W poprzednim odcinku Kardashianowie...
Sprzedałam Netflixowi film.
- To niesamowite! - Super!
Pytają mnie: „Dlaczego tyle pracujesz?”.
„Tak, to mój nałóg”.
Dajcie mi robić, co chcę. Wy robicie swoje, a ja swoje.
- Możemy jechać. - Jest Fashion Week!
Uwielbiam spędzać czas z Kylie sam na sam. Oboje jesteśmy zajęte,
więc te chwile sam na sam
zawsze są wyjątkowe.
Siedzi mi na kolanach.
Wiadomość z ostatniej chwili. Wyjeżdżam z Hidden Hills.
Ale nie wyjeżdżam daleko,
bo Kourtney może urodzić lada dzień.
Jest już gotowa.
Khloé nie przyszła?
Zrezygnowała, kiedy usłyszała, że pokaz będzie...
W dzień.
Musi wyjść z domu i żyć własnym życiem.
Inaczej będzie przygnębiona.
Jestem twardą suką.
Zobaczmy, co u Kourt.
To zdjęcie jest przeurocze.
Musisz zobaczyć swoje.
Ostatnio nie odbiera moich telefonów.
Co?
Ja rozmawiam z nią cały czas.
Cześć.
- Co za żmija! - Hej.
Mam wyciszony telefon. Próbuję karmić piersią.
MÓWI KOURTNEY
Właśnie zobaczyłam powiadomienie.
Co u młodego?
Jest doskonały.
Kourtney urodziła w zeszłym miesiącu i wszyscy jesteśmy podekscytowani.
Robię wiele rzeczy naraz.
Mistrzyni wielozadaniowości.
Kourtney uwielbia być mamą.
A bycie mamą czwórki dzieci jest cudowne.
Cieszę się jej szczęściem.
Od dawna tego pragnęła.
Dasz wiarę, że jesteś mamą czwórki dzieci?
Tak, mam czwórkę dzieci.
Czasem chciałabym zacząć od nowa.
Byłabym bardziej surowa.
- Chodzi o dietę? - Co?
Jeśli chodzi o wychowanie dzieci.
Co ty wygadujesz?
Nie mówię, że teraz.
- Jest mały. - Zawsze możesz zacząć.
Teraz powinnam być w domu przez 40 dni.
Spędzisz w domu 40 dni?
- I 40 nocy. - I 40 nocy.
W wielu kulturach
kobiety nie wychodzą z domu przez 40 dni od porodu,
by ciało miało czas wyzdrowieć.
Poza tym
lubię być blisko mojego dziecka.
Zawsze jest przy mnie.
Podoba mi się bycie w domu.
Poświęcam mój czas
na opiekę nad dzieckiem i budowanie z nim więzi.
Potem pójdziesz na imprezę.
Na razie nie mam ochoty nigdzie wychodzić.
- Ja też. - Tak wygląda moje życie.
Nie urodziłam dziecka, a i tak siedzę w domu.
Powinnaś zobaczyć, co robię cały dzień.
Oglądam świąteczne filmiki ze świątecznymi piosenkami na YouTube.
O mój Boże.
Przyjdziesz na przyjęcie wigilijne?
Jeszcze nie wiem. Zobaczę, jak będę się czuła.
Zwykle to ja planuję przyjęcie wigilijne.
Robię wszystko. Jestem bardzo dokładna.
Ale dopiero urodziłam,
więc przekazałam obowiązki Kim.
No cóż.
Pora wracać do mojej błogiej bańki.
Wybacz, że ci przerwałyśmy.
Chyba że macie coś jeszcze.
Nie.
Papatki.
- Pa. - Kocham cię.
Ja ciebie też.
- Dasz radę? - Jest większa niż tamta.
- Dobra robota, Tutu. - Czy to...
Z jakiegoś powodu
jestem krytykowana za to, że za bardzo poświęcam się roli mamy.
„Spędzasz za dużo czasu z dziećmi.
Z nikim się nie spotykasz. Nie masz przyjaciół”.
Ale ja czuję,
że jestem stworzona do bycia mamą.
Najbardziej chcę być przy dzieciach.
- Makaron. - Makaron.
Kiedyś przyjdzie taki czas,
że moje dzieci będą wolały spędzać czas z przyjaciółmi.
Ale teraz,
kiedy mam możliwość i przywilej
jedzenia co wieczór kolacji z dziećmi,
będę go wykorzystywać.
Za 15 lat dzieci nie powiedzą mi:
„Szkoda, że więcej nie pracowałaś.
Pamiętasz, jak byłaś do późna w pracy?”.
Pytałyby, czemu nie było mnie z nimi.
Brokułek.
- Nie. - Nie, dziękuję.
Wiem, że wszyscy mi kibicują
i chcą, żebym chodziła na imprezy.
DWA MIESIĄCE TEMU
Szkoda, że cię nie tu ma.
Jeśli nie wyjdziesz z domu, to nikogo nie poznasz.
MÓWI KIM
Nie sądzę, żeby 12-godzinna podróż do Paryża miała...
Tak się zaczyna,
poznajesz kogoś, cieszysz się.
W ciągu 12 godzin?
Nie zdążę nawet zrobić się mokra.
Wierzcie mi, kiedy będę chciała się pokazać,
wiem, jak to zrobić.
Robiłam to dłużej niż połowa tych zdzir.
Kamera.
- Powiedz „cześć”. - Cześć.
True, jesz czy tylko pijesz?
Muszę się napić.
Musisz coś zjeść.
Jejku.
Wezmę to, dopóki nie zjesz.
Moje siostry i ja żyjemy inaczej.
Inaczej wychowujemy dzieci.
Nikogo nie oceniam.
Jeśli wszyscy są zdrowi i szczęśliwi, to cudownie.
Ale u mnie robimy wszystko według harmonogramu.
Moje dzieci uwielbiają czuć się bezpieczne.
„Wiem, że po kąpieli wskakuję w piżamę
i oglądam telewizję z mamą”.
U nas to działa.
Musicie wiedzieć,
że jadę do Aspen z Lovey i waszymi ciociami.
- Lovey - Lovey.
- Kiedy wrócisz? - Za kilka dni.
Jedziemy na narty.
- Lovey! - Lovey.
Będą sami dorośli.
Lovey!
- Lovey! - Tak.
- Dobrze. - Ładnie.
Po Świętach i Nowym Roku
jedziemy na rodzinną wycieczkę do Aspen,
spędzimy razem czas i będziemy się dobrze bawić.
To pora na tańce, więc...
Dobrze, Taytay!
Tak!
Dajesz!
Moje dzieci mają sześć lat i prawie dwa.
Być może za dwa czy trzy lata
poczuję, że potrzebuję towarzystwa.
Ale teraz
czuję, że chcę właśnie tego.
Goście dowiedzą się, dokąd iść.
Będzie muzyka?
- Będą kolędnicy. - Racja, mamy kolędników.
Tutaj?
Planuję Wigilię
z Mindy Weiss, naszą oficjalną organizatorką imprez.
MINDY WEISS ORGANIZATORKA IMPREZ
DWA TYGODNIE WCZEŚNIEJ
Sztuczny śnieg będzie wyglądać mniej więcej tak.
Ważne, żeby wyglądał jak na zdjęciach.
Nawet jeśli będzie padał prawdziwy śnieg.
Mam wizję białych świąt.
Chciałam albo białej świątecznej krainy,
albo domków z piernika.
Boże, nic z tego nie widziałam.
Cześć.
Witamy.
Niesamowite.
To nasz duży domek z piernika.
- Cudowny. - Prawda?
A gwiazda...
- Gwieździsta noc jest najważniejsza. - Tak.
Wszystko będzie świecić.
Super.
Dziś położymy prezenty pod choinką, prawda?
Tak.
Chcę położyć białe prezenty.
Papier do pakowania prezentów.
Kim stawia poprzeczkę wysoko,
dzięki temu jesteśmy dużo bardziej kreatywni,
ale i nastawieni na rywalizację.
Przez ostatnie kilka lat mama kopiowała to, co robiłam rok wcześniej.
PAPIER KIM
PAPIER KRIS
Ale zmieniała kolor.
Moje zawsze były lepsze.
Ja lubię papier z recyklingu.
Dzisiejsze prezenty Kim to jakiś żart.
Bawełniane koszulki, to...
Nazywasz to recyklingiem?
Ale w zeszłym roku użyła rzepów.
PAPIER KIM
Ja i Kendall pakujemy prezenty najlepiej.
Zawsze.
Nie lubię rywalizacji.
Wiem, że robię to najlepiej.
Tędy idziemy na sanki.
Super.
Z przodu będzie śnieg?
Mamy taką nadzieję.
W Los Angeles zaczyna padać.
Ulewne deszcze.
PRZYJĘCIE WIGILIJNE ZA TRZY DNI
A jeśli pada tak blisko Wigilii,
nie będziemy mieli prawdziwego śniegu.
A to popsułoby nasze przyjęcie.
To bardzo frustrujące.
Pozostaje się modlić.
Bo jeśli będzie padać...
Chcę, żeby w Kalifornii padało, ale...
Muszę szybko wymyślić coś innego.
Stąd panika.
DZIEŃ PRZYJĘCIA WIGILIJNEGO
Boże, to wygląda wspaniale.
Impreza zaraz się zacznie. Będzie wspaniale.
I wygląda na to, że deszcz ustaje.
Dzięki Bogu.
Nie mieliśmy problemów z deszczem.
Zimowa kraina czarów.
- Cześć. - Bajka.
Mindy z ekipą są nawet lepsi, niż się spodziewałam.
Jesteśmy na naszej corocznej wigilijnej imprezie,
jesteśmy podekscytowani.
To jest to, na co czekamy cały rok.
Przyjęcie wigilijne rodziny Kardashian-Jenner 2023
Wigilia to wyjątkowy wieczór.
Są tu nasi przyjaciele i rodzina, to najlepszy wieczór ever.
To naprawdę niesamowity wieczór.
Nasze dzieci wszędzie biegają.
Jeżdżę na sankach z Paris, jak co roku.
Babyface i Wanya z Boyz II Men i Tank
wystąpią na przyjęciu.
Super zabawa.
Tańczymy całą noc. Jemy najlepsze jedzenie.
Super.
Nigdy nie przegapiłam Wigilii.
Dopiero urodziłam,
więc nie wiedziałam, czy przyjdę.
Ale czułam, że to będzie ważne,
by być tam z dziećmi i żeby o tym pamiętały.
Najlepsze w tych imprezach jest to, że jest tu cała moja rodzina.
To nasze wspólne wspomnienia.
Zawsze pięknie się ubieramy. Jest elegancko. Uwielbiamy to.
Świetnie się razem bawimy.
Uwielbiam Boże Narodzenie.
Jest wyjątkowe i ważne.
Wszyscy zmieniamy się w czterolatków.
Wszyscy wierzymy w Mikołaja.
Uwielbiam wspomnienia, które tworzymy.
Czujemy się wyjątkowi i szczęśliwi.
I wszyscy jesteśmy razem.
Lepiej być nie może.
DWA TYGODNIE PÓŹNIEJ
Wychodzą.
- Cześć. - Hej.
Na spontanie.
Po prostu się bawię.
- Przyszłaś zrobić makaron. - Dobrze.
Kręcimy filmik dla 818.
Kendall zaprosiła mnie, bo jestem mistrzynią gotowania.
Witajcie w 818, jak sprytnie to nazwaliśmy.
Jestem dziś podekscytowana.
Razem z Kylie zrobimy najlepszy makaron.
Uwielbiam gotować.
Gotuję dla moich dzieci.
To daje mi dużo radości.
Jestem tu, by pomóc siostrze.
Gotuje o wiele lepiej ode mnie, więc pomyślałam, że ją zaproszę.
Ale to jest ta chwila,
- na którą czekaliśmy. - No nie wiem.
Wszyscy prosili cię o program kulinarny.
Nieprawda.
- Prawda. - Doceniam kłamstewko.
Wiesz, Kendall. Wszyscy pamiętamy ogórka.
Ostrożnie. Ostatnio się zacięłam.
Trochę się boję.
Dobrze.
Kendall co Święto Dziękczynienia
- świetnie pomaga mi w kuchni. - Będę płakać.
- Miło mi. - Naprawdę.
Myślałyśmy, że zrujnowałyśmy Święta.
- Ale tak nie było. - Właśnie.
- Prawda jest taka... - To nie była twoja wina.
- To była nasza wina. - Fifty-fifty.
Jeśli ktoś chce wiedzieć, co wydarzyło się w Boże Narodzenie,
trochę udało się nagrać.
Pierwszy raz robimy beeshee.
BEESHEE KYLIE I KENDALL
Nie mamy pojęcia, co robimy.
Moja siostra opisała beeshee jako ormiańskiego naleśnika.
Robimy beeshee
Nigdy nie lubiłam naszego beeshee.
Jadłam je może ze dwa razy.
„Czy tak powinno smakować?”
Dałyśmy czadu.
Było puszyste.
Kourtney i jej beeshee mogą się schować.
- Właśnie. - Bądźmy szczere.
- Tak. - Nasze był niesamowite.
- Przejmiemy tę fuchę. - Ludzie wciąż o nim mówią.
W każdą Wigilię...
...przygotowuję beeshee według przepisu mojej babci.
Babcia nauczyła mnie, jak robić beeshee.
Nauczyła tylko mnie.
Nie ma jej już z nami,
ale wiem, że jest dumna z moich umiejętności.
Kendall i Kylie,
które nawet nie poznały mojej babci,
nie zrobią lepszego beeshee niż ja.
Byłaś tam, kiedy powiedziała, że znalazła włos?
Muszę powiedzieć, że znalazłam włos
w beeshee Kendall i Kylie.
To poważna sprawa.
Spojrzała na mnie i powiedziała:
„Kendall, Kylie, w moim beeshee jest włos!”.
Wyciągnęła go, a my na to:
„To twój przepis, nie nasz”.
W moim beeshee nikt nie znalazłby włosa.
To niedorzeczne.
Pycha. Rety.
- Zdrówko. - Zdrówko.
- To była świetna zabawa. - Tak.
- Przytulmy się dłońmi. - O tak.
- To... - Spróbuj tak.
- Właśnie tak. - Dłonie i ich romans.
Nie zabieraj palców. Powiedz: „przytulas”.
- Uważaj na rękę mamy. - Przytulas.
Tak. Przytulas.
Mój ty misiu-pysiu.
Prawie złamałeś mi nos.
Powiedz KoKo, że ją kochasz.
- Kocham cię. - Jejku!
Narka.
Kocham cię.
Khloé ostatnio mnie wkurza.
Zanim pojedziemy do Aspen,
chcę zrzucić z siebie pewien ciężar
i oczyścić atmosferę między nami.
Mam ci coś do powiedzenia.
Co tym razem?
Chodzi o to, jak mówisz.
Kiedy zadzwoniłaś
i spytałaś, czy możesz uczesać Chi,
brzmiałaś protekcjonalnie, jakbyś chciała mnie upokorzyć.
„Mogę uczesać Chi?”
„Bo w jej włosach
jest mnóstwo żelu”.
„Tak, wiem”.
Miałam ciężki tydzień, więc zapytałam mamę:
„Popilnujesz moich dwóch maluchów?
Przyślę ci je. Przygotujesz je do szkoły?”.
Wychodząc z domu, Chicago wczesała sobie żel we włosy.
No i co z tego?
Mama może zrobić jej kucyk. Kogo to obchodzi?
Khloé zadzwoniła do mnie, by powiedzieć:
„Musiałam przyjść do mamy i pomóc jej z twoimi dziećmi.
A Chicago? Ten żel?”.
Nie dzwoniłaś, by spytać, czy możesz ją uczesać,
ale po to, żeby mi powiedzieć...
- Nie, chciałam wiedzieć... - Że nie umyłam jej włosów.
- Jeśli cię to... - To było obrzydliwe.
Następnym razem cię nie zapytam.
- Po prostu ją uczeszę. - Pewnie.
- Dobrze. - Ale jeśli to zrobię,
spytasz: „Po co to robiłaś?”.
To był bardzo ciężki tydzień.
- Myślałam, że powiesz... - Zapytałaś:
„Mogę ją uczesać? Bo wygląda paskudnie”.
Zapytałam tylko, czy mogę ją uczesać.
Nie wiedziałam, czy...
Wiem, że jej włosy wyglądały okropnie. Dziękuję, że przypomniałaś mi,
że nie miałam czasu jej uczesać
ani umyć jej włosów przed snem.
O czym my ogóle mówimy?
Myślałam, że jest między nami okej.
Uczesałam Chi, zawiozłam dzieci do szkoły
i to wszystko.
Nie miałam pojęcia, że ją coś boli.
Brzmisz, jakbyś miała własne problemy,
które sobie nagromadziłaś
i czepiasz się mnie, kiedy to ty masz problem.
To projekcja z twojej strony,
wyładowujesz się na mnie.
Nie rusza mnie to, ale w końcu będę miała dość.
Nie będę tu cały dzień,
więc jeśli chcesz mnie uderzyć, zrób to.
- Wiem, o co ci chodziło. - Nie chciałam cię zawstydzić.
Naprawdę chciałam ci pomóc i uczesać twoją córkę.
Czemu miałabym cię zawstydzać?
Bo nie miałam czasu umyć jej włosów.
To ty tak myślisz. Nic takiego nie mówiłam.
„Nie pozwoliłabym mojemu dziecku iść spać z żelem na włosach”.
Nigdy tego nie powiedziałam.
- Powiedziałam tak? - Chodzi o ton.
Może nie byłabyś taka czepialska,
gdybyś żyła swoim życiem.
To jakaś masakra.
Porozmawiaj z jakimiś ludźmi
poza dziećmi i rodziną.
Wiem, jesteśmy cudowni,
ale potrzebujesz też innych ludzi.
Musisz żyć własnym życiem.
Masz świat na wyciągnięcie ręki,
ale nie jesteś nim zainteresowana.
Nie wychodzisz z domu,
nie chcesz nawet znaleźć przyjaciół.
Moje przyjaciółki chciały cię wyciągnąć i...
- Poszłam. - Robiłaś coś takiego.
„Cześć. Chcecie zobaczyć dom Allison?”
To była jej ważna impreza. Zresztą to nieważne,
mówiłaś: „Allison, przywitaj się z True i Tatumem”.
- Jesteś... - Zapytała, z kim rozmawiam.
Cieszyła się, że przyszłaś.
A potem powiedziałaś, że musisz iść,
bo każde dziecko ma swoją porę spania.
Cały wieczór rozmawiałam ze wszystkimi.
Wiem, ale chodzi o drobiazgi.
Bądź obecna.
To jak w Wielorybie.
Facet nie chciał wyjść z domu, bo...
Jestem jak Brendan Fraser?
Tak tylko mówię. Nie wiem, czemu przyszło mi to do głowy.
Myślałam, że powiesz, że wyglądam jak wieloryb.
Nie widzisz, że czasem masz kij w tyłku.
Czasem myślę, że musisz się z kimś przespać.
Może. Kto wie?
Musisz wyrwać się od dzieci.
Uciec.
Żadnego wydzwaniania ani pokazywania domów.
„Robię z ciebie złą matkę, a ty co robisz?”
To samo, tylko na odwrót.
Zawstydzasz mnie,
bo jestem zbyt zaangażowana.
I twierdzisz, że zawstydzam cię za to,
że nie jesteś dość surowa.
Że nie czeszesz włosów Chi.
Oczywiście czeszesz.
Po prostu miała w nich żel.
Nie masz...
W Hidden Hills ci dobrze. Dzieci rządzą twoim życiem.
„Mam harmonogram. Jestem zajęta”.
To masakra.
Moje siostry zawsze mówią, że jestem sztywna
lub że mam sztywny grafik, jeśli chodzi o dzieci.
Nie mam sztywnego grafiku. Po prostu go mam.
Wstajemy o konkretnej porze,
szykujemy się do szkoły, czeszemy się i jemy śniadanie.
Po szkole zwykle robimy coś jeszcze.
Jemy kolację około 18.
To nie tak, że o 18.01 jest już za późno.
Nie wiem, co ona myśli.
Dlaczego ciągle czepiają się tego, co robię w moim domu,
nie proszę was, żebyście żyły tak samo.
Nie możemy po prostu być...
Mamami, którymi chcemy być?
Myśl, co chcesz, śmiej się, ile chcesz.
Mam to gdzieś.
- No mów. - Współczuję ci.
Żyj swoim życiem!
Wyjdź z domu!
Jeśli tak ma wyglądać początek wycieczki do Aspen,
tracę ochotę na wyjazd.
Nie chcę jechać na tę wycieczkę. Będziesz się mnie czepiać.
Ostatnio jesteś dla mnie wredną suką.
Nie chce jechać do Aspen?
Dorośnij, bo to niedorzeczne.
Cześć.
Cieszę się, że mieszkam tak blisko moich dzieci.
Cudownie jest wpaść, kiedy mam ochotę,
zobaczyć dzieci, kiedy chcę.
Cześć, mamo.
Pokaż mi go.
On chce iść na górę.
Tak? Powiedział ci?
Powiedział: „Chcę na górę”.
Pojadę windą.
Ja pójdę schodami.
Cześć.
Śliczne.
Kourtney, spójrz.
Robię przymiarki na rozdanie nagród Emmy.
Travis wystąpi na gali,
prawdopodobnie do piosenki Phila Collinsa.
Piosenka otwarcia. Nic takiego.
Przyjdziemy i wyjdziemy.
Nie zostaniemy na gali,
bo muszę karmić piersią.
Przez ostatnie dwa miesiące
podobało mi się być z dzieckiem w domu
i nie chcę go opuszczać.
Boję się wrócić do świata.
Wciąż zostało mi cztery i pół kilo,
jeśli chcę wrócić do wagi sprzed ciąży.
- Oczywiście. - Może założę coś baggy.
To jest super.
Chcę wrócić, ale karmię piersią, więc mi się nie spieszy.
Mówi się, że jeśli wagina ma pozostać w jednym kawałku,
nie mogę skakać ani biegać przez pół roku.
Producentka: Co to znaczy, że wagina ma pozostać w jednym kawałku?
Może mnie spotkać wypadnięcie pochwy,
dosłownie może mi wypaść.
Podobno można zadbać o to, by do tego nie doszło.
Ma to sens. Ćwicz pilates.
Mam pilates jutro.
Super.
Póki co spacerowałam.
- Najpierw Emmy, potem... - Super.
Mówiłam ci, że jadę na miesiąc do Australii?
To już?
Tak.
Travis jest w tym roku w trasie z Blink-182,
jadą do Australii na cały luty.
Nasze dziecko będzie miało trzy miesiące,
ale od początku to był mój plan,
by zabrać synka w trasę.
Spójrz.
- Na rozdanie Emmy. - Boziu, co za figura.
- Super. - Masakra, co?
Masakra.
Jak one mogą to robić z tym gorsetem?
To niesamowite, jak ciało wraca do poprzedniego stanu.
- Możesz oddychać? - Nie.
- Nie mogę oddychać. - Czyż nie wygląda świetnie?
...moje piersi są wielkie i pełne żył, wypełnione mlekiem.
Piękna.
Moim priorytetem nie jest powrót do dawnego wyglądu,
jak kiedyś.
Pamiętam, że po narodzinach Masona
to, kiedy wrócę do dawnej formy,
było czymś, o czym się mówiło,
więc trafiałam na okładki pism.
Jak straciłam 15 kg
Pojawiłam się na okładce w bikini
i stresowałam się, by trzymać się diety.
Tym razem chcę tylko odżywiać swoje ciało
i jeść najlepsze pokarmy, by utrzymać mleko.
To musi być kostium, bo sukienki są zbyt...
Kostium Saint Laurenta to idealny wybór.
- Ma to sens. - Tak.
Wiesz już, czy polecisz z nami do Aspen?
Chyba nie mogę.
To dla mnie zbyt wiele.
Mogłabyś zabrać...
swoje piersi i nianię.
Jeszcze nie mam...
niani.
Nie szkodzi.
Po prostu ostatnio...
- jestem sama. - Jasne.
Poza tym on jeszcze nie latał.
Nie wiem.
Travis bardzo dba o małego.
Nawet gdy idziemy ulicą,
mówi: „Weź ze sobą ochronę.
W okolicy są bezpańskie psy i kojoty,
a nawet pumy”.
Gdybym miała dziecko, też nie ruszałabym się bez ochrony.
Myślę, że o locie myśli podobnie.
Rozumiem.
- To jego pierwszy lot. - Tak.
Na pewno nie polecę do Aspen.
To za wcześnie.
Nie chcę. Karmię piersią.
Nie będę jeździć na nartach.
Nie chcę być z dala od dziecka, to dla mnie jednak zbyt wiele.
Rozumiem.
Dokończę przymiarki.
Wyślij mi zdjęcie kostiumu.
- Dobrze. - Wyglądasz cudownie.
- Dzięki. - Serio.
- Cześć. - Hej.
Nie byłem pewna, czy z nimi polecę,
bo Kim ostatnio jest małostkową zołzą.
Ale nie chciałam, by humory Kim,
jej negatywne nastawienie i zołzowatość
odebrały mnie i mojej rodzinie wycieczkę
i możliwość spędzenia czasu z rodziną.
Dzień dobry.
Lecimy do Aspen. Jest z nami Khloé.
Życie jest dobre.
Nie wierzę, że się pojawiła.
Nie wierzę, że Kylie się pojawiła.
Jestem podekscytowana.
Chciałam w tym roku polecieć do Aspen.
Staram się jeździć na snowboardzie co najmniej raz w roku.
Cieszę się, że mogę spędzić czas z rodziną.
- Co się stało? - Nie startujemy?
Kapitan powiedział,
że mamy 30-minutowe opóźnienie z powodu pogody w Rifle.
48 MINUT PÓŹNIEJ
Kapitanie: Widoczność w Rifle musi się trochę poprawić...
żebyśmy mogli polecieć.
Bo jedyne lotnisko w tej okolicy,
do którego mogę dolecieć, jest w Grand Junction.
Jak daleko od Aspen jest Grand Junction?
Trzy godziny autem.
- Co? - Dwie godziny i 40 minut.
Co najmniej trzy, kiedy pada śnieg.
To raczej nie jest bezpieczne. Nie lubię jeździć, gdy pada śnieg.
- Serio. - Nic nam nie będzie.
Jedyna inna opcja...
Ostatnio, kiedy byłam w Aspen,
doszło do trzech wypadków na ulicy.
Moja asystentka i ochroniarze.
Nie mówmy o wypadkach.
Po prostu nie chcę jechać w śniegu trzy godziny.
Kylie się denerwuje, całkowicie ją rozumiem.
Jesteśmy w niepewnej sytuacji.
Jestem tutaj, gotowa, spakowana...
Nie chcę jechać do Grand Junction.
23 MINUTY PÓŹNIEJ
Najlepiej będzie, jeśli polecę do Grand Junction.
Zobaczymy, jak wygląda pogoda.
- Ale w drodze do Grand Junction... - Możesz zadzwonić.
Będę sprawdzał.
Na pewno damy radę wylądować w Grand Junction?
- Tak. - To lećmy.
Już dobrze radzę sobie w samolocie.
Jeszcze kilka lat temu tak nie było.
Jest dużo lepiej.
Ale i tak się boję.
Od dwóch dni mam złe przeczucia.
Wczoraj nawet...
- Czemu tak mówisz? - Muszę.
Pogarszasz sprawę.
Nie mogłam spać w nocy.
Kylie, samo to, że o tym mówisz,
jest przedziwaczne.
Nie mów takich rzeczy.
Dlaczego? Mam to w sobie kisić?
Tak. Nie mów takich rzeczy.
Źle się czuję. Myślę o dzieciach.
Może dramatyzuję,
ale czuję, że coś jest nie tak.
Mam złe przeczucia.
Nic ci nie będzie.
Mam złe przeczucia od dwóch dni.
Nie podoba mi się to, co się dzieje.
Czuję, że muszę wysiąść.
Chyba wysiądę.
Wszystko będzie dobrze.
Polecimy do Grand Junction.
Nie chcę.
Więc niech ktoś mu powie.
Skoro Kylie wysiada.
Po prostu się boję.
Powiedzmy mu. Już startujemy.
Kiedy Kylie powiedziała, by zawrócić samolot,
wiedziałam, że mówi poważnie.
Wiem, że lęki potrafią przytłoczyć.
Nic nie zmieni jej zdania,
bo teraz naprawdę...
się boi.
Kylie chce wysiąść.
Możesz powiedzieć kapitanowi, że chcemy wypuścić Kylie?
Kendall: Już kołujemy.
Teraz musimy zawrócić.
Kylie: Naprawdę się boję.
Znam Kylie od dnia jej narodzin
i nie zamierzam podważać jej lęku.
Kocham cię.
Będzie lepiej.
Nie wiem, czemu to robi, ale to dla niej typowe.
Robiła to wiele razy.
Pa.
Uważaj na głowę.
Chyba myśli, że może pozwolić sobie na wszystko.
MÓWI KYLIE
Powinnaś była lecieć z nami. Nic się nie stanie.
Zawsze tak jest.
Wszyscy... Zawsze tak jest.
Zawsze tak robi,
wkurza mnie to.
Dziewczyny są złe,
ale to w końcu moja córeczka.
Rozumiem ją i nie mogę się gniewać.
Nie chcę, żeby się denerwowała.
Ona tylko mówi, że...
Nie ze mną powinna rozmawiać.
Chcemy, żebyś do nas dołączyła.
Po prostu się rozłącz.
Ona nie wróci.
Nie odzyskasz bagażu.
- Będziemy podkradać. - Przejrzę twoje bagaże.
- Twoje ubrania. - Będę nosić twoje ciuchy.
Zabiorę ci ubrania.
Nie mów tak.
Nic nam nie zrobi.
Mam nadzieję, że zabrałaś coś fajnego.
Ja grzebię pierwsza.
Co dziś założyć?
Niedługo startujemy.
Pa.
To będzie cudowny wypad.
Żebyś wiedziała.
Przecież mówię.
Mam nadzieję, że uspokoi się, zmieni zdanie
i dołączy do nas w Aspen.
ASPEN, KOLORADO
Dotarłyśmy do Aspen bez jednej osoby.
Niezła ironia, zawsze mówimy: „Kylie nie będzie”.
Cóż.
Nie pojawiła się.
- Wasza czwórka pojedzie autem. - Świetnie.
Wciąż mam nadzieję, że Kylie się pojawi.
Dziękuję.
Boże.
Kylie napisała:
„Niektóre z ubrań są od projektantów, biorę je ze sobą do Paryża”.
- Przykro mi. - „Są w tej samej walizce.
Wiem, że dziewczyny żartowały,
ale upewnij się, że żadna z nich ich nie założy,
bo nie zdążę znaleźć sobie nowych.”
Przeszukajmy jej bagaże.
- Ja coś założę. - Sabotaż.
Rozprujmy szwy,
a potem ona to na siebie założy.
- Żarcik. - Nie, przymierzymy te ciuchy.
- Jak to możliwe? - No nie?
Nie wierzę, że Kylie się wymiksowała.
- Jak zawsze. - Tak.
Wiem, że dziewczyny są złe.
Chciały spędzić czas z Kylie.
Smutno mi,
kiedy Kylie z czegoś rezygnuje,
zwłaszcza teraz, bo jeździmy razem na snowboardzie.
Reszta jeździ na nartach. My zawsze jeździłyśmy razem,
więc trochę mi przykro.
„Szlag, byłam podekscytowana”.
Ale jeszcze się nie poddaję.
Mam nadzieję, że Kylie pojawi się w Aspen.
Zmieni zdanie i nagle się pojawi.
Boże, kocham domki z bali.
Jest cudowny.
Dziękuję.
Przeuroczy.
Wyglądasz jak duży miś.
Cześć, kochanie.
Cześć.
Idealna.
Bajka.
Piękna dacza.
Tak się mówi?
Niesamowite.
Przeurocze.
Ten dom jest jak Ralph Lauren na cracku,
jestem zachwycona.
- Bajka. - Tak się cieszę.
Ten dom jest cudowny.
Jest taki ciepły i przytulny.
Ktoś robi kolację.
Uszczypnijcie mnie.
Khloé, chcesz największą sypialnię?
Nie, dzięki.
Matołku.
Przytulniej być już nie może.
Ślicznie tu i przytulnie.
Producentka: Dogadałyście się?
Nie rozmawiałyśmy na ten temat.
Kiedy pojawi się temat grafiku,
znów będę o tym rozmyślać.
Właśnie, umieram z głodu,
muszę też się rozpakować.
Poza tym lubię leżeć w łóżku i oglądać telewizję.
Ja też.
A tu nie ma telewizora.
Zobaczmy, czy Kylie przyjedzie.
Na pewno nie odbierze.
Duże łóżko, nie jedyne.
Nie odbiera.
Khlo, będziemy dzielić pokój?
Dzielić pokój?
Żartowałam.
Jeśli chcesz,
możemy dzielić pokój i się tam bić.
W leżeniu i oglądaniu telewizji jest coś cudownego.
Podwójne łóżko też mi odpowiada.
Wszystko mi jedno.
Chcę tylko obejrzeć Gypsy Rose.
Zjedzmy coś.
ŁOŚ
Tak jest.
Jestem głodna.
Makaron.
Ogórki.
Wiecie, co mnie spotkało?
Naprawdę trudno
mi się z tym pogodzić.
To się stało z dnia na dzień.
Nie widzę.
Kiedyś wszystko widziałam, a teraz...
Z dnia na dzień.
Masakra.
Ale mogę coś na to poradzić.
Mówię poważnie.
- Jak? - Będę jadła dużo marchewek
i pójdę na terapię czerwonym światłem.
- Chwila. - To nie byłoby mądre.
Kto powie Kim, że marchewki nie poprawią jej wzroku?
To się nazywa starzenie.
Ona się starzeje.
Chwila.
Przymierzmy ubrania Kylie i wyślijmy zdjęcia naszym przyjaciołom.
Padnie.
- Dosłownie... - O to chodzi.
- Żart. - Nie chcemy, żeby padła.
Będzie zła. Mówiła, że traci...
Jest jej bardzo trudno.
- Z czym? - Bała się.
Więc zostawiła rodzinę na śmierć?
Gdybyś się bała, zaczęłabyś błagać nas,
- żebyśmy wysiadły z samolotu. - Czemu zostawiła mamę i siostry?
Tak martwi się o siebie?
Typowy Lew.
Powinniśmy wznieść toast.
Za tych, którym się udało.
Musimy też wylać coś za tych, którym się nie udało.
- Zdrówko. - Amen.
Kim, będziesz zła, jeśli...
zadzwonię do mojej córki?
To podchwytliwe pytanie?
Dlaczego miałaby być na ciebie zła?
Nie lubi, kiedy dzwonię do dzieci.
Byłyśmy na kolacji u Allison.
Nie, nie.
Ta zołza przyszła do niej z dzieckiem.
Na kolacji nie było dzieci,
ale przyprowadziłam Sainta, żeby pobawił się z Dylanem.
Było tam jeszcze siedmioro dzieci.
Wybacz, że zadzwoniłam, by powiedzieć córce dobranoc.
Kim boli, że nawet kiedy wychodzę z domu,
wciąż jestem blisko z moimi dziećmi.
Ledwo weszłyśmy...
Zadzwoniła do mnie, kiedy byłyśmy w aucie.
Spytała, czy może zobaczyć dom.
Byłam przy wejściu. Nie byłam jeszcze na imprezie.
Dopiero schodziłam po schodach.
Zrobiłam dwa kroki,
rozłączyłam się i dołączyłam do pozostałych.
Powiedziałam ci, żebyś żyła chwilą,
siedziałyśmy tam,
- a ona... - Czekałyśmy godzinę.
A ona: „Mam napięty grafik. Muszę iść”.
Nie. Co powiedziałaś najpierw?
Kim, co powiedziałaś najpierw?
Kim zapytała: „Możemy coś zjeść?”.
„Umieram z głodu. Możemy coś zjeść?”
A ja wspomniałam o grafiku.
Nie mam pojęcia, czego ode mnie chcą.
Za bardzo kocham moje dzieci? To źle, że mówię im dobranoc?
Że mają grafik?
Niech ktoś powie, co takiego robię,
że aż tak ją to boli.
Nie, to było coś w stylu:
„Mam grafik. Muszę iść”.
Zrozum...
Kocham cię i kocham mieć harmonogram,
ale kiedy ty gdzieś wchodzisz,
już mówisz o tym, że musisz iść.
Jak masz się dobrze bawić?
Nic nie mówiłam, póki Kim nie spytała:
„Jesteśmy tu od godziny. Możemy coś zjeść?”.
Chciałam pomóc organizatorom.
Więc czemu, gdy ona to robi, wszystko jest okej...
Czekałyście i nic nie zjadłyście,
- to co innego. - No nie?
Więc podjęłam temat.
„Tak, mamy swój grafik”.
Chciałam, żeby nie brzmiała jak wariatka.
Przy stole mówiłaś, że chcesz już iść.
Była 21.30, o tej porze miałyśmy być w domu.
Chciała coś zjeść, bo byłaś głodna.
Nie mam 24-godzinnej opieki, więc musiałam powiedzieć nianiom,
że muszą zostać z dziećmi dłużej.
O czym my w ogóle rozmawiamy?
Słyszycie to?
Niech ktoś mnie zastrzeli, bo popełniłam straszną zbrodnię.
O co chodzi?
Nie krytykuję cię.
- Chcę tylko... - Nie?
- Tylko krytykujesz. - Nie wychodzisz z domu.
Cieszyłam się, że chce ze mną pójść.
Moje przyjaciółki też.
Kim była aspołeczna.
Byłam z jej przyjaciółkami.
Aspołeczna? Rozmawiałam z nimi.
Ze starymi przyjaciółkami. Dla mnie to nowe osoby.
Wyszłam ze strefy komfortu.
- I jestem z ciebie dumna. - Byłam na maksa towarzyska.
Kim próbuje być zołzą,
a to coś, co dobrze jej wychodzi.
Jeśli chce wam dopiec, zrobi to.
I to ci nie wystarczyło.
Dawałam ci wskazówki,
- to nie musi... - Też weź je sobie do serca.
„Mam grafik”.
Nie mówiłam tak. „Umieram z głodu. Może coś zjemy?
Minęła godzina”.
A ja przyznałam ci rację.
Ale ona pilnowała grafiku.
Chodzi o to, jak to powiedziała.
„Jestem głodna. Zjedzmy coś”.
Szkoda, że nie mogłaś nas usłyszeć.
Tylko ona tak to zrozumiała.
- Mówiłam ci, żebyś żyła chwilą. - Ty możesz, ale ja nie.
To brzmiało zupełnie inaczej.
Zmyślasz.
Nie, to ty się wypierasz.
- Czego? - Tego, jak to zabrzmiało.
- Mamo. - Co?
Wyluzuj.
Czasem rzadko wychodzisz,
więc od razu chcesz wrócić.
Nie zdajesz sobie z tego sprawy.
Wszyscy mówili o tym, że są głodni,
a ty mówiłaś o grafiku.
„Zjedzmy, żebym mogła sobie pójść”.
Tak to brzmiało,
więc powiedziałam ci,
żebyś żyła chwilą.
Ciekawe, czy ty uważasz, że żyjesz chwilą.
Tak. A jeśli nie zawsze,
to muszę nad tym popracować.
- Mówiłam tylko... - Chyba lubisz się mnie czepiać.
Zrobiłyśmy dokładnie to samo.
Nieważne, idę zadzwonić do córki.
Mam nadzieję, że mogę.
A jeśli nie, powiedz.
Żebyś nie mówiła mi po fakcie.
- Pewnie. - Jeśli nie...
- Proszę bardzo. - Powiedz.
Dzwoń.
Bo nie chcę, żebyś mówiła mi po fakcie.
Pozdrów True.
Nie będę dzwonić przy was.
Wycieczka nie zaczęła się najlepiej.
Powinnam była pójść z Kylie.
W następnym odcinku Kardashianowie...
Co za piękny dzień.
Poszczęściło nam się.
„Możliwe poważne obrażenia lub śmierć”.
Mamo, wymiatasz!
Uwaga, klienci.
W ten sposób wracam do pracy.
Powoli wypełzam
z mojej błogiej banieczki.
- Mogę się tu położyć? - Śmiało.
- O mój Boże. - O mój Boże.
- Kocham cię. - Kocham cię.
- Znowu to samo. - Pa.
Nie chcesz dzwonić do dzieci...
- Ja jestem tu z dziećmi. - ...to nie.
Chcę wam coś powiedzieć.
Miałam skan,
bardzo mnie to poruszyło,
bo coś znaleźli.
Moja rodzina lubi rywalizację.
Ale okres świąteczny to zupełnie inny poziom,
nikt nie widział czegoś takiego.
„Kto udekorował ci dom?”
„A kto udekorował”...
Wystarczy nam odrobina informacji.
Udajemy, że nas to nie obchodzi.
A potem od razu dzwonimy do tej osoby.
„Przyjedź zrobić mi światełka”.
Robi się ciemno.
Kiedy idę do kogoś i coś mi się podoba, myślę: „No dobra”.
Następnego dnia kupuję to i udaję, że miałam to od dawna.
Napisy: Jakub Jadowski