Proszę uważać z tym konarem.
To chyba twoje.
Dzięki.
Witamy w Mieście Żywiołów.
Proszę przygotować dokumenty do kontroli.
PIERWSZA FALA ŻYWIOŁÓW
DRUGA FALA ŻYWIOŁÓW
TRZECIA FALA ŻYWIOŁÓW
Następni.
Państwa godność?
Jasne. A jak to się pisze?
Możemy napisać Goran i Lumina?
Witamy w Mieście Żywiołów.
Huby! Huby na patyku!
Ale z niego matoł...
Te! Zważaj se, skwarek!
Woda.
DO WYNAJĘCIA
Suche liście.
NA SPRZEDAŻ
Nic mi nie jest.
Iskierko, przed tobą nowe życie.
MIĘDZY NAMI ŻYWIOŁAMI
Niebieski płomień to nasza największa tradycja.
Daje nam siłę, by jasno płonąć.
Płonę równie jasno?
Raz, dwa.
OGNISKO
Ten sklep był marzeniem naszej rodziny.
Kiedyś to Ognisko będzie twoje.
- Witamy. - Witamy.
Wszystkie produkty autentyczne.
Muszę spróbować żużelków.
Żużelki, już się robi.
Dobra dziewczynka.
Kiedyś to Ognisko będzie moje.
Kiedy będziesz gotowa.
Dostawa!
Poproszę dwa ogniolizy.
Zajmę się tym, aszfah.
Wodniści. Uważaj na nich.
Zalałeś, kupujesz.
Aleś im pokazała, co?
Nikt nie ugasi naszego ognia.
Tak!
Czy sklep może być teraz mój?
Kiedy będziesz gotowa.
- Prawda jest taka... - Ona go nie kocha.
...że cię nie kocham.
Wiedziałam.
Aszfah, klient.
A może ty się nim zajmiesz?
Serio?
W czym mogę pomóc?
Poproszę to i...
Drugi zapaluszek jest za darmo?
- Zgadza się. - Super!
To poproszę tego darmowego.
Posłuchaj.
Musisz kupić jednego, żeby dostać drugiego za darmo.
Ale ja chcę tylko tego darmowego.
Wybacz, to tak nie działa.
Ale klient ma zawsze rację.
Nie w tym przypadku.
Nie.
Nie. Nie.
Dajże mi go w końcu!
To tak nie działa!
Wszystkiego najlepszego.
Co się stało? Zdenerwowałaś się?
Nie wiem. On tylko paplał i paplał, a ja...
Spokojnie.
Klienci bywają trudni.
Weź głęboki oddech
i spróbuj się dogadać.
Kiedy zrobisz to bez nerwów,
będziesz gotowa przejąć sklep.
KILKA LAT PÓŹNIEJ
Za drogie, w dodatku nie z Palinezji.
- Miękkie to... - Oddychaj.
- ...i bez sosu. - Dogadaj się.
Oddychaj. Dogadaj się.
Oddychaj. Dogadaj się!
Przepraszam za to. Sorki.
Prawie zrobiła się fioletowa. Pierwsze widzę.
Przepraszam.
Wybaczcie mojej córce.
Płonie jasno, czasem zbyt jasno.
Ładny kapelusz.
Nowa porcja na koszt firmy.
No dobrze.
Przepraszam, aszfah.
Nie wiem, co się stało.
Denerwujesz się jutrzejszą kropkową wyprzedażą.
Wszyscy jesteśmy spięci.
Pewnie tak.
Po prostu niektórzy klienci tak mnie...
Wiem. Pamiętaj, co ćwiczyliśmy.
Ze wszystkim innym sobie radzisz.
Masz rację. Nauczę się.
Chcę tylko, żebyś odpoczął.
Gotowe.
Nic ci nie jest?
Zmęczyłem się.
Pomogę ci.
Goran, co to za kaszel?
Prawie tak paskudny jak twoje żarcie!
Daj Iskrze rozwinąć skrzydła i odsapnij na emeryturze.
Niech na szyldzie będzie jej imię.
Przejmie stery, kiedy będzie gotowa.
A skoro o tym mowa,
jesteście już gotowi coś kupić,
czy wolicie smażyć tyłki na krześle?
Przypał!
Jest już blisko.
Wątpię, by dostawy szły jej równie szybko...
Myślisz, że nie pobiję twojego rekordu?
Dawałam ci fory,
żeby nie było ci głupio, panie kominiasty.
Ale proszę bardzo.
SWATKA
Zanim zobaczę, czy do siebie pasujecie...
Wyleję to na wasze serce,
by wydobyć wasze uczucia na światło dzienne.
A z dymu będę czytać.
Iskra, wróżę.
Wybacz, muszę coś zabrać. Chcę pobić rekord taty.
Pasujemy do siebie?
Czuję u was prawdziwą miłość.
Nie jak u tej tutaj.
Stara śpiewka.
Tak. Nic.
Czeka cię smutna przyszłość.
Iskra, pomogę ci.
Moja matka na łożu śmierci pragnęła, byś sobie kogoś znalazła.
Obiecaj mi jedno,
wyjdź za ognistego.
Rozpędziłam się. Muszę lecieć.
- Zaczekajcie do ślubu. - Hej.
Cześć, Iskra.
Gruda, nie mogę gadać, spieszę się.
Uważaj, żeby mój tata cię tu nie złapał.
Co? Nie podoba mu się mój trawniczek?
Mam bilety na "Błoto w mieście",
musisz iść ze mną, nie ma innej opcji.
Jestem już dorosły.
I pysznie pachnę.
Królowo.
Wybacz, mały, żywioły się nie łączą.
Przypał. Muszę lecieć.
No weź, chodź ze mną na festiwal.
Nigdy nie opuszczasz tej dzielnicy.
Bo mam tu wszystko, czego potrzebuję.
Poza tym miasto nie jest stworzone z myślą o ognistych.
Musiałby zdarzyć się cud, żebym tam pojechała.
Po co liczyć na cuda?
Wystarczy Gruda.
Lecę.
HOT KŁODY Z OGNIA
Zgodnie z zamówieniem.
PŁYN DO ZAPALNICZEK
Muszę lecieć. Chcę pobić rekord taty.
Ruchy!
OTWARTE
Płonę jak znicz olimpijski.
Połóż się, ja zamknę sklep.
Musimy przygotować się na wyprzedaż.
Zajmę się tym. Odpocznij.
Jak?
Uczyłam się od najlepszych.
Jestem stary. Nie będę tego robił zawsze.
Pobiłaś mój rekord, więc zostało ci już tylko jedno.
Ja się wyśpię,
a ty poprowadzisz sklep podczas wyprzedaży.
Serio? Sama?
Jeśli uda ci się zachować spokój,
będę wiedział, że możesz przejąć sklep.
Masz to jak w banku.
Nie zawiodę cię. Zobaczysz.
Dobra dziewczynka.
Tak!
Niebieski płomieniu, proszę, niech mi się uda.
- Dzień dobry! - Doberek!
Oddychaj.
Kropkowa wyprzedaż
Spokojna jak świeca.
Dzień dobry, witamy w Ognisku.
Wszystkie są takie same. Proszę brać z góry.
Dziękujemy.
Ileż wy macie tych naklejek.
- Łatwo się tłuką? - Chwila.
Najpierw musisz zapłacić.
Jak zwrócić towar?
Duże rozmiary też macie?
Oddychaj.
Mój tata to zepsuł.
Dogadaj się.
Mogę wypróbować ten czajnik?
Wrócę za pięć minut.
Nie, nie.
Głupie nerwy. Nie dziś.
Co ze mną nie tak?
Co jest?
Jaka szczęśliwa rodzina.
To ty i twój tata?
Uwielbiam ojców.
Miałaś urodziny.
Coś ty za jeden? Co tu robisz?
Nie wiem.
Szukałem przecieku po drugiej stronie rzeki i mnie wciągnęło.
Niedobrze, nie mogę stracić kolejnej pracy.
Jakoś nie idzie mi ona zbyt płynnie.
Rety!
Ta rura mnie odkształciła.
Tak lepiej.
Stary, spadaj stąd.
Muszę posprzątać, zanim mój tata to zobaczy.
Właściwie...
Obawiam się, że muszę wystawić ci mandat.
- Mandat? - Tak.
Jestem inspektorem miejskim, a ta rura nie spełnia standardów.
Wessałam tu inspektora?
Wiem. Ironia losu, co?
Nie dotykaj tego.
- Sprawdzam, czy działa. - Wszystko tu działa.
Dobrze wiem. Tata sam remontował ten budynek.
Twój tata?
Gołymi rękami, cegła po cegle.
To była ruina.
Rety. Sam to wszystko zrobił?
Bez upoważnienia?
To też muszę zapisać.
Najpierw wciągnęło mnie do rury,
a teraz muszę pisać rzeczy, przez które mogą zamknąć to miejsce.
To zdecydowanie za dużo.
Zamknąć?
Wiem, to straszne.
Nie możecie nas zamknąć.
To dla mnie ważny dzień. Mamy wyprzedaż.
Spokojnie. Dla mnie to równie trudne.
- Wracaj tu. - Sorki.
Muszę zdążyć do ratusza.
Przypał.
Wracaj tu.
Następny przystanek, Miasto Żywiołów.
- Ej! - Sorki.
Co jest?
Przystanek "Ratusz".
Zabieraj łapy!
Sorki.
Stój!
Stój.
Moja nowa koszula.
RATUSZ
Mój olejek chili!
Koniec.
Tędy nie przejdziesz.
Oddaj te papiery.
Przykro mi, serio.
Muszę cię rozczarować.
Nie, nie.
Wybacz.
Proszę...
Nie.
Nie rozumiesz.
Ten sklep to marzenie mojego taty.
Jeśli przeze mnie go zamkną,
to go zabije.
Nigdy nie zaufa mi na tyle, by mi go przekazać.
Czemu nie powiedziałaś mi tego wcześniej?
Czy to znaczy, że wyrzucisz raport?
Chciałbym, ale już go wysłałem
do działu wykroczeń.
Ale możesz przedstawić sprawę osobiście.
Hej, Mechu.
Jak się masz?
Żyć nie umierać.
Kojarzysz mój ostatni raport?
Właśnie miałem go wysłać referent Kłębiastej.
A potem idę na odgrzybianie.
Zaczekaj.
Powiedz mu to, co powiedziałaś mi o swoim tacie.
Nie. To sprawa osobista.
Mnie przekonałaś.
Może jego też możesz.
- Jej tata... - Nie.
...będzie nią rozczarowany.
Przestań.
Może nawet będzie mu za nią wstyd.
Co ty wyprawiasz?
Ale chodzi głównie o to,
że jeśli nie pójdzie na emeryturę, to przez...
Przestań paplać!
Czyli fajrant dzisiaj wcześniej.
Nie.
Lokal zostanie zamknięty w ciągu tygodnia.
Miłego dnia.
Przepraszam.
LIKWIDACJA FIRMY - DLA ZIELONYCH
ZAMKNIĘTE
Co?
Już?
Halo?
O nie.
Tato, co się stało?
Dobrze, że nikt nie ucierpiał. Wyprzedaż zrujnowana.
- To jego sprawka? - Kogo?
Tego wodnistego, którego goniłaś.
Tak.
Przebił się przez rurę. Nie wiem dlaczego.
Na szczęście ją zaspawałam. Niestety mi uciekł.
Ci mokrzy wiecznie chcą zgasić nasz ogień.
Mówi się "wodniści", tato.
Na jedno wychodzi. Czemu w rurach płynie woda?
Ratusz odciął nam dopływ. Nie powinno być tu wody!
Tato!
Goran.
Poradzimy sobie.
Zupełnie jak wtedy.
Wtedy?
Gdy musieliśmy opuścić Palinezję.
Kochaliśmy to miejsce.
Prawie każdy miał tam niebieski płomień.
On łączył nas wszystkich.
Z tradycją. Z rodziną.
Było nam trudno.
Ale twój ojciec ciężko na nas pracował.
Staraliśmy się.
Ale nadeszła wielka burza.
Straciliśmy wszystko.
Twój ojciec wiedział, że musimy wyjechać.
Zostawić dom. Tylko tak mogliśmy liczyć na lepsze życie.
To był ostatni raz, kiedy twój ojciec widział swoją rodzinę.
Dlatego przypłynęliśmy tutaj.
By zbudować to wszystko.
Aszfah, nic już nam nie grozi, obiecuję.
Dobra dziewczynka.
Ogień!
- Ogień! - Ej, ej.
Sorki.
Jesteś taka gorąca.
Słucham?
Normalnie ogień.
Nie w tym sensie.
- Skończyłeś? - Tak.
Czekam na rozmowę z twoją szefową.
Więc lepiej stąd spływaj.
Zefiry nie ma dziś w pracy.
Jest fanką piłki wietrznej,
a dziś Tumany grają w play-offach.
Ciuch-ciuch.
Przyszedłem tu,
bo zostawiłem moje bilety.
Bilety? Więcej niż jeden?
Gdzie ona jest?
Tam, w loży.
No nie!
Czas anulować kilka kar.
Ciuch-ciuch soki.
Kupujcie ciuch-ciuch soki.
Ciuch-ciuch soki, zimniutkie.
Poradzisz sobie. Tędy.
- Przepraszam. - Sopel, siemanko.
- Przepraszam. - Bryzia.
Uwaga, ognista dziewczyna.
Więcej wiatru!
Cześć, Zefira, co u ciebie?
Spójrz na wynik, a jak myślisz?
Patrz na piłkę, nie na chmury!
Cóż, Zefira.
Nazywam się Iskra Lumen. Moja rodzina prowadzi sklep.
Wodek był u nas na kontroli.
Co to miało być?
Lumen? Tak, 30 wykroczeń.
Trzydzieści?
Miałam nadzieję, że się jakoś dogadamy.
Sędzia, serio? Masz oczy z tyłu głowy?
- O nie. - Masakra.
No tak, 30 wykroczeń.
Uspokój się. Oglądam mecz. Przypalara.
Przypalara?
Nie uspokoję się.
Tu chodzi o moje życie. Nie o jakiś mecz.
Jakiś mecz? To play-offy.
Wybacz, że nie chcę słuchać twojej smutnej historyjki
o jakimś biednym sklepiku.
Ten sklepik jest ważniejszy
niż banda przepłaconych gazopruków fruwających za jakąś piłką.
Jak śmiesz...
Powiedz "gazopruki" jeszcze raz.
Gazopruki.
O nie!
Luft!
Luft jest w kiepskiej formie, odkąd jego mama zachorowała.
Niefajnie, robi przecież, co może.
Kochamy cię, Luft!
Luft!
Kochamy cię, Luft!
Kochamy cię, Luft! Wszyscy!
Kochamy cię, Luft! Głośniej!
Kochamy cię, Luft!
- Tak! - Brawo, Luft!
Tak, Luft!
To było super, Luft!
Tak!
Co za mecz.
Patrzcie, kto był na zakupach.
Przyznaję, to było coś.
Teraz wiesz, czemu się wzburzyłam.
Jako gazopruk, który chodził na mecze z tatą,
bardzo przejmuję się tym sportem.
A jako przypalara, która ma przejąć sklep taty,
nie chcę go zawieść, więc też przydałoby mi się zwycięstwo.
Teraz muszę tylko powstrzymać napływ wody.
- Woda? Na Fajerkach? - Tak.
Odcięliśmy tam wodę lata temu.
Zapomnij o kontroli.
Muszę rozebrać wasz sklep i zobaczyć, o co chodzi.
Nie możesz!
Mój tata poświęcił mu całe swoje życie.
To musi mieć związek z tym wyciekiem.
Tak, próbujemy namierzyć wyciek w mieście.
Właśnie dlatego byłem w kanale i...
Chwila, wiem, gdzie mnie wciągnęło.
Możemy cofnąć się z Iskrą do źródła wycieku.
Mów dalej.
Mogę wezwać ekipę, żeby to naprawić.
Tak. I nie musimy nic robić ze sklepem.
Masz szczęście, że urocza z was para.
Nie jesteśmy...
Macie czas do piątku.
Jeśli znajdziecie wyciek i załatacie go,
anuluję wszystkie kary.
Jeśli nie, zamkniemy sklep.
Więcej wiatru!
Dziękuję.
- Pościągaj to. - Ale mam dla ciebie czapkę.
No dobra.
Nie może cię zobaczyć. Jest nieobliczalny.
Woda na piętrze?
Jest w ścianach.
Nie rozumiem. Naprawiam jedno, psuje się drugie.
Woda!
Jakim cudem jest gorzej?
Woda wróciła, więc ciśnienie wypełnia nią rury.
Musimy znaleźć źródło.
Jak w ogóle się tu znalazłeś?
Szukałem wycieków w kanałach
i zobaczyłem wodę, której nie powinno było tam być.
Rdza z domieszką oleju silnikowego?
Nagle pojawiła się fala.
I wciągnął mnie system filtrujący.
Pomocy!
Po czym usłyszałem eksplozję.
I tak trafiłem do ciebie.
Przypał! To moja wina.
Mamy znaleźć wodę w kanale?
One ciągną się wszędzie.
Dlatego tak trudno znaleźć wyciek.
Dach.
Cofnij się.
Jasna kropelka!
Wskakuj.
To tutaj mnie wessało.
Woda. Leć tamtędy.
Tak, dobrze.
Nie widzieliście nic dziwnego.
Zrywamy sobie owoce.
Czym zajmujesz się w sklepie? Jeśli mogę zapytać.
Mój tata przejdzie na emeryturę, a ja przejmę sklep.
Kiedyś.
Kiedy będę gotowa.
Pewnie miło wiedzieć, co będziesz robić.
Po śmierci mojego taty przestałem się starać.
Teraz raz robię jedno, raz drugie.
W naszym języku jest pewne słowo.
Diszok.
Ciesz się płomieniem, bo nie będzie trwał wiecznie.
Di-szok.
Jakoś tak.
- Wszystko gra? - Tak.
Na pewno?
Tak, po prostu tamten budynek
to Dworzec Floralny.
Kiedy byłam mała, tata zabrał mnie tam, by pokazać mi Żywisterię.
Zawsze chciałam zobaczyć tę roślinę.
Jako jedyna rośnie w każdych warunkach.
ŻYWISTERIA DLA WSZYSTKICH WYSTAWA KWIATÓW
Nawet w ognistych.
Byłem taka podekscytowana.
Ale powiedzieli, że nasz ogień jest zbyt niebezpieczny
i nie chcieli nas wpuścić.
Wracajcie do Palinezji.
Tata był wściekły.
- Idźcie palić się gdzie indziej! - Spadajcie stąd!
I było mu wstyd.
Kilka lat później budynek został zalany.
Przegapiłam jedyną szansę, by zobaczyć Żywisterię.
Musiałaś się bać.
Tak.
Jak ty to robisz?
- Co? - Zjednujesz sobie ludzi.
Porwałeś cały stadion.
Ja nie umiem dogadać się nawet z jednym klientem.
Zawsze muszę się wkurzyć.
Po prostu mówię, co czuję.
Nie ma nic złego w tym, że się denerwujesz.
Czasami, kiedy ja tracę nerwy,
myślę, że próbuję powiedzieć sobie coś, na co nie jestem gotowy.
To niedorzeczne.
Być może.
Ej, tam.
Wyląduj tam.
To nie ma sensu.
Olej silnikowy.
Tak, to właśnie źródło.
Czemu nie ma wody?
Bo śluza jest nieszczelna.
Powinna powstrzymywać wyciek z głównych kanałów i...
Uciekaj!
Pomocy!
Chwyć to!
Fajerki.
Łap!
Iskra, rzuć mi więcej!
Myślisz, że wytrzyma?
Tak. Na pewno.
Przynajmniej do czasu, kiedy załatwię ekipę z miasta.
Co?
Masz tu piasek.
Tutaj?
Tu.
Dzięki.
Daj znać, kiedy załatwią sprawę.
Do piątku przyjdzie tu ekipa.
W porządku. To do zobaczenia.
Zaczekaj.
Masz może jutro czas?
By spotkać się z wodnistym?
Z wodnistym? Mój ojciec ugotowałby cię żywcem.
Nie musi wiedzieć. Spotkamy się w mieście.
Obiecuję, że nie będzie dziwnie.
Może trochę poświrujemy.
Sorki, to nie przejdzie.
Uśmiechnęłaś się. Widziałem.
Jutro przed kinem "Nowa Fala". O trzeciej.
Ze światłem jest tak, że...
Znów ci kapie z sufitu.
Znowu?
Spokojnie. Niedługo będzie dobrze.
Czuję to.
A skoro nie ma czym się martwić, zajmę się dostawami.
Czy ja coś od niej wyczuwam?
Hej, Iskra.
Gruda.
Wyrósł mi kolejny.
Królowo.
Wybacz, muszę lecieć.
PRZEMINĘŁO Z WIADREM
Najpierw pociąg w jedną stronę Wiedziałem, dokąd jechać chcę
Kiedy zobaczyłem ciebie Wiedziałem, że zmarnowałem tyle chwil
Ty jesteś numer jeden, ja za tobą Czy mogę powiedzieć, że cię lubię?
Lubię cię
Jeśli też mnie lubisz Daj mi koniecznie znać
Nie miałbym nic przeciwko Jeśli to ty byłabyś gwiazdą
Ty i ja Wszędzie razem
Będziesz niebem A ja pogodą
Deszcz w słoneczny dzień Piękna rzecz
O tak
Letnia noc Idealna okazja
Gdzie ja jestem? Wiesz, że będę czekać
Na ciebie
Jeśli też mnie lubisz Daj mi koniecznie znać
Nie miałbym nic przeciwko Jeśli to ty byłabyś gwiazdą
Co to za jeden?
Blask
Błyszczysz jak gwiazda
Od zawsze, na zawsze
Błyszczysz I kradniesz show
Jeśli też mnie lubisz Daj mi koniecznie znać
Nie miałbym nic przeciwko Jeśli to ty byłabyś gwiazdą
Najpierw pociąg w jedną stronę Wiedziałem, dokąd jechać chcę
Jeśli też mnie lubisz Daj mi koniecznie znać
Rety.
Jak to zrobiłaś?
To te minerały. Patrz.
Super.
Łał. Patrz teraz.
Kolejną?
Nie, nie!
Woda wróciła.
Iskra Lumen.
Dostawa dla Iskry Lumen.
Kwiaty dla Iskry?
Przepraszam. Jakie piękne.
Pójdę je odłożyć.
Co ty tu robisz?
Mam złą wiadomość. Worki nie wytrzymały.
No co ty?
Ale mam też coś gorszego.
Zapomniałem o jednej rzeczy z mojego ostatniego spotkania z ekipą remontową.
Wywaliłeś trzy tony cementu.
Połowa chłopaków jeszcze z tego nie wyszła.
Twardo obstają przy swoim,
bo nie chcą nam pomóc.
Jutro mija termin.
Potrzebujemy więcej worków.
Ale to nie zadziałało.
Nie mogę stać z założonymi rękami.
Iskra, naprawiłaś wyciek?
- Znowu ty. - Kto? Ja?
To wszystko przez ciebie.
Nie, tato. To nie ten.
Nie każdy wodnisty wygląda tak samo.
Inspektor miejski?
Nie. Prawda?
Tak! Żaden ze mnie inspektor.
Jesteś inspektor.
Czego tu szukasz? Chodzi o wyciek?
Nie. W ogóle nie chodzi o wodę.
To inny inspektor.
Prawda?
Tak.
Jestem inspektorem żywności.
Przyszedłem sprawdzić wasze jedzenie.
Facet łże jak bies.
- Jak pies. - Wszystko jedno.
Jedzenie na górze. Chodź.
Inspektor żywności?
Spanikowałem.
Naprawdę jesteś od żywności?
O ile ci wiadomo.
Więc sprawdź to.
Tato.
Wygląda w porządku.
Nie. Sprawdź smak.
I co? Smakuje mu.
Spróbuj tego. Prosto z Palinezji.
Tato, teraz przesadziłeś.
Wszystko gra. Lubię waszą kuchnię.
Ej! Gdzie z tą wodą?
Zaliczyliśmy?
Na szóstkę z plusem.
Kiedy nie są już takie gorące, są naprawdę smaczne.
Mogę?
Wystarczy trochę zalać wodą.
Zalać wodą?
Gdzie aparat?
Nikt nie ugasi naszego ognia. Wynocha!
Do widzenia panu.
Spokojnie, tato. Zajmę się nim.
Spotkajmy się na plaży, wypełnimy więcej worków.
Musimy załatać tę dziurę.
Wodnisty chciał ugasić nasz ogień?
Więc już tu nie wróci.
Zakaz występu.
Wstępu.
Wstępu!
ZAKAZ WSTĘPU
Aszfah, już dobrze.
Wszystko będzie dobrze.
To nie zadziała.
Jeśli będziesz majtać workiem.
Może twój tata zrozumie.
Mówię serio.
Wiem, że może być ci trudno.
Z moim tatą byliśmy jak olej i woda.
Nigdy nie miałem okazji tego naprawić.
Ale z wami jest inaczej.
Może czas mu powiedzieć.
Tak. Co mam mu powiedzieć?
Że to moja wina? Że zniszczyłam jego marzenie?
Coś jest ze mną nie tak.
Aszfah powinien był przejść na emeryturę, ale uważa, że nie jestem gotowa.
Nie masz pojęcia, jak ciężko pracowali.
Co musieli znieść.
Zostawili rodzinę.
Jak odwdzięczyć się za takie poświęcenie?
To prawdziwy ciężar.
Jak mogę tak mówić?
Jestem złą córką.
Skąd. Robisz, co w twojej mocy.
Jestem do niczego.
Nie. Jesteś jeszcze piękniejsza.
Może miałeś rację, mówiąc, że moje nerwy próbują mi coś powiedzieć.
Zobacz, co twój ogień zrobił z piaskiem.
To szkło.
Wygląda jak kwiat Żywisterii.
Wiem, jak załatać dziurę.
Tak.
Ty płaczesz?
Tak.
Jeszcze nigdy nie dostałem w twarz pięknem.
Zadziałało!
Po pracy przyjdę tu z Zefirą.
Dam ci znać, jak tylko będę coś wiedział.
Myślisz, że będzie zadowolona?
Trudno powiedzieć. Zobaczymy.
Proszę. Zostawiłem to dla ciebie.
Wyjątkowa rzecz.
Aszfah, wszystko gra?
Tak. Po prostu za dużo naprawiania.
Zajmę się tym.
Odpocznij, to rozkaz.
Tak jest.
Iskra, zmieniłaś się.
Jesteś weselsza, spokojniejsza,
poradziłaś sobie z inspektorem.
Stawiasz sklep na pierwszym miejscu.
Mogę ci ufać.
Jestem szczęściarzem, że cię mam.
Miłość?
Iskra, trafiłaś. Wszystko gra?
Proszę, powiedz, że masz dobre wieści.
Martwię się o tatę.
To musi się udać.
Jeszcze się nie odezwała, ale ma dziś zadzwonić.
Moja rodzina wpadła na kolację.
Wpadniesz? Razem zaczekamy na telefon.
Twoja rodzina?
Dobrze. Wpadnę na chwilę.
Mieszkasz tu?
Moja mama tu mieszka.
Rety!
Nie mogę pani wpuścić. Wstęp tylko dla mieszkańców i gości.
Jasne. Rozumiem.
Jesteś w tym zaskakująco dobry.
A pani jest w zaskakująco dobrej formie.
Nawet nie masz pojęcia.
Iskra! Jak cudownie cię w końcu poznać.
Przytulamy się, machamy czy...
Nie chcę cię zgasić.
Wystarczy "cześć".
Coś ty. Wodek cały czas o tobie mówi.
- Oczarowałaś go. - Mamo.
Daj spokój, jestem twoją mamą. Wiem, kiedy masz rozpalone serducho.
Nie wiedziałam tylko, że dosłownie.
Chodź, poznasz resztę rodziny.
Nie uwierzysz, co dziś zrobiła twoja bratanica.
Uśmiechnęła się.
Zalewasz.
Tak.
Poznajcie Iskrę.
To mój brat Kranek i jego żona Leja.
Cześć.
Gdzieś tu pływają nasze dzieciaki.
Pagaj! Ponton!
Co?
Wujek Wodek!
- Umrzesz, jeśli wpadniesz do wody? - Łoł!
- Pagaj! - Ach, te dzieci.
Nie bądź zła.
To jest Ulewa,
- a to jej Fala. - Cześć!
Studiują na akademii sztuk pięknych.
Tak. Bierzemy przykład z mamy.
Nonsens. Jestem tylko architektką.
Prawdziwym artystą jest mój brat, Hydranty.
Ja tylko bawię się akwarelami.
Choć wolę określenie "farby".
Nie słuchaj go. Jest wspaniałym malarzem.
Jeden z jego obrazów jest nawet w miejskim muzeum.
Ale czad.
Ja umiem tylko sprzątać między regałami.
Jaka skromna.
Iskra aż płonie kreatywnością.
Nigdy czegoś takiego nie widziałem.
Mówisz naprawdę wyraźnie.
Tak, bardzo pomogło mi,
że mówię w tym języku od urodzenia.
Hej, Iskro,
Wodek mówił ci kiedyś, jak bardzo boi się gąbek?
Nie.
To było traumatyczne.
Wciąż nie mogę przy nim używać gąbki.
Utknąłem w niej na kilka godzin.
Synku! To nowy dzbanek.
Przepraszam. Trochę dziś odpływam.
Naprawię to.
Przepraszam.
To było niesamowite!
To tylko stopione szkło.
"Tylko stopione szkło"?
Wszystkie budynki w tym mieście to "tylko stopione szkło".
Taki talent należy rozwijać.
Mówiłem ci, że jesteś wyjątkowa.
Bąbelek myślowy.
Może po kolacji zagramy w Morze Łez?
Tak.
Niech zgadnę, trzeba płakać?
Nie, próbujemy nie płakać.
Macie minutę. Start!
Rok 1979. Listopad. A ty...
Nie miałam szansy pożegnać się z babcią.
Dobry jesteś.
Iskra, Wodek, teraz wy.
To niesprawiedliwe, ja nigdy nie płakałam.
Nie masz szans.
Ktoś tu jest pewny siebie.
Gotowi, start!
Motylek, wycieraczki,
pół motylka.
Starszy człowiek na łożu śmierci wspomina lato, w którym się zakochał.
Ona była poza jego zasięgiem, a on był młody i wystraszony.
Pozwolił jej odejść, myśląc, że za rok ona wróci.
Jednak nie wróciła.
Czas się kończy.
Iskra...
kiedy cię poznałem, myślałem, że tonę.
Ale to światło...
Światło w tobie sprawiło, że chcę żyć.
Teraz chcę być blisko niego.
Blisko ciebie.
Razem.
Halo? Cześć, Zefira.
Szkło? Załataliście dziurę szkłem?
Chwila.
Szkło hartowane. Twarde jak skała, nieźle.
Anuluję wykroczenia.
- Udało się? - Tak!
Cudownie!
Dziękuję, pani Potocka.
To był...
Bardzo miły wieczór.
To prawda.
Mówiłam poważnie o twoim talencie.
Moja przyjaciółka prowadzi najlepszą firmę szklarską na świecie.
Wymknęłam się i zadzwoniłam do niej,
by opowiedzieć o tobie.
Szukają stażysty.
To może być niesamowita szansa.
Poważnie?
To daleko od miasta, ale jak na początek super.
Przed tobą świetlana przyszłość.
Spójrz, mam oryginalne dzieło Iskry.
Zaczekaj, odprowadzę cię.
Obawiam się, że musi pani
zaczekać na zewnątrz.
A ja obawiam się,
że zwymiotuję.
Iskra.
Zaczekaj, co jest?
Nie do wiary, zaproponowała mi pracę.
No nie? Może być spoko.
Tak, super.
Mogę się wyprowadzić i dmuchać szkło. Robić, co tylko zechcę.
- Nie rozumiem. - Wracam do domu.
W takim razie jadę z tobą.
Wodnisty?
Mama chciała tylko pomóc.
Nie wie, jak bardzo chcesz prowadzić sklep.
- O co chodzi? - O nic!
Na pewno? Bo jedziemy jakiś tysiąc...
Autobus!
Nie znasz mnie, Wodek.
Więc nie udawaj, że tak.
O co ci chodzi?
O nic.
O wszystko. Nie wiem.
Chyba wcale nie chcę prowadzić sklepu.
Właśnie to próbowały powiedzieć mi moje nerwy.
Utknęłam.
Powiedzieć ci coś?
Nawet kiedy byłam mała, prosiłam płomień,
żebym była godna pójść w ślady taty.
W końcu ten sklep jest jego marzeniem.
Ale ani razu nie zapytałam siebie...
co ja chciałabym robić.
W głębi duszy musiałam wiedzieć, że to bez znaczenia.
Odwdzięczyć się za tak wielkie poświęcenie...
można tylko tym samym.
Iskra!
Ani kroku.
Przypał! Moja mama.
Mamo, spokojnie. To mój przyjaciel.
Cicho!
Czułam cię z daleka. Cuchniesz.
O czym ty mówisz?
Dobrze wiesz, o czym mówię.
Czujesz ode mnie miłość?
Jeśli twój ojciec się dowie...
Ogień i Woda nie mogą być razem.
Udowodnię ci to. Chodźcie.
Wyleję to na wasze serce, by wydobyć wasze uczucia.
Zapalcie to swoim ogniem, a ja będę czytać z dymu.
Widzisz, Iskro? To niemożliwe.
Właściwie...
Co ty robisz?
Lumina?
Kto jest na dole?
Mój tata. Musisz iść.
Pasujemy do siebie?
Co się dzieje? Wstaję i nikogo nie ma.
To tylko ja.
Sprawdzałam zamki.
Mama zeszła na dół i...
Patrzyłyśmy na drzwi.
Zbyt rzadko o nich rozmawiamy.
Ogarnij się.
Skoro nie śpisz...
Miałem powiedzieć ci jutro, ale z podniecenia nie mogę spać.
Za dwa dni przechodzę na emeryturę.
Och, Goranie.
Za dwa dni?
Tak. Zorganizujemy przyjęcie.
Ponowne otwarcie sklepu.
Powiem całemu światu, że moja córka przejmuje interes.
Mam dla ciebie prezent.
Mam to już od jakiegoś czasu, ale od czasu naszej rozmowy wiem,
że nadszedł czas.
Zanim ci to dam,
musisz wiedzieć, co to dla mnie znaczy.
Kiedy opuszczałem Palinezję,
złożyłem mojemu ojcu Ba Kso,
Wielki Ukłon.
To najwyższa forma szacunku.
Ale mój ojciec
nie odwzajemnił ukłonu.
Nie dał mi swojego błogosławieństwa.
Powiedział, że jeśli opuścimy Palinezję,
stracimy swoją tożsamość.
Nigdy nie zobaczył tego wszystkiego.
Nie wie, że wciąż jesteśmy ogniści.
Cały czas noszę ten ciężar.
Iskro, pamiętaj,
że masz moje błogosławieństwo każdego dnia, kiedy tu przychodzisz.
Zrobiłem to dla ciebie.
OGNISKO ISKRY
Rety, aszfah.
Szyld będzie wielki i jasny.
Wszyscy będą go widzieć.
"Ognisko Iskry".
Odsłonimy go podczas przyjęcia.
Chodź, Goran. Musisz odpocząć.
Iskra, co mama powiedziała ci o wróżbie?
Nic.
Mam dla ciebie prezent.
Przyjechałaś aż tutaj, by mi go dać?
Chwila, czemu dajesz mi prezent?
O nie.
Nie, nie.
Zaczekaj, chcę ci coś pokazać.
Daj mi dwie sekundy.
Potrzebujesz kaloszy.
ZAMKNIĘTE
Wodek, co my tu robimy?
Tylko poczekaj.
Po co oni robią te ogrodzenia?
Kto wie?
Moja ulubiona przypalara.
Hej, Zefira. O co chodzi?
Wiem, że myślisz, że powinnaś to zakończyć,
ale ten zalany tunel prowadzi do hali głównej dworca.
No i?
Wciąż chcesz zobaczyć Żywisterię?
Zefira?
Mam tam wejść?
Powietrza starczy...
Na co najmniej 20 minut.
Powiedzieli ci, że nie możesz tam wejść.
Dlaczego ktoś ma ci mówić, co możesz robić?
Żywisteria.
- Auć. - Kończy ci się powietrze.
Już prawie. Oddychaj powoli.
Przepraszam. Nie powinienem był...
Żartujesz?
To było niesamowite! W końcu zobaczyłam Żywisterię!
To było wspaniałe.
Ty jesteś wspaniała.
Wodek, nie możemy się dotknąć.
Skąd wiesz?
Nie.
Może się uda?
Co?
Zobaczmy, co się stanie,
a jeśli skończy się źle, będziemy wiedzieć.
Ale może dojść do katastrofy.
Możesz wyparować. Albo mnie zgasić, a wtedy...
Zacznijmy powoli.
Jestem szczęściarzem.
Jestem szczęściarzem, że cię mam.
Muszę iść.
Co takiego?
Dokąd?
Do sklepu, gdzie moje miejsce.
Jutro go przejmuję.
Łoł, łoł, zaczekaj.
Nie chcesz tego, sama mówiłaś.
To nieistotne, czego chcę.
Oczywiście, że to ważne.
Posłuchaj.
Masz szansę zrobić ze swoim życiem, co chcesz.
"Co chcę"?
Może gdybym była z bogatej i wrażliwej rodziny.
Robienie tego, co chcesz, to luksus.
Nie dla takich jak ja.
Dlaczego nie? Powiedz ojcu, co czujesz.
To bardzo ważne. Może się zgodzi.
Tak.
Ciekawe.
Zawsze wydawałaś mi się taka silna,
ale okazuje się, że po prostu się boisz.
Nie waż się mnie oceniać.
Nie wiesz, jak to jest,
kiedy rodzice oddali dla ciebie wszystko.
Jestem ognistą, Wodek.
Nie mogę być niczym więcej.
To właśnie ja i moja rodzina.
Nasze obyczaje.
Nie rzucę tego tylko dla ciebie.
Nie rozumiem.
Właśnie dlatego to nigdy nie zadziała.
To koniec, Wodek.
DRUGIE OTWARCIE
Witamy serdecznie.
Miło was widzieć.
Służyć wam było zaszczytem,
ale czas ruszyć dalej.
Chodź.
Córeczko,
jesteś iskrą naszej rodziny.
Dlatego z dumą przekazuję ci dzieło mojego życia.
Niezła sztuczka, co?
To latarnia, którą przywiozłem z Palinezji.
Dziś przekazuję ją tobie.
Myślałem o innych powodach.
Wodek?
Ojej.
Co ty tu robisz?
Mówiłaś, że skoro cię nie rozumiem, nasza relacja nie zadziała.
Ale jest więcej powodów.
Numer jeden, ty jesteś ognista, ja wodnisty.
Masakra.
Co nie?
- Kto to? - Nie wiem.
Numer dwa, wbiłem się na wasze przyjęcie.
Co ze mnie za palant?
- Solidny. - No nie?
Numer trzy, nie mogę jeść waszych przysmaków.
Nie do zjedzenia.
Poznaję go. To ten inspektor od jedzenia.
Racja. Numer cztery, mam zakaz wstępu do sklepu.
Jest milion powodów, żeby to nie działało.
Milion "nie".
Ale jest też jedno "tak".
Dotknęliśmy się.
A wtedy coś się z nami stało.
Coś niemożliwego.
Chemia między nami się zmieniła.
Dość!
Co to za inspekcja?
Inspekcja serca, proszę pana.
Coś ty za jeden?
Jestem facetem, który dzięki wyciekowi znalazł się w życiu pańskiej córki.
Więc to przez ciebie popękały rury?
Co? Nie. To...
Ty?
To była twoja wina?
- Ja... - Iskro.
- Cisza! - Nie!
Zaryzykuj.
Powiedz ojcu, kim naprawdę jesteś.
Ja nie zdążyłem porozmawiać ze swoim.
Ale dzięki tobie wiem, by cieszyć się światłem, póki jest.
Diszok.
Życie na ciebie nie zaczeka.
Kocham cię, Iskro Lumen.
I myślę, że ty mnie też.
Nie, Wodek.
Bzdura. Wyczułam ich.
Goran, to miłość. Prawdziwa miłość.
Mylisz się, mamo.
Wodek, idź już.
Iskra...
Nie kocham cię.
Idź!
Spotykałaś się z wodnistym?
Aszfah, ja...
Spowodowałaś wyciek?
Zaufałem ci.
Nie przejmiesz sklepu.
Nie przechodzę na emeryturę.
Dlaczego nie mogę być po prostu dobrą córką?
Fajerki.
Bilet w jedną stronę dokądkolwiek.
Ruszaj. Zwiedzaj świat.
Ulecz złamane serce.
Moja kochana kropelka.
Kap, kap, kap, kropelko ma
Namalowałem ci obraz.
Samotny mężczyzna
zatopiony w smutku.
Iskra.
Mamo, tato!
OGNISKO ISKRY
Nadchodzi woda!
Uwaga!
Za wami!
Do góry!
Powódź! Ruchy!
Mamo, woda!
Wejdź na wyższy poziom!
Goran!
Płomień!
Zostaw mnie!
Iskra, nie!
- Wodek? - Klucz.
Liczyłem na bardziej heroiczne wejście.
Wróciłeś, po tym wszystkim.
Żartujesz? Miałem to przegapić?
Przytrzymaj drzwi.
Nie!
Nie, nie.
Iskra, musimy uciekać!
Natychmiast!
Nie mogę.
Przykro mi, ale już po sklepie. Płomień zaraz zgaśnie.
Nie! To dzieło życia mojego ojca. Nigdzie się stąd nie ruszam.
Rzuć mi latarnię.
Nie.
Nie, nie.
Och, Wodek.
Dziękuję.
Gorąco tu.
Do góry!
W dół!
- Muszę to otworzyć. - Nie!
Woda wleje się do środka i cię ugasi.
Ale ty parujesz. Nie wiem, co robić.
Jest w porządku.
Nie, nie jest w porządku.
Iskro...
Niczego nie żałuję.
Dałaś mi coś, czego ludzie szukają całe życie.
Ale nie mogę żyć w świecie bez ciebie.
Przepraszam, że nie powiedziałam tego wcześniej.
Kocham cię, Wodek.
Uwielbiam ten pokaz świateł.
Są w kominku!
Wodek odszedł.
Córeczko.
Uratował mnie.
Tato.
To wszystko moja wina.
Sklep...
Wodek.
Muszę powiedzieć ci prawdę.
Nie chcę prowadzić sklepu.
Wiem, że to było twoje marzenie, ale moje jest inne.
Przepraszam.
Jestem złą córką.
Iskro...
sklep nigdy nie był marzeniem.
Ty nim byłaś.
Zawsze byłaś marzeniem.
Kochałam go, tato.
Motylek.
Motylek. Wycieraczki. Pół motylka.
Starszy człowiek na łożu śmierci wspomina lato, w którym się zakochał.
Ona była poza jego zasięgiem,
a on był młody i wystraszony.
Pozwolił jej odejść, myśląc, że za rok ona wróci.
Jednak nie wróciła.
Pasujecie do siebie idealnie. Dziesięć na dziesięć.
Nie rozumiem. Co się dzieje?
Powiedz coś, żeby się popłakał.
Odwołuję ci zakaz występu.
Wstępu.
Wodku Potocki, chcę zwiedzać z tobą świat.
Chcę cię mieć przy sobie.
Na zawsze.
Ten komin wymaga czyszczenia.
Wiedziałam. Ma się tego nosa.
Kilka miesięcy później...
Jesteś słodsza niż wszystkie tutejsze cukierki.
Królowo.
Nie do wiary, że chciałam zamknąć ten sklep.
Przepraszam.
Mechu, też kibicujesz Tumanom?
Ciuch-ciuch.
Wiesz, co w tej pracy lubię najbardziej?
Że nie musisz jeść żużelków Gorana?
Nie słyszę was, jestem na emeryturze.
- Cześć, Wodek. - Hej, Wodek! Joł, joł!
Iskra, już czas.
Łzawe pożegnania to nie moja bajka.
Wodek.
Ty kłamczuchu.
Kap, kap, kap
Kropelko ma
To na pewno ten jedyny?
Na pewno.
Tato...
wybacz, że wyjeżdżam tak daleko.
To najlepsza firma szklarska na świecie,
ale kto wie, czy mnie tam przyjmą.
I tak wrócę za kilka miesięcy,
może nic z tego nie wyjdzie...
Płyń, zacznij nowe życie.
Twoja matka i ja będziemy tutaj.
Będziemy mieć więcej czasu na mizianki.
Najpierw pociąg w jedną stronę Wiedziałem, dokąd jechać chcę
Kiedy zobaczyłem ciebie Wiedziałem, że zmarnowałem tyle chwil
Ty jesteś numer jeden, ja za tobą Czy mogę powiedzieć, że cię lubię?
Lubię cię
Jeśli też mnie lubisz Daj mi koniecznie znać
Nie miałbym nic przeciwko Jeśli to ty byłabyś gwiazdą
Ty i ja, wszędzie razem Będziesz niebem, a ja pogodą
Deszcz w słoneczny dzień Piękna rzecz
O tak
Letnia noc, idealna okazja Gdzie ja jestem? Wiesz, że będę czekać
Na ciebie
Jeśli też mnie lubisz
Daj mi koniecznie znać
Nie miałbym nic przeciwko Jeśli to ty byłabyś gwiazdą
Jeśli też mnie lubisz Daj mi koniecznie znać
Nie miałbym nic przeciwko Jeśli to ty byłabyś gwiazdą
Błyszczysz jak gwiazda
Błyszczysz Na zawsze
Błyszczysz I kradniesz show
Jeśli też mnie lubisz Daj mi koniecznie znać
Nie miałbym nic przeciwko Jeśli to ty byłabyś gwiazdą
Najpierw pociąg w jedną stronę
- Wiedziałem, dokąd jechać chcę - Jeśli też mnie lubisz
Kiedy zobaczyłem ciebie
Daj mi koniecznie znać
Ty jesteś numer jeden, ja za tobą Czy mogę powiedzieć, że cię lubię?
Nie miałbym nic przeciwko Jeśli to ty byłabyś gwiazdą
Napisy: Jakub Jadowski