Λένε ότι το ταξίδι είναι ζωή.
Αν υποθέσουμε ότι μία μέρα στο αεροδρόμιο δεν θα σε εξαντλήσει.
Πού αλλού σου ζητούν να φτάσεις δύο ώρες νωρίτερα...
μόνο και μόνο για να κινδυνέψεις
να καθυστερήσεις δύο ώρες;
Παρ' όλα αυτά πιστεύω ότι τα περσινά ταξίδια μού έκαναν καλό.
Διεύρυναν τους ορίζοντές μου.
Ως έναν βαθμό.
Τώρα θα βιώσω αυτό που θεωρείται απαραίτητο
για κάθε ταξιδιώτη που σέβεται τον εαυτό του.
Θα γυρίσω την Ευρώπη.
Εντάξει. Πού ακριβώς είμαστε;
Θα δω την ήπειρο...
από πάνω μέχρι κάτω.
Θα πάω σε μέρη ασυνήθιστα, για να ανακαλύψω κρυμμένα διαμαντάκια...
Το τραβάς;
και να ενστερνιστώ αυτό το νέο περιπετειώδες πνεύμα.
Δείτε με. Χωρίς χέρια.
Εδώ είναι. Τι είναι, η πλώρη;
Θα εκπαιδεύσω τους γευστικούς μου κάλυκες.
Πολύ ωραίο ήταν.
Έτοιμα τα σταφύλια.
Και θα προσπαθήσω να ζήσω σαν ντόπιος.
Καλώς ήρθες στο χωριό μου.
Είναι τρελό.
Σου έσωσα τη ζωή. Να με θυμάσαι.
Πακετάρω τις ανησυχίες μου.
Έρχονται.
Ποτέ δεν ξέρεις τι θα κάνει το σώμα μόλις τρομοκρατηθεί.
Έχω να κάνω κάτι τέτοιο από παιδί.
Κι ετοιμάζομαι να πω τρεις λέξεις
που δεν έχω ξαναπεί ποτέ.
Έτοιμος για απογείωση.
ΓΙΟΥΤΖΙΝ ΛΕΒΙ ΕΝΑΣ ΑΠΡΟΘΥΜΟΣ ΤΑΞΙΔΙΩΤΗΣ
ΕΥΡΩΠΗ
Εντάξει, ας είμαστε ειλικρινείς.
Δεν θα ζητούσατε ταξιδιωτικές συμβουλές από μένα, και με το δίκιο σας.
Αλλά αν το κάνατε, θα έλεγα
ότι αυτή είναι μακράν η αγαπημένη μου χώρα ως ταξιδιώτη.
ΙΤΑΛΙΑ
Η αγάπη μου για την Ιταλία γεννήθηκε από τις επισκέψεις σε Ρώμη και Βενετία.
Τώρα επιστρέφω για να ανακαλύψω τι έχει αυτός ο τόπος
και δεν τον χορταίνω.
Η Ιταλοί μιλούν για την ντόλτσε βίτα, τη γλυκιά ζωή.
Η ζωή μου μια χαρά ήταν ως τώρα,
αλλά ποιος δεν θα απολάμβανε μια βουτιά στη ζάχαρη πού και πού;
Πώς πετυχαίνουν αυτήν τη ζωή; Ποιο είναι το μυστικό τους;
Ελπίζω η Φλωρεντία και η Τοσκάνη να έχουν την απάντηση.
- Με λένε Σάουρο. - Γιουτζίν.
Χαίρω πολύ. Ορίστε.
Γκράτσιε μίλε.
Αυτά είναι όλα τα ιταλικά που ξέρω.
Στη Γερμανία ήπια σιταρόχορτο και μάσησα ζωμό.
Τώρα είμαι έτοιμος για λίγη απόλαυση.
Υπάρχει καλύτερο μέρος για αυτό από την Τοσκάνη;
Ξεκινώ από τη Φλωρεντία, την πρωτεύουσα της περιοχής.
Πατρίδα της Αναγέννησης.
Είναι εντυπωσιακή η θέα από δω πάνω, Σάουρο.
Ναι, τέλεια θέα.
Μια πόλη γεμάτη τέχνη, πολιτισμό και...
Σκουπίδια.
- Ναι, έτσι νομίζω. - Όχι αυτό που περίμενα.
Βλέπω απορριμματοφόρα και στην πατρίδα.
Ίσως υπάρχει λόγος που χρειάζονται τόσα απορριμματοφόρα.
Αμάν.
Έχουν πολλούς τουρίστες.
Η Φλωρεντία προσελκύει 16 εκατομμύρια τον χρόνο.
Πολλοί θέλουν να τη δουν.
Δεν καμαρώνω γι' αυτό,
αλλά αν με βρίσκετε κακό ταξιδιώτη, είμαι φρικτός τουρίστας.
Πάρα πολύς κόσμος.
Όμως για να δω όπως πρέπει τη Φλωρεντία...
πρέπει να αποκτήσω μια σημαντική δεξιότητα,
την αρχαία τέχνη της βόλτας στα αξιοθέατα.
Γεια, καλώς ήρθες στην Ιταλία, Γιουτζίν. Χαίρομαι που σε γνωρίζω.
- Μπουοντζόρνο. - Μπουοντζόρνο.
Χαίρομαι που σε βλέπω.
Καλώς ήρθες στη Φλωρεντία.
Ας πάμε μια βόλτα να σε ξεναγήσω.
Ναι, αμέ.
Ως ξεναγός, ο Εμιλιάνο είναι παθιασμένος με την ιταλική ιστορία,
τον πολιτισμό και τη Φλωρεντία.
Κάθε Ιταλός συνδέεται με τη Φλωρεντία.
Η γλώσσα μας προέρχεται από εδώ.
Η Φλωρεντία είναι κομμάτι του εαυτού μας. Είναι δύσκολο να το περιγράψω.
- Φαίνεται ότι είσαι Ιταλός. - Ναι. Το ξέρω. Κάνουμε...
Δεν κρατιέσαι. Μπορείς να μιλήσεις με τα χέρια στις τσέπες;
Δεν νομίζω.
Δεν θα μπορούσα να μιλήσω.
Οι χειρονομίες είναι κομμάτι της κουλτούρας.
Υπάρχουν πάνω από 250 επίσημες ιταλικές χειρονομίες.
Αλλά θα σου μάθω τη βασική.
Ας πούμε ότι σε πλησιάζει κάποιος άγνωστος
- και δεν θες να σε ενοχλήσει. - Ναι.
Θα έλεγες "Τι θες;" Βλέπεις τα...
- Ναι. - Τι θες;
Ναι, τι θες;
- Τι... Μπορείς να... - Ναι, τι θες;
Το ύφος, κατάλαβες;
Τι;
Ίσως φανείς επιθετικός αν δεν ξέρεις σε ποιον μιλάς.
- Δεν θα το έκανα σε άγνωστο, αλλά... - Όχι.
- Ποτέ δεν ξέρεις. - Ποτέ δεν ξέρεις.
Αν και ξαφνικά αγχώνομαι για τις κινήσεις των χεριών μου,
είμαι έτοιμος για την ξενάγηση.
Ένας από τους ομορφότερους καθεδρικούς
της Ιταλίας. Η Σάντα Μαρία ντελ Φιόρε.
Τον κοιτούσα από ψηλά όταν ξεκινήσαμε τη βόλτα μας.
Αλλά δεν αντιλαμβάνεσαι πόσο τεράστιος είναι.
Σκέψου το, χωράει 30.000 ανθρώπους.
Ξεκίνησε το 1296 και χρειάστηκε 140 χρόνια να χτιστεί.
- Σου κόβει την ανάσα. - Το ξέρω. Το ξέρω. Είναι τρελό.
Στην κορφή βρίσκεται το θαύμα της μηχανικής της Αναγέννησης.
Τότε ήταν πολύ δύσκολο να χτιστεί ο τρούλος.
Ήταν απίστευτο. Δεκαέξι χρόνια για να χτιστεί μόνο ο τρούλος.
Φτιαγμένος με τέσσερα εκατομμύρια τούβλα,
είναι ακόμα ο μεγαλύτερος του είδους του στον κόσμο.
Φαντάζομαι το εσωτερικό.
Να μπούμε στην ουρά;
Όχι. Δεν κάθομαι σε ουρές.
Απλώς δεν μπορώ. Δεν μπορώ τις ξεναγήσεις με γκρουπ.
Δεν μπορώ τα...
Και μόνο που μπορώ να τον κοιτάζω...
Είμαι εγώ κι ο τρούλος.
Αυτό είναι. Τον είδα.
Ευτυχώς είμαι με έναν ξεναγό που χωρίς πολλά πολλά
μπορεί να με πάει σε ό,τι θέλω πραγματικά να δω.
- Να το. - Ναι, απίστευτο.
Είναι απίστευτο.
Στον Δαβίδ του Μικελάντζελο.
Είναι πανέμορφο.
- Είναι το αυθεντικό ή... - Αντίγραφο.
Είναι ακριβές αντίγραφο.
- Αντίγραφο. - Ναι.
Φαντάζομαι τις ουρές στο μουσείο
- για το αυθεντικό. - Ναι.
- Ουρά για το εισιτήριο, μετά ουρά για... - Ουρές επί ουρών.
Δεν χρειάζεται να κάτσεις στην ουρά γι' αυτό.
Καλά, μπορεί να είναι ρέπλικα, αλλά γλίτωσα κάμποσο χρόνο.
Και έχω δει τη ρέπλικα από ένα πασίγνωστο άγαλμα.
Χάρη στη βιβλική ιστορία, ο Δαβίδείναι τελείως εβραϊκό έμβλημα.
Καλά, όχι τελείως.
Το μόνο που μου έκανε εντύπωση ήταν τα γεννητικά όργανα.
Μοιάζει με πέος χωρίς περιτομή,
αλλά ο Δαβίδ ήταν Εβραίος.
Απόδειξη ότι ο Μικελάντζελο δεν έκοβε τίποτα.
Για δες. Έγινα κιόλας κριτικός τέχνης.
Κι είμαι μόνο μία ώρα εδώ.
Αλλά για την πλήρη εμπειρία,
ο Εμιλιάνο επιμένει πως χρειάζομαι τη δική μου εκδοχή αναγεννησιακής τέχνης.
Εδώ είναι η πατρίδα ζωγράφων όπως του Μικελάντζελο, του ντα Βίντσι.
Πρέπει να πάρεις μια γεύση.
- Καρικατούρες. - Καρικατούρα.
Ναι.
Τελετουργικό για κάθε επισκέπτη της πόλης.
Παρακαλώ.
Αμάν, παίζει να είναι πολύ τρομακτικό.
Θέλω ένα πλατύ χαμόγελο.
- Κοιτάξτε προς τα κει. - Αυτό είναι το πλατύ μου χαμόγελο.
Μην το πας πολύ γρήγορα.
Ο Εμιλιάνο με διαβεβαιώνει πως οι καρικατούρες έχουν ευγενή ιστορία.
Μέχρι κι ο Λεονάρντο ντα Βίντσι έφτιαχνε καρικατούρες.
- Έφτιαχνε κι ο ντα Βίντσι; - Για πλάκα.
Καλά, πού έχει φτάσει;
Ειλικρινά δεν έχω νιώσει λιγότερο Μόνα Λίζαστη ζωή μου.
Εντάξει.
- Ένα, δύο... - Θεέ μου.
Ναι, ρίξ' το.
Ρίξε...
Χαρούμενος.
- Τώρα πρέπει να χαμογελώ πιο πολύ. - Έτσι;
Καθώς φεύγω νιώθοντας κουκλάκι ζωγραφιστό,
ο Εμιλιάνο έχει να μου δείξει κάτι τελευταίο.
Καλώς ήρθες στην Πόντε Βέκιο, τη διασημότερη γέφυρα του κόσμου.
Η Πόντε Βέκιο είναι η πιο παλιά και πιο εμβληματική γέφυρα της Φλωρεντίας.
Φοβερό.
Είναι το κάτι άλλο.
- Εντυπωσιακό. - Ναι.
Κρίμα που δεν έχει κόσμο.
Μη με παρεξηγήσετε,
είναι μια όμορφη πόλη γεμάτη τέχνη κι ιστορία,
αλλά θα ήθελα να τη δω με ελαφρώς λιγότερο καταιγιστικό ρυθμό.
Νομίζω πως ένα ωραίο ποτήρι κρασί είναι το κερασάκι στην τούρτα.
- Υπέροχα. - Ναι.
Μας αρέσει αυτό.
- Είναι πανέμορφα. - Ναι.
Πανέμορφα.
- Ευχαριστώ. Γκράτσιε. - Ορίστε.
Σαλού... Κάτι ακόμα. Όταν τσουγκρίζεις στην Ιταλία...
- Ναι. - πρέπει να κοιτάς τον άλλο στα μάτια.
Όχι στο ποτήρι.
Στα μάτια.
Όχι.
Ναι.
- Εντάξει. - Έτσι.
- Νόστιμο. - Ωραίο κρασί.
Είσαι πολύ τυχερός,
είναι η καλύτερη εποχή στην Ιταλία, γιατί είναι η εποχή του κρασιού.
Θες να δεις πώς είναι ο τρύγος στην Τοσκάνη;
- Των σταφυλιών. - Ναι.
Αυτό θα κάνουμε όταν πάμε εκεί;
Αυτό να κάνουμε.
- Θα το κάνω. - Ναι.
Θα βιώσεις κάτι τελείως διαφορετικό εκτός πόλης. Είναι πολύ γαλήνια.
Εκεί θα νιώσουμε αυτόν τον χαλαρό ρυθμό της ζωής.
Οτιδήποτε έχει ήρεμο ρυθμό μ' αρέσει.
- Στην Τοσκάνη. - Στην Τοσκάνη.
Νιώθω πραγματικά θεσπέσια.
Είναι καλό που θα πάμε στην Τοσκάνη και θα ρίξουμε λίγο ρυθμούς.
Καθώς απομακρύνεσαι από την τουριστική εικόνα της Ιταλίας,
νιώθεις σχεδόν... σαν Ιταλός.
Είναι ωραία.
Είναι... Όχι.
Θυμήσου ότι αυτό σημαίνει "Τι θες;"
- Τι θες; - Ναι, ακριβώς.
- Τι θες... Ναι. - Τι θες;
Ήρθε ο Σάουρο.
- Τα λέμε. Στο οινοποιείο. - Στην Τοσκάνη;
- Γκράτσιε. - Ναι, τσάο.
Πάμε στο ξενοδοχείο.
Λέω τσάο στη Φλωρεντία.
Βλέποντας την πόλη με τον Εμιλιάνο κατάλαβα πόσο περήφανοι νιώθουν οι Ιταλοί
για την ιστορία και τον πολιτισμό τους. Όπως είπε, είναι κομμάτι τους.
Τώρα, όμως, πάω νότια, στη Βαλ ντ' Όρτσια, με τα όμορφα τοπία,
τα μεσαιωνικά κάστρα, τα αρχαία χωριά
και την απολαυστική απουσία κόσμου.
Η ιταλική εξοχή είναι αξεπέραστη.
Και βιώνω ήδη τον πιο χαλαρό ρυθμό που μου υποσχέθηκε ο Εμιλιάνο.
Ανηφορίζουμε.
Ποιος είναι πίσω μας;
Κάποιος που θέλει να προσπεράσει;
Είναι η τυχερή του μέρα.
Απ' ό,τι φαίνεται, το ξενοδοχείο μου είναι κάπου στην κορφή του λόφου.
Απλώς πρέπει να το βρω.
- Φτάσαμε. Γκράτσιε. - Πρέγκο.
Αναρωτιέμαι και μάλλον μαντεύω ότι το ξενοδοχείο είναι κάπου στο χωριό.
Τσάο, Γιουτζίν.
Μπουοντζόρνο.
- Καλώς ήρθες. Τζανκάρλα. Τι κάνεις; - Είμαι καλά.
- Τα κατάφερες. - Ναι.
Μου πήρε γύρω στις τρεισήμισι βδομάδες.
Η Τζανκάρλα δουλεύει εδώ 12 χρόνια.
Λοιπόν, τι βλέπω εδώ; Αυτό είναι το ξενοδοχείο;
Ένα μέρος του.
Βλέπεις ένα χωριουδάκι του 12ου αιώνα που ξαναγεννήθηκε.
Το χωριό έχει ακόμα 11 μόνιμους κατοίκους.
- Ζουν ακόμα άνθρωποι εδώ; - Ναι.
Τελικά, δεν μπορούσα να βρω το ξενοδοχείο
γιατί το χωριό είναι το ξενοδοχείο.
Κάποτε ζούσαν εδώ αγρότες που δούλευαν στα χωράφια στην κοιλάδα.
Αλλά σήμερα το ξενοδοχείο έχει μετατραπεί
για να εναρμονίζεται με τα αυθεντικά κτίρια.
Ήθελα να έρθουμε εδώ για να δεις την έκταση της Βαλ ντ' Όρτσια.
Ένα μέρος όπου η αρχιτεκτονική και το τοπίο
συμπράττουν και ζουν αρμονικά εδώ και αιώνες.
Το τραβάς;
Είναι εντυπωσιακό.
Καλώς ήρθες στη σουίτα σου.
Δεν είναι κι άσχημα.
Ονομάζεται σουίτα Μόντε Τσετόνα.
Από τις μεγαλύτερες που έχουμε.
Μ' αρέσει.
Είναι πολύ ωραία.
Μ' αρέσει η λιτότητα σε συνδυασμό με την ιστορία.
Μ' αρέσουν τα δοκάρια, το ξύλο. Μ' αρέσει η ρουστίκ ατμόσφαιρα.
Έχω θέα.
Ένα boutique ξενοδοχείο σε ένα μεσαιωνικό χωριό στον λόφο.
Δεν έχω ξαναδεί κάτι τέτοιο.
Είναι από τα μέρη που κάνουν τον ταξιδιώτη να νιώθει λιγότερο απρόθυμος.
Χαίρομαι πολύ που ήρθα, εντάξει;
Μ' αρέσει η ηρεμία, η ησυχία.
Είναι αλλιώς να ζεις εδώ.
Επηρεάζει όλες τις αισθήσεις σου με τρόπο χαλαρωτικό.
Νιώθεις ότι θες απλώς να εκπνεύσεις.
Πάω για πρωινό στην πλατεία δίπλα στην εκκλησία του χωριού.
Πέρασα μια εκπληκτική νύχτα. Δεν άκουγα το παραμικρό.
Είχα ανοιχτά τα παράθυρα, έμπαινε το αεράκι, κοιμήθηκα σαν πουλάκι.
Έχουμε αυγά σκραμπλ.
Με καλοκαιρινή τρούφα.
Αν θέλουν να βάλουν τρούφα στα αυγά μου, δεν θα πω όχι.
- Καλή όρεξη. - Ναι.
Είμαι ένα βήμα πιο κοντά στην ντόλτσε βίτα.
Πολύ ωραίο.
Μου είπαν ότι μαζεύουν σταφύλια στους αμπελώνες της Τοσκάνης
και είπα πως, αν χρειάζονταν βοήθεια, θα προσφερόμουν.
Όσο περιμένω τον Εμιλιάνο να μου πει πότε είναι έτοιμα τα σταφύλια,
έχω λίγο χρόνο στη διάθεσή μου.
Όσο κι αν θα ήθελα να χαλαρώσω στο ξενοδοχείο,
κάτι που θα έκανα εύκολα,
κάτι με τραβά προς αυτήν την πανέμορφη εξοχή.
Λέω να την εξερευνήσω.
Σίγουρα θα έχετε καταλάβει πια ότι λατρεύω την ιταλική κουζίνα,
οπότε το ξενοδοχείο μού κανόνισε να συναντήσω τον τοπικό παραγωγό
που ευθύνεται για το καλύτερο πράγμα που έφαγα στο πρωινό μου.
Δεν έχω κυνηγήσει ποτέ τρούφα. Δεν έχω ιδέα τι είναι αυτό.
Έχω κυνηγήσει καλούς σκελετούς οράσεως,
αλλά δεν θα με έλεγα και κυνηγό.
Δεν είμαι του συλλέγειν.
Μπουοντζόρνο.
- Γεια. - Μπουοντζόρνο.
Ο Φεντερίκο.
- Φεντερίκο. - Ο ιδιοκτήτης.
- Εγώ είμαι η Τάνια. Χαίρω πολύ. - Τάνια. Χαίρω πολύ.
Και αυτό το μικρούλι;
- Ο κυνηγός τρούφας. - Θεούλη μου.
Ζάρα.
- Ζάρα, πάμε για τρούφα; - Εντάξει.
- Έλα. - Ναι;
Πάμε.
Η Τάνια δουλεύει με τον Φεντερίκο στον ελαιώνα και στο αμπέλι,
που τυχαίνει να βρίσκεται σε εξαιρετική τοποθεσία.
Είμαστε σε πολύ σημαντική περιοχή της Τοσκάνης,
γιατί μέσα σε εκείνο το δάσος
υπάρχει το σωστό κλίμα και το σωστό έδαφος για τρούφα.
Άρα, ό,τι τρούφα βρω την κρατάω.
- Ίσως. - Ναι; Θα το συζητήσουμε. Ίσως.
Εντάξει, πάμε.
Εδώ είναι η χώρα της τρούφας.
Βασικά δεν έχω ιδέα πώς θα ήταν η χώρα της τρούφας.
Ευτυχώς ξέρει η Ζάρα.
Φαίνεται ότι μεγαλώνουν στις ρίζες αυτών των δέντρων.
Ας λύσουμε το τέρας.
Μπράβο.
Μπράβο, Ζάρα. Πάμε, Ζάρα.
Τρούφα.
Ζάρα, πάμε, κορίτσι μου. Το 'χεις.
Η Ζάρα έχει 50 φορές περισσότερους οσφρητικούς υποδοχείς από τον άνθρωπο.
Μπορεί να εντοπίσει τη μοναδική μυρωδιά της τρούφας και κάτω από το χώμα.
Πώς ξέρουμε ότι βρήκε κάτι;
Μόλις βρει τρούφα,
ενθουσιάζεται κι αρχίζει να σκάβει.
Ζάρα.
Λες να βρήκε κάτι εδώ;
Ζάρα!
- Ευχαριστώ. - Εντάξει.
Βρήκε τρούφα!
Όχι.
- Σκάψε. Τι βρήκαμε; - Πού είναι, Ζάρα;
Ναι; Τι λες τώρα!
Μπράβο το κορίτσι μου!
Μύρισε την τρούφα. Μυρίζεις τη γη.
- Ναι. Βέβαια. - Ναι.
Πόσο πωλείται μια τρούφα;
- Αυτό είναι χρυσάφι. - Γύρω στα 60 ευρώ. Τουλάχιστον.
Πολύ καλή απόδοση για μια 20λεπτη βόλτα στο δάσος.
Κάναμε καλή δουλειά. Βρήκαμε τρούφα.
Τέλος. Βρήκαμε μια τρούφα.
Μην το πείτε στην Τάνια,
αλλά μπορεί να βάλω λίγη στα ριγκατόνι.
Το φαγητό θα πρέπει να περιμένει...
καθώς έχω κι άλλο χρόνο για εξερεύνηση.
Πηγαίνω στο Σαρτεάνο,
μια πόλη 700 ετών, στους πρόποδες του λόφου του ξενοδοχείου μου.
Η γλυκιά ζωή εδώ, λένε, έχει να κάνει με την αίσθηση της κοινότητας.
Η βόλτα στην εξοχή είναι πάντα μια περιπέτεια,
οπότε ελπίζω αυτή η εκδρομούλα να είναι συναρπαστική.
Οι ντόπιοι κάνουν πρόβα για μια σημαντική ετήσια εκδήλωση,
την κονταρομαχία των Σαρακηνών.
Η Τζανκάρλα μού έχει κανονίσει πάσο για τα παρασκήνια.
Μπράβο!
- Για φαντάσου. - Η Στεφάνια.
- Να σας συστήσω. - Στεφάνια.
- Γεια. Χαίρω πολύ. - Χαίρω πολύ.
Είναι η πρόβα που κάνουν για την κονταρομαχία των Σαρακηνών.
Τα τύμπανα και οι σημαίες είναι η προθέρμανση για την εκδήλωση,
μια κονταρομαχία μεταξύ των πέντε παραδοσιακών περιοχών του Σαρτεάνο,
που ονομάζονται κοντράντα.
Κάθε κοντράντα έχει τη σημαία της;
Ναι. Κάθε κοντράντα έχει δύο τυμπανιστές και δύο σημαιοφόρους.
Πόσες πρόβες κάνετε;
- Πολλές μέσα στη χρονιά. - Ναι;
Όλη τη χρονιά.
- Μάλιστα. Εντάξει. - Ναι.
Αν θες, μπορούν να σου δείξουν πώς να πετάς τη σημαία.
Και ποιος δεν έχει ονειρευτεί να κάνει κάτι τέτοιο;
Εντάξει.
- Ωραία, λοιπόν... - Ναι.
Κάντε ό,τι κάνω.
Κάνω αυτό.
Σαν...
Και...
Μπορεί να είναι το τελευταίο πέταγμα σημαίας.
Δεν θες να λέει αυτό στην ταφόπλακά σου.
Ξέρετε, του 'ρθε η σημαία κατακούτελα.
- Έτσι και... - Πάμε.
Παραδόξως, αυτό γίνεται από τον μεσαίωνα,
ως κομμάτι της στρατιωτικής παρέλασης.
Άλλη μία.
Τώρα το μαθαίνω κι εγώ.
- Έτσι; - Ναι.
Ας πούμε ότι το μαθαίνω.
Τρία και...
Καθίστε, παρακαλώ.
Για το επόμενο κομμάτι της πρόβας...
θα μείνω με ασφάλεια στην άκρη.
Είναι μεσαιωνική κονταρομαχία.
Έγινε διαγωνισμός τον 14ο αιώνα περίπου.
- Τον 14ο; - Ναι.
Εντάξει.
Η εναρκτήρια πομπή ξεκινάει τώρα με τους τυμπανιστές και τους σημαιοφόρους.
Η κονταρομαχία θυμίζει μια εποχή όπου ιππότες καβάλα στ' άλογο
συγκρούονταν βίαια...
αλλά σήμερα ο αντίπαλος έχει αντικατασταθεί από έναν δακτύλιο.
Μικρός δακτύλιος.
Πολύ μικρός, και το κοντάρι έχει μήκος 2,80 μέτρα.
Μακρύ κοντάρι, μικρός δακτύλιος.
Μοιάζει αδύνατο μέχρι που...
- Είναι καλός. - Ναι.
Μπράβο.
Αν κρατούσα τις παλιές ταξιδιωτικές μου συνήθειες,
δεν θα ζούσα την Τοσκάνη με τον ίδιο τρόπο.
Εντέλει, πάντα χαίρομαι όταν τολμώ να βγω και να δοκιμάσω νέα πράγματα.
Κερδίζω πολλά.
Κι ανακάλυψα ότι, εκτός από το φαγητό, μ' αρέσει και η αίσθηση της κοινότητας.
Είναι αμφότερα για εμένα όσο σημαντικά είναι και για τους Ιταλούς.
Υπάρχει μια θαλπωρή. Είναι υπέροχη, οικογενειακή, συντροφική αίσθηση.
Δεν ένιωσα ιδιαίτερα τουρίστας σήμερα.
Ένιωσα κάτοικος της Τοσκάνης.
Ήταν ωραίο να νιώθεις ότι είσαι μέρος της.
Γκράτσιε.
Πρέγκο. Απολαύστε το καπουτσίνο σας.
Μετά χαράς.
Έτσι θες να ξεκινάει η μέρα σου.
Η Ιταλία πλησιάζει τους δικούς μου ρυθμούς
όσο όλες οι χώρες που έχω επισκεφθεί.
Είναι η τελευταία μου μέρα στην Ιταλία
κι ο Εμιλιάνο μού ζήτησε να τον συναντήσω στον αμπελώνα,
για να ξεκινήσουμε, ελπίζω, τον τρύγο.
Το να πάω να βοηθήσω,
να μαζέψω μερικά σταφύλια, να τα βάλω σε ένα καλάθι φαίνεται διασκεδαστικό,
αλλά η φύση ορίζει πότε είναι έτοιμα τα σταφύλια για συγκομιδή.
Εμιλιάνο!
- Γεια σου! - Κόμε στάι;
- Ματέο. Χαίρω πολύ. - Ματέο.
Από πού γνωρίζεστε;
Γνωριστήκαμε πριν 22 χρόνια στο δημοτικό και έχουμε μεγαλώσει σαν αδέρφια.
Η Ιταλία είναι από τις μεγαλύτερες οινοπαραγωγικές χώρες στον κόσμο
και παραδοσιακά, όταν είναι έτοιμα τα σταφύλια,
όλη η κοινότητα μαζεύεται στη λα βεντέμια ή αλλιώς στον τρύγο.
Τέτοια εποχή περίπου σε παίρνει τηλέφωνο ο νόνος σου, ο παππούς σου.
"Τι κάνεις το σαββατοκύριακο;" "Δεν ξέρω".
"Θα έρθεις εδώ, έχουμε να τρυγήσουμε".
- Θα σου αρέσει. - Εντάξει.
- Θα σου αρέσει πολύ. - Ωραία.
- Πάμε; - Πάμε.
Πάμε.
Μπουοντζόρνο.
- Γεια. Πώς σε λένε; - Ενέα.
- Είμαι υπεύθυνος εδώ. - Γιουτζίν.
- Χαίρω πολύ. - Χαίρω πολύ.
- Φύγαμε για τον αμπελώνα; - Ναι.
Θα δούμε σε ποια περιοχή είναι καλύτερα να γίνει η συγκομιδή.
Γιατί κάποια αμπέλια είναι έτοιμα και κάποια όχι;
Γιατί έχουμε τέσσερις ποικιλίες κόκκινου σταφυλιού
και καθεμιά έχει δικό της χρόνο ωρίμανσης.
Εδώ είναι τα μερλό. Θα ξεκινήσουμε από δω.
Πρώτα τα δοκιμάζουμε. Τι γεύση έχει;
Σταφύλι.
Εντάξει. Η γεύση είναι πιο γεμάτη.
Επίσης, τη νιώθεις πολύ πίσω στη γλώσσα.
Αυτή είναι ένδειξη ότι τα μερλό είναι έτοιμα.
Πόσο γρήγορα πρέπει να τα μαζέψετε;
Όταν φτάσουν στο σωστό στάδιο ωρίμανσης, πρέπει να κινηθούμε άμεσα,
γιατί, αν περιμένουμε άλλη μία μέρα, θα είναι πολύ αργά.
- Άλλη μία μέρα; - Ναι.
Αν περιμένεις μία μέρα, είναι πολύ αργά.
Κι αν σε πάρει ο ύπνος;
- Αν δεν ξυπνήσεις έγκαιρα; - Δεν παίζει.
- Δεν θέλω να περιμένω. - Όχι, δεν...
Όχι, χάνεις χρόνο.
Πρέπει να ξεκινήσεις.
Έτοιμα τα σταφύλια.
Εντάξει. Πάμε.
Ο Εμιλιάνο, ο Ματέο κι εγώ έχουμε τη δική μας σειρά να τρυγήσουμε.
- Μάλιστα. Βλέπω αυτό εδώ. - Είναι πιο εύκολο.
Ωραία.
Πανεύκολο μέχρι στιγμής.
Έχουμε και ένα μικρό εδώ.
- Τέλος. - Εντάξει.
Εντάξει. Έχω πάρει το κολάι τώρα.
Πώς πάει εκεί;
Θα πρότεινα να προσλάβετε πολύ κοντούς ανθρώπους.
Δίκιο έχεις.
Γιατί είναι... Σου πέφτει η μέση.
Για δες. Προχωράω πιο γρήγορα.
Αν είναι να καθυστερείτε...
- Είναι πολύ αργοί. - Είναι.
Κι αν ήταν δικό μου το αμπέλι, θα είχαν απολυθεί.
Ναι.
Το έκαναν από παιδιά. Έτσι;
Φαίνεται ότι χαζολογούσαν
κι όταν ήταν μικροί, το ίδιο κάνουν και τώρα.
Παιδιά, είστε τραγικοί αυτήν τη στιγμή.
Σαν τη νόνα σου κάνω;
Είναι ένα θλιβερό γεγονός. Έτσι κάνω.
Είναι κι αυτό μέρος της βεντέμια.
Να περνάς καλά με τους γύρω σου.
Με οικογένεια και φίλους. Έχει κι αυτό την ομορφιά του.
- Έτσι πρέπει να είναι. - Ακριβώς.
- Θέλω να πω, αυτό... - Ναι.
είναι καταπληκτικό, έτσι;
Πόσοι τουρίστες έχουν την ευκαιρία να το κάνουν αυτό;
Νιώθεις συνδεδεμένος με τα σταφύλια; Με το χώμα;
Νιώθω πιο συνδεδεμένος με τον χειροπρακτικό μου τώρα.
Γιουτζίν, παιδιά. Ελάτε.
- Πάμε. - Ωραία. Ευχαριστώ.
Παρακαλώ.
- Μια χαρά είναι η ποιότητα. - Μπράβο σας.
Θα τα χρησιμοποιήσουμε.
Θα τα φορτώσουμε στην καρότσα.
Τα σταφύλια μας πάνε στο οινοποιείο
όπου θα προστεθούν στην υπόλοιπη σοδειά,
θα πατηθούν, θα ζυμωθούν και θα μπουν σε βαρέλια παλαίωσης.
Ιδανική δικαιολογία να επιστρέψω να πάρω το μπουκάλι μου όταν είναι έτοιμο.
Λες και θέλω δικαιολογία.
Πίσω στην κουζίνα, η ανταμοιβή μας για την καλή δουλειά. Φαγητό.
Θα γίνει φοβερό πάρτι, και το αξίζουμε.
Μαζί με απίστευτο ιταλικό φαγητό.
Εντάξει. Εγώ το λέω ιταλικό φαγητό. Αυτοί, σκέτο φαγητό.
Κι έχω τη χαρά να πω ότι έφερα κι εγώ το ταπεινό κατιτίς μου.
Την τρούφα εδώ μέσα την ξέθαψα εγώ από το χώμα, εντάξει;
Με τη βοήθεια μιας γλυκιάς σκυλίτσας.
Ποια είναι η νεαρή που έφτιαξε τα ζυμαρικά;
Η Πατρίτσια. Μας μαγειρεύει κάθε μέρα.
- Κάθε μέρα; - Ναι.
Εμιλιάνο, είσαι πάρα πολύ καλός σ' αυτό.
- Είσαι καλός. - Ευχαριστώ. Έχω την τεχνική μου.
Έχεις δουλέψει και σερβιτόρος όταν ήσουν μικρός;
Όχι, ποτέ, αλλά η μητέρα μου μου το έμαθε αυτό.
Εντάξει.
Ήξερα ότι μου άρεσε η Ιταλία, αλλά ως τώρα
δεν είχα καταφέρει να προσδιορίσω το γιατί.
Τώρα το κατάλαβα.
Ορίστε. Αυτό θα πει Ιταλία για μένα.
Είναι τρόπος ζωής.
Είναι κοινότητα.
Είναι φαγητό.
Είναι κρασί.
Αλλά είναι και κάτι παραπάνω.
Είναι ο χρόνος που δίνεις στο να τα εκτιμήσεις όλα αυτά.
Μια εκτίμηση που επιτυγχάνεται από έναν πιο αργό ρυθμό ζωής.
Πατρίτσια, ντελιτσιόζο.
- Στην υγειά σου. - Σαλούτε.
Σαλούτε.
Αυτή είναι η ντόλτσε βίτα για μένα. Αυτή είναι η γλυκιά ζωή.
Είναι όσο πιο κοντά γίνεται
στις προσωπικές μου προτεραιότητες.
Οπότε, αριβεντέρτσι Ιταλία.
Από την επόμενη στάση μου έχω πολλές προσδοκίες.
Στο επόμενο...
Πρώτη φορά στην Ελλάδα.
- Η βίλα σου. - Είναι πανέμορφα.
Ναι. Ωραίο αυτό.
Και ήδη νιώθω φιλοσοφημένος.
Νομίζω ότι βρήκα την κλίση μου.
Μπράβο!
Ένα χταπόδι!
Ναι, όχι.
Δεν μπορώ να φάω χταπόδι. Ξέρω πώς είναι τα χταπόδια.
Μπράβο, Γιουτζίν!
Υποτιτλισμός: Άννυ Ζερβού