Reizen is leven, zeggen ze.
Misschien, als je na een dag op 't vliegveld nog zin in 't leven hebt.
Waar moet je anders twee uur van tevoren aanwezig zijn...
...waarbij je dan nog riskeert twee uur te laat te komen?
Toch hebben m'n reizen van vorig jaar me goed gedaan.
Ze hebben m'n kijk verbreed.
Tot op zekere hoogte.
Nu ga ik iets doen wat elke respectabele reiziger schijnt te moeten doen.
Ik doe Europa.
Goed. Waar zijn we precies?
Ik ga het continent af...
...van het hoogste noorden tot het diepste zuiden.
Ik ga buiten de gebaande paden, op zoek naar verborgen juweeltjes...
Zie je dat?
...en ik geef me over aan mijn toenemende drang naar avontuur.
Kijk. Zonder handen.
Ze zijn hier. Is dit de boeg?
Ik ga m'n smaakpapillen de kost geven...
Wauw, wat lekker.
De druiven zijn klaar.
...en proberen te leven als de plaatselijke bewoners.
Welkom in mijn dorp.
Dit is waanzinnig.
Ik heb net je leven gered.
Ik stop eventuele zorgen in m'n koffer...
Daar komen ze.
Je weet nooit hoe een lichaam in paniek reageert.
Dit heb ik sinds m'n jeugd niet meer gedaan.
...en ik ga drie woorden uitspreken die ik nog nooit eerder heb geuit.
Klaar voor vertrek.
EUROPA
M'n Europese odyssee duurt voort.
Ik ben in een land dat de wereld heeft voorzien van filosofie...
...democratie, de Olympische Spelen en olijven.
Belangrijke zaken.
Maar er past er maar één bij martini.
GRIEKENLAND
Als Amerika de onstuimige tiener van de wereldfamilie is...
...dan is Griekenland de wijze oude opa.
Een opa met de neiging om in de middagzon in slaap te sukkelen.
Ik zit op het prachtige eiland Milos, met een bevolking van net 5000 mensen...
...en ik vraag me af of ik, door hier te leren over het leven...
...het grote geheel beter kan begrijpen.
Gek, ik ben hier net en ik ga meteen filosofisch doen.
Ik ben van Italië naar Griekenland gereisd...
...en heb de groene heuvels van Toscane omgeruild voor een ruiger landschap.
Griekenland heeft maar liefst 6000 eilanden, ruw geschat.
Het is een van de zonnigste landen ter wereld...
...met zo'n 300 dagen zon per jaar.
En hier bij de Egeïsche Zee schijnt de zon ongenadig op deze prachtige haven.
Dus ga ik de schaduw opzoeken in m'n hotel.
Hallo, hallo, Mr Levy.
- Welkom op Milos. - Zeg maar Eugene.
Ik ben Andreas. Ik breng je naar je hotel. Kom mee.
- Ben je hier voor het eerst? - In Griekenland. Wat is het hier mooi.
Als ik aan Griekenland denk, zie ik...
...een strakblauwe lucht en spierwitte gebouwen.
Net als in Mamma Mia.
Ik had gehoord hoe mooi dit land was.
Maar ik wist helaas niets van deze kliffen af.
Blijf er uit de buurt, Andreas.
- Goed. - Blijf links.
- Bij de bergwand. De wand. - Ja.
Zulke wegen heb je niet in Toronto.
Ik ben een stadskind en wilde graag Milos zien...
...omdat het klein en traditioneel is. Ik wil weten hoe ze hier leven.
O, ja. Fijn.
Voordat ik bij de bevolking ga kijken...
...ga ik eerst naar het vijfsterrenhotel Milos Cove.
En omdat het mijn serie is, vind ik dit natuurlijk een goed startpunt.
Het kost minstens 400 dollar per nacht...
...en ziet er heel anders uit dan de huisjes waar het eiland om bekendstaat.
Hallo, Mr Levy. Hoe gaat het? Welkom in Milos Cove. En op Milos.
Yannis en z'n zoon Andreas uit Athene...
...werden verliefd op het eiland en wilden er dolgraag 'n hotel neerzetten.
Wat is dit mooi.
- Hier zitten we het liefst. - Prachtig.
Dit was een strand toen we hier vroeger op vakantie kwamen.
We kwamen hier met de hele familie. We brachten de zomer hier door.
Vader en zoon hebben zich samen op dit project gestort...
...en in zeven jaar hun droom verwezenlijkt.
Hoe werken jullie samen? Goed? Verloopt dat soepel?
- Jawel, hoor. Ik vind 't fijn. Meestal. - Oké. Soms dus niet?
- Ja. - Soms botst het.
Maar hij blijft altijd m'n vader en ik z'n zoon.
Voor ons is het hotel familie.
Onze gasten, maar ook de mensen die hier werken...
...horen bij onze familie. Het is een grote familie.
Ik werk zelf ook met familie...
...en vind het heel knap wat ze hebben bereikt.
Dit is je villa. Kom binnen.
Dit is de komende dagen je thuis.
- Wauw. Yannis, wat is dat mooi. - Ja?
- Nou en of. - Dat hoor ik graag.
Je hebt hier alles, weet je. Je eigen kok...
...je spatherapieën. Hier hoef je nergens naartoe.
Je kunt hier voor altijd blijven.
- Hoe ziet het leven eruit op het eiland? - Iedereen kent iedereen hier.
Dus als je iets geheim wilt houden, komt heel Milos dat gegarandeerd te weten.
- Geniet van je villa en het eiland. - Yannis, dank je.
Dat lukt me heus wel.
Want zo ziet voor mij de hemel eruit.
- Ja. - Dag, Mr Levy.
Yanni, de chef-kok, heeft iets lekkers gebracht.
Dit is van mij en m'n team.
Lokaal geviste inktvis en zelfgemaakte bruschetta.
Lokaal geviste inktvis?
En het ging net zo goed.
Dat vind je overal in Griekenland, vooral op dit eiland.
'Nooit' is een groot woord. Maar hier is het op z'n plaats.
Want inktvis eet ik dus nooit. Dat gaat echt niet.
Ik weet hoe ze eruitzien. Het gebeurt gewoon niet.
Als je de omgeving wilt leren kennen, moet je naar de plaatselijke bar.
Daarom ga ik met Yannis wat drinken.
- Hallo. Welkom. Hoe gaat het? - Gevonden.
Ja. Ga toch zitten.
Phatses is een van de weinige taverna's op het eiland.
Na hun werk komen veel eilandbewoners hier relaxen.
Hier is het altijd leuk. Muziek, drank, gezelligheid.
- Jij bent alvast begonnen. - Ik heb al wat. Wil je een ouzo?
Ouzo is de traditionele Griekse sterkedrank.
- Proberen? - Vooruit. Ouzo dan maar.
Blowin' in the Wind, hier. Niet Bob Dylan.
Hier staat veel wind.
In feite waait het hier maar tien dagen per jaar.
De rest van het jaar niet zo.
Hallo. Alsjeblieft.
Een ouzootje. Bedankt.
- Samen. - Ja.
- Proost. - Hup. Proost.
Hup.
- Mama. - Lekker?
Nou, best wel.
Het is net als de pastis in Frankrijk, maar dan anders.
En met anders bedoel ik sterker.
Ik proef de ontspannen sfeer al die hier hangt.
Iedereen heeft 'n glimlach op z'n gezicht.
Het toverwoord in het Grieks is kefi. Dat valt niet echt te vertalen.
Het betekent levensvreugde.
Vergeet je problemen. Wat er ook gebeurt...
...je moet positief blijven en het geluk opzoeken.
Sommige mensen hebben heel veel problemen.
Maar als ze hier komen, naar de taverna met de muziek, vergeten ze alles.
Je moet een uitlaatklep hebben.
Ik snap wel dat je van ouzo lekker in een kefi komt...
...maar als dat niet lukt, is er nog altijd plan B.
Borden kapotgooien.
Zo.
Zo moet ie. Goed zo.
In het oude Griekenland werden er al borden kapotgegooid...
...om boze geesten te verjagen en geluk te brengen.
Na twee glaasjes ouzo wil ik ook van alles gooien.
Ik had bijna Yannis gegooid.
Kefi is een filosofie van gezond verstand.
Je ontspant je samen met vrienden en laat dingen los...
...en je verspreidt vreugde en liefde.
Dat was leuk. Ik heb de Griekse sfeer een beetje te pakken.
Dankzij de ouzo van gisteravond heb ik geslapen als een blok.
Nu wil ik kijken of ik kan leren leven als een eilandbewoner, dus ga ik de stad in.
In Plaka, de hoofdstad van Milos op de top van een heuvel...
...wonen iets van 800 mensen.
Ik heb afgesproken met Eleni, een expert in alles wat Grieks is...
...die me dit mooie stadje laat zien...
...als ik haar vind.
Het valt nog niet mee, want het zijn allemaal steegjes.
Was ze maar wat specifieker geweest.
Ik hoop dat ik de goede kant op loop. Maar ik heb geen idee.
- Eugene. - Eleni.
- Hoera. Goed zo. Je hebt me gevonden. - En op zo'n mooie plek nog wel.
Zodra je de hoek om kwam, ging de wind liggen.
Nou, dat effect heb ik.
Eleni is in Griekenland opgegroeid, met 'n Griekse vader en 'n Engelse moeder...
...wat verklaart waarom ze een deftiger Engels spreekt dan ik.
Iedereen denkt dat wit en blauw de kleuren van de Griekse vlag zijn.
Maar in 1938 was er een cholera-uitbraak op de Griekse eilanden.
De dictator, Ioannis Metaxas, beval dat iedereen z'n huis wit verfde...
...omdat dat met kalk gedaan werd. Dat is 'n sterk ontsmettingsmiddel.
Ze moeten hun verhaal veranderen voor de pamfletten.
- Dat verkoopt de Griekse kleuren niet zo. - Nee, vast niet.
Nee, weet ik. En het blauw is ironisch genoeg alleen zo dominant...
...omdat dat het goedkoopst was.
- Dat moet ook... - Veranderen.
- Dat verhaal. - Hoe dat zit.
Nu is het hier vredig en prachtig, na eeuwenlang hard werk om 't te bereiken.
Wat een kronkelende steegjes...
- ...in dit stadje. - Daar is een reden voor.
Dat hebben ze met opzet zo gedaan, het is bijna een labyrint.
Om mensen die hier niet vandaan komen, te laten verdwalen. Weet je waarom?
Nee, ik zie niet waar dat op slaat, maar zeg maar.
Er kwamen vroeger altijd piraten op Milos.
Dat is de hele reden waarom ze zo aangelegd zijn.
Om ze te laten verdwalen, zodat de bevolking tijd had...
...om met ze af te rekenen of om te ontsnappen.
Goed, piraten. Nu wordt het leuk.
Griekenland heeft andere unieke oplossingen voor eventuele gevaren.
Zoals het boze oog.
Want soms is borden kapotgooien niet genoeg om je te beschermen.
Ken je het boze oog?
Ik ken de uitdrukking. Het zit op die hoed.
Ja, en ook op de sieraden. Je komt het praktisch overal tegen.
Als iemand afgunstig op je is...
...als hij jaloers op je is, geeft hij je het boze oog.
Als je zo'n ding niet draagt, maakt dat je heel ziek.
Zoals constant hoofdpijn. Je wordt vermoeid en futloos.
Niet iedereen draagt het boze oog, dus als je mensen 'n compliment geeft...
...of weet dat 't ze voor de wind gaat en ze wilt beschermen tegen andermans boze oog...
...moet je op ze spugen.
- Dat is geen grap. - Op ze spugen?
Ja. Als ik tegen je zeg: 'Eugene, wat een mooi shirt.
Staat je goed', spuug ik drie keer om de Heilige Drie-eenheid aan te roepen.
Als je wilt zeggen dat alles in de winkel heel mooi is...
Ik spuug niet op haar.
- Dat wil ze wel graag. - Waarom zou ik?
- Ik wil dat. - Zie je wel.
Fijn. U hebt een heel mooie winkel...
- Nu moet u... - ...hier.
- Precies. Bravo. - Uitstekend.
Tom, je doet heel goed camerawerk.
Niet verkeerd opvatten.
Eleni is geweldig. En ze weet alles van dit eiland. En van deze stad.
Weet ik net zo veel van mijn land als zij van Griekenland? Nee.
Het werkt aanstekelijk dat alles hier mogelijk lijkt.
Al heb ik meer iets van: ik probeer het wel.
Ik ga iets proberen waar je als eilandbewoner niet omheen kunt.
Ik ga vis vangen met chef Yanni voor het restaurant van het hotel.
Maar hij zag niet wat ik deed in Schotland.
- Ben je geboren op Milos? - Nee. Ik kom uit Noord-Griekenland.
Een vriend bood me hier een baan aan en toen werd ik er verliefd op.
Het is prachtig. Zo mooi.
De mensen hebben hier geen haast, ze zijn nergens gespannen over.
Ze laten het leven zich gewoon voor hun ogen afspelen.
Ik denk niet dat ik...
...me zo thuis zou voelen in een kleine gemeenschap...
...tenzij het naast een golfbaan was. Dan zou ik het wel zien zitten.
Maar er is geen golfbaan op het eiland...
...dus zoek ik een hobby die beter bij dit eiland past.
De eilanden leven al duizenden jaren van de visvangst...
...en iets van 95 % van de boten is van de kleinschalige vissers.
Dit is kapitein Andreas.
Hij is geboren en getogen op Milos en z'n familie vist al generatieslang.
De vis zit hun in het bloed, zeg maar.
Ik zie dat Andreas z'n viskleding aanheeft, klopt dat?
- Moeten wij dat ook? Of hoeft dat niet? - Jawel, als je wilt.
Dat is om je te beschermen.
- Goed zo? - Perfect.
- Wauw. - Als gegoten. Je lijkt een echte visser.
Of ik lijk echt iets anders.
Ik ben niet in een familie van vissers geboren, zoals onze kapitein...
...maar ik zie wel hoe mooi het leven op open zee kan zijn.
Als de zon schijnt, wordt het water heel blauw.
Het is zo mooi. De kleuren, alles.
Ik heb als kind nooit gevist. M'n vader vist niet. Niemand vist.
Als je met een net vis wilt vangen, moet je hier wezen.
We zijn er. Dat is onze boei.
Andreas heeft gisteren z'n netten uitgegooid...
...toen ik ouzo dronk en borden kapotgooide. Hij heeft alles van z'n vader geleerd.
Hij begon vroeg, op z'n tiende.
Z'n vader begon ook vroeg te vissen, met z'n opa.
Dus ze doen dit al generaties.
Andreas, wil je dat je zoon ook visser wordt?
Absoluut niet.
Er zit minder vis in de Egeïsche Zee dan vroeger.
Dus dit werk is zwaarder en levert minder op dan vroeger.
- Inktvis. - Kijk.
Een inktvis.
- Je boft maar. - Ja, hij leeft nog.
- Kijk toch eens. - Hij is klein.
- Ja, nee. - Wil je... Nee?
- Vind je dat eng? - Nee.
- Laat maar. - Hij gaat terug de zee in.
We houden hem niet.
- Hij gaat terug. - Hij is klein.
- Oké. - Ziezo. Dag.
Dat vergeet hij niet meer.
Ik ook niet. Hij gaf me het boze oog.
- Wil jij het proberen? - Binnenhalen?
- Eens kijken. - Vind je evenwicht.
Langzaam inhalen.
Goed gedaan.
Een Scarus.
- Scarus. - Precies.
- Scarus. Een grote. - Scarus.
Een mannetje. Dat is onze lunch vandaag. Mooi.
De Scarus is makkelijker te vangen dan de inktvis en wordt hier veel gegeten.
Ik vind het rot voor je. Echt. 'Help me', zegt ie.
'Kun je me helpen?' Ik denk van wel.
- Laten we hem teruggooien. - Wil je dat?
- We kunnen... Nee. - Probeer maar.
Goed. Daar gaan we. Daar gaan we, maatje.
- Gooi maar terug. - Ik heb je gered. Vergeet me niet.
- Kijk naar een paar films van me. - Hupsakee.
Mijn werk zit er wel op hier. Meer kan ik niet voor jullie doen.
Ze houden het hier niet al duizenden jaren vol door vis terug in zee te gooien.
De visserij op de eilanden is niet meer wat het 100, 200 jaar geleden was.
Ook daarom wil Andreas niet dat z'n zoon dit beroep kiest.
Je kunt wel stellen dat dit deel van het eilandleven niet bij me past...
...dus wil ik best een biertje met Yanni gaan drinken, maar dan wel op het droge.
Mandrakia is een van de meest pittoreske vissersdorpjes hier...
...met boothuizen die syrmata heten waar vissers gewoonlijk...
...hun kostbare boten opbergen en onderhouden.
- Yamas. - Precies.
Deed je familie dit soort werk? Het eten?
M'n familie had een taverna toen ik een jaar of vier was.
De eerste jaren van m'n leven groeide ik op in de keuken...
...in de taverna, tussen de tafels en de klanten.
Ik denk dat ik daardoor chef-kok ben geworden.
En wat vindt je vader van wat je nu doet?
Hij vindt het geweldig dat ik dit doe.
En jouw familie? Zit je in het familiebedrijf, zeg maar?
In de stad waar ik opgroeide...
...ging er niemand acteren.
M'n vader moest van school af...
...op nogal jonge leeftijd, hij was pas een tiener...
- ...en hij moest gaan werken... - Om het gezin te onderhouden.
Dus hij was gebrand op onderwijs.
En ik? Ik nam dat onderwijs juist niet zo serieus.
Ik was degene in de familie die er een potje van maakte, weet je wel.
- Weet je nog wat de visser zei? - Z'n zoon mag geen visser worden.
Ik denk niet dat m'n ouders 't leuk vonden dat ik acteur wilde worden.
Wat vind je ervan dat je kinderen ook acteren?
Ik vond 't niet zo makkelijk om dat te accepteren...
...omdat het zo zwaar is om ervan rond te komen.
Maar ze zijn allebei goed bezig.
- Ik ben trots op allebei. - Daar drinken we op.
Na weer uitstekend geslapen te hebben, ik neem aan dankzij Hypnos...
...de Griekse god van de slaap, ga ik nog meer van het eiland opsteken.
Ik ga naar een festival van een heilige...
...een religieus feest dat diepgeworteld in het familieleven zit.
Ik kan niet met lege handen aankomen.
We gaan naar een eiland waar Yanni me gisteravond over heeft verteld.
Ze schijnen daar heerlijke kaas te hebben omdat er veel geiten zijn.
Ik denk dat ik kaas meeneem naar het festival, of anders een geit.
M'n Grieks is vast niet goed genoeg voor het lokale veerpontje...
...dus gelukkig komt Eleni met me mee.
- Eleni. Nu gaan we alweer op avontuur. - Het is er een mooie dag voor.
- Niet? - Zeker.
- Is dit de veerboot? - Nee, de onze is iets groter.
Het eilandhoppen in Griekenland begon in de jaren 60 toen jetsetters...
...hippies en budgetreizigers het hedonisme op de eilanden ontdekten.
Ze gaan niet als er te veel wind staat.
Maar vandaag is het veilig. Daar vertrouw ik dan maar op.
- Oké. Je kaartje. - Nu kunnen we.
Vooraan heb je mooi uitzicht.
- Geniet je van je reizen door Europa? - Het is overal weer anders.
- Voor muggen moet je in juni naar Zweden. - O, echt?
Schotland maakte veel bij me los. M'n familie komt er deels vandaan.
Dat is interessant.
Saint-Tropez is erg mooi. En het is Europa, snap je?
Ik ben dol op Europa vanwege alle cultuur...
...en geschiedenis. Neem nou Griekenland. Dat bestaat al duizenden, 7000, 8000 jaar.
We weten dat er al sinds minstens 11.000 jaar mensen naar Milos komen.
Dus 11.000 jaar geleden maakten mensen al deze overtocht.
Ik heb net deze overtocht in amper 30 minuten afgelegd.
Kimolos is nog kleiner dan Milos en er wonen 900 mensen.
Je komt er alleen per boot, dus de buitenwereld blijft ook buiten.
We gaan naar Antonis, een derdegeneratiegeitenboer...
Ach gossie.
...die 15 verschillende smaken kaas maakt en ruim 500 geiten heeft.
We zijn ver in de minderheid.
- Deze is aardig. - Hij kauwt op m'n vinger.
Wat proef je? Eet m'n broek niet op.
Eet m'n shirt niet op.
- Ze eten alles op. - Omdat het etenstijd is.
Maar ik heb maar één shirt.
Geiten houden is hier nog steeds heel belangrijk...
...daarom wil Antonis me een paar dingen leren.
Antonis vraagt of je hem wilt helpen en een geit wilt melken?
Prima. Je moet alles 'n keer proberen.
Melken we ze allemaal?
O, god.
Antonis verkoopt de geliefde Griekse kaas manoura.
Daarvoor heeft hij heel veel geitenmelk nodig.
Boven vastpakken en de ene na de andere vinger omlaag bewegen.
Ze is in goede handen, hoor. Grapje.
Ik word er al beter in.
Antonis heeft dringend hulp nodig, dus...
Je kunt aan de slag.
Vanaf wanneer?
- Vanaf gisteren. - O, ja?
Ik heb net een nieuwe roeping gevonden. Geiten hoeden. Dat is nog best zwaar.
Ik zou de geiten persoonlijk melken door de uier te pakken...
...en dan je vingers omlaag te bewegen.
Omlaag.
Dan krijg je een mooie straal.
Goed? Een straal.
We gaan. Ik neem deze mee. Goed?
- 'Voor in je koffie', zei hij. - Wat een gevatte opmerking.
Ik heb het melken onder de knie en nu gaan we in de familiewinkel van Antonis...
...manoura halen voor het heiligenfestival.
Dit is hun kaaswinkel. Kijk die foto.
Dat is de opa die Antonis alles...
- De opa. - ...heeft geleerd.
Dit is de vader. Drie generaties.
Dat hoefde je niet te zeggen...
- ...want ik zie... - Het gezicht.
Hier.
Heeft je zoon het goed gedaan?
Hij is heel blij...
...dat hij het bedrijf groter heeft gemaakt, omdat hij ervan hield.
Ik heb veel respect voor Antonis.
Familiebedrijven worden overgedragen van generatie op generatie.
Dit is de rode draad hier.
Bedankt, Antonis.
Ja. Ik vond het heel leuk. Succes.
Het gebeurt meer in Europa dan thuis in Noord-Amerika.
Het is fijn als vader en zoon kunnen samenwerken.
Ik deed dat met mijn zoon. Dat heeft me echt goed gedaan.
Met de lekkerste geitenkaas die er te koop is...
...maak ik me klaar voor m'n laatste avond op dit eiland.
Het heiligenfestival vindt plaats in Zuid-Milos...
...bij de Kerk van het Heilige Kruis.
Ik ben uitgenodigd op een viering van Sint-Helena...
...die elk jaar plaatsvindt in de Grieks-orthodoxe kerk...
...met gebeden, kaarsen en een groot feest.
Plaatselijker kan gewoon niet. Iedereen kent iedereen.
- We hebben iets. - Voor mij?
- Dat is de essentie van het eiland. - Inktvis?
Je zit op een eiland.
Het is je laatste avond en je leert de cultuur ook kennen via het eten.
Het lijkt wel een hotdog.
Inktvis eten levert vast niet de staat van kefi op die Yannis had beschreven...
...maar laat ik me aanpassen...
- Hij... - Lekker.
- Erg lekker. - Fijn.
Ik wil je iemand voorstellen.
- Eugene. Eerwaarde... - Dit is...
- Hoe gaat het? - Aangenaam. Het gaat prima, dank u.
Nu begin ik er echt bij te horen.
- Bevalt Milos u? Nee. - Het is prachtig.
Gelukkig kun je met hem lachen.
Dit is een heel mooi kerkje.
- Wil je naar binnen? - Ja.
Oké. We gaan.
Hij zei: 'Dit is een spirituele ervaring voor je.'
Monnik.
- Oké. - Als een monnik.
Kom, we gaan even kijken.
Als je naar binnen gaat, steek je een kaars aan...
...en dan is de rook van de vlam de gebeden die opstijgen naar de hemel.
Drie kaarsen voor m'n familie.
Je hoeft niet religieus te zijn, maar dit heeft best iets spiritueels.
De boodschap via de kaarsen...
- ...werkt voor iedereen, toch? - Precies.
Nou, dat was een heerlijke avond, met dat festival.
Ik omarm de kefi-filosofie en die was vanavond te voelen.
Vrienden en familie die bijeenkomen. Een soort feest vol liefde.
Bij Milos denk ik aan buren die om elkaar geven en elkaar helpen...
...families die al generatieslang hetzelfde werk doen...
...dat de vader overdraagt aan de zoon.
Voor de Grieken staat de familie duidelijk centraal bij alles wat ze doen...
...en zeker ook daardoor is het mogelijk om op het eiland te leven.
Familie houdt je op 't juiste pad zodat je de weg vindt in de wereld om je heen.
Ik dacht dat het hier over het Griekse verleden zou gaan...
...maar op Milos besefte ik weer...
...dat we moeten koesteren wat nu we hebben, samen met onze dierbaren.
Volgende keer...
Dit is m'n laatste Europese bestemming.
Spanje.
Hup, flamenco.
- De koninklijke. - Och.
Dit is letterlijk de grootste dag van het jaar.
Wat wild.
Is dat het pad?
Als ik iets hoor kraken, ga ik terug.
Vooruit.
Dat was leuk.
Vertaling: Marc de Jongh