1
00:00:07,958 --> 00:00:10,208
(เมื่อ 2000 ปีที่แล้ว)

2
00:00:25,958 --> 00:00:29,208
งั้นแม้แต่เจ้าก็ยังต่อต้านข้าสินะ

3
00:00:30,333 --> 00:00:32,083
สปาร์ด้า

4
00:00:34,333 --> 00:00:38,291
เพียงตอนนี้ที่ข้าหมายตาโลกมนุษย์

5
00:00:38,375 --> 00:00:41,166
เจ้าถึงเริ่มสั่นคลอน

6
00:00:43,500 --> 00:00:48,916
งั้นข้าคงต้องเพิ่มอีกศพ
ลงบนรากฐานดินแดนมาไคของข้า

7
00:00:50,708 --> 00:00:52,916
ศพเดียวที่ข้าจะเสียใจ

8
00:01:41,250 --> 00:01:42,416
ฝ่าบาท

9
00:01:47,750 --> 00:01:49,125
ว่ามา

10
00:01:49,625 --> 00:01:53,958
สายลับของเราบนโลกมนุษย์
ได้นำข่าวเรื่องนีโล แองเจโลมาบอก

11
00:01:54,541 --> 00:01:57,833
เขาได้ประกาศตนอย่างเปิดเผยกับพวกเซเปียนส์

12
00:01:57,916 --> 00:02:01,125
โดยใช้สิ่งที่พวกมันเรียกว่า "โทรทัศน์"

13
00:02:01,208 --> 00:02:04,000
เขาเอ่ยถึงกระต่ายขาว

14
00:02:04,083 --> 00:02:06,541
ตอนนี้ดูเหมือนเขาจะหายตัวไป

15
00:02:07,708 --> 00:02:09,500
งั้นรึ

16
00:02:10,416 --> 00:02:11,500
แค่นั้นรึ

17
00:02:12,375 --> 00:02:13,458
นายท่าน

18
00:02:13,541 --> 00:02:19,916
ทำไมท่านถึงไว้เนื้อเชื่อใจ
ไอ้ลูกชั่วช้าของคนที่ทรยศอาณาจักรเราล่ะ

19
00:02:20,000 --> 00:02:22,458
จงคิดให้ดีๆ เบวูล์ฟ

20
00:02:22,541 --> 00:02:28,250
ก่อนจะตั้งคำถามว่าข้าไว้ใจทหารคนไหนได้บ้าง

21
00:02:31,333 --> 00:02:32,500
ฝ่าบาท

22
00:02:44,166 --> 00:02:48,125
ทำไมมาทำด้อมๆ มองๆ บนนั้น เจ้าจำอวด

23
00:02:48,208 --> 00:02:50,916
ขออภัยอย่างสูงครับท่าน

24
00:02:51,000 --> 00:02:53,375
แต่ของว่างมันวิ่งหนีมาน่ะ

25
00:02:53,958 --> 00:02:56,083
มุนดุสมุ่งมั่น

26
00:02:56,166 --> 00:03:02,208
จะรับพวกหลอกลวง เกิดในถ้ำ
ต่ำช้าทุกตัวในมาไคเข้ามาในตำหนักจริงๆ

27
00:03:03,041 --> 00:03:06,875
แกมันก็ทุเรศพอๆ กับไอ้พันทางน่ารังเกียจ

28
00:03:09,375 --> 00:03:14,166
ดีนะที่ท่านไม่รู้ตัวว่าท่านตลกแค่ไหน
ไม่งั้นนี่คงตกงานเป็นแน่

29
00:03:20,000 --> 00:03:23,208
เซเปียนส์มาพร้อมกับกองทัพ

30
00:03:23,291 --> 00:03:26,666
เพื่อสู้กับราชาผู้ยิ่งใหญ่

31
00:03:26,750 --> 00:03:30,791
ตอบโต้เต็มแรง สุดกำลังทั้งโลกหล้า

32
00:03:30,875 --> 00:03:33,000
และนายท่านของเราบอกว่า

33
00:03:33,083 --> 00:03:35,166
"เจ็บนะจ๊ะ"

34
00:03:35,250 --> 00:03:38,875
มุนดุสจึงทำลายกองทัพมัน

35
00:03:38,958 --> 00:03:43,000
ผู้พิทักษ์ของเรา
ตัวแทนของเรา ผู้ชนะของเรา

36
00:03:43,500 --> 00:03:48,666
และพวกเซเปียนส์เตรียมใจไว้
รอบต่อไปบุกถึงโลก

37
00:03:48,750 --> 00:03:51,250
เพราะเซเปียนส์ที่ดีเป็นได้แค่

38
00:03:53,166 --> 00:03:54,583
มื้อค่ำ

39
00:05:25,666 --> 00:05:26,666
ทำไม

40
00:05:28,125 --> 00:05:31,083
เราควรจะถีบมันเข้ามาตัวเดียวนะ

41
00:05:34,500 --> 00:05:37,541
นี่นายหายใจอากาศนี่ตลอดเลยงั้นเหรอ

42
00:05:38,375 --> 00:05:40,250
เพ่งความมืดของนายสิ

43
00:05:40,333 --> 00:05:41,875
มันจะช่วยให้หายใจง่ายขึ้น

44
00:05:42,458 --> 00:05:43,875
และอยู่รอดได้

45
00:05:50,458 --> 00:05:51,583
ค่อยยังชั่ว

46
00:05:53,625 --> 00:05:56,375
ตอแยฉันไม่เลิกตั้งแต่เด็กเลยนะ น้องเล็ก

47
00:05:58,375 --> 00:06:00,708
แผนการสิ้นคิด

48
00:06:00,791 --> 00:06:03,250
อยู่บนโลกเจ้ายังยับยั้งเราไม่ได้

49
00:06:03,333 --> 00:06:06,125
คิดว่ามาที่นี่แล้วจะทำได้งั้นรึ

50
00:06:06,208 --> 00:06:08,666
ในโลกที่เป็นของเราโดยชอบธรรม

51
00:06:18,833 --> 00:06:20,500
ไม่จำเป็นหรอก

52
00:06:30,375 --> 00:06:32,333
ผู้ชิงบัลลังก์

53
00:06:49,041 --> 00:06:51,750
ข้าก็หวังให้เจ้าเกิดใหม่

54
00:06:52,666 --> 00:06:57,875
ครั้งนี้ข้าจะได้ทำลายเจ้าให้สิ้นซาก

55
00:06:57,958 --> 00:07:00,000
ไม่เหลือแม้เพียงความทรงจำ

56
00:07:00,083 --> 00:07:06,083
เจ้าเป็นข้ารับใช้ของข้า
มานานกว่าที่เจ้าแสร้งเป็นกษัตริย์

57
00:07:06,833 --> 00:07:10,000
เจ้าเอาชนะข้าได้ก็เพราะเจ้าลอบโจมตี

58
00:07:10,083 --> 00:07:14,916
และเราไม่ใช่ตัวตนเดิมที่เจ้าเคยรู้จัก

59
00:07:15,000 --> 00:07:18,625
ใช่ เจ้าอ่อนแอลง

60
00:07:36,666 --> 00:07:39,041
ดาบของพ่อ เราต้องปิดรอยแยก

61
00:07:39,750 --> 00:07:42,500
ทางเดียวตอนนี้คือ
ต้องแยกเครื่องรางกับดาบออกจากกัน

62
00:07:42,583 --> 00:07:46,083
ก่อนกำแพงที่ยังเหลืออยู่จะหายไป

63
00:07:47,083 --> 00:07:48,083
แล้วถ้ามันหายไปล่ะ

64
00:07:48,166 --> 00:07:52,166
หากไร้พลังของสปาร์ด้า
ก็ไม่อาจผนึกรอยแยกนั้นใหม่ได้

65
00:09:16,916 --> 00:09:22,291
ต่อให้พลังข้าไม่เต็มเปี่ยม ข้าก็เอาชนะเจ้าได้!

66
00:09:54,875 --> 00:09:57,333
ยี่สิบแปดชาติ

67
00:09:58,958 --> 00:10:03,625
เพื่อแลกกับสถานะเทพเพียงชั่วขณะ

68
00:10:04,458 --> 00:10:06,750
ช่างคุ้มค่า

69
00:10:43,666 --> 00:10:46,916
มุนดุส นึกว่าจะตัวใหญ่กว่านี้ซะอีก

70
00:10:47,416 --> 00:10:49,916
เห็นไหม นีโล แองเจโล

71
00:10:50,000 --> 00:10:52,208
หากข้ามิได้นำทางเจ้า

72
00:10:52,291 --> 00:10:56,250
เจ้าคงต้องจมปลักอยู่กับความโง่เขลาดังเช่นมัน

73
00:10:56,750 --> 00:10:58,083
พอเถอะ

74
00:10:58,166 --> 00:10:59,375
ฉันรู้ความจริงแล้ว

75
00:10:59,458 --> 00:11:01,250
ทหารที่ฆ่าแม่เรา

76
00:11:01,333 --> 00:11:05,375
และทรมานฉันจนเกือบตายเป็นของแก

77
00:11:05,458 --> 00:11:08,625
แกปั้นฉันให้เป็นหมาจู่โจมรับใช้แก

78
00:11:08,708 --> 00:11:12,000
ใช่ และข้าปั้นเจ้ามาอย่างดี

79
00:11:12,083 --> 00:11:16,458
วันนี้เจ้าได้ส่งภัยคุกคาม
ที่ร้ายแรงที่สุดของมาไคมาถึงมือข้า

80
00:11:16,541 --> 00:11:19,291
และเจ้าได้ปลดอาคมกำแพงของบิดา

81
00:11:19,875 --> 00:11:23,958
โลกมนุษย์ เหมาะสมยิ่งนัก
ต่อการขยายอาณาจักรเรา

82
00:11:24,041 --> 00:11:26,625
แกไม่ได้ไปถึงโลกมนุษย์หรอก

83
00:11:26,708 --> 00:11:29,208
นายมาแก้แค้นมุนดุสสินะ

84
00:11:29,291 --> 00:11:32,791
ถ้างั้นในที่สุดเราก็เห็นตรงกันสักที

85
00:11:33,375 --> 00:11:37,208
เจ้าพันทางมันเผยความไม่จงรักภักดีออกมาแล้ว

86
00:11:37,291 --> 00:11:42,083
ให้เรากำจัดความผิดพลาดของสปาร์ด้า
แทนท่านไหม ฝ่าบาท

87
00:11:42,166 --> 00:11:46,500
ไม่ อาร์โกแซ็กซ์คิดจะใช้
ความโกลาหลมาโค่นเรา

88
00:11:47,291 --> 00:11:53,250
เพื่อความอยู่รอด มาไคจะต้องสมานฉันท์
ไม่ว่าใครจะเป็นบุตรของใคร

89
00:11:54,708 --> 00:11:59,541
ไอ้ปีศาจตัวนี้มันทำลายชีวิตเรา
และตอนนี้มันจะจับคนทั้งสองโลกไปเป็นทาสอีก

90
00:11:59,625 --> 00:12:01,500
เราต้องยับยั้งมัน

91
00:12:01,583 --> 00:12:04,666
ทุกอย่างที่ข้าทำลงไป นีโล เวอร์จิล

92
00:12:04,750 --> 00:12:09,166
ข้าจำเป็นต้องทำเพื่อกำจัด
ความอ่อนแอแบบเซเปียนส์ไปจากตัวเจ้า

93
00:12:09,250 --> 00:12:11,791
อย่าดูถูกฉันด้วยการโกหกอีกเลย

94
00:12:11,875 --> 00:12:16,333
แกเก็บฉันไว้ใกล้ตัว
เพื่อเป็นการแก้แค้นบิดเบี้ยวที่พ่อฉันทรยศ

95
00:12:16,416 --> 00:12:17,750
ไม่มากไปกว่านั้น

96
00:12:18,500 --> 00:12:20,958
หากข้าปรารถนาการแก้แค้น

97
00:12:21,041 --> 00:12:23,625
เหตุใดจึงต้องปล่อยเจ้าออกมาคุกใต้ดินเล่า

98
00:12:23,708 --> 00:12:28,083
ทำไมข้าต้องเสียเวลาฝึกฝนเจ้า
เพื่อช่วยปลดล็อกพลังที่แท้จริงด้วยเล่า

99
00:12:28,666 --> 00:12:31,958
- ถ้าไม่ใช้เพื่อแก้แค้น งั้นเพื่ออะไรล่ะ
- เตรียมพร้อม

100
00:12:32,583 --> 00:12:35,583
ทุกอย่างที่ข้ากระทำกับเจ้า
ก็เพื่อเตรียมตัวเจ้าให้พร้อม

101
00:12:35,666 --> 00:12:38,541
ยาตราสู่โลกมนุษย์เคียงข้างข้า

102
00:12:38,625 --> 00:12:41,541
เราจะได้รวมโลกทั้งสองเข้าด้วยกัน

103
00:12:45,875 --> 00:12:47,458
อย่าไปฟังมันนะ

104
00:12:47,541 --> 00:12:49,208
มันแค่อยากควบคุมนาย

105
00:12:49,291 --> 00:12:51,958
แกไม่มีวันแบ่งอำนาจกับใครหรอก

106
00:12:52,041 --> 00:12:54,291
กับตัวอื่นอาจจะไม่

107
00:12:54,375 --> 00:12:56,041
แต่กับสปาร์ด้า…

108
00:12:56,541 --> 00:12:59,666
ข้าไม่เคยโกหกเจ้าเรื่องบิดา

109
00:12:59,750 --> 00:13:01,041
ไอ้ทรยศ

110
00:13:01,125 --> 00:13:04,625
ขอสาปส่งชื่อสปาร์ด้าตลอดไป

111
00:13:04,708 --> 00:13:06,625
เขาภักดีกับข้าเสมอมา

112
00:13:06,708 --> 00:13:08,250
แม้แต่ในฐานะศัตรู

113
00:13:08,333 --> 00:13:11,666
ข้าต่างหากที่ทรยศเป้าหมายของตัวเอง

114
00:13:13,625 --> 00:13:15,458
แกมันไอ้ตอแหล!

115
00:13:15,541 --> 00:13:17,166
พ่อเราเกลียดแก!

116
00:13:17,250 --> 00:13:19,833
พ่อผนึกโลกเอาไว้
เพื่อปกป้องมันจากความชั่วร้ายของแก!

117
00:13:19,916 --> 00:13:23,041
เจ้าไม่รู้อะไรเรื่องบิดาเอาเสียเลย

118
00:13:23,125 --> 00:13:25,500
อยากรู้จักเขารึเปล่า

119
00:13:25,583 --> 00:13:27,041
สปาร์ด้าตัวจริง

120
00:13:29,708 --> 00:13:35,250
ในยุคที่อาร์โกแซ็กซ์ปกครอง
บิดาเจ้าก็ขึ้นชื่อเป็นนักรบในตำนานไปแล้ว

121
00:13:35,333 --> 00:13:39,041
ในยุคนั้น ข้าเป็นลูกศิษย์ของอาร์โกแซ็กซ์

122
00:13:39,625 --> 00:13:42,041
บาทหลวงชั้นสูงในราชสำนัก

123
00:13:42,125 --> 00:13:44,875
ข้าได้เห็นกับตาตัวเองถึงความหมกมุ่นในโลกีย์

124
00:13:44,958 --> 00:13:48,458
ความเสื่อมทรามที่ฝังรากในระบอบความโกลาหล

125
00:13:48,541 --> 00:13:54,666
ที่ซึ่งชาวมาไคบริสุทธิ์ก็หลั่งเลือดได้ง่าย
พอๆ กับพวกสัตว์ชั้นต่ำ

126
00:13:54,750 --> 00:14:00,375
โชคชะตามอบหมายให้ข้า
ปั้นมาไคขึ้นมาใหม่อย่างที่ควรเป็น

127
00:14:01,791 --> 00:14:04,875
จากอาณาจักรแห่งความโกลาหล

128
00:14:04,958 --> 00:14:07,041
สู่แสงส่องนำแห่งโครงสร้าง

129
00:14:08,166 --> 00:14:13,291
แต่ข้าไม่อาจปราบดินแดนนั้น
ได้ง่ายเท่าที่ปราบอสรพิษร้าย

130
00:14:13,375 --> 00:14:19,666
พวกหยาบช้าต่ำทรามที่หลับหูหลับตา
ต่อสู้ในนามอาร์โกแซ็กซ์มีมากมายนับไม่ถ้วน

131
00:14:20,291 --> 00:14:24,750
สปาร์ด้าอยู่ในกลุ่มแรก
ที่รวมตัวกันต่อสู้เพื่อเป้าหมายข้า

132
00:14:24,833 --> 00:14:30,166
เขาเข้าใจว่ามาไคต้องมีระเบียบ

133
00:14:30,250 --> 00:14:36,291
บิดาเจ้านำทัพข้าไปสู่
ชัยชนะอันรุ่งโรจน์ครั้งแล้วครั้งเล่า

134
00:14:37,041 --> 00:14:39,375
เขาเป็นนักรบผู้เด็ดเดี่ยวที่สุดของข้า

135
00:14:39,458 --> 00:14:42,083
พันธมิตรผู้แน่วแน่ที่สุดของข้า

136
00:14:43,791 --> 00:14:48,583
เราร่วมกันสร้างมาไคที่คู่ควรแก่ตำนานของมัน

137
00:14:49,750 --> 00:14:53,416
แต่เมื่อใจเราหมกมุ่นครุ่นคิด

138
00:14:53,500 --> 00:14:55,750
อยู่กับความพ่ายแพ้ของศัตรู

139
00:14:57,875 --> 00:15:01,833
เราจึงเริ่มมองเห็นศัตรูอยู่ในเงามืดทุกหนแห่ง

140
00:15:09,250 --> 00:15:13,166
สปาร์ด้าเห็นว่า
ข้าไม่อาจปกครองมาไคได้อย่างที่ควรทำ

141
00:15:13,250 --> 00:15:17,666
ตราบใดที่ข้ายังกระหายอยากพิชิต
แต่เพียงอย่างเดียว

142
00:15:17,750 --> 00:15:21,583
ตอนนั้นใช่มะที่พ่อเตะตูดหินอ่อนเก๊ของแกน่ะ

143
00:15:21,666 --> 00:15:24,833
สปาร์ด้าพยายามโน้มน้าวข้าทุกวิถีทาง

144
00:15:25,333 --> 00:15:28,958
เมื่อหมดหนทางแล้วเท่านั้น
นักรบผู้ยิ่งใหญ่ของข้าจึงหันดาบมาหาข้า

145
00:15:32,125 --> 00:15:35,541
เราสู้รบกันทั่วทุกทวีปของมาไค

146
00:15:38,833 --> 00:15:41,666
ไม่มีใครสามารถเอาชนะอีกฝ่ายได้

147
00:15:45,666 --> 00:15:50,791
จนในที่สุดสปาร์ด้าก็เห็นทางออกเดียว

148
00:15:53,041 --> 00:15:55,708
ยับยั้งความทะยานอยากของข้าด้วยการบังคับ

149
00:16:10,208 --> 00:16:13,291
พูดอย่างกับพ่อสร้างกำแพงเพื่อแกงั้นแหละ

150
00:16:13,375 --> 00:16:16,208
ไม่ใช่เพื่อมนุษย์นับพันล้าน
ที่พ่อช่วยไว้จากความตายเลยเนอะ

151
00:16:16,291 --> 00:16:18,416
หรือแย่กว่านั้น จากน้ำมือแก

152
00:16:18,500 --> 00:16:23,250
สปาร์ด้ามีความหลงใหลในโลกมนุษย์

153
00:16:23,333 --> 00:16:28,000
เหมือนที่เซเปียนส์ชอบมองดู
มดปลวกวาดลวดลายบนพื้นดิน

154
00:16:28,083 --> 00:16:32,083
อย่าเข้าใจผิดว่านั่นแปลว่าเขาแยแสชีวิตพวกมัน

155
00:16:33,958 --> 00:16:36,583
อย่างน้อยพ่อก็แยแสคนนึงละกัน

156
00:16:37,250 --> 00:16:38,375
ใช่เหรอ

157
00:16:38,458 --> 00:16:41,791
- อย่าบอกนะว่านายคิด…
- ข้าไม่รู้จักมารดาเจ้า

158
00:16:41,875 --> 00:16:44,708
แต่ข้ารู้ว่านางคงเป็นเช่นไร

159
00:16:45,291 --> 00:16:47,916
นางงดงามใช่ไหมล่ะ

160
00:16:48,000 --> 00:16:50,250
ตัวที่สวยสะดุดตา

161
00:16:51,041 --> 00:16:55,041
เมื่อสปาร์ด้าสนองความใคร่รู้ของเขาได้แล้ว

162
00:16:55,125 --> 00:16:58,000
จึงทอดทิ้งเอวาไปตามยถากรรม

163
00:16:58,958 --> 00:17:00,125
และทอดทิ้งเจ้า

164
00:17:00,208 --> 00:17:03,208
แกไม่มีสิทธิ์เรียกชื่อแม่!

165
00:17:03,291 --> 00:17:06,541
พ่อของเรารักแม่ พ่อรักเรา!

166
00:17:08,333 --> 00:17:10,041
แม่พูดว่าพ่อรักเรา

167
00:17:10,791 --> 00:17:12,666
แต่พ่อไม่เคยอยู่พูดอะไรเองเลย

168
00:17:13,291 --> 00:17:15,541
ชาวมาไคที่ทรงพลังอย่างสปาร์ด้า

169
00:17:15,625 --> 00:17:19,333
ไม่อาจมีความรักให้กับเซเปียนส์ที่ต่ำต้อยได้หรอก

170
00:17:19,416 --> 00:17:21,916
เขาอยู่เคียงข้างแม่ของเจ้านานแค่ไหนเล่า

171
00:17:22,000 --> 00:17:23,500
ห้าปีรึเปล่า

172
00:17:23,583 --> 00:17:25,000
รึสิบปี

173
00:17:25,083 --> 00:17:27,250
เขาอยู่ข้างข้ามาหลายศตวรรษ

174
00:17:27,333 --> 00:17:29,583
มันพยายามปั่นหัวนายอีกรอบอยู่นะ

175
00:17:29,666 --> 00:17:31,541
มันฆ่าแม่!

176
00:17:31,625 --> 00:17:32,958
นางจำเป็นต้องตาย

177
00:17:34,666 --> 00:17:36,333
ดูสิว่าน้องของเจ้าอ่อนแอ

178
00:17:36,416 --> 00:17:41,666
และถูกปนเปื้อนไปด้วยอารมณ์เซเปียนส์แค่ไหน
เพราะอิทธิพลจากนาง

179
00:17:41,750 --> 00:17:44,541
ข้าตั้งใจจะจับเจ้ามาทั้งคู่

180
00:17:46,083 --> 00:17:49,541
อย่างน้อยข้าก็ช่วย
ทายาทของสปาร์ด้าไว้ได้หนึ่งคน

181
00:17:50,291 --> 00:17:52,916
ข้าทำให้เจ้าเป็น
ผู้สืบทอดที่แท้จริงของสปาร์ด้า

182
00:17:53,666 --> 00:17:56,333
จงไปยังโลกมนุษย์กับข้าเถิด

183
00:18:03,250 --> 00:18:04,333
เวอร์จิล

184
00:18:13,291 --> 00:18:15,125
เลือดที่ฉันหลั่งให้แก

185
00:18:15,208 --> 00:18:18,166
จะเทียบไม่ได้กับเลือดที่กำลังจะไหลทะลัก!

186
00:18:23,791 --> 00:18:25,916
ฆ่าไอ้พวกพันทาง!

187
00:19:28,458 --> 00:19:29,833
ฟังนะ เวอร์จิล

188
00:19:29,916 --> 00:19:31,750
มาคิดใหม่ก่อนเถอะ

189
00:19:31,833 --> 00:19:34,833
เราไม่จำเป็นต้องสู้กับมันตอนนี้

190
00:19:34,916 --> 00:19:36,583
เรากลับไปโลกมนุษย์ได้

191
00:19:36,666 --> 00:19:39,666
เราสองคน ปิดรอยแยกไม่ให้มันตามไป

192
00:19:40,541 --> 00:19:43,666
เราจะกลับมาจัดการมุนดุสเมื่อเราพร้อม

193
00:19:43,750 --> 00:19:46,833
แต่ฉันสูญเสียอะไรไปมาก
เพราะหลับหูหลับตาล้างแค้น

194
00:19:47,625 --> 00:19:49,500
ฉันเสี่ยงเสียนายไปไม่ได้

195
00:19:49,583 --> 00:19:52,333
ไม่เอาอีกแล้ว ฉันเพิ่งได้นายกลับมาเองนะ

196
00:19:52,416 --> 00:19:55,083
นายเข้าใจผิดแล้ว ไอ้น้องเล็ก

197
00:19:55,166 --> 00:19:59,083
ถึงแม้จะเกิดเรื่องทั้งหมด แต่มุนดุสพูดความจริง

198
00:19:59,166 --> 00:20:03,208
พ่อทิ้งให้เราต้องปกป้องตัวเอง

199
00:20:04,000 --> 00:20:07,250
และสิ่งเดียวที่ปกป้องได้คืออำนาจ

200
00:20:08,250 --> 00:20:11,833
ฉันสั่งสมอำนาจได้มากพอที่จะพ้นภัยได้

201
00:20:11,916 --> 00:20:15,166
ที่จะควบคุมโลกของฉันแทนที่จะต่อสู้กับมัน

202
00:20:16,000 --> 00:20:18,583
นายจะเลือกมันงั้นเหรอ

203
00:20:18,666 --> 00:20:21,000
ไม่ ฉันจะเลือกบ้าน

204
00:20:21,875 --> 00:20:23,083
มาไค

205
00:22:15,500 --> 00:22:18,458
คืนนั้น ถ้าหากว่าเราแลกที่กัน

206
00:22:19,166 --> 00:22:21,125
ชะตาของเราจะต่างจากนี้ไหมนะ

207
00:22:23,375 --> 00:22:25,500
ฉันจะได้ไปใช้ชีวิตของนาย

208
00:22:25,583 --> 00:22:26,708
และนาย ของฉันไหม

209
00:22:52,208 --> 00:22:53,541
ไม่!

210
00:23:50,416 --> 00:23:51,333
ทำไม

211
00:23:52,333 --> 00:23:55,375
ทุกอย่างที่แกพูดไว้เกี่ยวกับมนุษย์ถูกต้องแล้ว

212
00:23:55,458 --> 00:23:59,375
ฉันซาบซึ้งบุญคุณนะ
ที่ชำระล้างความเน่าเฟะของมันออกไปจากตัวฉัน

213
00:23:59,875 --> 00:24:01,666
เคราะห์ร้ายสำหรับแก

214
00:24:02,166 --> 00:24:04,250
ที่แกก็ฆ่าแม่ฉันไปด้วย

215
00:24:07,416 --> 00:24:10,000
มาไคจะบุกโลกมนุษย์

216
00:24:11,041 --> 00:24:13,500
โดยมีฉันเป็นราชา

217
00:24:19,250 --> 00:24:22,666
เจ้านั้นเหมือนบิดากว่าที่รู้ตัวเสียอีก

218
00:24:23,916 --> 00:24:25,208
งั้นจงมา

219
00:24:26,708 --> 00:24:30,291
มาดูกันว่าเจ้าจะทำสิ่งที่เขาล้มเหลว
ให้สำเร็จได้รึเปล่า

220
00:25:32,083 --> 00:25:32,958
ดันเต้

221
00:25:33,666 --> 00:25:35,625
ฉันเชื่อนะว่านายยังมีชีวิตอยู่

222
00:25:38,166 --> 00:25:39,791
แล้วไปถึงจุดนัดเดทของเรา

223
00:25:39,875 --> 00:25:41,583
ขอโทษนะที่ฉันต้องเบี้ยวนัด

224
00:25:42,291 --> 00:25:43,666
แต่มีธุระด่วนน่ะ

225
00:25:48,958 --> 00:25:50,958
นี่คือสิ่งที่ฉันไม่เคยบอกนาย

226
00:26:06,791 --> 00:26:09,958
แม่ฉันก็ถูกฆ่าตายไปต่อหน้าต่อตาฉันเหมือนกัน

227
00:26:10,666 --> 00:26:14,500
ตอนเกิดเรื่อง
ฉันเป็นแค่เด็กไร้เดียงสา ไร้ทางสู้

228
00:26:16,375 --> 00:26:17,500
เหมือนกับนาย

229
00:26:20,166 --> 00:26:21,500
ตอนแรกฉันไม่เข้าใจเลย

230
00:26:22,166 --> 00:26:24,416
ว่ามีแรงอะไรคอยดึงเราเข้าหากัน

231
00:26:24,500 --> 00:26:27,083
แต่ตอนนี้ฉันเห็นแล้วว่ามันไม่ใช่ "เรา"

232
00:26:27,833 --> 00:26:30,166
แต่เป็นเด็กสองคนที่เจ็บช้ำ

233
00:26:30,250 --> 00:26:33,250
ที่ในที่สุดก็มองเห็น
ความเจ็บปวดของตัวเองผ่านคนอื่น

234
00:26:36,375 --> 00:26:39,541
รู้สึกดีมากเลยที่มีคนเข้าใจอยู่ชั่วขณะ

235
00:26:40,333 --> 00:26:42,208
ได้มีที่พักใจชั่วคราว

236
00:26:44,208 --> 00:26:45,208
ดันเต้

237
00:26:45,791 --> 00:26:49,625
ฉันอยากเมินความเจ็บปวดตัวเอง
ได้เหมือนนายนะ

238
00:26:50,625 --> 00:26:52,875
แต่ฉันต้องพุ่งใส่มันต่อไป

239
00:26:53,666 --> 00:26:54,583
ต้องเผชิญหน้ามัน

240
00:26:54,666 --> 00:26:57,791
นั่นคือความหวังเดียวของฉันที่จะทำลายมันได้

241
00:26:58,416 --> 00:27:00,166
ดังนั้นฉันจะไปที่นั่น

242
00:27:00,750 --> 00:27:02,833
ไปฆ่าแหล่งความเจ็บปวด

243
00:27:03,666 --> 00:27:06,541
(ร้านเฟรดี้)

244
00:27:06,625 --> 00:27:10,166
หลังจากปีศาจโจมตีนิวยอร์กซิตี้
จนย่อยยับเป็นครั้งที่สอง

245
00:27:10,250 --> 00:27:12,875
กองทัพสหรัฐฯ ได้ประกาศกฎอัยการศึก

246
00:27:12,958 --> 00:27:14,833
เพื่อความปลอดภัย
ของผองชาวอเมริกัน

247
00:27:14,916 --> 00:27:19,000
ขณะที่ยังมีภัยร้ายจากปีศาจ
ที่อาจบุกจากนรกได้อยู่

248
00:27:19,083 --> 00:27:21,250
ได้มีการประกาศใช้เคอร์ฟิว
แบบไม่มีกำหนดสิ้นสุด

249
00:27:28,416 --> 00:27:30,500
งั้นคงต้องบอกลากันตรงนี้ เลือดนรก

250
00:27:31,916 --> 00:27:33,666
จุดจบเหมือนจุดเริ่มต้น

251
00:27:36,166 --> 00:27:38,166
ฉันทิ้งนายไปอีกแล้ว

252
00:27:41,416 --> 00:27:45,083
อยากบอกว่า "เจอกันในนรก" นะ แต่ก็นั่นแหละ

253
00:28:03,416 --> 00:28:06,375
แหมๆ แมรี่

254
00:28:07,375 --> 00:28:10,583
มาหาพ่อสุดที่รักงั้นเหรอ

255
00:28:13,916 --> 00:28:16,708
จัดโชว์อลังการให้คนดูกันเลย!

256
00:29:22,291 --> 00:29:24,000
ไม่ต้องห่วงนะ เวอร์จิล

257
00:29:24,791 --> 00:29:27,208
เราสองคนจะอยู่ข้างกัน

258
00:29:34,625 --> 00:29:35,750
ตลอดไป

259
00:31:13,416 --> 00:31:17,333
คำบรรยายโดย นันทวัน ริดเดล