1
00:00:06,120 --> 00:00:08,960
‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)

2
00:02:25,280 --> 00:02:26,440
‪คนตายแล้วก็คือตาย

3
00:02:26,520 --> 00:02:28,680
‪ฉันไม่เชื่อว่าพวกเขามองดูเราจากข้างบนนั้น

4
00:02:28,760 --> 00:02:30,680
‪ฉันเลยไม่เข้าใจว่างานศพมีไว้ทำไม

5
00:02:30,760 --> 00:02:32,040
‪มันน่าหงุดหงิดตายชัก

6
00:02:32,120 --> 00:02:34,000
‪ขอเถอะ มีความเคารพบ้าง

7
00:02:34,080 --> 00:02:35,640
‪ฉันไม่ได้อยากเถียง

8
00:02:35,720 --> 00:02:38,280
‪แต่มันเป็นงั้น บาทหลวงท่องบทสวดเร็วๆ…

9
00:02:38,880 --> 00:02:42,160
‪ลูกคือลูกแกะของพระองค์
‪พระองค์นำทางลูกเลียบริมน้ำนิ่ง

10
00:02:42,240 --> 00:02:44,200
‪และลูกก็เบื่อเหมือนคนอื่นๆ

11
00:02:44,280 --> 00:02:47,200
‪งานเขาคือการทำให้นายเมาบทสวดจนลืมเศร้า

12
00:02:47,280 --> 00:02:48,880
‪จนกว่าหูนายจะเลือดซิบ

13
00:02:48,960 --> 00:02:51,200
‪สี่ชั่วโมงต่อมา นายจะตัวแห้งผาก

14
00:02:51,280 --> 00:02:52,920
‪และเบื่อที่จะร้องไห้

15
00:02:53,000 --> 00:02:55,040
‪ตอนนี้ฉันรู้สึกมีก้อนจุกคอแล้วเนี่ย

16
00:02:55,120 --> 00:02:56,240
‪- อ้อ ว้าว
‪- ฉันพูดจริงนะ

17
00:02:56,320 --> 00:02:59,360
‪มีก้อนในคอมันไร้ประโยชน์

18
00:02:59,440 --> 00:03:01,440
‪นายต้องทุ่มสุดตัว

19
00:03:01,520 --> 00:03:04,720
‪นายต้องให้น้ำตาและขี้มูก
‪เติมเหยือกได้สองเหยือก

20
00:03:04,800 --> 00:03:06,400
‪นายต้องคนมันครึ่งชั่วโมง

21
00:03:06,480 --> 00:03:08,560
‪จนมันเป็นฟองสวย

22
00:03:08,640 --> 00:03:10,920
‪ไม่งั้นขี้มูกมันจะไปกองอยู่ด้านล่าง

23
00:03:11,000 --> 00:03:15,120
‪เราต้องพึ่งพาความกล้า
‪กับของเหลวในร่างกายด้วยเหรอ

24
00:03:15,200 --> 00:03:16,200
‪ใช่ มันจำเป็น

25
00:03:16,280 --> 00:03:18,080
‪นายต้องเอามันออกไปให้หมด

26
00:03:18,160 --> 00:03:20,440
‪แบบนั้นถึงจะกำจัดความเศร้าได้

27
00:03:21,160 --> 00:03:25,160
{\an8}‪ได้สังเกตไหมว่า "การปล่อยอารมณ์"
‪กับ "คาทอลิก" สะกดคล้ายกันในภาษาอังกฤษ

28
00:03:25,240 --> 00:03:27,120
{\an8}‪แต่คาทอลิกเป็นคำที่ละตินรับมาจากกรีก

29
00:03:27,200 --> 00:03:28,400
{\an8}‪ใครมันสนกันวะ

30
00:03:28,920 --> 00:03:31,120
‪สองอารยธรรมโบราณที่สำคัญ

31
00:03:31,200 --> 00:03:33,040
‪มารวมกันได้ด้วยแนวคิดเดียวกัน

32
00:03:33,120 --> 00:03:36,280
‪นายคิดว่าตัวเองเป็นใคร
‪ถึงมาตั้งคำถามกับเรื่องนั้น

33
00:03:36,360 --> 00:03:39,280
‪ระหว่างใคร่ครวญแนวคิดเรื่องบาทหลวง
‪น้ำตาและการปล่อยอารมณ์

34
00:03:39,360 --> 00:03:43,040
‪ฉันก็นึกขึ้นได้ว่ามันไม่ได้เกี่ยวอะไร
‪กับเหตุผลที่ทำให้เรามาที่นี่

35
00:03:43,120 --> 00:03:45,160
‪ที่นี่คือศูนย์กีฬา ไม่ใช่โบสถ์

36
00:03:45,240 --> 00:03:48,040
‪มันมีเวทีมวยแทนแท่นพิธี

37
00:03:48,120 --> 00:03:49,520
‪และฉันรู้ว่าเรามาที่นี่

38
00:03:49,600 --> 00:03:52,040
‪เพราะอลิซหลงใหลการชกมวย

39
00:03:52,120 --> 00:03:55,440
‪แต่ฉันไม่คิดว่ามันเป็นที่ที่เคร่งขรึมพอ

40
00:03:55,520 --> 00:03:58,520
‪สำหรับเพลงสวดของบาทหลวง
‪ที่ควรจะทำให้ฉันร้องไห้

41
00:03:59,000 --> 00:04:02,200
‪เธอว่านี่เป็นที่ที่เหมาะจะให้คนมาร้องไห้ไหม

42
00:04:02,280 --> 00:04:03,560
‪ฉันรู้สึกว่าฉันต้องร้อง

43
00:04:03,640 --> 00:04:05,440
‪ตอนที่ฉันซื้อตั๋วรถไฟมาที่นี่

44
00:04:05,520 --> 00:04:08,360
‪นายไม่ได้ไปงานศพ
‪เพื่อร้องไห้อย่างเดียวสักหน่อย

45
00:04:08,440 --> 00:04:10,120
‪ซาราห์พูดถูก แน่ล่ะ

46
00:04:10,200 --> 00:04:12,160
‪มันยังมีเหตุผลอื่นที่เราไปงานศพ

47
00:04:12,240 --> 00:04:13,800
‪หรืองานศพบางงาน

48
00:04:13,880 --> 00:04:15,360
‪เราหวังว่าจะพบคำตอบ

49
00:04:15,440 --> 00:04:17,800
‪เราพยายามมองหาคำตอบมาตั้งแต่วันอังคาร

50
00:04:17,880 --> 00:04:19,840
‪ตั้งแต่ที่โทรศัพท์เริ่มดัง

51
00:04:19,920 --> 00:04:22,120
‪เราไม่รู้ว่าจะพูดอะไร ต้องใช้คำไหน

52
00:04:22,200 --> 00:04:24,400
‪เราจะตอบคำถามยังไง…

53
00:04:26,560 --> 00:04:27,800
‪เรากินไอติมได้ไหม

54
00:04:28,400 --> 00:04:29,840
‪ไม่เอาน่า นี่งานศพนะ

55
00:04:30,440 --> 00:04:33,200
‪ฉันเสนอไอติม ไม่ได้บอกให้ช่วยตัวเอง

56
00:04:33,280 --> 00:04:35,840
‪มันถือว่าไม่ให้เกียรติเหรอ
‪หรือว่าอลิซแพ้แล็กโทส

57
00:04:37,360 --> 00:04:40,440
‪คำถามไม่ใช่เรื่องนั้น
‪คำถามของเราลึกซึ้งกว่านั้น

58
00:04:42,800 --> 00:04:44,680
‪เธอทำทำไม

59
00:04:44,760 --> 00:04:47,960
‪มันต้องมีเหตุผลแน่ เรากินเพราะเราหิว

60
00:04:48,040 --> 00:04:50,120
‪เราหิวก็เพราะอดมื้อเที่ยง

61
00:04:50,200 --> 00:04:52,400
‪มันมีเหตุผล มีคำอธิบาย

62
00:04:52,480 --> 00:04:54,160
‪ต้องเป็นความผิดใครสักคนแน่

63
00:04:54,240 --> 00:04:56,920
‪คนเราต้องมีเหตุผลที่ฆ่าตัวตาย

64
00:04:57,520 --> 00:04:59,720
‪เธอต้องมีเหตุผลแน่

65
00:04:59,800 --> 00:05:03,360
‪โทษนะที่ฉันต้องเป็นคนบอกนาย
‪แต่มันไม่มีคำตอบง่ายๆ หรอก

66
00:05:03,440 --> 00:05:04,320
‪รู้อะไรไหม

67
00:05:04,400 --> 00:05:08,120
‪คนไม่เคยฆ่าตัวตายด้วยเหตุผลที่ชัดเจนหนึ่งข้อ

68
00:05:08,200 --> 00:05:09,400
‪แบบนั้นมันงี่เง่า

69
00:05:09,480 --> 00:05:11,720
‪ไม่ก็เป็นแค่คำโกหกเพื่อความเหมาะสม

70
00:05:11,800 --> 00:05:14,240
‪ในชีวิตจริงน่ะ เว้นแต่นายอยู่ในกระท่อม

71
00:05:14,320 --> 00:05:17,280
‪กระสุนนายหมด
‪และมีพวกไอซิส 40 คนบุกเข้ามาหา…

72
00:05:18,680 --> 00:05:22,280
‪แบบนั้นนายต้องระเบิดตัวเอง มันไม่มีทางเลือก

73
00:05:23,040 --> 00:05:25,960
‪แต่ถ้าเป็นสถานการณ์อื่นๆ ฉันไม่เคยเจอใคร

74
00:05:26,040 --> 00:05:27,800
‪ที่ฆ่าตัวตายด้วยเหตุผลง่ายๆ ข้อเดียว

75
00:05:28,640 --> 00:05:31,600
‪มันไม่มีสหสัมพันธ์แบบ "เอไปบี"

76
00:05:31,680 --> 00:05:33,480
‪มันมีก็แต่เหตุผลมากมายพัวพันเข้าด้วยกัน

77
00:05:33,560 --> 00:05:36,000
‪จนเจ้าตัวไม่สามารถทำความเข้าใจได้

78
00:05:36,080 --> 00:05:37,560
‪และคนอื่นๆ ก็ยิ่งไม่มีทาง

79
00:05:37,640 --> 00:05:38,640
‪หมายความว่าไง

80
00:05:38,720 --> 00:05:40,920
‪มันจะไม่มีคำตอบที่ช่วยให้เรา

81
00:05:41,000 --> 00:05:42,800
‪ไม่กลายเป็นบ้าไปได้ไงกัน

82
00:05:42,880 --> 00:05:45,560
‪มันบ้าบอที่เราไม่สามารถเข้าใจเหตุผล

83
00:05:45,640 --> 00:05:47,480
‪ในเมื่อเธอก็เป็นเหมือนกับเรา

84
00:05:47,560 --> 00:05:48,600
‪อลิซเป็นเพื่อนเธอนะ

85
00:05:48,680 --> 00:05:50,840
‪และฉันเองก็สนิทกับอลิซด้วย

86
00:05:50,920 --> 00:05:52,640
‪ใช่แหละ เรามันบ้ากันทั้งคู่

87
00:05:52,720 --> 00:05:55,040
‪และเราก็เอาแต่ไล่ตามกัน
‪โดยที่ไม่ยอมลงมือทำอะไร

88
00:05:55,120 --> 00:05:56,560
‪แต่เราก็สนิทกัน

89
00:05:56,640 --> 00:05:59,440
‪เธอไล่ตามนายแล้วแต่นายดันหนี

90
00:06:01,120 --> 00:06:02,760
‪ข้อแรกเลยนะ เธอจะไปรู้อะไร

91
00:06:02,840 --> 00:06:05,280
‪และสอง อาจจะจริงที่ฉันไม่ได้จีบอลิซสุดตัว

92
00:06:05,360 --> 00:06:07,400
‪แต่ยัยนั่นก็ไม่ได้ทอดสะพานให้ฉันเหมือนกัน

93
00:06:07,480 --> 00:06:09,280
‪ฉันไม่ได้วิจารณ์ ฉันเคารพเรื่องนั้น

94
00:06:09,360 --> 00:06:11,680
‪มันเสี่ยงที่จะเป็นฝ่ายเริ่มก่อน

95
00:06:11,760 --> 00:06:14,600
‪เราทั้งคู่ถึงได้ไม่เคยเริ่มเลย

96
00:06:14,680 --> 00:06:16,120
‪นายคิดอย่างนั้นจริงเหรอ

97
00:06:16,200 --> 00:06:18,400
‪ยัยนั่นพยายามมาเป็นร้อยๆ รอบแล้ว

98
00:06:18,480 --> 00:06:20,440
‪- อะไรนะ
‪- ให้ตายเถอะ

99
00:06:20,520 --> 00:06:23,160
‪เธอเอาแต่ชวนนายออกไปสูบบุหรี่

100
00:06:23,240 --> 00:06:25,120
‪ส่วนนายก็ตอบแต่ว่า "ฉันไม่สูบ"

101
00:06:25,200 --> 00:06:28,640
‪เธอขอให้นายเขียนการ์ตูนให้

102
00:06:28,720 --> 00:06:30,480
‪เพราะเธอหวังว่านายจะเปิดใจ

103
00:06:30,560 --> 00:06:32,640
‪แต่นายกลับส่งการ์ตูนสุดสยองบั่นทอนใจ

104
00:06:32,720 --> 00:06:34,320
‪เกี่ยวกับเด็กขัดขาไปให้เธอ

105
00:06:36,840 --> 00:06:38,040
‪ก่อนเธอจะออกจากโรม

106
00:06:38,120 --> 00:06:40,360
‪เธอพยายามโทรหานายทั้งวัน

107
00:06:40,440 --> 00:06:43,280
‪เธออยากบอกเรื่องทั้งหมดนี้กับนาย
‪ก่อนเธอจะกลับมาที่นี่

108
00:06:43,360 --> 00:06:46,360
‪แต่นายกลับหายไปตั้งสองอาทิตย์

109
00:06:46,880 --> 00:06:49,800
‪จะหลอกตัวเองก็เชิญแต่ช่วยให้มันมีขีดจำกัดหน่อย

110
00:06:51,840 --> 00:06:53,960
‪ฉันอึ้งไปเลย ฉันพูดอะไรไม่ออก

111
00:06:54,040 --> 00:06:56,320
‪ฉันพยายามทำความเข้าใจข้อเท็จจริงพวกนี้

112
00:06:56,400 --> 00:06:59,200
‪แต่ในหัวฉันมันเหมือนมีปรมาณูระเบิด

113
00:07:01,320 --> 00:07:03,000
‪มันน่ากลัวนะ

114
00:07:03,080 --> 00:07:06,200
‪การมองชีวิตตัวเองแต่กลับดูตัวเองไม่ออกเนี่ย

115
00:07:07,480 --> 00:07:10,240
‪ตลอดมานายเห็นมันเป็นหนังรักตลกโง่ๆ

116
00:07:10,320 --> 00:07:11,600
‪ที่ฮิวจ์ แกรนต์เล่น

117
00:07:12,080 --> 00:07:13,840
‪ซึ่งเล่าเรื่องคนขี้ลังเลสองคน

118
00:07:13,920 --> 00:07:16,400
‪ซึ่งจีบกันไปมาเป็นเวลานาน

119
00:07:18,640 --> 00:07:19,800
‪แต่ตอนนี้…

120
00:07:20,600 --> 00:07:23,240
‪นายเห็นไอ้โง่ที่เอาแต่หนีการเผชิญหน้ามา 20 ปี

121
00:07:23,320 --> 00:07:26,280
‪ซึ่งไม่ยอมรับผิดชอบอะไรเลยสักกระผีก

122
00:07:28,040 --> 00:07:30,280
‪ขาฉันไร้ความรู้สึก ความวิตกทำฉันเป๋

123
00:07:30,360 --> 00:07:31,760
‪ฉันเอาแต่เล่นบทนักสืบ

124
00:07:31,840 --> 00:07:36,120
‪ที่มองหาเหตุผลและแรงจูงใจ

125
00:07:36,200 --> 00:07:37,680
‪ทั้งที่ฉันคือฆาตกรต่อเนื่อง

126
00:07:37,760 --> 00:07:40,200
‪ซึ่งไปร่วมงานศพเหยื่อ

127
00:07:40,280 --> 00:07:42,240
‪ฉันรู้ว่าฉันไม่ได้ฆ่าเธอ

128
00:07:42,320 --> 00:07:44,760
‪แต่ตอนนี้ฉันคิดว่าฉันอาจทำให้เธออยากอยู่ต่อได้

129
00:07:44,840 --> 00:07:47,800
‪ถ้าฉันมอบบางอย่างให้เธอได้…

130
00:07:48,760 --> 00:07:50,160
‪พ่อเธอกำลังพูดอยู่

131
00:07:51,360 --> 00:07:54,440
‪อลิซเป็นเด็กผู้หญิงที่อ่อนไหวง่าย

132
00:07:54,520 --> 00:07:57,600
‪เธอมักซึมซับความเศร้ารอบตัวเข้ามาไว้ภายใน

133
00:07:57,680 --> 00:07:59,800
‪เธอไม่อยากใช้ประโยชน์

134
00:07:59,880 --> 00:08:02,440
‪จากคนที่อยู่รอบตัว

135
00:08:02,520 --> 00:08:04,480
‪เธอไม่อยากมีชีวิตแบบนั้น

136
00:08:05,080 --> 00:08:09,120
‪อาจเพราะแบบนั้น
‪เธอถึงหาที่ที่เป็นของเธอในโลกนี้

137
00:08:09,200 --> 00:08:11,000
‪แบบที่เรารับปากเธอไว้ไม่ได้

138
00:08:11,080 --> 00:08:14,480
‪เรารับปากเธอไว้
‪เพราะเราเชื่อว่ามันจะเป็นแบบนั้น

139
00:08:14,560 --> 00:08:17,680
‪อลิซอยากทำงานและช่วยเหลือผู้คน

140
00:08:17,760 --> 00:08:21,160
‪เธอรู้สึกพ่ายแพ้ตอนที่ต้องออกจากโรม

141
00:08:21,240 --> 00:08:23,040
‪เพราะไม่มีเงินจ่ายค่าเช่า

142
00:08:23,120 --> 00:08:26,640
‪เลยต้องย้ายกลับมาอยู่กับเราที่นี่

143
00:08:26,720 --> 00:08:29,800
‪เธอทรมานเพราะไม่อาจพึ่งพาตัวเองได้

144
00:08:32,720 --> 00:08:34,840
‪แต่อลิซเป็นมากกว่านั้น

145
00:08:34,920 --> 00:08:36,760
‪เธอเป็นมากกว่าความเจ็บปวดของเธอ

146
00:08:37,360 --> 00:08:39,400
‪อลิซเต็มไปด้วยความกระตือรือร้น

147
00:08:39,480 --> 00:08:41,560
‪เธอเป็นอาสาสมัครดูแลเด็กๆ

148
00:08:41,640 --> 00:08:44,800
‪และในช่วงปีสุดท้าย
‪เธอพบว่าตัวเองรักในการชกมวย

149
00:08:47,360 --> 00:08:50,920
‪ผมคัดค้าน ผมไม่เข้าใจว่าทำไมต้องชกมวย

150
00:08:51,000 --> 00:08:55,400
‪ผมไม่อยากให้ลูกสาวต้องถูกชกหน้า

151
00:08:56,760 --> 00:09:00,520
‪แต่เธอก็บอกว่าในชีวิตของเรา
‪เราต้องถูกชกหน้าวันยังค่ำ

152
00:09:00,600 --> 00:09:04,320
‪เธออยากรู้วิธีรับหมัดพวกนั้นและตอบโต้กลับ

153
00:09:04,400 --> 00:09:08,120
‪เธออยากเติบโตไปแบบมีรอยแผลเต็มใบหน้า

154
00:09:08,200 --> 00:09:11,680
‪มากกว่าจะมีใบหน้าเป็นตุ๊กตาที่ไม่แก่ชราลงเลย

155
00:09:12,920 --> 00:09:16,480
‪มวยกลายเป็นสิ่งที่ช่วยชีวิตเธอไว้อยู่ช่วงหนึ่ง

156
00:09:17,360 --> 00:09:20,360
‪ลูกสาวเราไม่ใช่เหยื่อ

157
00:09:20,440 --> 00:09:24,840
‪เธอเป็นนักสู้ เหมือนเราทั้งครอบครัว

158
00:09:26,120 --> 00:09:28,320
‪เธอเจ็บมาเยอะ

159
00:09:28,920 --> 00:09:31,240
‪แต่เธอเป็นมากกว่านั้น

160
00:09:31,320 --> 00:09:34,280
‪ชีวิตเธอเป็นมากกว่านั้น

161
00:09:34,800 --> 00:09:36,880
‪คำพูดช่างซึ้งใจ แต่ช่างแม่งเถอะ

162
00:09:36,960 --> 00:09:39,520
‪สมองฉันถูกตั้งค่าให้อยู่กับความคิดที่ว่า

163
00:09:39,600 --> 00:09:40,680
‪"มันเป็นความผิดฉันทั้งนั้น

164
00:09:40,760 --> 00:09:43,720
‪ทั้งเรื่องพระเยซูถูกตรึงกางเขน
‪ไปจนถึงเวิลด์เทรดถล่ม"

165
00:09:44,240 --> 00:09:46,720
‪คำพูดของซาราห์ก้องอยู่ในหัวฉัน

166
00:09:46,800 --> 00:09:48,520
‪และฉันอยากจะพูดว่า…

167
00:09:48,600 --> 00:09:51,200
‪บ้าบอทั้งเพ เธอกุเรื่องขึ้นมา

168
00:09:51,280 --> 00:09:54,480
‪แต่ฉันกล่อมตัวเองให้เชื่อไม่ลง

169
00:09:54,560 --> 00:09:57,960
‪ไม่เอาน่า ช่วยซื่อสัตย์กับความรู้สึกหน่อย

170
00:09:58,640 --> 00:10:01,720
‪ต่อให้เป็นพวกเยซูอิตก็ยังไม่กล้าทำแบบนั้นเลย

171
00:10:02,920 --> 00:10:04,600
‪ฉันต้องออกไปสูดอากาศ

172
00:10:04,680 --> 00:10:06,640
‪ฉันเอาแต่คิดว่าอลิซอาจจะยังอยู่ก็ได้

173
00:10:06,720 --> 00:10:09,800
‪ถ้าฉันยอมก้าวเข้าหาเธอแล้วพูดเอง

174
00:10:09,880 --> 00:10:12,000
‪เธออาจไม่ต้องเจอไอ้เส็งเคร็งนั่น

175
00:10:12,080 --> 00:10:13,920
‪บางทีถ้าฉันกล้ากว่านี้สักนิด

176
00:10:14,000 --> 00:10:15,440
‪ถ้าฉันเป็นคน

177
00:10:15,520 --> 00:10:17,800
‪ที่มอบเหตุผลให้เธออยู่ต่อ…

178
00:10:21,080 --> 00:10:23,080
‪พอสักทีได้ไหม

179
00:10:26,680 --> 00:10:27,800
‪หุบปากสักที

180
00:10:27,880 --> 00:10:29,960
‪มันเหมือนกับตอนที่นายเด็กๆ เลย

181
00:10:30,040 --> 00:10:32,680
‪นายคิดว่านายมีอำนาจเหนือทุกสิ่ง
‪นายจะทำอะไรก็ได้

182
00:10:33,240 --> 00:10:35,680
‪ก็เธอบอกว่าอลิซรอให้ฉันลุกขึ้นมาทำอะไร

183
00:10:35,760 --> 00:10:37,280
‪ฉันก็ต้องรู้สึกผิดสิ

184
00:10:37,360 --> 00:10:39,240
‪ฉันไม่ได้บอกว่าเธอฆ่าตัวตาย

185
00:10:39,320 --> 00:10:41,120
‪เพราะนายไม่อึ๊บเธอ

186
00:10:41,200 --> 00:10:42,840
‪ฉันแค่บอกความจริงนาย

187
00:10:42,920 --> 00:10:45,440
‪แต่ที่นายรู้สึกผิดเป็นเพราะนายมันเห็นแก่ตัว

188
00:10:45,520 --> 00:10:48,240
‪และนายอยากเป็นพระเอกของเรื่องนี้
‪แต่นี่ไม่ใช่หนังของนาย

189
00:10:48,320 --> 00:10:50,280
‪นายไม่เห็นต้องทำตัวงี่เง่าเลย

190
00:10:50,360 --> 00:10:51,680
‪นายเป็นเพื่อนเธอ

191
00:10:51,760 --> 00:10:53,920
‪บางที ณ จุดหนึ่ง เธออาจอยากเอากับนาย

192
00:10:54,400 --> 00:10:57,640
‪แต่จากนั้นก็อยากแค่กินไอติมกับนาย

193
00:10:57,720 --> 00:11:00,400
‪บางครั้งนายทำให้เธอหัวเราะ
‪และบางครั้งก็ทำให้เธอโกรธ

194
00:11:00,480 --> 00:11:01,640
‪นั่นคือมนุษย์

195
00:11:01,720 --> 00:11:04,320
‪นายไม่สามารถไปกำหนดว่าเธอจะอยู่หรือจะตาย

196
00:11:04,840 --> 00:11:07,440
‪การตัดสินใจเป็นของเธอ

197
00:11:07,520 --> 00:11:09,200
‪อย่างน้อยก็เหลือมันไว้ให้เธอได้ไหม

198
00:11:09,280 --> 00:11:10,960
‪โอเค ยกนี้ซาราห์ชนะ

199
00:11:11,040 --> 00:11:12,840
‪ฉันเชื่อเรื่องการกำหนดชีวิตตัวเอง

200
00:11:12,920 --> 00:11:15,080
‪ตอนนี้ฉันรู้สึกเหมือนเป็นคนเฮงซวยหลงตัวเอง

201
00:11:15,160 --> 00:11:17,480
‪และฉันก็ละอายกับความคิดตัวเอง

202
00:11:17,560 --> 00:11:20,600
‪สับสน อับอาย ลังเล ฉันเปลี่ยนหัวข้อ

203
00:11:20,680 --> 00:11:22,680
‪ซาราห์จะได้ดูไม่ออกว่าฉันสับสนแค่ไหน

204
00:11:22,760 --> 00:11:25,440
‪งั้นเรามาที่นี่ทำซากอะไร

205
00:11:25,520 --> 00:11:27,600
‪เราร้องไห้ไม่ได้ คำตอบก็ไม่มีให้

206
00:11:27,680 --> 00:11:30,360
‪เราจะเดินทางไปที่ที่ใกล้กว่านี้ก็ยังได้

207
00:11:31,920 --> 00:11:35,040
‪เราต้องมาที่นี่ เรามาจบเรื่องทั้งหมด

208
00:11:35,120 --> 00:11:36,320
‪เวลานายโดนแทงน่ะ

209
00:11:36,400 --> 00:11:39,000
‪การเย็บแผล ถึงมันไม่ได้ช่วยให้หายเจ็บ

210
00:11:39,080 --> 00:11:42,280
‪แต่มันก็ทำให้เลือดหยุดไหล
‪และเนื้อเยื่อก็จะเริ่มสร้างแผลเป็น

211
00:11:42,360 --> 00:11:44,000
‪เยี่ยม พูดแบบนักพยาธิวิทยากายวิภาค

212
00:11:44,080 --> 00:11:47,440
‪ฉันไม่เข้าใจว่าเราจะเดินทาง 400 ไมล์
‪เพื่อมาสร้างแผลเป็นทำไม

213
00:11:47,520 --> 00:11:50,200
‪แต่ฉันไม่มีแรงที่จะตอบ

214
00:11:50,280 --> 00:11:52,000
‪ฉันยังคงคิดถึง

215
00:11:52,080 --> 00:11:55,040
‪ทุกๆ ครั้งที่อลิซเข้าหาฉัน
‪แต่ฉันไม่เคยสังเกตตลอด 20 ปีที่ผ่านมา

216
00:11:55,120 --> 00:11:58,400
‪นายรู้ไหมว่าอลิซชอบฉัน

217
00:11:58,480 --> 00:11:59,360
‪รู้

218
00:12:00,280 --> 00:12:02,640
‪หมายความว่าไง ใครบอกนายกัน

219
00:12:02,720 --> 00:12:03,800
‪เธอบอกเอง

220
00:12:03,880 --> 00:12:07,080
‪วันนั้นที่นายไม่รับสาย
‪เธอโทรหาฉัน และเราไปนั่งเล่นด้วยกัน

221
00:12:07,160 --> 00:12:08,560
‪แล้วนายทำอะไร

222
00:12:08,640 --> 00:12:10,280
‪เรากินไอติม

223
00:12:10,360 --> 00:12:11,320
‪แล้วอลิซพูดอะไรบ้าง

224
00:12:11,400 --> 00:12:13,680
‪เยอะ เธอพูดไปสี่ชั่วโมงได้

225
00:12:13,760 --> 00:12:15,000
‪เธอต้องการที่ระบาย

226
00:12:15,080 --> 00:12:17,160
‪ฉันบอกเธอว่านายมันเฮงซวย กับฉันนายยังเมิน

227
00:12:17,240 --> 00:12:18,720
‪แต่เราก็ยังเป็นเพื่อนกันอยู่ดี

228
00:12:18,800 --> 00:12:20,200
‪แล้วทำไมไม่บอกฉันล่ะ

229
00:12:20,280 --> 00:12:22,600
‪ผ่านมาตั้งสองปีและตอนนี้เธอก็ฆ่าตัวตายแล้ว

230
00:12:22,680 --> 00:12:26,360
‪นายควรรับสายเธอ ฉันไม่ใช่ผู้ช่วยของนายนะ

231
00:12:26,440 --> 00:12:29,400
‪โอเค งั้นฉันก็เป็นคนเดียวที่ไม่รู้ห่าอะไรเลย

232
00:12:29,480 --> 00:12:32,960
‪ตอนที่ฉันแนะนำเธอให้นายรู้จัก
‪นายไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเรากิ๊กกัน

233
00:12:33,040 --> 00:12:35,600
‪หือ อลิซก็เป็นเกย์เหรอ

234
00:12:35,680 --> 00:12:38,640
‪แค่กึ่งๆ มันยังไม่พอ แต่ฉันหยวนๆ ได้

235
00:12:38,720 --> 00:12:40,000
‪หมายความว่ายังไง

236
00:12:40,080 --> 00:12:41,640
‪พวกเธอมีทะเลาะกันเพราะฉันไหม

237
00:12:41,720 --> 00:12:43,800
‪นี่แปลว่าฉันไปทำลายความสัมพันธ์…

238
00:12:43,880 --> 00:12:46,120
‪อย่าเป็นบ้าแบบนั้นขึ้นมาอีกสิ

239
00:12:46,200 --> 00:12:49,160
‪ที่ฉันบอกนายก็เพราะมนุษย์เราน่ะซับซ้อน

240
00:12:49,240 --> 00:12:50,840
‪พวกเรามีด้านที่ซ่อนอยู่

241
00:12:50,920 --> 00:12:52,920
‪พฤติกรรมที่ขับเคลื่อนด้วยเหตุผล

242
00:12:53,000 --> 00:12:54,760
‪ซึ่งคนข้างนอกมองไม่เห็น

243
00:12:54,840 --> 00:12:58,440
‪เราเห็นได้แค่ส่วนเล็กๆ ของสิ่งที่พวกเขาเป็น
‪ทั้งด้านในและด้านนอก

244
00:12:58,520 --> 00:13:01,000
‪และเราก็ทำอะไรได้น้อยมาก

245
00:13:02,360 --> 00:13:04,280
‪เราเป็นแค่ใบหญ้า จำได้ไหม

246
00:13:05,160 --> 00:13:07,960
‪ฉันสับสน
‪และฉันรู้สึกเหมือนเป็นคนเฮงซวยหลงตัวเอง

247
00:13:08,040 --> 00:13:11,120
‪ฉันรู้ว่าเรื่องใบหญ้านั่นมันจริง มันสมเหตุสมผล

248
00:13:11,200 --> 00:13:15,320
‪แต่มันไม่ได้ทำให้ใจสงบเหมือนเมื่อ 30 ปีก่อน

249
00:13:25,040 --> 00:13:26,360
‪ฉันมองดูรอบตัว

250
00:13:26,440 --> 00:13:29,840
‪และฉันคิดว่าเราเหมือนผ้าขี้ริ้วเก่าๆ มากกว่า

251
00:13:29,920 --> 00:13:32,440
‪ผ้าขี้ริ้วที่บางและเก่า

252
00:13:32,520 --> 00:13:34,480
‪เหมือนๆ กับชีวิตของเรา

253
00:13:40,560 --> 00:13:41,760
‪และเราก็โง่ด้วย

254
00:13:41,840 --> 00:13:44,880
‪เพราะเราเอาแต่เทียบชีวิตเรากับชีวิตของคนอื่น

255
00:13:44,960 --> 00:13:48,920
‪ซึ่งดูเหมือนจะตัดมาพอดีเป๊ะ เนี้ยบสวย

256
00:13:49,000 --> 00:13:51,880
‪แต่นั่นอาจเป็นเพราะเรามองพวกเขาจากที่ไกล

257
00:13:51,960 --> 00:13:55,600
‪เราจ้องมองเศษกระดาษไร้ความหมายเหล่านี้…

258
00:13:58,520 --> 00:14:01,360
‪ซึ่งไม่ได้ถูกตัดเป็นรูปร่าง
‪อย่างที่เราคิดว่าพวกเขาจะเป็น

259
00:14:03,920 --> 00:14:05,560
‪ถ้านักบุญปีเตอร์ปรากฏตัว

260
00:14:05,640 --> 00:14:08,920
‪และถามถึงรูปร่างของผู้คนในชีวิตฉัน…

261
00:14:09,000 --> 00:14:11,640
‪ฉันคงคิดว่านักบุญปีเตอร์ถามอะไรพิลึกเป็นบ้า

262
00:14:11,720 --> 00:14:13,000
‪(การสอบปากเปล่าวันนี้)

263
00:14:13,080 --> 00:14:14,200
‪ฉันคงตอบไป…

264
00:14:14,280 --> 00:14:16,720
‪มันมีรูปร่างของผู้หญิงที่อยากเป็นครู

265
00:14:16,800 --> 00:14:20,640
‪เธอใช้ชีวิตไล่ตามความฝันนั้น
‪และเธอก็ตัดไปตามเส้นนั้น

266
00:14:20,720 --> 00:14:23,560
‪แต่ตอนนี้ชีวิตเธอกำลังละลายในมือเธอ

267
00:14:23,640 --> 00:14:26,600
‪วันแล้ววันเล่า ในออฟฟิศเฮงซวยนอกเมือง

268
00:14:26,680 --> 00:14:29,520
‪ที่เธอต้องคอยเอากาแฟมาเสิร์ฟ
‪คนที่ไม่ได้รู้ชื่อเธอด้วยซ้ำ

269
00:14:33,800 --> 00:14:36,160
‪มันมีรูปร่างของคนคนหนึ่ง
‪ที่ชีวิตติดริมปากเหวตลอด

270
00:14:36,240 --> 00:14:38,400
‪และมีดาบของดาโมเคลสลอยเหนือหัว

271
00:14:38,480 --> 00:14:40,480
‪และถ้าเขามีไฟฟ้าใช้

272
00:14:40,560 --> 00:14:43,080
‪นั่นเป็นเพราะเขามือขึ้นตอนเล่นโป๊กเกอร์

273
00:14:43,160 --> 00:14:46,000
{\an8}‪หรือไม่ก็เพราะผู้เล่นอีกคนเล่นห่วย

274
00:14:49,680 --> 00:14:51,800
‪บางทีฉันคงตอบนักบุญปีเตอร์ไป…

275
00:14:51,880 --> 00:14:54,320
‪ฉันไม่รู้ว่าศึกนี้ยังดำเนินอยู่

276
00:14:54,400 --> 00:14:55,640
‪หรือว่ามันจบไปแล้ว

277
00:14:55,720 --> 00:14:58,600
‪และเราก็พบว่าเราสามารถมีชีวิตรอด
‪ถึงแม้รูปร่างเรารุ่งริ่งดูไม่จืด

278
00:14:58,680 --> 00:15:00,360
‪โดยที่เรายอมรับว่าเราจะไม่ได้อยู่

279
00:15:00,440 --> 00:15:03,120
‪ในทีมกระดาษเนี้ยบสวย

280
00:15:06,360 --> 00:15:08,680
‪แต่เราก็ยังสามารถนั่งเบียดเสียดกันรอบกองไฟ

281
00:15:08,760 --> 00:15:10,480
‪และระลึกว่าถึงยังไง

282
00:15:10,560 --> 00:15:12,880
‪กระดาษก็ยังสามารถทำให้เราอบอุ่น

283
00:15:23,640 --> 00:15:25,680
‪ซึ่งบางครั้งแค่นั้นก็เพียงพอ

284
00:15:30,040 --> 00:15:31,280
‪และบางครั้งก็ไม่

285
00:15:44,280 --> 00:15:45,440
‪พวกคุณมาจากโรมใช่ไหม

286
00:15:45,520 --> 00:15:49,040
‪แม่ของอลิซอยากให้พวกคุณกลับเข้าไป
‪มีบางอย่างที่พวกคุณอาจจะชอบ

287
00:16:05,400 --> 00:16:09,960
‪เราไม่รู้ว่าอลิซจะต้องการอะไรสำหรับวันแบบนี้

288
00:16:10,040 --> 00:16:13,240
‪แต่เรารู้ว่าเธอภูมิใจในตัวเด็กๆ ที่เธอดูแล

289
00:16:13,320 --> 00:16:16,480
‪และเด็กๆ ก็ภูมิใจในตัวเธอ

290
00:16:16,560 --> 00:16:20,120
‪เพราะงั้นเราถึงได้ยังชอบฟังเสียงของพวกเขา

291
00:16:22,120 --> 00:16:24,240
‪มาเร็ว เด็กๆ

292
00:16:24,320 --> 00:16:28,040
‪อลิซ เล่านิทานเรื่องเจ้าชายให้ฟังหน่อย

293
00:16:28,120 --> 00:16:31,680
‪ได้สิ แต่ทุกคนต้องเงียบก่อน

294
00:16:31,760 --> 00:16:35,560
‪นี่คือเรื่องราวของเซต้า
‪เด็กที่ไม่อยากให้ถึงตอนเช้า

295
00:16:35,640 --> 00:16:38,360
‪เพราะในคืนก่อนหน้า แม่ได้บอกเขาว่า…

296
00:16:38,440 --> 00:16:41,880
‪พรุ่งนี้ลูกจะต้องไปซื้อนม

297
00:16:41,960 --> 00:16:44,240
‪แล้วใครล่ะที่อยู่ใกล้ๆ ร้าน

298
00:16:44,320 --> 00:16:47,400
‪เจ้าชายขัดขา

299
00:16:47,480 --> 00:16:50,160
‪ใช่แล้ว เจ้าชายขัดขา

300
00:16:50,240 --> 00:16:52,840
‪ทุกคนรู้ว่าเขาอันตราย

301
00:16:52,920 --> 00:16:55,400
‪ไม่มีใครอยากไปที่ร้าน

302
00:16:55,480 --> 00:16:57,840
‪เวรุสก้าแฟนของเซต้าบอกเขาว่า…

303
00:16:57,920 --> 00:17:00,040
‪ถ้าเธอตาย ฉันขอกระต่ายเธอได้ไหม

304
00:17:01,640 --> 00:17:04,240
‪- เช้าวันต่อมา…
‪- เรื่องสนุกนะ

305
00:17:04,320 --> 00:17:05,840
‪เซต้ากลับไม่เจอใคร

306
00:17:05,920 --> 00:17:08,080
‪บางทีเจ้าชายอาจจะป่วย

307
00:17:08,160 --> 00:17:10,800
‪ไม่ ทันใดนั้น เงาก็ปรากฏขึ้นพร้อมขายาว

308
00:17:10,880 --> 00:17:13,280
‪เรากินไอติมกันไหม

309
00:17:13,360 --> 00:17:14,640
‪เจ้าชายมา

310
00:17:14,720 --> 00:17:18,560
‪เจ้าแมวหางกุดรีบวิ่งหนีเพื่อที่จะได้ไม่สะดุด

311
00:17:19,080 --> 00:17:23,000
‪เซต้าพยายามข้ามถนน
‪แต่เขาทำไม่ได้ มันเกิดอะไรขึ้น

312
00:17:23,080 --> 00:17:24,760
‪เขาสะดุดล้ม

313
00:17:24,840 --> 00:17:25,960
‪มันเกิดขึ้น

314
00:17:26,040 --> 00:17:29,040
‪เขาล้มเหมือนกระสอบมันฝรั่ง ทุกคนเห็นเขา

315
00:17:29,960 --> 00:17:32,240
‪เขาเจ็บไหม

316
00:17:32,320 --> 00:17:33,760
‪นิดหน่อย แต่เดี๋ยวมันจะดีขึ้น

317
00:17:33,840 --> 00:17:37,240
‪เข่าเขาเลือดออกไหม

318
00:17:37,320 --> 00:17:40,360
‪นิดหน่อย แต่พอวันต่อมา
‪มันก็กลายเป็นแผลเป็นแล้ว

319
00:17:40,440 --> 00:17:44,120
‪อลิซ เมื่อไหร่แผลเป็นจะหาย

320
00:17:44,200 --> 00:17:45,880
‪แผลเป็นไม่มีวันหาย

321
00:17:45,960 --> 00:17:49,040
‪มันเหมือนเหรียญรางวัล
‪ที่ใครก็เอาไปจากเธอไม่ได้

322
00:17:50,640 --> 00:17:54,840
‪เมื่อเซต้าโตขึ้นและเขาไม่กลัวเจ้าชายอีกแล้ว

323
00:17:54,920 --> 00:17:58,360
‪เขาจะจดจำได้ว่าเขาได้ผ่านการผจญภัยมากมาย

324
00:17:58,440 --> 00:18:00,560
‪ที่เขาล้มและลุกขึ้นมาใหม่

325
00:18:01,400 --> 00:18:03,640
‪ทำไมแผลเป็นถึงไม่หายล่ะ

326
00:18:03,720 --> 00:18:05,120
‪เพราะมันเป็นแผลเป็นไง

327
00:18:05,200 --> 00:18:07,520
‪ถึงล้างมันก็ไม่หลุด

328
00:18:08,040 --> 00:18:11,120
‪มันน่ากลัว แต่มันก็เป็นสิ่งที่ดี

329
00:18:15,720 --> 00:18:16,720
‪มันคือชีวิต

330
00:18:56,880 --> 00:19:00,360
‪(หากคุณหรือคนที่คุณรู้จัก
‪กำลังเผชิญกับความคิดที่จะฆ่าตัวตาย)

331
00:19:00,440 --> 00:19:03,760
‪(เข้าถึงแหล่งข้อมูลเพื่อรับมือวิกฤตได้ที่
‪www.wannatalkaboutit.com)

332
00:19:15,240 --> 00:19:16,280
‪ฉันจะไปเดินเล่น

333
00:19:16,840 --> 00:19:17,960
‪สงบศึกกัน

334
00:19:18,040 --> 00:19:20,280
‪แค่วันนี้นะ ตกลงไหม

335
00:19:20,360 --> 00:19:21,920
‪มันเกิดขึ้น

336
00:19:22,000 --> 00:19:23,120
‪อือ

337
00:19:24,600 --> 00:19:25,560
‪ไอ้งี่เง่า

338
00:19:25,640 --> 00:19:28,520
‪- ไหนว่าสงบศึกไง
‪- เริ่มตอนนี้

339
00:21:03,520 --> 00:21:08,280
‪คำบรรยายโดย วรพล ถาวรวรานนท์