3 LIPCA 1995
11.47 RANO
MIEJSCE AKCJI:
KUCHNIA KITTY FORMAN
Ładnie pachniesz.
To przez majonez.
Czy to samochód?
To był samochód. Ja otworzę!
Ja otworzę!
Mamo, nawet nie zapukałem.
Mamo.
Mamo, nie ocieraj się.
Tato.
- Synu. - Uścisk?
Nie.
Cześć, babciu i dziadku.
Leia. Moja wnusia.
Cześć, mała. Ale wyrosłaś.
Gratuluję, nabierasz kształtów.
Twoje też są spoko.
Założę się, że wymiatasz na boisku do koszykówki.
Podobno masz umiejętności po mamie i nazwisko po tacie.
- Idę do łazienki. - Halo.
Ostrożnie z kurkami. Z kranu leci wrzątek.
Woda ma normalną temperaturę.
To ty masz skórę jak niemowlak.
Tak się cieszę z tego Dnia Niepodległości.
Zgrillujemy hot dogi, obejrzymy fajerwerki.
Wypożyczyłam Małą Syrenkę.
Dzięki, ale Leia już się tym nie interesuje.
Nasza mała syrenka już ma okres.
Boże, Eric.
Nie trzeba mi pomocy, skarbie.
RÓŻOWE LATA 90.
Siema, Winconsin!
Kto chce ciepłe ciasteczko?
Ja. Mamo, to dziwne, że wąchasz mi włosy.
Nie widziałam cię od świąt, więc mogę wąchać, co chcę.
A tobie to nie przeszkadza.
Donna, Eric przysłał nam recenzję twojej nowej książki.
Przeczytaliśmy.
Moją książkę?
Nie, recenzję.
Dzięki, pani F.
- Chciałabym, żebyś mówiła do mnie „mamo”. - Wiem.
No dobrze.
Kiedyś.
W ten weekend.
Eric, jak tam na uczelni?
Super. Jestem teraz adiunktem.
Czyli mam własne miejsce parkingowe
na mój rower.
Prowadzi się popularne zajęcia.
Religia Gwiezdnych Wojen?
Owszem.
Ten kraj przegra następną wojnę.
Ale nie kosmiczną bitwę między dobrem a złem.
Idę porzucać do kosza.
Leia, powiedz dziadkom, jakie mamy plany.
Jedziemy do…
Jedziemy do Huntsville na rodzinny obóz kosmiczny.
Tylko we dwoje. Na dwa tygodnie.
Houston, zabawa. Odbiór.
Houston, słyszycie? Odbiór.
- Jest zabawa. - Tak jest.
Nie powiedziałaś „odbiór”.
- Mamo. - Idź porzucać do kosza.
Nie patrz, jak tata nerdzieje.
Obóz kosmiczny.
Będziecie się przebierać?
Nie. To tylko w wersji Moduł Dowodzenia.
Którą wykupiłem.
Leia chyba nie chce jechać.
W tym wieku potrzebuje własnego świata.
Ja jej daję wszechświat.
- Obóz kosmiczny. - Eric ma problemy z Leią.
To trudny wiek, 38 lat.
No dobra.
Zawsze będę ją kochał i chronił jej plecy.
Dobry pomysł.
Jak jesteś za plecami dziecka, łatwiej ci…
Wsadzić mu stopę w tyłek.
Wiemy, tato. Dzięki.
Cześć.
Co tu robisz, świrze?
Nic dziwnego, stoję za twoim oknem,
patrzę, jak śpiewasz, i myślę, jak by to było być tobą.
To ja już pójdę.
Chyba że chcesz posłuchać bootlega z Chicago.
Jakiego?
Duża sprawa.
Ważny bootleg.
Najbootlegowiejszy.
Przynieś go.
Tak jest.
Proszę, bądź tu, jak wrócę.
Czyli to był pokój twojej mamy, a twój tata był jej sąsiadem?
Pewnie ciągle się tu stukali.
Teraz rozumiem.
Czasami,
późno w nocy,
gdy wokół zapada cisza,
wciąż można usłyszeć…
Lubię, gdy ludzie czują się niekomfortowo.
To widać.
Opowiadaj o Chicago. Co lubisz?
Ja? Dużo rzeczy.
Szkołę.
Lubię szkołę.
Bezdyskusyjnie jestem świetna w Klubie Dyskusyjnym.
Nie jestem popularna.
Dobrze. Nie lubię popularnych ludzi.
Są beznadziejni.
Teraz jest super.
Gwen, do cholery! Wyłącz to gówno, próbuję się ogolić.
Starszy brat, mamy różnych ojców. Jest spoko.
Ma vana i fajnie go podpuszczać.
Zobacz.
Gwen, prawie sobie obciąłem sutki.
Wkurza mnie to babskie jęczenie.
Serio, Nate?
Zakładamy tu zespół, nazywa się Babskie Jęczenie.
Ja też zakładam zespół, nazywa się Co Za Bzdury.
Niezłe.
Gwen, do cholery!
Cudownie mieć znów pełny dom.
Jestem taka szczęśliwa.
Aż wyjedziecie i będzie mi smutno.
Potem przyjdzie zima.
Odwiedzę grób mamy.
Opowiem jej, jak fajnie było mieć pełny dom.
- Mogę syrop? - Oczywiście.
Cześć. Pa.
Co ty masz w nosie, do cholery?
Kolczyk?
Twój ruch, mały.
- Skąd go masz? - Od Gwen.
Spoko, od Gwen. Nie wiedziałem.
Szybkie pytanie. Kim jest Gwen i po co robi ci dziury w twarzy?
Gwen mieszka obok, właśnie do niej idę.
- Rodzice są w domu? - Starszy brat.
Skarbie, nie idzie ci za dobrze.
Tato, będę pięć metrów stąd.
- Tylko wróć na fajerwerki, dobrze? - Spróbuję.
Mistrz Yoda mawiał…
Dlaczego?
Mistrz Yoda mawiał: „Rób albo nie rób. Nie ma próbowania”.
Mistrz Yoda to wymyślona pacynka z czyjąś ręką w tyłku.
Próbujesz mnie zranić.
Nastolatki.
Współczuję, synu.
Chociaż z drugiej strony
karma wraca.
Uno.
Możesz rzucić tylko jedną.
Słucham?
- Fajna piwnica. - To śmietnik.
Bez urazy.
Ozzie i ja poznaliśmy się w kozie. Powiedz, co zrobiłeś.
Wygadałem nauczycielowi, że żona go zdradza.
Całowała kogoś w śniadaniowni.
- To straszne. - Wiem.
Nad śniadaniem. Trochę ogłady.
Wiecie, co się stało? Najlepsza rzecz na świecie!
- To samo mówiłeś o powrocie McRibów. - Bo miały odejść na zawsze!
Bałeś się?
Skarbie.
Hej, nowa.
Hej, chłopcze.
Gościu?
Nie wiem, jak z twoim dojrzewaniem. Pewnie super.
Leia, to Jay.
Proszę zapiąć wszystkie zamki i guziki.
Uspokój się, Gwen. Po prostu się poznajemy.
To jak,
jesteś uduchowiona?
Ja tak.
Co to za mina?
Na mnie by działało.
Mogę już opowiedzieć?
Siedzieliśmy sobie w vanie.
- Dlaczego on jest zawsze z przodu? - Zaklepałem.
- Jestem twoją dziewczyną. - A on kumplem.
Stary.
A ja odrzuciłam dla ciebie maturzystę!
Oboje jesteście dla mnie ważni.
Jay podaje mi pomocną rękę 12 lat.
Twoje ręce czuję od pół roku. Trudno wybrać.
Jesteście tu po kega z Alkoholi Mamci?
Tak.
I już płaciliście?
Tak.
Bomba.
Miłego święta.
Stary!
Stary.
Całą drogę tak było.
Skarbie, to świąteczny cud.
Z piwem.
Co tu gadać? Otwórzmy kega i zaszalejmy.
- No. - O nie.
Nie mamy kranu.
Bez kranu piwko jest do chrzanu.
- Czy całus cię pocieszy? - Jeśli masz buzię pełną piwa.
- Masz? - Nie.
Ale dziwnie.
Inaczej.
Ja się dobrze bawię.
Co tu tak nadymione?
Boże, popcorn!
Dobrze się bawicie, dzieciaki?
Już nie żyjecie w piwnicy.
Wiedziałam, że tak będzie.
Ale tak szybko?
Nie martw się, Lei nic nie będzie.
Przepowiadasz przyszłość?
Gdzie byłaś, kiedy kupiłem te śliskie buty?
- Nie mogłem wejść do samolotu. - Eric.
Ty już nie pijesz.
Masz rację. Już mam helikopter.
Większość uratowałam.
Dzięki, mamo.
Mamo.
Donna, widzisz, jakie to łatwe?
Po prostu to powiedz.
Nie. Jakieś to wymuszone.
Mamo, daj spokój.
Nie. Jakieś to wymuszone.
Dzieci kontra piwo.
Historia stara jak świat.
Tak robili nasi rodzice, ich rodzice. Dzieci pierwszych osadników.
Ozzie, cicho, próbuję tu myśleć.
Wiem. Widać.
Nie możemy wrócić do Mamci i kupić kranu?
Próbowaliśmy tam kupować, ale jest twarda.
Próbowałem nawet tego:
„Hej, mała”.
I nic.
- Gdybyśmy mieli laser… - Nie kupujemy lasera.
To koniec. Próbowaliśmy wszystkiego.
Miałeś tylko jeden durny pomysł.
Ty jesteś durna.
Wszyscy jesteście. Nienawidzicie piwa i Ameryki.
- Skarbie? - Tak?
Jesteś sfrustrowany?
Tak.
- Dlatego się wściekasz? - Tak.
Może jedźmy jutro do lasu i poćwiczysz karate na drzewach?
Byłoby super.
Skończyliście, głąby?
Leia, ty spróbuj kupić kran. Mamcia cię nie zna.
To się może udać.
Masz przepiękne oczy, co nie pomoże z kranem,
po prostu to zauważyłem.
Hej, mała.
Leia, to by było niesamowite.
Robiłam już szalone rzeczy.
Kiedyś mewa ukradła mi kanapkę na plaży.
Nazwałam ją suką. Szeptem.
Zrobię to.
Nowa jest super.
- Do vana. - Moment.
To się nie uda.
Pannę Miss Przedszkola poproszą o dowód.
Racja.
Mam pomysł.
Na pewno chcesz pić w tym stanie?
To dla męża. Kupił kega na pępkowe.
Uroczo.
- Proszę 39,50 $. - Jasne.
Nie jestem ginekolożką, ale z dzieckiem coś chyba nie tak.
Brawo.
Cholerne dzieciaki, wzywam policję.
Odłóż ten telefon.
Zamknij się.
Kiedy przyjedzie policja,
jak wytłumaczysz, że dałaś kega bandzie dzieciaków?
To nie ja, to Wade.
Mamciu!
I tak stracisz licencję.
Odłóż telefon, sprzedaj mi kran i wszyscy możemy świętować.
A ty co, prawniczka?
Klub Dyskusyjny, pierwsze miejsce w regionie.
Nie miałaś szans.
Za Leię, pogromczynię Mamci!
Za Leię!
I za panią Zapolski.
Opiekunkę Klubu Dyskusyjnego. Motywowała mnie.
Za panią Zapolski!
Nik, spadająca gwiazda. Pomyśl życzenie.
To fajerwerki.
Ale dziś byłaś kozacka. Nie wiedziałam, że potrafisz.
Ja też nie, ale było cudownie.
Czuję się wolna i szczęśliwa. Chciałabym tu zostać na lato.
To zostań.
Tata mi nie pozwoli.
Kiedy rodzice się rozeszli,
psycholog powiedział mi, że już zawsze będzie słabo.
A ja na to: nie sądzę.
Poszłam do domu, rozjaśniłam włosy wybielaczem,
pocięłam dżinsy i uznałam, że to moje życie.
Nie będzie słabo.
Zabrzmię teraz dziwnie,
ale jestem zainteresowana zaprzyjaźnieniem się z tobą.
Jak to zrobić?
Zostań na lato.
Nie potrzebujesz wstępu o dziwności, to jasne.
Świetnie.
Nie zdążyła na fajerwerki i hot dogi.
Leżą tu zimne i pokurczone jak moje serce.
Eric.
Mamo, z tymi włosami to wciąż dziwne.
Powinienem się cieszyć czasem z Leią.
Zamiast tego czekam, aż się skończy.
Kochanie, skończy się, jak umrzesz.
Leia Tatooine Forman.
- Na drugie ma Anne. - Nie godzę się na to.
Gdzie ty byłaś? Czy to jest piwo?
Tak. Resztę wylałam, jak schodziłam z wieży.
Z wieży? Co takiego?
Eric, ja się tym zajmę. Z wieży? Co takiego?
Takie fajerwerki lubię.
Tak, z wieży ciśnień.
Świetnie się bawiłam i chcę jeszcze.
To się wam nie spodoba,
ale chcę tu zostać na lato.
To moje życie i chcę, żeby było fajne.
- Leia. - Dajesz.
Nie krępuj się, zaszalej.
- Jesteś dzielna. Brawo. - Co?
To idiotyczny pomysł.
- Leia. - Słuchamy cię, mamo.
Możesz u nas zostać, jeśli tego chcesz.
Boże, co tu się dzieje?
Kitty.
Najwyraźniej tego chcemy.
Tato, zawsze tyle gadacie o tym, jak super tu było z przyjaciółmi.
Ja też tak chcę.
W ciągu jednego dnia przekłułaś nos,
piłaś piwo i zrobiłaś się opryskliwa.
Jesteś kimś, kogo już nie znam.
A więc nie, zapomnij.
Wiedziałam, że tak zrobisz.
Nie wsiądę jutro do samochodu.
Wsiadasz albo moja stopa trafi w twój tyłek!
- Eric. - Okropne.
Jestem z ciebie dumny.
Jakbym widział, jak uderzasz pierwszy home run w życiu.
Gdyby tak kiedyś było.
W porządku?
Nie wierzę.
Całe życie zajmuję się Gwiezdnymi Wojnami. A jednak zamieniam się w złego ojca.
Myślałam o tym.
To nie jest zły pomysł. Twoi rodzice jej dopilnują.
Nie było cię tu w latach 70.?
Nie za dobrze pilnują.
To cudowny dzieciak.
Wiem.
Możemy jej zaufać.
Wiem.
To jak?
Ja tylko…
Nie mogę znieść, że mnie już nie potrzebuje.
Była moim małym kumplem, a teraz…
Nie znam jej.
Znasz, po prostu dorasta.
Nie chcę.
Serio? Tak dobrze to ukrywasz.
Wszystko będzie dobrze.
Mamy swoje życie, bo twoi rodzice pozwolili nam się odnaleźć.
Serio?
Mieszkałaś pięć metrów stąd. Jakoś byśmy się znaleźli.
Hej.
Co?
- Gdzie twój kolczyk? - Był na magnes.
Kichnęłam i przepadł w zlewie.
Cóż, przykra sprawa.
Kiedy byłem w twoim wieku, praktycznie tu mieszkaliśmy.
Odpoczywaliśmy tu, słuchaliśmy muzyki, robiliśmy różne rzeczy.
Na tych schodach zakochałem się w twojej mamie.
Boże, robiliście to na schodach?
Nie.
Zastanawiałem się.
Powinnaś tu zostać na lato.
- Serio? - Tak.
Zasługujesz, żeby było super.
Dziękuję, tato. Przepraszam, że byłam wredna.
Zaskakująco dobrze ci szło.
Ale tobie wszystko dobrze idzie.
Będę tęsknił.
Bardzo cię kocham.
Czy ty wąchasz moje włosy?
Nie.
To by było dziwne.
No dobra.
Nasz numer telefonu się nie zmienił.
Nie, skarbie, radzę sobie.
Znowu.
Dobra.
Mój synek.
Mamo.
Słucham, jak ci bije serce.
Słuchaj.
Kocham cię.
Pa, mamo.
Nie martw się, będzie zabawa. Czyściłaś kiedyś piekarnik?
Powodzenia.
Jeszcze jedno, Leia. To bardzo ważne.
Spędzaj czas z przyjaciółmi w piwnicy dziadka.
Najlepiej cały czas.
Nie ma mowy.
Tu będzie bezpieczna.
No właśnie, mamo.
- Niezły ruch, synu. - Uczyłem się od najlepszych.
Lizidup.
Też cię kocham.
Pa, mamo.
Powiedziała „mamo”.
Wygrałam!
Nie zadziera się z profesjonalistką.
Zrobię listę zakupów.
Dzieci lubią przekąski.
Nie karm ich, Kitty.
Ostatnio od tego się zaczęło.
Jadę z przyjaciółmi nad jezioro.
Moment.
- A ty to kto? - Jestem Jay.
- Jay Kelso. - Nie.
Nie ma mowy.
Skwara!
Poznałeś mojego młodego? Co za chłopak.
Ma urodę po tacie i mózg po mamie.
Same piątki.
Boże, to się rozwija.
Bawcie się dobrze, dzieciaki.
Gdybyście skakali z klifu, róbcie to nago.
Jak uderzysz pod dobrym kątem, to tak, jakbyś robił to z jeziorem.
Cześć, Michael.
Cześć, mała.
To było… ciepłe i muskularne.
Red.
Pogadamy o zamiarach twojej wnuczki wobec mojego syna.
- Żartuję. Chodź się przytulić. - Nie sądzę.
Michael, idziemy!
Cześć, pani F.
Jackie, dasz mi się przez minutę nacieszyć?
Boże.
Żyłka na czole Reda zaraz pęknie.
Fuj, nie chcę krwi starego człowieka na ślubnym ubraniu.
Bierzecie ślub?
Ponowny ślub.
- Drugi ponowny ślub. - Tak.
- Tym razem na dłużej, co? - Tak.
Jackie.
Biały, skarbie?
Serio?
Jeszcze jest lato.
Prezenty będą lepsze, bo to wygląda na pierwszy raz.
Mamy listę w Bloomingdale’s i będę was oceniać.
- Idziemy, Michael! - Boże!
Nacieszmy się tym.
Idę do sklepu.
Kupię nachosy, fritosy, wszystkie możliwe -osy.
Znowu w grze!
Sukinsyn.
Dzieciaki, piwnica należy do was.
Zawsze światło i ubrania, żadnych tańców.
Jesteś jak ten facet z Footloose.
Żadnych tańców.
Zmieściłbyś tu trzy twoje piwnice.
Nik, to strasznie dużo roboty.
Zostańmy przy tej piwnicy.
Świetne te stare meble.
Tak, potrzebujemy tylko poduszek i szczepionki na tężec.
Pani Forman, pani dom jest taki ciepły i miły.
Zamierzam spędzić całe lato w środku.
Co jest z tobą nie tak?
No dobrze.
Mam tu stare gry i płyty twojego taty, gdybyście się nudzili.
Było też kilka gazet, raczej nie miałam ich widzieć.
Wyrzuciłam je.
Same rudowłose.
Naprawdę ma swój typ.
Bawcie się dobrze.
To chyba do Nintendo Zero.
O kurde!
Twoja babcia nas ustawiła.
- Serio? - Super!
No raczej.
Co to jest?
To najlepsze lato w życiu.
Jestem za.
Ale serio, co to jest?
Dwa, trzy, cztery!
Jest lato, bawmy się. Możemy robić, co chcemy, prawda?
Nieprawda.
- Wiecie, czego chcę? - Tylko nie Jaya.
Jaya.
- Nie wracaj do tego domu. Wynocha. - Nie!
Donna, tu Kitty. Twoja córka chce uprawiać seks!
Gdzie Leia?
Tata nie był taki wygadany, jak twierdzi?
To szczęście, że istniejesz.
Kto tu się darł na moje dzieci?
Nie wiem, które to, ale zasłużyły.
Moje to Gwen i Nate. I dzięki.
Ciąża trwała 10 miesięcy.
Podobno nie szkodzi, ale chyba zaszkodziło.
Skarbie, chyba masz alergię na mój błyszczyk.
Serio?
Powiem twojej babci.
Mam jutro rozmowę o pracę.
- Jakieś referencje? - Szefowie mnie uwielbiali.
Ale nie żyją.
Jestem gejem!
Dzień dobry, mówię.
Napisy: Anna Radwan-Żbikowska