Λένε ότι το ταξίδι είναι ζωή.
Αν υποθέσουμε ότι μία μέρα στο αεροδρόμιο δεν θα σε εξαντλήσει.
Πού αλλού σου ζητούν να φτάσεις δύο ώρες νωρίτερα...
μόνο και μόνο για να κινδυνέψεις να καθυστερήσεις δύο ώρες;
Παρ' όλα αυτά πιστεύω ότι τα περσινά ταξίδια μού έκαναν καλό.
Διεύρυναν τους ορίζοντές μου.
Ως έναν βαθμό.
Τώρα θα βιώσω αυτό που θεωρείται απαραίτητο
για κάθε ταξιδιώτη που σέβεται τον εαυτό του.
Θα γυρίσω την Ευρώπη.
Εντάξει. Πού ακριβώς είμαστε;
Θα δω την ήπειρο...
από πάνω μέχρι κάτω.
Θα πάω σε μέρη ασυνήθιστα, για να ανακαλύψω κρυμμένα διαμαντάκια...
Το τραβάς;
και να ενστερνιστώ αυτό το νέο περιπετειώδες πνεύμα.
Δείτε με. Χωρίς χέρια.
Εδώ είναι. Τι είναι, η πλώρη;
Θα εκπαιδεύσω τους γευστικούς μου κάλυκες.
Πολύ ωραίο ήταν.
Έτοιμα τα σταφύλια.
Και θα προσπαθήσω να ζήσω σαν ντόπιος.
Καλώς ήρθες στο χωριό μου.
Είναι τρελό.
Σου έσωσα τη ζωή. Να με θυμάσαι.
Πακετάρω τις ανησυχίες μου.
Έρχονται.
Ποτέ δεν ξέρεις τι θα κάνει το σώμα μόλις τρομοκρατηθεί.
Έχω να κάνω κάτι τέτοιο από παιδί.
Κι ετοιμάζομαι να πω τρεις λέξεις που δεν έχω ξαναπεί ποτέ.
Έτοιμος για απογείωση.
ΓΙΟΥΤΖΙΝ ΛΕΒΙ ΕΝΑΣ ΑΠΡΟΘΥΜΟΣ ΤΑΞΙΔΙΩΤΗΣ
ΕΥΡΩΠΗ
Μετά τη Σκωτία και τη Σουηδία,
το ευρωπαϊκό ταξίδι μου με φέρνει στη χώρα που επισκέπτεται ο περισσότερος κόσμος.
Στη Γαλλία.
Έχω έρθει στα λημέρια των δισεκατομμυριούχων, στο Σεν Τροπέ.
Το μέρος όπου δραπετεύουν οι πιο λαμπεροί άνθρωποι.
Ελπίζω να κάνουν μια εξαίρεση για μένα.
ΓΑΛΛΙΑ
Το αντίθετο από την επίσκεψη στις ταπεινές ρίζες της μητέρας μου στη Γλασκώβη.
Πρόσθεσε μια απρόσμενη ζεστασιά στη διαμονή μου εκεί.
Αλλά αναζητώντας νέες περιπέτειες,
άφησα τις ακτές της Σκωτίας και ταξίδεψα 2.200 χλμ. ως την ακτή της Μεσογείου...
κι αυτό το όμορφο λιμάνι.
Από τους κυριότερους λόγους που η Γαλλία έχει 90 εκατ. επισκέπτες τον χρόνο
είναι το φαγητό.
Το καταλαβαίνω. Το φαγητό είναι κορυφαία προτεραιότητα για μένα,
κι η Γαλλία είναι η χώρα με τα περισσότερα αστέρια Michelin.
Δεν ξέρω πολλά από υψηλή γαλλική κουζίνα.
Οι τηγανητές πατάτες είναι μάλλον το αγαπημένο μου γαλλικό πιάτο.
Αλλά ήρθα για να μάθω.
Ποιος δεν θα ήθελε να είναι σε μια τάξη που είναι κάπως έτσι;
Γιουτζίν, σαλού! Σαλού!
- Έφτασα! - Σαλού, Γιουτζίν! Μπονζούρ!
- Γιουτζίν. - Καλώς ήρθες. Χαίρω πολύ. Γιαν.
Ο τοπικός επιχειρηματίας Γιαν προσφέρθηκε να με ξεναγήσει,
καλωσορίζοντάς με αλά Σεν Τροπέ.
Θα πιούμε ένα ποτήρι σαμπάνια.
- Εις υγείαν και καλώς ήρθες. - Εις υγείαν. Στο Σεν Τροπέ.
Κάτι τέτοιο είχα κατά νου όταν έφυγα από το Τορόντο.
Είναι το υλικό των ταινιών του Χόλιγουντ.
Η Μπριζίτ Μπαρντό ήταν εκείνη που έκανε γνωστό το Σεν Τροπέ.
Πράγματι. Μετά την ταινία Et Dieu Créa La Femme.
Και ο Θεός Έπλασε τη Γυναίκα.
- Ακριβώς. - Σπουδαία ταινία.
Το Σεν Τροπέ έγινε διάσημο και προσέλκυσε όλο και περισσότερο κόσμο
από την καλλιτεχνική βιομηχανία, ας πούμε.
Αυτό το εκπληκτικό σκάφος είναι του Τζόρτζιο Αρμάνι.
Φαίνεται πως αν ζεις πουλώντας κοστούμια, μπορείς να αγοράσεις ένα μεγάλο σκάφος.
Ο Αρμάνι δεν είναι ο μόνος.
Ο Τζορτζ Κλούνι, η Μπιγιονσέ κι ο Μπραντ Πιτ κάνουν διακοπές εδώ.
Φαντάζομαι πως κανονίζουν προκαταβολικά ποιος θα παρκάρει πού.
Έχουν τεράστια γιοτ. Αράζουν δωρεάν ή...
Όχι, κοστίζει 3.000 τη μέρα
- να αράξεις εδώ. - Τρεις χιλιάδες ευρώ
- για να αράξεις εδώ πέρα ένα βράδυ; - Ναι. Ακριβώς.
Κοψοχρονιά.
Αλλά το κόστος ελλιμενισμού δεν είναι τίποτα.
Η μίσθωση ενός τέτοιου γιοτ φτάνει τα δύο εκατ. δολάρια τη βδομάδα.
Τώρα δεν είμαι και ξεφτέρι στα μαθηματικά,
αλλά μάλλον γι' αυτό τον λένε Κόλπο των Δισεκατομμυριούχων.
Γιουτζίν, ώρα να σε πάμε στο ξενοδοχείο σου, όχι;
- Πρόσω ολοταχώς, οδηγέ. - Ναι, πάμε.
Το πράγμα πάει από το καλό στο καλύτερο,
αφού θα μείνω στο Lily of the Valley,
ένα ξενοδοχείο μέσα σε μια τόσο εντυπωσιακή εξοχή,
που ενέπνευσε καλλιτέχνες σαν τον Μονέ, τον Σεζάν και τον Βαν Γκογκ.
Δεν είμαι γνώστης της ζωγραφικής. Ίσα που περνούσα τη βάση στο σχολείο.
Αλλά θα εντυπωσιάσω τον διευθυντή του ξενοδοχείου, τον Στεφάν,
με τα γαλλικά που έμαθα στο λύκειο.
- Μπονζούρ. - Μπονζούρ, μεσιέ Λέβι.
Τρε μπιαν. Μερσί.
Σας υποδεχόμαστε με μεγάλη χαρά.
- Ναι. - Παρακαλώ.
Με κόστος 6.000 δολάρια τη βραδιά, δεν το λες φθηνό,
εκτός αν μένεις σε εκείνα τα τεράστια γιοτ.
Σε αυτήν την περίπτωση, είναι ευκαιρία.
Πάντως μου αρέσει πάρα πολύ.
Μερσί.
Παρακαλώ. Καλώς ήρθατε στη σουίτα σας.
Θεούλη μου.
Το ξενοδοχείο σχεδιάστηκε από έναν κορυφαίο Γάλλο αρχιτέκτονα,
τον Φιλίπ Σταρκ, ο οποίος φαίνεται ότι έχει μια πιο χειροπιαστή προσέγγιση.
Όλες οι λεπτομέρειες είναι επιλεγμένες από τον Φιλίπ Σταρκ.
Μάλιστα για κάθε προϊόν,
αν θέλουμε να το αλλάξουμε ή να το μετακινήσουμε, τον ρωτάμε.
Προσέχει τη λεπτομέρεια.
Ένας σχεδιαστής που δεν θέλει να μετακινούν τα πράγματα;
Θα δυσκολευτώ να φτάσω στο κρεβάτι.
Η ιδιωτική σου πισίνα.
Δεν χρειάζεται να φύγεις από τη σουίτα.
Δεν χρειάζεται.
Ωραία. Θα με βρείτε στο δωμάτιό μου τις επόμενες τρεις μέρες.
Για παρέα, έχω κι άλλη σαμπάνια,
εμφιαλωμένη από τον ίδιο τον μεσιέ Σταρκ.
Είναι το δεύτερο ποτήρι που πίνω σήμερα.
Δύσκολος τρόπος να ξεκινάς τη μέρα σου, μα κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ.
Σας ευχαριστούμε που ήρθατε.
Στην υγειά σας, κύριε.
Δεν νομίζω ότι έχω λόγο να γκρινιάξω αυτήν τη στιγμή.
Όχι ότι είμαι γκρινιάρης.
Συγχαρητήρια, Φιλίπ. Δεν θα κουνήσω τίποτα.
Δεν θα κουνήσω τίποτα, εκτός ίσως από το ποτήρι με τη σαμπάνια,
αλλά δεν ακουμπάω το τραπέζι.
Όσο κι αν θα μου άρεσε να μείνω εδώ,
θέλω να μάθω τα μυστικά του Σεν Τροπέ από μια γνώστρια.
Έχει δική της βίλα εδώ για πάνω από 25 χρόνια
και είναι ίσως ακόμα το πιο λαμπερό πρόσωπο της πόλης.
Με έχει καλέσει η Τζόαν Κόλινς να φάμε στο Σεν Τροπέ.
Δεν είναι μια ατάκα που λέω κάθε μέρα.
Έχει κάνει ταινίες, τηλεόραση.
Η Δυναστεία είχε τεράστια επιτυχία.
Θα συναντηθούμε σε ένα διάσημο εστιατόριο της περιοχής, το La Ponche.
Στιλάτο σημείο συνάντηση από τη δεκαετία του 1930,
έχει φιλοξενήσει ανθρώπους όπως τον Πικάσο και τον Σαρτρ.
Αυτήν τη στιγμή εύχομαι να είχα διαβάσει λίγα πράγματα γι' αυτούς.
Πού είναι; Άργησε.
Συνήθως δεν περιμένω τους άντρες.
Για να είμαι δίκαιος,
ετούτον τον άντρα τον ποτίζουν σαμπάνια όσοι συναντά, εξού και η καθυστέρηση.
- Γεια σου. - Γεια σου, Τζόαν.
Γεια σου, Γιουτζίν. Πώς είσαι;
- Καλά είμαι, καλά. - Ωραία.
Καλώς ήρθες στο χωριό μου.
Έμαθα ότι έχεις μια φωλίτσα εδώ.
Έχω. Ναι.
Έρχομαι στο Σεν Τροπέ απ' όταν ήμουν 16, 17 ετών.
Αλλά τότε το Σεν Τροπέ δεν ήταν αυτό που είναι σήμερα.
Καθόλου.
- Ήταν ένα ήσυχο ψαροχώρι. - Όντως; Αλήθεια;
Η Κοκό Σανέλ είχε έρθει τη δεκαετία του '30 με τον Χέμινγουεϊ.
Οπότε, πολλοί άνθρωποι έρχονται εδώ καιρό, αλλά δεν το είχαν ανακαλύψει ακόμα.
Ας πιούμε στην πόλη. Στο Σεν Τροπέ.
Στο Σεν Τροπέ. Βεβαίως.
Είναι πολύ καλό. Και δεν έχω φάει πρωινό.
Ένας Θεός ξέρει τι θα γίνει.
Πρόσεχε.
Ουί, σεφ!
- Γεια σας. - Γεια σας. Μπονζούρ.
- Τομάς, επικεφαλής σεφ. - Τομάς.
Θέλω να σας προτείνω κάποιες από τις σπεσιαλιτέ μου.
Να σας προτείνω
επιλογή από ντομάτες ποικιλίας "κειμήλιο" με μπουράτα από την Απουλία.
- Υπέροχη η μπουράτα. - Σας αρέσει;
- Ωραία. Τέλεια. - Ναι.
Για εσάς, κύριε, μπορώ να προτείνω ένα σεβίτσε τσιπούρας.
Είναι ωμό με βινεγκρέτ εσπεριδοειδών.
- Ωμό; - Ναι.
- Κάτι μου κάνει το ωμό ψάρι. - Έχω...
Ποτέ μην τρως ωμό ψάρι.
Είσαι ο πρώτος άνθρωπος που λέει ό,τι κι εγώ τόσο καιρό.
Αν θέλετε, να σας προτείνω κάτι άλλο.
- Φυσικά. Ναι. - Ένα γκασπάτσο μπιζελιών.
- Ωραία. - Ναι.
- Σας ακούγεται καλύτερο; - Ναι.
- Ωραία. - Ναι.
Ευχαριστούμε.
- Τα γούστα μου είναι απλά. - Των πληβείων;
- Θες μπέργκερ; - Των πληβείων.
- Χοτ ντογκ. - Ναι, όταν μιλάμε για φαΐ.
Αν και είναι ωραίο γεύμα, σίγουρα.
Το φαγητό εδώ είναι το αντίθετο του γρήγορου.
Τα συστατικά έρχονται από γειτονικές φάρμες,
όπως οι ντομάτες στη σαλάτα της Τζόαν.
Και το γκασπάτσο μου έχει ντόπιο κατσικίσιο τυρί, μπρους ντε σεβρ φρε.
Γευστικότατο, αλλά δεν θα ήθελα να το επαναλάβω.
Ορίστε.
Ωραίο δεν είναι;
Πολύ όμορφο για να το φας.
Δεν τρελαίνομαι για κατσίκες, αλλά μ' αρέσει το τυρί τους.
- Ωραίο είναι. - Απίστευτη η μπουράτα.
Δεν είναι ωραίο;
Το Σεν Τροπέ...
Δεν έχω ξαναδεί τόσα τεράστια γιοτ...
- Ναι. Είναι φρίκη. - σε ένα λιμάνι.
Το απεχθάνομαι αυτό. Πιστεύω ότι κάνουν φιγούρα με τέτοια σκάφη.
Προτιμώ τα βουνά και τους λόφους.
Υπάρχει κάποιο μέρος να πάω που δεν περιλαμβάνεται
- στο "γκλαμουράτο" Σεν Τροπέ; - Ναι. Να πας οπωσδήποτε
στα σοκάκια του Σεν Τροπέ,
όπου θα βρεις τα υπέροχα ατελιέ που δεν είναι Prada, Gucci και τέτοια.
Εντάξει.
- Ναι, πας από τα σοκάκια. - Εντάξει.
Το γκασπάτσο μπιζελιών ήταν πολύ νόστιμο.
Λίγο κατσικίσιο τυρί. Γεύσεις που καταλάβαινα.
- Θαυμάσιο γεύμα. Ευχαριστώ. - Πέρασα πολύ ωραία.
Σύμφωνα με την Τζόαν, υπάρχει και η άλλη πλευρά του Σεν Τροπέ.
Θα ακολουθήσω τη συμβουλή της και θα περιπλανηθώ στα σοκάκια.
Πιστεύω ότι υπάρχουν περισσότερα σε αυτήν την πόλη απ' όσα φαίνονται.
Μπονζούρ, μεσιέ Λέβι.
- Πώς είστε; - Μπονζούρ.
- Έτοιμος για το πρωινό σας; - Είμαι... Ναι. Ουί.
Ντόπια φρούτα, αρτοσκευάσματα, γκρανόλα,
ντόπιο μέλι και μελάτα αυγά.
- Καλή σας όρεξη. - Μερσί μποκού.
Συνήθως δεν τρώω πρωινό με πολλά πιάτα, αλλά ίσως κάνω μια εξαίρεση.
Το φαγητό είναι εξαιρετικό, η θέα μαγική.
Καταλαβαίνεις γιατί είναι τόσο δημοφιλές μέρος.
Είναι πανέμορφα, αλήθεια.
Μετά το πρωινό πέντε πιάτων,
έχω χωνέψει πλήρως τη λαμπερή πλευρά της πόλης.
Οπότε πάω να εξερευνήσω την άλλη πλευρά του Σεν Τροπέ,
που είπε η Τζόαν ότι κρύβεται στα σοκάκια.
Ξεναγός μου, μια τοπική γευσιγνώστρια, η Σόνια.
Ας φιληθούμε σαν Γάλλοι. Στη Γαλλία είσαι.
Κατάλαβες;
- Το πρώτο μου τριπλό. - Ναι. Μπονζούρ.
- Είναι... Τι κάνεις; - Στη νότια Γαλλία.
Δίνουμε τρία φιλιά εδώ. Ναι.
Θες να ανακαλύψουμε την πόλη;
- Μετά χαράς. - Ναι;
- Φύγαμε. Έτοιμος; - Πάμε.
- Ναι. - Μιλάς γαλλικά.
- Μπράβο. - Ναι.
Ξέρω περισσότερα γαλλικά απ' όσα νόμιζα, μα μπορεί να τα θαλασσώσω ανά πάσα στιγμή.
- Δες εδώ. Ναι. - Βασικά,
είσαι στην παλιά πόλη του Σεν Τροπέ.
Φυσικά, όταν έρχονται οι διάσημοι στο Σεν Τροπέ την επισκέπτονται,
αλλά μένουν περισσότερο στο λιμάνι με τα μεγάλα γιοτ.
Αλλά γι' αυτό και πολλοί αγαπούν αυτό το μέρος, θυμίζει χωριουδάκι.
Εδώ για μένα είναι το αληθινό Σεν Τροπέ.
Αυτά τα χρώματα. Η ιστορία του.
Τώρα θέλω να σου δείξω το λιμάνι.
Στα δεξιά είναι το παλιό λιμάνι.
Βλέπεις τις βαρκούλες; Λέγονται πουαντί.
- Πουαντί. - Επειδή είναι πουαντί.
- Θα πει μυτερές. - Μυτερές.
Ναι, έτσι. Μυτερές.
Είναι παλιές ψαρόβαρκες από τη Μεσόγειο. Ναι;
Τίποτα δεν περιγράφει καλύτερα το παλιό και το νέο Σεν Τροπέ
- από αυτήν την εικόνα. - Ναι.
- Τα παλιά πουαντί... - Ναι.
κι αυτά τα τεράστια γιοτ...
- Ναι. - ακριβώς πίσω τους.
Αλλά είναι και καλό και κακό
- που τα γιοτ έρχονται στο Σεν Τροπέ. - Ναι.
Θέλω να πω...
Φέρνουν πολλούς ανθρώπους από όλο τον κόσμο.
- Ακριβώς. - Οι περισσότεροι από μας
- ζούμε από τον τουρισμό. Ναι. - Ναι. Ακριβώς.
Είσαι διάσημος, ίσως έχεις φίλους εκεί.
- Όχι τόσο διάσημος. Όχι τόσο. - Ποτέ δεν ξέρεις.
Εμένα θα με βρεις σε ένα καγιάκ.
Το Σεν Τροπέ έχει μόνο 4.000 κατοίκους περίπου.
Το καλοκαίρι την πόλη κατακλύζουν 100.000 τουρίστες καθημερινά.
Φαντάζομαι ότι κανείς δεν έρχεται με καγιάκ.
- Δες αυτό. - Πολύ ωραίο.
Γεια.
Βλέπεις; Χαιρετούν.
- Ναι. - Τους αρέσει να τους βλέπουν.
Δεν ξέρω.
Κάτι ουρλιάζει "Κοιτάξτε με!
Κοιτάξτε με. Δείτε τι έχω.
Δείτε τι έχω, παιδιά".
Δεν πείνασες;
- Τι έχεις κατά νου; - Βασικά,
ξέρω ένα πολύ ωραίο μέρος όπου θα φάμε θαλασσινά.
Έχεις όρεξη;
- Μαγειρεμένα; - Γεμάτα βιταμίνη Β.
- Σου κάνουν καλό. - Ναι... Κοίτα...
Δεν μου πάει η καρδιά να της πω
ότι μόλις κατάφερα να απαλλαγώ από τη γεύση της σουηδικής ρέγγας.
Αλλά θέλει πολύ να με πάει στο Chez Madeleine,
το αγαπημένο της στέκι στη γειτονιά.
Δυστυχώς για μένα,
το εστιατόριο ειδικεύεται στα στρείδια Γκιγιαρντό.
Θεωρούνται πιο γλυκά και πιο γεμάτα από τα άλλα όστρακα.
Τα λατρεύουν και οι ντόπιοι και οι τουρίστες.
Μέχρι τώρα.
Θα σου δείξω. Λοιπόν.
- Έτσι το κάνω. Βάζω λεμόνι. - Εντάξει.
- Αυτό. Ωραία. - Ναι.
- Εντάξει. - Έλα.
Δεν έχω ξαναφάει στρείδι,
αλλά είμαι στη Γαλλία και δεν θέλω να με πει η Σοφία τελείως ακαλλιέργητο.
Εντάξει.
Είναι σημαντικό να μπορείς να δοκιμάζεις νέα πράγματα.
Δεν το λέω έτσι. Θέλω να το κάνω.
Μπορείς.
Ωραίο ήταν.
Το δοκίμασα.
Δεν μπορώ να περιγράψω την υφή την οποία ένιωσα στη γλώσσα μου
για μισό δευτερόλεπτο που μου φάνηκε αιώνας.
- Λοιπόν... - Συγγνώμη. Απλώς...
Ήταν γενναίο. Τα κατάφερες.
- Στο πρώτο μου στρείδι. - Μπράβο! Τα κατάφερες.
Πες μου τι σου αρέσει πιο πολύ στο Σεν Τροπέ.
Φαίνεται να το αγαπάς.
Οπωσδήποτε. Εδώ, στο Σεν Τροπέ, νομίζω πως βρήκα την αυθεντικότητα.
- Όταν λες αυθεντικότητα, εννοείς... - Ναι.
Μια μείξη από διάφορα πράγματα, αλλά κυρίως
οι άνθρωποι, τα φυσικά τοπία της περιοχής, η ακτογραμμή, το δάσος.
- Απλά πράγματα. - Απλά;
- Για μένα είναι τα καλύτερα. - Ναι.
Η απλή ζωή είναι για μένα το ζουά ντε βιβρ.
Εσύ;
Αναζητώ το ζουά ντε βιβρ κάθε μέρα,
αλλά κάτι μου λέει πως το δικό σου είναι πιο αυθεντικό.
Θα μου πεις στο τέλος του ταξιδιού.
- Εντάξει. - Ναι;
Μπορώ να πω πως τα στρείδια δεν δίνουν ζουά στη ζωή μου.
Η Σόνια, όμως, μου λέει
ότι υπάρχουν ένα σωρό ομορφιές στην ενδοχώρα της Προβηγκίας,
όπου καλλιεργείται το 50% των τροφίμων της χώρας σε λιγότερο από το 10% της γης.
Ανάμεσά τους, ένα από τα καλύτερα είδη του σημερινού πρωινού μου.
Μέλι Προβηγκίας. Τόσο πολύτιμο,
που προστατεύεται όσο και η σαμπάνια.
Η Άννα είναι από τις πιο πετυχημένες μελισσοκόμους της περιοχής.
- Άννα. - Γεια σου.
Η φάρμα της απέχει μία ώρα
από το Σεν Τροπέ, αλλά είναι σε έναν άλλο κόσμο με άλλους κανόνες.
Τρία;
Όχι. Εδώ είναι δύο.
- Δύο εδώ; - Ναι.
- Ήμουν... - Σε άλλα μέρη, τρία.
- Αλλά στην Προβηγκία, δύο. - Εντάξει.
Πώς γίνεται ένας χαιρετισμός να είναι τόσο περίπλοκος;
Έχουμε 400 μελίσσια συνολικά.
Έτοιμος να με βοηθήσεις να μαζέψουμε μέλι;
Φυσικά, να το κάνουμε.
Στην Προβηγκία υπάρχουν πολλά αγριολούλουδα,
κάτι που κάνει τις μέλισσες χαρούμενες και το μέλι καταπληκτικό.
Ανυπομονώ να το δοκιμάσω.
Μακάρι να μη χρειαζόταν να το μαζέψουμε.
Δεν τρελαίνομαι για μέλισσες.
Κάνουν τη δουλειά τους, αλλά δεν ξέρεις πότε θα σε τσιμπήσουν.
Ξέρω τέτοιους λογιστές.
Νομίζω πως έτσι θα είμαι αρκετά ασφαλής.
Αν όχι, θα σας ειδοποιήσω σε ποιο νοσοκομείο θα βρίσκομαι,
κι εσείς αποφασίζετε αν θέλετε να με επισκεφθείτε.
Πώς είμαι;
Νιώθω σαν μέλος των Backstreet Boys.
- Έτοιμος να διασκεδάσουμε; - Εντάξει.
Θα σε προστατέψω.
Τα μελίσσια που βλέπεις εδώ δεν μπορούμε να τα κουνήσουμε.
Οι μέλισσες έχουν ένα έμφυτο GPS που συνδέεται με το κέντρο της Γης
και ξέρουν ακριβώς πού είναι το μελίσσι, το σπίτι τους.
Όταν βγαίνουν να μαζέψουν το νέκταρ, επιστρέφουν πάντα στο ίδιο μέρος.
- Απίστευτο. Αλήθεια. - Είναι απίστευτο.
Τώρα θα σου δείξω το πιο όμορφο μελίσσι που έχουμε εδώ.
Κάποιοι άνθρωποι χρησιμοποιούν πολύ ελεύθερα τη λέξη "όμορφο".
- Έτοιμος να δεις μέλι; - Ναι. Ας πούμε.
- Δες εδώ. - Αμάν.
Βλέπεις γύρω από το πλαίσιο; Εδώ είναι το μέλι.
Ναι.
Ξέρεις τι θα κάνω τώρα; Αυτό.
Δεν φαίνεται καλή ιδέα.
- Άννα. - Όταν το κάνω,
κατεβαίνει. Αυτό είναι μέλι.
Ακόμα το δουλεύουν.
Ναι. Μάλλον θύμωσαν λιγάκι.
Θύμωσαν λιγάκι.
Θα βγάλω άλλο πλαίσιο τώρα.
Δικό σου. Ναι;
Σούπερ.
Θεέ μου.
Άννα;
Αμάν. Δεν νομίζω ότι με συμπαθούν.
Άννα; Μου επιτίθενται σαν μαχητικά. Είναι στο γάντι μου.
Εντάξει.
Κάτι πολύ θυμωμένες μέλισσες πραγματικά μου επιτίθονταν. Σαν σκάγια.
Εντάξει. Πάμε. Έλα.
Το ακούς;
Δεν μ' αφήνουν ήσυχο. Θα με ακολουθήσουν σπίτι.
- Τι πανέμορφο σπίτι. - Ναι.
Κλασικό σπίτι του 18ου αιώνα.
Η Άννα διευθύνει την επιχείρηση με τον άντρα της, τον Σεμπαστιάν.
Η οικογένειά του είναι μελισσοκόμοι εδώ και πολλές γενιές.
Και το κόβεις.
Βλέπεις το μέλι που τρέχει;
- Θες να δοκιμάσεις; - Θα δοκιμάσω.
Αυτό είναι. Τέλεια.
Ωραία είναι. Είναι τρελό. Έχει πολύ μέλι εδώ.
Πολύ. Έτοιμος να δοκιμάσεις το μέλι;
Ναι. Ας δοκιμάσουμε.
Ο πιο πετυχημένες γεύσεις της Άννας είναι το μέλι με λεβάντα.
- Ναι, πολύ νόστιμο. - Είναι.
Πολύ ελαφρύ.
Και με θυμάρι.
Πολύ πιο δυνατή γεύση.
Δεν ξέρω τι είναι. Γλυκό ή κάτι τέτοιο.
- Ναι, γλυκό. - Είναι τέλειο. Γλυκό;
Η Προβηγκία σε ένα βάζο.
Τα ελαιόδεντρα, τα αμπέλια, ο τρόπος ζωής της Προβηγκίας είναι εδώ.
Χαλαρώνεις. Ακούς τα τζιτζίκια, απολαμβάνεις τη φύση.
- Ναι. - Είναι φανταστικά.
Είναι μαγευτικά.
Μερσί.
- Μερσί. - Μερσί.
Είναι σαφές ότι στην Προβηγκία ξέρουν κάποια πράγματα από φαγητό,
αλλά εδώ είναι και η πατρίδα του εθνικού ποτού της Γαλλίας. Σαμπάνια;
Όχι. Σαρντονέ; Προσπαθήστε ξανά.
Γιουτζίν.
- Γιαν. - Γεια.
Ο Γιαν, ο ξεναγός μου στο λιμάνι από χθες, με κάλεσε να δοκιμάσω παστίς,
το πιο αγαπητό απεριτίφ της Προβηγκίας.
Χαίρω πολύ. Καλώς ήρθες.
Το παστίς είναι λικέρ από αστεροειδή γλυκάνισο και γλυκόριζα.
- Δεν είναι δυνατό, έτσι; - Το χρώμα.
Εξαρτάται από την ποσότητα αλκοόλ. Αυτό είναι δυνατό.
- Αυτό ελαφρύ. - Ναι.
Αυτό έχει 45%. Θέλει προσοχή.
- Σαράντα πέντε τοις εκατό. Δεν ξέρω... - Βάλε νερό.
- Αυτό θα πει ότι είσαι έτσι... - Όχι.
μόλις το πιεις;
- Εις υγείαν. - Ναι. Θαυμάσια.
Ναι.
Αυτή είναι η απλή ζωή στο Σεν Τροπέ.
Είναι μεγάλο κομμάτι της;
- Ναι. - Ναι. Καλό είναι αυτό.
Είμαι γύρω στο 28% τώρα.
Μετά τη δοκιμή του παστίς,
η τοπική παράδοση απαιτεί να παίξουμε ένα παιχνίδι 100 ετών, το πετάνκ.
Αυτό είναι το κοσονέ.
- Πρέπει να το πετάξεις... - Κοσονέ.
ούτε κοντά ούτε μακριά.
Μετά ρίχνεις τις μπάλες όσο πιο κοντά μπορείς...
- Στο κοσονέ; - στο κοσονέ. Ακριβώς.
- Εντάξει. Έτοιμος; - Ναι.
Πολύ καλό.
- Πολύ καλό. - Μπράβο.
Πώς ήταν;
Έλα.
- Καλό. - Πολύ καλό.
Είμαι γεννημένος αθλητής.
- Πολύ καλός. - Πολύ καλή βολή.
Πολύ καλή.
- Βλέπεις; - Βλέπω.
Πετάνκ, παστίς. Τα λέω Πι και Πι. Μ' αρέσει πολύ.
Μ' αρέσει η απλότητα του παιχνιδιού
και το γεγονός πως είναι μια συνεύρεση.
Όχι!
Θεούλη μου!
Εδώ σίγουρα υπάρχει ζουά ντε βιβρ.
Δεν είναι τα γιοτ. Δεν είναι η λάμψη. Δεν θα βρεις λάμψη εδώ.
Είναι κάτι πολύ πιο διασκεδαστικό.
Στην υγειά σας. Είναι το πρώτο μου πετάνκ...
- Και το πρώτο σου παστίς. - Ναι.
- Εις υγείαν. - Πάμε.
Εις υγείαν.
- Γεια μας. - Γεια μας.
Ορίστε. Το σπιτικό παγωμένο τσάι σας.
- Στην υγειά σας. - Μερσί.
Τελευταία μέρα μου στη Γαλλική Ριβιέρα.
Παρόλο που το πολυτελές ξενοδοχείο μου έχει τη χάρη του,
εγώ έχω αγαπήσει την αυθεντική εικόνα αυτού του μέρους, όχι τα γιοτ.
Όταν φτάνεις στο Σεν Τροπέ με ένα γιοτ 600 εκατομμυρίων δολαρίων,
δίνεις στον κόσμο να καταλάβει ότι έχεις λεφτά.
Δουλεύω στον κόσμο του θεάματος.
Υπάρχει ως έναν βαθμό η φιλοσοφία της φιγούρας,
αλλά εγώ δεν μπήκα στον χώρο για να γίνω σελέμπριτι.
Μπήκα επειδή μου αρέσει η υποκριτική.
Μ' αρέσει να κάνω τους άλλους να γελούν.
Αυτή που έχει γελάσει μαζί μου
για όλους τους λάθος λόγους μετά το φιάσκο με το στρείδι είναι η Σόνια.
Γεια σου, Γιουτζίν. Μπονζούρ!
Μου υποσχέθηκε μια απλή μέρα στο πιο διασκεδαστικό όχημα.
Σόνια.
- Είδες τι σου έχω; - Για δες.
Το γαλλικό 2CV μου. Τη λένε Πολέτ.
- Εντάξει. - Γεννήθηκε το 1977.
Μεγαλύτερή μου.
- Θεούλη μου. Είναι φοβερό. - Ουί.
Φύγαμε.
Πού πάμε;
Γιουτζίν, μου αρέσει πάρα πολύ να κάνω πικ νικ στην παραλία.
Αυτό θέλω να κάνουμε σήμερα.
Ακούγεται απίθανο.
Το Citroën 2CV του 1977 της Σόνιας μπορεί να είναι 30 χρόνια νεότερό μου,
αλλά ανησυχώ για τις ικανότητές του στον χωματόδρομο.
Είμαστε ακόμα στη Γαλλία;
Θα πάμε στον Φίλο μου τον Γιαν να μαζέψουμε λαχανικά για το πικ νικ.
- Τεράστια φάρμα. - Ναι.
Όταν έβγαλαν το 2CV...
Βασικά, σχεδιάστηκε για δύο αγρότες κι ένα σακί πατάτες.
Είναι το καλύτερο μέρος τώρα.
Καταλαβαίνεις ότι είσαι στην Ευρώπη όταν ένα αμάξι έχει σχεδιαστεί
για δύο αγρότες κι ένα σακί πατάτες.
Φτάσαμε.
Να ο Γιαν.
- Σόνια, τι κάνεις; - Γιαν.
- Γιαν, ο Γιουτζίν. - Ουί.
Η φάρμα του Γιαν
προμηθεύει πολλά από τα πολυτελή ξενοδοχεία και εστιατόρια του Σεν Τροπέ,
αλλά η προσέγγισή του είναι πολύ προσγειωμένη.
Παρατήρησα πως δεν φοράς παπούτσια.
Τον περισσότερο καιρό κυκλοφορώ ξυπόλητος.
Είμαι σε επαφή με τη φύση.
Εγώ θα το βιώσω μέσα από σένα. Εντάξει;
Νομίζω πως ήρθαμε στο σωστό μέρος.
- Σ' το είπα. Είναι ο καλύτερος. - Να μαζέψουμε ντομάτες.
- Ντομάτες... - Για ορεκτικό.
Ναι. Μετά θα δοκιμάσουμε πράγματα που δεν θα έχεις ξαναδοκιμάσει.
- Εμπιστέψου τον όπως εμένα. - Άντε πάλι.
Ακούγεται φοβερά συναρπαστικό.
Εντάξει. Πάμε.
Οι Γάλλοι μιλούν για το "τερουάρ",
για τη γεύση που παίρνει η τροφή και το ποτό λόγω του καλού εδάφους.
Το τερουάρ του Γιαν είναι ξακουστό σε όλη την Προβηγκία.
Ευχαριστώ.
- Ωραίο. - Όχι κι άσχημο.
Πολύ καλό.
- Να δοκιμάσουμε αυτό; - Ραπανάκι; Όχι.
Όχι, φρέσκο τζίντζερ.
- Πολύ αναζωογονητικό. - Ναι.
- Είναι. Ναι, πολύ καυτερό. - Έντονο.
- Ναι. - Ναι.
Έχει λίγο λεμονάτη γεύση...
Δεν μπορώ να γευτώ τίποτα, έχει πάρει φωτιά η γλώσσα μου.
Αλλά σίγουρα έχει γεύση τζίντζερ.
Να μαζέψουμε καμιά ντομάτα;
- Μανούλα μου. - Ναι!
- Ορίστε. - Ευχαριστώ.
Ωραίο είναι.
Έχουμε φοβερές ντομάτες.
Η προσέγγιση του Γιαν δεν είναι μόνο βιολογική, αλλά και ιστορική.
Προτιμά τις παραδοσιακές μεθόδους που χρονολογούνται από τη ρωμαϊκή εποχή.
Θα ήθελες να δοκιμάσεις το άροτρο;
Βασικά... Ωραία θα ήταν. Πάντα ήθελα να το κάνω...
- Θα το ρισκάρεις; - αλλά...
Θα σε ακολουθώ.
Όταν θες να πας αριστερά,
τραβάς δεξιά. Όταν θες να πας δεξιά, τραβάς αριστερά.
- Και πρέπει να λες... - Ναι.
Μπράβο! Τέλεια τα πας!
Βλέπεις;
Ακούστε τι γίνεται με το άροτρο. Για να πας αριστερά, τραβάς δεξιά.
Για να πας δεξιά, τραβάς αριστερά.
Αριστερά.
Το μυαλουδάκι μου δεν μπορούσε να κάνει τόσο γρήγορα τη μετάβαση.
Αριστερά.
Πρόσεχε τα πόδια σου. Πρόσεχε.
Μπράβο σου!
- Ναι. - Είσαι καλός.
- Πώς ήταν; - Βασικά...
- Δες. - Ναι.
Είναι λίγο...
Ναι. Δεν κάνει για σπορά;
- Πρέπει να το κάνεις από την αρχή; - Ναι.
- Καλά. Έχουμε το καλάθι εδώ; - Μήπως... Τέλεια.
- Άσε εμένα. - Εντάξει. Ευχαριστώ.
Έλα, μόλις όργωσες ολόκληρη γραμμή.
Πάμε.
- Μερσί, Γιαν. - Μερσί.
- Μερσί, Σόνια. Αντίο. - Αντίο. Ορεβουάρ. Καλά;
- Ναι. - Ναι;
- Σίγουρα δεν θες βοήθεια; - Όχι.
Δεν χρειάζεται.
Πριν φτάσω στο Σεν Τροπέ, περίμενα περίπλοκη μαγειρική.
Αλλά ανακάλυψα
ότι το καλύτερο γαλλικό φαγητό είναι εποχικό, τοπικό κι απλό.
Ανυπομονώ, Σόνια.
Η καλύτερη ώρα της ημέρας.
- Για δες. - Ωραία.
- Πολύ ωραία. - Για να δω.
Στην όμορφη μέρα σου.
Σ' εσένα.
Ευχαριστώ.
Σου έλεγα για το ζουά ντε βιβρ μου.
Οι απλές απολαύσεις. Το δικό σου;
Βρήκες τι είναι για σένα το ζουά ντε βιβρ;
Το ζουά ντε βιβρ μου είναι να ανακαλύπτω
μια Γαλλία που δεν είχα ανακαλύψει πριν.
Ναι.
Με γοήτευσε ο νότος της Γαλλίας.
Με τη γυναίκα μου την Ντεμπ λέμε να περάσουμε
ένα μεγάλο χρονικό διάστημα σε μέρη της Ευρώπης.
Νομίζω πως θα τονίσω
ότι το Σεν Τροπέ είναι υπέροχο μέρος για να μείνεις για ένα διάστημα.
Η εντύπωσή μου για το Σεν Τροπέ ήταν η απόλυτη λάμψη.
Η ομορφιά του τόπου είναι κάτι που ανακάλυψα.
Μου αρέσουν οι απλές απολαύσεις.
Έμαθα πολύ περισσότερα για τη Γαλλία και κάτι ακόμα για μένα.
Αλλά κυρίως έμαθα πώς να αρνηθώ ευγενικά
την επόμενη φορά που κάποιος θα μου προσφέρει στρείδι.
Οπότε μερσί και μπον βουαγιάζ, καθώς συνεχίζω το ταξίδι μου.
Στο επόμενο...
Γερμανία. Σίγουρα δεν περίμενα αυτό.
Είναι λίγο δυσοίωνο να ξέρεις ότι το πρώτο που θα κάνεις
μετά την άφιξη είναι να πας σε γιατρό.
Το κουμπί πανικού.
Γιατί χρειάζομαι κουμπί πανικού;
Θεέ μου.
- Πίσω μου είναι 600 πρόβατα. - Μη.
Μπορεί να χάνω τον έλεγχο.
Αμάν... Ναι.
Νιώθω ζωντανός.
Υποτιτλισμός: Άννυ Ζερβού