Dziadkowie wracają w tym tygodniu z Paryża.
- Nie chcę tu bałaganu. - Tak, problem to ja, a nie to.
Widzę tę dziurę nawet przez sen.
Widzę cholerną dziurę!
Dziadku, to już ponad tydzień.
Może trzeba zatrudnić zawodowców?
Twój wujeczny dziadek Spogiera
widział, jak budowano Empire State Building.
Trochę szacunku.
Już prawie kończymy. Jeszcze tylko to i owo.
Masz łeb jak puste wiadro.
Włoski bluzg.
Wyluzujcie.
Mamy czas aż do piątku.
Mówiłeś, że wracają we wtorek.
Zapisałeś to gdzieś, prawda? Tu chodzi o nasze życie!
Nic nie muszę zapisywać.
Wracają w ten sam dzień, kiedy idę do fryzjera.
Czyli kiedy?
Nie pamiętam.
Dziadku, to znaczy, że wracają…
Dzisiaj!
Moja kuchnia!
Ktoś przypłaci to życiem!
Odpoczynek u sąsiada Każdy tydzień tak wypada
Nie dzieje się nic, pogadać i żyć
Nie jest źle
Siema, Wisconsin!
RÓŻOWE LATA 90.
To koniec.
Zamkną piwnicę i wyślą mnie do Chicago.
Prędzej umrę.
Nie martw się. Uciekniemy razem.
Ja będę Thelmą, a ty Louise. Włosy mamy dobre.
- My kontra świat, skarbie. - Świat raczej wygra.
Nie mówcie moim rodzicom.
Odbiło im, jak przebiłam sobie pępek.
Ciężko z nimi masz.
Mogę zobaczyć?
Co mnie dziura w jej pępku!
Obchodzi mnie dziura w mojej kuchni!
Nie obchodzi mnie, chcę zobaczyć i tyle.
Wszystko w porządku.
Jesteśmy niewiniątkami
pod opieką nieostrożnego osobnika.
Nie ma mowy, nie idę na dno.
Pociągnę was ze sobą!
- Mnie też? - Tylko twoje nazwisko znam.
Zanim zaczniecie krzyczeć: jak Paryż?
Było miło.
Pogoda dopisała.
Jedzenie takie sobie.
No i ta dziura.
W moim domu!
Potłukliście moje kubki! Kubki do herbaty, do kawy, kubek do sosu.
Wiem, że to sosjerka! Jestem zła!
- My nie… - Cisza!
Skończyło się rumakowanie.
Nie zobaczycie ani jednego zdjęcia z wyjazdu.
Nawet takich z palącymi dziećmi!
Okrutne, ale sprawiedliwe.
Myślę, że wszyscy wiele się nauczyliśmy.
Nie wymigacie się tak łatwo!
Chcę nazwiska i tyłka do skopania!
Jestem Nate, a to jest mój tyłek.
To moja wina.
Jechałem za szybko, udawałem, że gram, i wjechałem w wasz dom.
Reszta może iść.
Zapłacisz mi za to swoim nieszczęściem.
Poznasz imię każdej figurki, którą zamordowałeś.
Na początek Annette.
To łabędź do układania serwetek.
Co ty robisz? Tyłek ci się przyda.
Jest dobrze.
Uratowałem was, więc Nikki zakocha się w bohaterze.
Dobry plan.
Wiem.
Tylko tobie mogę powiedzieć.
Schowaj sekret do sejfu.
Lepiej weź klucz.
Zimny.
Moja trzepaczka jest płaska!
Powodzenia.
Jej trzepaczka jest płaska!
Czyli muszę ją zabrać na zakupy!
To dla mnie piekło.
Witaj w twojej wersji.
Pojadę na zakupy?
Nie.
Przygotuj się na ból,
pot, łzy i upokorzenie!
Brzmi jak zakupy.
Nate to bohater.
Dziadek Bob?
Rozczarowanie.
- Dlaczego Nate to zrobił? - Nie wiem.
Nikt nie wie.
Źle mi z tym.
Na szczęście ja nie mam sumienia.
Jak seryjni mordercy.
Są skuteczni.
Powinien coś od nas dostać.
Coś fajnego. Co Nate lubi?
Zawodowy wrestling.
Na urodziny musimy odkładać kawałek tortu,
gdyby wpadł Rowdy Roddy Piper.
To się kończy płaczem.
Przed spaniem
Nate pozuje sobie w samym pasie.
- Skąd wiesz? - Nocowałem tu.
Co tydzień nocują razem. To Ekipa Noclegowa.
Nie wymawiaj tej nazwy, to im dodaje mocy.
Co takiego? Zazdrośnica.
Zazdrośnica.
Kim jest ten gość?
To gwiazda wrestlingu, głupolu.
Lubisz wrestling?
Spoceni mięśniacy tarzają się w kostiumach
i wyzywają nawzajem.
To moje ulubione rzeczy.
I po problemie.
Kupimy mu takiego małego golasa.
Błagam, nie.
Nate zabiera do kąpieli z dwudziestu takich.
A mój pomysł był zły?
Nic nie mówiłeś.
W Milwaukee jest konwent wrestlingowy.
Będzie też Party Animal. Nie mówiłem o tym?
- Pojedźmy tam po autograf. - Wiecie, co się przyda?
Ktoś, kto nie pojedzie.
Ja się już kąpałam z tymi figurkami.
Odrobiłam swoje.
Dobrze. My pojedziemy.
Wysikaj się przed.
Nie chce mi się.
Już to słyszałem. Siadaj i się okaże.
Panie Forman, skończyłem czyścić podjazd.
Żadnych ubytków, widzimy się za pół roku.
Cieszę się, że humor ci dopisuje.
Śmiech zamierający na ustach to oznaka końca.
Teraz usuń gniazdo szerszeni z podwórka.
To niebezpieczne.
Potrzebuję takiego wdzianka.
Wdzianka?
Ciekawe, czy krawiec ma dziś otwarte.
Dobra, już idę.
Ja mam wszystko robić, śmierdzący leniu!
Całujesz ciocię tymi ustami?
Marzę o tym, by znów całować moją Marię.
Ja też tęsknię.
Maria.
Kończymy dziś wcześniej, bo nam smutno.
- Do jutra! - Nie!
Jutro jest nasz wyjątkowy dzień.
Obiecałem mu park rozrywki. Do zobaczenia w przyszłym tygodniu.
Nie wysilaj się. Zwalniam was.
Za co? Nic nie zrobiliśmy.
Nic nie zrobiliśmy.
Spoko, akurat śpią.
Ratuj się, kto może!
Naprawdę kąpałaś się z Nate’em i figurkami?
Tak go namówiłam, żeby się wykąpał.
Cześć, dziewczęta.
Jest pani w lepszym nastroju.
Blender się uratował, więc zrobiłam margarity.
Przemyślałam to.
Niepokazywanie zdjęć to kara dla mnie samej.
Na górze mam jeszcze trzy torby.
Świeżo wywołane zdjęcia.
Sztachacie się?
To trzeba po kolei.
O nie, moje marynowane jajka.
Powinnam je właśnie wyjąć z zalewy.
Słusznie. Zrobią się za słone i będziesz wysłuchiwać co Wielkanoc.
Marynowanie? Serio?
Marynuję.
To my podczas przesiadki w Atlancie.
Na zdjęciu nie widać, ale ten chodnik się rusza.
Ta pani zrobiła nam tamto zdjęcie.
Ma na imię Diane, jest gospodynią domową z Tulsy.
To zdjęcie zdjęcia dzieci w jej portfelu.
Cześć! Gotowi zaszaleć?
Tak!
A Nate’a tu nie ma.
Oddychamy tym powietrzem co Party Animal.
Gdyby beknął, moglibyśmy to wessać.
Nie kumam, czemu Nate się przyznał.
Kto wie? Życie jest pełne tajemnic.
Stworzono nas z pyłu sprzed miliardów lat, a nie wolno nam kupić piwa.
- O tym pogadajmy. - Dziwnie się zachowujesz.
Nate ci powiedział, prawda?
Tak, ale sekret jest w sejfie, a moje krocze jest zamknięte.
- Raczej wiem, jak się tam dostać. - Nie pomyśleliśmy o tym.
Cześć.
Świetny kostium Goldusta.
- Dziewczyna ci z nim pomogła? - Nie mam dziewczyny.
- To może żona? - Nie w tę stronę, stary.
- A twoja… - Nie musimy się w to bawić.
- Chcesz popcorn? - Już jadłem.
- Po co to powiedziałem? - Chodź.
Nie mogę ci powiedzieć.
- Czyli Nate jest ważniejszy ode mnie? - Nie.
Czyli ja od Nate’a?
Nie każ mi wybierać między skarbami.
Witajcie na imprezie!
Zaraz, rozmawiamy.
Leia, trochę szacunku.
On ma tygrysa.
Uciekł. Nie wyprowadzajcie psów w Orlando.
Mogę o coś spytać?
Kto jest ważniejszy, dziewczyna czy kumpel?
To moja dziewczyna pyta?
Powiedz jej, że jestem tam, gdzie mówiłem.
Tylko miło.
Chcemy autograf na pasie.
Ten gość wie, o co w tym chodzi.
Nie ma podpisywania,
chyba że odemkniesz krocze i zdradzisz sekret Nate’a!
Dziwni jesteście. Następny!
No proszę, Bob i Gepetto jednak wrócili, żeby coś zrobić?
Wujek Spogiera wrócił,
żeby machać różańcem i pluć na podłogę.
Ja to naprawiłem. Jestem złotą rączką.
No proszę.
Niezła robota
jak na kogoś, kto ma w sobie jad szerszenia.
Nie boli, ale przestałem widzieć kolory.
To jak w pana dzieciństwie!
Swojego vana też naprawiłeś?
Przejechał przez dom, a wygląda dość dobrze.
Wziąłeś winę na siebie, żeby chronić kolegów-półgłówków.
Tak.
Warto było.
Nikki na pewno jest pod wrażeniem.
Źle zrobiłem, że z nią zerwałem.
Chcę do niej wrócić.
Zrobił to dla dziewczyny.
Wielu facetów kończy gorzej.
Ja na przykład byłem w Paryżu.
Na pewno nie po to, żeby widzieć Paryż.
Cześć, Nik, nie mogę gadać.
Strasznie jestem zarobiony.
Spoko. Nie chcę gadać, to moja szansa na ucieczkę.
Pani Forman pokazała mi zdjęcie kogoś podobnego do jej babci.
Poszła po zdjęcie babci, żeby to udowodnić.
Znikam stąd.
Tu jesteś.
Ten sam wąsik, niesamowite.
Czy możesz to podpisać dla mojego kumpla?
Koniec imprezy. Jadę do Wichity.
Na otwarcie filii Cracker Barrel.
Nie zawodowo.
Nigdy nie widziałem nowej restauracji.
Wysikam się i lecę.
Beznadzieja.
Jestem dobrym kumplem, a ty sprawiasz problemy.
Bo chcę, żebyśmy byli ze sobą szczerzy?
Skoro tak, to powiedz mi jakiś sekret Gwen.
Dobrze.
Urodziła się z ogonem.
Zanim nauczyła się chodzić,
odpychała się nim po kuchni.
Chciałbym, żeby to była prawda, ale nie jest.
Prawdziwy sekret.
Da się to skończyć tak, żebym miała rację?
Tak myślałam. Mam rację!
To moja wina, teraz nie mamy nic dla Nate’a.
Gdzie byłeś?
Nie uwierzycie. Całowałem się z gościem w złotym makijażu.
No raczej.
Macie autograf?
Nie. Wracamy z niczym.
Nie z niczym.
Spotkało mnie coś dobrego, to najważniejsze.
Chodźmy już.
Gdzie jest Leia?
- No cześć. - Co jest?
- Nie wolno ci tu być. - Naprawdę nie chcę.
- Potrzebuję twojej pomocy. - Wysyłasz mi te dziwne listy?
Nie wiem, co robić z prochami twojej mamy. I nie weźmiemy ślubu.
Potrzebuję tylko, żebyś to podpisał.
Nie. To byłby niekorzystny precedens.
Jeśli nie podpiszesz, powiem twojej dziewczynie,
że widziałam cię w hotelu z kelnerką z Cracker Barrel.
Uwierzyłaby.
Zniszczę cię.
Gdzie kreska nad T?
Paniusiu, w tej kabinie jest Donny Electric.
Lepiej sobie idź.
Tu jesteś.
Na czym skończyłyśmy? Żartuję, na Paryżu!
Jak mnie pani znalazła?
Miała szczęście.
Nieźle.
Chciałabym zostać, ale muszę czytać Biblię ślepym psom.
Ratuj futrzaste duszyczki.
Ślepym psom?
Czytam psom.
Widziałaś kiedyś bagietkę?
A całą torbę bagietek?
Ale super!
Ta jest szałowa. To bidet.
Wrobiłam Reda, żeby go użył. Nieźle nim wstrząsnęło.
Kosmiczni władcy doceniliby, że świetnie masuję stopy.
Oszczędziliby mnie i moich bliskich.
Wtedy powiedziałbym do niej:
„Moich bliskich? Chyba mowa o tobie, mała”.
Tak bym odzyskał Nikki po inwazji kosmitów.
Gdyby prezydent cię usłyszał,
w końcu by coś zrobił z ołowiem w wodzie.
Bardzo mi jej brakuje.
Kiedy była przy mnie,
miałem z czego być dumny, a teraz nic mi nie zostało.
Też się tak kiedyś czułem.
Teraz nawet nie pamiętam, jak się nazywała.
Mary Beth Watson.
Dziewczyny są najlepsze.
Powiem Nikki, że wciąż ją kocham.
To się uda.
Nie ożenię się z numerem dwa, jak pan.
Nie o to mi chodziło.
Miły z ciebie dzieciak.
Jesteś całkiem zręczny.
Nie oceniaj się tak nisko.
Mam taki nawyk.
Jeśli naprawdę chcesz ją odzyskać,
nie wskakuj jej na kolana jak piesek.
Okaż pewność siebie. Poczekaj, aż to zadziała.
Jeśli to zobaczy, może wszystko się ułoży.
- Muszę pana przytulić. - Nie.
- Tak. - Nie.
Proszę sobie wyobrazić, że to Mary Beth, i się poddać.
- Czy to dobry dom? - Dla mnie tak.
- Dosyć tego. - No dobrze.
- Nate, mamy coś dla ciebie. - Party Animal ci to podpisał.
Dotykał tego własnymi rękami?
Cóż…
No pewnie.
Tutaj jem croissanta obok wieży Eiffla.
Jemu się trafia wieża Eiffla?
Ja oglądałam klatka po klatce Forresta Gumpa w samolocie!
Jesteś oszałamiająca.
Jak moja Maria.
To Red przed Łukiem Triumfalnym.
Nie! Nie chcę go widzieć!
No właśnie.
Tutaj kończę croissanta przy kwiaciarni.
Mogę wyglądać staro,
ale to, co ważne, mam wciąż młode.
Nie wiem, co mówisz, ale na pewno się zgadzam.
Napisy: Anna Radwan-Żbikowska