Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Występują
Niels?
June i Jonny zaraz tu będą.
Może wejdziesz i się ubierzesz?
Przygotowałam wasz dawny pokój.
Widocznie potrzebował świeżego powietrza.
Zaprowadź Jonny’ego.
Nie. Bez dobrej historii to na nic.
Można mieć fantastyczny produkt.
Ale musisz się z nim identyfikować
albo ludzie uznają, że jesteś sztuczny.
Jak się masz, tato?
Był u nas kierownik banku i Niels musi...
Tak.
Wróćmy do tego, co mówiłaś przez telefon, mamo.
Po prostu...
To zadzwońcie jutro. Tylko nie między 8:00 a 9:00.
Zaliczamy wtedy 15-kilometrowy jogging.
Cześć.
Musiałem dobić targu.
Buzi.
Masz pomysł na nowe ciastko?
Nie mam, June.
Musimy myśleć innowacyjnie,
żeby uratować fabrykę.
Niels, Else, z punktu widzenia konsumenta
wysyłacie ludzi do szpitala.
Widząc wasze ciastka, ludzie myślą:
"masło, tłuszcz,
cukier, skrzepy, rak i śmierć".
Stwórzmy zdrowe ciastko.
Odtłuszczone.
To pomysł Jonny’ego.
Powinno też być smaczne.
Nie rozumiem.
Smaczne? Co masz na myśli?
Tato, spokojnie.
W porządku.
Niels, zerknąłem na rachunki.
To jak zaglądanie szatanowi w dupę.
Jeśli czegoś nie zrobimy, bank nas odetnie.
Zbierzmy się na odwagę,
a uratujemy fabrykę i uchronimy naród
przed zatłoczonymi szpitalami
i epidemią otyłości.
Tato...
Mam iść za nim?
Nie. Zostaw go.
Przykro mi, ale nasz bank
nie może dłużej bronić fabryki.
Co pan robi?! Nie!
Proszę usiąść.
Może pan oddychać?
Już.
Przepraszam.
Dzięki.
Zostaw.
- W porządku? - Tak.
Oddycha pan?
Tak. Dzięki.
Dziękuję i proszę.
Możesz iść. Pa.
Dla Else i June
Cześć, Sally.
Starałam się, żeby wyglądała bardziej śnieżnie.
To supersnitte.
DYNASTIA WYPIEKÓW
Dzień dobry.
Cześć, Connie.
Cześć, Sally.
Niemożliwe, że to ty.
Cześć, O.B.
To June, taka dorosła i poważna?
"Stworzyliśmy cynamonowego trolla...".
Dzień dobry.
W porządku?
Tak.
Dziękuję za...
Jasne.
Chyba już idzie.
Jest.
Kiedyś...
stworzyliśmy "cynamonowego trolla".
Nikt nie wierzył, że coś takiego się sprzeda.
Ludzie mówili,
że te ciastka są brzydkie
i mają głupią nazwę.
Ale nauczyliśmy Duńczyków jedzenia...
z humorem.
Bo wiedzieliśmy, że je się nie tylko oczami,
ale też po prostu dla frajdy.
Dlatego teraz
znów przedefiniujemy to,
czym jest ciastko.
Tak.
Chcemy...
uzgodniliśmy,
że przetestujemy nowy produkt -
zdrowe ciastko.
Odchudzone.
Ciastko nie jest tylko ciastkiem.
Jest tożsamością.
Co?
Świadczy nie tylko o tym,
kim jesteśmy,
ale też o tym, kim chcemy się stać.
Dlatego potrzebujemy bardziej holistycznego podejścia.
Sukces firmy
zależy od waszego zaangażowania.
Musicie identyfikować się z naszymi wartościami.
O czym ona mówi?
Słucham?
O czym ty, do diabła, mówisz?
Dobrze! Właśnie tak!
Wytrzymasz trochę więcej?
To mi się podoba.
A tobie, Else? Podoba ci się?
Wiesz, że ona się modli?
Kto?
- Nie znam jej imienia. - Ona.
W magazynie.
Religia to wciąż sprawa prywatna, nie?
Spójrz.
Wysłałam do banku notatkę
o naszej sytuacji finansowej i nowym kierunku.
Ona się modli.
W porządku...
Idziesz przygotować prezentację?
Co?
Masz jutro spotkanie klubu biznesu w ośrodku dla uchodźców.
To świetna okazja, żeby opowiedzieć
o naszym nowym przedsięwzięciu.
Ona się modli w magazynie.
Niels!
Musisz to zrobić!
Weź się w garść i zrób to.
Będzie tam dyrektor banku.
Jes?
Hej.
Ma pan... to?
- Parasol? - Tak.
- Podwieźć cię? - Dobrze.
Dziwne.
Zawsze zapalał.
Trzeba nacisnąć gaz.
Może to zapłon. Wykupił pan pomoc drogową?
Czy wykupiłem?
Tylko Else może to wiedzieć.
Dzień dobry. Else Agger.
Samochód się nam zepsuł, więc...
Jesteśmy na bulwarze...
Borgsø. Bulwar Borgsø.
Dzień dobry.
Jestem z firmy Falck.
Jest tu jakaś Else?
To jest Else, a ja jestem Niels.
Tak. Else Agger.
Zapłon wysiadł.
Wejdzie pan?
Powiedzcie: "Chcę się zmienić".
Głośniej.
Chcę się zmienić!
Świetnie.
Konsumenci nie ufają grubym ludziom. Instynktownie.
Kiedy widzą grubą osobę, myślą:
"O, rany.
Ona nie umie się kontrolować.
Tylko je, i je, i je...".
Coś łatwego na początek. Podwójny skok...
Proszę.
Moja rodzina lubi polować.
Herbaty?
Chętnie.
Usiądę sobie.
Oczywiście.
Proszę.
Trzeba...
tak.
Pamiątka po babci.
Dała mi ją, kiedy uciekaliśmy.
To znaczy:
"Moje dziecko,
miłość cię odnajdzie".
Piękne.
Przepraszam.
- Tak... - Dziękuję.
Herbata.
Myślałam, że nie je pan już cukru.
Bo nie jem.
Nasze odchudzone ciastko
odmieni branżę cukierniczą.
Widzisz...
ciastko to coś więcej niż ciastko.
Także tożsamość.
Tożsamość?
Jaka?
Mówi ci, kim jesteś.
A pan kim jest?
To dlatego,
że June skończyła szkołę biznesu.
Pańska córka?
- A ty masz dzieci? - Nie.
Salam.
To jest Haidar.
A to Niels, mój szef.
Cześć.
Zepsuł mu się samochód, więc go zaprosiłam.
Niels Agger.
Haidar.
Kinderbale?
- Jak to? - Z balonami.
Jest klaunem.
Jasne, klaunowanie.
W galerii handlowej.
Sally waży 133,7 kilo.
Teraz Connie.
125,5 kilo.
Nie pisze?
158,3.
Znajdę pisak.
Dla Else i June
- June?! - Tak?
Skąd się znacie?
Byliśmy zaręczeni,
zanim się urodziliśmy.
Nasi rodzice to zaaranżowali.
Musiałem poczekać, aż będzie pełnoletnia.
Aż skończy dziewięć lat.
Wtedy wzięliśmy ślub.
Potem okazało się, że nie jest dziewicą.
Na szczęście znałem lekarza-specjalistę
od rekonstrukcji błony.
Bębenkowej?
Dziewiczej.
Całe szczęście, że to załatwiliśmy,
bo musiałbym ją ukamienować.
- Żartuję. - Jasne.
Nie jesteśmy małżeństwem.
Nie? No, proszę.
- A ty jesteś żonaty? - Tak.
Gdzie byłeś?
Samochód się zepsuł.
Musiałem wezwać pomoc drogową.
Facet zabrał auto do warsztatu.
Wróciłeś pieszo?
Tak.
Cześć, tato.
Naprawdę myślę,
że możemy postawić twoją firmę
na nogi.
Wtedy wszyscy odetchniemy...
Tylko samochód się zepsuł.
Podobno zastanawialiście się,
czy nie przyda ci się
pomoc psychologa...
Nic o tym nie wiem.
Myślę, że warto z kimś porozmawiać...
Dobranoc. Śpij dobrze.
Dobranoc, tato.
Gotowa?
Łatwo się denerwuje, co?
Cześć.
- Coś nie tak? - Przepraszam.
To była... łza.
Wybacz.
Nie mogłem jej tak zostawić.
Mieszkałam u wuja w Szwecji,
ale zmarł, więc...
przyjechałam do rodziny w Danii.
Fabrykę zbudował mój ojciec.
Był piekarzem...
jak ja.
Ale umarł i musiałem zająć się firmą.
Potem wymyśliliśmy Snikkelsnurre...
i szło nam bardzo, bardzo dobrze.
Zdobyliśmy złoty medal
za najlepsze ciastko w kraju.
Odwiedziliśmy panią burmistrz...
Masz ulubione ciastko?
Bardzo lubię marcepan.
Mam słabość do biszkoptu i marcepanu.
A ty masz ulubione?
Tak.
Lubię kleicha. Jest dobre.
Tak?
To suche ciastko.
Jak się nazywa?
Kleicha.
Niels?
June ma uwagi dotyczące twojej przemowy
w ośrodku dla uchodźców.
Chyba powinieneś poćwiczyć.
Zastąpić cię?
Nie trzeba.
Mogę przemawiać. To nie problem.
Nie musisz.
- Jak się czujesz? - Dobrze.
- Idzie pani burmistrz. - Tak.
O, rany.
- Świetnie. - Tak.
Dobra...
muszę cię o coś zapytać.
Dobrze. Słucham, kochanie?
To kiepski moment, ale...
Pytaj śmiało.
Zajrzałam do...
To Jes z banku. Zbankrutujemy.
Nie, tato.
Dzień dobry.
Czujesz się jak pączek w maśle?
Właśnie tak.
Za mną.
Już idziemy.
Odetchnij, tato. Damy radę.
- Będę przy tobie. - Tak.
Bez obaw, nie będę śpiewać.
W Danii większości ludzi
nie definiuje ich religia
czy pochodzenie etniczne,
tylko zawód.
Dlatego umożliwiliśmy wam
pracę w lokalnych firmach.
To wspaniała okazja,
żeby poznać duńską kulturę.
Z wielką przyjemnością oddaję głos
dyrektorowi fabryki ciastek,
Nielsowi Aggerowi.
Przede wszystkim
witam was serdecznie w naszym kraju.
Myślę, że
naszym obowiązkiem jest
przybliżenie wam duńskich wartości.
Jedną z najważniejszych jest "hygge".
To duńskie słowo oznaczające
relaks,
luźne zachowanie,
swobodne rozmowy, żarty i...
dzielenie się smakołykami.
Właśnie teraz
powstaje nowy rodzaj ciastka.
Wystarczy jeść je,
żeby stracić na wadze i wyszczupleć.
To chude ciastko?
Nie. Odchudzające.
Może jak zjem bardzo dużo, to zniknę.
Słucham?
Ona pyta,
w jaki sposób to chude ciastko
reprezentuje duńskie wartości.
Odwiedźcie fabrykę.
Ci z was, którym nieobce jest
marzenie o ciastkach.
Tak.
Dziękuję.
Tato!
Słyszysz mnie?!
Ojej.
Pływasz regularnie?
Mieliśmy umowę, prawda?
Myślisz, że...?
Nie mam pewności,
ale jeśli nie zmienisz nawyków, zbankrutujesz.
Co?
- Masz zmartwienia, o których...? - Skąd wiesz?
O czym?
O tym, co powiedziałaś.
Niels, oddychaj.
Nie uratujemy fabryki,
dopóki rządzi Niels.
Musicie mu pomóc.
Kiedyś trzeba oddać kierownictwo.
Nie będę ukrywać,
że Jonny i ja jesteśmy gotowi...
Nie jestem chory. Poradzę sobie.
Zemdlałeś, tato.
Na oczach dyrektora banku.
- Mama mówi... - Co takiego?
Że powinieneś przestać
użalać się nad sobą.
Robimy to wyłącznie dla ciebie.
Ale...
Czuję się świetnie.
Dobra. Znalazłam list.
Co to?
Co to jest, Niels?
Droga Else, droga June.
Zawsze uważałem samobójstwo
za przejaw słabości.
A teraz sam...
przygotowałem pętlę.
Przepraszam, że sobie nie radzę,
że jestem taki słaby.
Mój ojciec uważał,
że nie będę w stanie nieść jego trumny.
Powiedział: "Nie powstrzymasz się od płaczu".
Jednak wy musicie ponieść moją.
Ale jeśli się potkniecie
albo zatrzymacie, żeby złapać oddech,
to w porządku.
June.
Mam...
tyle wspomnień z twojego dzieciństwa.
Nasza wycieczka do Rzymu.
Lody, które roztopiły ci się w rączce.
Czerwona sukienka, o której marzyłaś.
Zrozumieliśmy dlaczego, kiedy cię w niej zobaczyliśmy.
Przepraszam cię, June, że byłem zbyt niezdarny,
żeby otoczyć cię miłością i uwagą, na które zasługiwałaś.
Wiem, że nie chcecie, żebym przepraszał, ale muszę.
Już za wami tęsknię
na myśl o ciemności, w którą się zanurzę.
Kocham was.
Tata.
Albo Niels.
Czas przejść na emeryturę.
Bankowi by to pasowało.
Ważne, żeby załatwić to jak najsprawniej.
Także ze względu na pracowników.
A więc... podpisz tutaj.
Dzień dobry.
Przepraszam za ten incydent
z twoją chustą, którą zabrałam.
To było nie w porządku.
Podobało ci się?
Nie rozumiem.
Może sama zaczniesz nosić chustę?
Nie sądzę.
Dlaczego? Wyglądałaś pięknie.
Jestem feministką...
A ja nie jestem?
Czy feministka nie powinna bronić kobiet?
Ale to symbol opresji kobiet.
A więc tylko twój styl życia daje kobiecie wolność?
Ty masz 100 procent racji,
a inni się mylą, tak?
Nie.
Powiedziałam tylko, że chusta to symbol opresji.
To dlaczego nosisz stanik?
Jest praktyczny.
I nie jest symbolem opresji?
Można być feministką i nosić hidżab.
Tak jak ja mogę być feministką i występować w pornosach.
Nie...
Serio?
Wiele razy.
Co?
Wkręcasz mnie.
Nie.
Jednak wkręcasz.
Tak.
To z powodu mojej wagi?
Nie.
Uważamy...
Ja uważam,
że nie pasujesz
do przyszłościowego profilu...
Zwalniamy cię, Connie.
- Zwalniacie? - Tak.
Pracuję tu od siedemnastego roku życia.
Co Else o tym myśli?
Mama chce tego, co najlepsze dla fabryki.
I tyle.
Tak!
Tato, coś do przemyślenia.
Chcemy nadać firmie
bardziej międzynarodowy charakter.
Proponujemy nazwę "Borgsø Cookies".
"Fabryka ciastek" to zbyt oczywista nazwa
dla fabryki ciastek.
Dziadek pewnie nie umiał wymyślić nic lepszego.
Mamy lokalność - "Borgsø",
i międzynarodowość - "Cookies".
Niedługo przyjdzie reporter zobaczyć,
jak robimy ciastko przyszłości.
To ważne, żebyśmy wszyscy
wspólnie zaprezentowali
nie tylko samo ciastko,
ale też nową historię.
Kiedy zjawi się reporter,
powinniśmy ćwiczyć i wyglądać radośnie...
Co to?
- Trzeba ją stąd zabrać. - Tak.
Dziękuję już!
To jest miejsce pracy.
Johannes, możesz
przynieść mopa i dużo ścierek?
Reporter stwierdził,
że byłoby dobrze,
gdybym to ja udzieliła mu wywiadu.
Dobra.
Problem w tym, że potrzebuje zdjęć.
Nie sądzisz, że ja też powinienem na nich być,
żeby ludzie zobaczyli przyszłego szefa?
Przeczytają o tym.
Ale wywiadu udzielasz tylko ty.
Powiem o twojej roli.
Tato, obiecałam mamie kupić karmę dla psa.
Możesz ty to zrobić?
Tak.
Jestem przyszłym CEO.
Mojej fabryki.
Twojej?
Tak.
Jestem dyrektor zarządzającą.
To właśnie CEO.
Literki są nieważne.
Mylisz się, kochanie.
Literki są ważne.
Jeśli tak, to możesz być COO.
Uczciwe ceny
Cześć.
Co tu robisz?
Mamy takie długi,
że raczej nie uda mi się uratować fabryki.
Chętnie bym się zabił,
gdybym tylko wiedział jak.
Nie rób tego.
Żartowałem.
Głupi żart, wybacz.
Idziesz ze mną?
Daktyl.
I masło.
Dobre?
Pomożesz mi?
- Mogę? - Tak.
Jesteś dobrym piekarzem.
Nic innego nie umiem.
- I zwijasz. - Zwijam.
Proszę.
Moi rodzice uwielbiali kleicha.
Mój ojciec stworzył Snikkelsnurre,
a teraz ja je produkuję.
To chude ciastko do ciebie nie pasuje.
Nie.
Ja lubię cukier.
Zawsze powtarzam:
"Pieczone z miłością
nie grozi otyłością".
Nie kupił karmy dla psa.
Dlaczego? Gdzie byłeś?
No, wiesz...
w wielu miejscach.
Po prostu jeździłem...
tu i tam.
Nie sądzisz, że by ci ulżyło,
gdybyś ogłosił,
że Jonny i ja przejmujemy kierownictwo?
Możemy to omówić później?
Niels, cieszę się, że już ci lepiej.
Tak.
Pogadamy jutro.
No...
Dietetyczna tartaletka z kremem i brokułem.
To ekscytujące.
- Powinniśmy...? - Próbujemy?
- Chcesz? - Tak.
Bardzo pyszna.
I kwaskowa.
Tak. Trochę brak słodyczy.
Chodź.
Ręka tutaj.
Tak.
Palec tu.
- Dobrze? - Tak.
Tutaj.
Tak.
Bismillah.
Chodź.
W porządku?
Trzeba go wypatroszyć od razu.
Nie! Fuj!
Nie!
Widzę cię!
Zabiorę to!
Dostaniesz!
Nie możemy.
Zeinab.
Kocham cię.
Jesteś żonaty.
Tak.
Ale mogę się rozwieść.
Chcę ożenić się z tobą.
Mogę ci zaufać?
Tak.
Co?
Jesteś piękna.
Przetrzyj okulary.
Dobrze.
Co ty robisz?
Jak to?
Co robisz z nim?
Oświadczył mi się.
Już ma żonę.
Mówi, że kocha mnie.
Czy on nie próbował się zabić?
Teraz jest szczęśliwy.
Dbasz o siebie?
Tak.
Nie wydaje mi się.
Co z twoim dzieckiem?
Chcę cię prosić o rękę Zeinab.
To nie moja decyzja.
Chciałbym też przejść na muzułmanizm.
Jesteś obrzezany?
Tak. Albo nie.
- Masz napletek? - Tak. Mam.
To nie możesz sypiać z muzułmanką.
My jeszcze... nie robiliśmy tego.
Znam gościa, który może ci pomóc.
Tak? Lekarza?
Nazywanie go lekarzem jest trochę na wyrost.
Kochasz ją?
Tak.
Bardzo.
Musisz o nią zadbać.
Tak. Muszę.
Nie mogę rozbić małżeństwa.
To jest haram.
Właśnie to uratuje fabrykę.
Co?
Ale co powie Else?
Nie martw się o to.
Wystarczy, że spróbuje.
Od razu zrozumie, o co nam chodzi.
Ona wie o ciastkach wszystko.
Ale nie wie o nas.
Na poniedziałek? Świetnie.
Nie ma sprawy. Do widzenia.
Ciastko nie smakuje dobrze.
Robimy to za wcześnie.
Smak jest subiektywny.
Ono jest niesmaczne.
Niektóre smaki trzeba oswoić.
Jak Schwip Schwap.
Schwip co?
Schwip Schwap.
Połączenie coli z fantą.
Cześć, June.
Kupiłaś karmę dla psa.
Co ty robisz?
- Słucham? - Co robisz?
Ja tylko...
Widziałam, jak całujesz sprzątaczkę.
Nie...
Widziałam to!
Całowaliście się.
To nie tak, jak myślisz.
Czyli jak?
Cześć!
June, zakochałem się.
Kocham ją.
- Nieprawda. - Tak.
Przestań.
Nic na to nie poradzę.
Oświadczyłem się jej.
Nieprawda, tato...
I muszę zmienić wiarę.
Nie zrobisz tego.
Co ty w ogóle mówisz?
To konieczne.
Nie dotykaj mnie!
Kompletnie oszalałeś!
Co tu się dzieje?!
Przestań!
Co ty robisz?
- Nie mogę... - Po prostu przestań.
Musimy coś omówić.
Przestań!
To ciastko
łączy Bliski Wschód z Danią.
Możemy je sprzedawać tam i tutaj.
I owszem, jest tuczące.
Nie wierzę w jakieś dietetyczne bzdety.
Wierzę w to ciastko.
I przekonamy do niego Duńczyków.
Oto nasz nowy projekt.
Gazety już piszą o dietetycznym ciastku.
Teraz nie zmienimy strategii.
- Cicho, Jonny. - Co się dzieje, tato?
Będziemy robić islamistyczne ciastka?
Zeinab, chodź.
Sprzątaczka? Co ona tu robi?
To jest Zeinab.
Cześć.
- Powiesz o przełomie? - Tak.
Myślę, że możemy dokonać przełomu
na rynku międzynarodowym.
Jacy "my"? Nie rozumiem.
Wybaczcie.
Zeinab stworzyła to ciastko.
Niels, co się dzieje?
Zaoferowałem jej
stanowisko kierownicze.
Co masz na myśli?
June będzie CEO, a ja COO,
więc kim ona ma być?
Jonny, zwalniam cię.
Tato, możemy to przedyskutować?
Podbijemy rynek bliskowschodni.
Tak.
Oni uwielbiają, kiedy Skandynawia otwiera się na nich.
Możemy porozmawiać z Nielsem?
Sama rodzina.
Strategia już wdrożona.
Możecie nas zostawić na pięć minut?!
Po prostu powiedz prawdę.
Już powiedziałem.
Dobra.
Tata...
całował się ze sprzątaczką.
Tak. Jesteśmy parą.
Ale to nie ma związku
z naszym przedsięwzięciem.
Coś ty powiedział?
Miałaś się dowiedzieć w inny sposób.
Czego?
Zakochałem się w Zeinab.
Przywróciła mi wiarę w tę fabrykę.
Oświadczył się jej.
Co to ma, u diabła, znaczyć?
Oświadczyłeś się?
Owszem.
Nie tak miałaś się o tym dowiedzieć.
Ty świnio!
Zanim złożą zamówienie,
chcą nas odwiedzić...
Chcą nas odwiedzić
i zobaczyć warunki pracy.
Dlatego fabryka powinna wyglądać
bardziej...
arabsko.
Od razu pomyślałem o tobie.
Mógłbyś...?
Zostać brązowym figurantem?
Nie.
Czy mógłbyś pokierować
ludźmi z ośrodka dla uchodźców,
których zatrudnię?
To stanowisko menedżerskie?
Dyrektor działu.
Cześć.
- Mogę wejść? - Jasne.
Usiądź, proszę.
Herbaty?
Nie.
Wiesz, że byłam sekretarką jego ojca?
Naprawdę? Nie wiedziałam.
Od razu zauważyłam Nielsa.
Byłam od niego trochę starsza,
ale... on wiedział, czego chce.
Rozumiem.
Nie.
Wcale.
Nie rozumiesz, że go krzywdzisz.
On nie pokieruje fabryką beze mnie.
Else...
Ja go kocham.
- Wykorzystujesz go. - Nie.
On tego nie widzi i wierzy w twoją miłość.
Wyjdź. Już!
Proszę, idź.
Usiądź.
Jesteś śliczna.
Wiem, że dotykanie cię
musi być czymś niezwykłym.
Ale...
ja nie mogę bez niego żyć.
Nie mogę.
Obiecasz mi, że go zostawisz?
Nie mogę.
Ale mogę się do was wprowadzić.
- Co? - Tak.
Możemy mieszkać razem.
Nie rozumiesz.
Poczekaj...
Nic nie rozumiesz!
Co się dzieje?
To jego żona.
- Nielsa? - Tak.
I co zrobisz?
Nie wiem.
Salam. Jestem Ali.
Nazywam się Mohammad Khalit Mustapha Ahmed Nasrallah,
ale mówcie mi: "Mohammad".
Jestem Zina.
Cześć, jestem Sarah.
A ja Sally.
Zwolniłeś Connie, a zatrudniasz tyle nowych osób?
Nie zwolniliśmy jej z powodu oszczędności.
Ale Connie...
Oczywiście finanse mają znaczenie,
bo grozi nam bankructwo.
Mamy dofinansowanie z gminy.
Jak to?
Kosztują nas mniej niż Connie.
To ilu uchodźców za nią kupiłeś?
Kupiłem?
Czy jeden z nich to jej kuzyn?
Tak, pracuje w dziale kadr.
Pomyśl, ile osób mogliby kupić za ciebie.
Licząc wszystkie twoje dodatki - z dziesięć.
Rozumiesz to?
Dość!
Chcemy pokazać,
że działamy na rzecz integracji
i jesteśmy firmą wieloetniczną.
Od razu ogłoszę,
że będziemy świętować zarówno Boże Narodzenie,
jak i Kurban Bajram.
Niby jak mamy to świętować?
Poszcząc.
To ich sposób,
żeby poczuć się jak biedacy.
Tak to zrozumiałem.
Zdrowo jest poznawać inne kultury.
Nie będę obchodzić ich świąt tylko dlatego,
że mamy brązowych kolegów.
Nawet jeśli są dotowani.
Niech oni się adaptują.
Warto zwracać uwagę na język,
jeśli chcemy pomóc w integracji...
Obcokrajowców. Nie.
To wyobcowujące.
Dlatego nie możemy
mówić o nich "oni".
Co?
Ciągle mówisz "oni".
A jak mam mówić?
"My".
- My? - Tak.
"My" i "też my".
"My" i "też my"?
Właśnie tak.
W ten sposób podkreślamy solidarność,
jak i odrębność.
Trochę niegrzecznie mówić po arabsku,
kiedy tu jesteście.
To musi być trudne znać tylko jeden język.
Znam też angielski.
To mówmy po angielsku.
Jaką masz opinię o cukrze?
- O cukrze? - Tak.
Jest szkodliwy.
Według nas na Zachodzie używa się go
do kontrolowania ludzi.
To znaczy?
Rządy i firmy, które mają władzę,
uzależniają ludzi od cukru,
żeby ich kontrolować.
Przyjeżdżasz do mojego kraju
i mówisz mi o kontroli?
O.B., każdy może jeść, na co ma ochotę.
Jasne, Niels.
Kupiłeś strój?
Dlaczego chcesz zmienić wyznanie?
Z powodu Zeinab.
A więc... dla miłości?
Tak.
- Allah wielbi miłość. - Tak.
To żeby nie zmoczyć włosów?
Myślałem, że wyjdę stąd
jako muzułmanin.
Kiedy wypowiesz szahadę,
staniesz się muzułmaninem.
Dobrze.
Chciałbyś otrzymać
muzułmańskie imię?
Tak!
Raszid.
Tak?
Dobre imię.
Czyli "Raszid Agger"? Z nazwiskiem?
"Raszid Agger".
A nie "Niels Rashid Agger"?
"Raszid Niels Agger".
Tak. "Raszid Niels Agger". Świetnie.
Dziękuję.
Powtarzaj za mną.
"Nie ma Boga poza Allahem,
a Mahomet jest jego Prorokiem".
Tak.
Allahu akbar.
Gratulacje.
Raszid Niels Agger cię kocha.
Powiesz mu... wiesz o czym?
Tak. Będę musiała.
Słusznie.
Mieszkałam w Szwecji,
zanim poznałam Nielsa.
Tutaj jest nasz pokój do modlitwy.
Wszyscy są religijni?
Mniej więcej.
Kochanie, ona chce spróbować ciastka.
Przed chwilą próbowała.
Chce następne.
Niels!
Else?
Chodź tu.
Może zabiorę cię
do tej włoskiej knajpki?
Najpierw posmakuj mnie.
Mamy zamówienie z Iranu.
Uczcijmy to razem.
Skosztuj!
- Jestem twoim piekarczykiem? - Tak.
Mam ochotę na słodkie.
Ostatnio nam się nie układało,
ale może jeśli się postaramy,
zdołamy to zmienić?
Potrzebujemy większego łóżka.
To jest całkiem dobre.
Tak. Ale będzie nas troje.
Troje?
Tak.
Zeinab mówiła, że rozmawiałyście.
O czym?
O tym, że się tu wprowadzi.
Lubi cię.
Nie widzisz, że ona cię wykorzystuje?
Nowa strategia
opiera się na ciastkach Zeinab.
To nie musi być problem. Twój wybór.
To mój wybór, że mąż zostawia mnie
dla kogoś takiego?
Jestem nudna?
Musisz przyznać,
że od naszego poprzedniego stosunku
minęło wiele lat.
Kiedy budzę się rano
i patrzę na ciebie...
mam nadzieję, że jesteś martwy.
Ale ty nawet zabić się nie umiesz.
Oboje utyliśmy i zestarzeliśmy się.
Ale ty jeszcze zgorzkniałaś.
A tego nie da się kochać.
Niels...
powiedz, że mnie kochasz.
Potrzebuję cię, Else.
Ale już nie kochasz?
Kocham cię.
To dobrze.
Ale...
są różne sposoby na bycie razem.
Cześć.
To dla ciebie.
Dzięki.
Nie otworzysz?
Dobrze.
Ładne.
Ręka Fatimy.
Oko będzie cię chronić
w czasach wielkich zmian.
To oczywiście ze złota.
Jasne.
Dziękuję.
Wolę sama.
Powiesz Nielsowi, że za chwilę obiad?
Co będzie?
- Kurczak. - Tak?
Świetnie.
Przyprowadzisz go?
Niels!
Chyba nie słyszy. Pójdź po niego.
Pyszne.
Dzięki.
Jak się mają June i Jonny?
Dobrze.
Gdyby nie June,
fabryka by zbankrutowała.
Nauczyła się tego w szkole biznesu?
Że trzeba być swoim produktem?
Trochę znam się na biznesie.
Pomagałam rodzinie.
Sprzedawaliśmy...
Nie dam rady.
Dasz.
Nie potrafię.
Wierzysz, że ona cię kocha?
Else.
Niszczenie rodziny jest haram.
Lecz Allah zezwala,
aby miłością
dzieliły się więcej niż dwie osoby.
Nie...
Wiesz, co pomyślałem?
Byłoby najlepiej,
gdybyśmy wszyscy
zostali muzułmanami.
To pasowałoby
do nowego wizerunku fabryki.
Niels?
Możesz pokwitować dostawę?
Muszę to naprawić.
Dwie minuty.
Dzięki.
Wielkie dzięki.
- Spróbuj tych. - Dobrze.
Z orzechami laskowymi.
Dzięki.
W stu procentach halal.
Super.
Dzięki, Zeinab.
Niels.
Else nie czuje się za dobrze.
Nie.
Muszę ci o czymś powiedzieć.
- Niels! - Tak?
Dzwonili z fabryki.
Musisz tam jechać.
- Teraz? - Tak.
Jedź.
- Palisz? - Nie, dzięki.
Ja też nie palę.
Nie umiem!
Chodź.
Oddychaj.
No, już.
Przepraszam.
Zrobiłem mały psikus,
a potem jeden z nich zaczął mi grozić.
Przerobiłeś kompas tak,
żeby modlili się z tyłkami w stronę Mekki.
Skoro nie mają poczucia humoru...
Nie wolno wyśmiewać czyjejś wiary.
To jak do nich dotrzemy?
Wiem, że dotyka was to,
że zatrudniamy nowe osoby,
ale firma przechodzi
radykalną przemianę.
A nie chodzi o oszczędności?
To rebranding fabryki.
Musimy się przystosować,
żeby podążać wspólną drogą.
Czasem nie ma wspólnej drogi.
Czasem nie ma "nas" i "też nas".
Jesteśmy tylko "my" i "oni".
Nie, jeśli chcesz zachować pracę.
Habibi, to była Al Jazeera.
Naprawdę?!
Tak. Chcą z nami rozmawiać.
Z tobą i Nielsem?
- Z tobą i ze mną! - Co?
Nasza historia to hit w krajach muzułmańskich -
rodzinna firma otwarta
na odmienne wzorce kulturowe wspólnego życia.
To napędzi sprzedaż ciastek.
Mam coś dla ciebie.
Al Jazeera?
Wielka platforma do brandingu.
I przepustka do dużych kontraktów.
Obejdzie się bez tego.
Liczy się biznes.
Zgoda?
Mogę nic nie mówić?
Nie.
Powiesz, co myślisz.
Czyli co?
Że jesteś zmęczona
przemilczaniem religii... śmierci...
i innych egzystencjalnych tematów.
Że martwi cię tsunami depresji,
lęku i niezadowolenia,
które zalewa zachodnie społeczeństwa.
Oni dostosowywali się do nas przez sto lat, Else.
Teraz nasza kolej.
Zagalopowałam się?
Trochę tak.
Napiszę ci, co mówić.
Dobrze.
To niesamowita szansa.
Witam.
Witam państwa.
Dzień dobry.
Miło was widzieć.
Tak...
- Cześć. - Cześć, tato.
Wejdźcie.
Co się dzieje? Gdzie mama?
Udziela wywiadu.
- Co? - Gdzie mama?
Tam. Mają wywiad z Al Jazeerą.
Chodźcie.
- Wiedziałaś o tym? - Nie.
A niech mnie.
Spróbuj. To sawda.
Co?
Kurze wątróbki
o bardzo specyficznym posmaku.
Łatwo przywyknąć.
Dzięki, Niels. Zaczekam na śledzia.
Masz może schnappsa?
Będzie schnapps.
Świetnie.
Cześć.
Oto nasz wielkanocny stół.
Dzień dobry.
Wiążą się z nim zabawne tradycje.
Na przykład toczenie jajek,
polowanie na zająca.
Ale symbolizuje on również
śmierć i zmartwychwstanie Jezusa,
jednego z wielu proroków Allaha.
A więc... cóż...
to wszystko.
Moje żony państwa odprowadzą.
Tędy.
Dziękuję za przybycie.
To jagnięcina?
Tak.
Ze słodką papryką i odrobiną chili.
Ach, tak.
Do tego zatar. Taka przyprawa.
Bardzo pyszne.
Po co ta chusta?
Wolałam włożyć ją do wywiadu.
Oni chyba tego oczekują?
Nie wiem. Ale to wyraz szacunku.
I pięknie wyglądasz.
Dzięki.
June, nie smakuje ci? Nic nie jesz.
Jest pyszne.
- Jonny, a tobie smakuje? - Tak.
- Co w pracy? - Cóż...
Przepraszam, ale muszę coś powiedzieć:
to zbyt dziwaczne, że mieszkacie razem.
Nie obchodzi nas, co ludzie myślą.
Ale to dziwaczne.
- Opiekujemy się sobą. - Jasne.
Tyle że nie wyglądasz, jakbyś czuła się z tym dobrze, mamo.
Jesteś nieszczęśliwa.
Mama próbowała tylko pomóc
tobie i firmie, a ty robisz jej...
dobra.
Dziękuję wam, June i Jonny.
Wiele mnie nauczyliście.
Wznoszę toast
za wyjście z finansowego dołka
i świętowanie Wielkanocy jako rodzina.
Else, Zeinab i ja zamierzamy
pokonać wszelkie przeciwności
i osiągnąć sukces.
Inshallah.
Ogromnie się cieszę,
że Zeinab
dołączyła do naszej rodziny.
Dziękuję.
I że zgodziła się
zostać akcjonariuszką
razem ze mną i Else.
Co?
Zeinab ma teraz udziały?
Tak.
Co to ma być?!
Wśliznęła się do naszej
małej rodzinnej firmy?!
Jezu!
Masz prawo winić mnie za wiele rzeczy,
ale wam nie udało się stworzyć odpowiedniego ciastka!
Zawiedliście!
Omal nie zrujnowaliście fabryki!
Zeinab nas uratowała
i należy jej się za to wdzięczność!
Jedzmy...
Dobra, wychodzę! Mam dość.
Przepraszam.
Idziesz, Jonny?
Dłużej tego nie zniosę.
Nie! Wychodzę!
Zdejmij tę chustę, mamo.
June, zostań.
Nie! Jest ci tu źle.
Odejdź.
Ciastka znów się sprzedają.
Zostań, June.
Nie, mamo.
Tak?
Cześć.
Dziwnie jest spać w salonie.
W którymś momencie
chcieliśmy spróbować,
choć jest trochę niezręcznie.
Niezręcznie?
Cóż...
jak wy nie chcecie, to ja też nie.
Proszę.
Dobranoc.
KOBIETY W ISLAMIE
8 KROKÓW DO SZCZĘŚLIWEGO ŻYCIA
WNIOSEK O POŁĄCZENIE Z RODZINĄ
Nie rozumiem.
Ma męża w Iraku.
I dziecko, które chce tu sprowadzić.
Skąd wiesz?
Przeczytałam w jej dokumentach.
Haidar.
Gdzie jest Zeinab?
Stało się coś?
Jestem skołowany.
Czy ona ma męża i dziecko w Iraku?
Musisz porozmawiać z nią.
Czy to prawda?
Próbujesz wszystko zrujnować?
Co się dzieje?
Miałam ci powiedzieć, ale...
- Masz męża i dziecko! - Zamknij się!
Nie rozumiesz, bo nie jesteś matką!
Kocham cię, Niels!
Naprawdę masz męża i dziecko w Iraku?
Tak, ale kocham cię szczerze.
Przysięgam na Boga.
Znalazłem to wśród rzeczy Zeinab.
Nie możemy stracić kontraktu z Saudyjczykami.
Częstujcie się.
Drogi Nielsie, pragnęłam ci to wyznać od dawna,
ale im dłużej zwlekałam, tym trudniej było mi się odważyć.
Mam w Iraku córkę, Aidę.
Mieszka z rodziną ojca.
Odeszłam od niego, więc nie mogłam jej ze sobą zabrać.
Od lat próbuję ją tu sprowadzić,
ale muszę spełnić liczne wymogi
dotyczące finansów,
zatrudnienia i mieszkania.
Po tym, jak cię poznałam,
mogłoby się udać,
ale nie wiem, czy ty i Else tego chcecie.
Zwłaszcza dla niej byłoby to trudne.
Mam nadzieję, że zrozumiesz
i wybaczysz mi.
Kocham cię. Zeinab.
To firma rodzinna?
Nasza córka, June,
jest przyszłością fabryki.
I wzorem reszty rodziny
pilnie uczy się rzemiosła.
Rozumiem.
Proszę się częstować.
Dziękuję.
Co to za przepis?
Rodzinny sekret.
Smak domu.
Dziękuję bardzo.
To nasze motto.
Pyszne.
Dziękujemy.
A gdzie jest Raszid Niels Agger?
Na pewno tu będzie,
kiedy znów odwiedzicie państwo Danię.
- Pan Agger! - Dzień dobry!
- Jak się pan miewa? - Dobrze.
- A pan? - Świetnie.
- Cieszę się, że pana widzę. - Wzajemnie.
Próbował pan ciastek?
- Wspaniałe. - Dziękuję.
Jesteśmy z nich dumni. Wszyscy.
Wie pan...
pieczemy je...
z miłością.
Reżyseria
Scenariusz
Zdjęcia
Udźwiękowienie i muzyka
Wersja polska na zlecenie HBO HIVENTY POLAND
Tekst: Jakub Jasieńki