Yolculuk etmek hayattır derler.
Daha önce havaalanında geçen bir gün ömrünüzü tüketmezse belki.
Başka nereye iki saat önce gelin derler
ve iki saat geç kalmaya tehlikeli biçimde yaklaşırsınız ki?
Yine de geçen yılki gezilerimin bana iyi geldiğini düşünüyorum.
Bakış açımı genişlettiler sanki.
Bir noktaya kadar.
Bu yüzden şimdi her saygıdeğer gezginin yapması gerekeni yapıyorum.
Avrupa'yı geziyorum.
Tamam. Tam olarak neredeyiz?
Tüm kıtayı gezeceğim,
en tepeden en aşağı dek.
Gerçek gizli cevherleri keşfetmek için sık gidilen yerlerden uzak duracak…
Görüyor musunuz?
…ve gelişmekte olan maceracı ruhumu kucaklayacağım.
Bakın. Tutunmuyorum.
Buradalar. Burası neresi, pruva mı?
Damak zevkimi eğitiyor…
Vay, çok güzeldi.
Üzümler hazır.
…yerel yaşamı deniyorum.
Köyüme hoş geldin.
Çılgınca bir şey.
Hayatını kurtardım. Beni unutma.
Tüm endişeleri valizime koyuyorum…
Geliyorlar.
Dehşete düşünce vücudun ne yapacağı belli olmaz.
Çocukluğumdan beri böyle bir şey yapmamıştım sanırım.
…ve daha önce hiç söylemediğim bir şey söylemek üzereyim.
Kalkışa hazırım.
AVRUPA
Her yolculuk bir yerden başlamak zorunda.
Bunu ben buldum.
Benimki burada başlıyor, İsveç'in kuzey ucunda
ve tüm Avrupa kıtası önümde uzanıyor.
Pek gezmemiş biri için göz korkutucu bir fikir.
Destansı Avrupa maceramın ilk ayağında
yedi zaman dilimi boyunca 9.650 kilometre uçtum,
Toronto'dan İsveç'teki Gammelstad adlı küçük bir kasabaya.
O kadar kuzeyde ki Arktik Kuşak'ın neredeyse 50 kilometre yakınındayım.
Duyduğuma göre bu kadar kuzeyde güneş batmazmış.
İnsan gecesiz nasıl yaşar?
Normalde gününüz kötü geçiyorsa biteceğini bilirsiniz.
Alışkanlık insanıyım. Gecenin gündüzü takip etmesini severim
ama İsveçlilerin farklı bir bakış açısı var.
İSVEÇ
İsveç'te en uzun günü takvimlerindeki en büyük festivalle kutluyorlar.
Yaz Dönencesi
ama hafta sonu bayram eğlencesine katılmadan önce
yerel rehberim Robert taksisiyle beni otelime götürüyor…
- Böyle mi yapılıyor? - Evet.
…ve su almadan varabilirsek
memnuniyetle büyük bir bahşiş bırakırım.
Gidelim.
Büyük bir nehirmiş Robert.
İsveç'teki en büyük ikinci nehir.
580 kilometre.
Devasa.
1500'lerde İsveç modernize olmaya başladığında
nehirleri tomrukçuluk için kullanırdık.
Tomrukçuluk burada büyük bir endüstri mi yani?
Evet, ağaç çok.
Ve şaka yapmıyor.
Seksen yedi milyar tane falan ağaç var.
Amerika'daki tüm ağaçların üçte birinden fazlası
neredeyse Kaliforniya boyutlarında bir ülkeye tıkıştırılmış.
Sorun şu ki bu kadar çok ağaç olunca…
Sivrisinekler.
- Sinekler? - Evet.
Burada 47'den fazla sinek türü var.
Kırk yedi farklı sivrisinek türü mü?
- Evet. - Vay.
İnsanlar burada genelde ne yapar?
Dışarıda olmayı severiz.
Yazın nehirlere açılır, kanoya, tekneye biner, balık avlarız.
Kışın buzda balık avlarız,
ormana gider, motorlu kızakla gezeriz. Burada hayat uçta yaşanır.
Çoğu şehirli gibi uçlarda olma anlayışım Wi-Fi olmamasıdır.
Yani ana yolun nehir olduğu bir yere gelmek en hafif tabiriyle
endişe verici.
Oteline yaklaşıyoruz.
Arktik Banyo'ya.
Arktik Banyo gibi bir isimle
bu otelin korkaklara göre olmadığını tahmin ediyorum.
Tomruk sıkışmasını andıran tasarımıyla gecesi neredeyse 1.000 dolara
doğanın incelikli yönlerini
tecrübe etmek isteyenlere hizmet ediyor.
Bana çevreyi gezdiren Jessica'nın ailesi
kuşaklardır dünyanın bu eşsiz bölgesine yaşıyor.
Burası işte.
Söylemeliyim ki
gördüğüm en garip yapılardan biri.
Bir restoran, jakuziler ve bir sauna içeren
su üstünde bir çember
ve merkezinde Lule nehrine dalabildiğiniz bir havuz var.
Şurayı çevreleyen ağ var ya.
Yüzerken turna balıkları gelip ayaklarını ısırmasın diye.
- Cidden mi? - Evet.
Burada kalacaksın. Buyur.
Odan burası.
Büyük pencere.
Bütün gece güneşlenebilesin diye.
Peki, camları ne kapatıyor?
Yani bu…
- Perdeler var… - Evet.
…ama neden kullanasın ki?
Uyumak için diyelim.
Kuzey İsveç tarzı hayatı tecrübe etmeye geldiysen
perdeleri kapatmamalısın.
- Açık mı kalsın? - Evet.
- Daha karanlık olmalı ama… - Evet.
Annemle hep yaptığımız geleneksel ekmekten yapıyoruz.
İstersen uğrayıp kutlamaya götürmek için ekmek alabilirsin.
- Annemle tanışır, merhaba dersin. - Peki.
- Tamam. Sağ ol Jessica. Sağ ol. - Sen sağ ol.
Ekmek yapmak, Yaz Dönencesi hazırlıklarının parçası.
Her yıl bu küçük kasaba festivale gelen binlerce insanı
karşılamak için kendini dönüştürüyor
ve Jessica kasaba meydanına gidip aralarından biriyle,
Eva'yla tanışmamı söyledi.
Özensiz giyindiğinizi hissettiğiniz olur mu hiç?
- Selam Eugene. Merhaba. Ben Eva. - Selam. Eva.
- Evet. - Bu da kocam.
Adı Göran.
- Göran? Memnun oldum. - Evet.
- Evet. Gel, bize katıl. - Peki.
Yaz Dönencesi'ne hazırlanacağız.
Peki. Burada gördüğümüz şey ne, prova mı?
Aynen. Yaptığımız bu.
Yaz Dönencesi, ulusal bayramımız sayılır.
Herkes bu günü kutlar.
Bayram direğinin çevresinde dans edeceğiz.
Bayram direğinin Yaz Dönencesi'yle ne ilgisi var?
Çünkü hayat yazın başlar ve bazılarına göre
penisin simgesiymiş, o yüzden kaldırıyorsun.
Benim geldiğim yerde böyle sohbetlere başlamadan önce
genelde birkaç tek atarsın.
- Peki. - Evet.
Güzel bir şey ve aynı zamanda penisin simgesi.
- Aynen öyle. - Anladım. Sonra da kaldırıyorsunuz.
Ayrıca sen… Gördüğün gibi direk ve çubuk var
ve çubuğun ucuna da iki çember takılacak.
- Ne simgesi olduklarını tahmin edersin. - Sonra… Edebiliriz… Hayal gücümüz var.
Bence direği dekore etmemize yardım edebilirsin.
- Kesinlikle ederim. - Evet.
Çok güzel. Ne, buraya mı geçeceğim?
Üstünden mi geçeyim?
Beş, on dakikaya yanındayım.
- Elini tutayım mı? - Al.
- Harika. Aman. - Sağ ol.
- Dibine. - Dibine mi?
- Dibine koyuyoruz. - Evet.
- Tut. - Evet.
- İp var. - İşte bu.
- Sen mutlaka… - Ellerin iyi mi?
Şimdilik.
- Bak. Gördün mü? - Evet.
Çiçekler Yaz Dönencesi gibi açar.
Güneş, çiçekleri ve insanları canlandırır.
Yani Yaz Dönencesi çok hareketli oluyor.
Kesinlikle.
İsveç'te en çok 22 Mart civarında doğum oluyor.
- Cidden mi? - Cidden.
Yaz Dönencesi ve dokuz ay sonrası.
Neden çok heyecanlandıklarını anladım galiba.
Her şey açıklığa kavuştu.
Direkteki çiçekler bence, deyim yerindeyse,
salatanın üstündeki sos gibi
ama salatanın kendisi "Hadi, bebek. Başlayalım" diyor.
Bu sanırım gördüğüm en güzel penis simgelerinden biri.
Bu salata ve sos konuşmaları beni acıktırdı.
Bu yüzden Jessica ve annesi Jane'le buluşmak için fırına gidiyorum.
Festivale eli boş gidemezmişim,
o yüzden ekmek yapacağız.
Tamam. Mjukkaka yapımına hoş geldin.
- Tamam. Bu, ne "haka" mı? - Mjukkaka.
- Evet.
Yumuşak ekmek demek.
Jane, sen bunu uzun zamandır…
- Evet. Ben… - …yapıyorsun.
- İlk ekmek somunun değil. - Günde 180 tane…
- Günde. - …yapardım.
Büyük yemekmiş.
Bu, imza ekmeğimiz
ve o nasıl yapılacağı konusunda çok hassas.
- Evet. - Peki.
- Evet. - Biraz un alıp şuraya koyabilirsin.
- Tamam. - Az.
- Sana bunu vereyim… - Evet.
…ve bu oklavayı al.
Ellerin yumuşak olmalı.
- Nazik. - Evet.
Nazik eller. Tamam.
Elleri nazik biri varsa… Bak.
Jane, kocan ekmek yapmana yardım eder mi?
Yapması yasak çünkü yapamıyor.
Böyle oluyorlar, o zaman da satamıyoruz.
Nişanlım… Hayır, gelmesi yasak.
Çok fazla un kullanıyor. Hayır.
Yemek yapmayı iyi biliyorlar ama ekmeği değil.
- Evet. - Neden
bu mutfaktan kovulma sırası bendeymiş gibi geliyor?
Kaç yıldır evlisin?
Kırk altı yıldır evliyim.
- Vay. - Evet.
- Bu… - Fena değil.
- Yok. - Tamam.
Fena değil.
- Öğüdün var mı? - Şey…
- Yukarı, aşağı değil. Sadece yukarı. - Yukarı…
Birincisi bu.
Bak, şunu diyebilirim.
- Dinlemek iyi olur. - Dinlemek.
- Evet. - Evet mi? Güzel mi?
- Beni dinlemelisin. - Dediğinden bunu çıkardı.
Tamam. Evet?
- Bu nasıl? - Şekli yuvarlak olmalı.
- Jessica. - Eugene.
- Burada çok, buraya az. - Peki.
İsveçlilere mi has yoksa yani başka bir şey mi bilemem
ama yok, bunlar çok güçlü kadınlar, anlarsınız ya?
Pek laf ettirmiyorlar.
Her şeyi kendi usullerince ve doğru yapmak istiyorlar
ve doğru yapmıyorsanız çekil diyorlar.
İsveç'te 47 sivrisinek türü var.
Fırına giriyor.
- Fırına. - Evet.
- Bir, iki, üç. - Hayır.
- Bu iyi olmadı. - Tut.
Hayır. Çirkin olacak ama yine de koy.
Jessica çok cesaret veriyor.
Tamam, görünüşü ödül kazanmayacak
ama işin sırrı tadında.
- Güzel, değil mi? - Vay.
Ekmek hakkında bir halk masalı var.
Kadınlar 18. Yüzyılda
ekmeği feromonlarıyla desteklemek için
kollarının altına alıp uyurlarmış.
Sonra da ekmeği evlenecekleri kişiye verirlermiş
ve ekmeği yerse "Tamam, doğru kişi bu" derlermiş.
Korkunç bir hikâye.
Görmezsen çok hoş.
Bak. Görünüşe aldanmamalı.
Bu kadar kuzeydeyken karar vermesi zor bir şey daha söyleyeyim.
Yatma vakti.
Benim için sadizmin tanımı bu.
İyi bir uyku çekmek isteyen bir konuğa nasıl işkence ederiz?
Tam kapanmayan ve aslında ışığı önlemeyen böyle perdeler asarız.
İnsan, ışığı hızla engelleyecek
bir sistem tasarlayacak birileri varsa İsveçliler olur sanıyor.
Bu noktada güneşin batışını gösterecek
güzel çekimler bekleyebilirsiniz ama daha altı ay batmayacak.
Gece yarısı bile Doğa Ana kapatma düğmesini bulamıyor sanki.
Sanırım, yılın çoğunda çok karanlık olan bir yerde yaşayınca
güneşten olabildiğince faydalanmak gerek.
Hiç gece yaşayamamış olmama rağmen
dinlenmiş ve canlanmış uyandığımı duyunca şaşırabilirsiniz.
Göz maskesini keşfettim. Sehpaya koymuşlardı.
Daha önce hiç kullanmamıştım, hiç gerekmemişti.
Taktım ve mışıl mışıl uyudum.
Evet. Sorun yok yani. Aslında manzara çok güzel.
Yaz Dönencesi bayramının hafta sonunda
İsveçliler açık alanlara akın ediyor.
Ben de bugün gerçekten buranın yerlileri gibi yaşamak için
vahşi doğaya çıkıyorum.
Burada bunu yapmanın yolu hiç beklediğim gibi değilmiş meğer.
Bir geyik çağıranla buluşacağım.
Jessica nezaket gösterip benim için bunu ayarladı.
Keşif şemsiyesi altındaki yapabileceğim her şeyi yapmaya istekliyim.
Gidiyoruz.
Memleketim Kanada'da hiç geyik görmedim
ve yetişkin erkeklerin
iki metreden uzun ve 450 kilo olabildiğini düşünürseniz
bu çok şaşırtıcı
ama benim gibi çok ürkekler.
Onları ortaya çıkarmak için özel biri gerekiyor.
Geyiklerle konuşabilen biri gibi.
Ormanda kulübesi olduğunu duydum.
Grizzly Adams gibi biri olduğunu hayal ediyorum.
Bu beyefendinin üstünde spor ceketle beni karşılamaya geleceğini sanmam.
- Selam. - Selam.
- Adım Mikael. - Mikael.
- Evet. - Eugene.
- Memnun oldum. - Ben de.
Bence bunu kullan çünkü çok sivrisinek var…
- Duydum. - …ve seni yemelerini istemezsin.
Tamam, bu imajla GQ'nun kapağına çıkamam
ama sivrisinekleri uzak tutacaksa bunu göze alırım.
Ormanda yürüyüşe çıkalım bence. Buna ne dersin?
- Sonra… - Kısa bir yürüyüş.
- Ne dersin? - Evet ve oturma odamı gösteririm.
Çiftleşme mevsiminde geyik çağırma aktiviteleri yapıyorsun.
Erkek geyik de "Burada hoş bir kız arkadaşım var" diyor
ve kuzeyli, ufak, şişman adamı görünce hüsrana uğruyor.
Kuzeyli, ufak, şişman adam mı? Umarım benden bahsetmiyordur.
Geyiklerin saatte 56 kilometreye çıkabildiğini duydum.
Yani bir geyiği hüsrana uğratmak kötü bir fikir gibi geliyor.
Geyik gelirse hiç kımıldama.
Belki de arkanda durmalıyım. Öyle iyi olur mu?
Evet, ne istersen yap.
Şimdi mutlu musun?
Sonra geyiği çağırmaya başlıyoruz.
Hastasın sanki.
Bana gülme.
- Çok ciddiyim. - Yok.
Alışmak vakit alıyor çünkü duyduğunda
- sanıyorsun ki… - Evet.
…eczaneye falan gitmen lazım ama bu…
Denemek ister misin?
Bunu Toronto'da deneme.
Toronto'da mı?
İsveç'te denemek bile delice geliyor.
- Bu işe yarar. - İyi mi?
İyi.
Bir şey görmüyorum. Normalde ne kadar sürer…
- Üç, dört saat belki… - Tamam.
…çünkü yürüyüp gelmeleri vakit alıyor.
Tamam.
Ya yemek rezervasyonun varsa?
- Veya mesela… - Evet.
- Yemeği unut. - Unut mu?
Evet.
Bir şey görüyor musun?
- Herhangi bir yerde? - Yok.
Bir geyik bizi ekti.
Üzücü bir an ama Mikael İsveçlilerin doğayı neden sevdiğini göstermek istiyor.
İsveç'te bazıları için sürekli ortalıkta koşuşturduğunda…
- Evet. - …bazen fazla hızlı koşuyorsun
ve ruhundan ayrılıyorsun.
O yüzden bazen bir süre durmak gerekiyor.
Ruhunun dönmesini beklemek.
- Tamam. Evet. - Evet ve bazıları
"Ormanda olmak ångestdämpande olabilir, rahat ve"…
Ångestdämpande, ormanda olmak,
- daha rahat olmak mı? - Evet.
Dürüst olmalıyım, şu anda burada çok ama çok sivrisinek var.
- Evet. - Yani ben…
Senin kadar diyelim, rahat değilim.
Mikael, beni gezdirdiğin için sağ ol.
Benim için çok hoştu.
Geyikler ne oranda tepki veriyor?
Çiftleşme mevsiminde çok yüksek oranda.
Bazıları çok şanslı galiba.
Neyse. Kanada'da görürüm belki.
Ångestdämpande'mi bulmak geyik görmek kazar zormuş meğer
ama doğaya dalma günüm henüz bitmedi
ve belki Robert'ın yardımıyla bunu keşfedebilirim.
Selam.
Nehirdeki hoş bir tekne gezisiyle
beni bir Yaz Dönencesi barbeküsüne götürmeye söz verdi.
- Kanolar. - Evet.
Geçen günkü gibi motorlu bir tekne olur sanmıştım
ama bu…
Bu da… Bazen tekne kullanırız bazen de kano.
Şanslı günümdeyim.
- Evet. - Can yeleği? Buyur.
Diğer tarafa vardığımda hâlâ nefes alıyor olmak istiyorum.
- Evet. İyi fikir. - Evet.
- Evet.
Ne olursa olsun panik yok.
- Asla. - Asla.
Dehşete düşünce vücudun ne yapacağı belli olmaz.
- Panik yok. Hayır. - Hayır. Panik yok.
- Ne olursa olsun. - En sevdiğim kelimeler.
Küreği alıp kıyıdan uzaklaş.
Mükemmel. Çok iyi.
Zamanında kötü günlerim oldu ama bugün en azından küreğim var.
Biliyor musun, suda olmanın sevdiğim yönlerinden biri…
Sivrisinek yok.
Yok mu?
Buna bayıldım.
- Nasıl bir his? - Çok güzel. Çok yumuşak.
Öyle mi? Güzel.
Bunu yapmak için doğmuşum bence.
Oldukça keyifli aslında.
Muhtemelen geldiğimden beri hiç bu kadar rahatlamamıştım.
Bunun için de bir kelime var, değil mi? "Angustastrapende."
"Ångestastrapende."
Peki, nasıl yazılıyor?
O kadar vaktimiz yok.
Ångestdämpande.
Evet. Ångestdämpande.
Anlamı da tamamen huzurlu ve rahat olmak
ve genel olarak gerginlik ve stres yaşamamak mı?
Evet.
Kendini akıntıya bırakmak ve kanoyla gezerken bunu da yapıyoruz.
Kendini akıntıya bırak.
Kendini akıntıya bırakmayı düşünmek gerek
ama şu anda aklım yemekte
ve diyorlar ki İsveç'te kar eriyince ızgaralar çıkarmış.
İsveççe söylüyorlar ama. Bunu belirteyim dedim.
- Herkese selam. - Selam.
Seyyahlar karaya çıktı.
Mikael.
- Merhaba. Nasılsın? - Mikael gelmiş bile.
Bu da ya saatte 56 kilometreye çıkabilen bir geyikten
daha hızlı koşabildiğini ya da arabayla geldiğini düşündürtüyor.
- Selam. - Bu, oğlum Emil.
Emil? Memnun oldum.
- Karım Anna. - Selam.
- Anna. Çok memnun oldum. - Anna mı? Ben de.
Bu adamla yaşamak nasıl bir şey?
Yani bu… Sizi buraya mı sürüklüyor?
Gelmiyorsanız biz… Anlarsın ya?
Hoşunuza gitsin ya da gitmesin bugün ormanda yürüyüş yapacağız.
"Stampenande…" "Ångestampenande…" Ne?
Ångestdämpande.
- Ångestdämpande. - Evet.
Ormanda açıklamaya çalıştı
ama sineklerle mücadele etmekle meşguldük ve pek anlamadım.
Ångestdämpande.
Stres ve gerginlikten kurtulmak için bir şeyi kullanabileceğiniz fikri.
İsveç'te bunun doğa olduğu fikri,
bunu nehirde, kanodayken biraz anladım.
Çocuklar çok şeker.
- Sağ ol. - Bakayım ne kadar büyümüşsün.
Bakayım ne kadar büyümüşsün.
- Tanrım. - Gülümsüyor.
Evet, bence nehre açılmaya hazır.
Ben götürüp birkaç öğüt verebilirim.
Kendi ångestdämpande'mi bulmaya başlayınca
yarınki büyük olay için doğru ruh durumuna girmiştim.
Yaz Dönencesi festivali.
İsveçlilerin güneşi kutlama vakti
ve güneş dışında herkes hazır.
O, kendi partisine gelmeyebilirmiş gibi görünüyor.
Bu sağanak, kendini akışa bırakmaya yepyeni bir anlam katıyor.
Yani güneşi kutladığınız ve onu göremediğiniz fikri hakkında
kitaplar yazılabilir sanırım
ama bu konuda çok heyecanlılar ve bence eğlenceli olacak.
- Selam. - Jessica.
- Yaz Dönencesi'ne hoş geldin. - Çok sağ ol.
Şemsiye lazım olur dedim.
Görünen o ki bugün hava açmayabilir.
Hayır. Yaz Dönencesi böyledir.
Biraz yağmurlu olmalı
yoksa Yaz Dönencesi olmaz ve sanırım sen gerçek deneyimi istiyorsun.
Yaz Dönencesi'nde olabildiğince gerçek bir deneyim…
- Evet. - …istiyorum.
Festivalin en önemli anı direğin dikilmesi,
ardından da danslar, içki geliyor
ve dans ve içki ardından neye yol açarsa o var
ama önce Jessica oldukça farklı bir İsveç geleneğine kucak açmamı istiyor.
Bir İsveç fika'sıyla başlarız dedim, ister misin?
- İsveç fika'sı. - Evet.
Genelde hamur işi ve kahve olur
ama aslında rahatlanan, oturup bir dostla sohbet edilen bir andır.
- Bunu sevdim - Fika harikadır.
Festivalde sunulan bazı şeyler
damaklar için tam bir şölen.
- Beğendin mi? - Bayıldım.
Bir de bu var.
İsveçliler salamura ringaya bayılıyor,
keskin kokulu, fermente bir balık,
genelde açık büfelerde ya da smorgasbord'larda servis ediliyor…
Selam. Ringayı tadabilir miyiz?
…ve Jessica denememi çok istiyor.
Balığı soyuyor musun?
- Evet. - Evet.
Vay, bu… Sabırsızlanıyorum.
Kılçıklı yiyebilirsin ama bu…
Yok. Kılçıkları istemezsin.
Nasıl sence?
Çok güzel.
- Eminsin. - Evet.
- Cidden mi? - Evet.
Cidden.
Ve ringadan sonra
tadı gitsin diye Jessica başka bir şey veriyor.
Geldik.
Direk dikilmeden geleneksel şekilde kadeh kaldırmak için
Eva ve Göran'a katılıyoruz.
Bence mjukkaka'm çok iyi iş çıkardı.
- Lezzetli. Cidden. Çok güzel. - Değil mi?
- Beğendim. - Güzel.
Bakın, ekmek yapmak…
- Çok iyiydin. - …çok zor değil.
- Değil mi? - Evet.
Schnapps var
ama içebilmek için önce şarkı söylemeliyiz.
- Çalıştın umarım. - Göran?
- Çok hoş. - Çok hoş.
- Güzel içki. - Evet, güzel.
Yaz Dönencesi. Mecbursun.
Eğlence anlayışı, değil mi?
Yüzlerce yıldır devam eden bir geleneğiniz varsa
artık kimliğinizin parçası olmuştur.
Ben İsveçliyim ve annemle babam bunu yaptı,
büyük annemle babam yaptı, onların anne babası
ve büyük anne ve babaları yaptı
ve yılın mutlu bir dönemi ve insanı kendine çekiyor.
Sırılsıklamken güneş kutlamanın ironik bir tarafı var.
Singin' in the Rain, İsveçlilerin yanında halt etmiş.
İsveç'in birçok bölgesinde direği erkekler diker
ama İsveç'in kuzeyinde
bunu kendileri yapabilen çok güçlü, bağımsız kadınlarımız var.
Annen gibi.
Evet, annem çok güçlü, bağımsız bir kadın.
İşte oldu.
Evet!
Yer bulabilmek için şuraya çıksak mı?
Çevresinde dans ediyorlar.
Aman tanrım.
Kurbağa dansı.
Tamam.
Sesleri böyle.
Elbette hiçbir şey kurbağa gibi dans etmek kadar iyi
İsveç Yaz Dönencesini ifade edemez.
Bu bir Fransız marşıydı
ama İsveçliler çok sevilen bir halk şarkısına çevirdi.
Bu havada bu kadar neşeyle bunu yapmalarına…
- Evet. - …bayıldım.
Daha önce böyle bir şey gördüğümü sanmıyorum.
Sadece İsveç'te.
Hava bizim için fark etmez. Yağmurlu olabilir, güneşli olabilir.
Yine de kutlama yaparız.
Dürüst olmalıyım, çok eğleniyorum.
- Cidden mi? Biliyordum. - Evet, çocukluğumdan beri
- böyle bir şey yapmadım sanırım. - Yok.
Küçük torunum James, kızım,
oğlumla karım burada olsaydı
bugün o direğin çevresinde dans ediyor olurdum.
Bu havada bunu görmek
bu insanları sevmeme neden oluyor.
Direğin bir penis simgesi olması çok komik bir fikir.
Bir aile kutlamasını bununla denk tutmak zor ama bundan fazlası var.
Toprağa giden bereket,
direğe asılan çiçekleri yetiştiren
toprağın bereketi
yediğiniz yiyecekleri sağlıyor.
Bu bayramın anlamı bu.
Bence İsveç'teki kendini akışa bırakmanın anlamı bu,
işler iyi gittiğinde bunu takdir etmelisiniz.
Kışı atlat çünkü bir gün güneş çıkacak
ve bence bu, İsveç halkının ruhu hakkında bir fikir edinmenizi sağlıyor.
O kadar büyük bir olay.
Kendini akışa bırakmayı öğrenmek
İsveç'te geçirdiğim zamandan bana kalacak en önemli şey olabilir.
Umarım Avrupa gezime devam ederken işime yarar.
Gelecek bölümde.
İskoçya annemin ülkesi ve 13 yaşına dek orada yaşamış.
Antrenman gibi.
Diğerleriyle kutlamak için ailen buraya gelebilir.
Daha önce hissetmediğim bir duygu.
İşte buradalar.
Kendi aile ağacına ancak bu kadar dokunabilirsin.
Sağlığına.
Annem.
Alt yazı çevirmeni: Murat Lü