturalny porządek wszystkiego wokół.
I wciąż mnie kochasz.
Tchórz cię obleciał.
„Gdy cię nazwie tchórzem, padnij”.
Czemu mnie nie chcesz?
Nieźle wyglądasz.
A ty nie.
Nie wchłoń całej.
Jak dobrze.
Widzę, że wreszcie się dogadaliście.
Możecie zdecydować.
Jedno zostanie ze mną.
Drugie będzie wolne.
Do twarzy ci z mocą.
Skarbie, jak ze wszystkim.
Chyba dobrze się bawisz.
Kto, ja?
To bezcelowe.
Wiesz przecież.
Nie da się pokonać Śmierci.
Ja z nią pójdę.
Nie.
Tak należy.
Nie jesteś zły.
Ty też nie.
Tylko ty jeden tak uważasz.
Ja z tobą pójdę.
Z własnej woli. Weź mnie.
- Bierz go. - Co?
Słyszałaś go. Chłopak.
Zgodnie z umową.
Koniec tego.
A teraz ogarnij podwórko.
I wyczaruj kilka azalii, zanim się zawiniesz.
Ale…
- Mówiłaś… - Co ja poradzę?
Jestem wiedźmą bez kręgu.
Agatha.
Wiem, że mnie słyszysz.
W ten sposób zginał Nicky?
Jesteś wolny.
William? William. Boże.
- W porządku? Gdzieś ty był? - Wrócił?
- Tak. - William.
- Skąd ta krew? - To nic.
- Przejrzyj się! - To nic.
Zniknąłeś na całą dobę. Co się stało?
BALLADA O DRODZE WIEDŹM TYLKO DZIŚ
Zabierz mnie na Drogę Wiedźm.
Ona nie istnieje.
- Kłamiesz. - Naprawdę?
Tak ją sobie wyobrażałem.
Pasujesz tu.
Jednak masz to w sobie.
Kto i co ma w sobie?
Jesteś Magiem.
Masz ogromny potencjał
i zdolność urzeczywistniania celów.
Zaraz.
Niczego sobie dom.
Jak z tablicy marzeń.
Nawet spod pieczęci biło od ciebie to co od matki.
- Co takiego? - Że będziesz miał kłopoty.
Zaraz, zaraz.
Wypisz wymaluj Maximoff.
Nikt inny nie zrobiłby z tego takiej dramy.
Jesteś zupełnie jak twoja matka.
Ja to zrobiłem.
TO ZAWSZE AGATHA
Napisy: Jakub Kowalczyk