IRLANDIA PÓŁNOCNA, ROK 1974
DEKADY OBYWATELSKICH NIEPOKOJÓW PRZERODZIŁY SIĘ W KONFLIKT ZBROJNY.
Jadą.
Teraz, chłopcy.
Cholerne szczyle!
Patrick, daj mu spokój!
Tego nam brakowało.
Czemu tak robisz?!
Podnieś. I przeproś brata.
Ruszcie się!
Zostaw to!
Szybciej!
Wsiadaj!
Jedź!
Chryste! Zwolnij, psiakrew!
KRAJ ŚWIĘTYCH I GRZESZNIKÓW
Finbar, ty cwany sukinkocie!
Co, Vinny?
ZACHODNI BRZEG ZATOKI DONEGAL - Widzę, co kombinujesz.
Jak mam trafić, skoro nie widzę puszek? Postaw je na krawędzi.
Wieje, nie słyszę.
Jasne.
Jeśli sugerujesz, że oszukuję, O'Shea, bardzo się zdenerwuję.
Zakład musi być uczciwy.
Zamierzasz biadolić o uczciwości czy strzelić i przegrać, jak zawsze?
Pies cię trącał.
Dawaj.
Podstępny drań.
- Dziękuję. - Rozbój w biały dzień, szujo.
Co dziś porabiałeś,
pomijając karmienie kota
i analizę ludzkiego umysłu z Guliwerem i liliputami?
Skończyłem "Podróże Guliwera" i zabrałem się za Dostojewskiego,
rosyjskiego pisarza.
Nic o nim nie wiem. Lubię Agathę Christie.
Dokąd jedziemy?
Mam sprawę służbową.
Pani Bailey mówi, że zginęła tablica powitalna z nazwą miasta.
Zobaczysz, na czym polega prawdziwa praca.
Niezły bałagan.
Kasztanowy.
To burgund.
Burgund?
Burgund.
Jakiś wariat stracił panowanie nad pojazdem.
Albo pijany.
Raczej świrus.
Będziesz szukał wśród miejscowych czubków?
Dopadnę go do popołudniowej herbatki.
Czuję twój wzrok.
Rito,
na widok tego ogrodu Adam z pewnością zamieniłby Ewę na ciebie.
Warto mieć hobby.
Rozjaśnią dom.
To na stół.
Wiedziałbyś, gdybyś kiedyś wpadł na kolację.
Jak się ma Brendan?
Za bardzo z nim źle, żeby było lepiej.
Mając taką śliczną młódkę, będzie się trzymał życia.
Wybuch uśmiercił sześć osób, w tym troje dzieci.
Uważa się, że to zamach IRA, choć ta dotąd się do niego nie przyznała.
Osoby posiadające informacje o tym akcie terroru są proszone o kontakt.
DOROCZNE NAGRODY SPOŁECZNOŚCI BANTRY
Dobrze, proszę o spokój.
Dla następnej osoby nie dość słów uznania.
Zrobił dla miasta więcej, niż zasługujemy.
To człowiek wielu talentów.
Być może, po drobnej zachęcie, czymś nas dziś uraczy.
Barcie McGuiness, zaszczycisz nas jakąś piosenką?
Nikt tu nie chce słuchać starego pryka. Moje własne dzieci zatykają uszy.
Dobra, wyłaź.
Nie możesz mnie zastrzelić tutaj i oszczędzić nam fatygi?
Idź. W lewo.
Tu będzie dobrze.
Dwa kroki w prawo.
Kop.
Gdzie jesteśmy?
Skoro mam tu spędzić wieczność,
chcę wiedzieć.
W Donegal.
Jesteś w Donegal, na drugim krańcu kraju.
Zapomniane hrabstwo.
Pasuje.
Tak zarabiasz na życie?
Wystarczy kopania, wyjdź.
Na kolana.
Jezu...
tyle drzewek...
Zapracowujesz się.
Na kolana.
Ręce na kark.
Masz minutę. Mów, co chcesz.
Błagaj, jeśli ci się podoba, mnie bez różnicy.
Nie będę błagał.
Wiedziałem, że ten dzień się zbliża.
I tak nadszedł później, niż myślałem.
To było w poprzednim życiu.
Byłem porywczy.
Zabijałem.
Wiedziałem, że od tego, co zrobiłem, nie będzie odwrotu.
Ale pewnego dnia stwierdziłem,
że jeśli cokolwiek zostało z mojej usychającej duszy,
nie powinno się zmarnować. I jakoś...
odpędziłem tę czarną chmurę.
Stałem się członkiem społeczności...
Robiłem, co mogłem, dla ludzi wokół.
Tutaj kończą tacy jak my.
Na błotnistym, chłostanym wiatrem ustroniu.
Postaraj się zrobić coś dobrego, zanim się tu znajdziesz.
Masz niewiele czasu.
Moje dni są policzone.
Przyjdźcie, młodzi ludzie,
żeby mnie pochować.
- Nie było kłopotów, Kev? - Nie.
Jesteś ciotą, Robercie?
Masz samą pedalską muzykę.
Jesteś ćwokiem, Kev?
Nosisz buciory dla ćwoków.
Już widzę, jak nabłociłeś.
Genialny singiel Moody Blues!
Pożyczam.
Uleganie pokusom wpędza słabych do grobu.
Kto to? Yeats?
Moja matka.
Kto tam?
- To tylko ja, pani McQue. - Jak się masz, Finbarze?
Robbie mówił, że przyjdziesz, więc upiekłam ci ulubione babeczki.
Z wiśniami?
- Z rodzynkami. Myślałam, że wolisz. - No przecież! Zna mnie pani!
Tak mi się wydawało. Zabierzesz ze sobą?
- Dobrze. - Jak zawsze.
Dzień dobry, ślicznoty!
Gorące?
Hej, gdzie maniery?!
Oto on, najszybsza ręka na Zachodzie.
Widać, że z Dublinu.
- Dzisiejsza młodzież... - Boże!
- Jak się masz? - A ty?
Dzięki.
Coś nowego?
Dostałem w ramach zapłaty od O'Reillych.
Jakiś Meksykanin. Podobno modny w Ameryce.
Wart znacznie więcej, niż byli mi winni.
Szkoda, że nie możesz go odsprzedać właścicielowi.
Pozostań w gotowości. Za tydzień będę miał coś nowego.
Daj to jemu.
Robotę.
Daj jemu. Następne też.
Sporo ostatnio myślałem.
Od śmierci Margaret dokonywałem złych wyborów.
Stać mnie na więcej. Chciałbym, żeby ludzie to zobaczyli.
Cóż takiego chcesz im pokazać? Nie umiesz nic innego.
Mógłbym założyć ogród.
- Ogród? - No.
Zostawisz mnie ot tak? Z tym padalcem?
Dzięki.
Będziesz za mną tęsknił?
Jak za dziurą we łbie.
Nasiona?!
Tak, Pat, nasiona.
Nie kupujesz nasion.
Jak dotąd.
- Jesteś pewien? Nasiona? - Masz coś czy nie?!
Dobra.
Mam bób...
kapustę...
marchewkę i inne rzeczy.
Pomyślałem, że założę ogród.
Trochę kąkoli, może złotniki, żeby mieć tak żółto jak u ciebie.
Złotniki to chwasty, Finbarze.
Nie wiedziałem.
Potrzebuję chyba nauczyciela.
- Smakuje ci? - Nie wiem, co bardziej:
jedzenie czy towarzystwo.
Żona dobrze gotowała?
Margaret, tak?
- Wybacz, nie chciałam... - Nic nie szkodzi.
Po prostu dawno nie usłyszałem jej imienia.
Margaret...
Wiecznie eksperymentowała.
Kiedyś upiekła coś podobnego,
dołożyła jabłek, orzechów,
szczyptę cynamonu...
- Nigdy nie jadłem takiego cuda. - Brzmi wspaniale.
Coś ty, było okropne!
Mówię: nie jadłem takiego cuda.
I obym nie jadł.
- To było w Dublinie? - Tak.
Co dzień, w drodze do fabryki, przechodziłem koło księgarni,
w której pracowała.
Kochała książki.
Zaraziła mnie tym.
Żałuję, że jej nie znałam.
Była dla mnie za dobra. Tak jak ty.
Zaraz wracam.
Moya, co tam?
Jeśli złapiesz wzdręgę, żyłka przetnie ci rękę.
Użyj tego.
Właśnie, grzeczne dziecko.
Co chciałabyś złowić?
Złotą rybkę?
Zabrać ją do domu, nadać jej imię?
Ryby mają ludzi gdzieś.
Mój zmarły tata mówił, że trzeba mieć gdzieś tych, co mają cię gdzieś.
Też racja.
Kazali mi przynieść rybę na kolację.
Branie.
Poluzuj...
O nie!
Moyu, to nic!
Cześć, Pat.
- Co słychać, Sinead? - Finbar!
- W taki pracowity wieczór? - Catherine.
Cześć. Dziś zrzędzi.
Ten dziadyga? No co ty?
I to w mój wolny dzień.
Piwo dla dziada i cydr gruszkowy dla jego znękanej małżonki.
A dla mnie czarnego busha.
Szpanujesz forsą?
Jak ty możesz wyżyć z handlu książkami?
Póki się ze mną zakładasz, z głodu nie umrę.
Dorwałeś swojego pirata drogowego?
Nic z tego. Nie był to zbyt owocny dzień. Ale dorwę.
Na pewno.
Woda, proszę.
- Ładnie grałeś, synu. - Dzięki, przyjacielu.
Kawałek stary jak świat, ale zawsze na czasie.
- Tak się mówi? Stary jak świat? - U nas to po prostu "jig".
No jasne!
- Dziękuję. - Co cię tu sprowadziło?
W mojej wiosce pojawił się kiedyś jeden Irlandczyk.
Grał najpiękniejszą piosenkę, jaką znam.
Zniknął, nim zdążyłem się jej nauczyć, więc musiałem tu przyjechać.
Nie tęsknisz za domem?
Nie tęsknię za wojną. Nie tęsknię za krwią.
Widziałem twoją Moyę na mostku, łowiła rybę na kolację.
Moją, akurat.
Jest sama sobie panią. Mijamy się, pracuję w zwariowanych godzinach.
- Nie ochrzaniaj jej. - Za co?
Karton z jedzeniem spadł do rzeki.
- Co? - Moja wina.
- Rozproszyłem ją swoim gadaniem. - Dzięki, że uprzedzasz.
- Moje palce! - Szmat czasu!
Znam to spojrzenie.
Dokąd się wybierasz?
Chyba nie uciekasz z powodu tego jedzenia?
Powiedziałem mamie, że to moja wina.
Będzie za tobą strasznie tęsknić. Ona tu sama, a ty gdzieś w polach.
Dzielna z ciebie dziewczyna. Konie nie znoszą mroku.
Boją się króliczych nor. I królików.
Lepiej uciekać za dnia, żeby na coś nie najechać.
Ale twój wybór, ty tu rządzisz.
Nadal w przyczepie?
Mama mówi, że nigdy nie skończymy domu.
Możesz już iść.
- Co? - Możesz już iść.
Dżentelmen odprowadza damę pod drzwi.
Nie trzeba!
Moya, co jest?! Gdzie byłaś?!
Konam z głodu!
- Kto to? - Dżentelmen.
Jak wujcio Curtis.
- Nie jesteś moim wujem. - Nie odszczekuj się! Słyszysz?
Baby, nie?
Pieprzony koszmar.
Jest nasz wędrowniczek.
Musiałem czekać.
Co to?!
- Jabłka?! - Nie wiem, to mi dali!
Znikasz na dwie godziny i wracasz z jabłkami?!
Zamknij się!
Ten debil to naprawdę twój brat? Nawet mówicie inaczej.
Nie twoja sprawa.
- Co robiłeś przez tyle czasu? - Czekałem na Moyę.
Nie kręć się tam.
Bierz, czego potrzebujemy, i wracaj. Rozumiesz?
Puk, puk.
Jezu, Finbar...
Dziękuję.
Uważaj, ciężkie.
- Herbaty? - Nie, dzięki.
Jak żyjesz?
Co tam masz?
Nic.
Zapytać mamę?
Nie! Proszę!
Nic jej nie mów.
Pokaż.
No już, pokaż.
Skąd to masz?
Od wujka?
To nie wujek!
Dlaczego ci to dał?
Ma to związek z twoimi siniakami?
Moyu?
Czy stało się coś, o czym nie chcesz mi powiedzieć?
Wrócił dżentelmen?
Dzień dobry, Sinead, cześć, Moyu.
Chyba nie startujesz do Sinead? Jest dla ciebie za młoda.
Zamknij się, Curtis. Nie zwracaj uwagi, to kretyn.
Nie wolno pogadać z miejscowymi?
Kumplujemy się. Nie, gościu?
Nic tak nie zaostrza apetytu jak zimna kąpiel.
Weź to i idź. Po pracy przyniosę więcej.
Odbija mi tu. Takie dziwne, że łaknę towarzystwa?
Pieprzyć cię! Na razie, księżniczko.
Stary znajomy?
Znajomych się wybiera, rodziny nie.
Brat ożenił się z jego siostrą.
Wkrótce potem zginął.
Mam go już serdecznie dość!
Myślałem, że się wycofujesz?
Zleć to tej łajzie Kevinowi. Zapłacę.
Głupi jesteś? To miejscowy. Chcesz mieć nalot glin?
Ten pajac nie jest stąd. To przyjezdny, niejaki Curtis June.
Mam to gdzieś! Nie u nas.
Zresztą może być z IRA.
Ścigaliby cię przez resztę życia.
Ma ją bezkarnie krzywdzić?
- Nie wiesz, co zrobił. - Wiem, widzę w jej oczach.
A to jego komunikat, żeby milczała. Robert, to dziecko!
Nadaj go policji. Anonimowy donos, czyste sumienie.
Ona im nie powie, co zrobił. Śmiertelnie ją nastraszył.
Nie przestanie. Dobierze się do następnych.
Wiem, co mówiłem o zabijaniu, ale to co innego.
Nie wejdę w to.
Nie licz na mnie.
- Wyprowadzasz buty na spacer? - Więc jednak mówisz?
Tylko jak znudzi mnie słuchanie.
Przejeżdżam obok Sinead. Wskakuj, podrzucę cię.
Urlop, co?
Gówno, nie urlop. "Może na Majorkę"?
"Nie, posiedźmy w jakiejś norze na zadupiu".
W schowku masz fajki, częstuj się. Zapałki na podłodze.
W drodze powrotnej wszystko zawsze wygląda inaczej.
Te wzgórza to dawne olbrzymy.
Poważnie?
Tymi ziemiami rządzili Fomorianie.
Morskie stwory, niemal bogowie.
Zniewolili kraj, ponoć zjadali dzieci.
I pomyśleć, że wykorzystuję ich jako strzelnicę...
Polujesz?
Jeśli tak nazwać strzelanie do puszek i czasem do zajęcy,
to owszem, jestem zapalonym myśliwym.
Jaka broń?
Gładkolufowy fox.
Teddy Roosevelt nazywał go najlepszą flintą, jaka kiedykolwiek powstała.
Pokazać ci?
Przed tą ślicznotką miałem remingtona 17.
Nie był taki zmyślny. Sporo mu do niej brakowało.
Piękny, nie?
Chcesz potrzymać?
Szlag.
Co ci zrobiłem?
Skrzywdziłeś Moyę, draniu.
Chryste! Wyjadę!
Więcej mnie nie zobaczysz!
Już nie żyjesz, kutasie!
Ryży Jesse Owens.
Skąd wziął nóż? Teraz wszyscy młodzi noszą?
Nie zaliczyłbym siebie do współczesnej młodzieży.
- Co ty tu robisz? - Robert prosił, żebym miał cię na oku.
Naprawdę?
Skoro tak...
Lubię bingo, wiesz?
Dziś partyjka u Wrighta. Płacisz za moje plansze.
I za parę piwek.
Zaczynam rozumieć,
dlaczego tak tu biadolą.
Trafił mi się taki jeden wieśniak.
Wiedział, że jak przestanie kopać, będzie koniec.
Więc po prostu nie przestawał.
Wkopał się prawie na trzy metry!
Miał bąble jak śliwki!
Przekopałby się do Fidżi albo gdzieś.
Pękałem ze śmiechu.
Dla ciebie ta robota to żart, nie?
Mój tata mawiał:
"rób to, co kochasz".
Następny numer to... 53.
- Proszę, Finbar. Ja stawiam, za wczoraj. - Boże, nie trzeba.
Kochana, też dostanę?
Nie masz tu szlabanu, Kevin?
Ostra.
Przypomina mi babkę, którą niedawno zostawiłem w lesie.
Kobietę?
Są bardziej...
pozbierane niż faceci. Godniej czekają na śmierć.
Jezu...
Co? Ty nigdy...?
- Nie! Wystarczą mi okrutni faceci. - Była okrutna.
Okrutnie brzydka.
Ale płacz ją upiększył.
Bingo!
Masz nierówno pod pułapem.
Odezwał się!
Dorabiam sobie, jak potrzebuję paru groszy.
Ale twój dorobek? To dopiero psychiatryk!
Posłuchaj, szczylu.
Zabijanie to nie powód do żartów. Skończyłem z tym.
Jeśli jeszcze raz zobaczę, że śmiejesz się z czyichś przedśmiertnych łez...
dziadek spuści ci lanie.
Ile osób łącznie zabiłeś?
Curtis, przyjdźże...
Conan się wścieka.
W dniu, w którym zamordowali naszego ojca, Curtis grał mecz, w młodzikach.
Był niezły.
Pamiętam, jak mu o tym powiedziałam.
Usiadł i patrzył na mnie. Nie mógł pojąć.
On mieszkał w Belfaście, my z mamą na południu -
cały jego świat stanął na głowie.
Przyrzekłam mu, że się nim zaopiekuję.
Conan mówi, że powinniśmy stąd znikać.
- Do Francji albo gdzieś. - Nie bez mojego brata.
Pewnie zapił w pubie. Znasz go.
Nie rozpłynął się w powietrzu!
Nie spędził nocy w pubie!
Masz mnie za głupią?!
Bez Curtisa nie jedziemy.
Olał nas, Doireann. Jest już pewnie w domu.
Tam byłby trupem! Jak my wszyscy!
Wiem. "Curtis June i Doireann McCann".
To przez was toniemy w gównie. Wiedziałem, że to spieprzycie.
- Załatwiliśmy drani! To najważniejsze! - A dzieci to straty uboczne?
- Nie mogłam tego przewidzieć! - Zdekonspirowałaś się!
My dwaj jesteśmy kryci, widzieli nas tylko od tyłu!
Ja ją tak widziałem dziś w nocy.
Co, kurwa?!
Łagodzę napięcie!
Dokąd?
Szukać ciula, którego zadaniem było trzymać się w cieniu.
Fakt, dobrze mu idzie! Jedźcie, jeśli chcecie, pipy!
Tylko nie liczcie na gorące przyjęcie w Belfaście!
Co robisz na dworze?!
- Curtis mówił wczoraj, dokąd się wybiera? - Nie widziałam się z nim.
A co, nie ma go?
Bogu dzięki.
Po co znów was dopuściłam do swojego życia?!
Wynieście się!
Nie waż się tak do mnie mówić. Wyrwę ci ten jęzor!
Może wpadł?
Policja osacza tę waszą żałosną bandę.
Walczę o wolną Irlandię! Czyli także o ciebie, cipo!
Trochę szacunku!
Co ci powiedział?!
Mamo!
Nic!
Ale nie jestem głupia! Czytam gazety!
Nic mi nie jest, myszko.
Codziennie pływa. Może się utopił w cholerę?
Ty się nigdy nie zestarzejesz?!
Front zrobi z każdego dobrego strzelca.
- Twoja kolejna wymówka? - Ja nie zdążyłem.
Nie poznałem piekła wojny tak jak ty.
Wyzwalanie Francji to był już spacerek.
- Z ciebie też drwili po powrocie? - Dali popalić.
Chciałem pomóc w walce z hitlerowskim draństwem,
nawet za cenę współpracy z Anglikami.
Dlatego noszę ten mundur.
Odróżniam dobro od zła.
To mus w takiej sytuacji na północy.
Napatrzyłem się na wojnę na całe życie.
Proszę uprzejmie!
- Przyjechał tu ktoś?- Nie.
- Może wrócił do Belfastu!- Jeśli tak, sam go wykopię z powrotem.
- Rozpracował nas Wydział Specjalny?- Zgłupiałaś?
Pieprz się!
Daj mi coś, namiar na kogoś, kto może wiedzieć.
Gdzie jesteś? Glencol, jakoś tak?
Tak. Najlepsza meta, nazwa trudna do wymówienia.
Jest tam dawny kontakt, wolny strzelec. Masz długopis?
Szlag!
Nie, zostajecie.
Robert McQue?
Bez puk, puk?
Siła przyzwyczajenia.
Pani...
kolega nie sprecyzował charakteru pani wizyty.
Bał się, że słuchają go pewni panowie, jak mniemam.
Cholerna paranoja...
Szukam znajomego,
a nikt nie wie o cieniu więcej niż ci, co żyją pod kamieniami.
To było ładne!
Jak się nazywa znajomy?
Curtis...
Curtis June.
Dziwne nazwisko.
- June? - Tak, June.
To skrót?
- Od czego? - June?
Skrót?! June, jak jeden z miesięcy!
W życie nie spotkałem kogoś o tym nazwisku!
Rudy, chudy, wysoki!
Nic mi się nie kojarzy.
Może bandziorki z Inish coś wiedzą, proszę spytać.
Muszę tu posprzątać.
Trafimy do wyjścia?
Pasuje.
- Powiedziałam... - Słyszałem.
Dzieli nas metr.
Nie żyje?
Bez wątpienia.
To nie moja robota!
A czyja?
Mów, bo odstrzelę ci łeb!
Opuść to, dobrze?
Nie zamierzam za niego beknąć.
- Mówiłem, żeby tego nie robił. - Komu.
Finbarowi.
Finbarowi Murphy'emu.
Nasze drogi się rozeszły. Już go nie zatrudniam.
- Kto zlecił? - Jego pytaj.
- Gdzie mieszka? - Nie wiem.
A teraz bądź tak dobra i zabieraj się...
Robbie?!
- Robbiego już tu nie ma. - A gdzie jest?
Zastrzeliłam go.
Wierz mi, był na to przygotowany.
Jak się nazywasz, złotko?
Josie.
Masz miły głos, Josie.
Nie zrobiłaś nic złego.
Ale nie mogę ci się pokazać, prawda?
Nie.
Więc wróć do pokoju, zamknij się na klucz i nie wychodź, dopóki tu jestem.
Robbie nigdzie się nie wybiera.
Schowaj to.
Widzisz?
Krwawy pieniądz.
Pieprzona jatka.
Jeszcze raz dzięki, Rito.
Zaczekaj!
Nauczę cię paru rzeczy, ale nie wszystko pamiętam.
Książki pomogą. Brawo.
Dopiero zaczynam. Dobranoc.
Robert.
Finbarze...
Dziękuję, że przyjechałeś.
Pani McQue, proszę, nie.
- Robbie był dobrym człowiekiem. - Akurat!
Jak na siebie, był dobry!
- Widziała go pani? - To była kobieta.
Nie widziałam jej.
Ale rozmawiała z Robbiem. Mówiła, że szuka jakiegoś Curtisa.
Ryżego Jessego?
Niech zabierze szpadel.
- Nie możemy tu zostać. - I dobrze.
- Nie cierpię czuwania przy trupach. - Zatankuj.
- Proszę iść do kuchni. - Dobrze.
Wszystkim się zajmę.
Na takim zadupiu ludzie się znają, powiedzą ci.
Ale czemu ja?
Bo zawsze wyglądasz na zagubionego! Idź!
Dobry wieczór.
Wpadłem na weekend do wujka.
Trochę się gubimy.
Może zna pan Finbara Murphy'ego?
Finbara? Znam.
Mieszka tam, przy szosie.
Noż kurwa...
Dobry wieczór.
- Lać do pełna? - Co? Tak.
Widziałeś już tu tego gościa?
Nie. Mówi, że przyjechał do wuja Finbara.
Do Finbara?
Ten stary bałwan nie wspominał o bratanku.
- Ogromnie mi przykro. - Nie mogę w to uwierzyć.
Po naszym odjeździe proszę wezwać policję.
Dobrze.
Tylko spójrz!
Piękna!
Jak go namierzyli?
Może pytał swoich o tego Curtisa, sprawdzał go po waszej rozmowie?
Zaczekam na dworze. Długo ci to zajmie?
Zjedź tam.
Coś cię przestraszyło?
Ktoś u mnie jest.
No i zostałem bez pracy.
Robert mnie wykorzystywał, ale traktował fair.
Byliście przyjaciółmi?
Coś nas łączyło.
Coś, co wymaga dyskrecji.
Byłeś zbiegiem?
Jeśli twój dom jest bajzlem bez cienia miłości, trudno mówić o ucieczce.
Chyba że o uciecze przed czymś.
Kiedyś wdałem się w rozróbę w pubie.
Poradziłem sobie.
Robert zaczął mi stawiać,
potem zaoferował 30 funciaków za zepchnięcie jednego typka z molo.
Nie wiedziałem, że łyknął za to 130. Cały Robert, cholerny kanciarz.
To był łatwy szmal.
Dawno temu straciłem rachubę.
Ilu zabiłem.
Wojna zmieniła mnie w kogoś, kogo nie znałem.
A gdy po demobilizacji dowiedziałem się o śmierci Margaret,
resztki dawnego mnie pochłonęła czarna dziura.
Wtedy odezwał się Robert.
Jak mówisz: to było łatwe.
Cholerni seniorzy i te ich rodzynki!
Jeśli dotąd nie przyjechał...
Pewnie nas obserwuje.
Skoro tak, niech ma na co patrzeć.
Chryste...
Rito, nie wychodź,
proszę!
Wścibska sąsiadeczka?
Pilnuj własnego nosa!
Zna pani Finbara?
Nie miałam dotąd przyjemności, ale będzie okazja.
Pan Murphy zrobił coś niewybaczalnego.
- Co ty?! - Odstrzelę babę!
Nie mamy przewagi!
Co to za wojskowa gadka?
Odłóż to! Nie chcę, żeby Rita ucierpiała w strzelaninie.
Boże, jak tu samotnie...
zwłaszcza dla kogoś tak słabego i starego jak ty.
Jeśli zobaczysz swojego znajomego, przekaż mu wiadomość.
Powiem, że to od wyszczekanej suki.
Tak zrób.
Ta dopiero jest okrutna!
Conan!
Chodź.
Boże...
Złap za nogi.
Ty przodem.
Trzeci dom za krzyżówką, ten w kwiatach.
- Ale kto mówi? - Nieważne.
Jest pan lekarzem, niech pan do niej przyjedzie. Proszę.
Jesteśmy.
Nie ma jak w domciu.
Proszę.
Grzeczny kotek.
Utopiłeś w nich sporo szmalu.
Nic dziwnego, że trzeba ci fundować plansze do bingo.
Może chciałem po prostu pogadać?
Grasz na niej?
Parę akordów. Uczę się sam.
Kiedyś nagram własną płytę.
Może w Kalifornii, jeśli uda się odłożyć na podróż.
Ludzie tam wydają się wolni.
Cieszą się życiem, rozumiesz?
- Zaraz mecz. - Chodźmy.
Nie pamiętam, żebyś kupował gazety.
A ja nie pamiętam cię trzeźwego.
Czołem, Pat.
Daj paczkę goldów.
Finbar!
Biedak był chyba pustelnikiem, w życiu go nie widziałem.
Robert McQue.
Znałeś go?
Matka powiedziała, że zabiła go kobieta. Nic nie rozumiem.
Zastanawiam się, czy to nie ma związku z tą skoszoną tablicą.
Tak czy siak, ściągam detektywów z Dublinu, zajmą się tym.
Nie mówiłeś, że masz bratanka.
Miły chłopak, rzadko go widuję.
- Podrzucisz mnie do Sinead? - Wsiadaj.
Dzięki za podrzucenie, Vinny.
Nie chwal się tym, muszę traktować wszystkich jednakowo.
Jedź.
Mówisz, że mamy być niewidoczni, i przychodzisz na mecz?!
On tu będzie.
Wszędzie pieprzeni kapusie!
- Nie mieli lepszego zdjęcia? - Robi się gorąco, trzeba wiać!
Jeszcze nie.
Każdy może nas rozpoznać!
Curtis nie żyje! Przejmij się trochę!
Spalmy skurwielowi chałupę za Curtisa
i spływajmy do Amsterdamu albo do Francji. Mamy szmal, zaczniemy od nowa.
Chory jesteś?!
Uciec, zostawić Irlandię?!
- Więc po co to wszystko? - Jeśli chcemy przeżyć...
Ich śmierć była daremna?!
Na jakiś czas, niech sprawa przyschnie...
Tylko ja rozumiem, o co tu walczymy?
Nigdzie nie jedziemy!
Trzeba ustalić, kto dał Murphy'emu zlecenie na Curtisa.
Staruszka, sklepikarz - ktoś wie, gdzie on jest!
Wystarczy to z nich wydusić.
Muszę do klo.
Może coś wreszcie wydumacie pod moją nieobecność?
Finbar!
Hasanie.
Mój największy fan.
Zostałeś? I co?
Wszyscy łakną krwi, że nie wiem, komu kibicować.
Co u ciebie?
Obleci.
Gdzie Moya?
Gdzieś tutaj. Pewnie coś kombinuje.
Jest świetna, wszystko gra.
To dobrze. Na razie.
- Wpadniesz wieczorem? - Tak.
Finbar Murphy?
Doireann McCann.
Doireann.
Znam nazwisko tylko w druku. Sporo o tobie piszą.
Mów, kto dał zlecenie, bo rozwalę cię na miejscu.
Zabiłem twojego kumpla, ty zabiłaś mojego. Zamknijmy to.
- Zniknij i nikt... - O nie. Wal się!
Ja zabiłam zwyrodniałą pijawkę. Curtis był moim bratem.
Więc na pewno wiedziałaś o jego...
skłonnościach.
Mów, kto to.
Bez nerwów.
Dobra, przyprowadzę ci go. Będzie łatwiej.
Sam przyjdzie, ot tak?
Twój brat dał mi się zaprosić do samochodu.
Spotkajmy się tu o ósmej. Będzie spokój, nikt nic nie zobaczy.
Masz mnie za głupią?!
Widzimy się w pubie.
U Wrighta?
Właśnie.
W tłumie wieśniaków. Nie wiedzą, że jesteś mordercą, nie?
Bez sztuczek.
Nie pozwolę ci skrzywdzić tu nikogo więcej, jasne?
Bądź tam, bo jak nie, przesyłka specjalna rozwieje tę budę po całym hrabstwie.
Jeśli coś nam się stanie, przyjadą nas szukać.
Gorsi ode mnie.
Rozniosą tę mieścinę.
Co się stanie z twoją sąsiadeczką?
Nikt nie będzie bezpieczny.
Kretyn!
Bierzesz moją spluwę i znikasz bez słowa? Cały ty.
Znalazłem szefową.
Odrzuciła ofertę rozejmu.
Nie daje mi wyboru.
Wykończę ją.
Ich wszystkich.
Jak zamierzasz to zrobić?
Czysto i na widoku, żeby, jeśli ktoś przyjedzie się mścić,
szukał mnie i zostawił miasteczko w spokoju.
Znikaj, poradzę sobie.
Nic z tego.
Wielki Finbar Murphy idzie na wojnę. Nie odpuszczę takiej imprezy!
Grzeczny kotek.
Puk, puk.
Moyo, mam dla ciebie prezent.
Weźmiesz go?
Jest twój.
Jak się wabi?
Nie nazwałem go. Jak sądzisz?
Wygląda mi na...
Seana.
Tak. Zajmiesz się nim?
Dobrze jest się o kogoś troszczyć, nawet jeśli to kłopot.
Tak pozostajemy ludźmi.
Cześć, Sean.
Chciałeś mieć widownię.
Spotkamy się w środku. Powiem, że zostawiłem zleceniodawcę na dworze.
A ja będę na nich czekał.
Mówią na to przewaga.
Widzisz?
Ja słucham.
Nie.
Mam inną przewagę.
Idź już, weź to.
W zewnętrznej kieszeni jest koperta,
daj ją matce Roberta.
Reszta jest twoja.
- Co chcesz zrobić? Uzgodniliśmy... - Niczego nie uzgadnialiśmy.
Na tym kończysz.
To moja wojna.
Weź pieniądze, niech przejdą na ciebie.
Już nie będziesz tego potrzebował.
Jesteś młody, znajdź sobie inne zajęcie. Leć do Kalifornii.
Nie musisz być święty,
po prostu nie marnuj życia.
Nikt mi nigdy nic nie dał.
Moja rada jest więcej warta niż te pieniądze, synu, możesz mi wierzyć.
Jedź już.
- Coś taki nerwowy? - Mam serce starca!
Ale duchem jesteś młody! Chodź, siedzimy tutaj.
To zdradliwa żmija.
Na stadionie niczego nie próbował, bo był tłum.
- Dobra, rozejrzę się. Potem wnieś teczkę. - Dlaczego on?
Bo strzelasz jak dupa, bo nie pomogłeś szukać Curtisa,
bo ja umówiłam spotkanie i bo tak mówię!
Niech będzie.
Nie gaś silnika.
Jeśli wytnie jakiś numer, włączasz minutnik i wychodzimy.
- Sfajczymy hołotę. - To połowa miasteczka.
I ktoś, przez kogo możemy zadyndać za te martwe dzieciaki!
Liczyłem na spokojniejszy wieczór. Na historyjki, opowieści...
Jak idzie z rosyjską książką?
Jeszcze nie skończyłem. Spodobałaby ci się.
Tajemnice, intrygi?
Tak. O Porfirym, bystrym detektywie badającym sprawę zabójstwa.
Uparcie docieka prawdy,
wyciągając z podejrzanego,
jak bardzo niszczy go osamotnienie, jak go pożera.
Sprawia, że ten zrozumie, że może położyć temu kres.
Ma nosa ten detektyw.
Przypomina mi ciebie.
Wydusi z niego wyznanie winy?
Nie wiem.
Zajdzie tu twój bratanek czy już wyjechał?
Nie żyjesz z handlu książkami, prawda, Finbarze?
A z czego?
Vinny...
lepiej nie pytaj.
Jeśli musisz mi coś powiedzieć, mógłbym pomóc.
Nie, Vinny, nie możesz.
Jezu, Moya! Chodź tu! Wracaj do domu.
- Gdzie idziemy? - To nie miejsce dla ciebie.
- Mama mi pozwala! - Nie dziś.
Chcę jej pokazać Seana!
Nie dziś! Zabierz go!
Pozna mamę kiedy indziej. Do domu, ale już!
Sporo ludzi.
Tak.
A twoi wspólnicy? Miało być bez sztuczek.
Są, bądź pewien.
Dawaj tego skurwiela i wracaj do swojej muzyczki.
- Wyjdźmy stąd, będziemy się słyszeć. - Ruszysz się z tego miejsca,
to cię rozwalę!
Dobra...
Niesamowite, jak piosenka potrafi tchnąć radość w serce.
Co?
Muzyka.
Chciałoby się chwycić najbliższą panienkę i scałować jej makijaż!
- To podryw, cipo? - Jak mi idzie?
Nie jestem za stara?
Mnie pasuje każda, byle chętna...
Doireann.
Dzięki za prezent, ale każdy święty musi wpierw nagrzeszyć.
- To on?! - Spokojnie, mówiłem ci, że to ja.
Jasne, że ja. Wyjdźmy wszyscy i...
Jasny szlag...
To moje, kutasie.
Głupia pinda, postrzeliła mnie!
Przypominam ci, że nadal tu jestem.
Chryste...
Po jaką cholerę wracałeś?!
Hasan, padnij!
Pieniądze w moim wozie.
Chyba będziesz w Kalifornii przede mną.
Finbar.
Przyszłaś do Niego po zbawienie?
To nie ja go potrzebuję.
Zrobiłam, co zrobiłam, miałam swoje powody
i Bóg je zna.
Ty mnie nie będziesz osądzał.
Nie po to tu jestem.
Wszyscy mamy swoje powody.
Po prostu mnie zastrzel.
To twój kres,
odejdź w pokoju.
Mój brat...
jest całkiem sam...
Będziecie razem, obiecuję.
Nie dopadły cię te bestie.
Rito, bardzo mi przykro.
Wszystko gra.
Nigdy nie pytasz, z czego żyję.
A powinnam?
Wstyd, nic nie wyrosło. Trzeba było zacząć wieki temu.
Nie, zachowaj ją.
Może kiedyś spróbujesz jeszcze raz.
Żegnaj.
Trzymaj się.