Di ako makapaniwala na makakasama ko kayo sa school.
Kinakabahan ako pero sa magandang paraan.
Parang 'yong pababa ka na sa escalator.
Grabe, gustong-gusto ko ang feeling na 'to.
Smurf ka nga talaga.
Kasama ko pa ang best friends ko para turuan ako.
Kailangan mo lang makilala ang mga tao sa Point Place High.
Sila ang mga jock.
Uy, babae. Pahiram naman ng five dollars.
Ilang beses ko ba uulitin? Wag mo akong tawaging "babae".
Pero girl ka. Ang girls, mga bata 'yon, kaya… akin na 'yong five dollars.
-Ba't ganyan siya magsalita? -Hindi maganda ang school na 'to.
Doon tumatambay 'yong mga pinaka-horny na lalaki.
Hey, girl.
Ay, as if!
Sila ang Point Place Mafia. Akala nila, sila ang hari ng school.
Wala akong paki kung ilan ang namatay sa traffic accident.
Gusto kong may chocolate milk sa vending machine bago matapos ang araw.
Sino 'yon?
Layuan mo sila. Sila ang baddest bitches sa school.
Staff sila, pa-retire na. Wala nang mawawala sa kanila.
Ano'ng tinitingin-tingin mo, bagong salta?
-Lola? -Alis na.
Nerd ka pa rin sa fantasy mo.
Wag nating madaliin.
May isang gabi pang natitira sa summer,
at lagi kaming tumatambay sa bubong ng school.
-Talaga? -Oo. Para ma-set ang mood sa buong taon.
Sa school kasi, parang kinakahon kami.
Di kami puwedeng ikahon,
kung nasa ibabaw kami ng kahon.
Gusto kong umiihi sa bubong. Sinusubukan kong targetin ang basurahan.
Lahat may dahilan, kaya sobrang special no'n.
Dapat wala nang problema sa snacks ngayon.
Last year, ang isang 'yan may watermelon pero walang kutsilyo.
Di ko alam na mahirap pala balatan, e.
Pulis, umarte kayong normal.
Si Mom lang 'yan.
Ngayong araw, mas pulis ako kaysa nanay.
"Mamang Pulis". Papanoorin ko talaga 'yon.
Masaya ako na nahanap na ni Leia ang tatanggap sa kanya.
Nakakataba ng puso na makita siya na napapalibutan ng mga kaibigan.
Pero ito lang, ha.
Mga pasaway kayong lahat at wala akong tiwala sa inyo.
Ano?
Anim na American teenagers lang kami na nagsisipag at nangangarap nang mataas.
Gwen, iha, tumahimik ka.
Makinig kayong lahat.
Kilala ko kayo.
Ganyan ako dati.
Kung magiging masamang impluwensiya kayo sa anak ko, sisirain ko kayo.
Ikaw naman, kung magiging pasaway ka,
lilipat kita sa all-girls school kung saan pinuwersa akong mag-aral.
Sa Our Lady of Perpetual Sorrow.
Magsusuot ba siya ng uniform nila?
Subukan mong itanong ulit.
Hindi na po, Ma'am.
Sige, Mom. Magtsaa tayo.
-Kuha na nila. -Talaga? Nakuha ba ni Nate?
Nakuha ba ni Nikki?
Kung aawayin n'yo siya, makukuha n'yo ang hinahanap n'yo.
-Mom, kalma. -Kalmado naman ako. Bitawan mo 'ko.
Alam n'yo, nakakainsulto talaga 'yon.
Wawarakin pa din natin si Leia sa rooftop, di ba?
Siyempre. Mga pasaway tayo. Gano'n ang ginagawa natin.
Sa kalye, nakatambay tayo Kagaya no'ng nakaraang linggo
Walang magawa kundi kausapin ka
Ayos lang lahat, ayos lang lahat
Kumusta, Wisconsin!
Excited na talaga ako na magsisimula na ang pasukan bukas.
Nakuwento ko na ba na pangit 'yong nurse outfit na naka-sale?
Di ko kailangan ng fishnets para mag-check ng kuto.
Teka, pasukan na bukas? Bakit sabado magsisimula?
Palutang-lutang ka lang ba sa buhay
hanggang may magsabi sa 'yo kung anong araw na?
Sa totoo lang, di mo naman kailangan na malaman kung anong araw na.
Ano 'to? Nasaan na 'yong backpack na binili ko para kay Leia?
Binalik ko. Kulang ng bulsa, e. Pero ito, o, tingnan mo.
Itong malaking bulsa,
may maliit na bulsa na para lang sa Chapstick.
Ano ka ba? Ang cute kaya.
Okay.
Gets ko na maganda ang intensiyon mo
o na malalim ang pinaghuhugutan mo at di na mababago 'yon,
Pero di ba, dapat tinanong mo muna ako?
'Yong backpack na binili mo, Donna, isa lang ang bulsa no'n.
Madaling mawawala ang Chapstick.
Red, wala na ba ako sa lugar?
Lagi kang tama, honey. Di ka pa nagkamali.
Nagtataka ako. Ikaw ang bahala kay Leia buong summer,
pero ngayong pabalik-balik si Donna, ano na ba ang mangyayari?
Ano ka ba?
Simple lang. Nanay niya ako, kaya ako ang magdedesisyon.
Lola naman niya ako. Naging magaling naman akong lola.
Ganito kasi. Nandito ako noong teenager ako.
Nakagawa kami ng masasamang bagay pero di mo napansin.
Totoo, nag-aalala ako sa pang-amoy mo.
Kung ang tinutukoy mo 'yong pet n'yong skunk sa basement,
alam ko ang tungkol do'n.
Kaya konting respeto naman.
-Magiging problema ba natin 'to? -Kung gagawin mong problema.
Kiss!
Mercedes na 'to ngayon.
Narinig mo na ba ang phrase na, "damitan mo man ang unggoy"?
Narinig? Nagawa ko na. Ang ganda pa nga niya, e.
Uy! Nalaman ng parents ko na dinrop ko 'yong AP Gov para sa music theory.
Galit na galit sila.
Binenta ang gitara ko. Di man lang nagsabi.
Paano nila nagawa 'yon? Gustong-gusto mo ang gitarang 'yon.
Kinompose mo pa nga 'yong, "I Love My Guitar."
Nag-tuning lang ako. Gumawa-gawa ka lang ng lyrics.
Parang 'yong isa mo pang kanta. "Strummy Strum Strum".
Strummy Strum Strummy strum strum strum…
Ayokong matatak na naman sa utak ko ang kantang 'yan.
Nasaan na ang gitara mo?
Sa sanglaan na pinupuntahan ng mama ko kapag nag-aaway sila ni Papa.
Binebenta niya ang wedding ring niya, tapos pinapabili niya kay Papa.
Oo, sila nga 'yon. Sila ang mga nagdedesisyon para sa 'kin.
Leia, sumama ka sa bubong. Di ba ayaw ni Ozzie sa lahat?
E, 'yon, gusto niya.
Ayoko sa kabobohan. Di ko naman kasalanan na lahat, kabobohan.
Jay, alam mong gusto ko, pero di puwede.
Papatayin ako ng mom ko.
Imbes na sa bubong,
gawin na lang natin sa araw, sa lupa, at sa loob ng school?
Parang pumasok lang tayo ng school.
Leia, alam kong pinagbawalan ka ng mama mo,
pero dapat nga pumunta ka dahil do'n.
E, kung mahuli tayo? Ayokong mag-aral sa Catholic school.
Dudulas lang 'yong medyas sa binti ko.
Di mangyayari 'yon. Pinag-isipan ko na lahat.
Ngayong taon, ni-lock nila ang hagdan sa bubong.
Pero madali lang ang solusyon. Doon nagtatrabaho ang lola mo.
Nanakawin ko ang susi niya.
Hindi. Di mo puwedeng nakawin ang susi ng lola ko sa trabaho.
-Seryoso na 'yon. Baka matanggal siya. -Okay. Gets ko na.
Mag-iisip ako ng paraan para makaakyat.
O makababa. Parachutes.
Kita mo, babe?
May options tayo.
Sige na, Leia. Gusto kong magkakasama tayo.
-Sige na nga. -Ayos! Mamatay na ang mga magulang!
Sige, ordinaryo na lang na "hell yeah".
Teka. Paano ako makakalabas dito nang di alam ni Mom?
Leia, mga pasaway kami. Expert na kami sa ganito.
Salamat uli sa paghatid.
Di maumbok, di ba? Gano'n ang German engineering.
May maitutulong ba ako?
Bakit basang-basa ang kamay mo?
Di mo puwedeng itanong 'yan sa 'kin.
Kahit naman sabihin ko, di ka maniniwala.
Hi, Fenton. Dito ka na nagtatrabaho?
Kilala mo siya?
Landlord namin.
Dating landlord.
Naghirap ako. Kinailangan kong isangla lahat ng gamit ko sa lecheng lugar na 'to.
Binabantayan ko lang ang mga gamit ko.
Alisin mo ang pawisan mong bratwursts sa lamp ko.
Nandito lang ako para sa gitarang 'yon.
'Yan? Collector's item 'yan.
Ang dating may-ari n'yan, ang bunso sa Brady Bunch boys.
Binebenta ko 'yan nang $800.
Ano? Binenta 'to ng parents ko sa 'yo kahapon.
Pasensiya na, iha. Kailangan ko ng pera. Adik ako sa pagpapaputi ng ngipin.
Mas gugustuhin ko pang mamatay kaysa sa maging yellow ang ngipin ko.
Lumayo ka sa snakeskin boots! Hindi kakayanin ng arches mo.
Di mo naiintindihan. Napakahalaga ng gitarang 'to sa 'kin.
Ang delicate mo.
Di ko naisip na napakahalaga nito sa 'yo.
Nagiging emotional ako. $1,000 na 'yan ngayon.
Sige na. Bakit ka ang kupal mo?
Tama. Nakakainis ako.
Pero nasa akin ang gusto mo.
Gano'n ginagawa ang mga empire.
Para siyang kontrabida sa Batman.
-Ang Pawn-guin. -Wala ako sa mood.
Kumusta na ba ang dalawang 'yan.
Sobrang tahimik.
Pero 'yong katahimikan nila,
di mo masisigurado kung nagbati na ba o nagkakarga lang ng bala.
Nagluto ako ng shrimp fajita para sa hapunan.
Alam mong allergic ako sa shrimp.
Noon pa man, pihikan ka na sa pagkain.
E, mamamaga 'yong dila ko, at di ako makakapagsalita.
Kung gano'n, chicken fajitas na lang.
Alam kong may ginagawa kayo, pero "fa-jee-tas" ang pronunciation.
Sige, ituloy n'yo na.
Okay, magsimula ulit tayo.
Nag-overreact yata ako tungkol sa backpack.
-Salamat na lagi mong iniisip si Leia. -You're welcome.
-Ano kasi, kapag nandito ako… -May dagdag pa pala.
Pag nandito ako, dapat sigurado ako na rerespetuhin mo ang desisyon ko
pagdating sa kanya.
Kaya bago ka may gawin, puwedeng ipaalam mo muna?
May punto ka naman.
Masaya akong nag-usap tayo.
Ang sweet no'n.
May sasabihin pa siya.
May sasabihin pa ako.
At ito, dahil mahal ko kayo.
Bakit mo ba laging sinusubukang kontrolin ang lahat ng ginagawa ko?
Nakakasakal na!
Tapos na siya.
Diyos ko!
Leia!
Sorry, nanaginip na ako tungkol d'yan. Naninigurado lang ako.
Decoy 'to kung sakaling may pumasok dito.
Gusto ko sana 'yong inflatable na lalaki na kainuman ng wine ni Mama…
pero umiinom sila ng wine.
Lola!
Gabi na, a. Saan kayo pupunta?
May tradition kami tuwing gabi bago magpasukan.
Ako din.
Lola, huling gabi na ng summer. Gusto kong makasama ang mga kaibigan ko.
-Okay lang po ba? -Di ako sigurado.
Sabi ng mama mo, gusto niyang siya ang magdesisyon.
Ano ba ang alam ko?
Anim na beses lang naman ako nanalo ng Mom of the Year award.
Alam n'yo kung sino'ng nagbigay?
Ang asawa niya.
Ibig sabihin…
Pagbabawalan ka ng mama mo.
Kaya…
magpakasaya ka.
Salamat, Mrs. Forman. The best ka talaga.
Ako nga talaga. Salamat sa papuri.
Cantaloupe ang dala ko
kasi ang daming problema ni Ozzie sa watermelon.
May dala ka bang kutsilyo?
Kailangan din 'yon para dito?
Tingnan mo tayo, o. Nasa bubong.
Nasa bubong si Leia Forman. Nasa bubong is Gwen Runck!
Sige, sumigaw ka pa para pumunta din ang mga pulis dito.
Sorry, first roof ko pa lang.
Paano ba tayo nakapasok dito?
Pinick ko 'yong lock gamit ang pocket knife ko.
May kutsilyo ka? Kakatapon ko lang ng cantaloupe ko.
Nakakainis na wala tayong napala sa pawnshop.
Ayos lang.
'Yong nangyari, wake up call na siguro 'yon.
Wala nang music. Wala nang mga pangarap.
Siguro ako ang magiging unang Filipina president.
O kung anong kalokohan.
Hindi naman masama 'yon. Makakatira ka sa Mount Rushmore.
Alam mo kung ano ang pinakamahol?
Umaarte ang mga magulang ko
na kapakanan ko ang iniisip nila.
Pero…
ang totoo, wala silang bilib sa akin.
Di ko alam ang sasabihin.
Baka si Jay Leno, oo.
Ang totoo, di ko din alam.
Seryosong bagay 'to.
Tingnan n'yo, o. 'Yong mga baka, lumilinya para pumasok sa cow day care.
Naisip mo din ba kung ba't di na sila lumalabas?
Guys! Na-shoot ko basurahan.
Pati sa paligid ng basurahan.
Anak ko, backpack ko.
Leia?
Mga pasaway!
Diyos ko naman!
Sabi na, nanakawin mo ang backpack ko.
May mas malaking problema!
Sumama siya sa mga kaibigan niya. Alam kong mangyayari 'to.
Na-check mo na ang mga banyo?
Kasi kung paggising ko, wala si Kitty,
sa susunod na umaga, may mahahap akong kopya ng Reader's Digest
sa kubeta sa baba.
Gano'n ka mananatiling kasado sa loob ng 40 years.
Wala siya dito.
Alam mo kung paano ko alam? May alien sa kama niya.
Kung nasaan man siya,
sigurado ako na ligtas siya at nag-e-enjoy kasama ng friends niya.
Ang kalmado mo yata.
Kalmado ako kahit under pressure.
Award-winning na nanay ako.
-Ano'ng ginawa mo? -Wala.
-Alam mong lumabas si Leia? -Siyempre, alam ko!
Ako ang magdedesisyon at ginawa ko.
Hinayaan mong lumabas ang anak ko sa gitna ng gabi dahil galit ka sa 'kin?
Pambihira ka naman.
Maliit na bagay lang naman 'yon.
Bakit amoy ash tray ka?
Hinayaan kong lumabas ang apo natin sa kalagitnaan ng gabi.
Doon tayo mag-focus, Red.
Kalokohan 'to. Hanapin na lang natin siya.
Finrame ako.
Minsan umaakyat ako dito para makahuli ng teachers na may affair.
Kaya nga A ang grade ko sa woodshop.
Di ako makapaniwala na gagawin natin 'to buong taon.
Akala mo ba, kakausapin kita sa school?
Nagbibiro ka lang, kaya di ako nag-aalala.
Pag-usapan na lang natin bukas.
Di ba?
Di ba? Nagbibiro ka, di ba?
Biro lang!
Sabi na, e. Ni minsan, di ako nag-alala.
Akala ko, maganda ang kalalabasan.
Mas maganda siguro kung ikaw ang tutugtog.
'Yong gitara ko?
Paano mo nakuha 'to?
Bumalik ka, a.
Kung di ko makukuha 'yong gitara, may papatay sa buong pamilya ko.
Sana nakapagpaalam ka na.
Di ako aalis dito na wala ang gitara.
-Ano ang kapalit? -Kilala mo si Bette Midler?
-Hindi. -E di, wala sa 'yo ang kailangan ko.
E, kung 'yong van ko?
Kotse kapalit ng gitara.
Kotse kapalit ng…
Deal.
Kailangan ding ihatid mo 'ko sa school.
Araw-araw?
Hindi, ngayon lang.
Muntik na ako magkaroon ng kaibigan.
Ginawa mo 'yon para sa 'kin?
Pero importante sa 'yo ang van mo. Di mo dapat ginawa 'yon.
Ganito kasi.
Di man bilib sa 'yo ang parents mo, ako naman, oo.
Nate.
Pucha, ang hard talaga na di ka mahalin.
-Sabi mo, "hard". -Wag ka nang magsalita.
Okay, kunin n'yo nga 'to.
Bakit ka umiiyak?
Ano lang…
Masaya ako para kanya.
Tapos naiwan ko 'yong Game Boy ko sa van niya.
Manonood na ba lang tayo sa laplapan nila o magpapasabog tayo ngayong last day na?
Magaling akong kumain ng cantaloupe.
Baka dapat mag-pro ako.
Pero pag naging pro ka na,
di ka na puwedeng sumali sa Olympics.
Gumaling ka yata mag-kiss.
Na-miss ka siguro ng bibig ko.
Gaya no'ng sinundo mo ang lola mo sa airport.
'Yong bibig ko, parang lola mo?
Di ko alam. Pa-check.
Sobrang saya ko ngayon.
Salamat.
Di ko makakalimutan 'to.
Ano nga 'yong kakasabi ko lang?
Ewan.
Pero kailangan kong gawin 'to para sa 'yo.
I love you.
Strummy strum, strummy strum, strum strum Strummy strummy strum strum
Strummy strum, strummy strum, strum…
Nagdamo talaga kayo sa bubong ng school.
Ito ang pinakabopol na bagay na…
pinabopol.
Leia, di talaga maganda 'to. Akala n'yo ba, di ko kayo mahahanap?
Alam ko kung saan ginagawa 'to.
Nasaan ang mga susi ko? Ginamit n'yo ba para makaakyat dito?
Ninakaw mo ba ang susi niya?
Sinabihan na kita na wag mong gagawin 'yon.
Leia, umuwi na tayo. Ngayon na.
-Oo nga, pero ibabalik ko naman, e. -Tama na.
Sinira mo na ang lahat.
Akala ko may naamoy akong mag-e-enjoy ako.
Nagsalin ng Subtitle: J.M.B. Descalso