Nie wierzę, będę chodzić z wami do szkoły!
Straszny stres. Ale dobry. Jak na schodach ruchomych.
Uwielbiam to uczucie.
Jesteś smerfem.
A moi najlepsi kumple powiedzą mi, co i jak.
Musisz wiedzieć, kto jest kim w szkole.
Są mięśniaki.
Cześć, kobieto. Pożycz piątaka.
Miałeś tak do mnie nie mówić.
Jesteś dziewczyną, czyli małą kobietą. Vis-à-vis, dostanę piątaka?
- Dziwnie mówi. - To kiepska szkoła.
Tu są najwięksi napaleńcy.
Cześć, mała.
Jeszcze czego!
To nasza mafia. Myślą, że trzęsą szkołą.
Nie obchodzi mnie, ile osób zginęło.
Dziś w automacie ma być mleko czekoladowe!
Kto to?
Uważaj na nich. Najgorsza ekipa w szkole.
Czekają na emeryturę, nie mają nic do stracenia.
Na co się gapisz, nowa?
- Babciu? - Ruchy.
Nawet w fantazjach jesteś nerdem.
Nie spieszmy się. To ostatni wieczór lata.
Chodźmy jak zwykle na dach szkoły.
- Serio? - To dobry początek roku szkolnego.
W szkole upychają nas po szufladkach.
Nie mogą tego zrobić, jeśli siedzimy na samej górze.
Lubię sikać z dachu i celować w śmietnik.
Każdy ma swoje powody i to jest super.
Skołujmy dobre przekąski.
Rok temu mądrala przyniósł arbuza, ale noża już nie.
Nie wiedziałem, jak trudno to obrać.
Uwaga, gliny.
To moja mama.
Dziś bardziej glina niż mama.
Mama glina. Oglądałbym jak dziki.
Cieszę się, że Leia ma przyjaciół.
To wspaniale, że otaczają ją ludzie, którzy ją kochają.
Ale wiedzcie jedno.
Nie ufam wam, młodociani przestępcy.
Jesteśmy tylko szóstką nastolatków o wielkich marzeniach.
Cicho, Gwen.
Posłuchajcie.
Obserwuję was.
Byłam jak wy.
Jeśli zbałamucicie mi córkę, zniszczę was.
A ty, jeśli to zawalisz,
to pójdziesz do tej co ja szkoły dla dziewcząt.
Matki Bożej Bolesnej.
Dostanie tam mundurek?
Zapytaj jeszcze raz.
Nie trzeba.
Chodźmy się napić herbatki.
- Zrozumieli. - Tak? On też?
A ona?
Spróbujcie coś wywinąć, a zobaczycie.
- Wyluzuj. - Jestem na luzie. Weź łapy!
To było obraźliwe.
Zjaramy się z Leią na dachu, nie?
No pewnie, jak to młodociani przestępcy.
Odpoczynek u sąsiada Każdy tydzień tak wypada
Nie dzieje się nic, pogadać i żyć
Nie jest źle
Siema, Wisconsin!
RÓŻOWE LATA 90.
Tak się cieszę, że jutro już szkoła.
Mówiłam ci, że ten strój pielęgniarki z wyprzedaży to klapa?
Po co komu siateczkowe pończochy do łapania wszy.
Jutro szkoła? Zaczyna się w sobotę?
Czy ty się zwykle tak po prostu snujesz,
aż ktoś ci powie, jaki jest dzień?
Przez większość czasu to nieważne.
Co to jest? Gdzie mój plecak dla Lei?
Zwróciłam go, za mało kieszeni. Spójrz tutaj.
W tej dużej jest mniejsza kieszonka na pomadkę!
Przecież to urocze!
Rozumiem, że masz dobre chęci,
a w każdym razie że to chęci, których już nie wykorzenisz,
ale mogłaś mnie spytać.
Kupiłaś jej plecak z jedną dużą kieszenią.
Tak się gubi pomadki.
Red, czy ja przesadzam?
Masz rację, jak zwykle.
Opiekowałaś się Leią całe lato,
a teraz Donna się wcina, jak to ma działać?
Dlaczego?
To proste. Jako jej mama mam ostatnie słowo.
Jako babcia świetnie sobie radzę.
Też byłam tu nastolatką.
Robiliśmy głupoty pod twoim nosem.
Serio, martwię się o twój węch.
Chodzi o skunksa, którego mieliście w piwnicy?
Wiedziałam o nim. Trochę szacunku.
- Serio będziemy to robić? - Tylko jeśli zaczniesz.
Całujcie się!
Teraz to mercedes.
Słyszałeś kiedyś o pudrowaniu trupa?
Myślę, że wyglądałby przepięknie.
Moi rodzice dowiedzieli się, że zamieniłam politologię na teorię muzyki.
Odbiło im.
Wywalili moją gitarę.
Jak to? Kochasz swoją gitarę.
Napisałaś piosenkę Kocham gitarę.
Ty wymyśliłeś tekst, ja stroiłam gitarę.
Tak samo było ze Struny, strunki.
Struny, strunki, strun, strun, strun
Nie chcę, żeby mi to znowu utkwiło w głowie.
To gdzie twoja gitara?
W lombardzie, mama chodzi tam po kłótniach z tatą.
Sprzedaje obrączkę, a tata musi odkupować.
Tacy ludzie rządzą moim życiem.
Musisz przyjść na dach. Wiesz, że Ozzie nie cierpi wszystkiego?
A to lubi.
To nie moja wina, że wszystko jest głupie.
Wiesz, że bym chciała, ale nie mogę.
Mama mnie zabije.
A może zamiast tego zrobimy coś w dzień, na ziemi i w szkole?
To jak nauka.
Twoja mama próbuje wyznaczyć zasady.
Właśnie dlatego powinnaś iść.
A jak nas złapią? Nie chcę do katolików.
Mam za wątłe łydki do skarpet.
Nie złapią nas. Wszystko przemyślałem.
W tym roku zamknęli drabinę na dachu.
Ale to nic, twoja babcia tam pracuje.
Zwinę jej klucze.
Nie możesz kraść służbowych kluczy babci.
- To za dużo. Mogą ją zwolnić. - Rozumiem.
- Wymyślę inne wejście. - Albo zejście. Spadochrony!
Widzisz?
Są różne opcje.
Chcę coś porobić razem.
- No dobrze. - Tak jest! Śmierć rodzicom!
Albo zwykłe „tak jest”.
Jak się wymknąć, żeby mama nie zauważyła?
Poradzimy sobie jako młodociani przestępcy.
Dzięki za podwózkę.
Lepiej się jedzie. Niemiecka technika.
Tak?
Skąd takie mokre ręce?
Nie wolno ci o to pytać.
I tak byś mi nie uwierzyła.
Cześć, Fenton. Teraz tu pracujesz?
- Znasz go? - Wynajmuje nam dom.
Wynajmował.
W trudnym momencie zastawiłem wszystko w tym strasznym miejscu.
Pracuję tu, bo pilnuję moich rzeczy. Precz z łapami od tej lampy!
Przyszłam po tę gitarę.
To przedmiot kolekcjonerski.
Należała do tego małego z Grunt to rodzinka.
Kosztuje 800 dolarów.
Moi rodzice wczoraj ją sprzedali.
Przykro mi, potrzebuję kasy. Uzależnienie od wybielania zębów.
Prędzej umrę niż pozwolę im pożółknąć.
Precz od butów z wężowej skóry! Nie masz dobrego podbicia!
Ta gitara jest dla mnie wszystkim.
Wrażliwa dziewczyna.
Nie wiedziałem, że to takie ważne.
Poruszające. Cena to 1000 dolarów.
Dlaczego tak się zachowujesz?
Kanalia ze mnie.
Mam coś, czego ty chcesz.
Tak buduje się imperia.
Jak złoczyńca z Batmana.
- Lombgwin. - Nie mam nastroju.
Jak im idzie?
Jest cicho.
To ten rodzaj ciszy,
kiedy nie wiesz, czy się wycofują, czy przeładowują broń.
Zrobiłam fajitas z krewetkami.
Mam alergię na krewetki.
Zawsze lubiłaś wybrzydzać.
Język mi puchnie i nie mogę mówić.
W takim razie to fajitas z kurczakiem.
Przepraszam, że się wtrącam, ale to się mówi fadżitas.
Zacznijmy od nowa.
Przesadziłam w sprawie plecaka.
- Dzięki, że troszczysz się o Leię. - Proszę.
- Kiedy tu jestem… - To nie koniec.
Muszę wiedzieć, że szanujesz moje zdanie co do Lei.
Możesz mnie pytać, zanim coś zrobisz?
To brzmi rozsądnie.
Dobrze, że pogadałyśmy.
Milusio.
Powie coś jeszcze.
Powiem coś jeszcze.
I mówię to z miłości.
Dlaczego zawsze próbujesz mnie kontrolować?
Po prostu się duszę!
Już skończyła.
O Boże!
Leia!
Miałam kiedyś taki sen, wolę nie ryzykować.
To na wypadek, gdyby ktoś tu przyszedł.
Chciałem użyć dmuchanego kumpla od wina mojej mamy.
Ale właśnie piją razem wino.
Babcia?
Już trochę późno. Dokąd się wybieracie?
Tradycja ostatniej nocy przed szkołą.
To jak ja.
To ostatni wieczór wakacji. Chcę być z przyjaciółmi.
- Mogę? - Nie wiem.
Twoja matka chce decydować.
Co ja mogę wiedzieć, mam tylko sześć nagród Mamy Roku.
Wiesz, kto mi je dał?
Jej mąż.
Czyli…
Mama by się nie zgodziła.
Więc…
Bawcie się.
Dzięki, jest pani super.
To prawda. Dziękuję, że zauważyłeś.
W tym roku melony.
Bo Ozzie nie radził sobie z arbuzem.
Masz nóż?
Do nich też trzeba?
Ale fajnie, jesteśmy na dachu.
Leia Forman na dachu! Gwen Runck na dachu!
Drzyj się tak, to będzie policja na dachu.
Sorry, to mój pierwszy dach.
Jak się tu dostaliśmy?
Otworzyłem zamek nożem.
Masz nóż? A ja wyrzuciłem melona.
Słabo, że nie wyszło z tym lombardem.
Nie szkodzi.
Ten dzień otworzył mi oczy.
Koniec z muzyką i marzeniami.
Zostanę pierwszą filipińską prezydentką.
Takie głupoty.
Całkiem nieźle, zamieszkałabyś na Mount Rushmore.
Wiesz, co w tym najgorsze?
Moi rodzice myślą, że o mnie dbają, ale…
Tak naprawdę we mnie nie wierzą.
Nie wiem, co powiedzieć.
Ale Jay Leno wie.
A jednak nie.
Trudna sytuacja.
Patrzcie, krowy w kolejce do ośrodka dla krów.
Jak myślisz, dlaczego nie wychodzą?
Trafiłem w śmietnik!
I wszędzie naokoło.
Moja córka, mój plecak.
Leia?
Przestępcy!
O Boże!
Wiedziałam, że ukradniesz mój plecak!
Większy problem!
Wymknęła się. Wiedziałam, że tak będzie.
Sprawdziłaś łazienki?
Kiedy się budzę, a Kitty nie ma obok,
rano zawsze znajduję jej czasopismo w kibelku na dole.
Tak się dba o małżeństwo.
Nie ma jej.
Wiecie, skąd wiem? W jej łóżku jest kosmita.
Na pewno jest bezpieczna i przeżywa coś fajnego z przyjaciółmi.
Jesteś dziwnie spokojna.
Nie pękam pod presją.
Matka warta nagród.
- Co zrobiłaś? - Nic.
- Wiedziałaś, że wyszła? - Jeszcze jak wiedziałam!
Podjęłam tę decyzję.
Pozwoliłaś mojej córce wyjść w nocy, żeby mnie wkurzyć?
Niewiarygodne.
To nic takiego.
Dlaczego czuć cię popielniczką?
Wypuściłam naszą wnuczkę w noc.
Skup się, Red.
Co za bzdury. Znajdźmy ją.
Wrobiono mnie.
Można tu przyłapać nauczycieli na romansach.
Teraz mam piątkę z techniki.
Możemy tak robić cały rok.
Myślisz, że będę z tobą gadać?
Wiem, że żartujesz, nie przejmuję się.
Pogadamy jutro.
Prawda?
Prawda? Powiedz, że żartujesz!
Żartuję.
Wiedziałam. Obie się dobrze bawimy.
Miało brzmieć lepiej.
Może raczej ty zagraj.
Moja gitara?
Skąd ją masz?
Wróciłeś.
Muszę zdobyć gitarę albo cała moja rodzina zginie.
Pożegnaliście się?
Nie wychodzę stąd bez niej.
- Czego chcesz? - Znasz Bette Midler?
- Nie. - To i tak tego nie masz.
Może oddam ci za nią vana?
Auto za gitarę.
Auto za… Zgoda.
I podwózka do szkoły.
Codziennie?
Nie, tylko teraz.
A prawie się zaprzyjaźniliśmy.
Zrobiłeś to dla mnie?
Kochasz to auto. Nie powinieneś był.
Posłuchaj.
Może rodzice w ciebie nie wierzą, ale ja tak.
Nate.
Trudno cię nie kochać.
- Czyli… - Zamknij się.
Weźcie to.
Płaczesz?
Ja tylko…
Tak się cieszę.
I mój Game Boy był w jego vanie.
Będziemy się gapić czy zakończymy lato z rozmachem?
Jestem mega dobry w melony.
Zajmę się tym zawodowo.
Wtedy nie mógłbyś pojechać na olimpiadę.
Czy ty lepiej całujesz?
Moje usta się stęskniły.
To jak odbieranie babci z lotniska.
Moje usta to twoja babcia?
Nie wiem. Sprawdzę.
Ale wspaniały wieczór. Dziękuję.
Nigdy go nie zapomnę.
O czym mówiłam?
Nie wiem.
Chciałem to zrobić dla ciebie.
Kocham cię.
Struny, strunki, strun, strun, strun
Palą trawę na dachu szkoły.
To najdurniejsza rzecz, jaką można…
oddurnić.
Leia, myślałaś, że cię nie znajdę?
Znam te miejsca.
Gdzie moje klucze? Użyliście ich?
Ukradłeś jej klucze?
Prosiłam cię!
Leia, wychodzimy.
- Chciałem je oddać. - Przestań.
Wszystko zepsułeś.
Tak czułem, że tu wesoło.
Napisy: Anna Radwan-Żbikowska