และแม้ว่าเราจะเศร้าโศกที่เสียเธอไป
แต่เราสามารถมีความสุข ที่ได้รู้ว่าวิญญาณของเธอไปสู่สุคติ
ต่อไป พ่อขออ่านตอนหนึ่งจากบทให้พร
"พระเจ้าผู้สร้างสวรรค์และโลก คือผู้ช่วยเหลือเรา
- เฮ้ ลิซ - ไง ที่รัก
เป็นไงบ้าง
บ้าเอ๊ย ไม่รู้สิ ฉันโอเค
ฉันมาเคารพศพที่งานศพของมายา แต่…
พยายามให้พื้นที่กับทุกคนและไม่ทำตัวเด่นอยู่
เป็นไปไม่ได้หรอก
คุณเป็นผู้หญิงสูง 180 ที่เลิศมาก และแต่งตัวอย่างกับเค้กน้ำตาลหลากสี
วันนี้ฉันใส่สีดำล้วน แต่ชุดชั้นในสีเขียวสะท้อนแสง
มีลายงูเขมือบเสือตรงก้น เพราะฉันต้องเป็นตัวของตัวเอง
แหงอยู่แล้ว และคุณไร้ที่ติเลย
มีข่าวอะไรเพิ่มเติมไหม
อือ รายงานทางพิษวิทยาตรวจพบ แอลกอฮอล์กับซาแน็กซ์ในร่างกายเธอ
มีออกซีคอนตินด้วย
และเรายังไม่รู้ว่ามันเป็นอุบัติเหตุไหม พวกเขาอาจไม่มีวัน…
เวรละ นี่ ลิซ มีคนเห็นฉัน พวกเขาโบกมือเรียกฉันแล้ว
แกล้งทำเป็นว่าเธอไปหาคนอื่นที่นั่นสิ
ว่าไงนะ โอเค
คุณเงียบไปแล้วนะ
ทำอะไรแปลกๆ อยู่ใช่ไหม
ก็ใช่น่ะสิ
ตามนั้น
- รักนะ - รักด้วย
- เขาเป็นไงบ้างคะ - เธอก็รู้จักแก๊บบี้
เขาเข้มแข็งกว่าเราทุกคน
ไม่รู้สิ ผมก็ค่อนข้างเข้มแข็งนะ
โอ๊ย ขอทีเถอะ หัวใจคุณแทบไม่ทำงานแล้ว
ฉันต้องช่วยพยุงคุณลุกจากส้วมเมื่อเช้านี่เอง
ก็จริง ผมเบ่งอึจนหมดแรง
- ไบรอัน - ว่า
ทำไมวันนี้ถึงพาซัตตันมาที่นี่
วันนี้ตาฉันเป็นพี่เลี้ยง ฉันว่าจะไปบ้านคุณ
ไม่มีเหตุผล พยายามทำให้ชีวิตคุณง่ายขึ้น
แค่ผมทำตัวเป็นคนดีน่ะ
- ไม่เห็นใช่เลย - เขานี่แย่สุดๆ
แต่ใครสนล่ะ ฉันอยากกินหนูจังเลย
- ใช่ - อยากให้เธอทำงั้นกับผมจัง
พักหลังมานี้ไม่แตะเนื้อต้องตัวกันเลย
ถ้ารู้ว่าหมายถึงอะไร
ครับ แย่หน่อยที่ผมรู้ว่าอะไร
หมอบอกว่าคุณห้ามมีเซ็กซ์แปดสัปดาห์
"หกถึงแปด" โอเคนะ และผมนับมาแล้ว
คุณติดค้างท่าคุณอยู่ล่าง 16 ครั้ง หรือท่าคุณอยู่บนสี่ครั้ง
ชาตินี้ไม่แต่งงานดีกว่า
ดูรองเท้าจอร์แดนคู่จิ๋วนั่นสิ ชอบจัง
- ทุกคนคอยช่วย… - ดูนี่สิ
แมทธิวหารองเท้าผ้าใบกันใหญ่
- ขอบคุณทุกคนมากนะ - นั่นสิ จริงด้วย
ไม่จ้อจี้ ผมรักผ้าใบคู่ใหม่นี้มาก
มีแต่คนเข้ามาจีบผม
ผู้หญิงที่ร้านกาแฟจ้องผมไม่หยุดเลย
(แอนเจลา)
หนูว่าเป็นเพราะคุณขโมยกาแฟเธอมา
ไม่ใช่ แอนเจลาคือชื่อที่ฉันใช้ในร้านกาแฟ
- ไม่จริง - จริงสิ
ผมเบื่อที่คนอื่นเรียกผมว่า "เบรน"
รู้ไหม แอนเจลาเหมาะกับคุณมากกว่า
จากนี้ไปเรียกเขาว่าแอนเจลาเถอะ
โดนใจไหม เบรน
ตอนผมยังหนุ่มและทำงานที่เบลวิว
เมื่อไรก็ตามที่สูญเสียใครไป
หัวหน้าผมจะเรียกเรามารวมกัน เราจะได้ทำความเข้าใจอารมณ์นั้น
แล้วเขาจะให้เราแต่ละคนพูด ว่าเราโชคดีแค่ไหนที่มีกันและกัน
โห คุณทำแบบนั้นจริงๆ เหรอ
เปล่า ผมแกล้งทำว่าต้องไปฉี่
แต่ผมจำความรู้ได้ว่าการมีสังคมแบบนั้น
ช่วยให้ผมผ่านมันไปได้
ฟังนะ ผมอ่านโน้ตทั้งหมดของคุณแล้ว
ไม่มีอะไรที่คุณทำได้ต่างไปจากนี้หรอก
ฉันรู้
เสียใจด้วยนะ ผมรู้ว่าคุณห่วงใยเธอจริงๆ
อือ ขอบคุณนะ คุณสนับสนุนให้ฉันสนิทกับคนไข้ให้มากขึ้น
แต่คุณไม่ได้เตือนว่ามันจะเจ็บปวดมากแค่ไหน ถ้าอะไรๆ มันลงเหว
ผมว่าไม่บอกก็รู้กันอยู่แล้ว
ขอแค่รู้ไว้ว่าเราเข้าใจดีว่าเรื่องนี้มันยาก
และเราอยู่ข้างๆ คุณ
ผมนี่แหละอยู่ข้างๆ คุณ
เห็นได้ชัดว่าพอลต้องไปเล่นบาส
ลูกชายคนโตสุดประหลาดของลิซหามาให้ นายก็แค่อิจฉา
ใช่ ผมเสียดายตลอดที่โยนรองเท้าพังๆ ทิ้ง
เอาละ สุภาพบุรุษ รู้สึกว่าการประชุมครั้งนี้จบแล้ว
นี่ ถ้าคุณต้องการเวลา ผมยินดีดูแลคนไข้ของคุณแทน
ขอบคุณ แต่ฉันทำไหว
- โอเค - ดีแล้ว กลับไปลุยต่อ
นี่คือวิธีที่เราให้เกียรติคนที่เราสูญเสียไป
พวกคุณเจ๋งที่สุด รักนะ
อะไร
ผมนึกถึงเรื่องตลกน่ะ แต่ตอนนี้ไม่เหมาะ
- พูดมาเลย - ไม่เอา
- เร็วเข้า ฉันอยากหัวเราะ - พูดเลย จิมมี่
โอเค สีหน้าคุณเหมือนมีคนไข้ม่องเท่ง
- ให้ตายสิ - อะไร
เป็นบ้าอะไรของคุณ
ผมพยายามทำตัวตลกเฉยๆ นึกว่าจะทำให้อารมณ์ดีขึ้น
- บ้าจริง - เพราะหน้าเหมือนเมียตายไง
ผมตกนรกแน่เลยใช่ไหม
อือ
ไว้เจอกันที่นั่น
ให้ตายสิ มันบ้ามากๆ
รู้สึกเหมือนพ่อเพิ่งไปส่งลูก เข้าเตรียมอนุบาลเมื่อวานนี้เอง
และตอนนี้ลูกเตรียมเข้าพิธีเรียนจบแล้ว
นี่ ทำไมไม่บอกพ่อว่าคนโหวตลูก ให้เป็นคน "อึดที่สุด"
เพราะหนูไม่ชอบไง
มีหนูกับเด็กอีกคนที่เสียนิ้วไปเพราะดอกไม้ไฟ
พ่อได้โหวตเป็น "ไมเคิล จอร์แดนผิวขาว"
ตอนนั้นพ่อเล่นบาสเก่งมาก
และมันเป็นคนละยุคกัน
- เฮ้ คุณกลับมาด้วย - เฮ้ ใช่จ้ะ หวัดดี
- ไงครับ นี่ - ขอบคุณค่ะ
- ไง - เฮ้ ค่ะ
ฉันลืมแจ็กเก็ต กระเป๋าตังค์ และกุญแจไว้ที่นี่
คืนก่อน หลังจากปาร์ตี้วันเกิดแม่เธอที่ตายไปแล้ว
พูดว่า "แม่" เฉยๆ ก็ได้ค่ะ
จริงเหรอ มันไม่เร็วเกินไปที่จะชินถึงขั้นนั้นเหรอ
โอเค แม่ก็ได้ เจ๋ง
เยี่ยม
จริงๆ ผมเอาของไปให้คุณได้
คือฉันไม่อยากดูเป็นคนเรียกร้องมากไป
ยังไงก็เถอะ คืนก่อนสนุกมาก
เป็นเดตแรกที่แปลกๆ เนอะ
เป็นเดตแรกที่แปลกจริง
- ครับ - มันไม่ใช่เดตซะหน่อย
มีคนอยู่ด้วยตั้งเยอะ
เดตจริงๆ ต้องมีกันแค่สองคนสิ
ไปแค่นั้น อาจจะเป็นร้านอาหาร
ที่นั่นก็มีคนเยอะเหมือนกัน…
- ใช่ไหม พวกลูกค้าไง - ใช่
เด็กเสิร์ฟด้วย
อาจจะมีนักวิจารณ์อาหารด้วย
ปลอมตัวมา
จดลงสมุดรัวๆ
- แต่เรารู้ตัวจริงเขา - รู้ชัดๆ เลย
จบได้ยังคะ
ได้สิ แค่ตอนนี้น่ะนะ
แต่เธอพูดถูกนะ เรายังไม่ได้ไปเดตแรกแบบจริงจังเลย
งั้นคืนพรุ่งนี้ไปดินเนอร์ที่บ้านฉันดีไหม
ถือเป็นเดตนะ
ในที่สุด
ขอบคุณที่หาของของฉันจนเจอ
แค่รู้สึกว่าฉันทำของหายอยู่เรื่อย
- ดีใจที่ได้เจอเธอนะ โอเค - ค่ะ เช่นกัน
- บายค่ะ เจอกันพรุ่งนี้ - ครับ
- เจอกันพรุ่งนี้ โอเค - บายค่ะ
- อือ - ค่ะ
เธอก็เจ๋งใช้ได้เนอะ
ค่ะ หนูชอบเธอจริงๆ
หนูแอบคิดว่าแม่เอาของเธอไปซ่อน
เวรกรรม
- เฮ้ - ไง
ผมคิดว่ามันจะทำให้คุณอารมณ์ดีขึ้น
ถ้าไปเที่ยวหาของอร่อยที่ลองบีช ย่านที่คุณเคยอยู่
ผมซื้อเฟรนช์ฟรายชีสเผ็ดมาจากร้านที่ซกมกสุดๆ
- ที่อยู่ตรงข้ามโรงเรียนมัธยมคุณ - เลิศ
กับแตงกวาดองเสียบแท่งลูกอมเปปเปอร์มินต์ จากปั๊มน้ำมันใกล้บ้านแม่คุณ…
- ดีงาม - ซึ่ง…
ไม่อยากเชื่อว่าผมจะพูดแบบนี้ แต่มันอร่อยใช้ได้เลย
ที่เด็ดสุดคือตอนเรอสองสามวันหลังจากนั้น ก็ยังได้รสชาติของมัน
นี่ ที่รัก คุณน่ารักจริงๆ แต่ฉันไม่รู้สึกอยากกินอะไร…
ฉันว่าอดอาหารเพราะซึมเศร้า…
- อือ นั่นสินะ - สักสองสามวัน
เอาแบบนี้ดีไหม
ให้ผมกับคุณนั่งกอดกันที่โซฟา
- และดูลอร์ดออฟเดอะริงส์ดีไหม - ออกเสียงให้ถูก
- โทษที ลอร์ดออฟเดอะแรงส์ - ถูกต้อง
อือ ไม่เอาคืนนี้ ที่รัก
เธอไม่ดูลอร์ดออฟเดอะแรงส์เหรอ นั่นเรื่องโปรดของเธอเลยนะ
ใช่ไหมล่ะ ยังไงก็เถอะ เธอเครียดอยู่ เพราะงั้นพวกคุณคอยดูเธอทีได้ไหม
- แน่อยู่แล้ว - ฉันจะจัดการเอง
ฉันเคยรับมือกับคนไข้ตายมาก่อน และเหลือเชื่อตรงที่นายไม่เคย
ผมรู้ มันวิเศษจริงๆ เนอะ
อย่ามาพูดเป็นลาง
- ขอบใจที่แวะมานะ เดอร์ริค - ได้เสมอครับ
คุณน่ารักจริงๆ ที่เป็นห่วงเธอมาก
อันที่จริงก่อนที่เรื่องทั้งหมดจะเกิดขึ้น
ผมวางแผนจะขอเธอแต่งงาน
แจ๋วเลย
แล้ววางแผนจะขออนุญาตฉันเมื่อไร
ขออนุญาตคุณงั้นเหรอ
เขาพูดจริงดิ
ผมว่าจริง อือ
โอเค พอล ถ้าคุณไม่ว่าอะไร
ผมอยากขออนุญาตแต่งงาน กับเพื่อนร่วมงานของคุณ
มันจะทำให้ฉันมีความสุขมาก
- สุดยอด - ว้าว
- ว้าวๆ - เนอะ
โทษที ผมคิดว่าผมแค่ซึ้งน่ะ
คืนนี้ผมมีเดตแรก
เปลี่ยนเป็นเรื่องตัวเองไวจัง
เขาชอบทำงี้แหละ
คุณใจดีจังที่เก็บกวาดบ้าน เอวา
แถมยังซักผ้าให้ด้วยเหรอ ว้าว
น่าสนุกจังที่เสื้อยืดผ้าผสมขนาดพอดีตัวของผม
ได้อบผ้ารวมกับชุดผ้าฝ้ายแยกชิ้นของคุณ
แค่เป็นวิธีขอบคุณคุณที่ให้ฉันพักที่นี่
- ช่วงไม่กี่สัปดาห์ที่ผ่านมา - ไม่เอาน่า เรายินดีช่วย
และฉันรู้ว่าฉันใช้เวลาพักใหญ่ กว่าจะหางานใหม่และที่พักใหม่ได้
กว่าจะถึงตอนนั้น ฉันจะคอยทำงานบ้านทุกอย่างที่นี่ให้
- งั้นอยู่ได้นานเท่าที่ต้องการเลย - บ้านเราคือบ้านคุณ
หวัดดี
- เผ่นเร็ว - คุณต้องออกไปเดี๋ยวนี้
แอนเจลา คุณสะดวกไหม
ไม่ เราเพิ่งมีเซ็กซ์กัน
- นี่ ไปเลย ไปถ่วงเวลาเธอ - อะไร
- เร็วๆ ต้องไปแล้ว ไปเลย - ลิซ
อะไร ทำไมล่ะ ทำไมฉันต้องไป ลิซชอบฉันนี่
อือ ใช่ เธอชอบคุณจริงๆ แต่เธอก็มีความเห็นเยอะไปหมด
เธอจะต้องคิดอะไรเรื่องที่คุณอยู่ที่นี่แน่ๆ
แบบว่า "นานแค่ไหน" และ "หมายความว่าไง"
และ "มันไม่ดีต่อความสัมพันธ์ไหมที่แม่ผู้ให้กำเนิด
มาอาศัยอยู่กับพ่อแม่บุญธรรม"
เรื่องงี่เง่าพวกนี้แหละ ประตูบานนี้นี่วุ้ย โอเค
มุดเลย
ฉันไม่อยากฟังเรื่องชีวิตคุณ ชาร์ลี ไม่มีใครสนหรอก
- ฉันแค่อยากเห็นลูกของฉัน - ลิซ
เฮ้ ลิซ เป็นไงบ้างสาว
ฉันสังเกตว่า…
คุณไม่ได้บำรุงผิวซัตตันให้ชุ่มชื้นอยู่เสมอ
ฉันเลยเอาครีมจากยุโรปที่ถูกแบนที่นี่มาให้
แต่มันจะทำให้ผิวแกเนียนไปจนตาย
ขอลองได้ไหม
ฉันว่ามันสายไปหน่อยสำหรับคุณ
โอเค
คิดว่าไง
มีคนเอาจริงแฮะ
เร็วเข้า หมุนตัวให้ดูหน่อย
เย่! สวย
ผ่านไหม
พ่อดูเหมือนเจ้าหญิงเลย
พ่อก็รู้สึกเป็นแบบนั้น
- ออร่าจับมาก - น่าจะเหงื่อแตกเพราะแพนิคซะแล้ว
พ่อกลัวเต้นด้วย
กลัวบวกตื่นเต้นน่ะค่ะ
หนูเรียนคำนี้ตอนอนุบาล แล้วมันติดอยู่ในหัว
คือมันมีเรื่องราวสุมๆ มาเยอะน่ะ
พลาดโอกาสไปหลายครั้ง พ่อเลยอยากให้มันไปได้สวยจริงๆ
ผมรู้ว่ามันผ่านมาพักใหญ่แล้ว เพราะงั้นคุณต้องอย่าลืม
ป้ายแรกเมื่อขึ้นรถไฟขบวนเธอ…
คือจัดหนักจัดเต็ม
เกลียดเดเรคขี้เงี่ยนจัง
ขอลบจากความทรงจำ
- ที่เขาพูดก็ไม่ผิดนะ - เขาพูดไม่ผิด
เอาละ งั้น…
อวยพรให้ด้วยนะ
หนูจะแนะนำพ่อ อย่างที่พ่อแนะนำหนูตอนไปเดตครั้งแรก
เป็นตัวของตัวเอง ขอให้สนุก
และเราเอายาสีฟันใส่กลับเข้าหลอดไม่ได้
หนูคิดว่ายาสีฟันคือความซิงของหนู
- อือ เราเข้าใจ - ไม่รู้เลย
เป็นไงเป็นกัน
เฮ้
พ่อทำได้ค่ะ
ขอบใจนะลูก
ฉันเอายาสีฟันของฉันให้ติวเตอร์สอนเลข
ครับ ผมว่ามันไปได้สวยจริงๆ
ถึงจะไม่มีใครที่ร้านอาหารบอกผมเลย
ว่าผมจะได้สัมภาษณ์กับเดร ทิโบโด
เดร ทิโบโดคนนั้นน่ะเหรอ
- หยุดทำแบบนั้นนะ - ไม่มีวัน
ยังไงก็เถอะ
มีคนสมัครตำแหน่งนี้เยอะมากและ…
มันแค่เจ๋งจริงๆ ที่ได้เป็นคนนึงในนั้น
เป็นคนนึงบ้าอะไร ไม่มีลิมิตชีวิตเกินร้อย นายแค่ต้องเชื่อเข้าไว้
อ๊ะ เวร
ใกล้ถึงเวลาเข้ากลุ่มแล้ว
- ผมไปก่อนนะ - นี่…
แก๊บบี้ช่วยดูแลกลุ่มทหารผ่านศึกใช่ไหม
- ใช่ครับ - ช่วยอะไรหน่อยสิ
ช่วยพูดขอให้ฉันไปด้วยที
มันไม่แปลกเหรอ เพราะคุณไม่ใช่ทหารผ่านศึก
ฉันอยากไป
เอาละค่ะทุกคน มานั่งเป็นวงเลย เร็วเข้า
พอล
มาทำอะไรที่นี่
เป็นเพราะผมเอง ผมขอให้เขามา
เพื่อ
เพราะเขาบอกผมให้ทำ
เนียนเลยนะ
ผมว่าสิ่งที่คุณทำน่ะยอดเยี่ยมมาก ผมเลยคิดว่าจะแวะมาดูหน่อย
- จริงเหรอ - ใช่
แล้วทำไมคุณถึงไม่พูดอะไรสักครั้งเลยล่ะ
ผมขี้อายน่ะสิ
ก็ได้ ไสก้นไปนั่งเลย แล้วจงขี้อายต่อไป
เฮ้ เป็น… เป็นไงบ้าง
เพื่อนร่วมรบเหรอ ขอเดาว่าสงครามปฏิวัติอเมริกา
คุณรู้จักพอล รีเวียร์ไหม
ไม่ แต่ฉันรู้จักแม่นาย
งานนี้สนุกแน่
ทุกคน
ฉันคิดไปเองหรือว่านั่นกระเป๋าของเอวาจริงๆ
เธอคงลืมไว้น่ะ
ใช่ ลิซ ใจเย็นสิ ใช่ว่าเธออยู่ที่นี่ซะเมื่อไร
พูดแบบนั้นเพื่อ
เธออยู่ที่นี่จริงๆ สินะ
เปล่า
แล้วกางเกงในจีสตริงนี่ของใคร
ของผมเอง
ของคุณเหรอ
ใช่ ผมเลิฟจีสตริง
- เพราะมันใส่สบายมากเหรอ - ใช่เลย
โอเค ใส่ซิ
ทำไมจะไม่ใส่ล่ะ
ฉันจะนั่งชิลดูเรื่องสนุกๆ
- รอไม่ไหวแล้ว - อย่าทำงี้สิ
ทำแน่
รู้ใช่ไหมว่าไอ้นี่มันปิดได้ไม่หมด
ฉันว่าน่าจะพอปิดได้อยู่นะ
งั้น… เอาก็เอา
- เอวาพักอยู่ที่นี่ - ชาร์ลี!
- คุณวางแผนจะทำอะไรล่ะ - ใส่จีสตริงนี่ไง
และถ้าจะพูดกันตามตรง เราอาจชอบใส่มันก็ได้
เอวาพักอยู่กับพวกคุณเหรอ
เธอตกงานเด็กเสิร์ฟและไม่มีเงินจ่ายค่าเช่า
พ่อแม่เธอก็ตัดขาดเธอไปแล้ว
เธอเลยย้ายกลับไปอยู่บ้านไม่ได้
บอกแล้วไง ว่าการให้เอวามาอยู่ในชีวิตจะทำให้ล่มจม
แล้วคุณก็เปิดโอกาสให้เธอ ตอนนี้เลยมีจีสตริงอยู่ในบ้าน
ถ้าเกิดเรื่องเลวร้ายกับเธอล่ะ ลิซ
ถ้าเธอต้องกลายเป็นคนไร้บ้าน
และต้องหาเสี่ยเลี้ยงล่ะ
หรือแต่งงานกับเศรษฐีเฒ่า ที่เธอไม่ได้รักจริงๆ ล่ะ
ให้ตายสิ ผมพูดอะไรเนี่ย เหมือนผมบรรยายชีวิตที่สมบูรณ์แบบของผมเลย
ฉันเข้าใจ การให้เอวามาอยู่ด้วย… เป็นเรื่องที่มีเมตตามากๆ
ใช่
ขอบคุณ ว่าแล้วว่าคุณต้องเข้าใจ
ก็แค่ชั่วคราวน่ะ
เธอพยายามหางานอยู่จริงๆ
เดี๋ยวๆ
คิดเหรอว่าคนสวยๆ อย่างเอวาจะหางานไม่ได้
เธอจะโยนบราทิ้ง แล้วขายช็อตเตกีล่าไม่ได้เลยเหรอ
ว้าว ลิซ เพื่อเห็นแก่ซัตตันนะ
ผมหวังว่าสังคมเราจะไม่ตื้นเขินอย่างที่คุณคิด
(โอลีฟการ์เดน)
นี่ของคุณเหรอ
(กรุณารอโต๊ะว่าง โอลีฟการ์เดน)
ไม่เห็นเธอเลย
และ…
เกลียดจังเวลาคุณพูดถูก
ฉันเองก็เบื่อเหมือนกัน
หวัดดีค่ะ
คุณดูดีมากครับ
ขอบคุณค่ะ
ขอบคุณ แต่ขอบอกก่อน คุณจะได้ไม่จับเต้าฉันนะ
ฉันใส่บราสำหรับอยู่บ้าน
อ้อ ครับ ผมเคยแต่งงาน ผมรู้จักดี
ไม่มีโครง
ใช่ คุณเข้าใจดี มันเหมือนถุงหุ้มนมนั่นแหละ
- ใช่ แบบนั้นเลย - บอกไว้ก่อน
สามีเก่าฉันแวะมารับลูกชายไปค้างคืนด้วย
แต่พวกเขายังไม่กลับไป
จริงๆ ผมหวังว่าจะได้เจอสามีเก่าคุณคืนนี้
- จริงเหรอ - ไม่เลย
นั่นสินะ บ้าไปแล้ว
โอเค
จิมมี่ นี่เทต ลูกชายฉัน ส่วนนี่นิค
- นี่จิมมี่เพื่อนฉัน - เฮ้ๆ
- เฮ้ ยินดีที่ได้รู้จัก - โซฟีบอกว่าคุณเป็นนักบำบัด
- ใช่ - ผมเคยคิดจะเป็นเหมือนกัน
ยังเป็นได้อยู่ แค่ไปเรียนโทเรียนเอกแปดปี
นั่นแหละปัญหา ผมใช้เวลาปีเดียว ในการเรียนออกแบบพื้นที่สระน้ำ
ผมเชี่ยวชาญด้านสไลเดอร์น้ำที่อิงตามธรรมชาติ
เจ๋งมาก ผมไม่ค่อยถูกกับเครื่องเล่นทางน้ำ
ผมเกือบจมน้ำครั้งนึงในโซนน้ำเอื่อย
- ตอนเด็กเหรอ - เปล่า
โอเค เทต อย่าหยาบคายสิจ๊ะ ทักทายจิมมี่หน่อย
- โย่ - เฉียบ
โอเค ไปกันได้แล้ว เริ่มเล่นวิดีโอเกมทำไม
ความผิดผมเอง
ผมสัญญาว่าถ้าแกสอบสะกดคำได้เกรดเอ
ผมจะให้แกเล่นดิอาโบล ดันเจียนส์ตานึง
โอเค
บ้านผมไม่ใช้จออะไรเลย
จอมันแย่
ตอนนี้ผมไม่เข้าข้างคุณโดยไม่มีเหตุผลเลย
เราออกไปข้างนอกแทนก็ได้นะถ้าคุณต้องการ
แต่ฉันทำไก่ตุ๋นไวน์แดงไว้ หลักๆ ก็เพราะฉันชอบพูดชื่อเมนูนี้
ไม่ต้องไปก็ได้
เราจะกลับทันทีที่แกตาย
แกไม่มีทางชนะเดร็กซ์ได้
เยี่ยม งั้นอยู่กินไก่ตุ๋นไวน์แดงก็ได้
- คุณเพิ่งปราบเดร็กซ์ได้ - สุดยอด!
ไม่จริงน่า แกชนะเดร็กซ์ได้แล้ว
เลเวลอัป เลเวล เลเวล เลเวลอัป!
- ขอโทษที - ไม่เป็นไร
ผมคิดว่ามันเจ๋งจริงๆ
เอาละ ในเมื่อคุณมาใหม่ แนะนำตัวเองด้วยการบอกชื่อ
อายุ วงฮิตสุดโปรดของคุณจากยุค 90
พอล อายุ 74 มาร์คกี้ มาร์ค แอนด์เดอะฟังกี้ บันช์
ฟังกี้ บันช์คืออะไรวะ
- ไว้จะบอกทีหลัง - เอาละ
ฉันอยากเริ่มด้วยการพูดถึงปัญหาที่อยู่ตรงหน้า
ที่มายาเสียก่อนวัยอันควร
พวกคุณหลายคนได้รู้จักมายา ตอนเธอเริ่มมาเล่นเอ็มเอ็มเอที่นี่
ฉันมั่นใจว่าทุกคนก็รู้สึกแย่
ผมเริ่มก่อน
มันแย่มาก
แน่นอนว่าเธอเจอเรื่องเชี่ยๆ มา
แต่เธอยิ้มตลอดเวลาที่อยู่ที่นี่
และเธอยิ้มสวยด้วย
มันแปลกๆ ที่ครั้งสุดท้ายที่ผมเจอเธอ ผมชกหน้าเธอ
- นี่พวก - ยังสะเทือนใจอยู่เลย
บางทีเวลาที่เราเสียคนที่รู้จักไป
มันอาจทำให้นึกถึงการสูญเสียในอดีตได้
ถูกไหม พอล
ใช่ เรียกว่า "ความเศร้าสะสม"
เหมือนกับเอ็มเอ็มเอแหละ เราต้องตั้งการ์ดไว้เสมอ
แม้แต่ตอนที่เราคิดว่าเราโอเค
ความเศร้าสามารถคืบคลานมาเล่นงานเราได้
เพราะงี้ไง
มันจึงสำคัญที่ต้องยอมให้เพื่อนๆ มาอยู่ข้างๆ เรา
แม้แต่คนขี้อายที่ทำเป็นอ้างไปเรื่อย ว่าทำไมถึงมาที่นี่
เกิดอะไรขึ้น
พวกเขาพูดถึงเรา แต่จริงๆ หมายถึงพวกเขาเอง
ผมชกผู้หญิงที่ตายแล้วคนนั้นจนปากแตก
ฉันเข้าใจ
นายไม่เป็นไรนะ
- แถมเธอยังอัดนายซะน่วม - จริงด้วย
รู้แล้ว
หวัดดีค่ะ ฉันเอวา…
เวรละ
นั่งกับเราแป๊บนึงได้ไหม
ฉันขอไปบอกผู้จัดการก่อน เธอใจดี
เยี่ยมเลยที่เธอใจดี
- ทำอะไรของคุณ - ไม่รู้สิ
ผมไม่ชอบซุ่มโจมตีเธอแบบนี้เลย มันทำให้ดูเหมือนผมไม่ไว้ใจเธอ
เพราะคุณไม่ไว้ใจเธอไง
ก็คุณทำให้ผมไม่ไว้ใจเธอ
- ไม่จริง - จริง
จริงแท้แน่นอน จริงที่สุด
ฟังนะ ผมต้องมีความสัมพันธ์ที่ดีกับเอวา
ไปตลอดชีวิต
- ผมกลับละ - หยุดเลย ไม่ เดี๋ยวก่อน
เราต้องเผชิญหน้ากับเธอ
คุณอยากทำอะไรก็ทำไป
ผมจะรักเธอ และกลับไปอย่างกล้าหาญ
- ไบรอัน - เฮ้ๆ บาย เอวา
- เจอกันที่บ้านนะ - บายค่ะ
ไม่นะ
โอเค
คืองี้ ฉันกะจะอยู่กับไบรอันและชาร์ลีพักเดียว
โอเค สรุปเกิดอะไรขึ้น
กลายเป็นว่าการอยู่กับพวกเขามันเยี่ยมมาก ฉันกับพ่อแม่ไม่ค่อยลงรอยกัน
ยังไงก็เถอะ ฉันได้งานนี้เมื่อสัปดาห์ก่อน แต่ฉันยังไม่พร้อมย้ายออก
เอวา คุณสมควรได้มีชีวิตที่ยอดเยี่ยม
แต่คุณต้องให้พื้นที่พวกเขาบ้าง
การเข้ามามีส่วนร่วมในครอบครัวพวกเขา
คุณไม่ให้พื้นที่พวกเขาได้สร้างครอบครัวเลย
โอเค แล้วคุณต่างกันตรงไหน
คุณเข้าบ้านพวกเขาได้ทุกเมื่อที่ต้องการ
และเรียกลูกพวกเขาว่าลูกคุณ
ซัตตันชอบเวลาฉันทำแบบนั้น
ลิซ คุณแกะรอยตามฉันมาถึงโอลีฟการ์เดน เพื่อคุยด้วย
ว่าบ้านไบรอันควรเป็นยังไง โดยที่ไบรอันไม่อยู่คุยด้วย
ฉันค่อนข้างมั่นใจว่าคุณไม่เคยมาร้านนี้เลยด้วยซ้ำ
ฉันมาที่นี่ออกจะบ่อย
ฉันชอบคาร์บแท่งของพวกเขา
มันเรียกว่า "ขนมปังแท่ง" และฉันรู้ว่าคุณอยากลองชิม
เอาไงต่อ
ไม่รู้สิ แต่ที่แน่ๆ ฉันอยากได้ไอ้นี่เพิ่ม
ได้ค่ะ
ขอราวีโอลีทอดด้วยได้ไหม คือว่า…
มันอร่อยจนน่าแปลกใจจริงๆ
ไม่น่าพูดว่าน่าแปลกใจเลย
ไม่เป็นไร
ฉันกะจะบอกว่าได้สูตรนี้มาจากทริปที่ปารีส
แต่จริงๆ แล้วมันมาจากกาย ฟิเอรี
ครั้งเดียวที่ผมไปปารีส
ผมกำลังคบผู้หญิงคนนึงอยู่ และเรา
- ได้ล็อกกุญแจคู่รักที่สะพานด้วย - อ๋อ ค่ะ
ตลกดีที่ตอนนี้ผมจำชื่อเธอไม่ได้ด้วยซ้ำ
ไม่เอาน่า คุณจำได้
ผมจำได้ ผมแค่ไม่ชอบที่ชื่อมันไม่เพราะ
เบอร์นีซ
คุณเคยคบคนชื่อเบอร์นี
ผมเคยคบคนชื่อเบอร์นี
- ว้าว - ครับ
คนสุดท้ายที่ผมคบก่อน…
เทีย
ใช่ ขอโทษที พูดถึงเธอไม่หยุดเลย
ไม่เป็นไรค่ะ
มันเป็นอะไรที่พิเศษจริงๆ ที่คุณคิดถึงเธอมาก
พูดจริงนะ มันรู้สึกเหมือนว่า ความรักแบบนั้นเกิดขึ้นได้ครั้งเดียวในชีวิต
อาจจะใช่
แต่ก็หวังว่าจะไม่ใช่
มาเอาลังเครื่องมือน่ะ
เทตผ่านอีกเลเวลแล้ว กำลังมือขึ้นสุดๆ
- แจ๋ว - ไอ้เดร็กซ์เวร
ผมจะไปซ่อมมุ้งลวดหน้าต่างหลังบ้าน เดี๋ยวมีคนบุกรุกเข้ามา
ฉันไม่แน่ใจว่ามุ้งลวดมันกันโจรได้
เขาแต่งงานใหม่แล้ว
มีบ้านเป็นของตัวเอง แต่ก็ยังมาป้วนเปี้ยนอยู่ที่นี่
เหมือนเป็นเจ้าของบ้าน
คุณนั่นแหละที่ชอบโทรเรียกผมให้มาซ่อมอะไร
เพราะคุณชอบโผล่มาโดยไม่บอกไง
เขายืนกรานจะมีกุญแจให้ได้
เพราะเธอยืนกรานจะได้สิทธิ์เลี้ยงลูกเป็นหลัก
- โอเค ขอโทษด้วยค่ะ - โอเค
- ครับ - เรายังทำไม่สำเร็จในการเปลี่ยนผ่าน
ไปสู่การช่วยกันดูแลลูกแบบเคารพกัน
ไม่มีอะไรที่การรับคำปรึกษา จะช่วยตัดไฟแต่ต้นลมไม่ได้
ค่ะ ฉันก็พูดอยู่ตลอด แต่มีเราคนนึงที่ชอบบ่นอยู่ได้
- ไม่เอาน่า - ใจเย็น ยังไม่ได้บอกเลยว่าใคร
เขานั่นแหละ
ถ้าฉันรู้จักนักบำบัดดีๆ สักคนละก็
- ไม่เด็ดขาด - คุณเป็นนักบำบัดที่ไม่เก่งเหรอ
เปล่า ผมเก่งมาก
แต่มันจะเป็นเรื่องที่ไม่เหมาะสมสุดๆ…
ไม่เอาน่า ฉันอยู่นี่ เขาก็อยู่
คุณทำแบบที่เคยบอกฉันได้ไหม
ที่คุณ ไม่รู้สิ แหกกฎอะไรนั่นน่ะ
"จิมมี่ปลดล็อก" ผมนึกว่ามันจะติดหูคุณซะอีก
มันก็แค่ชื่อผมเอง
- งั้นก็ใช้จิมมี่ปลดล็อกสิ - ครับ
ไม่ครับ ขอโทษที ผมจะกินไก่ตุ๋นไวน์แดงของผมต่อ
เห็นมะ เธอชอบทำแบบนี้
ชอบทำให้คนอื่นลำบากใจ
- ฉันทำให้คุณลำบากใจงั้นเหรอ - ใช่
เพราะฉันพยายามเผชิญหน้ากับคุณ เรื่องที่เคยเกิดขึ้น
ฟังนะ ผมอยากให้เรากลับไปเดตต่อ ผมจะเข้าประเด็นเลยละกัน
นิค ผมรู้สึกได้ว่าคุณมีปัญหาเรื่องความผูกพัน ที่ยังไม่ได้แก้ไข
ไม่ได้แก้ไขเยอะเลยด้วย
- ไม่ช่วยเลย - โอเค
การที่คุณมาบ้านโซฟีบ่อยๆ
มันอาจไม่เกี่ยวกับการซ่อมบ้าน หรือช่วยกันเลี้ยงลูก
แต่เป็นการบรรเทาความรู้สึกผิดที่คุณทำชีวิตคู่พัง
คุณแค่เข้าข้างเธอเพราะคุณอยากนอนกับเธอ
โซฟี คุณก็มีปัญหาเรื่องความผูกพัน ที่ยังไม่ได้แก้ไข
เขาคงไม่ได้อยากนอนกับคุณ
- อยากสิ - สมน้ำหน้า
ผมว่าคุณทนการทำตัวผิดปกติของเขา
เพราะมันง่ายกว่าที่คุณจะอยู่กับบรรยากาศเดิมๆ
รวมถึงการมีช่างประจำบ้าน
ง่ายกว่าการเรียนรู้วิธีกำหนดขอบเขต
นี่ คุณจะเอาแต่โทษนิคไม่ได้
จนกว่าคุณจะกำหนดขอบเขตของคุณให้ชัดเจน
ฉันอยากได้กุญแจบ้านคืน
ขอบคุณที่ให้เรามาพบวันนี้นะคะ
ฉันว่างสำหรับเรื่องฉุกเฉินเสมอค่ะ
ถึงคราวนี้จะต่างไปหน่อย
จากตอนที่มาร์คส่งเงิน ไปให้นางแบบบนอินสตาแกรม
เธอต้องการอุปกรณ์การเรียนนี่นา
เธอสอนไทเก๊กในสวนสาธารณะ
โอเค
ฉันรู้ว่ามายามีความหมายกับคุณสองคนขนาดไหน
เราแค่พยายามทำความเข้าใจอยู่
ได้ข่าวว่าเธอมียาในร่างกาย
และฉันไม่รู้ว่าเธอมีปัญหาเรื่องนั้นเลย คุณล่ะรู้ไหม
ฉันพูดเจาะจงไม่ได้
เพราะยังต้องปกป้องความเป็นส่วนตัวของมายา
แต่ฉันมีประสบการณ์กับคนติดยาเยอะ
และน่าเสียใจที่เรื่องแบบนี้ เกิดขึ้นได้และเกิดขึ้นจริง
กับคนที่หายากินเอง
เราคุยกับป้าของเธอที่งานศพ
และเธอบอกเราว่าแม่ของมายาก็มีปัญหาเรื่องยา
และทิ้งเธอไปตอนอายุสิบขวบ
คุณไม่รู้เรื่องนี้เหรอ
โอเค มายากับฉันเพิ่งเริ่มคุยกัน
และฉันมั่นใจว่าถ้าฉันมีเวลามากกว่านี้…
- ถ้าคุณมีเวลามากกว่านี้เหรอ - เธอคงบอกฉัน
เห็นๆ อยู่ว่ามายามีปัญหา คุณต้องมองออกไม่ใช่รึไง
พวกคุณคุยอะไรกันที่นี่
ฉันเข้าใจที่พวกคุณโกรธและสับสน
และไม่เป็นไรเลยถ้าจะมาลงกับฉัน
แค่รู้สึกแปลกๆ น่ะ
ที่ดูเหมือนเรารู้เรื่องนี้มากกว่าคุณ
ค่ะ โอเค…
ทุกคนคะ จากเรื่องที่เกิดขึ้น ฉันคิดว่ามันดีสำหรับตัวฉันเอง
ที่ได้รับรู้ว่าอาจมีการเสียความไว้ใจกัน
และถึงฉันจะเห็นคุณค่าและห่วงใยพวกคุณแค่ไหน
ฉันก็มีหน้าที่ต้องถามว่าพวกคุณจะสบายใจขึ้นไหม
ถ้าจากนี้ไปจะรักษากับคนอื่นแทน
- ครับ - ค่ะ
ว้าว เห็นไหม ในที่สุดก็ทำได้ พวกคุณเห็นตรงกันได้แล้ว
เลิศ ฝีมือฉันเอง เย่
อะไรวะ ลิซ
เอวาเพิ่งส่งข้อความมาบอก ว่าจะย้ายไปอยู่กับเพื่อน
คุณล้ำเส้นเกินไปแล้วนะ
ใช่ ความผิดพวกคุณนั่นแหละ
ความผิดเราเหรอ ไหงเราถึงกลายเป็นคนรับผิดแทนล่ะ
เพราะคุณปล่อยให้ฉันเข้ามาคุม ปล่อยให้ฉันเจ้ากี้เจ้าการคุณทุกเรื่อง
- ลิซ… - อย่าเพิ่ง ชาร์ลี ฉันพูดอยู่
- โทษที - เห็นมะ คุณทำอีกแล้ว
พวกคุณต้องไล่ฉันออก
เราไม่ไล่คุณออกหรอก
พวกคุณกำลังเลี้ยงลูก
พวกคุณต้องเป็นคนคุมบ้านตัวเองสิ
- พูดเลย - ผม…
ไม่ต้องมองหน้าขออนุญาตเขา ไอ้คนขี้ขลาด พูดมาเลย
- คุณโดนไล่ออก - ไม่โดน
รู้ไหมว่า "การกล้าเถียง" หมายถึงอะไร
ถ้าพอจะช่วยได้น่ะนะ
ฉันพาซัตตันไปกินมื้อสายครั้งแรกลับหลังพวกคุณ
และฉันถ่ายรูปแกถือแก้วมิโมซ่าของฉัน
เราอุตส่าห์เก็บไว้ทำกันเองในครอบครัว นังเหลือขอนี่
- ฟาดเลย - เราเบื่อขี้หน้าคุณจะแย่แล้ว
- ที่มาทำตัวเป็นเจ้าบ้านเรา - ใช่
ซัตตันควรนอนที่ไหนตอนไหน…
- เราควรให้แกกินอะไร… - ใช่
อาบน้ำแก ทำให้แกเรอ
เราเป็นพ่อแกนะ ลิซ
- เรา - อยากมีลูกเหรอ ฝันไปจ้ะ
คุณต้องรอให้หนึ่งในลูกชายหัวขี้เลื่อยของคุณ
ทำให้คุณเป็นย่าเองสิ
นั่นไง ทำได้แล้ว
ฉันถูกไล่ออก แบบนี้น่ะดีที่สุดแล้ว
แน่นอนว่าซัตตันจะคิดถึงฉัน
ช่วงเวลามุ้งมิ้งและการอาบน้ำแต่ละวันของเรา
กับเป็ดยางตัวน้อย และ…
คือ…
- แต่ไม่เป็นไรหรอก - นี่ ไม่นะ ลิซ
เราซึ้งใจกับทุกอย่างที่คุณทำ
เราไม่มีทางมีพี่เลี้ยงแบบเต็มเวลา
แค่คนเดียวแน่ๆ ถ้าไม่มีคุณ
- ขอบคุณสำหรับทุกอย่างที่สอนเรา - ด้วยความยินดี
ช่วยอยู่ในชีวิตแกต่อไปนะ
ฉันจะแวะมาทุกเมื่อที่ฉันต้องการอยู่ดี
ฉันแค่จะไม่เลี้ยงเด็กให้ฟรีๆ อีกต่อไป
เราทำอะไรลงไปเนี่ย
เอาละ บายจ้ะลูก เก่งมากที่ฆ่าเดร็กซ์ได้
ผมจะไม่พูดว่ามันคือเดตแรกที่ยอดเยี่ยม
แต่ว่ามีอาหารที่อร่อยมาก
มีบทสนทนาที่น่าสนใจ
อาจจะมีการขึ้นเสียงมากกว่าที่คุณคาดไว้
อาจจะนิดหน่อย
แต่เบอร์นีซเป็นคนอิตาเลียน ตอนคบกันเลยโหวกเหวกหน่อย
เหยียดปะเนี่ย
นิดนึง
นี่ จิมมี่ ช่วยอะไรอย่างนึงได้ไหม
ฉันรู้ว่าฉันทำให้คืนนี้กร่อย
แต่… เราลองไปเดตแรกกันอีกครั้งได้ไหม
เมื่อไรก็บอกมาได้เลย
ตอนนี้
- ไง - ตกใจหมด
ทำไมอยู่ที่นี่ดึกจัง
เพราะคุณอยู่ไง
มาร์คกับดอนน่าไม่เอาฉันแล้ว
แย่จัง
เกิดอะไรขึ้น
ก่อนพวกเขาตัดสินใจ
พวกเขาบอกฉันว่า มายามีปัญหารุนแรงเรื่องการกลัวโดนทิ้ง
ฉันไม่เคยรู้เรื่องนี้จากปากเธอเลย พอล
เราควบคุมไม่ได้
ว่าคนไข้ตัดสินใจไม่เล่าอะไรให้เราฟังบ้าง
ไม่แปลกใจเลยที่เธอสติแตก ตอนเพื่อนๆ ย้ายไปอยู่ที่อื่น
ถ้าฉันรู้ ฉันคงทำอะไรสักอย่างแล้ว
อาจจะใช่ หรืออาจจะไม่
ความเหงามันเชี่ยนะ
และโลกนี้มันเปล่าเปลี่ยวจะตาย
ส่วนที่แย่ที่สุดคือการไม่รู้
ว่าเธอจงใจหรือมันเป็นอุบัติเหตุ
ความตายก็คือความตาย
พยายามอย่าโทษตัวเอง ด้วยการพยายามหาเหตุผลให้ทุกอย่าง
จะบอกว่าต่อให้ฉันรู้ก็ไม่สำคัญเหรอ
ผมจะบอกว่าผมคิดว่าคุณรู้อยู่แล้ว
ฉันใช้เวลาตั้งเยอะ กับการผันตัวมาทำงานกับคนที่บอบช้ำทางใจ
ไม่เคยฉุกคิดเลยว่าฉันควรทำไหม
และนี่แหละที่แม่งเป็นความผิดพลาดครั้งใหญ่ เพราะกลายเป็นว่าฉันทำได้ห่วยแตก
ไม่เลย
มันคือความเสี่ยงจากการทำงานนี้
มายาแค่เป็นคนแรก
และรับรองได้เลย ถ้าคุณเดินบนเส้นทางนี้ต่อ
เธอจะไม่ใช่คนสุดท้าย
ทำอะไรน่ะ
ยกเลิกคนไข้สัปดาห์หน้าทุกคน
ฉันเปลี่ยนใจแล้ว
ฉันต้องการเวลาพัก
จำคนสอนงานผมจากเบลวิวได้ไหม
เมื่อไรก็ตามที่สถานการณ์ยุ่งเหยิง
เขามักพูดแบบเดิม และมันติดอยู่ในหัวผมจริงๆ
เขาบอกว่า "ยิ่งเราใช้เวลานานเท่าไร ในการกลับมาลุยต่อ
เราก็ยิ่งมีแนวโน้มที่จะกลับมาลุยต่อได้น้อยลง"
อือ ลุยอะไรช่างแม่งละ
ฝันดีนะคะ พอล
บ๊อก
คำบรรยายโดย ชลันธร เรืองภักดี