W tym sezonie Kardashianowie...
Cześć!
Koniec końców, za całym tym splendorem,
jesteśmy jedną wielką, normalną rodziną.
Zdzira!
- Posłuchaj, młoda. - Wal się!
Mam wspólnika, producenta i budżet.
Dajesz radę.
Ona chciała tego od lat.
Ja przez lata chciałam mieć 172 cm wzrostu.
Nie widzisz, że czasem masz kij w dupie?
Siostry bywają wobec siebie okrutne.
Dużo przechodzisz i wyżywasz się na mnie.
Radzę sobie z tym, ale do czasu.
Żyj swoim życiem.
Wyjdź z domu!
Leniwa zołza.
Uwierzcie mi, to jeszcze nic.
Miałam skan.
Znaleźli cystę i małego guza.
Dlaczego w roku 2024
tyle mówi się o czyimś wyglądzie?
Właśnie.
Życie osobiste na widoku może sprawić,
że stres rośnie dziesięciokrotnie bardziej
niż zwykle.
Jeszcze nigdy z tego powodu nie płakałam, widocznie mnie to rusza.
Każdego by poruszyło.
Zaangażuję się, kiedy zechcę.
Nikt nie będzie zabraniał mi się angażować, jeśli chodzi o moje dzieci.
Dlaczego płaczesz?
Chyba nie dam rady.
Nie zmieni zdania.
Pomagasz jej.
Dorastanie na oczach widzów
zwraca na siebie uwagę i jest dużo bardziej przerażające,
w końcu widzi was cały świat.
Zdrówko.
Mamo! Jestem nieubrana!
Tak!
Tu jest super!
Zdrówko!
JESTEM TEGO WARTA
A jeśli urodzisz dziecko w Halloween?
Kto by tego nie chciał?
Jesteś lepsza ode mnie.
Wiemy o tym.
Jest już gotowa.
A jeśli odeszły ci wody?
Nie mów tak,
potrzebuję seksu.
Potrzebuję martini.
Cześć, Gypsy!
Cześć!
Witajcie w sezonie piątym!
Ja uwielbiam być w ciąży.
Też lubiłam.
- Tak. - Właśnie.
Cały czas wymiotowałam...
Wciąż czuję fantomowe kopniaki.
Czuję, że to dodaje mi sił.
Sam poród,
- a potem karmienie piersią? - Tak.
Mleko tryskające wszędzie.
Melissa Kolker zna pewną sztuczkę.
Nie, to już tak nie działa!
- Ona... - Serio?
Mogłam trysnąć na drugi koniec pokoju.
- Daleko. - Naprawdę.
Dalej, niż kiedy miałam mnóstwo mleka.
To dobrze. Napiłabym się, gdybym czuła się źle.
Ja piję tylko mleko roślinne.
Pijesz zwykłe mleko?
- Tak. - Właśnie.
Rozumiem.
Cicho!
Producentka: Jak się czujesz?
Świetnie.
Czuję oksytocynę
i dobre hormony ciążowe.
Czasem ciężko mi uwierzyć.
„Naprawdę będziemy mieli dziecko”.
Cześć, skarbie.
MÓWI TRAVIS
Wchodzę na scenę. Kocham cię.
Kocham cię, powodzenia na koncercie.
- Zmówić modlitwę? - Pewnie.
Dobry Jezu, proszę o ścianę ognia wokół Travisa.
Niech występ mu się uda,
chroń go przed ogniem i kłopotami,
daj mu wewnętrzny spokój, a jego palcom bezpieczeństwo,
by występ udał się jak najlepiej.
W imię Jezusa, amen.
Dziękuję, skarbie. Kocham cię. Zadzwonię po występie.
Kocham cię. Powodzenia.
W którym tygodniu jesteś?
- W połowie 32. - Niesamowite.
Producentka: Chcesz porozmawiać o tym, co się stało?
- Wcale nie. - „Nie”.
Kiedy Travis wyjechał?
Dwa dni temu.
Producentka: Wystraszyłaś się. Opowiedz nam o tym, co miało miejsce.
Mieliśmy zaplanowany skan w domu,
żeby wszystkie dzieci mogły zobaczyć maleństwo,
a Travis miał jechać w trasę.
Lekarz, który miał do nas przyjść,
to lekarz wysokiego ryzyka,
który bardzo dokładnie wszystko bada.
Coś przykuło jego uwagę,
chciał, żebym odwiedziła paru specjalistów,
musiałam iść na operację prenatalną,
gdzie dziecko jest operowane,
co było przerażające.
Wiedziałaś, że następnego dnia cię to czeka.
Straszny stres.
Byłaś sama?
Myślałam: „Kto mnie zawiezie?”.
Nie mogłam jeść ani pić, ktoś musiał mnie zawieźć.
Mama mnie zabrała, a wtedy Travis wrócił do domu.
Najgorsze było to, że w samolocie nie działało Wi-Fi.
Boże.
Nie mogłam nic mu napisać.
Byłaś już w szpitalu?
Miałam zabieg kilka godzin później.
- Wysyłałyśmy mu wiadomości. - A on?
Nic nie dostał.
- Najgorszy scenariusz. - Co dwie godziny pytał:
„Czy możecie zresetować Wi-Fi?”.
A oni na to, że zepsuło się dwa loty temu.
Zanim wrócił, byłam już po zabiegu,
ponieważ musieli zrobić go od razu.
Mama zabrała mnie na zabieg,
a Travis od razu pojechał do szpitala
i spał tam ze mną.
Tak bardzo cię kocha.
- Tak. - To naprawdę...
Powiedziałam mu wtedy: „Naprawdę jesteś moim mężem”.
Tak! To urocze!
Ale on...
- Umiecie współpracować. - Tak.
Szybko dowiedziałaś się o problemie, prawda?
- Często robisz skany. - Tak.
Wyłapałaś problem wcześnie.
To było doskonałe wyczucie czasu.
Jasne.
Skan nas uratował.
Jestem wdzięczna za to,
jak wszystko się potoczyło,
jestem wdzięczna lekarzom
za ich najlepsze decyzje,
które uratowały nasze dziecko.
Doktor Rad mówił,
że to był uraz,
żebyśmy to przetrawili i wiedzieli,
że to coś naprawdę traumatycznego.
Mam w sobie supermoc,
w sytuacjach awaryjnych jestem spokojna.
Gdy wychodziliśmy, pomyślałam: „Dobrze”.
Wezmę głęboki oddech i pozbędę się emocji.
Sama pewnie płakałam więcej niż ty.
Przez całą swoją drogę
bardzo wierzyłaś w siłę wyższą,
wiedziałaś, że zajdziesz w ciążę.
Mimo że wszyscy mówili ci, że to niemożliwe.
Jakbym miała uderzenie gorąca.
- Boże. - Aż się stresuję.
Wielu ludzi było wdzięcznych za to,
że o tym napisałam,
usłyszałam, że wiele osób czuje się źle z tym,
że musi powiedzieć o czymś takim najbliższym.
Kourtney Kardashian hospitalizowana z powodu pilnej operacji płodu
Myślą, czy zrobili coś złego.
Mój lekarz powiedział: „Nie zrobiłaś nic złego.
To nie ma nic wspólnego z wiekiem.
To był po prostu bardzo rzadki przypadek”.
Pomyślałam potem:
„Bóg się tym zajmie. Jest dobrze.
To cud,
a my możemy się cieszyć”.
Za tobą naprawdę piękna podróż,
ale jesteś już na mecie i jest stresująco.
Tak.
- Ale czujesz się dobrze. - Tak.
- Czułam się dobrze i... - Tak.
Jeśli przez pięć minut nie czuję ruchu,
staram się nim potrząsnąć.
Z powodu nagłej operacji
muszę leżeć w łóżku.
To z powodu otworu
w worku owodniowym,
gdzie miał miejsce zabieg.
Nie mogę prowadzić auta
ani stać dłużej niż 20 minut.
Nie wychodzę z domu.
Dostałyście zaproszenie na baby shower?
- Tak. - Ja go nie widziałam.
Nie wysłała mi go.
Jest przeurocze.
Motyw ma być niespodzianką, prawda?
- Nie wiem. - Nie chcę zepsuć niespodzianki.
- Miałam kilka pomysłów. - Jest urocze.
Stary Disney.
Ale nie wiem, co...
Czyli motywem jest Disney?
Tak.
Mama pytała mnie o jedzenie, a ja na to:
„Co, a precle?
Precle w kształcie Myszki Miki?
A churros z Disneylandu?
Muszą być. Są kultowe.
To byłoby cudowne”.
Zgodziła się.
Potem pomyślałam:
„Wiesz co? Baw się”.
Wiem, jak bardzo lubi to robić,
myślę, że jedną z tegorocznych lekcji
dla mnie jest to,
żeby przestać tyle planować.
Kto chce zabrać tacę?
Nie mogę niczego nosić.
NOWY JORK
W zeszłym roku obiecałam sobie, że zwolnię tempo.
Że zrobię sobie przerwę.
Ładnie.
Okłamywałam samą siebie.
Nigdy nie byłam bardziej zajęta.
Po prostu taka jestem.
W pracy czuję się doskonale.
Przyjechałam do Nowego Jorku na 24 godziny,
a potem lecę do Paryża.
Czy Kim Kardashian zwolniła?
Nie.
Prowadzę biznes, chodzę na spotkania,
studiuję prawo, a poza tym...
Jestem mamą czwórki dzieci i to dla mnie najważniejsze.
Zmieniłam agenta. Brzmię jak ktoś z Hollywood,
ale jeszcze nie jestem w tym świecie.
Muszę coś sobie udowodnić.
Producentka: Jak chcesz to wszystko zrobić?
Nie wiem.
Naprawdę!
Super.
Pomóżcie mi!
S.O.S.
MIASTO CALABASAS WITAMY
DOM SCOTTA
Halo!
To piąty sezon,
co oznacza...
Jeśli do tych pięciu sezonów dodamy 20,
które nakręciliśmy wcześniej,
daje nam to 25 sezonów,
ktoś powinien dać mi rocznicowy prezent.
Co wy na to? Nie cieszycie się?
Siemanko!
Tu jesteś. Ktoś tu sporo schudł.
Masz okulary ode mnie.
- Kupiłeś mi je! - Hej.
- O to ci chodziło? - Hej!
- Mam coś jeszcze. - Świetnie wyglądasz.
Scott wygląda niesamowicie.
Wiem, że ostatni rok był dla niego trudny.
Widzę, że żyjesz na pełnej.
Sporo przytyłem przez moje plecy.
Jeszcze nigdy nie był w tak złym stanie.
Czułam, że u niego jest nie najlepiej,
co bardzo mnie smuciło.
Naprawdę dbasz o zdrowie.
Patrz, sztuczka.
- Rzucę ci to. - Mnie?
Scott.
Celowanie w twarz jest stresujące.
Przywykłam do kogoś, kto lepiej celuje.
Gotowa?
Scott.
- Pokazać ci... - Nie jestem koszykarzem.
Do tego się przyzwyczaiłam.
Jacy oni są? Lubią kozłować?
Celują mi w twarz.
Sezon piąty, wróciliśmy,
jakby przerwy w ogóle nie było.
Może się wam tak wydawać.
Mnie też.
- Postaraj się. - Zaczekaj.
Teraz wszystko jest super.
Zrzucam skórę trzydziestolatki.
Chcę być z dziećmi, cieszyć się domem.
Tak!
To, siamto i owamto.
Co u Masona?
Bardzo dobrze.
Jest niesamowity. Zbliżyliśmy się do siebie.
Naprawdę...
cieszy się z tego,
że za trzy lata dasz mu auto.
Za 36 miesięcy.
- Za dwa miesiące skończy 14 lat. - Właśnie.
Khloé, w jego wieku prowadziłaś już auto.
Bo okłamałaś mnie, mówiąc, że mam rządowe prawo jazdy.
Co takiego?
- Mówiłaś, że mogę... - Nie.
- ...wozić dzieciaki do szkoły. - Co?
Woziłaś dzieci do szkoły bez prawka?
- W wieku 14 lat! - Powiedziała ci, że możesz?
Więc nie mogłam prowadzić...
- Masakra. - ...ale szło mi świetnie.
Rządowe prawo jazdy stanu Kalifornia
to coś, co zmyśliłam.
Rządowe prawo jazdy...
to stek bzdur.
Wtedy było trochę inaczej.
Nie oceniaj mnie,
dopóki nie będziesz na moim miejscu.
Wszyscy pójdziemy do więzienia.
Odebraliby jej dzieci...
- Pewnie. - ...gdyby się wydało.
Boże. Tak.
Ona...
Nie miałam jeszcze prawdziwego prawka,
a jechałyśmy akurat
- do hotelu Standard. - Tak.
Tak. Przy Mangii.
Mama była narąbana!
Serio?
Byłyśmy same.
Jechałam autostradą w wieku 15 lat.
- To dla mnie wiele. - Tak.
Głowa wystawała jej z okna.
- Tak się nie robi. - Żadnego ostrzeżenia!
Nagle...
Byłyśmy na autostradzie.
- Jej głowa poleciała... - Uderzyła?
We mnie!
Do środka?
Zaczęłam płakać. „Mamo, proszę!”
A ona ciągle wymiotowała.
Jesteś wzorem do naśladowania.
Ona wymiotowała,
a ja miałam na sobie płaszcz.
Dostałam go od Kim i jej pierwszego męża.
To była najdroższa rzecz, jaką kiedykolwiek miałam.
- Z owczej skóry. - Do dziś?
- Pamiętam go, białe futerko. - Wtedy.
Na zewnątrz miał granatowy zamsz.
Miałam go na sobie.
Nie pozbędziesz się pawia z zamszu.
Zabrałam ją do domu. Mama to prawdziwa legenda.
Od razu poszła do telefonu.
Powiedziała: „Bruce! Wyczyść auto!
Zwymiotowałam i jeśli tego nie posprzątamy,
farba zejdzie!”.
Oblał wodą też mój płaszcz,
to był jego koniec.
I tyle.
Nie widzisz, co odwala?
Mów, co chcesz.
Pojawił się nowy dokument o naszej rodzinie,
ktoś wydzwaniał do ludzi,
którzy byli lub są z nami związani,
nikt nie zgodził się na współpracę,
nikt poza Caitlyn.
Jak to było pracować z żoną?
No tak.
Serio?
Kris chciała być kimś więcej niż kurą domową.
Zastrzelcie mnie.
Chciałam być kimś więcej niż kurą domową.
- Sekstaśma była środkiem do celu. - Zabijcie mnie.
Miała wywołać kontrowersje.
Caitlyn może robić, co zechce.
Choć dziwię się, że zgodziła się na występ w dokumencie,
który nie próbuje być
wobec nas miły.
Wiem, że sama nie chciałaby przeżyć czegoś takiego.
Dostawałam wiadomości typu:
„Boli cię to,
co mówi o tobie ojczym?”.
Nie.
Wychował mnie wspaniały ojczym,
więc żadna z tych rzeczy,
nawet podkoloryzowana,
nie sprawi, że zmienię zdanie na temat mojego życia.
Od lat ludzie wytykali ją palcami,
jakby to ona
była tą podłą osobą,
taką, owaką,
- niewyrozumiałą. - Nie ludzie, Caitlyn.
Caitlyn zawsze tak o tobie mówiła.
O to mi chodzi, zwłaszcza teraz.
Nawet kilka lat temu prosiła ją o pomoc
z kanałem YouTube, a ona jej pomogła.
Wciąż próbowała pomóc. Robiła, co w jej mocy.
A teraz to?
Przez 24 lata była moim tatą.
- Mnie też to boli. - Właśnie.
- Rozumiem to. - Byłam bardzo blisko z Bruce'em.
- Tak. - Razem z Bruce'em
potrafiliśmy leżeć w łóżku i oglądać Unsolved Mysteries
i tego typu rzeczy.
Sam był jak nierozwiązana zagadka.
O czym mówiliśmy?
Muszę się spakować do Paryża.
- Co... - Lecisz?
Co jest w Paryżu?
Paris Fashion Week.
Boże, zapomniałem o tym.
- Będziesz? - Nie wiem.
- Daj spokój. - Będzie luz.
Scott zajmie się dziećmi.
Wszędzie je zawiezie.
To tyle pracy.
Muszę dobrać ubrania. Codziennie inne.
- Polecę na 12 godzin. - Na różne sytuacje.
- Po co? - Nie wiem, lecę z Kim.
Kilka rzeczy powstrzymuje mnie
przed lotem do Paryża.
Zaczął się rok szkolny,
a rutyna to rutyna,
zwłaszcza że Kim powiedziała mi, że spędzimy w Paryżu 12 godzin,
co mnie nie przekonuje.
Kim umie się dostosować,
ale nie ja.
Nie zmienię tego, kim jestem.
Pomyślałam: „W zasadzie mam to gdzieś.
Wolę spędzić czas z dziećmi”.
Muszę się spakować. Cały czas coś robię.
Nie pakujesz się sama.
Muszę wszystko zorganizować i...
Rzucasz rzeczy w kąt i...
LOS ANGELES, KALIFORNIA
Halo?
To ja, Todd Kraines!
- Cześć! - Hej!
Tristan wraca do Cleveland Cavaliers.
Jak się masz?
- Dobrze, a ty? - Też.
Za kilka dni jedzie do Cleveland,
ptaszek opuszcza gniazdo.
Leć, ptaszku.
Nie wracaj za szybko.
Jak ci mija dzień?
Dobrze, pakuję się.
Ostatnie kilka lat było...
Może nie traumatyczne.
Producentka: Skąd.
Dobrze.
Ostatnie dziesięć lat
było dla mnie trudnym czasem.
Nie mam zbyt wiele czasu, by zagoić rany.
Myślałam, że nie masz wielu rzeczy.
Mimo tego jest tego dużo.
- Racja. - No nie?
Potrzebuję czasu dla siebie. Nie robię nic specjalnego,
nic innego,
ale chcę być obecna w danej chwili.
Chcę włożyć energię w rzeczy, które mnie uszczęśliwiają.
Jak się czujesz, jeśli chodzi o wyjazd?
Mam mieszane uczucia. To dużo.
Lecę do Cleveland,
ciężko mi będzie bez Amariego.
Tu będzie mu lepiej,
ma na miejscu swoich lekarzy.
Lepiej, żeby był z rodziną i dziećmi.
To będzie trudne,
być z dala od swoich, ludzi, na których można polegać.
Nie wiem, czy pamiętasz, ale kiedy tu wróciłeś,
to była dla ciebie duża zmiana,
nie grałeś w koszykówkę,
a potem musiałeś wrócić do rutyny.
To nic złego, ale musiałeś się przeprogramować.
Teraz wracasz do dawnych zwyczajów.
Musiałeś się przeprogramować,
a miałeś na to niewiele czasu.
Tatuś musi wrócić do pracy.
Przeprowadzka i te zmiany
wciąż były dla mnie czymś przytłaczającym.
Zasłony. Super.
Nawet kiedy wprowadził się do siebie,
a ja odzyskałam dom...
Pokój Tutu.
Uroczy.
Teraz, kiedy jedzie do Cleveland,
będę mogła poczuć ulgę.
Widzisz to zdjęcie?
Mam gdzieś, o kogo chodzi.
Potrzebuję przestrzeni.
Możemy też połączyć oba domy i być jedną wielką, szczęśliwą rodziną.
- Nie. - Zrobimy przejście,
taki wielki tunel.
Wiadukt z jednego domu do drugiego.
- To normalne. - Tak.
Byliśmy świetnym dynamicznym duetem.
Jak masło orzechowe i dżem.
Mam więcej przykładów, ogień i lód,
sól i pieprz,
Batman i Robin.
Daj spokój.
Znasz moje granice.
Wymieniasz przypadkowe rzeczy?
Tak.
Czasem nienawidzę tego, że muszę myśleć o tym,
by pilnować się
i nie dawać mu nadziei.
Dziękuję.
Dzięki. Wystarczy.
Nie podchodź tak blisko.
Producentka: W drugim sezonie mówiłaś,
że kiedy ktoś do ciebie przyjdzie, to już nie wyjdzie.
To prawda.
Nie wyjdzie.
Nawet kiedy o to proszę.
Cóż.
W porządku.
To się nigdy nie skończy.
Cześć.
PARYŻ, FRANCJA
Masz piękną sukienkę.
Chcę ją zobaczyć.
Może przymierz...
Oczywiście.
Producentka: Sezon piąty.
Sezon piąty. Witamy z powrotem!
Co u ciebie?
Super.
Producentka: Opowiedz nam o tym.
Lepiej radzisz sobie z lękiem?
Muszę wam coś powiedzieć. Czuję, że jestem najnudniejszą z sióstr,
oglądałam poprzednie odcinki
i mówię w nich ciągle to samo.
Opowiadam o koniach i lękach.
To jest to, na co cierpię.
W takich sytuacjach mam dużo lęku.
To mój koń, ten kolorowy.
Urodzi mi się mały...
konik.
„Nudna” brzmi źle,
bo nie jestem nudna. Spytajcie moich przyjaciół.
Potrafię się bawić.
Będzie super.
Jestem w Paryżu na Fashion Weeku.
Boże, są gotowe.
- Super. Idealnie. - Musi być długa.
Wystąpię na pokazie Victorii Beckham.
Czeka nas pokaz mody L'Oreal.
Podoba ci się?
Dziś idę na kolację z Kylie, bardzo się z tego cieszę.
Uwielbiam spędzać czas z Kylie sam na sam.
Oboje jesteśmy zajęte,
więc te chwile sam na sam
zawsze są wyjątkowe.
Postaraliście się.
Dla ciebie wszystko, co najlepsze.
Dziękuję.
Ta dziwka kazała mi czekać godzinę.
Muszę zrobić szybkie selfie.
Wyglądam naprawdę dobrze.
Super.
Co mówiłaś?
Sezon piąty, witamy.
Dobrze tu wrócić.
Dawno tu nie siedziałam.
Z czego się śmiejesz?
Kazała mi czekać godzinę
w pokoju hotelowym, aż zrobi sesję zdjęciową.
Co z tego!
- W końcu możemy jechać. - Jest Fashion Week!
Mogłaś iść na sesję po kolacji!
- Ale, Kendall... - Uszanować mój czas.
To będzie trudne.
DZIĘKI ZA MIŁE CHWILE Buziaki, Kendall - King Kylie tu była
Próbowałaś? To jest pyszne.
- To serca? - Tak.
- Urocze. - Boże! Słodkie.
Co u ciebie?
Drama z pokazem Dolce & Gabbana.
Chcieli, żebym wyszła tuż przed występem.
Świetnie się bawiłam, robiłam zdjęcia, rozmawiałam ze wszystkimi.
Cześć!
A gdy wychodziłam, zobaczyłam, że wszyscy siedzą.
- „O cholera!” - Wszyscy zostali.
Wszyscy siedzieli przez godzinę,
myśląc, że czekają na mnie.
Pokaz się zaczął, wszystko gra.
A potem, oczywiście, dziennikarze
weszli na TikToka i zaczęli swoje:
„Kylie wstrzymała pokaz Dolce na 47 minut.
Wszyscy na nią czekaliśmy”. A ja...
Spotkania z Kendall są najlepsze.
Jestem wdzięczna,
że mam siostrę w podobnym wieku.
Jest naprawdę stara.
Akceptujemy siebie nawzajem. Przeciwieństwa się przyciągają.
To prawda.
Dobrze się dogadujemy.
Kendall!
Mały Barker
Mogę dostać taką z napisem „Kris”?
Oczywiście.
Zielony sok Alicji WYPIJ MNIE
Ale to urocze. Nie wytrzymam.
Dziękuję.
ŚWIAT JEST MAŁY
W porządku.
Tak się cieszę, że Kourtney zobaczy, co przygotowaliśmy na jej baby shower.
Cześć.
Kourtney uwielbia Disneya,
jeździliśmy do Disneylandu całe jej życie,
więc zajmuje bardzo ważne miejsce w jej sercu.
Przygotuję czapki.
- Zaraz wracam. - Dobrze.
Pomyślałam, że zabiorę Disneyland do niej
i zorganizuję jej baby shower w tym stylu.
Nie ma to jak wózek od Chrome Hearts.
Dziś urządzamy baby shower.
Będzie grubo.
Regał z książkami dla dzieci to nasza tradycja.
Jest ich mnóstwo.
Urocze.
Kourtney dzwoni.
- Hej, mamo. - Cześć, skarbie.
Nie uwierzysz, ale mam pozytywny wynik testu na COVID.
O nie!
Nie wierzę.
Możesz zawołać Mindy?
Może tu przyjść?
To ważne.
Zostań tam.
- Ponieważ... - Słucham?
Kourtney nie może przyjść na przyjęcie.
- Serio? - Tak.
MINDY WEISS ORGANIZATORKA PRZYJĘCIA
Jest chora?
Ma COVID.
W dniu mojego baby shower
okazało się, że mam COVID.
Akurat miałam zacząć się szykować.
Chce mi się płakać.
To znaczy...
Świetnie się spisałaś.
Dotknęło mnie to. „To jakiś żart?”
Zawsze masz dobry humor.
Nie wiedziałam, komu powiedzieć.
Chcę cię przytulić, ale byłam przy niej.
Będę trzymała dystans.
- Zrobię sobie test. - Travis też ma COVID?
Travis ma COVID.
Cała się trzęsę.
Oby Kourtney z tego wyszła.
Jej ciąża jest ryzykowna.
Szaleństwo.
Chciałam, żeby się ucieszyła.
Nie wiem, czemu tak się emocjonuję,
ale martwię się o nią.
Mały Barker
Travis mnie odbierze, bo nie mogę prowadzić.
Dobrze.
Nie wiedziałam, co robić, a mama na to:
„Musisz tu przyjechać.
Musisz zobaczyć nasz baby shower”.
Więc przyjechałam.
Postanowiliśmy wszystko zobaczyć.
Najlepiej, zanim przyjdą goście.
Mamy wyjść z auta
i założyć maseczki?
Tak, załóżcie je i chodźcie pod drzwi.
Pierwsza część europejskiej trasy Travisa dobiegła końca,
poleciał do domu,
gdzie poddał się testowi na COVID.
Chciał się przebadać.
Miał wynik negatywny.
Widzimy się za dziesięć minut.
- Do zobaczenia. - Pa.
Migdaliliśmy się przez sześć godzin.
Poczułam, że jest gorący.
Miał gorące czoło.
Producentka: Ale nie przez migdalenie się.
Nie, po prostu miał gorące czoło.
Wyszedł mu pozytywny wynik testu na COVID.
- Zaczynamy za 20 minut. - Wiem.
Bar z bajglami z serkiem
To szaleństwo, zapraszać 50 czy 100 gości, by powiedzieć im potem...
KUSTOMIZACJA NA MIEJSCU
„Nie przychodźcie”.
- Będą się dobrze bawić i... - Jedzenie jest piękne.
Pracowaliście nad tym wszystkim
przez dwa dni, niech wszyscy wpadną
- i zjedzą śniadanie. - Tak.
Nie nad wszystkim mamy kontrolę.
Najważniejsze jest dziś zdrowie Kourtney.
I zdrowie jej dziecka.
To oni?
Dobrze, jesteśmy gotowi.
Zacznijcie śpiewać.
Już tu są.
Witamy, witamy
Boże.
Witaj, kochanie
Moje dziewczę ragtime
Nie wiedzieliśmy, co robić, czy usiąść gdzieś z dala od reszty.
Skarbie, moje serce płonie...
Zostałam w pokoju gościnnym i rozmawialiśmy całą noc.
Ale chyba to przez pierwsze sześć godzin migdalenia się
złapałam... COVID.
Mały Barker.
Jest jak w Disneylandzie.
Powiedz mi, powiedz...
Urocze.
Dzięki. Gratulacje.
Dziękuję.
Super. Dzięki.
Urocze. Rzeczy z Myszką Miki.
Kochanie, najważniejsza część.
- Churros? - Stacja z churros.
Powiedziałam mamie, że musi tu być, skoro impreza jest w stylu Disneya.
Spójrz na ten tort.
- Słodki. - Urocze precle.
Potrzebowałam precli i churros, a teraz mam jedno i drugie.
- Mam ochotę na precla. - Coś dla ciebie.
Precle Sos - Ser - Musztarda
To cudowne.
Musimy to powtórzyć.
Jasne.
Cześć, mamo.
- Cześć. Cudownie tu, prawda? - W sumie...
- Hej, Penelope. - Cześć.
Widziałaś tort?
Nie.
- Boziu. - Przeurocze.
Nie mogę się do was zbliżać.
Ojej.
Magiczne Królestwo Słodko-pikantny brunch
Jeszcze nigdy tak długo nie byłam w Disneylandzie.
A mama sprowadziła Disneyland do mnie.
To idealne przyjęcie dla mnie i Travisa.
Usiądźmy tu. Potem powiemy, żeby nikt tu nie siadał.
Przeurocze przyjęcie.
Czy oni mogą zaśpiewać i u mnie?
- Cudowni są. - Przyślemy ci ich.
Mama zorganizowała przeuroczy baby shower.
W stylu Kourtney. Idealnie.
Usiądźcie obok siebie.
Mama wszystko przemyślała.
Wie, co Kourtney uwielbia.
Drzewo Życzeń, przeurocze.
Miłość tkwi w szczegółach.
- Hej! - Cześć.
- Miłej niedzieli. - Jest cudowna.
„Tak jest”.
Są zamknięci w klatce.
Nie jestem głodna, ale musiałam to wziąć.
Możesz tu zostać, a goście będą przychodzić.
Jesteś jak postać w Disneylandzie. Siedzisz i machasz.
Spójrzcie tam. Boziu!
Musimy to powtórzyć.
Przeurocze.
Nie widziałam nic słodszego.
Muszę mieć coś takiego u siebie
- za dwa tygodnie. - Tak.
Niech Mindy wszystko ci dostarczy.
Tak, wszystko musi być gotowe.
Mają tu precle w kształcie Myszki Miki.
To była moja jedyna prośba.
Wyglądasz słodko.
Sama zrobiłam sobie makijaż.
Naprawdę?
Zrobiłam sobie test, akurat kiedy przyjechała moja ekipa.
Jesteśmy na dworze. Jesteście daleko.
- Tak. - Będzie dobrze.
Wszyscy chcieli, żebyśmy zostali.
Mieliśmy idealne dwa krzesła i stolik
z dala od wszystkich,
byliśmy jak król i królowa COVID-u.
Nakarmię cię serem.
Ani mi się waż.
Nigdy w życiu.
Wszyscy czuli się komfortowo, bo byliśmy na zewnątrz.
Chcieli, żebyśmy cieszyli się przyjęciem.
Zrobiłam test dziś rano.
Prawie tam weszłam.
- Możemy podglądać was z daleka. - Powstrzymałbym cię.
- Możemy mówić przez megafon. - Nie.
- Kocham cię. - Miło cię widzieć.
- Oczywiście. - Kocham cię.
- Dzięki, że przyszedłeś. - Gratulacje.
- Dzięki. - Pa, Pierce.
- Hej! - Oto i ona.
Co to za dystans?
Mówiłam jej, że nie może się przywitać.
Musimy tu być. Dzięki Bogu, że jest ze mną Travis.
Wyobraź sobie, że byłabym tu sama.
Możemy postawić tabliczkę jak w zoo, mówiącą, co to za zwierzę?
- „COVID”? - „COVID”.
Możesz podejść bliżej.
- Lepiej nie. - Ślicznie wyglądasz.
Dziękuję. Ty też.
Zamek, pasuje do was.
Szlag!
Boże!
Wznieśmy toast!
Cześć.
Chcielibyśmy pogratulować Kourtney i Travisowi
ich pięknego aniołka,
który pojawi się za kilka tygodni.
Być może jutro. Być może za dwa tygodnie.
Miejmy nadzieję, że za pięć.
Pięć. Więc odliczamy pięć tygodni.
Cieszymy się, widząc waszą miłość
i to, co stworzyła,
prawdziwą miłość i małego aniołka.
Trzynaste dziecko w rodzinie.
Mama cały dzień płacze.
- Szczęśliwy numerek. - Tak.
Twoja kolej.
Modlimy się o dobry i zdrowy poród.
Czekamy na małego Rocky'ego.
Powiedziała imię.
Chyba nie powinnaś była.
To było...
Chciałam powiedzieć...
Chciałam powiedzieć, że będzie się działo.
Mamo, od lat nie ujawniamy takich rzeczy jak imiona,
ciąże, śluby i inne.
Trzynasty wnuk, a ty się zapomniałaś?
Jak to możliwe? Jak mogłaś ujawnić jego imię?
Dodam tylko,
że skoro ma na imię Rocky,
to znaczy, że jest prawdziwym wojownikiem,
podobnie jak wy.
- I jest gwiazdą rocka. - Kochamy was.
Niech żyje Kourtney, Travis i ich dziecko!
Zdrówko.
Poruszył się, jak na zawołanie.
Nie powiem ci imienia kolejnego dziecka.
Jest idealnie. Dziękuję, mamo.
Miło z twojej strony.
- Dziękujemy! - Jasne.
Mogliśmy to wszystko przegapić.
- W życiu. - Jest super.
Jesteś zmęczona?
Tak. Brakuje mi tchu.
A ty?
- Nie jesteś w ciąży. - Nie.
Chciałbym móc to robić za ciebie.
Mimo wszystko udało się,
mamy tu najszczęśliwsze miejsce na ziemi.
Szczęśliwe zakończenie zawsze jest możliwe.
Zawsze będą jakieś problemy,
ale koniec końców zawsze czeka nas szczęśliwe zakończenie.
A rodzina jest najważniejsza.
Mam nadzieję, że uda mi się zasnąć.
Jesteś zmęczona?
- Jeszcze nie. - Możesz posiedzieć ze mną.
- Możemy poplotkować. - Tak, ale muszę spać.
- Jak wylądujemy, muszę brać się do pracy. - Żartowałem.
Moja mama, Corey i ja jedziemy do Paryża.
W końcu to Fashion Week. Tyle będzie się działo.
Dziękuję.
Dzięki.
Weź.
- Proszę, kochanie. - Dziękuję.
Za cudowną wyprawę do Paryża.
Dwadzieścia cztery godziny w Paryżu. Chcesz wiedzieć, co przede mną?
Sześć godzin w Nowym Jorku,
piętnaście w Paryżu,
potem Atlantic City i Mediolan.
Mój samolot wróci po dzieci.
Pytają mnie: „Dlaczego tyle pracujesz?”.
„Tak, to mój nałóg,
ale co innego miałabym robić?”
Wysadzą mnie w Mediolanie.
Mam brać narkotyki?
Jestem uzależniona od pracy,
mogło być gorzej.
Potem lecę do Waszyngtonu.
Dajcie mi robić, co chcę.
Wy robicie swoje, a ja swoje.
Ile miejsc odwiedzisz w ciągu czterech dni?
- Za twoje zdrowie psychiczne. - Pięciu dni.
- Imponujące. - Za bezpieczeństwo...
- dobrą energię i optymizm. - Za dobrą energię.
- Za Paryż. - Paryż.
Chciałaś to łóżko, mamo?
Nie, mogę spać gdziekolwiek.
- Chcieliście to drugie łóżko. - Może być.
Ono miało być dla Khloé, prawda?
Pytałam, kto je chce.
Khloé jest ostatnio nie do zniesienia.
Nie będzie jej z nami, nie miała ochoty.
A kiedy nie macie ochoty, nic nie zmusi was,
żebyście dobrze się bawili. Bylibyście niezadowoleni.
Nie mam na to nastroju.
Kourtney jest w ostatnich tygodniach ciąży.
Ktoś musi być na miejscu.
Choćby dla dzieci.
Broń Boże, żeby doszło do katastrofy.
Ktoś musi tu być. Wiem, że przesadzam.
Wiem, że jestem walnięta.
Oto mój umysł.
Musi wyjść z domu i żyć własnym życiem.
Inaczej będzie przygnębiona.
Czułaby się winna, gdyby z nami poleciała.
PARYŻ, FRANCJA
Trzydzieści minut.
To Kylie?
Nie, Kim.
- Cześć! - Zobaczyłam Ariel i pomyślałam: „Co?”.
- Hej. - Wystąpisz na pokazie Victorii?
- Tak. - Sorki. Hej.
Jak się masz?
Chyba niedługo się zaczyna.
O 17.30.
Cieszę się, że występujesz na pokazach.
- Kiedy wyjeżdżasz? - Jutro o szóstej rano.
A potem wracasz do domu?
Jadę na jeden dzień do Nowego Jorku.
Kim jest tu tylko na 12 godzin.
Nie wiem dlaczego.
Niech Bóg ma ją w opiece.
Szanuję to, jak wszystko ogarnia.
Lata w te wszystkie miejsca.
Dla mnie to byłoby zbyt wiele.
Czemu wszyscy martwią się tym, że dużo pracuję?
Każdy ma inne pojęcie o sukcesie.
Nie powinniśmy oceniać innych.
Może mieć różne oblicza.
Martwię się o nią. Naprawdę.
Często myślę, że powinna zrobić sobie przerwę.
Będziesz tu jutro?
Robisz coś jutro około 18?
Nie wiem, czemu pytasz?
Razem z Ashleyą, Kelsey i Hailey
będziemy oglądać The Golden Bachelor.
- Jeśli chcesz dołączyć. - No co ty?
O której?
Będziemy oglądać o 18.
Co będziecie oglądać?
The Golden Bachelor. Ciebie nie będzie.
- Muszę obejrzeć. - Tak się jaram.
W końcu zaczęłyście oglądać Kawalera do wzięcia?
Od lat oglądam z tobą ten program.
- Wiem. - Kazałaś mi go oglądać, jak byłam mała.
Obejrzę w samolocie.
Leci na Hulu. Możesz sobie ściągnąć.
Pamiętasz, jak odwiedzałyśmy Paryż,
- a ja kupowałam ci owsiankę i makaron? - Teraz, naprawdę?
- Tak. - Wzięło cię na wspomnienia?
Tak.
A teraz masz własny pokój. Jesteś dorosła.
Boże, Kendall, widziałaś taki program...
„Magia seksualności” czy coś takiego?
- Magia nagości. - Magia nagości.
Masakra.
- Naprawdę. - To pornografia.
- Co to takiego? - To...
Reality show?
Nie, oceniają ludzi po ich nagich ciałach i...
- Lubię takie rzeczy. - To program randkowy.
Muszę pokazać ci urywek.
Chodź. Mają tam swoich przyjaciół.
Wybacz, jestem popularna. Wszyscy chcą ze mną rozmawiać.
Jesteś tu moją jedyną przyjaciółką.
Kendall, chodź.
Nie! Ona jest moja!
- Wołają mnie. - Boże!
- Chcę, żebyś... - Zaraz wrócę.
Co się dzieje?
Czuję się rozchwytywana i podoba mi się to.
Nie no, żartuję. Tak naprawdę to nie.
Każdy lubi bycie pożądanym.
Potrzymaj.
A co z tym, w którym znajdujesz rodzinę?
Boję się zostawiać mamę samą.
Patrz, robią zbliżenie.
- Nie... To leci w telewizji? - Tak.
Kendall, wracaj! Nie mam z kim rozmawiać!
- Spójrz na jej waginę. - Nie!
O co tu chodzi?
Kendall, jestem samotna!
Masakra, muszę obejrzeć ten program.
Jestem.
Kim i ja będziemy na pokazie.
Wiem.
Będziesz w pracy z rodziną.
Zgadza się.
Ale muszę już iść.
- Pa. - Nie zobaczę cię, ale ty zobaczysz mnie.
- Powodzenia. - Dzięki.
DWIE GODZINY DO POKAZU
GODZINA DO POKAZU
- Boże! - Nie mamy żadnych zdjęć!
O mój Boże, Kim.
- Dziękuję. - Wyglądasz zjawiskowo!
45 MINUT DO POKAZU
44 MINUTY DO POKAZU
Stoimy w korku w centrum Paryża.
Długo jeszcze?
28 MINUT DO POKAZU
27 MINUT DO POKAZU
Stoimy w korku.
Wiemy, że się spóźnimy. Czujemy się okropnie.
Nie wiemy, co możemy robić.
Po jednym pasie w każdą stronę.
Stoimy.
Przeprosisz Victorię za spóźnienie?
Ile czasu zajęłoby nam dojście pieszo? Pytam z ciekawości.
SZEŚĆ MINUT DO POKAZU
PIĘĆ MINUT DO POKAZU
Stresuję się, bo nigdy się nie spóźniam.
Nie lubię się spóźniać. Lubię być wcześniej.
Nie rusza się.
Dałyśmy sobie ponad godzinę,
a i tak utknęłyśmy.
Denerwuję się tym, że nie zobaczymy pokazu.
Wiem, ile to znaczy dla Kim,
bo Victoria i Kim są dobrymi przyjaciółkami.
A Kendall wystąpi na pokazie.
Jesteśmy grubo spóźnieni.
Dawno nie widziałam Kendall na wybiegu.
Osobiście.
Nie przegapisz jej.
Spokojnie.
Występuję dziś na pokazie Victorii Beckham.
Cieszę się, że tu jestem.
Jestem ostatnia, co jest dla mnie zaszczytem.
Cudowna stylizacja. Niech tylko mnie zobaczą.
Czekają na nas?
Nie, ale kolejka jest ogromna.
Dotarcie na miejsce zajęło nam godzinę,
spóźniliśmy się 20 minut. A ja nie spóźniam się w ten sposób.
Szanuję czas innych i źle mi z tym, że się spóźniliśmy.
Stresuję się, bo wiem, co nas czeka.
Ludzie zaczną mówić, że musieli na nas czekać.
„Za kogo one się mają?” Że Anna była zła...
Anna Wintour: Cześć.
...że się nie lubimy.
Lubię być przed czasem.
Żeby nikt nie mógł nic powiedzieć.
Gdzie Kendall?
Przegapiliśmy Kendall?
„Może utknęła w korku?”
Kendall, nie bierz tego do siebie,
ale musisz wiedzieć, że cię nie widziałam,
bo cię nie poznałam.
Straszne.
Rodzina i przyjaciele mnie nie poznali,
podoba mi się to.
Naprawdę.
Moim celem jest
bycie jak kameleon, stawanie się kimś innym,
sama nie wiem.
Cześć!
Cały czas tu była?
Myślałyśmy, że ją przegapiłyśmy.
Wyszła jako ostatnia.
Ostatni projekt.
Producentka: Przydałyby ci się duże okulary.
To prawda.
Jest urocza i miła dla wszystkich.
Jest najlepsza.
Przyszłam wesprzeć Victorię. Przyszłam wesprzeć Kendall.
Uwielbiam spotykać się z mamą.
Chciałabym, żeby Khloé tu była.
- Idę. - Do zobaczenia.
Khloé potrafi zatracić się w rutynie.
Nie pozna nikogo, jeżdżąc do szkoły.
Na miejscu podobnie.
Pozna ludzi, robiąc dorosłe rzeczy.
Myślę, że Khloé byłaby szczęśliwsza,
gdyby nie trzymała się tak harmonogramu.
Ja tak nie robię.
W następnym odcinku Kardashianowie...
Kendall!
Malika chce mieć kolejne dziecko.
MÓWI ROB
- Może się postarasz? - Już mi nie leci.
Co?
Zawsze chciałem cię przelecieć. Zróbmy to.
Dziś premiera American Horror Story.
Mogę oficjalnie ubiegać się o miejsce w Alei Gwiazd!
Byłaś naprawdę dobra.
Pytali, czy Kim chciałaby dostać własny serial.
W co ja się wpakowałam?
Czy mi się uda?
Cóż.
- Gerry, cześć! - Cześć!
Kendall jest fanką The Golden Bachelor.
Gerry!
- Jak się masz? - Miło mi.
Twój dom jest jak cyrk,
bardzo dużo się dzieje.
Chcę być bardziej surowa, ale trudno mi mówić „nie”.
Khloé jest twarda.
Rozmawiałaś z nią o tym?
Nie, jest bardzo krytyczna.
Jestem twarda.
Producentka: Au revoir.
Nie mogę tego powiedzieć, ale au revoir.
„O”.
- Słucham? - Może i dobrze, że nie poleciałaś.
Napisy: Jakub Jadowski