Λένε ότι το ταξίδι είναι ζωή.
Αν υποθέσουμε ότι μία μέρα στο αεροδρόμιο δεν θα σε εξαντλήσει.
Πού αλλού σου ζητούν να φτάσεις δύο ώρες νωρίτερα...
μόνο και μόνο για να κινδυνέψεις
να καθυστερήσεις δύο ώρες;
Παρ' όλα αυτά πιστεύω ότι τα περσινά ταξίδια μού έκαναν καλό.
Διεύρυναν τους ορίζοντές μου.
Ως έναν βαθμό.
Τώρα θα βιώσω αυτό που θεωρείται απαραίτητο
για κάθε ταξιδιώτη που σέβεται τον εαυτό του.
Θα γυρίσω την Ευρώπη.
Εντάξει. Πού ακριβώς είμαστε;
Θα δω την ήπειρο...
από πάνω μέχρι κάτω.
Θα πάω σε μέρη ασυνήθιστα, για να ανακαλύψω κρυμμένα διαμαντάκια...
Το τραβάς;
και να ενστερνιστώ αυτό το νέο περιπετειώδες πνεύμα.
Δείτε με. Χωρίς χέρια.
Εδώ είναι. Τι είναι, η πλώρη;
Θα εκπαιδεύσω τους γευστικούς μου κάλυκες.
Πολύ ωραίο ήταν.
Έτοιμα τα σταφύλια.
Και θα προσπαθήσω να ζήσω σαν ντόπιος.
Καλώς ήρθες στο χωριό μου.
Είναι τρελό.
Σου έσωσα τη ζωή. Να με θυμάσαι.
Πακετάρω τις ανησυχίες μου.
Έρχονται.
Ποτέ δεν ξέρεις τι θα κάνει το σώμα μόλις τρομοκρατηθεί.
Έχω να κάνω κάτι τέτοιο από παιδί.
Κι ετοιμάζομαι να πω τρεις λέξεις
που δεν έχω ξαναπεί ποτέ.
Έτοιμος για απογείωση.
ΓΙΟΥΤΖΙΝ ΛΕΒΙ ΕΝΑΣ ΑΠΡΟΘΥΜΟΣ ΤΑΞΙΔΙΩΤΗΣ
ΕΥΡΩΠΗ
Η ευρωπαϊκή οδύσσειά μου συνεχίζεται.
Βρίσκομαι στη χώρα που χάρισε στον κόσμο τη φιλοσοφία,
τη δημοκρατία, τους Ολυμπιακούς και τις ελιές.
Όλα είναι σημαντικά.
Αλλά μόνο ένα κάνει το τέλειο μαρτίνι.
ΕΛΛΑΔΑ
Αν η Αμερική είναι ο φασαριόζης έφηβος του παγκόσμιου χάρτη,
η Ελλάδα είναι ο σοφός παππούς.
Ένας παππούς που αγαπά να αποκοιμιέται κάτω από τον απογευματινό ήλιο.
Ήρθα στο εντυπωσιακό νησί της Μήλου, με πληθυσμό μόλις 5.000 κατοίκων,
κι αναρωτιέμαι αν μαθαίνοντας για τη ζωή σε αυτό το μικρό νησί,
θα μπορέσω να καταλάβω καλύτερα την ευρύτερη εικόνα.
Παράξενο, μόλις ήρθα και ήδη νιώθω φιλοσοφημένος.
Διέσχισα τη Μεσόγειο, από την Ιταλία ως την Ελλάδα,
αλλάζοντας τους πράσινους λόφους της Τοσκάνης με κάτι πολύ πιο άγριο.
Η Ελλάδα εντυπωσιάζει έχοντας γύρω στα 6.000 νησιά.
Είναι ένα από τα πιο ηλιόλουστα μέρη του κόσμου,
με περίπου 300 μέρες ηλιοφάνειας τον χρόνο.
Εδώ, στο Αιγαίο,
ο ήλιος λάμπει πραγματικά πάνω από το όμορφο λιμανάκι.
Πάω στο ξενοδοχείο μου να αναζητήσω λίγη σκιά.
- Γεια σας, κύριε Λέβι. - Γεια.
- Καλώς ήρθατε στη Μήλο. - Λέγε με Γιουτζίν.
- Με λένε Αντρέα. - Αντρέα.
Θα σε πάω στο κατάλυμά σου.
- Ευχαριστώ. - Έλα.
Πρώτη φορά έρχεσαι εδώ;
Πρώτη φορά στην Ελλάδα. Πολύ εντυπωσιακό.
Η εικόνα της Ελλάδας που έχω στο μυαλό μου
είναι ένας καταγάλανος ουρανός με ολόλευκα κτίρια.
Όπως ήταν στο Mamma Mia.
Μου έχουν πει για τις ομορφιές αυτής της χώρας.
Δυστυχώς δεν μου είπαν για τους γκρεμούς.
Μην πλησιάζεις πολύ, Αντρέα.
- Εντάξει. - Μείνε στη μέσα πλευρά.
- Πιάσε τοίχο, που λένε. - Ναι.
Στο Τορόντο δεν υπάρχουν τέτοιοι δρόμοι.
Εγώ, ένας ορκισμένος κάτοικος πόλης, επέλεξα να επισκεφθώ τη Μήλο,
καθώς είναι από τα μικρότερα και πιο παραδοσιακά νησιά.
Είμαι περίεργος να μάθω πώς είναι να ζεις εδώ.
Ναι. Ωραίο αυτό.
Πριν πάρω μια γεύση πώς είναι να ζεις σαν ντόπιος,
πηγαίνω στο ξενοδοχείο όπου θα μείνω, στο πεντάστερο Milos Cove.
Μιας και είναι δική μου η εκπομπή,
δεν θα σας κάνει εντύπωση αν μάθετε ότι είναι μια πολύ καλή αφετηρία.
Η διαμονή ξεκινά από κάτι περισσότερο από 400 δολάρια τη βραδιά,
καμία σχέση με τις καλύβες των ψαράδων για τις οποίες φημίζεται το νησί.
Γεια σας, κύριε Λέβι. Τι κάνετε; Καλώς ήρθατε στο Milos Cove.
Καλώς ήρθατε.
Ο Γιάννης κι ο γιος του, ο Αντρέας, κατάγονται από την Αθήνα,
ερωτεύτηκαν το νησί κι είχαν ένα τρελό όνειρο να χτίσουν ξενοδοχείο.
Είναι πανέμορφα.
Η αγαπημένη μας γωνιά. Εδώ.
Μ' αρέσει πολύ.
Αυτή ήταν μια παραλία όπου ερχόμασταν για διακοπές όταν ήμουν μικρός.
Ερχόμασταν οικογενειακώς και περνούσαμε το καλοκαίρι εδώ.
Αυτό το πρότζεκτ το αγάπησαν πολύ πατέρας και γιος
και πέρασαν επτά χρόνια μέχρι να το υλοποιήσουν.
Πώς δουλεύετε μαζί;
Είναι καλά; Κυλάει ομαλά;
Εννοείται. Το απολαμβάνω τις περισσότερες φορές.
Εντάξει. Έχετε δύσκολες στιγμές.
- Ναι. - Υπάρχουν διαφωνίες.
Ό,τι κι αν γίνει, είναι πατέρας μου κι είμαι γιος του.
Για μας το ξενοδοχείο είναι οικογένεια.
Νιώθουμε ότι οι καλεσμένοι και όσοι δουλεύουν μαζί μας
είναι οικογένεια. Μια μεγάλη οικογένεια.
Κάτι ξέρω κι εγώ από συνεργασίες με συγγενείς,
οπότε τους θαυμάζω απεριόριστα για ό,τι έχουν πετύχει εδώ.
Η βίλα σου. Παρακαλώ, πέρασε.
Το σπίτι σου για τις επόμενες μέρες.
- Γιάννη, μ' αρέσει. - Σ' αρέσει;
- Μ' αρέσει. - Χαίρομαι.
Εδώ έχεις τα πάντα. Μπορείς να έχεις προσωπικό σεφ,
θεραπείες σπα.
Δεν χρειάζεται να μετακινηθείς από δω.
Μπορείς να μείνεις για πάντα.
Πώς είναι η ζωή στο νησί;
Όλοι γνωρίζονται μεταξύ τους.
Αν θες να κρατήσεις κάτι κρυφό,
ξέρεις, ό,τι γίνεται στη Μήλο δεν μένει στη Μήλο.
Γιουτζίν, σε αφήνω να απολαύσεις τη βίλα σου και το νησί.
Σ' ευχαριστώ, Γιάννη.
Δεν χρειάστηκε να με πιέσουν.
Αυτό εδώ είναι για μένα αληθινός παράδεισος.
- Γεια. - Γεια σας.
Ο Γιάννης, ο executive σεφ, πέρασε να αφήσει ένα κέρασμα.
Κάτι μικρό από μένα και την ομάδα μου.
Είναι ντόπιο χταπόδι και δική μας μπρουσκέτα.
Ντόπιο χταπόδι;
Και πήγαιναν όλα τόσο καλά.
Το βρίσκεις παντού στην Ελλάδα, και ειδικά σε αυτό το νησί.
Κοίτα, ποτέ μη λες ποτέ, αλλά εγώ θα το πω.
Γιατί νομίζω ότι δεν θα φάω ποτέ χταπόδι. Απλώς δεν μπορώ.
Ξέρω πώς είναι τα χταπόδια.
Δεν παίζει.
Αν θες να γνωρίσεις έναν τόπο, πρέπει να επισκεφθείς το τοπικό μπαρ.
Πάω να συναντήσω τον Γιάννη για ένα ποτό.
- Γεια. Καλώς ήρθες. Τι κάνεις; - Το βρήκα.
Παρακαλώ, κάθισε.
Το Φάτσες είναι μία από τις λίγες ταβέρνες του νησιού.
Όταν σχολάνε από τις δουλειές τους, πολλοί νησιώτες έρχονται να χαλαρώσουν.
Εδώ διασκεδάζουμε.
Ακούμε μουσική, πίνουμε και περνάμε καλά.
- Ξεκίνησες χωρίς εμένα. - Πήρα ένα ποτάκι. Θες ένα ούζο;
Το ούζο είναι το παραδοσιακό...
- Ούζο; - ποτό της Ελλάδας.
- Θα ήθελες ένα; - Εντάξει. Ας πιούμε ούζο.
Αυτό θα πει "φτερό στον άνεμο".
- Ναι. - Και δεν εννοώ τον Μπομπ Ντίλαν.
- Φυσάει στο νησί. - Ναι.
Βασικά, φυσάει περίπου δέκα μέρες τον χρόνο.
Οι υπόλοιπες μέρες είναι πιο ήπιες.
- Γεια σας. Τι κάνετε; - Γεια.
Ένα ουζάκι.
- Ευχαριστώ. - Ούζο.
- Όλοι μαζί. - Φυσικά.
- Ναι. - Γεια μας.
Πάμε.
- Μανούλα μου! - Καλό;
Βασικά, ναι.
Σαν το παστίς που δοκίμασα στη Γαλλία, αλλά διαφορετικό.
Δηλαδή, πιο δυνατό.
Νιώθω ήδη τη χαλαρότητα στην ατμόσφαιρα εδώ.
Δεν υπάρχει ούτε ένας που να μη χαμογελά.
Η μαγική λέξη στα ελληνικά είναι το "κέφι".
Δεν μπορώ να το μεταφράσω στα αγγλικά. Θα πει "να χαίρεσαι τη ζωή".
- Να ξεχνάς τα προβλήματά σου. - Ναι.
Ό,τι κι αν γίνει,
πρέπει να αλλάξεις το πώς νιώθεις και να πας προς την ευτυχία.
Υπάρχουν άνθρωποι γεμάτοι προβλήματα.
Μα όταν έρχονται εδώ, στην ταβέρνα, με τη μουσική, ξεχνούν τα πάντα.
Πρέπει να έχεις μια εκτόνωση.
Βλέπω πώς το ούζο βοηθά να φτάσεις στο κέφι,
αλλά αν δεν πιάσει, υπάρχει εναλλακτικό σχέδιο.
- Απλώς σπας μερικά πιάτα; - Έτσι!
Ναι!
Έλα.
Γιουτζίν. Αυτό είναι. Μπράβο.
Λένε πως η παράδοση του σπασίματος των πιάτων ξεκίνησε στην αρχαία Ελλάδα,
για να φύγουν τα κακά πνεύματα και να έρθει η χαρά.
Με δύο ποτηράκια ούζο, δώστε μου και τίποτ' άλλο να πετάξω.
Παραλίγο να πετάξω τον Γιάννη.
Το κέφι είναι η φιλοσοφία της κοινής λογικής.
Να μαζεύεσαι με φίλους, να χαλαρώνεις και να ξεχνάς,
να μοιράζεις τη χαρά, να μοιράζεις την αγάπη.
Διασκεδαστική βραδιά. Μπήκα κάπως στο πνεύμα της Ελλάδας.
Χάρη στο χθεσινοβραδινό ούζο, κοιμήθηκα σαν πουλάκι.
Τώρα είμαι έτοιμος να ανακαλύψω αν μπορώ να ζήσω σαν νησιώτης,
οπότε πάω στην πόλη.
Χτισμένη σε λόφο, η Πλάκα είναι η πρωτεύουσα της Μήλου,
με γύρω στους 800 κατοίκους.
Θα συναντήσω την Ελένη, ειδική σε καθετί ελληνικό,
για να με ξεναγήσει σε αυτόν τον όμορφο τόπο.
Αν τη βρω.
Μου φαίνεται λίγο επικίνδυνο που είναι όλο σοκάκια.
Μακάρι να είχε γίνει λίγο πιο συγκεκριμένη.
Ελπίζω να πηγαίνω σωστά από δω.
Είναι λίγο ζαριά τώρα.
- Γιουτζίν. - Ελένη.
Μπράβο σου. Με βρήκες.
Και μάλιστα σε φοβερό μέρος.
Με το που έστριψες στη γωνία, κόπασε ο άνεμος.
Ναι, το κάνω αυτό.
Η Ελένη μεγάλωσε στην Ελλάδα με Έλληνα πατέρα και Αγγλίδα μητέρα,
πράγμα που εξηγεί γιατί μιλά βρετανικά αγγλικά καλύτερα από μένα.
Όλοι συνδέουν το λευκό και το γαλάζιο με την Ελλάδα.
Τα χρώματα της σημαίας.
Αλλά το 1938 ξέσπασε επιδημία χολέρας στα ελληνικά νησιά.
Ο δικτάτορας τότε, ο Ιωάννης Μεταξάς,
διέταξε τους πάντες να ασπρίσουν τα σπίτια,
γιατί αυτό θα γινόταν με ασβέστη,
- που είναι απολυμαντικός. - Απολυμαντικός.
Πρέπει να αλλάξουν την ιστορία που βάζουν στα φυλλάδια. Εντάξει;
Δεν πουλάει εξίσου καλά...
- Όχι τόσο. - με τα χρώματα της Ελλάδας.
Το ξέρω.
Κι ο μόνος λόγος που το μπλε κυριαρχεί τόσο
είναι επειδή ήταν το φθηνότερο χρώμα.
- Ξανά, να αλλάξουν... - Την ιστορία.
- Να την αλλάξουν. - Το αφήγημα.
Μπορεί τώρα να είναι γαλήνια και όμορφα,
αλλά χρειάστηκαν αιώνες δυσκολιών για να φτάσουν εδώ.
Τα πιο φιδογυριστά δρομάκια που έχω δει.
- Υπάρχει λόγος. - Σε αυτήν την πόλη.
Φρόντισαν εσκεμμένα να είναι έτσι όλοι οι δρόμοι,
σχεδόν σαν λαβύρινθος.
Ήθελα να βεβαιωθούν πως όποιος δεν ήξερε το μέρος θα χανόταν.
Φαντάζεσαι γιατί;
Όχι, δεν βρίσκω κάποια λογική σε αυτό, αλλά πες μου.
Από πολύ νωρίς, η Μήλος είχε πρόβλημα με τους πειρατές.
Γι' αυτόν τον λόγο είναι χτισμένη έτσι.
Στόχος ήταν να χάνονται οι πειρατές, δίνοντας χρόνο στους νησιώτες
να τους αντιμετωπίσουν ή να το σκάσουν.
Εντάξει. Πειρατές. Τώρα μάλιστα.
Η Ελλάδα βρήκε άλλους μοναδικούς τρόπους
να αντιμετωπίζει ό,τι απειλούσε την ευημερία της. Όπως το κακό μάτι.
Γιατί καμιά φορά δεν αρκεί να σπας πιάτα για να προστατευτείς.
Δεν έχεις ξανακούσει το κακό μάτι;
Έχω ακούσει την έκφραση. Να το, στο καπέλο.
Στο καπέλο, στα κοσμήματα. Βασικά το βλέπεις όπου πας.
Η ιδέα είναι πως, αν κάποιος σε φθονεί,
αν σε ζηλεύει, θα σε ματιάσει.
Αν δεν φοράς ένα τέτοιο, μπορεί να αρρωστήσεις πολύ σοβαρά.
Παθαίνεις πονοκέφαλο που δεν περνάει.
Νιώθεις κουρασμένος, ληθαργικός.
Δεν φορούν όλοι ματάκι, οπότε αν κάνεις ένα κομπλιμέντο
ή αν ξέρεις για κάποιον πως όλα πάνε καλά
και θες να τον προστατέψεις από το μάτιασμα...
- Ναι. - τον φτύνεις.
- Και δεν κάνω πλάκα. - Τον φτύνεις;
Φτύνεις. Αν ήθελα να σου κάνω ένα κομπλιμέντο,
"Γιουτζίν, φοράς πολύ ωραίο πουκάμισο,
Σου πάει πολύ". Θα έπρεπε να κάνω...
Για να επικαλεστώ την Αγία Τριάδα.
Αν θες να κάνεις κομπλιμέντο στο μαγαζί, "Τα πάντα εδώ είναι υπέροχα"...
Δεν θέλω να φτύσω την κυρία.
- Θα το εκτιμήσει. - Γιατί να τη φτύσω;
- Θα το εκτιμήσω. - Ορίστε.
Ωραία. Υπέροχο το μαγαζί σας.
Τώρα πρέπει να κάνεις...
- Ορίστε. Μπράβο. - Τέλεια.
Εντάξει. Τομ, κάνεις εξαιρετικά πλάνα.
Μην το πάρεις στραβά.
Η Ελένη είναι υπέροχη. Ξέρει τα πάντα για το νησί.
Ξέρει τα πάντα για την πόλη.
Εγώ ξέρω για τη χώρα μου όσα εκείνη για την Ελλάδα;
Όχι.
Θα υιοθετήσω τη θετική διάθεση του νησιού.
Ή θα κάνω μια προσπάθεια.
Θα δοκιμάσω κάτι που βρίσκεται στην καρδιά της νησιωτικής ζωής.
Ο σεφ Γιάννης θα με πάει να ψαρέψουμε για το εστιατόριο του ξενοδοχείου.
Δεν είδε πώς τα πήγα στη Σκωτία.
Γεννήθηκες στη Μήλο;
Όχι. Βασικά, είμαι από ένα μέρος στη βόρεια Ελλάδα.
Ένας φίλος μου μου πρόσφερε δουλειά στο νησί,
το οποίο ερωτεύτηκα.
Είναι πανέμορφο. Καταπληκτικό.
Μ' αρέσει που ο κόσμος δεν βιάζεται, δεν αγχώνεται για τίποτα.
Απλώς αφήνουν τη ζωή να ξεδιπλωθεί μπροστά τους.
Δεν ξέρω
αν θα μπορούσα να ζήσω ευτυχισμένος σε μια μικρή κοινότητα,
εκτός αν έμενα δίπλα σε γήπεδο γκολφ.
Αυτό θα ήταν...
Αυτό ίσως άλλαζε την άποψή μου λίγο.
Δεν υπάρχει γήπεδο γκολφ στο νησί,
οπότε πρέπει να βρω νέο χόμπι, καταλληλότερο για τη ζωή εδώ.
Το ψάρεμα ήταν ζωτικής σημασίας για τα νησιά για χιλιάδες χρόνια,
με περίπου 95% των καϊκιών να ανήκει σε μεμονωμένους ψαράδες.
Θα συναντήσουμε τον καπετάν Αντρέα.
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Μήλο. Οικογένεια ψαράδων από γενιά σε γενιά.
Κάθε γενιά και μια πετονιά, θα λέγαμε.
Ο Αντρέας φοράει στολή ψαρά, σωστά;
Τη χρειαζόμαστε εμείς;
- Είμαστε εντάξει; - Μπορείς να βάλεις για να προφυλαχτείς.
- Ωραίο; - Τέλειο.
Γάντι σού ήρθε. Μοιάζεις με κανονικό ψαρά.
Μοιάζω με κανονικό κάτι.
Αν και δεν γεννήθηκα σε οικογένεια ψαράδων σαν τον καπετάνιο μας,
αρχίζω να βλέπω τις ομορφιές μιας ζωής στη θάλασσα.
Όταν έχει ήλιο, το νερό γίνεται απίστευτα μπλε.
Είναι πανέμορφα. Τα χρώματα, τα πάντα.
Μικρός δεν είχα πάει ποτέ για ψάρεμα.
Ο πατέρας μου δεν ψάρευε. Κανείς δεν ψαρεύει.
Αν είναι να βγεις στα ανοιχτά να ρίξεις δίχτυα, εδώ είναι το σωστό μέρος.
Είπε ότι φτάσαμε.
Να η σημαδούρα μας.
Ο Αντρέας έριξε δίχτυα χθες βράδυ, όσο εγώ έπινα ούζα κι έσπαγα πιάτα.
Έμαθε όλα όσα ξέρει από τον πατέρα του.
Ξεκίνησε μικρός, γύρω στα δέκα του.
Ο πατέρας του ψάρευε κι εκείνος από μικρός με τον παππού του.
Είναι πολλές γενιές ψαράδες.
Αντρέα, θες να γίνει ψαράς κι ο γιος σου;
Ξεκάθαρα όχι.
Υπάρχουν λιγότερα ψάρια στο Αιγαίο απ' ό,τι παλιότερα.
Οπότε αυτή η δουλειά είναι πιο δύσκολη και λιγότερο αποδοτική απ' όσο ήταν.
- Χταπόδι. - Ένα χταπόδι.
Ένα χταπόδι!
Η τυχερή σου μέρα.
- Είναι ζωντανό. Για δες. - Είναι μικρούλι.
- Ναι, όχι. - Θες... Όχι;
Όχι.
- Έχεις θέμα; - Όχι.
- Όχι, δεν πειράζει. - Θα γυρίσει στη θάλασσα.
- Ναι. - Δεν θα το πάρουμε.
- Θα γυρίσει στη θάλασσα. - Μικρούλι.
- Εντάξει. - Ορίστε. Αντίο.
Αντίο.
Θα το θυμάται αυτό.
Όπως κι εγώ. Νομίζω ότι με μάτιασε.
- Θες να δοκιμάσεις; - Να το τραβήξω;
- Για να δω. - Σταθεροποιήσου.
Και μετά σιγά σιγά έρχεται.
Έτσι. Μπράβο.
Σκάρος.
- Σκάρος. - Σκάρος, ακριβώς.
Σκάρος. Μεγάλος.
- Μεγάλος. - Σκάρος.
Μεγάλος σκάρος. Βγάλαμε το μεσημεριανό μας.
Λίγο ευκολότερο να τον πιάσεις από το χταπόδι,
ο σκάρος είναι δημοφιλές πιάτο στα νησιά.
Σε λυπάμαι. Αλήθεια.
Λέει "Βοήθεια.
Μπορείς να με βοηθήσεις;" Ίσως και να μπορώ.
- Να τον ρίξουμε πάλι μέσα. - Μέσα;
Μπορούμε... Όχι.
- Κανένα θέμα. - Δοκίμασε. Ας δοκιμάσουμε.
Εντάξει. Ορίστε.
- Ορίστε. Απλώς... - Ορίστε, μικρούλη. Για δες.
- Ρίξ' τον στη θάλασσα. - Σου έσωσα τη ζωή.
Να με θυμάσαι, εντάξει;
Δες καμιά ταινία μου.
Ορίστε.
Η δουλειά μου εδώ τελείωσε.
Έκανα ό,τι μπορούσα για να σας βοηθήσω.
Δεν νομίζω ότι ο κόσμος εδώ επιβίωσε τόσες χιλιάδες χρόνια
πετώντας τα ψάρια πίσω στη θάλασσα.
Το ψάρεμα στα νησιά δεν είναι όπως ήταν 100 ή 200 χρόνια πριν.
Γι' αυτό ο Αντρέας δεν ήθελε ο γιος του να γίνει ψαράς.
Είναι ορθό να πούμε
πως δεν είμαι φτιαγμένος για αυτού του είδους τη ζωή στο νησί,
κι έτσι συμφώνησα να συναντήσω τον Γιάννη για μια μπίρα, αλλά μόνο στη στεριά.
Τα Μανδράκια είναι από τα πιο γραφικά χωριά του νησιού,
με λεμβοστάσια που λέγονται "σύρματα" και τα χρησιμοποιούσαν οι ψαράδες
για να αποθηκεύουν και να συντηρούν τις πολύτιμες βάρκες τους.
- Γεια μας. - Ακριβώς.
Αυτήν τη δουλειά την έκανε η οικογένειά σου;
Εστίαση;
Η οικογένειά μου είχε ταβέρνα όταν ήμουν τεσσάρων ετών.
Τα πρώτα χρόνια της ζωής μου τα πέρασα στην κουζίνα,
στην ταβέρνα, γύρω από τα τραπέζια, μαζί με τους πελάτες.
Ναι;
Φαντάζομαι πως αυτό με οδήγησε στο να είμαι σήμερα σεφ.
Τι λέει ο πατέρας σου γι' αυτό που κάνεις τώρα;
Είναι καταχαρούμενος που δουλεύω στον χώρο.
Η δική σου οικογένεια;
- Ασχολείται με τον χώρο σου; - Όχι.
Όταν ήμουν μικρός, στην πόλη απ' όπου κατάγομαι
κανείς δεν γινόταν ηθοποιός.
Ο πατέρας μου χρειάστηκε να εγκαταλείψει το σχολείο
σε μικρή ηλικία, όταν ήταν έφηβος, και να πάει να δουλέψει για να βοηθήσει...
- Την οικογένεια. - την οικογένεια.
Οπότε είχαν μεγάλη σημασία οι σπουδές.
Εγώ τι έκανα; Δεν πήρα πολύ στα σοβαρά τις σπουδές.
Και ήμουν, ξέρεις... Είμαι κάπως ο αποτυχημένος της οικογένειας.
- Θυμάσαι τι είπε ο ψαράς; - Δεν ήθελε ο γιος του
- να γίνει ψαράς. - Ακριβώς.
Δεν νομίζω ότι οι γονείς μου ήθελαν να γίνω ηθοποιός.
Πώς νιώθεις που τα παιδιά σου είναι κι αυτά ηθοποιοί;
Δεν ήταν εύκολο να το δεχτώ,
επειδή είναι πολύ δύσκολη δουλειά για να βιοποριστείς.
Αλλά τα πάνε πολύ καλά και τα δύο.
- Τα καμαρώνω και τα δύο. - Ας πιούμε σ' αυτό.
Ναι.
Μετά από άλλη μια τονωτική νύχτα, υποθέτω χάρη στον Ύπνο,
τον Έλληνα θεό του ύπνου, συνεχίζω την εκπαίδευσή μου για το νησί.
Με έχουν καλέσει στο πανηγύρι ενός Αγίου.
Είναι ένας θρησκευτικός εορτασμός χαραγμένος στις ζωές των οικογενειών εδώ.
Αλλά δεν μπορώ να πάω με άδεια χέρια.
Θα πάμε σε ένα νησί για το οποίο μου μίλησε χθες ο Γιάννης.
Ένα νησί που έχει εξαιρετικό τυρί, επειδή έχει πολλές κατσίκες.
Σκέφτομαι να πάω λίγο τυρί στο πανηγύρι ή ίσως να πάω μια κατσίκα.
Τα ελληνικά μου δεν είναι αρκετά καλά για να βγάλω άκρη με τα φέρι μποτ,
οπότε ευτυχώς ήρθε η Ελένη να με συνοδεύσει.
Ελένη! Φύγαμε γι' άλλη μία περιπέτεια.
Ιδανική μέρα για περιοδεία σε νησιά.
- Τι λες; - Φύγαμε.
- Αυτό είναι το φέρι μποτ; - Όχι.
Θα πάρουμε κάτι λίγο μεγαλύτερο.
Η περιοδεία στα νησιά άρχισε να γίνεται δημοφιλής τη δεκαετία του '60,
όταν διάσημοι, χίπηδες κι απλοί ταξιδιώτες έλκονταν από τις απολαύσεις των νησιών.
Αυτά τα φέρι μποτ δεν κινούνται αν φυσάει πολύ.
Σήμερα είναι ασφαλές να ταξιδέψουμε. Τουλάχιστον αυτό ελπίζω.
- Το εισιτήριό σου. - Για να πάω βόλτα.
Να κάτσουμε μπροστά να βλέπουμε;
Πώς σου φαίνεται η Ευρώπη μέχρι στιγμής;
Μια διαφορετική περιπέτεια σε κάθε μέρος.
Αν σ' αρέσουν τα κουνούπια...
- θα λατρέψεις τη Σουηδία τον Ιούνιο. - Ναι;
Η Σκωτία ήταν αρκετά έντονη εμπειρία. Είχε ρίζες η οικογένειά μου εκεί.
Θα ήταν ενδιαφέρον αυτό.
Το Σεν Τροπέ, πολύ όμορφο. Είμαι στην Ευρώπη.
Την αγαπώ επειδή υπάρχουν οι διαφορετικές κουλτούρες,
η ιστορία, η Ελλάδα...
Έχει παρελθόν χιλιάδες... Επτά, οκτώ χιλιάδες χρόνια.
Ξέρουμε ότι έρχονταν άνθρωποι στη Μήλο πριν από τουλάχιστον 11.000 χρόνια.
Είναι απίστευτο ότι πριν από 11.000 χρόνια πρωτοέκαναν άνθρωποι αυτό το ταξίδι.
Τώρα έκανα αυτό το ίδιο ταξίδι μέσα σε 30 λεπτά.
Η Κίμωλος είναι ακόμα μικρότερη από τη Μήλο, με πληθυσμό 900 κατοίκων.
Την προσεγγίζεις μόνο με καράβι, οπότε δεν την έχει αγγίξει ο έξω κόσμος.
Θα συναντήσουμε τον Αντώνη, έναν κτηνοτρόφο τρίτης γενιάς.
Αμάν...
Φτιάχνει πάνω από 15 γεύσεις τυριών και εκτρέφει πάνω από 500 κατσίκες.
Νιώθω μειοψηφία.
Είναι φιλικός.
Μου μασουλά το δάχτυλο.
Τι γεύση έχω;
Μη μου τρως το παντελόνι!
Όχι, μην τρως το πουκάμισο.
- Τρώνε τα πάντα. - Είναι ώρα φαγητού.
Μα έχω μόνο ένα πουκάμισο.
Η αιγοτροφία είναι ακόμα πολύ σημαντική για τη ζωή στα νησιά,
κι έτσι ο Αντώνης θέλει να μου μάθει μερικά πράγματα.
Ο Αντώνης ρωτάει αν θα ήθελες να βοηθήσεις να αρμέξετε τα ζώα.
Για όλα υπάρχει η πρώτη φορά.
Όλες θα τις αρμέξουμε;
Θεέ μου.
Ο Αντώνης πουλά ένα φημισμένο τυρί, τη μανούρα.
Για να το φτιάξει, χρειάζεται κατσικίσιο γάλα. Πολύ.
Πιάνεις από πάνω και μετά κλείνεις καθοδικά τα δάχτυλα.
Μη φοβάστε, είναι σε καλά χέρια.
Αστειεύομαι.
Ναι!
Νομίζω ότι του παίρνω το κολάι.
Ο Αντώνης λέει ότι δεν βρίσκει ανθρώπους να δουλέψουν εδώ,
οπότε είναι...
Σου προσφέρει δουλειά.
Πότε ξεκινάω;
- Χθες. - Χθες;
Νομίζω ότι βρήκα την κλίση μου εδώ.
Βοσκός. Να το ξέρετε, είναι δύσκολο επάγγελμα.
Η δική μου τεχνική στο άρμεγμα θα ήταν να αρπάξω
και μετά να δουλέψω τα δάχτυλα κατηφορικά.
Κατηφορικά.
Και... Κι έτσι πετιέται το γάλα.
Εντάξει; Βγαίνει.
Πάμε. Θα το πάρω μαζί μου.
Εντάξει;
Για τον καφέ, λέει.
Αυτό θα πει πνεύμα.
Έσκισα στο άρμεγμα κατσίκας,
οπότε πήγαμε στο μαγαζί του Αντώνη να πάρουμε μανούρα για το πανηγύρι.
Το μαγαζί τους.
Δες τη φωτογραφία. Είναι ο παππούς που έμαθε στον Αντώνη...
- Ο παππούς. - όσα ξέρει.
Και ο πατέρας. Τρεις γενιές μαζεμένες.
Δεν χρειαζόταν να μου το πεις
γιατί βλέπω...
Το πρόσωπο.
Εδώ.
Ο γιος σας κάνει καλή δουλειά, λέτε;
Λέει πως είναι χαρούμενος, γιατί πήγε την επιχείρηση μπροστά.
Τρέφω μεγάλο σεβασμό για τον Αντώνη.
Οι οικογενειακές επιχειρήσεις περνούν από γενιά σε γενιά.
Αυτό είναι συχνό εδώ.
Ευχαριστώ, Αντώνη.
Χάρηκα πολύ που σε γνώρισα. Καλή τύχη.
Νομίζω ότι συμβαίνει περισσότερο στην Ευρώπη παρά στη Βόρεια Αμερική.
Είναι ωραίο τα παιδιά να δουλεύουν με τους πατεράδες τους.
Εγώ το έκανα με τον γιο μου. Είναι μια εμπειρία που σου δίνει ικανοποίηση.
Με το καλύτερο κατσικίσιο τυρί που μπορούσα να αγοράσω,
φεύγω να ετοιμαστώ για την τελευταία βραδιά στο νησί.
Το πανηγύρι του Αγίου είναι στα νότια της Μήλου,
στον ναό του Τιμίου Σταυρού.
Με κάλεσαν στο πανηγύρι της Αγίας Ελένης,
μια ετήσια γιορτή της ελληνορθόδοξης εκκλησίας
με προσευχές, κεριά και ένα μεγάλο πάρτι.
Πιο τοπικό χρώμα δεν γίνεται.
Όλοι γνωρίζονται μεταξύ τους.
- Σου έχουμε ένα δώρο. - Ναι;
Ναι.
Η ψυχή του νησιού.
Χταπόδι;
Είσαι στο νησί.
Είναι η τελευταία σου βραδιά.
Καταλαβαίνεις την κουλτούρα και μέσω του φαγητού.
Μοιάζει μοιάζει με χοτ ντογκ.
Δεν ξέρω αν τρώγοντας χταπόδι
θα φτάσω στο κέφι που περιέγραψε ο Γιάννης,
αλλά μιας και είμαι στην Ελλάδα...
- Ακόμα... - Ωραίο.
Ναι.
- Πολύ καλό. - Πολύ ωραίο.
Έφερα να σου γνωρίσω κάποιον.
- Γιουτζίν, ο πάτερ... - Ο πάτερ...
- Πώς είστε; - Χαίρω πολύ.
Είμαι πολύ καλά, ευχαριστώ.
Νιώθω πια ένα με τους ντόπιους.
- Σας αρέσει η Μήλος; Όχι. - Πάρα πολύ.
Ωραίο πράγμα να έχει χιούμορ ένας ιερέας.
Πολύ όμορφο εκκλησάκι.
Θες να το δεις μέσα;
- Ναι. - Εντάξει. Πάμε μαζί.
Λέει ότι είναι μια πνευματική εμπειρία για σένα.
Καλόγερος.
- Εντάξει. - Σαν καλόγερος.
Έλα μαζί μου. Πάμε να το δούμε.
Μόλις μπεις, παίρνεις ένα κεράκι, το ανάβεις
και η ιδέα είναι ότι ο καπνός της φλόγας είναι οι προσευχές που πάνε στον ουρανό.
Ναι;
Τρία κεριά για την οικογένειά μου.
Πιστεύω ότι και να μην είσαι θρησκευόμενος,
έχει μια πνευματικότητα ένα τέτοιο μέρος.
Νομίζω ότι το μήνυμα με τα κεριά
λειτουργεί για όλους.
- Σωστά; - Σωστά.
Ήταν μια υπέροχη βραδιά στο πανηγύρι.
Ασπάζομαι τη φιλοσοφία του κεφιού κι απόψε το ένιωσα.
Φίλοι και συγγενείς συγκεντρώνονται. Είναι σαν γιορτή αγάπης.
Μήλος για μένα θα πει να νοιάζεσαι για τον γείτονά σου, να βοηθάς,
να συνεχίζεις τη δουλειά της οικογένειάς σου από γενιά σε γενιά,
να την περνάς από τον πατέρα στον γιο.
Μου είναι σαφές πως οι Έλληνες έχουν την οικογένεια στο κέντρο όλων
και παίζει μεγάλο ρόλο στο να μπορούν να ζήσουν στο νησί.
Όταν λειτουργεί σωστά, η οικογένεια σε κρατά στον σωστό δρόμο
για να τα βγάλεις πέρα στον κόσμο.
Ήρθα στην Ελλάδα περιμένοντας να ρίξω μια ματιά στο παρελθόν,
αλλά εντέλει η Μήλος μού θύμισε
να εκτιμάμε αυτό που έχουμε τώρα με τους κοντινούς μας ανθρώπους.
Μπράβο!
Στο επόμενο...
Τελικός ευρωπαϊκός προορισμός.
Ισπανία.
Ας χορέψουμε φλαμέγκο.
- Η βασιλική σουίτα. - Μου κάνει.
Είναι η σημαντικότερη μέρα της χρονιάς.
Είναι τρελό.
Αυτό είναι το μονοπάτι;
Με το πρώτο "κρακ" που θα ακούσω γυρνάω πίσω.
Πάμε!
Πλάκα είχε.
Υποτιτλισμός: Άννυ Ζερβού