Reizen is leven, zeggen ze.
Misschien, als je na een dag op 't vliegveld nog zin in 't leven hebt.
Waar moet je anders twee uur van tevoren aanwezig zijn...
...waarbij je dan nog riskeert...
...twee uur te laat te komen?
Toch hebben m'n reizen van vorig jaar me goed gedaan.
Ze hebben m'n kijk verbreed.
Tot op zekere hoogte.
Nu ga ik iets doen wat elke respectabele reiziger schijnt te moeten doen.
Ik doe Europa.
Goed. Waar zijn we precies?
Ik ga het continent af...
...van het hoogste noorden tot het diepste zuiden.
Ik ga buiten de gebaande paden, op zoek naar verborgen juweeltjes...
Zie je dat?
...en ik geef me over aan mijn toenemende drang naar avontuur.
Kijk. Zonder handen.
Ze zijn hier. Is dit de boeg?
Ik ga m'n smaakpapillen de kost geven...
Wauw, wat lekker.
De druiven zijn klaar.
...en proberen te leven als de plaatselijke bewoners.
Welkom in mijn dorp.
Dit is waanzinnig.
Ik heb net je leven gered.
Ik stop eventuele zorgen in m'n koffer...
Daar komen ze.
Je weet nooit hoe een lichaam in paniek reageert.
Dit heb ik sinds m'n jeugd niet meer gedaan.
...en ik ga drie woorden uitspreken die ik nog nooit eerder heb geuit.
Klaar voor vertrek.
EUROPA
Wees even eerlijk. Je zou mij nooit om reistips vragen, en terecht.
Maar zo wel, dan zou ik zeggen...
...dat ik dit verreweg het mooiste land ter wereld vind.
ITALIË
Ik werd verliefd op Italië door bezoekjes aan Rome en Venetië.
Nu ben ik er weer en wil ik ontdekken wat me nou zo bevalt aan dit land.
De Italianen hebben 't over la dolce vita, het zoete leven.
Ik heb tot nu toe best een fijn leven...
...maar wie wil er niet af en toe wat extra suiker?
Maar hoe krijgen ze zo'n leven voor elkaar? Wat is hun geheim?
Ik hoop dat Florence en de rest van Toscane het antwoord geven.
- Ik ben Sauro. - Eugene.
- Oké, aangenaam. Ga maar zitten. - Grazie mille.
Dat is het enige Italiaans dat ik ken.
In Duitsland dronk ik tarwegrassap en kauwde ik op bouillon.
Dus nu heb ik zin om me te laten verwennen.
Waar kan dat beter dan in het prachtige Toscane?
Ik begin in Florence, de hoofdstad van de regio.
De wieg van de Renaissance.
- Wat een prachtig uitzicht, Sauro. - Ja, schitterend.
De stad is vol kunst, cultuur, en...
Vuilnis.
- Vast. - Daar kwam ik niet echt voor.
Vuilniswagens zie ik thuis ook.
Ze hebben veel vuilniswagens nodig...
O, jee.
...door al die toeristen.
Er komen 16 miljoen toeristen per jaar naar Florence.
Veel mensen willen 't zien.
Niet dat ik er trots op ben, maar als toerist ben ik nog erger dan als reiziger.
Er zijn te veel mensen.
Maar als ik echt Florence wil zien...
...moet ik een vitale vaardigheid opdoen: de oude kunst van het bezichtigen.
Hoi, welkom in Italië, Eugene. Wat fijn om je te ontmoeten.
- Fijn om je te zien. - Welkom in Italië en in Florence.
- Ik laat je de stad zien. - Ja, leuk.
Als gids is Emiliano dol op de Italiaanse geschiedenis...
...cultuur en Florence zelf.
Elke Italiaan is verbonden met Florence. Onze taal komt uit Florence.
Het maakt deel van ons uit. Het valt moeilijk uit te leggen.
- Ik zie dat je een Italiaan bent. - Ja. Weet ik. We...
Dat gaat vanzelf. Kun je met je handen in je zakken praten?
Ik denk van niet. Dan kan ik niks meer uitbrengen.
De handgebaren zijn deel van de cultuur.
Er zijn ruim 250 officiële Italiaanse handgebaren.
Maar ik leer je een basisgebaar.
Stel, er komt een onbekende op je af en je wilt met rust gelaten worden.
Dan zeg je: 'Wat moet je? Wat moet je?' Met je...
- Ja. - Wat moet je?
Ja, wat moet je?
- Wat... Je... - Ja, wat moet je?
De houding, zie je wel?
Hé, wat?
Het kan agressief overkomen. Dus pas goed op tegen wie je het doet.
- Je weet maar nooit. - Nee.
Ook al ben ik me opeens heel bewust van m'n handen...
...ik ben klaar voor de rondleiding.
Een van de mooiste kathedralen in Italië. De Santa Maria del Fiore.
Die zag ik eerder onder me liggen.
Dan zie je niet hoe ontzettend groot hij is.
Ga maar na. Er passen 30.000 mensen in.
De bouw begon in 1296 en de kathedraal was na 140 jaar klaar...
- Echt adembenemend. - Weet ik. Het is krankzinnig.
...en erbovenop staat een wonder van renaissancetechniek.
Het was zwaar om de duomo te bouwen. Echt ongelooflijk.
Alleen voor de koepel was al 16 jaar nodig.
Hij bestaat uit vier miljoen bakstenen en is nog steeds de grootste ter wereld.
- Hoe zou hij er toch vanbinnen uitzien? - Wil je in de rij gaan staan?
Nee. Dat is niets voor mij. Ik kan niet tegen grote rondleidingsgroepen.
Zo van...
Wat is dit indrukwekkend.
De duomo staat hier voor me. Nu heb ik hem gezien.
Gelukkig kan m'n gids me, zonder al dat gedoe...
...alles laten zien wat ik echt wil zien.
- Daar is het. - Het is ongelooflijk.
Zeg dat wel.
Zoals de David van Michelangelo.
Wat is dit ontzettend mooi.
- Is dit het origineel... - Nee, een perfecte kopie van de David.
Er staat vast een enorme rij...
- ...voor de echte David. - Je moet een kaartje kopen...
- ...in de rij gaan staan. - Eén en al rij.
Hier hoef je niet voor in de rij.
Oké, dit is een replica, maar ik hoefde niet te wachten.
En het blijft een replica van iets wereldberoemds.
Dankzij het verhaal in de Bijbel is David een door en door Joods icoon.
Nou, niet helemaal door en door.
Wat m'n aandacht trok, waren z'n genitaliën.
Het ziet eruit als een onbesneden penis...
...maar David was een Jood.
Michelangelo heeft daar duidelijk niet het mes in gezet.
Kijk mij dan. Ik ben nu al kunstcriticus. En ik ben er pas een uur.
Voor 'n volledige belevenis eist Emiliano dat er van mij 'n kunstwerk wordt gemaakt.
Hier komen kunstenaars zoals Michelangelo en Da Vinci vandaan...
...dus jij moet er iets van meekrijgen.
- Karikaturen. - Karikatuur.
Het is een toegangsritueel voor elke bezoeker.
- Ga zitten. - Dit kan heel beangstigend worden.
Geef me een grote glimlach. Kijk deze kant op.
Dit is helaas m'n grote glimlach.
Niet te snel tekenen.
Emiliano zegt dat karikaturen een edele achtergrond hebben.
Zelfs Leonardo da Vinci tekende karikaturen.
- Da Vinci? - Ja, voor de lol.
En waar is hij nu?
Ik heb me nooit minder als de Mona Lisa gevoeld.
Klaar.
- Eén, twee... - O, god.
Laat zien.
Laat...
Vrolijk.
Ik moet meer glimlachen.
Na dit flatterende kunstwerk...
...wil Emiliano me nog één ding laten zien.
Welkom op de Ponte Vecchio, de beroemdste brug ter wereld.
De Ponte Vecchio is de oudste en meest iconische brug van Florence.
O, lieve, lieve hemel.
Dit is echt bijzonder.
Dit is schitterend.
Helaas zijn er geen mensen.
Echt, het is een prachtige stad vol kunst en geschiedenis.
Maar ik zou het graag in een wat rustiger tempo zien.
Ik denk dat een lekker glas wijn de perfecte afronding is.
Fijn.
Dat willen we wel.
Wat is dit mooi. Echt hoor.
- Bedankt. - Meneer, voor u.
Als je proost in Italië, moet je de anderen...
...de ander aankijken.
Nee, niet het glas.
In de ogen.
- Goed. - Ja, zo.
- Wauw. Lekker. - Dat is een goede wijn.
Je boft, want dit is het beste seizoen om naar Italië te komen, het wijnseizoen.
Wil je een echte oogst hier in Toscane meemaken?
Druiven oogsten. Gaan we dat daar doen?
- Ja, leuk. - Prima.
Buiten de stad is 't hier compleet anders. Het is er heel vredig.
Daar kunnen we het rustige levensritme meemaken.
Alles met een rustig tempo vind ik prima.
- Op Toscane. - Proost.
Ik voel me uitzonderlijk goed.
Ik ga graag naar 't platteland in Toscane, waar 't rustiger is.
Zodat je niet meer de toerist in Italië uithangt...
...maar meer het gevoel krijgt dat je een Italiaan bent.
Het is lekker.
Het is... Dit betekent: 'Wat moet je?'
- Wat moet je? - Ja, precies. Wat moet je?
- Sauro is er. - Tot over een paar dagen.
- In Toscane? - De wijngaard.
We gaan naar je hotel.
Dus, ciao, Florence.
Door de stad te bekijken met Emiliano heb ik gezien hoe trots de Italianen zijn...
...op hun geschiedenis en cultuur. Het is deel van wie ze zijn.
Nu ga ik naar de Val d'Orcia, met z'n prachtige landschappen...
...middeleeuwse kastelen, oude dorpjes en de aangename afwezigheid van menigten.
Er gaat niets boven het Italiaanse platteland.
En ik beleef nu al dat rustigere levensritme dat Emiliano me had beloofd.
We rijden omhoog.
Wie zit er achter ons? Wil iemand ons inhalen?
Die man boft maar, hè?
Ergens boven op deze heuvel moet m'n hotel staan. Ik moet het alleen even vinden.
We zijn er.
Ik weet het niet, maar ik denk dat het hotel ergens in het dorp ligt.
Ciao, Eugene.
- Welkom, ik ben Giancarla. Hoe gaat het? - Prima.
- Je hebt ons gevonden. - Ik heb er drieënhalve week over gedaan.
Giancarla werkt hier al 12 jaar.
Wat zie ik hier voor me? Is dit het hotel?
Gedeeltelijk.
Dit is een gehucht uit de 12e eeuw dat weer tot leven is gewekt.
Er wonen 11 mensen in dit dorp.
Wonen hier nog mensen?
Ik kon het hotel niet vinden omdat het dorp het hotel is.
Vroeger woonden hier boeren die het land beneden bewerkten.
Nu is het hotel omgebouwd en sluit het compleet aan bij de originele gebouwen.
Ik wilde je laten zien hoe uitgestrekt de Val d'Orcia is.
De architectuur en 't landschap bestaan hier al eeuwen in synergie en harmonie.
Zie je dit?
Dit is adembenemend.
Welkom in je suite.
Vervallen is anders.
Deze suite heet de Monte Cetona.
- Een van de grootste. - Niet slecht.
Hij is echt mooi.
Deze mooie eenvoud roept het verleden op.
Mooie balken. Mooi hout. Het is zo mooi rustiek.
Wat een uitzicht.
Een boetiekhotel in een middeleeuws dorp op een heuvel.
Zoiets heb ik nog nooit gezien.
Bij deze plek voelt deze reiziger, nou, minder tegenzin.
Ik vind het geweldig dat ik hier ben.
Het is hier heerlijk rustig en stil.
Hier is het leven compleet anders.
Je voelt je gewoon helemaal ontspannen.
Je gaat er vanzelf ontspannen van zuchten.
Ik ga ontbijten op het plein bij het oude dorpskerkje.
Ik heb geweldig geslapen. Het was doodstil.
Door de open ramen kwam een zacht briesje. Ik heb geslapen als een blok.
Dit is roerei.
En ik serveer het met extra zomertruffel.
Ik zeg geen nee tegen truffel op m'n ei.
Eet smakelijk.
Dit is een stap naar la dolce vita toe.
Dat is pas lekker.
Ik hoorde dat er geoogst werd in de wijngaarden hier in Toscane...
...dus bood ik ze aan om een handje te helpen.
Terwijl ik wacht tot Emiliano me komt vertellen dat de druiven klaar zijn...
...heb ik even niets te doen.
Hoewel het heel prettig is om gewoon wat rond te hangen in dit hotel...
...kan ik dit prachtige landschap niet weerstaan.
Ik ga de omgeving verkennen.
Je hebt vast al door dat ik dol ben op Italiaans eten...
...en dus stuurt het hotel me naar de plaatselijke producent...
...die het lekkerste van m'n ontbijt verzorgt.
Ik heb nooit op truffels gejaagd. Geen idee hoe je dat doet.
Ik ben goed in het zoeken naar brillen...
...maar ik zou mezelf geen jager noemen.
Een verzamelaar evenmin.
Federico.
- Federico. - De eigenaar.
- Ik ben Tania. Aangenaam. - Tania. Aangenaam.
En wie is deze kleine makker?
- Onze truffeljager. - O, hemel.
Zara.
Zara, gaan we truffeljagen?
- Kom. - We gaan.
Tania werkt met Federico op z'n olijvenboerderij en wijngaard...
...die toevallig op een toplocatie ligt.
Dit is een heel belangrijk gebied in Toscane omdat je in dat bos...
...het juiste klimaat en de juiste bodem voor truffels aantreft.
Ik neem aan dat ik de truffels die ik vind, mag houden.
- Misschien. - Dat komt nog wel.
Daar gaan we.
Dit ziet eruit als truffelland.
Ik heb geen idee hoe een truffelland eruitziet.
Zara gelukkig wel. Ze groeien tussen de wortels van deze bomen.
Laat het beest maar los.
Zo, ja.
Toe maar, Zara. Hup, Zara.
Truffel.
Zara. Kom op, lieverd. Aan het werk.
Zara heeft 50 keer meer reukcellen dan een mens.
Zij ruikt de unieke geur van de truffel ook in de grond.
Hoe weten we dat ze iets op het spoor is?
Dat zul je zien. Als ze 'n truffel vindt...
...wordt ze heel opgewonden en gaat ze in de aarde wroeten.
Heeft ze iets gevonden?
- Dank je. - Geen punt.
Ze heeft een truffel.
- Graven. Wat zie je? - Waar is hij?
- Wauw. - Ja? O, gossie.
Goed zo.
Ruik eens. Je kunt de aarde ruiken.
Ja. Zeker.
Hoeveel krijg je hiervoor?
- Dit is net goud. - Dat kost iets van 60 euro. Minimaal.
Dat is niet slecht voor 20 minuten wandelen in het bos.
We hebben een truffel. We zijn klaar. We hebben er een.
Niets zeggen tegen Tania, maar ik schaaf hier wat van op m'n rigatoni.
Maar het eten moet even wachten.
Want ik moet nog meer gaan verkennen.
Ik ga naar Sarteano...
...een 700 jaar oud stadje onderaan de heuvel.
Het zoete leven hier bestaat uit de gemeenschap die bij jou past.
Een bezoek aan het platteland is altijd een avontuur...
...en ik hoop dat dit tochtje spannend wordt.
Er wordt geoefend voor een belangrijke jaarlijkse traditie...
...het steekspel van de Saracenen.
Giancarla heeft me een backstagepas gegeven.
- Knap. Wat goed. - Dit is Stefania.
Even voorstellen.
- Aangenaam. - Insgelijks.
Ze zijn aan het oefenen voor het steekspel van de Saracenen.
Deze trommels en vaandels gaan vooraf aan het echte evenement...
...een steekspel tussen de vijf traditionele districten van Sarteano...
...die contrada heten.
Heeft elke contrada z'n eigen vaandel?
Ja. Elke contrada heeft twee middeleeuwse trommelaars en twee vaandelzwaaiers.
Hoe vaak oefenen jullie?
Heel vaak in het jaar. Het hele jaar door.
Als je wilt, laten ze zien hoe je een vaandel gooit.
Wie droomt daar nou niet van?
Oké, nou...
Jij moet me nadoen, kijk zo.
Ik doe dit.
Zo...
Straks wordt dit m'n dood. Dat wil je niet op je grafsteen.
Zo van: 'Kreeg 'n vaandel in z'n schedel.'
- Dit en... - Gaan.
Dit is een middeleeuwse vaardigheid die bij militaire parades hoorde.
Nog een keer.
En nu leer ik het.
- Zo? - Ja.
Nou, min of meer dan.
Drie, en...
Gaat u zitten.
Maar voor de volgende oefening...
...blijf ik veilig aan de zijkant staan.
Het is middeleeuws. Zo rond de 14e eeuw werd het een toernooi.
14e eeuw?
De openingsprocessie begint nu met de trommelaars en vaandelzwaaiers.
Het steekspel verwijst naar de tijd toen ridders elkaar omver staken...
...maar nu is de tegenstander vervangen door een kleine ring als doelwit.
Dat is een kleine ring.
Hij is heel klein en de lans is 2,80 meter lang.
Dus lange lans, kleine ring.
Het lijkt een onmogelijke opgave, tot...
Wauw. Knap van hem.
Bravo.
Als ik had vastgehouden aan m'n oude manier van reizen...
...dan had ik dit deel van Toscane niet meegekregen.
Uiteindelijk ben ik altijd blij dat ik erop uitga...
...en nieuwe dingen probeer mee te maken.
Het loont zich.
En ik merk dat ik van het eten houd, maar ook van de gemeenschapszin.
Die zijn allebei net zo belangrijk voor mij als voor de Italianen.
Het geeft een warm gevoel.
Een fijn gevoel van familie en saamhorigheid.
Ik heb me vandaag niet zozeer een toerist gevoeld.
Maar eerder een inwoner van Toscane.
Het was fijn om me daar deel van te voelen.
- Grazie. - Prego. Geniet van uw cappuccino.
Dat lukt vast wel.
Dit is pas een mooi begin van de dag.
Van alle landen waar ik geweest ben, benadert Italië m'n levensritme het meest.
Het is m'n laatste dag in Italië en Emiliano wacht op me in de wijngaard...
...om met de wijnoogst te beginnen.
Om mee te helpen...
...druiven te plukken en in manden te leggen is best wel leuk om te doen...
...maar het hangt van de natuur af wanneer de oogst kan beginnen.
- Matteo. Aangenaam. - Hoe kennen jullie elkaar?
Van de lagere school, 22 jaar geleden, we zijn als broers samen opgegroeid.
Italië is een van de grootste wijnproducenten ter wereld...
...en als de druiven klaar zijn...
...werkt de hele gemeenschap mee aan de vendemmia, de wijnoogst.
Rond deze tijd van het jaar word je gebeld door je nonno, je opa.
'Wat doe je dit weekend?' 'Weet ik niet.' 'Kom maar mee, het is tijd om te oogsten.'
- Je gaat dit leuk vinden. - Oké. Klinkt goed.
- Gaan we? Vooruit. - Ja.
- Hoe heet je? - Enea. Ik ben de manager.
- Aangenaam. - Insgelijks.
Gaan we naar de wijngaard?
We gaan kijken welk deel klaar is om geoogst te worden.
Waarom zijn sommige delen wel klaar en andere niet?
Omdat we vier soorten rode druiven hebben, die niet tegelijk rijp zijn.
Hier staat de merlot. We proberen eerst deze.
Eerst proeven we ze. Wat proef je nu?
Net een druif.
Oké. De smaak is voller. Je proeft meer op het achterste van je tong.
Dat betekent dat de merlot klaar is.
Hoe snel moet je ze oogsten?
Als ze rijp zijn, moeten we praktisch meteen oogsten...
...want als je één dag langer wacht, is het te laat.
- Eén dag? - Als je een dag wacht, is 't te laat.
- En als je uitslaapt en te laat opstaat? - Gebeurt niet.
- Wauw. Ik wil nu al niet meer wachten. - Nee. Dat...
Nee... Je verdoet je tijd. Snel, aan de slag.
De druiven zijn klaar.
Vooruit, aan de slag.
Emiliano, Matteo en ik oogsten onze eigen rij.
- Ik zie deze hier. - Deze is makkelijker.
Zo gaat ie goed.
Eitje, tot nu toe.
Hier zit een kleine.
En klaar.
Ik krijg het al onder de knie.
Gaat het?
Als ik jou was, zou ik heel kleine mensen inhuren.
- Goed punt. - Want dit kost me m'n rug.
Niet? Kijk maar. We gaan verder.
Houden jullie me bij?
- Ze zijn te langzaam. - Dat klopt.
Als dit mijn wijngaard was, had ik ze al weggestuurd.
Ontslagen.
Ze deden dit als kinderen al. Toch?
Ze maakten er toen vast een potje van...
...vroeger, want dat doen ze nu ook.
Jullie zijn er nu absurd slecht in.
Klink ik als jullie nonno?
Maar helaas ben ik dat ook.
Dit hoort ook bij de vendemmia. Dat het gezellig is met de anderen.
Je familie en vrienden. Dat is het mooie ervan.
- Dat moet ook. - Precies.
Ik bedoel, dit...
...is gewoonweg schitterend.
Hoeveel toeristen krijgen de kans om dit te doen?
Voel je je verbonden met de druiven, de grond?
Nou, nu eerder met m'n chiropractor.
Eugene, jongens. Kom hier.
- Dank je, Matteo. - Geen dank.
- De kwaliteit is goed. - Ja, heel goed.
Die nemen we.
Nu laden we de druiven op de pick-up.
Onze druiven zijn op weg naar de rest van de oogst op het wijngoed...
...waar ze geplet en gefermenteerd worden en in vaten terechtkomen.
Ik moet dus nog een keer terugkomen om m'n fles op te halen.
Alsof ik een reden nodig heb.
In de keuken wordt onze beloning klaargemaakt: lunch.
Dit wordt een groot feest. En dubbel en dwars verdiend.
Met ongelooflijk lekker Italiaans eten erbij.
Ik noem het Italiaans eten. Zij noemen het eten.
En ik heb m'n eigen bescheiden bijdrage meegenomen.
Die truffels heb ik uit de grond gegraven, hoor.
Met behulp van een lief hondje.
Wie is de jongedame die de pasta heeft gekookt?
- Patrizia. Ze kookt elke dag voor ons. - Elke dag?
- Emiliano, je bent hier heel goed in. - Dank je. Ik heb m'n eigen techniek.
- Werkte je vroeger ook als ober? - Nee. Dit heb ik van m'n moeder.
Goed.
Ik wist al dat ik dol was op Italië maar ik wist eigenlijk niet goed waarom.
Nu snap ik het.
Kijk dan. Dit is het ware Italië voor mij.
Het is een manier van leven.
Het is de gemeenschap.
Het is eten.
Het is wijn.
Maar het is meer dan dat.
Het is ook de tijd nemen om van al die dingen te genieten.
En dat is mogelijk door een rustiger levensritme.
Patrizia, delizioso.
Op jou.
Dat vind ik la dolce vita. Het zoete leven.
Dat komt nog wel het dichtste in de buurt...
...van m'n eigen prioriteiten in het leven.
Nou, arrivederci, Italië.
De lat is heel hoog gelegd voor m'n volgende bestemming.
Volgende keer...
Eerste keer in Griekenland...
- Je villa. - Wat mooi.
O, ja. Dat is fijn.
En ik ga meteen filosofisch doen.
Ik heb een nieuwe roeping gevonden.
Bravo.
Een inktvis.
Inktvis eet ik niet. Ik weet hoe ze eruitzien.
Vertaling: Marc de Jongh