To historia inspirowana życiem.
Jednak postaci i wydarzenia zostały zmyślone.
Wszelka zbieżność jest przypadkowa.
Tak?
Szukam Maríi de los Ángeles Ortegi.
To pani?
Tak, a kto pyta?
Przyniosłem zawiadomienie z archiwum notarialnego.
Żegnam.
Czekam, Sally.
Wykrztuś to.
Mówił, że się rozwiódł.
W tych bananowych republikach to nielegalne.
Każdy dzieciak to wie.
Ta jego wiza jest gówno warta.
Trzeba dobrego zawodnika, by wkręcić się do świata boksu.
Obiecującego.
A nie przeżytku.
Ringo to nie przeżytek.
Boli go dłoń.
Wciąż pamiętam pierwszego Mustanga.
W przyczepie. A ty?
Durne gliny jechały z Lyon, a my przestawialiśmy ją do Storey.
Istne podchody.
A jak tamci tirowcy nazywali nasze pierwsze dziewczyny?
Sodoma i Gomora.
Przywiozłem je aż z Meksyku.
Obie z ryjami jak małpy.
Ale się powodziło.
Tobie z dziewczynami...
- mnie z klientami. - Joe.
Nie wtrącaliśmy się.
- Do czego zmierzasz? - Sally.
Zostaw go mnie.
Ja go przywiozłem.
I ja go wygonię.
Ty się nie mieszaj.
Już się wmieszałam.
Pół na pół, pamiętasz?
Kontrakt stwierdza, że to ja jestem jego managerką.
Dokończymy, gdy wrócę z Sycylii.
Spotkanie z Bonannami jest teraz najważniejsze.
Odwiedzę brata.
Niech zobaczy, czego się dorobił mały Giuseppe.
Przywieź dobrą kawę.
Dobrze.
Wrócę na wielkie otwarcie.
Do tego czasu pilnuj, żeby Bonavena i ten jego kumpel
nie zjebali nic więcej.
Tak samo siostra Gretzky.
Kapewu?
Kapewu.
IV: 100 DOLARÓW ZA 30 MINUT
Witam, siostro.
Może podwieźć?
Nie, dzięki. Jadę niedaleko.
- Na pewno? - Na pewno. Dziękuję.
Co to znaczy?
Co robisz? Nie!
Zostaw mnie! Zostaw!
Ratunku!
Puszczaj, draniu!
Zostaw mnie!
Spłoniesz w piekle!
Wypuśćcie mnie!
Zadbaj, żeby nie głosowali na nie.
Przejedziemy się.
Ty sukinsynu!
Boże!
Wypuśćcie mnie! Wypuśćcie!
Drodzy państwo, pan Muhammad Ali odmówił właśnie wstąpienia do armii USA.
Nie chcę gadać o boksie, religii i poborze.
Nawet o pogodzie.
- Z prasą też nie? - Nic nie powiem.
- Bez komentarza i tyle. - Podoba się panu w Houston?
Palant.
Kanasta.
Za łatwo, Oscarze.
Nudzi mnie już to wygrywanie.
Ten czarny ma rację.
Po co miałby walczyć w wojnie tak daleko od domu,
na innym kontynencie?
Bo kraj go potrzebuje.
Kraj?
Jankesi nie cierpią czarnych. Jaki kraj?
Wysyłają ich na front, żeby zginęli, jak Latynosów.
Nie chrzań. Jebani imperialiści i sukinsyny.
Nie leci, bo się boi. Sra w gacie.
Zmyślił bajeczkę, że się nie zgadza,
ale tak na serio się boi.
Wiesz co, Titi?
Guzik wiesz, tylko powtarzasz jankeskie gadanie,
jak wszystkie te tumany.
Wolę być tumanem niż zasranym peronistą, jak ty.
Ejże, Oscar.
Wiesz, co myślimy w moim domu.
Ojciec umarłby drugi raz, gdyby cię słyszał.
To moja koszula.
Ściągaj moją koszulę.
Chcesz ją?
W porządku.
Bierz, kurwa.
Wiesz, gdzie możesz ją sobie wsadzić?
Nie mieszkasz tu, ćwoku.
Jesteś tu, bo żona wykopała cię z domu.
Titi.
- Słucham, mamo? - Jesteś niespokojny.
- Za co się tak obraża? - Za tego „zasranego peronistę”.
Zaczynasz z nim, tak jak z całym światem.
Wiesz, o co mi chodzi.
Spójrz na siebie.
Idź i zrób, co należy.
Wisisz mi pięć patyków.
„NIE ROZUMIEJĄ, ŻE MOJE ŻYCIE JEST JAK FILM.
SĄ DOBRZY I ŹLI. JA CHYBA NALEŻĘ DO TYCH DRUGICH”.
Przepraszam panią, czy to 9B?
Głupi jesteś, wiesz?
No wiem.
Coś ty sobie myślał?
Wyszliśmy na głupków.
Wszyscy. Ja, Tito i cała reszta.
Zrób tak jeszcze raz, to cię rozjadę.
- Dotarło? - Doskonale.
Ktoś chce ci coś powiedzieć.
Palant z ciebie, tato.
Wiem, skarbie.
Dlatego przyszedłem przeprosić.
Ile ci zapłacili za tę durną scenkę?
Tyle?
BUENOS AIRES – NOWY JORK
BONAVENA kontra KANADYJCZYK (25,700 DOLARÓW NAGRODY)
NOWY JORK, ROK 1966
Chodźcie!
Oscar, dosyć!
Tito, wyluzuj. Dziś ja stawiam.
Trzymam potwora na wodzy. Bez obaw, nie pogryzie.
Wystarczy.
Casanova dalej cię niepokoi?
Wygraliśmy i trzeba to oblać.
- Zdrowie. - Zdrowie.
- Tak, mistrzu. - Zdrówko!
- Zdrowie. - Jak to mówią.
Czegoś się nauczył.
- Za mistrza. - Za mistrza.
Nie jestem pewien co do „mistrza”,
ale z tego, co słyszę, może już niedługo.
Co słyszałeś?
Chcą odebrać Alemu tytuł.
To fatalnie. Chciałem się z nim pobić.
Czekaj, niech dokończę.
Światowy Związek Bokserski urządza turniej.
Ośmiu najlepszych bokserów zawalczy o jego tytuł.
A ty – do nich należysz.
Wkręcasz mnie.
- Zdrowie. - Zdrowie.
- Jak to wygląda? - Będą cztery walki.
Zmierzysz się w Niemczech z mistrzem Europy.
To ty i Niemiec.
I trzy inne walki.
Zwycięzcy tych czterech
stoczą potem między sobą jeszcze dwie.
Nadążasz?
Streszczaj się, Tito. Z iloma mam się pobić?
Z trzema.
Jeśli wygrasz trzy kolejne walki, będziesz mistrzem wagi ciężkiej.
Co ty na to?
Oj, trzeba znowu wypić.
- Zdrowie. - Trzy walki to pikuś.
- Trenuj, Oscar. - Przebiegnę się po tej kolejce.
Zostało ci trochę?
Kuzyni Alego.
Matko, co za kretyn.
Nie popisuj się.
Zatańczymy?
Za dużo wypiłam.
Dasz sobie radę.
A to?
Zostaw.
- Zdrowie. - Zdrowie.
Chodź.
- To była tona whisky. - No.
Uwaga.
Powoli.
Ściągnij.
Tak?
Ciągnij.
Wyrzuć je, Ringo.
Nie mogę tańczyć w tych babciowych butach.
Spójrz na moje stopy.
Gorąco mi.
Tak lepiej.
Joe?
To ty?
Ringo, masz chwilę?
To miło, że dbasz o Sally.
Zwróciłeś jej coś, co straciła.
Ostatni raz była taka wesoła...
dwanaście lat temu, gdy zacząłem tu pracę.
Miała znajomego.
Tańczył z nią i tak dalej. Równy gość.
Dostałem telefon pewnego ranka.
Mieli wypadek.
Nie mogliśmy czekać na karetkę.
To ja wyciągałem jej nogę z wraku.
Takie poparzenia nie mogą się zagoić.
Spójrz.
Sally też ma takie.
Vinnie. To tylko parę kolejek.
Nie dramatyzuj tak.
Słuchaj.
Równy z ciebie gość.
Ale Sally to moja szefowa.
Przyjaciółka.
Jest dla mnie jak matka.
I babcia dla mojego syna.
Mogę ci ufać?
Co się stało?
Jego szyja.
Zostawiłem go na dworze...
i tamte psy...
Nie dam rady.
Spokojnie.
Zaraz wsiadam do samolotu.
RINGO LECI DO NIEMIEC
Lecę do Niemiec, świetnie wytrenowany i ważąc 94 kilo.
Chyba z tą wagą zmierzę się z Niemcem.
Spokojnie, zostanę mistrzem.
Dam wam powód do świętowania.
Dobry wieczór, gratuluję, pa, pa.
46, 47, 48.
Dobrze!
Tak, świetnie. W tułów.
Jak masz spudłować, to teraz.
Dobra robota.
Dobrze, Titi.
- Podobało się? - Chyba umie się bić.
Palancie.
Zróbcie kupę zdjęć.
Dobrze, że jestem najładniejszy w Argentynie.
- A Carlos? - Carlos to dzikus. Nie porównuj nas.
Spójrz na tę cerę, tę twarz.
Włoska krew.
- Chodzą za tobą wszystkie babki. - To niech staną przede mną.
Chyba że wolą od tyłu!
O gustach się nie rozmawia.
Chcesz coś przekazać Argentyńczykom?
Tak, argentyńskiemu konsulowi w Niemczech.
Dzięki za tabliczkę
i zezwolenie na wyjazd z kraju w razie zatargów z policją.
- Jakich? - Gdybym zabił Niemca.
Trenował cały dzień.
Jest pewny siebie.
Siedzimy w hotelu.
A tobie co?
Wnerwia mnie ten obraz.
Ten?
Nie, drugi.
Proszę.
Już.
Oba.
Tak lepiej?
Weź się nie wydurniaj.
Co jest?
Tito przywiózł mnie na to zadupie.
Niemcy tu nie trenują.
Było jechać do Frankfurtu.
- Kto mnie tu zobaczy? - Jak to?
Są ludzie z radia, z telewizji, od nas...
Wiem, że pokażą walkę.
Ale co z otoczką?
Sam mi tłumaczyłeś.
Przebieraj się, jestem głodna.
Już.
Słuchaj, musieliśmy tak zrobić.
Czego byś chciał? Tutejsi kładą się o szóstej.
Nawet twój przeciwnik.
Ubieraj się, ja też zgłodniałem.
Co z nim?
Coś z prasą. Nie przejmuj się, znam go.
Chodźmy, bo oddadzą nasz stolik.
Idziemy jeść czy nie?
Idźcie, potem dołączę z Pedrem.
Jak wczoraj spałeś?
Widziałeś gwiazdy?
BONAVENA kontra NIEMIEC (45,320 DOLARÓW NAGRODY)
- Leży, dobrze! - Brawo, Oscar!
Parę ciosów w słabszą stronę!
Choć to za mało, żeby go znokautować...
„Niniejszym zawiadamiamy panią o unieważnieniu małżeństwa pomiędzy
Maríą de los Ángeles Ortegą i Oscarem Natalio Bonaveną,
zawartego w salonie sukni ślubnych”...
To już nieistotne.
Małżeństwo – unieważnione.
I?
Tak sobie wyobrażałeś Reno?
Wyobrażałem sobie, że zarobię.
Biedaczka puścili z torbami.
Torbami?
Tak się mówi, gdy ktoś jest bez kasy.
Ringo Bonavena nigdy nie zostanie bez kasy.
Ile zarabiają te z Mustanga?
Zaczniesz się puszczać?
Każę temu tutaj.
Sto dolców za pół godziny, orgie po 500.
A Mustang zawsze zgarnia połowę.
Sto lasek na noc...
do tego chlanie, automaty i poker...
i sprowadzają jeszcze 40 panienek.
Sally to postawiła interes.
Ta sama Sally, której wpadłeś w oko.
Co ty gadasz.
Mogłaby być moją matką.
Ale nie jest.
Co to?
Trzeba uczcić to, że już nie jesteśmy parą.
To też się oblewa, co nie?
Impreza rozwodowa.
Nie biorę tego draństwa.
To nic.
Najpierw otwórz usta.
I powoli rozetrzyj go na podniebieniu.
Jakbym lizał klucz.
Zatańczę dziś w Mustangu ostatni raz!
Goła!
Napisy: Piotr Kacprzak