To historia inspirowana życiem.
Jednak postaci i wydarzenia zostały zmyślone.
Wszelka zbieżność jest przypadkowa.
BONAVENA kontra ELLIS (70,000 DOLARÓW NAGRODY)
Po wspaniałym występie w Niemczech,
Bonavena przegrywa starcie z Amerykaninem, Jimmym Ellisem,
którego mocne ciosy powaliły Bonavenę trzykrotnie,
w tym raz podczas ostatniej salwy.
Bonavena traci tym samym szansę
na zawalczenie o tytuł mistrza świata wagi ciężkiej.
„BÓG UCZYNIŁ MNIE BOKSEREM. A MOŻE BARDZIEJ MATKA.
BOGA NIE ZNAM, ALE MAMĘ TAK. TO NAJLEPSZA KOBIETA NA ŚWIECIE”.
Witaj w moim zakątku świata.
Tu jest mój pokój.
Ringo, możesz spać u Joego.
Twój jest trochę dalej.
Dobra.
Bierz.
Kurwa mać.
Jeśli w nocy usłyszysz kojoty,
spokojnie.
Podchodzą pod drzwi, ale nie włażą.
Wlazły tylko raz.
Lepiej zamykaj drzwi.
POSZEDŁEM ZE STARSZĄ NA ZAKUPY.
KAWA ZAPARZONA. ENRIQUE
V: FORSA, FORSA, FORSA
Halo.
Cześć.
Patrzcie, kto to.
Jak leci?
Chyba dobrze.
- A u ciebie? - Fajnie w tych górach.
Nogami byś się nakrył, gdybyś zobaczył ich dom.
A jak boksowanie?
- Idzie. - Dokąd?
Szukam przeciwników.
W Argentynie też ich brakowało.
Szkoda, że nie masz brata bliźniaka, co?
Wyobrażasz to sobie?
Jeden w Buenos Aires, drugi w Madison.
Miałbyś miliony.
Słuchaj no, milionerze.
Kiedy zamierzasz wracać?
Wkrótce.
Zawalczę o tytuł... albo dużą nagrodę.
Nic pomiędzy.
Matka już dopytuje.
Dzieciaki też. Wszyscy się martwią.
Wrócę, jak tylko wygram. Od razu.
To Titi?
Matka.
- Powiedz, że wszystko gra. - Daj.
- Rozmawiam. - Dawaj.
Cześć.
Cześć, mamo.
Nie rozmawiasz ze mną?
Nie, nie.
To nie tak.
- Jak się zachowujesz? - Dobrze. Jestem grzeczny.
Gotujesz?
Jak zawsze.
Odwiedzają mnie twoi bracia i dzieci.
Pilnuj, żeby mały Ringo jadł zdrowo, co?
U babci może jeść, co chce.
- Kiedy wracasz? - Niedługo.
Czyli kiedy?
Za chwilę mam walkę z Alim.
Spadaj stamtąd.
Co?
Spadaj. To koniec.
Po co ciągle okładasz się z synami innych matek?
Pozwól mi zostać mistrzem świata.
Inaczej nie umrę w spokoju.
Ambitne dziecko rodziny.
Nie chcę stać w miejscu.
Stojąca woda się psuje, jak wiesz.
Poeta się odezwał.
- Dobrze. - Dobrze, mamo.
Trzymaj się, Titi. Uważaj na siebie.
Ty też.
Szykuj ravioli na mój powrót.
Ale brzydkie te zabawki małego.
Jak ten królik nie śni mu się po nocach?
Palermo, pamiętaj.
Tam mieszkają sami mechanicy.
Kombinatorzy.
Wrócisz stamtąd goły.
Dużo kradną, bo łatwo tam zabłądzić.
Santa Fe, Juana B. Justo,
pociągi, autobusy, metro.
- Inwestujemy tam i cześć. - Słuchaj, lepsza jest Recoleta.
Forsa jest moja, więc robimy, co ja mówię.
Forsa, forsa, forsa.
Oscar, ktoś do ciebie. Typ gada po angielsku.
Tak?
Tak.
No, jasne.
Gadajcie ze mną.
Jestem bokserem, managerem, śpiewakiem i tak dalej.
Kto?
A, dobra.
Kiedy?
Tak, tak.
Oczywiście.
Dziękuję bardzo.
Kto dzwonił?
Oscar?
Nie powiesz mi?
Nie.
W Filadelfii panują ból i gniew.
Komendant policji, słynący z brutalności wobec Afroamerykanów,
ogłosił stan wyjątkowy,
aby nikt nie został aresztowany za zabójstwo Martina Luthera Kinga.
Mafia skorzystała z okazji, by poszerzyć działalność.
Zdaniem niektórych gangsterzy wprowadzili do świata boksu
ustawione walki i hazard.
Zwariowałeś.
Wiesz, w co się pakujesz?
W walkę z Frazerem.
Oberwał dwa razy. Do trzech razy sztuka.
Tak, w Madison.
Ale jechałbyś do Filadelfii: jego miasta, które obecnie płonie.
I?
Masz pojęcie, jak groźna jest filadelfijska mafia bokserska?
Myślisz, że dadzą ci wygrać? Że sędziowie nas nie wystawią?
To wygram przez nokaut.
Wróć do domu z plikiem pieniędzy,
ale nie ostrz zębów na tytuł.
Nie jesteś faworytem.
Lecisz ze mną czy nie?
Chciałbym, ale nie brałem udziału w organizacji
i nie chcę się zjawiać nieproszony.
Ja cię zapraszam.
Za późno.
Lecisz do Japonii.
Z tym gnojkiem, co tylko robi uniki i nie wali.
Kiedy ta mała bitka?
Walka o mistrzostwo to „mała bitka”?
- Tak. Kiedy? - 12 grudnia.
Masz mi za złe, że ominie cię moja wygrana.
Przyznaj, że drażni cię, że sam się promuję.
Skoro jesteś taki mądry, po co ciągniesz mnie?
Nie wiem.
Może dlatego, że pisze się historia.
Patrzy na nas cały świat.
I że gdy pokażą narożnik Oscara Natalia „Ringo” Bonaveny,
chcę, by pokazali Tita Lectoure
u boku największego argentyńskiego boksera XX wieku.
Chyba dlatego.
Największego.
Ciągle gadasz o forsie. Wiesz, na czym byś zarobił?
Sprzedaj się za tyle, ile mówisz, że jesteś wart.
- Wszyscy się nachapiemy. - Nie zostawiaj mnie.
Nie teraz, gdy jestem tak blisko.
To proste, Oscarze.
Skoro umiałeś urządzić walkę sam, to leć sam.
Ty zdrajco.
Pedro, polecisz trzy tygodnie wcześniej.
Skończcie z tymi podchodami.
Wynajmiesz luksusowy hotel ze SPA, by Dorze się nie nudziło.
I z salą bankietową na urodziny Adrianity.
I załatwisz mi dwóch dobrych, ale nie za drogich sparing partnerów.
Uwielbiasz wydawać cudzą forsę.
Kiedy jest ta walka?
Brawo, Vicente.
Uważasz, bardzo dobrze.
Ty się tym zajmiesz.
Zadzwonisz pod ten numer i podasz się za Tita Lectoure.
Umówisz się na 10 grudnia.
- Pamiętaj. - Co ty knujesz?
Po co Vicente ma dzwonić, a Pedro lecieć? Nie znają angielskiego.
- Mieszkałem w Nowym Jorku. - Tak, no jasne.
- Cicho. - Typowy kumpel mistrza. Milcz.
Przestańcie.
Odnów sobie paszport, Pochita, bo też lecisz.
Słuchajcie no.
Jeśli pójdzie zgodnie z planem,
najpierw zostanę mistrzem,
a potem stoczę walkę z Alim.
A potem...
zarobimy kupę kasy.
Forsa, forsa, forsa, forsa, forsa.
Dawaj, mamo!
Forsa, forsa, forsa!
Moja mama robi najlepszy makaron świata.
W dzieciństwie się jej przyglądałem.
I teraz...
jestem kucharzem.
- Twoja mama? - Tak.
Nazywa się Dominga.
Doña Dominga.
Wznieśmy toast.
Toast?
Za Doñię Domingę?
Za mamę.
Dobrze? Doña Dominga?
No.
Kike, chodź, zaraz jemy!
Pijaku jebany...
Tak, jakbym zapomniała.
To dlatego.
Dmuchnij mocno! Brawo!
- Kto chce tort, ręka w górę. - Ja.
- Dwie porcje.
Tu dwie i trzy.
A ciebie co ugryzło?
No co jest, kurwa?
Co to?
Ktoś mi wsunął pod próg.
- To od Adrianity? - Nie sądzę.
Jacyś dwaj śledzili mnie wczoraj przez dwie przecznice.
Śledzili?
Podjeżdżali, opuszczali szybę i na mnie łypali.
Na pewno? Nie wydawało ci się?
Nie wiem.
A jak nie mogę walczyć?
Jak to nie możesz? Co ty gadasz.
Może Tito miał rację, że są groźni.
Nie szalej, nie wiadomo. Wyluzuj.
Niech Dora i dzieci nie wychodzą z hotelu.
- Nie zabierasz ich? - Nie, niech siedzą w pokoju.
Świetny z ciebie kucharz. Załóż restaurację.
Wiem.
Od tak dawna nie paliłam trawki.
Dawniej paliłam często.
Uspokajała mnie i...
uśmierzała ból.
To dlaczego już nie palisz?
Bo nie robiłam tego sama.
A przestałam się spotykać z tym kolegą.
Joe nie pali?
Z tego, co wiem, tak.
Ale nie robimy razem wiele.
Jesteśmy wspólnikami.
Chodź.
Coś ci pokażę.
To drzewo z długą historią.
Wygląda bardzo staro.
W tym miejscu...
Joe zakopał swój pierwszy milion.
Pomóż!
Dawaj, Ringo!
Zamarzam.
Jutro...
wrócimy i zaczniemy kopać.
Pieniądze nie uciekną.
Według komisji, w zamieszkach życie straciły 23 osoby,
a setki odniosły rany.
Nasz naród dzieli się na dwie społeczności:
białą i czarną.
Osobne i nierówne sobie.
Niepokoje zeszłego lata przyśpieszyły ten ruch,
zaogniając wszystkie waśnie
i pogłębiając dyskryminację i segregację...
Nie mają alfajores.
Długo jeszcze?
Nie wiem, z godzinę.
Wyłącz, głowa mnie boli.
- Jak się masz? - Zastanawia się, czy to niespodzianka.
Codźmy na spacer.
Mam dość gnieżdżenia się w czterech ścianach.
Spacer dokąd?
Tu mamy wszystko, czego nam trzeba.
Dlaczego nie poszliśmy na walkę?
Chcę wyjść.
W mieście jest niebezpiecznie.
A ty kto, detektyw?
- Co jest, Vicente? - Nic.
Oscar prosił, żeby na was uważać.
A co się stanie?
Co to?
Oscar wyjął to spod drzwi.
Może Adrianita narysowała.
Tak myślisz?
Serio, tak uważasz?
Niekoniecznie.
Mówisz poważnie?
Rety, ile ma włosów. Ślicznie.
Mnóstwo włosów.
Jak ładnie.
W jakim kolorze będzie wnętrze koszuli?
Może być w tym.
Mówił, że mu grozili.
I śniło mu się, że stało się coś złego.
Nie wiem, co ci powiedzieć.
To my mamy koszmar z nim.
Będziesz robił wszystko, co mówi?
A w środku narysuję łóżko.
Świetny pomysł.
- Na żółto. - Na jaki kolor?
Zamknąć, kurwa, mordy!
Skupić się nie idzie.
Co jest, Oscar?
Wszystko gra?
Pytam o coś.
Co cię ugryzło?
Mamy jasność co do planu?
Tak, mamy.
Na bank?
Mamy jeszcze czas.
Zawsze mogę nas wycofać.
Jak to wycofać?
Zabiję go.
Spokojna głowa.
Wyłaź stamtąd! Wyłaź, Oscar!
Jazda!
Mocniej, kurna!
BONAVENA kontra FRAZIER (75,000 DOLARÓW NAGRODY)
Cofnij się!
Wstawaj!
Frazier wciąż napiera, ale Oscar odpowiada.
Obaj zawodnicy wciąż czekają na dzwonek.
Dawaj, Titi, dawaj!
Zasłaniaj się!
Tak, lej go.
Ruszaj się, cholera!
Ruszaj się, Oscar. Odsuń się!
Kurwa!
Jazda, Oscar!
Rusz się, Oscar, rusz się.
Nie!
Oscar, spójrz na mnie.
Oddychaj. Nie daj mu podejść.
Przechodź na lewo i już.
Nie przyjechaliśmy przerżnąć!
Ruszaj się, kurna!
Za dziesięć rund będziesz mistrzem!
Obaj są skrajnie zmęczeni.
Czekamy na decyzję. Wygrywa...
jednogłośną decyzją sędziów...
Joe Frazier!
Zdobywszy w Japonii tytuł mistrza świata,
Nietykalny jest witany w Argentynie przez zachwycony tłum.
Mistrz z Mendozy pokazał nam kolejną, doskonałą w każdym calu walkę.
Sztukę trafiania i nie dawania się trafić.
Towarzyszy mu jak zawsze przyjaciel i promotor,
znamienity Tito Lectoure.
Nietykalny! Mistrz świata!
Oscar?
Napisy: Piotr Kacprzak