Ang suwerte-suwerte ninyo.
Ang mala-Paris ko lang na experience, 'yong nasira ang "It's a Small World"
sa harap ng cancan dancers.
Pakatapos ng nine months, ipinanganak si Gwen.
Pinag-aralan ko talaga ang French.
Beef, boeuf. Ham, jambon. Sausage, saucisson.
Nagiging masungit si Red kung di nakakakain ng tatlong 'yon.
Wag kang mag-alala, Red.
Babantayan ko ang mga batang 'yon na parang lawin.
Pagdating ng gabi, babantayan ko naman na parang paniki.
Nang nakapatiwarik ako sa back stretcher.
Bob, ikaw lang ang in charge kasi wala na akong pagpipilian.
-Ikaw lang at siya. -Tama ang pinili mo.
Ilang beses na 'kong nagsimula ng sunog.
Maasahan mo 'ko, Red. Kailan ba kita binigo?
Leia, dali, magpaalam ka na sa Lolo mo.
Alam ko pong malabo,
pero kung may makita kayong poodle na naka-beret na kumakain ng croissant,
gusto ko po ng picture.
Kita tayo pagkatapos ng two weeks.
Mag-enjoy po kayo. Love you.
Love you din.
Di n'yo naman po kailangang bantayan kami ng friends ko.
-Di ako magsusumbong kahit di n'yo gawin. -Di puwede.
Bantay-sarado ka sa susunod na dalawang linggo.
Natutuwa talaga ako na puwedeng kumain ng buritto
ng kahit anong oras.
Sinabi n'yo na po 'yon.
Ganito ba ang ginagawa ninyong mga bata dito?
Ang boring, e.
Dapat may Fonzie kayo sa barkada n'yo.
Mukhang ako ang magiging gano'n.
Hey!
Sinabi n'yo na din 'yan.
Do'n sa kalye, nakatambay tayo Kagaya no'ng nakaraang linggo
Walang magawa kundi kausapin ka
Ayos lang tayo
Kumusta, Wisconsin!
Ilang square feet ba ang lugar na 'to?
250 ba, 280? Ano sa tingin mo, Gwen?
Wala akong pakialam.
Magba-banyo muna ako.
Iihi lang ako, kaya babalik ako pagkatapos ng mga sampung minuto, ha.
Dapat mapaalis natin siya.
Nakalimutan na niya 'yong mga nakuwento na niya sa 'tin.
Wag nga tayong padalos-dalso. Kailangan natin ng Fonz.
Ilang taon ko nang sinasabi 'yon.
Di magiging problema si Bob.
Nag-joke siya tungkol sa jacket ko dati. Sobrang dami daw ng bulsa.
Alam n'yo 'yon,
'yong sakto lang ang dami ng bulsa.
Kaya ginamit ko ang Internet sa kung para saan talaga 'yon.
Sa paghihiganti.
Nakita ko 'yong screen name ni Bob sa AOL, tapos nagpanggap akong babae.
Naglandian kami sa chat room para sa rare coins.
Tumawa ako sa jokes niya para lumaki ang bilib niya sa sarili niya.
'Yong punchline niya lagi, "May cents 'yon."
Natatawa talaga siya do'n, ako hindi.
Gamit ang perfect na blend ng charm ni Meg Ryan
at ng pamumulitika ni Gerald Ford,
nagsimula nang magka-spark.
Ang bagal niya mag-type ng feelings niya.
Kaya sinabi ko na magkita kami, at, nakakagulat talaga, pumayag si Bob.
Oo!
Isang milyong beses!
Oo!
Naghihintay sa inbox niya
'yong details ng mainit na date nila ni Linda Takada mamayang gabi.
Teka, pangalan ng mama mo 'yon, a?
Alam ko. Nag-panic ako. Kadiri.
Sinasabi ko lang na kung kilala ko si Bob, at kilala ko talaga siya,
nagtse-chek 'yon ng email sa taas.
Leia, may nangyari.
Mawawala muna ako ng dalawang oras. Family emergency.
Okay po. Kakilala ko po ba 'yon?
Kung di ako papalpak, baka malapit na.
Mas magandang nasa taas tayo.
Kasi pag nasa baba,
kailangan pang umakyat ng hagdan para makarating sa taas.
Kung nasa taas na tayo, di na kailangan.
Bawat araw, parang unang araw mo sa mundo.
-May na-miss ba 'ko? -Wala naman.
-Ba't ganyan ang mukha mo? -Ano'ng sinasabi mo?
May kung ano na wala dapat d'yan.
-Tingin ko, cool naman. -Salamat.
Siyempre, ganon. Puro kayo sex nitong huling dalawang taon, e.
Hindi. Hindi gano'n.
Friends lang kami.
No'ng natakot kami na nabuntis siya, nawala na 'yong sexual tension.
Tama, maraming nag-iba.
Ayokong masyadong mag-isip, gusto kong mag-risk.
Sa ngayon, 'yong face gems pa lang saka body wash na nag-a-attract ng bees,
pero makakarating din ako do'n.
Pag nakarating ka na,
maghilamos ka, ha.
Malaki ang problema natin.
Sinabi ni Leia kay Purple Hair Paula na tayo lang ang nandito.
-Siya 'yong pinakatsismosa sa school. -Tsinismis niya sa 'king bakla ako.
Sasabihin niya sa lahat. Magiging malaking party 'to.
Kung sa akin niya sinabi, malamang papunta na 'ko dito.
Wala namang sisipot dito nang di iniimbita, di ba? Bastos 'yon, e.
'Yon ang ginagawa namin araw-araw.
Nandito na sila.
Di mo naman kailangang ihatid pa kami hanggang sa gate.
Sana nagpapakabait lang ako,
pero maraming lalaki ang iniiwan ng mga nobya nila sa gate.
Nilalapitan ko 'yong mga umiiyak.
Pasalubong naman ng T-shirt, o.
'Yong size ko, kids na large. Ginugupit ko lang sa harapan.
Red, madalas kong iniisip 'to, kaya sasabihin ko na.
May accent kaya ang animals sa France?
Ganito kasi, Kitty.
Di ako sasakay sa eroplano.
Kung masakit ang tiyan mo, uupo tayo malapit sa banyo
kasi ikaw naman 'yong nag-book.
Di 'yon ang problema.
Di ka ba man lang ba nagtaka
na ilang taon na, nag-eroplano kayo ng mga bata pa-Disney World,
ako naman nagkotse at doon na nakipagkita?
Kasi ayaw mong magbayad ng rental car.
E, no'ng nag-train tayo pa-Seattle no'ng namatay ang tiyuhin ko?
Gusto mong makita ang Rockies.
Wala akong pakialam sa Rockies.
Diyos ko po, takot kang sumakay sa eroplano.
Ba't wala kang sinabi bago pa tayo dumating sa airport?
Umasa akong maaaksidente tayo sa daan.
At pagpalain nawa si Sherri kasi muntikan na.
Masyadong maraming tao sa labas.
May keg, tapos may DJ. Nagse-stretch sila.
Ba't sila nagse-stretch?
May isa pang may face gems, pero siya, sobrang trying hard.
Sasabihin ko sa kanya.
Ano'ng ginagawa nila sa decorative frog ni Lola?
Puno na ng flowers 'yong bibig.
Tama na. Paaalisin ko na silang lahat.
Jay, siguraduhin mong walang makakapasok.
Babantayan ko 'tong lugar nang gaya sa Road House?
-Di ko alam ang sinasabi mo. -Di mo kailangang malaman.
Sabihin mo lang, "Magbantay ka nang gaya sa Road House."
Sabihin mo na lang.
-Magbantay ka nang gaya sa Road House. -Di ka magsisisi.
-Tulungan mo 'kong i-Road House ang bahay. -Kinilabutan ako do'n, a.
Makinig kayo! Ako si Leia Forman, at bahay ko 'to.
Umalis na kayong lahat!
Boo!
Ano'ng boo? Seryoso ako.
Dalawang linggong wala ang lolo't lola ko…
Hindi. Kalimutan n'yo na'ng sinabi ko.
-Uy, gusto mong i-bong 'tong beer? -Ilang bibig na ba'ng gumamit n'yan?
Ewan. Nakita ko lang 'to sa sahig. Sige na, hinahamon ka namin.
Hinahamon n'yo 'ko?
Akin na nga 'yan.
-Hoy, ikaw. -Cole!
Gusto ko talagang makita ka.
Kasi kung hindi, makikipaghalikan ako do'n sa weird na lalaki
na ka-slow dance 'yong basketball pole.
May bad news.
Pinaaga nila 'yong soccer practice, kaya pupunta na ako ng college bukas.
Ano? At ngayon lang nila sinabi?
Mali 'yong basa ko sa schedule.
Parang July 'yong June kung hanggang "Ju" lang ang babasahin mo.
Okay, alam na nating mangyayari 'to. Mas napaaga nga lang kesa inasahan.
Huling gabi ko na dito kaya baka puwedeng sulitin natin nang magkasama.
Mas gusto kong tapusin na lang, at magpaalam na, kaya…
Ayaw mo man lang pag-usapan?
Susundin mo 'ko o lalayas ka dito.
Dude, ako sana 'yong magsasabi ng catchphrase.
Ha? Hindi, a. Sabi ko, ako ang mauuna tapos ikaw naman ang susunod.
'Yon nga ang usapan natin. Sorry.
Eto, o. Pampalakas ng loob.
Lumulutang pa 'yong sleeping pill mo, o.
Di ako makapaniwala.
Nagsayang pa 'ko ng pill.
Di ko gets. Nag-eroplano ka papunta at paalis ng Korea.
At 'yon ang pinakanakakatakot na parte ng giyera.
Ayoko po sanang sumabat.
Mas nakakatakot pa ang mga eroplano kesa sa iniisip mo.
Parang petri dish ang mga 'yon, puno ng germs, pathogens, microbes…
Walang nagtanong.
Hayaan mo siyang magsalita.
Isipin mo 'to, ha.
300 tao, iisang banyo lang ang ginagamit. Di pa puwedeng magbukas ng bintana.
Puro etats ang hinihinga natin.
Ano ba 'yong "etats"?
Tawag 'yon ng mga taga anti-germ committee na kagaya ko sa tae.
Narinig mo 'yon, Kitty? Puro etats 'yong mahihinga natin.
Hindi kita gusto.
Ang sinasabi ko lang, kung mahal ka niya, di siya magtatrabaho sa Spain.
Makakapagturo naman ng English sa America.
Ano ka ba?
May phone 'yong Celica niya. Para na akong nanalo sa lotto nito.
Takot sumakay ng eroplano si Red.
-Ha? -Isang oras na lang, flight na.
'Yong utak ni Red, pinupuno ng lalaki na 'yon ng kasinungalingan
o katotohanan na ayokong pansinin.
Sige, wag kang mag-alala. Ako'ng bahala.
May kilala akong sumakay ng eroplano. Namatay sa diarrhea.
Uy, binata, bored ako.
Gusto mong magpakalasing, maghalikan, tapos di na mag-usap ulit?
Puwedeng hugasan ko muna ang kamay mo?
May mas weird na kong nagawa.
Magandang nakausap kita, Red.
Sige.
Di ko inakala na aabot sa ganito, pero…
Gusto mo bang mapabilang sa mile high club?
Kahit sino'ng babae sa eroplano, puwede.
Gusto ko talagang pumunta sa Paris.
Tapos sinabi ni Swayze,
"Maging mabait ka. Pero may oras ding hindi dapat."
O no'ng sinabi niyang, "Oras nang ilabas ang basura."
O… no'ng winakwak niya 'yong lalamunan no'ng lalaki.
Perfect ang movie na 'yon.
Ba't may mga tao dito sa baba?
Nandito na sila kanina, kaya…
Ano… Di namin alam 'yong gagawin.
Oo, ganyan din ang nararamdaman ko lagi.
Leo?
Akala mo ba, di ako pupunta sa sarili kong retirement party?
Mas malala pa 'yon sa di ko pagpunta sa sarili kong retirement party.
Di ko gagawin 'yon.
Retirement party niya 'to. Di puwedeng di siya papasukin.
Sino'ng gustong lumipad sa alapaap?
Hindi puwede. Papatayin ako ni Lolo Red.
Ba't ba Red ang pangalan ni Lolo?
Mag-read ng libro.
May reeds sa saxophone.
Tumutugtog ng saxophone si Bill Clinton.
Kaya po ba magre-retire kayo?
'Yon nga mismo, pre.
Pero wag kang mag-alala, pupunta dito ang anak ko para palitan ako.
Magtatayo ako ng bed and breakfast kasama ng aso ko.
Gano'n, at kung hindi maging successful,
apat na taon pa akong eligible na maglaro ng college football.
Ni minsan, di ko naisip mag-retire.
Magiging isa ako sa mga matatanda na mukhang sobrang bata.
Magpapakulay ng buhok, magpapa-facelift.
Ite-tape ko ang ibang parte. Hihilahin ang iba.
Ganito ang magiging itsura ko habambuhay.
May gusto akong ilabas.
Hindi ako bouncer na walang kargo.
Punong-puno ng feelings ang puso ko.
Iniisip kong ako si Swayze. Ano 'yon…
crazy.
Leo, salamat sa pag-invite mo sa amin sa retirement party mo.
Di ako puwedeng magpa-party sa bahay ni Lolo kasi papatayin niya ako.
Uy, welcome ka dito anumang oras, repa.
Hello.
Uy.
Hi po, Mr. Pinciotti.
Tumatawag lang ako para makasigurong okay lang kayo.
Uy, wag mong sasabihin kahit kanino 'to,
pero makikipagkita dapat ako sa babae, kay Linda, nakilala ko sa Internet,
pero di sumipot, e.
Baka 'yon po talaga ang plano niya.
Di na mahalaga 'yon.
May iba akong nakilala, mas matalino, mas nakakatawa, at mas interesting.
Mas interesting?
Oo, parang may cents talaga.
Hindi nakakatawa. Di mo nga 'yon kilala.
Baka kung sino 'yan. Baka bata sa internet.
Binasted ako ng lolo ni Leia.
Ayos, dalawa na tayong single. Gusto mong maghubad tayo dito sa party?
May problema, e.
Nag-shave ako para makita 'yong itsura kaya ngayon, mukhang di tinubuan.
Dude, sana humindi ka na lang.
Ba't mo sinabing single ka?
-Aalis na si Cole bukas, magka-college na. -Long distance kayo?
Ewan. Sinabi niya sa 'kin, nakipaghiwalay ako.
Gwen, payo lang ng kagaya ko na kakagaling lang sa fake relationship
na bunga ng paghihiganti.
Kailangan mo ng closure.
Hihintayin ko pang bumukas ang library para malaman ni Bob
kung gaano walang-hiya si Linda Takada.
May hinamon akong lalaki na tumalon mula sa bubong, at ginawa niya.
Ang saya-saya no'n. Sa tingin ko. Kailangan niya ng ice.
Final boarding call para sa flight 0921 papuntang Paris.
Flight na natin 'yon.
Pasensiya na, Kitty.
Mahal kita,
pero di ko kayang gawin 'to.
Okay lang, honey. Aalis lang ako kung pareho tayong mag-e-enjoy.
Umuwi na tayo.
Salamat sa pag-intindi.
Pero bago ka tumayo,
Gusto kong pag-usapan nang konti 'yong magiging buhay mo
kung di tayo tutuloy sa Paris.
Ano'ng sinasabi mo?
Di na ako maglilinis, maglalaba, wala nang mainit na pagkain.
Sa totoo lang, hindi na kita ipagluluto kailanman.
Hindi naman dahil sa feminist ako.
Di ko pa din gets 'yon. Pero dahil sawa na 'ko.
Kaya magdesisyon ka.
Eight hours lang 'tong flight,
at 'yong sa bahay, habambuhay na.
Kung sa tingin mo, isasalba ka ng kamatayan,
bibigyan kita nang bibigyan ng vitamins,
na habambuhay ka na mabubuhay.
Wag n'yong isara ang pinto.
Pupunta kami sa Paris.
Ano, layover muna sa Atlanta, tapos pupunta na kami sa Paris.
Mag-enjoy kayong dalawa.
Lalaki ka nga.
Uminom ka lang ng konti, nawala na ang takot mo na magkasakit.
May Cinnabon dito, e.
Mahuhuli na 'ko sa flight ko.
Uy, lahat kayo. May bad news.
Ngayong gabi, walang makakarating sa Denver.
Pero may good news.
In love ako.
Ba't ba sa 'kin lagi nangyayari 'to?
HInahamon kitang i-kiss siya.
Lahat ng game na may high school boy, sa ganito nauuwi. Mag-isip ka ng iba.
Dini-dare kitang umakyat do'n at kumanta.
-Uy. -Ganito.
Ewan kung ano'ng gusto mo,
pero di ako magsasabi ng kung anong corny kagaya ng,
"Mami-miss kita" at "Ikaw ang the best na naging boyfriend ko,"
at "Dapat di mahalaga ang itsura, pero sobrang hot mo,
at wala ka nang magagawa do'n."
Mabuting di mo sinabi.
O, pa'no na?
Di tayo matutulog,
panonoorin natin 'yong sunset sa lawa, at pupunta ka sa college na may hang over.
Game ako.
Hoy! Kung gagawin mo 'yan sa mama frog, takpan mo naman 'yong mata ng baby.
Narinig ko ang orasan ng 6:00 a.m.
Pakiramdam ko ang layo ko Sa pinanggalingan ko
Handa na ang itlog, pati na ang pancakes
-Alam mo bang magaling kumanta si Nikki? -Hindi ganyan kagaling.
Ang haba ng mga panaginip
Kahit pa umalis ka na
Alam kong mahal mo ako
At malalaman mo din
Naku. Tumigil ka, pare. Kaka-move on mo lang sa kanya.
Hindi, a. Gagawin ko.
Tama, itinadhana ka sa akin
At ako din sa 'yo
Tapos na.
Chineck ko ang paligid. Mukhang okay naman lahat.
May sumuka sa sofa sa basement,
pero magkakulay naman, kaya okay na.
Kaya lang, kinain niya 'yong retirement brownies ni Leo.
Buong pan talaga?
Pan-fried chicken.
'Yan lang ang sinasabi niya.
Pan-fried chicken!
-Lagot na talaga ako. -Di ba dati pa 'yang nand'yan?
Sorry.
Di namin kasalanan 'to, ha? Binasa ko 'yong mapa,
pero wala 'tong kusina do'n.
Uy, 'nak. Nandito ka na pala.
Dad!
Uy.
Uy, kayo. Ito 'yong son ko, si Son.
Son ko siya.
Sonny ang full name ko,
pero Son ang tawag niya kasi mas madali 'yon para sa kanya.
Di ba, Popsy?
Hindi, Leo ang pangalan ko.
Bakit nag-uusap lang tayo? May kotse sa kusina!
Napag-usapan na namin 'yon, at okay naman lahat.
Grabe, ang bait ng mga tao dito.
Nagsalin ng Subtitle: J.M.B. Descalso