ว่ากันว่าการเดินทางคือชีวิต
ก็อาจจริงนะ ถ้าวันที่ต้องไปสนามบิน ไม่ดูดพลังชีวิตเราไปหมดก่อน
จะมีที่ไหนอีกที่คนสั่งให้เรา ไปถึงล่วงหน้าสองชั่วโมง...
แต่กว่าจะผ่านกระบวนการต่างๆ ก็เฉียดฉิว
ที่จะไปช้าถึงสองชั่วโมง
ถึงอย่างนั้น ผมว่าการเดินทางเมื่อปีที่แล้ว ก็ดีต่อตัวผม
เหมือนจะช่วยขยายมุมมองโลก
สักนิดสักหน่อย
ตอนนี้ผมเลยจะทําสิ่งที่เป็นเรื่องต้องทํา
ในหมู่นักเดินทางทรงเกียรติทุกคน
งานนี้จะเล่นยุโรป
เอาละ จริงๆ แล้วเราอยู่ตรงไหนกันแน่
ผมจะไปให้ทั่วทวีป...
ตั้งแต่เหนือสุดจนกระทั่งใต้สุด
จะออกนอกเส้นทางที่คนส่วนใหญ่ไป เพื่อค้นหาเพชรในตมของแท้...
ถ่ายอยู่รึเปล่า
และเปิดใจให้จิตวิญญาณการผจญภัยที่เริ่มผลิบาน
ดูสิ ไม่ต้องจับ
ตรงนี้เลย ตรงนี้เรียกว่าอะไรนะ หัวเรือ
ผมจะเปิดต่อมรับรสให้เรียนรู้รสชาติใหม่ๆ...
โห อร่อยมาก
องุ่นพร้อมแล้วจ้า
และพยายามใช้ชีวิตแบบคนท้องถิ่น
ขอต้อนรับสู่หมู่บ้านฉันค่ะ
บ้าไปแล้ว
ฉันเพิ่งช่วยชีวิตเจ้าไว้ อย่าลืมเสียล่ะ
ผมจะเก็บความกังวลใส่กระเป๋า...
มานั่นแล้วๆ
ไม่มีทางรู้หรอกว่าร่างกายเราจะทําอะไร ถ้ากําลังสยองสุดขั้ว
ผมว่าผมไม่ได้ทําอะไรประมาณนี้ มาตั้งแต่ยังเด็กเลยนะ
และผมกําลังจะพูดสามคํา
ที่ไม่เคยพูดมาก่อน
พร้อมขึ้นบิน
(ยุโรป)
โอเค ว่ากันตามตรง
คุณไม่คิดจะมาขอคําแนะนําท่องเที่ยวจากผม แล้วผมก็ไม่โทษคุณ
แต่ถ้ามาถาม ผมจะบอกว่า
ที่นี่เป็นประเทศซึ่งผมชอบมาเที่ยวที่สุดในโลก
(อิตาลี)
ผมเริ่มหลงรักอิตาลี จากการได้เยือนโรมกับเวนิส
และตอนนี้ผมจะกลับมาดูว่า ที่นี่มันมีดีอะไรนักหนา
ถึงทําให้ผมอยากกลับมาใหม่ทุกครั้ง
คนอิตาลีชอบพูดถึง "ลา ดอลเช่ วิต้า" ชีวิตหวานฉ่ํา
ชีวิตผมเท่าที่ผ่านมาก็ดีอยู่
แต่ใครจะไม่อยาก เติมความหวานให้ชีวิตบ้างเป็นครั้งเป็นคราว
แต่จะใช้ชีวิตแบบนั้นได้อย่างไร พวกเขามีเคล็ดลับอะไรบ้าง
ผมหวังว่าเมืองฟลอเรนซ์กับทั้งแคว้นทัสคานี จะมีคําตอบให้ผมได้
- ผมชื่อเซาโร - ยูจีน
โอเค ยินดีที่ได้พบ เชิญครับ
กราซีมิลเล
ใช้คลังศัพท์อิตาลีหมดละ
ที่เยอรมนีผมได้ดื่มน้ําคั้นต้นอ่อนข้าว
และเคี้ยวน้ําซุปใส
ตอนนี้ผมพร้อมที่จะตามใจปากตัวเองละ
จะไปหาอาหารดีๆ ได้ที่ไหน ถ้าไม่ใช่ที่แคว้นทัสคานีแสนงาม
เริ่มจากฟลอเรนซ์ เมืองหลวงของแคว้น
แดนแห่งยุคฟื้นฟูศิลปวัฒนธรรม
วิวจากตรงนี้มันสวยมากจริงๆ นะ เซาโร
ใช่ วิวไร้ที่ติเลย
เมืองซึ่งอัดแน่นไปด้วยงานศิลป์ วัฒนธรรมและ...
โอ๊ย รถขยะ
- ฮื่อ คิดว่าใช่ - ผมไม่นึกว่าจะเจอแบบนี้
อยู่บ้านก็มีรถขยะให้ดู
แต่ก็มีสาเหตุที่เมืองนี้ต้องมีรถขยะเยอะมาก
โอ้โห
เพราะมีนักท่องเที่ยวเยอะมาก
ฟลอเรนซ์ดึงดูดใจนักท่องเที่ยวปีละ 16 ล้านคน
คนอยากมาเห็นฟลอเรนซ์กันเยอะ
อ่าฮะ
ผมก็ไม่ได้ภูมิใจ
แต่ถ้าคิดว่าผมเป็นนักเดินทางที่แย่แล้ว ผมเป็นนักท่องเที่ยวที่ห่วยได้อีก
คนเยอะเกินไปละ
แต่ถ้าผมอยากได้เห็นฟลอเรนซ์ของจริง...
ว้าว
ผมก็ต้องฝึกทักษะสําคัญ
ศาสตร์โบราณแห่งการทัศนาจร
สวัสดีครับ ขอต้อนรับสู่อิตาลี ยูจีน ยินดีมากที่ได้พบคุณ
- บอนจอร์โน - บอนจอร์โน
ยินดีที่ได้พบ
ขอต้อนรับสู่อิตาลีและขอต้อนรับสู่ฟลอเรนซ์
ไปเดินเที่ยวกันดีกว่า ผมจะพาไปเดิน
ได้เลย
ในฐานะมัคคุเทศก์ เอมิลิอาโนรักประวัติศาสตร์อิตาลี
รักวัฒนธรรมและรักเมืองฟลอเรนซ์
ชาวอิตาลีทุกคนมีสายสัมพันธ์กับฟลอเรนซ์
ภาษาของเรามาจากฟลอเรนซ์
เป็นส่วนหนึ่งของพวกเราเลยล่ะ พูดตรงๆ ยากที่จะบรรยายออกมาเป็นคําครับ
- ดูออกเลยว่าเป็นคนอิตาลี - ใช่ ผมรู้ พวกเรา...
นั่นน่ะ คุณห้ามใจไม่ได้เลย
ถ้าเอามือล้วงกระเป๋าแล้วคุยได้ไหม
ผมว่าไม่น่าจะได้นะ
นั่นจะทําให้เป็นใบ้
ทํามือประกอบเป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมเรา
ภาษาอิตาลีมีท่ามือประกอบเป็นทางการ มากกว่า 250 ท่า
แต่ผมจะสอนท่าง่ายๆ ให้
สมมติว่าคุณ... คนแปลกหน้าเดินเข้ามา
- และคุณไม่อยากให้เขารบกวน - อ้อ
คุณอยากพูด... จะถามว่า "ต้องการอะไร
ต้องการอะไร" เห็นไหมว่าทํา...
- นั่นแหละ ใช่ๆ - ต้องการอะไร
ใช่ ต้องการอะไร
- อะไร... จะทํา... - ใช่ จะเอาอะไร
มันสื่ออารมณ์ไปด้วย นึกออกมั้ย
เอ้า อะไร... เอ้า อะไร
ท่านี้อาจดูจะก้าวร้าวหน่อย ถ้าไปทําใส่คนที่ไม่รู้จัก
เป็นผมจะไม่ทําแบบนั้น
- ใส่คนไม่รู้จักกัน แต่... - อย่า
- ไม่มีทางรู้เนอะ - ไม่มีทางรู้
ไม่มีทางรู้
ต่อให้จู่ๆ ผมก็เกิดเกร็งว่าจะทํามือแบบไหนออกไป
ผมก็พร้อมจะไปทัศนาจรแล้ว
คุณกําลังยืนอยู่หน้ามหาวิหารที่งดงามที่สุดแห่งหนึ่ง
ในอิตาลี วิหารซานตามาเรียเดลฟิโอเร
ตอนแรกผมได้มองจากด้านบนตอนที่เริ่มทริปนี้
แต่ดูไกลๆ ดูไม่ออกเลยว่ามันใหญ่แค่ไหน
คิดดูสิ คนเข้าไปได้พร้อมๆ กัน 30,000 คน
เริ่มก่อสร้างเมื่อปี 1296
และวิหารแห่งนี้ใช้เวลาสร้างถึง 140 ปี
- นี่มันสวยตะลึงลืมหายใจจริงๆ - ใช่ไหม บ้ามากๆ
และบนยอดนั้นคือ มหัศจรรย์วิศวกรรมแห่งยุคฟื้นฟูศิลปวัฒนธรรม
สมัยนั้นการสร้างหลังคาโดมถือว่ายากมาก
มันสุดยอด
สิบหกปี สร้างแค่หลังคาโดมอย่างเดียว
ว้าว
ที่นี่สร้างจากอิฐทั้งหมดสี่ล้านก้อน
และยังเป็นวิหารทรงโดมที่ใหญ่ที่สุดในโลก
ทําได้แค่จินตนาการว่าข้างในเป็นยังไง
อยากไปต่อคิวเข้าวิหารรึเปล่า
ไม่ ผมไม่ต่อคิว
ผมทําไม่ได้เลย ไม่เข้ากรุ๊ปทัวร์ใหญ่ๆ ด้วย
จะไม่ทํา...
แค่ได้มายืนตรงนี้แล้วมองขึ้นไป
นี่คือผม นั่นคือดูโอโม
แค่นั้น ผมได้เห็นละ
โชคดีที่ผมได้ไกด์ที่ไม่ต้องมากเรื่อง
และยังสามารถพาไปดูสิ่งที่ควรต้องดูจริงๆ ได้...
- อยู่นั่นไง - ใช่ สุดยอดเลย
มันสุดยอดจริงๆ
เช่นรูปปั้นเดวิดของไมเคิลแองเจโล
นี่มันงามเหลือเกิน
- นี่คือเดวิดต้นตํารับหรือ... - อันนี้เป็นจําลอง
นี่เป็นรูปจําลองเหมือนจริงของเดวิด
- รูปจําลอง - ใช่ๆ
ผมคิดว่าคงต้องมีคนเข้าแถวในพิพิธภัณฑ์
- ไปดูเดวิดของจริง - ใช่เลย
ใช่ ต้องซื้อตั๋วด้วย
- ต้องเข้าแถวอีก ใช่... - ใช่ แถวแล้วแถวเล่า
เนี่ย เห็นไหม... ไม่ต้องเข้าแถวก็ดูตรงนี้ได้
โอเค นี่อาจเป็นรูปปั้นจําลอง แต่ผมก็ประหยัดเวลาไปได้เยอะ
แล้วผมก็ยังได้เห็นรูปจําลองของ รูปปั้นที่โด่งดังระดับโลก
จากเรื่องราวในคัมภีร์ไบเบิล เดวิดเป็นชาวยิวตัวอย่าง
แต่ก็อาจไม่ได้ยิวไปทุกกระเบียดนิ้ว
จุดที่ผมติดใจมันอยู่ตรงอวัยวะเพศ
มันดูเหมือนเป็นองคชาติที่ไม่ถูกขลิบไว้
แต่เดวิดเป็นชาวยิว
เป็นข้อพิสูจน์ว่า ไมเคิลแองเจโลไม่ยอมใช้ทางลัดตัดเวลา
ดูสิดู ผมทําตัวเป็นนักวิจารณ์ศิลปะแล้วเนี่ย
ขนาดเพิ่งมาถึงที่นี่ได้ชั่วโมงเดียว
แต่เพื่อให้ได้สัมผัสประสบการณ์เต็ม
เอมิลิอาโนยืนยันว่า ผมต้องมีงานศิลป์ยุคฟื้นฟูของตัวเอง
ที่นี่เป็นบ้านของ ศิลปินอย่างไมเคิลแองเจโล ดาวินชี
ดังนั้นคุณก็ต้องลองบ้าง
- ภาพล้อ รู้จักไหม... - ภาพล้อ
ใช่ๆ
เป็นพิธีกรรมที่ผู้มาเยือนเมืองนี้ต้องเจอ
เชิญครับ
งานนี้อาจจะน่าสยองมากเลยนะ
ขอใหญ่ๆ... ยิ้มกว้างๆ เลย
มองทางนี้ครับคุณ
จะชอบหรือไม่ นี่แหละยิ้มแล้ว
ไม่ต้องรีบก็ได้นะ
เอมิลิอาโนยืนยันว่า การวาดภาพล้อมีประวัติความเป็นมาสูงส่ง
แม้แต่ลีโอนาร์โด ดาวินชี ยังเคยวาดภาพล้อเลยนะ
- ดาวินชีวาดภาพล้อด้วยเหรอ - ใช่ วาดเอาสนุก
อ้อ... แล้วเดี๋ยวนี้หายไปไหนล่ะ
แต่บอกได้เลยว่า ผมไม่ได้รู้สึกเหมือนโมนาลิซ่าแม้แต่น้อย
- โอเค - อ่าฮะ
- หนึ่ง สอง... - โอ๊ย แย่ละ
มา จัดมาเลย
จัด...
แฮปปี้
แบบนี้ผมก็ต้องหัดยิ้มให้บ่อยกว่าเดิม
ใช่มั้ยล่ะ
เมื่อผมเดินออกจากจัตุรัส ด้วยความรู้สึกงดงามดั่งภาพวาด
เอมิลิอาโนมีอีกจุดที่จะพาผมไปดู
ขอต้อนรับสู่พอนเตเวคคิโอ สะพานที่โด่งดังที่สุดในโลก
สะพานพอนเตเวคคิโอ เป็นสะพานที่เก่าแก่และโด่งดังที่สุดในฟลอเรนซ์
โอ้โห โอ๊ย ตาย
นี่มันเอาเรื่องจริงๆ
- ตรงนี้สวยมากๆ - ใช่
เสียดายเนอะที่ไม่ค่อยมีคน
อย่าเข้าใจผมผิด
ที่นี่เป็นเมืองงดงาม ที่เต็มไปด้วยศิลปะและประวัติศาสตร์
แต่ผมก็แอบหวังอยากจะดู โดยไม่ต้องรีบร้อนวุ่นวายขนาดนี้
ผมว่าจิบไวน์สักแก้วน่าจะเป็นการตบท้ายที่ดี
- ดีเลย - ครับ
แบบนี้เราชอบ
- โห ตรงนี้สวยจริงๆ - ใช่
สวยงามมาก
- ขอบคุณครับ กราเซีย - เอาเลย
ซาลู... ลืมบอก เวลาชนแก้วที่อิตาลี...
- ทําไม - ต้องมองหน้าอีกฝ่าย
ต้องมองตาเขาตรงๆ เลย
ไม่ มองแก้วไม่ได้
ต้องมองตาเลย
ไม่ใช่
แบบนี้
- ก็ได้ - ใช่ แบบนี้
- ว้าว อร่อย - นี่ไวน์ดีนะ
คุณโชคดีมากเพราะตอนนี้...
นี่เป็นฤดูที่เหมาะจะมาอิตาลี เพราะเป็นหน้าไวน์ของเราเลย
อยากได้ประสบการณ์ไปเก็บองุ่นที่นี่ ในแคว้นทัสคานีไหม
- เก็บองุ่นเหรอ - ใช่
ไปถึงตรงนั้นจะได้เก็บองุ่นด้วยเหรอ
ใช่ ไปเก็บกันเลย
- ผมจะได้ทําเหรอ - ใช่
คุณจะได้ประสบการณ์นอกเมือง ที่แตกต่างจากวันนี้โดยสิ้นเชิง
มันจะสงบมาก
ตรงนั้นจะได้ประสบการณ์สโลว์ไลฟ์
อะไรก็ตามที่ไปช้าๆ ผมชอบหมดแหละ
- ดื่มให้ทัสคานี - ดื่มให้ทัสคานี
รู้สึกดีมากเป็นพิเศษเลยนะ
ผมว่าเป็นเรื่องดีที่จะมุ่งหน้า...
มุ่งหน้าไปเที่ยวทัสคานี และได้ทําอะไรช้าลงบ้าง
หลีกจากส่วนที่มาอิตาลีแล้ว ต้องทําตัวเป็นนักท่องเที่ยว
เกือบรู้สึกเหมือนเราเป็น... คนอิตาลี
อร่อยนะ
นี่... ไม่ใช่
อย่าลืม ท่านี้แปลว่า "จะเอาอะไร"
- จะเอาอะไร - ใช่ๆ ใช่เลยๆ
- จะเอา... - จะเอาอะไร
เซาโรมาแล้ว
อีกไม่กี่วันเจอกัน
- ที่ทัสคานีนะ - ครับ ที่ไร่องุ่น
- กราซี - ครับ เชา
ไปโรงแรมที่พักกันเถอะ
เพราะอย่างนั้นก็ "เชา" ฟลอเรนซ์
การได้ชมเมืองนี้กับเอมิลิอาโน ทําให้เห็นว่าชาวอิตาเลียนภูมิใจแค่ไหน
กับประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมของตน
อย่างที่เขาว่า มันเป็นส่วนหนึ่งของตัวตนเขา
แต่ตอนนี้ผมกําลังมุ่งหน้าลงใต้ ไปที่หุบเขาออร์เชีย
กับภูมิประเทศแสนงดงาม
ปราสาทยุคกลาง หมู่บ้านโบราณ
และไร้ฝูงนักท่องเที่ยวจนน่าดีใจ
อะไรก็แพ้ชนบทอิตาลี
แล้วผมก็เริ่มได้ประสบการณ์สโลว์ไลฟ์ไปช้าๆ อย่างที่เอมิลิอาโนบอกไว้แล้ว
เราขับขึ้นเนิน
ใครตามมากัน
คนที่อยากแซงเหรอ
วันนี้เขาโชคดีเป็นบ้าเลยสินะ
เขาบอกว่าที่ยอดเนินแห่งนี้มีโรงแรมของผม
ผมแค่ต้องหาให้เจอ
- ถึงแล้วครับ - ว้าว
- กราซี เพรโก - กราซีมิลลี
(มอนเตแวร์ดี)
เดินท่อมๆ ไปทั่วแล้วคงต้องเดาว่า
โรงแรมคงอยู่สักแห่งในหมู่บ้าน
เชา ยูจีน
บอนจอร์โน
- ยินดีต้อนรับค่ะ ฉันจิอันคาร์ลา เป็นไงบ้าง - อ้อ สบายดีๆ
- คุณมาถึงแล้ว - ถึงจริง
ใช้เวลาประมาณสามสัปดาห์ครึ่งกว่าจะมาถึง
จิอันคาร์ลาทํางานที่นี่มา 12 ปีแล้ว
นี่ผมมองอะไรอยู่ ตรงนี้คือโรงแรมเหรอ
นี่เป็นส่วนหนึ่งของโรงแรมค่ะ
คุณกําลังอยู่ในหมู่บ้านเล็กๆ จากศตวรรษที่ 12
ซึ่งได้รับการฟื้นฟูบูรณะขึ้นมาใหม่
นี่เป็นหมู่บ้านที่มีผู้อาศัยจริงนะ ตอนนี้ยังมีประชากรประมาณ 11 บ้าน
- มีคนอยู่ที่นี่จริงๆ ด้วย - ใช่ค่ะ
ปรากฏว่าสาเหตุที่ผมหาโรงแรมไม่เจอ
เป็นเพราะทั้งหมู่บ้านนี้คือโรงแรม
กาลครั้งหนึ่ง ที่นี่เคยเป็นบ้านของชาวไร่ ซึ่งทําไร่ในหุบเขาข้างล่าง
แต่ทุกวันนี้ โรงแรมถูกตกแต่งขึ้นมาใหม่
ให้แฝงตัวกลมกลืนเข้ากับอาคารดั้งเดิม
ฉันอยากพาไปตรงนี้ จะได้ดูความกว้างใหญ่ของวัลดอร์เชีย
ที่ซึ่งสถาปัตยกรรมกับภูมิประเทศ
อยู่ร่วมกันอย่างกลมกลืนมาหลายร้อยปี
ถ่ายติดรึเปล่าเนี่ย
นี่มันวิลิศมาหรามากจริง
นี่คือห้องสวีทของคุณค่ะ
ก็ไม่เลวเลย
ห้องนี้ชื่อว่ามอนเตเชโตนาสวีท
เป็นหนึ่งในห้องใหญ่ที่สุดที่มี
ผมชอบนะ
ที่นี่สวยจริงๆ
ผมชอบความเรียบง่าย ที่ให้ความรู้สึกถึงประวัติศาสตร์
ชอบขื่อด้านบน ชอบที่เป็นไม้จริง
ชอบความดูเก่าของมัน
วิวสวยด้วย
โรงแรมบูติกในหมู่บ้านยุคกลางบนยอดเนิน
นี่เป็นอะไรที่ผมไม่เคยเห็นมาก่อนเลย
เป็นที่ซึ่งทําให้นักเดินทางคนนี้ รู้สึกไม่ค่อยหวั่นใจเหมือนเดิม
ผมชอบที่นี่มากจริงๆ โอเคนะ
ชอบจังหวะชีวิตตรงนี้ ชอบความเงียบสงบ
นี่มันเป็นคนละทางกับที่เจอมา นึกออกมั้ย
ประสาทสัมผัสทุกทางถูกกระตุ้น ในแบบที่ผ่อนคลายมาก
เรารู้สึกเหมือนแค่อยากจะหายใจออก
ผมกําลังจะเดินไปกินอาหารเช้าที่จัตุรัส ข้างโบสถ์เก่าของหมู่บ้านนี้
ผมหลับได้ดีมาก
ไม่ได้ยินเสียงอะไรเลย
เปิดหน้าต่างไว้ ลมพัดเข้ามาเบาๆ หลับปุ๋ยเป็นเด็กๆ
เรามีไข่กวน
และผมจะเสิร์ฟพร้อมกับทรัฟเฟิลหน้าร้อน
ถ้าเขาอยากใส่ทรัฟเฟิลในไข่ ผมก็ไม่คิดจะห้ามหรอกนะ
- ทานให้อร่อยครับ - ได้
นี่แหละค่อยรู้สึกเข้าใกล้ "ชีวิตหวานฉ่ํา" หน่อย
ว้าว อร่อยมาก
คนบอกผมว่า
ช่วงนี้เขาจะเก็บองุ่นกันในไร่องุ่นแถวทัสคานี
แล้วผมก็บอกไปว่าถ้าอยากได้คนช่วย ผมพร้อมจะทําตัวให้ว่าง
แต่ระหว่างรอให้เอมิลิอาโนบอกมา ว่าองุ่นพร้อมจะให้เก็บ
ผมก็มีเวลาเหลือๆ หน่อย
ถึงผมจะอยากนั่งแช่อยู่ในโรงแรมนี้แค่ไหน
ซึ่งก็ทําได้ง่ายๆ เลยนะ
แต่ก็มีอะไรสักอย่างดึงดูดผม ไปสู่ชนบทสวยๆ ตรงนี้
ผมอาจออกไปสํารวจหน่อย
ป่านนี้ท่านผู้ชมน่าจะรู้อยู่แล้วว่า ผมชอบอาหารอิตาเลียนมาก
โรงแรมจึงแนะนําให้ผมทําความรู้จัก กับเกษตรกรท้องถิ่น
ที่เป็นผู้จัดหาของดีที่สุดในจานอาหารเช้าผม
ผมไม่เคยได้ล่าเห็ดทรัฟเฟิลเอง ผมไม่รู้เลยว่ามันยังไงกัน
ผมเคยล่าหาแว่นตาดีๆ
แต่ผมก็ไม่จัดว่าตัวเองเป็นนักล่าที่เก่ง
ให้เก็บผักก็ไม่เก่งเหมือนกัน
บอนจอร์โน
- สวัสดี - บอนจอร์โน
เฟเดริโค
- เฟเดริโค - เป็นเจ้าของ
- ฉันชื่อทาเนียค่ะ ยินดีที่ได้รู้จัก - ทาเนีย ยินดีที่ได้รู้จัก
แล้วน้องคนนี้ใครเนี่ย
- นักล่าเห็ดของเรา - โอ้โห
ซาร่า
- ซาร่า เราจะไปล่าทรัฟเฟิลกันมั้ย - โอเค
- มาเลย - ไปเหรอ
ไปกันเลย
ทาเนียทํางานกับเฟเดริโค ในสวนมะกอกและไร่องุ่นของเขา
ซึ่งก็บังเอิญเป็นพื้นที่เหมาะเหม็ง
เราอยู่ในพื้นที่สําคัญมากในทัสคาเนีย
เพราะในป่าส่วนนั้น
อุณหภูมิพอเหมาะและดินอุดมสมบูรณ์ เหมาะแก่การหาเห็ดทรัฟเฟิล
วันนี้เจอทรัฟเฟิลแค่ไหนผมเก็บไว้ได้หมดสินะ
- ก็อาจจะได้ เอาไว้เราคุยกันก็ได้ - ได้ไหม ก็ได้
โอเค ไปกันเลย
นี่ดูเหมือนแดนทรัฟเฟิลจริงๆ
ที่จริงผมไม่รู้หรอกว่า แดนทรัฟเฟิลควรหน้าตาเป็นอย่างไร
โชคยังดีที่ซาร่ารู้
ปรากฏว่าเห็ดนี่จะงอกอยู่ตามรากของต้นไม้พวกนี้
ปล่อยเจ้าสัตว์ร้ายออกไปเลยเนอะ
นั่นแหละ
ใช่จ้ะ ซาร่า ไปเลย ซาร่า
ทรัฟเฟิล
ซาร่า มานี่สิ หนู ทํางานอยู่นะ
ซาร่ามีประสาทรับกลิ่น มากกว่ามนุษย์อย่างพวกเราถึง 50 เท่า
แปลว่าจะสามารถแกะรอย กลิ่นเฉพาะตัวของทรัฟเฟิลที่ใต้ดินได้
จะรู้ได้ยังไงว่ามันเจออะไรเข้าแล้ว
เดี๋ยวก็เห็นค่ะ... เพราะเวลาน้องเจอทรัฟเฟิล
จะตื่นเต้นดีใจและเริ่มขุดดินเลย
ซาร่า
คิดว่าเริ่มเจออะไรแล้วรึเปล่า
ซาร่า!
- ขอบคุณค่ะ - ยินดี
เจอทรัฟเฟิลแล้ว!
ไม่
- ขุดเลย ขุด ไหนเจออะไร - ทรัฟเฟิลอยู่ไหนจ๊ะ ซาร่า
- ว้าว! - ใช่เหรอ โอ้โฮแฮะ
เก่งมาก!
ลองดมกลิ่นทรัฟเฟิลสิ เราจะได้กลิ่นของดิน
- ใช่ ผม... ใช่เลย - ใช่
ทรัฟเฟิลหัวหนึ่งขายได้เท่าไหร่
- นี่ราคาเป็นทองเลยนะ - ราคาก้อนนี้ประมาณ 60 ยูโร อย่างน้อย
เป็นรายได้ที่ค่อนข้างดีเลยนะ สําหรับการเดินเล่นในป่าแค่ 20 นาที
เราทําดี เราได้ทรัฟเฟิลมาแล้ว
ไม่ต้องเรียกแล้ว ได้ทรัฟเฟิลแล้ว
อย่าไปบอกทาเนียแล้วกัน
แต่ผมน่าจะฝานเจ้านี่ใส่ริกาโทนี
แต่เรื่องอาหารต้องพักไว้ก่อน...
และยังมีเวลาให้สํารวจต่ออีกนิดหน่อย
ผมกําลังมุ่งหน้าไปซาร์ติอาโน
เมืองอายุ 700 ปีที่เชิงเขาโรงแรมผม
เขาบอกว่าชีวิตหวานฉ่ําที่นี่ เป็นเรื่องของการค้นพบชุมชนของตัวเอง
การเดินทางเข้าประเทศใหม่ๆ เป็นการผจญภัยรูปแบบหนึ่งอยู่แล้ว
ผมหวังว่าทริปสั้นๆ นี้จะน่าตื่นเต้น
ชาวบ้านกําลังซ้อมงานประจําปีแสนสําคัญ
งานประลองทวนแห่งซาราเซน
จิอันคาร์ลาหาทางให้ผมได้เข้าไปดูเบื้องหลัง
เก่ง! ว้าว
- สุดยอดเลยไหมล่ะ - นี่สเตฟาเนียค่ะ
- อยากแนะนําให้รู้จักกัน - สเตฟาเนีย
- สวัสดี ยินดีที่รู้จัก - ยินดีที่รู้จัก
นี่คือการซ้อมการประลองทวนซาราเซนของเรา
การตีกลองและสะบัดธงทิวเหล่านี้ เป็นแค่การอุ่นเครื่องของงานจริง
การประลองทวนซึ่งจัดกัน
ระหว่างเขตที่อาศัยโบราณห้าเขต ในย่านซาร์ติอาโน
เรียกว่า "คอนทราดา"
แปลว่าทุกคอนทราดามีธงของตัวเอง
ใช่ค่ะ แต่ละคอนทราดา จะมีมือกลองยุคกลางสองกับผู้ถือธงสองคน
ซ้อมกันมากี่ครั้งแล้ว
- หลายครั้งมากๆ ในแต่ละปีนะ ค่ะ - เหรอ
ซ้อมทั้งปี
- โอเค ได้เลย - ค่ะ
ถ้าอยากลอง ให้คนของเราลองสอนโยนธงได้นะ
มีใครบ้างที่ไม่เคยฝันอยากโยนธง
โอเค
- โอเค งั้น... - ได้
คุณทําตามฉันแบบนี้
ฉันทํางี้
แบบ...
คือ...
นี่น่าจะเป็นงานโยนธงครั้งสุดท้ายของผมละ
ไม่อยากได้คําสลักเหนือหลุมศพว่า
แบบว่า... โดนเสาธงตกปักหัวตาย
- แบบนี้ แล้ว... - โยน
น่าทึ่งมากที่ ทักษะเรื่องนี้นับย้อนไปได้ถึงยุคกลาง
สมัยที่ยังเป็นส่วนหนึ่งของกระบวนเดินทัพ
อีกรอบ
และผมก็กําลังมาเรียน
- แบบนี้นะ - ใช่ๆ
เอ่อ ก็กึ่งๆ ว่าเรียน
สาม และ...
เย้!
ไม่ต้องตื่นเต้นๆ
แต่สําหรับการซ้อมช่วงต่อไป...
ผมขอเกาะข้างสนามอย่างเดียวละ
เป็นการประลองทวนแบบยุคกลาง
กลายเป็นการแข่งขันกัน ในศตวรรษที่ 14 ประมาณนั้น
- ศตวรรษที่ 14 เลยเหรอ - ใช่
โอเค
ขบวนนําจะเริ่มตอนนี้เลย
นําโดยมือกลองและคนถือธง
การประลองทวนมาจากช่วงเวลา
ยุคที่อัศวินบนหลังม้าจะปะทะกันอย่างแรง...
แต่วันนี้ คู่ต่อสู้ถูกแทนที่ด้วย วงแหวนเล็กๆ ที่เป็นเป้า
วงเล็กมากเลย
เป็นวงที่เล็กมากค่ะ ส่วนหอกก็ยาวสองเมตร 80 เซน
หอกยาว วงเล็ก
ดูเหมือนไม่มีทางจะทําสําเร็จได้ จนกระทั่ง...
- ว้าว เขาเก่งนะ - ใช่
บราโว
ถ้าผมยังติดนิสัยเดิมๆ ในการเดินทาง
ผมไม่มีทางได้เห็นทัสคานีในแบบเดียวกันนี้
ท้ายที่สุดแล้วผมก็ดีใจเสมอที่ได้ออกไป
แล้วก็ลองประสบการณ์ใหม่ๆ บ้าง
มันก็ช่วยเป็นรางวัลของชีวิต
และผมพบว่านอกจากอาหารแล้ว
ผมชอบความรู้สึกที่ได้จากชุมชนที่นี่ด้วย
ทั้งสองอย่างสําคัญต่อชีวิตผม พอๆ กับที่สําคัญต่อชาวอิตาลี
มันมีความอบอุ่น
มีความรู้สึกร่วมใจเป็นครอบครัวเดียวกัน ที่ทําให้รู้สึกดีมาก
วันนี้ผมไม่ได้รู้สึกเป็นนักท่องเที่ยวเท่าไหร่นะวันนี้
ผมรู้สึกเหมือนเป็นประชากรทัสคานีคนหนึ่ง
มันช่างดีที่ได้รู้สึกเหมือน เราได้เป็นส่วนหนึ่งของเขา
กราเซีย
เพรโก ผมจะให้คุณดื่มคาปูชิโนสงบๆ นะครับ
ยินดีที่สุด
เราอยากเริ่มวันแบบนี้น่ะแหละ
อิตาลีมีจังหวะที่ใกล้เคียงกับ จังหวะชีวิตปกติของผม
มากกว่าทุกประเทศที่เคยไปมา
วันนี้จะอยู่อิตาลีเป็นวันสุดท้าย
เอมิลิอาโนชวนให้ผมไปเจอเขาที่ไร่องุ่น
หวังว่าจะได้เริ่มเก็บองุ่นกันวันนี้
ผมว่าการเข้าไปช่วยเขา
ตัดองุ่นแล้วเอาใส่ตะกร้าเป็นเรื่องที่น่าสนุกนะ
แต่ธรรมชาติเป็นผู้ขีดเส้นไว้ ว่าเมื่อใดอะไรจึงพร้อมให้เก็บ
เอมิลิอาโน!
- ไง ยูจีน! - โคเมสไต
- มาทเทโอ ยินดีที่รู้จัก - มาทเทโอ
คุณสองคนรู้จักกันยังไง
เราเจอกันเมื่อ 22 ปีก่อนในโรงเรียนประถม
แล้วเราก็โตขึ้นมาด้วยกันเหมือนพี่น้อง
ว้าว
อิตาลีเป็นหนึ่งในประเทศ ผู้ผลิตไวน์ใหญ่ที่สุดของโลก
และโดยทั่วไปแล้วเมื่อองุ่นในไร่สุกพร้อมเก็บ
คนทั้งชุมชนจะมารวมตัวกันในสิ่งที่เรียก "ลา เวนเดมเมีย" หรือลงแขกเก็บองุ่น
ประมาณช่วงนี้ของปี เราจะได้รับสายจาก "นอนโน" เนี่ย
คุณตา
"สุดสัปดาห์นี้ทําอะไร" "ยังไม่รู้"
"มาด้วยกัน ไปเก็บองุ่นกัน"
- สนุกนะ คุณต้องชอบแน่ - โอเค
- คุณต้องชอบ - ก็ได้ ฟังแล้วดี
- ไปเลยนะ - ได้ ไปเลย
ไปเลย
- บอนจอร์โน - อ้าว
- ชื่ออะไรครับ - อีเนีย
- เป็นผู้จัดการไร่นี้ - ผมยูจีน
- ยินดีที่ได้พบ - ยินดีที่ได้พบ
- เรากําลังจะไปที่ไร่องุ่น - ใช่
จะไปดูว่าส่วนใหญ่พร้อมให้เก็บมากที่สุด
ทําไมบางไร่ถึงพร้อมให้เก็บองุ่นได้ แต่บางไร่ยังไม่พร้อมล่ะ
เพราะเราปลูกองุ่นแดงทั้งหมดสี่พันธุ์
แต่ละพันธุ์ก็มีเวลาสุกไม่พร้อมกัน
ตรงนี้เป็นองุ่นเมอร์โลต์
จะเริ่มลองจากไร่นี้ก่อน
เราลองชิม ชิมแล้วคุณรู้สึกยังไง
ก็รสเหมือนองุ่น
โอเค รสชาติมันเต็มกว่า
เราจะสัมผัสได้ที่โคนลิ้นด้วย
เป็นสัญญาณบอกว่าส่วนเมอร์โลต์เก็บได้แล้ว
งั้นคุณต้องเก็บให้ได้เร็วแค่ไหน
เมื่อถึงเวลาองุ่นสุกเต็มที่ ต้องรีบเก็บเลยในทันที
เพราะถ้ารอแม้แต่วันเดียว
ก็จะสายเกินไป
- วันเดียวก็ไม่ได้ - ใช่ครับ
รอวันหนึ่งก็สายไปแล้ว
แล้วถ้าเผลอหลับล่ะ แบบนอนตื่นสาย
- ตื่นมาไม่ทัน - ไม่ เราไม่ทํากัน
ว้าว
- ผมไม่อยากรอแล้วล่ะ - ไม่ ไม่ต้อง...
ไม่... รีบไป... คุณเนี่ยอ้อยอิ่งเกิน
ต้องรีบไปแล้ว
องุ่นพร้อมแล้วจ้า
โอเค ไปกันเลย
เอมิลิอาโน มาทเทโอกับผม จะได้เก็บองุ่นจากแถวเดียวกัน
- เห็นละ เห็นพวงนี้ด้วย - อันนี้ง่ายกว่า
โอเค นั่นดี
ง่ายเหมือนปอกกล้วย ยังง่ายอยู่
มีพวงเล็กๆ ตรงนี้
- เสร็จแล้ว - โอเค
โอเค ใช้ได้ ผม... เริ่มคล่องละ
เป็นยังไงบ้าง
ผมอยากเสนอให้จ้างคนตัวเตี้ยมากๆ นะ
มีประเด็น
เพราะงานนี้มันช่าง... ก้มแล้วปวดหลังเป็นบ้า
ดูสิ ทีนี้ ไปต่อ
ถ้าคุณตามกันไม่ทัน...
- พวกนี้เก็บช้าไป - ใช่ เก็บช้าไปมาก
แล้วถ้าผม... ถ้านี่เป็นไร่องุ่นของผม พวกนี้โดนไล่ออกละ
พวกนี้แหละโดน
เขาทําตั้งแต่ยังเด็ก
ใช่ไหม
ดูออกเลยว่าสมัยก่อนน่าจะทําไปเล่นไป
ตอนยังเด็ก แต่เนี่ย โตแล้วก็ทําเหมือนเดิม
พวกคุณเก็บองุ่นแย่อย่างไม่น่าเชื่อเลย
พูดแล้วเหมือน "นอนนา" ยัง
นั่นแหละความจริงน่าเศร้าของชีวิต ผมเป็นตา
แต่ว่านี่ก็เป็นส่วนหนึ่งของเวนเดมเมีย
สนุกกับการได้อยู่กับคนรอบตัว
กับครอบครัวกับเพื่อนฝูง
นี่ก็เป็นความงดงามด้านหนึ่งของมัน
- ก็... แล้วมันก็ควรเป็นอย่างนั้น - ใช่เลย
- คือว่า นี่... - ใช่
มันงดงามประทับใจที่สุดเนอะ
จะมีนักท่องเที่ยวกี่คนมีโอกาสได้ทําอะไรแบบนี้
คุณรู้สึกผูกพันกับองุ่น กับผืนดิน
ตอนนี้ผูกพันกับหมอนวดมากกว่าละ
ยูจีน ทุกคน มาทางนี้เร็ว
- ไปเลย - ดีๆ ขอบคุณ มาทเทโอ
ยินดีครับ
- คุณภาพโอเค คุณภาพดี - ใช่ เก่งมาก
อันนี้เราเอาไปใช้ได้จริงๆ
ทีนี้จะเอาขึ้นท้ายรถปิ๊กอัพ
องุ่นของเรากําลังจะกลับไปที่โรงบ่มไวน์
รวมกับองุ่นส่วนอื่นๆ ที่เก็บมาไว้แล้ว
บดแล้วก็ผสม จนในที่สุดก็เอาไปบ่มในถัง
เป็นข้ออ้างดีๆ ให้กลับมา เมื่อขวดที่ผมเก็บบ่มได้ที่
อย่างกับจะต้องหาข้ออ้างอะไร
กลับไปที่ครัวก็มีรางวัลในการทํางานรออยู่แล้ว มื้อกลางวัน
นี่จะต้องเป็นปาร์ตี้ดีๆ แน่ แล้วทุกคนก็คู่ควร
แล้วก็มีอาหารอิตาเลียนอร่อยๆ ด้วย
โอเค
ผมเรียกอาหารอิตาเลียน เขาเรียกอาหารเฉยๆ
แล้วก็ยินดีที่จะบอกว่า ผมได้นําวัตถุดิบเล็กๆ มาให้เขาด้วย
ว้าว
ว้าวๆ
เห็ดทรัฟเฟิลในนี้ ผมขุดขึ้นมาจากดินเองเลย
แค่มีน้องหมาน่ารักๆ ช่วยอยู่ตัวนึง
แล้วสาวน้อยที่เตรียมอาหารให้เราเป็นใคร
พาทริเซีย เธอทําอาหารให้เรากินตรงนี้ทุกวัน
- ทุกวันเลยเหรอ - เป็นมื้อกลางวัน ใช่
เอมิลิอาโน คุณคล่องเรื่องนี้มากเลย
- คล่องมากๆ - ขอบคุณครับ ก็มีเทคนิคส่วนตัว
คุณเคยทํางานเป็นบริกรตอนยังเด็กด้วยไหม
ไม่เคยเลย แต่เรียกว่าแม่สอนละกัน
ก็ได้
ผมรู้ว่าชอบประเทศอิตาลีอยู่แล้ว แต่ก่อนเดินทางครั้งนี้
ผมบอกไม่ถูกว่าทําไมถึงรัก
ตอนนี้ผมเข้าใจแล้ว
ดูสิ นี่แหละอิตาลีในใจของผม
มันเป็นวิถีชีวิต
คือชุมชน
คืออาหาร
คือไวน์
แต่มันก็เป็นอะไรมากกว่านั้น
คือการค่อยๆ ใช้เวลาดื่มด่ํากับเรื่องเหล่านี้
ความดื่มด่ําที่จะทําได้ ต่อเมื่อเราใช้ชีวิตสโลว์ไลฟ์ช้าๆ
พาทริเซีย ดิลิซิโอโซ
- แด่คุณ - ซาลูเต้
ซาลูเต้
นี่แหละที่ผมเรียกว่าลาโดลเช่วิต้า นี่คือชีวิตหวานฉ่ํา
นี่ใกล้เคียงกับ...
ลําดับความสําคัญในชีวิตผมเอง มากที่สุดเท่าที่จะทําได้แล้ว
งั้น อาร์ริเวเดร์ชี อิตาลี
จุดหมายต่อไปต้องพยายามหน่อยถึงจะเท่าที่นี่นะ
ตอนหน้า...
มากรีซครั้งแรก
นี่วิลล่าของคุณ
สวยจัง
จริง ดีมาก
ผมก็รู้สึกตัวเองเป็นนักปรัชญาละ
น่าจะได้อาชีพใหม่อีกแล้วนะ
บราโว
ปลาหมึก
เอ่อ ไม่เอา
ผมกินปลาหมึกไม่ได้เพราะรู้ว่าหน้าตาเป็นไง
บราโว ยูจีน!
คําบรรยายโดย ปัทมวรรณ บูรณมาตร์