ผมเป็นตัวอย่างที่ยังมีลมหายใจ ของคำว่า มาช้ายังดีกว่าไม่มา
แค่ไม่กี่ปีที่แล้ว ชีวิตผมยังราบเรียบ
ไม่หวือหวา จำเจและวางใจได้
แต่การผจญภัยช่วงที่ผ่านมา เปลี่ยนเรื่องนั้นไปหมด
แล้วต่อจากนี้จะทำอะไรดี
ในเมื่อตอนนี้พอจะเรียกตัวเองเป็นนักเดินทางได้
ผมจึงท้าตัวเองให้พิชิต ลิสต์ก่อนตายที่จะต้องทำให้ได้
(ลิสต์ทำก่อนตาย)
ก่อนที่สุดท้ายจะตายไปจริงๆ น่ะนะ
ผมหาข้อมูลเยอะมาก
เปิดใจกว้าง…
(การผจญภัยในอเมซอน)
ใครจะไปเดินเล่นในป่าอเมซอนกัน
จนทำลิสต์ของตัวเองขึ้นมา
ดูวิวนี่สิ
ขอต้อนรับสู่ลอนดอน
รู้สึกเป็นนักท่องเที่ยวที่สุดก็ตอนนี้
เรื่องพวกนี้คือส่วนหนึ่ง…
ของสุดยอดประสบการณ์เดินทางครั้งหนึ่งในชีวิต
พูดไปอย่าถือนะ แต่ขึ้นรถงี้ทุลักทุเลเกิน
ติ๊กออกจากลิสต์ได้ละ
- นี่มาไอร์แลนด์ครั้งแรก - แน่ละ เคยมาแล้ว
- ค่ะ หนนึง - หนสองหน
- หนเดียว - หนเดียว
แต่มันจะเป็นครั้งหนึ่งในชีวิตผมด้วยไหม…
นั่นต้องว่ากันอีกที
แต่ผมอยากคิดว่า ผมเริ่มใจกล้าขึ้นเล็กน้อย
ไม่อยากเชื่อว่ากล้าจะมาตรงนี้จริงๆ
ท้าลุยขึ้นมาหน่อย
เซฟเด็ดมาก!
ผมทำงานใต้ความกดดันเก่งมากเห็นๆ
ดังนั้นนี่อาจเป็นทริปตราตรึงลืมไม่ลงที่สุด
ในลิสต์ทำก่อนตาย มีมาเมากับเจ้าชายวิลเลียมไหมครับ
- ตายตาหลับเลยครับ - ตายตาหลับเลยนะ
(ลิสต์ทำก่อนตาย)
ผมไม่เคยมีประสบการณ์อะไรแบบนี้มาก่อน
อินเดียมักจะอยู่ในลิสต์ต้องมาก่อนตาย
ถ้าเป็นนักเดินทางมากประสบการณ์หน่อย
ผมรู้จักคนเยอะมากที่มาอินเดียแล้วบอกว่า
เราจะต้องเอาใส่ลิสต์มาก่อนตายเอาไว้
และนั่นคือสาเหตุที่ แม้ผมจะชอบอยู่กับตัวเองมากกว่า
ผมก็ฟังคำแนะนำคนเหล่านั้น จนมายังประเทศซึ่งประชากรมากที่สุดในโลก
ถ้าตรงนี้เป็นฉากในหนัง จะต้องมีคนตะโกนว่า
"โอเค เอางี้นะ วุ่นวายโกลาหลเยอะไปละ
ต้องลดๆ หน่อย เอาให้มันสมจริง"
(โทรอนโต)
ผมเดินทางไกลกว่า 7,000 ไมล์ มาถึงรัฐที่ใหญ่ที่สุดในอินเดีย
ราชสถาน
ชื่อที่แปลว่าแดนแห่งราชา
ที่นี่ขึ้นชื่อเป็นเมืองที่ทากำหนดสี ป้อมปราการโบราณและตลาดที่มีสีสัน
ทำให้คนมาครั้งแรกอย่างผมต้องไปดูให้ได้
ไม่อยากเชื่อว่ากล้าจะมาตรงนี้จริงๆ
การเดินทางครั้งนี้เริ่มที่โชธปุระ เมืองที่มีอายุมากกว่า 500 ปี
- ไง - อภิช
ยูจีน ขอต้อนรับสู่อินเดียครับ
- เป็นยังไงบ้าง - คุณเป็นไง
- ก็ดีนะ - ดีใจมากที่ได้เจอ
อภิชจะเป็นไกด์ท้องถิ่นที่นี่ให้
และก็เหมาะที่เขาจะช่วยให้ผม ทำความคุ้นเคยกับสภาพแวดล้อมใหม่
- เดินมาเป็นไง - ได้คำจำกัดความใหม่ของคำว่า "ฝูงชน"
ใช่
อินเดียไม่ใช่ที่สบาย แต่อยู่ๆ ไปก็สบายใจเอง
แล้วเมื่อกลับไป คุณจะมองโลกในมุมใหม่โดยสิ้นเชิง
ไม่ใช่ที่สบาย
- แต่อยู่ไปแล้วสบายใจเอง - ใช่
โอเค นี่ก็เป็นสิ่งที่ผมคิดว่าจะเกิดขึ้น
สาเหตุที่ผมคิดว่าตรงนี้อาจเป็นที่เหมาะจะเริ่ม
คือเหมือนจับโยนลงน้ำลึกเลย คุณค่อยเรียนว่ายน้ำตรงนั้น
ตลอดห้าศตวรรษที่ผ่านมา
เมืองนี้เติบโตท่ามกลาง สถานที่สำคัญซึ่งเตะตาเมินยาก
นั่นคือป้อมเมหรานครห์แห่งโชธปุระ
สร้างเมื่อปี 1459
- ตายละ ใหญ่มหึมาเลย - ใช่
ตอนนี้ก็ยังเป็นของราชวงศ์อยู่
ด้วยความสูง 400 ฟุตเหนือเมือง ชื่อของมันแปลตรงตัวว่า "ป้อมพระอาทิตย์"
ซึ่งก็เหมาะอยู่นะ เมื่อคิดว่ามันตั้งอยู่ข้างทะเลทราย
- ถ้าอยากไปดูตลาดผมพาไปดูได้นะ - เอา
ตลาดทั้งตลาดอยู่ที่ตีนป้อมเมหรานครห์
เรียกตลาดซาร์ดาร์
- โอเค ได้ - ที่นั่นมีทุกอย่างให้ซื้อ
- อยากลองไหม - มาดูกัน
นี่คือการโจมตีประสาทสัมผัสทั้งหมด ทั้งสีสัน กลิ่นเครื่องเทศ ผู้คน หน้าตาเยอะแยะ
ทุกจุดเป็นการต่อรองตื่นเต้น คุณจะได้ประสบการณ์ใหม่เยอะมาก
ยังไงตรงนี้ก็มีสีสันมากกว่าแคนาดา
แน่นอน ใช่เลย
ถ้าจะมีอะไรที่ขึ้นชื่อที่สุดจากโชธปุระ ต้องคิดถึงอะไร
ผมว่าน่าจะเป็นสิ่งทอ
ดูตรงนี้สิ
เรามีสิ่งทอทุกรูปแบบ
เป็นแบบเฉพาะตัวของราชสถาน รัฐของเรา
(ซาร์ดาร์มาร์เก็ทกีรติกต)
สีที่เห็นจากที่นี่มันสดใส
ยิ่งกว่าภาพใดๆ ที่เคยเห็น
เวลาเราเดินเห็นเองตามถนน มันระเบิดกระแทกตาเลย
และสิ่งที่กระแทกใจจากที่นี่ก็ไม่ใช่สีอย่างเดียว
นี่ยี่หร่า
อันนี้คือ… ข้าว
- ข้าวยี่หร่า - ฮื่อ ยี่หร่า
ชามินต์ ค่อยๆ ดม
อันนี้ค่อยๆ ดมนะ
โหย! อะไรน่ะ
ก็ วิคส์วาโปรับคือ…
ยาที่เอาไว้ทาหน้าอกเวลาเป็นหวัด
- ช่วยเรื่องย่อยอาหาร - อ๋อ แน่สิ
- ภูมิคุ้มกัน ช่วยให้ร่างกายผ่อนคลาย - อ้อ
แค่เดินถนนตรงนี้ก็มีอะไรต้องรับรู้มากมาย
แต่เพื่อให้ได้สัมผัสเมืองนี้อย่างแท้จริง
อภิชอยากพาผมไปจุดชมวิวโปรดของเขา
เราจะขึ้นรถลากติดเครื่อง
พยายามอย่าเกร็งนะ
- อย่าเกร็งเหรอ - ใช่ ต้องไม่เกร็ง
ลูกผสมระหว่างแท็กซี่นิวยอร์กกับสามล้อ
แต่ละวันรถลากพวกนี้เดินทางกัน 200 ล้านเที่ยว เมื่อนับรวมทั้งประเทศ
- เคล็ดลับฉบับโปรนะ - ว่ามา
ข้อแรก ห้ามจับราว
- เอาขาขวาหรือซ้ายก็ได้วางตรงนี้ - อ้อ
แล้วถ้าเกิดเวลามันสะเทือน
วางมือตรงนี้แล้วแขม่วให้ตัวตรง
ยกก้นขึ้นลงนิดนึง
โอเค
คนขับชื่ออะไรนะ
- บาบลู บาบลู จี นมัสเต - บาบลู
- นมัสเต - นมัสเต เป็นไงบ้าง
- ว้าว! - เกือบละ
เกือบชนคุณคนนั้นเลย
พูดไปอย่าถือนะ บาบลู
คุณขับเก่งมาก แต่ขึ้นรถงี้ทุลักทุเลเกิน
เวลาไปตามถนนเราจะเห็นสัตว์หลายอย่าง
วัวเป็นสัตว์ที่ย่านนี้เขานับถือมากๆ
เหมือนที่โทรอนโต
- คนเดินถนนมีสิทธิ์ข้ามถนนก่อน - ใช่
ที่นี่ สัตว์มีสิทธิ์ก่อน
แล้วมันจะไปไหน
ก็เดินเล่นบนถนนแล้วก็กลับไป
- ฮื่อ ดูสิ - อ๋อ พวกนั้น…
กลับไปบ้านตัวเอง
วัวถือเป็นสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ในศาสนาฮินดู ศาสนาใหญ่ที่สุดในอินเดีย
และถึงรถจะขวักไขว่แค่ไหน
เจ้าพวกนี้ก็เดินสบายใจกว่าผมเยอะ
- โอเค ส่วนที่แย่สุดผ่านไปละ - อ้อ
กำลังเริ่มชินเลย
- วู้ว ขอบคุณครับ - ฮื่อ
คนสุดท้ายที่เขย่าขวัญสั่นกระดูกผมได้ขนาดนั้น คือนักกายภาพบำบัดนะ
มาถึงแล้ว
แต่ยังไงเราก็มาถึงเขตเมืองเก่า
ถนนที่ทอดตัวเป็นวงกตสีสันสดใสเหล่านี้
คือสาเหตุที่โชธปุระ เป็นที่รู้จักในนามของเมืองสีฟ้า
- นั่นไง ป้อมที่ผมเล่าให้ฟัง - ว้าว โห
งั้นทำไมต้องสีฟ้า
สีฟ้าช่วยลดอุณหภูมิให้เย็นลง เพราะยังไงตรงนี้ก็ทะเลทรายนะ
สีฟ้ายังเป็นสัญลักษณ์เบาๆ ของชุมชนนักบวชที่เรียกว่าวรรณะพราหมณ์
ที่เคยอาศัยอยู่ในย่านนี้
- ตรงนี้ยังเป็นจุดสวยที่สุด… - ว้าว
ในเมืองนี้ที่จะได้ดูวิว
ก็น่าจะใช่ล่ะนะ เว้นแต่จะอยู่ในวังเองเนอะ
- ซึ่ง… ไม่รู้สิ - โอเค ยอมรับก็ได้
ตรงนี้คือใกล้สุดที่พามาได้แล้ว
ผมไม่ได้เป็นเจ้า จะได้พาขึ้นได้
คุณเคยเห็นอะไรแบบนี้ไหม
ไม่เคยเห็นเมืองในโทนสีแบบนี้
แถมโชธปุระยังเป็นเมืองที่ใหญ่กว่าที่คิดไว้มาก
ผมไม่ได้คิดว่าจะมาเจอเมืองสีฟ้า
แต่ผมทั้งเห็นและสัมผัสได้ว่า ทำไมเขาถึงเลือกสีนี้
ฤดูร้อนที่นี่ อุณหภูมิอาจสูงถึง 37 องศาเซลเซียส
ผมจะไปนั่งเย็นๆ ที่โรงแรมแล้ว
ผมเพิ่งมาถึงที่นี่ได้ครึ่งวันเองนะ
แต่ก็สนุกมากๆ เลย
ผมตั้งตารอที่จะได้ประสบการณ์วัฒนธรรมที่นี่
ดูว่าคนที่นี่ ชีวิตคนตรงนี้เป็นอย่างไร
และเหมือนว่าถ้าเป็นพวกอดีตราชาอินเดีย ที่เรียกว่ามหาราชา
พวกนั้นก็ชีวิตดีไม่ใช่เล่น
ก็ลองดูที่ซึ่งผมจะได้นอนคืนนี้สิ
บัล ซามานด์ เลค พาเลซ
ปราสาทที่ตั้งเหนือทะเลสาบประดิษฐ์ แห่งแรกๆ ของอินเดีย ขุดจากหินทั้งภูเขา
ตัวปราสาทนั้นสร้างโดยมหาราชาแห่งโชธปุระ ตั้งแต่ศตวรรษที่ 17
- สวัสดี ขอบคุณ - ยินดีต้อนรับครับ
เราเตรียมการต้อนรับตามพิธีโบราณให้แล้ว
ดูจากกลุ่มที่ออกมาต้อนรับ
อย่างกับเขารอคนที่มีเชื้อเจ้ามากกว่าผมนะ
ขอบคุณ
- ขอบคุณ - ยินดีมาก
- สวัสดีครับคุณยูจีน - สวัสดี
ที่นี่คือโรงแรมบัล ซามานด์ เลค พาเลซ
ซึ่งเคยเป็นวังฤดูร้อนของราชวงศ์แห่งโชธปุระ
ตอนนี้พวกเขาปรับวังมาเป็นโรงแรม
- ที่นี่ดีมากเลย - ใช่
ตอนที่นั่งรถขึ้นมา ผมไม่รู้ว่านี่ ทะเลสาบจริงหรือภาพหลอน
แต่ระวังลิงหน่อยนะครับ แถวนี้ลิงเยอะ
ไม่อันตรายนะครับ แค่ระวังลิงแล้วกัน
- อย่าเข้าไปใกล้มาก - ครับ
- โอเค - ขอให้พักอย่างสบายนะครับ
- ขอบคุณๆ - ขอบคุณ
หลังจากเปลี่ยนที่อาศัยของเจ้า มาเป็นโรงแรมหรู
ทั้งประตูและสวนของวังนี้ก็เปิดรับแขก
ที่อยากหลบร้อนจากทะเลทรายอย่างมีสไตล์
ขอบอกเลย ผมชอบที่นี่ ชอบความเงียบแบบนี้
ตอนนี้มันเหนือจริงนิดนึง
ไม่รับสายแล้วนะ ตรงนี้มีลิง
ว้าว น่ารัก ไงหนูๆ
การผจญภัยในอินเดียของผมเริ่มได้สวยมาก
แผนช่วงค่ำก็ไม่ใช่ชั่ว
อภิชชวนผมไปงานปาร์ตี้ของเพื่อนไฮโซของเขา
ถ้าผมผ่านด่านรปภ.แถวนี้ไปได้น่ะนะ
- ยูจีน! - อภิช
คุณแต่งตัวมาเต้นเลยนี่นา
คุณก็ดูดีมาก ผมจะพาไปพบเพื่อนๆ
- ได้ - อจิต…
อุทัยกับอจิตที่เป็นญาติกัน เป็นส่วนหนึ่งของชนชั้นสูงในราชสถาน
ว้าว เยี่ยมเลย งั้นที่นี่บ้านใคร
- บ้านเขา - บ้านเขา
ซึ่งก็อธิบายได้ละว่า ทำไมปาร์ตี้ใหญ่โตขนาดนี้
คุณอยู่ที่นี่มานานแค่ไหนแล้ว อุทัย
เอ่อ ผมโตที่นี่เลย
แต่ตระกูลผมอยู่ที่นี่มาตลอด 600 ปี
พอนับ 600 ปี คิดว่าผมน่าจะเป็นรุ่นที่ 18 หรือ 19 นี่แหละ
ตระกูลคุณทำอะไรนะ
ตระกูลเราจงรักภักดี ต่อมหาราชาแห่งโชธปุระ
คุณทวดและบรรพบุรุษของเขา เป็นคนเก็บภาษีของมหาราชา
อภิสิทธิ์ของชนชั้นศักดินา ถูกยกเลิกไปตั้งแต่ปี 1970
แต่หลายตระกูลก็ยังคงประเพณีเดิมต่อ
ซึ่งในกรณีนี้แปลว่ามีการฉลองใหญ่โตมาก
ยามมีแขกผู้มีเกียรติหน้าใหม่
- นี่คือแขกผู้มีเกียรติที่สุด - แขกผู้มีเกียรติเหรอ
- ใช่ นี่แหละเขา - นี่เหรอแขกผู้มีเกียรติ
คืนนี้จัดขึ้นเพื่อรับขวัญ รุทธรา วีระสู่โชธปุระ
นี่เป็นการมาที่นี่ ซึ่งเป็นแดนบรรพบุรุษของเขาเป็นครั้งแรก
จึงถือว่าเป็นการรับขวัญกลับบ้านที่สำคัญมาก
- นี่งานใหญ่ เขาจะ… - งานใหญ่
ใช่
เข้าใจเลย เข้าใจนะ
ดูหนูสิ ไหนใครใหญ่
คุณมีหลานไหมคะ
ครับ ผมมีหลานชายคนหนึ่ง กำลังจะสามขวบ
โห ว้าว
เพิ่งไม่นานมานี้ผมก็อุ้มเขา…
- ใช่ ดูอุ้มจนชินมากๆ - แบบนี้เลย
ผมขอเอากลับบ้านไปด้วยเลยใครจะว่าไหม
ไหนใครใหญ่
ผมว่าอาร์วีไม่น่าจะจำงานวันนี้ได้นะ
แต่ก็แอบเห็นแก่ตัวนิดนึงที่หวังให้เขาจำผมได้
ตอนที่เราดื่มให้กับความโชคดีของเขา
อร่อยมาก
ตระกูลชนชั้นสูงของอินเดีย ไม่ใช่กลุ่มเดียวที่อยู่ดีกินดี
อินเดียเป็นกลุ่มเศรษฐกิจที่เติบโตเร็วที่สุดในโลก
มีเศรษฐีเงินล้านเพิ่มขึ้น 30,000 คน นับจากปีที่แล้วเพียงปีเดียว
และแม้จะเพิ่งมาวันเดียว
ผมก็รู้สึกว่าเริ่มมองเห็นแล้วว่า ชีวิตตรงนี้มีความหลากหลายเพียงใด
เล่าเรื่องราชสถานให้ฟังหน่อยสิ
มันมีบุคลิกโดดเด่นเป็นของตัวเองไหม
คือถ้าแตกคำราชสถาน มันคือ "ราชา และ สถาน"
เมื่อก่อนมีกองทัพของตัวเอง หน่วยเงินตัวเอง ระบบยุติธรรมของตัวเอง
ยิ่งไปเมืองอื่นๆ ในอินเดีย จะเห็นว่าวัฒนธรรมเปลี่ยนไปตามรัฐต่างๆ
แล้ว เอ่อ คือ ถ้าจะบอกว่ามันหลากหลายแค่ไหน
เวลาเดินทางไป นิดเดียวสำเนียงพูดก็เปลี่ยนละ
นับไป 100 กิโลในทุกทิศทาง
อาหารเปลี่ยน คนเปลี่ยน ภาษาเปลี่ยน
แปลว่ามันเกือบจะเหมือนชาติซ้อนชาติอีกที
ประเมินว่ากลุ่มภาษาย่อยของอินเดีย อาจมีมากถึง 20,000 ภาษา
พอมีอะไรที่ผูกใจคนทั้งประเทศไว้ด้วยกันไหม
อินเดียมีอะไรพิเศษในความเป็นชาติ
เอ่อ ความเป็นรัฐโลกียวิสัยของอินเดีย
ศาสนาหลักของประเทศนี้คือฮินดู
- ฮินดูเหรอ อ้อ - ใช่ ฮินดู
แต่เราก็มีกลุ่มประชากรมุสลิมเยอะมาก
มีกลุ่มประชากรคริสต์เยอะมาก มียิว มีทุกศาสนา
- แต่คริกเก็ตน่ะเป็นศาสนาหลักที่สุด - เอาจริง
แต่ละรัฐจะมีทีมของตัวเองนะ
แล้วถ้าเราอยู่รัฐไหน เราจะเชียร์ทีมของเราสุดๆ ไปเลย
นั่นแหละศาสนา
คริกเก็ตเป็นเรื่องที่ผมไม่คุ้นเคยเท่าไหร่
แต่มาทริปนี้ก็ไม่มีอะไรคุ้นสักอย่าง
สุดยอดเลย
และเมื่อผ่านค่ำคืนปาร์ตี้ในบ้านที่เลิศสุดในเมือง
ผมก็พร้อมจะสำรวจเมืองต่อ ในวันพรุ่งนี้
- ว้าว - ขอบคุณ
เมื่อคืนผมหลับสบายมาก
ได้ยินไหม
นกร้อง นั่น… ผมได้ยินแค่นั้นเลย
ไพเราะเสนาะหูมาก
ถ้าเป็นเรื่องความหรูเลิศ พวกมหาราชาในอินเดียเขาเก่ง
แต่เช้านี้ผมแลกความเขียวขจีในสวนของวัง
มาดูสีฟ้าในย่านเมืองเก่าโชธปุระ
- อภิช เป็นไงบ้าง - สบายดี
จังหวะนี้เงียบสุดเท่าที่ได้ยินเมืองนี้มา
- ประเทศนี้งดงามมาก - ว้าว
เพราะจะมีจังหวะสงบในที่ซึ่งวุ่นวายที่สุด
อ้อ นั่นบัณฑิต เป็นเหมือนนักบวช
เขาเรียกว่าบัณฑิต
คนประมาณ 1.1 ล้านคนในอินเดีย นับถือศาสนาฮินดู
นั่นคือพระคเณศ
พระคเณศเป็นเทพที่เราจะไปขอพร
ถ้าเริ่มกิจการหรืออยากทำอะไรใหม่ๆ หรือจะไปผจญภัย
ดังนั้นเราจึงเจอศาลข้างทางแบบนี้ทั่วไป
ทำให้คนมีโอกาสที่จะต่อสายถึง ฝ่ายจิตวิญญาณได้ทุกเมื่อ
ถ้าคุณไม่ว่าอะไร ผมจะขอให้บัณฑิตให้พรคุณ
เอาสิ นั่นน่าจะดีมาก
โอเค คุณต้องไปนั่ง
แต่ต้องถอดรองเท้า ถอดได้รึเปล่า
- ถอดรองเท้าแล้วไปนั่งเหรอ - ถอดรองเท้าแล้วไปนั่ง
- โอเค แค่นี้ทำได้ - เอาละนะ
นี่คือประสาทพร คือพรที่เอากลับไปได้
อ้อ มีอีกอย่าง ต้องทุบมะพร้าวให้แตก
ทำไมถึงต้องทุบมะพร้าวให้แตก
น้ำมะพร้าวที่กระเด็นออกมาจะพรมให้ เพื่อให้พรติดตัว
เข้าใจแล้ว โอเค
หนึ่ง สอง สาม…
คุณได้พรแล้ว ทุบมะพร้าวแล้ว ได้ประสาทพรไปกิน
- ว้าว - ต่อจากนี้ไม่มีอุปสรรคแน่
- พูดคำว่า "ขอบคุณ" ภาษาอินเดียยังไง - ธันยาวาท
ธันยาวาท
ดีแล้วไหม
- อ้าว โอเค - เขาว่าไง
ผิดไปนิดหนึ่ง คุณต้องทุ่มลงไปให้ถึงพื้น
แต่คุณปล่อยมันลงไปกระแทกเอา
ได้เท่าไหร่เอาเท่านั้นแล้วกัน
ผมว่าการมารับพร ขจัดอุปสรรคที่ขวางหน้า
นั่นก็เป็นเรื่องที่ดีนะ
- ดูนั่นสิ - ว้าว
นี่คือคริกเก็ตรูปแบบหนึ่ง เรียกว่ากัลลี่คริกเก็ต
กัลลี่ก็คือกลางซอยนั่นแหละ
ย้อนไปสมัยศตวรรษที่ 18 เมื่ออินเดีย ยังเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิบริเตน
พร้อมกับเป็นศูนย์กลางการค้าขนาดใหญ่
ชาวเรืออังกฤษเป็นคนสอนชาวบ้านเล่น
- คนนั้นเรียกว่าโบวเลอร์ - อ้อ
โหย! รับได้สวย
- ดีมาก - ต้องอย่างนั้น
- คือว่า… - ยากนะนั่น
ตรงนี้เป็นที่ที่ดีนะ ตรงนี้ เจ้า…
โอ๊ย ตลกมาก
อินเดียประกาศเอกราชเมื่อปี 1947
แต่คริกเก็ตยังอยู่ต่อ
เกมชิงชนะเลิศของฤดูกาลที่แล้ว มีผู้ชมถึง 169 คน
นั่นซิกเซอร์
มากกว่าผู้ชมซูเปอร์โบวล์ ครั้งที่แล้ว ถึง 41 ล้านคน
ต้องทำท่าแบบนี้
- โหย! - ว้าว นั่นคือซิกซ์
อะไรนะ ต้องทำท่ายังไงนะ เก่งมาก
หนึ่งในทีมดังที่สุดมาจากรัฐที่คุณอยู่นี่ ราชสถานรอยัล
- ราชสถานรอยัลเหรอ - ใช่
ก็ไม่ต่างจากเด็กๆ ที่เล่นฮ็อกกี้ริมถนนแถวบ้านผม
กีฬาริมถนนแบบนี้คือจุดที่ความฝัน
ที่อยากเป็นซูเปอร์สตาร์ทางกีฬาหยั่งราก
- เด็กๆ ลุงดูพวกหนูแล้วก็… - หวัดดีฮะ
ทุกคนเก่งกันมากๆ เลย
มีใครตรงนี้อยากเป็นนักคริกเก็ตอาชีพไหม
ผมอยากเป็น
นี่ดีนะ มีใครอยากเป็นนักแสดงบ้างไหม
- ไม่อยาก - ว้าว ทุกคนอยากเป็นนักคริกเก็ต
อ่าฮะ ก็อาจไม่ได้อยากเป็นนักคริกเก็ต
แต่รู้สึกเขาอยากเป็นอะไรก็ได้ที่ไม่ใช่นักแสดง
มาเล่นกันเลย จัดมา
ขว้าง
ลูกมันหมุนติ้วเลยแฮะ
ทำให้ตียากอยู่นะ
นั่นดีนะ วิ่งเลย
กีฬานี้อาจไม่ได้เรียบง่ายอย่างที่ผมคิด
- ออก - ออกเหรอ
แต่ก็ต้องยอมแหละ ผมแพ้ให้คนที่เก่งกว่า
แอบหน้าแดงเล็กน้อย
แต่รอบนี้โทษที่แดดร้อนไม่ได้
ผมเลยจะกลับไปพักผ่อนหย่อนใจที่โรงแรม
ก่อนจะออกเดินทางผจญภัยในอินเดียช่วงต่อไป
- สวัสดี - ดีจ้า
ออสเตรเลียเหรอ
ชาวกีวี่
- มาจากนิวซีแลนด์ - นิวซีแลนด์เหรอ
มาครั้งแรกเหมือนกันรึเปล่า
เปล่า มาเจ็ดครั้งแล้ว
- เจ็ดครั้ง - ใช่
ขอถามได้ไหม ครั้งแรกที่คุณมา ครั้งแรกเลย
มาถึงแล้วตกหลุมรักที่นี่เลยรึเปล่า
สำหรับฉันรู้สึกเหมือนได้กลับบ้าน
เราไม่รู้หรอกว่า อีกห้านาทีข้างหน้าจะเกิดอะไรขึ้น
ไม่ได้วางแผนทุกวัน
ไม่รู้ด้วยว่าจะพักที่ไหน
แต่นั่นเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้มันพิเศษ
นั่นคือสาเหตุที่มาเจ็ดครั้งแล้ว
นี่ก็เป็นสิ่งที่ผมพยายามทำอยู่เหมือนกัน
คือจริงๆ ผมอยากเปิดประสบการณ์อินเดีย
แบบที่นักเดินทางผู้เชี่ยวชาญจะทำ
ออกจากคอมฟอร์ทโซนนิดนึงเนอะ
ออกจากคอมฟอร์ทโซน… นั่นแหละที่ผมพยายามทำอยู่
คุณมีแผนเยอะไหมคะ หรือว่าปล่อยไปเรื่อยตามลม
ผมจะขึ้นรถไฟ
- ยังไม่เคยลอง - โอเค!
ยังไม่เคยลองเลยเหรอ
ไม่ได้ขึ้นรถโดยสารสาธารณะเลย
แล้วไปที่ไหนมาบ้าง
คุณกล้ากว่าพวกเรา
จะมาอินเดียแล้วไม่ขึ้นรถไฟได้ยังไง
วันนี้เสี่ยงเสียหน่อยเนอะ
วันนี้เสี่ยงเสียหน่อย
นั่นชื่อกลางผมเลยล่ะ จอมเสี่ยง
เรื่องที่น่าสนใจคือเมื่อเช้าคู่นั้นบอกว่า
ให้ออกจากคอมฟอร์ทโซน ไปเสี่ยงเสียบ้าง
พุดง่ายแต่ทำยากกว่านะ
แต่ผมก็พยายามสุดใจที่จะทำแบบนั้น
และเอาตรงๆ ไม่อาจคิดหาทางใดที่จะ ออกจากคอมฟอร์ทโซนได้ดีกว่า…
มาถึงแล้ว
จับรถไฟไปชัยปุระ
เมืองหลวงของรัฐนี้
และบ้านของทีมคริกเก็ตที่ดังสุด ราชสถานรอยัล
(เคาน์เตอร์ขายตั๋ว)
ผมต้องหารถด่วนโชธปุระ-ชัยปุระ
ที่จะออกตอนบ่ายสี่โมง
ต้องหาชานชาลาให้เจอก่อน
อ่านไม่ออกเลย
สถานีโชธปุระเปิดใช้มาตั้งแต่ปี 1885
และให้บริการผู้โดยสารกว่า 50,000 คนทุกวัน
นั่นไง เที่ยวสี่โมงเย็น ชานชาลาที่ห้า
ไปได้ละ
น่าทึ่งมากว่าถ้าตั้งใจจริงๆ เราทำอะไรได้บ้าง
นี่มันใกล้เคียงกับคำว่านักเดินทางที่สุด เท่าที่ผมเคยทำมา
(โชธปุระ)
รถไฟส่วนใหญ่ที่นี่มีตัวเลือก จะยืน นั่ง
หรือนอนบนเตียงชั้นหนึ่งก็ได้
ขอทางครับ
อภิชจองที่ไว้ให้เรา
แต่การจะหาเขาให้เจอ ผมต้องใช้สัญชาตญาณสุดเยี่ยมของตัวเอง…
โบกี้ 2AC…
ยังไม่เจอ
ขอโทษนะ
ขอโทษ
ไม่น่าจะใช่ละ
พูดอังกฤษได้ไหมครับ
- ได้ - โบกี้ 2AC อยู่ไหน
- ตรงไปอีก - ตรงไปอีก
โอเค
ขอบคุณมากๆ
อ้าว
- อภิช - ดีใจที่ได้เจอ
ดีที่คุณอยู่ตรงนี้
หลังตามหาอภิชจนเจอ
ผมก็ตั้งตารอดูวิว จากที่นั่งตู้นอนสบายๆ ของเรา
(ชัยปุระ - โชธปุระ)
ตื่นเต้นนะเนี่ย
ตอนนี้อายุ 78 ผมเพิ่งเริ่มโต
ชัยปุระจ๋า เรามาแล้วจ้ะ
(โชธปุระ)
จะไปถึงชัยปุระได้ เราต้องข้ามรัฐราชสถาน ไปทางตะวันออกเกือบ 200 ไมล์
นี่คือวิธีที่เราจะได้เห็นประเทศนี้อย่างจริงจัง
ไม่ว่าจะรวยหรือจน ทุกคนต้องขึ้นรถไฟ
มีการได้เพื่อนใหม่ บางทีก็เริ่มหนังรักปนขำ
เจอตระกูลศัตรูคู่อาฆาต
สิ่งนี้ก็เป็นส่วนหนึ่งในวัยเด็กของเราทุกคน
เมื่อคิดว่าประเทศนี้มีประชากร 1,400 ล้านคน
มีความแตกต่างกันมากมาย
หลังจากสู้จนได้อิสรภาพและขีดเส้นพรมแดนแล้ว
ก็มีไอเดียที่ทุกคนคิดได้
พวกเราไม่ได้ถูกสอนว่าเป็นคนชาติเดียว
เขาสอนการรวมใจในความหลากหลาย
นั่นคือสิ่งที่สอนในโรงเรียนมาตั้งแต่ต้น
ดังนั้นการที่ทุกอย่างตัดกัน ขัดแย้งกันเอง
แตกต่างกันเยอะมาก
แต่ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน
เอกลักษณ์ของชาติเราก็ยังเข้มแข็งอยู่ได้
ผมชอบการเดินทางด้วยรถไฟมาตั้งแต่เด็ก
หนึ่งในข้อดีที่สุดของการเดินทางแบบนี้คือ
เราลุกไปแอบดูคนอื่นได้
เสียที!
แฟนรอยัลเหรอ
- ใช่ค่ะ - อ้อ
ใช่… ผมก็เหมือนกัน
- มาเลย - ได้เลย
ปรากฏว่า คืนนี้ราชสถานรอยัลมีแข่งนัดสำคัญ
และแฟนตัวยงก็จะติดตามดูเขาเล่นจากทุกที่
เคยได้ไปดูรอยัลเล่นในสนามจริงไหม
เคย เคยดู นัดนึง
ผมต้องรู้อะไรบ้าง
ฮัลลาโบล แค่นี้เลย
- ใช่ นั่น… - ฮัลลาโบล
ใช่ ฮัลลาโบล! เหมือนเวลาเชียร์
- อ้อ แล้วก็มีคติประจำทีม… - ใช่
- ของราชสถานรอยัล - ฮัลลาโบลคือคำเชียร์เหรอ
ใช่ จากทีมราชสถานรอยัล
- ฮัลลา ตะโกนดังๆ - ฮัลลาโบล ได้ โอเค ได้เลย
ยินดีที่ได้รู้จักทั้งสองคน
- ดีใจที่ได้คุย - ขอให้สนุกนะ
- โชคดีนะทั้งสองคน - ขอบคุณ
บนรถไฟไม่ค่อยเจอที่ประตูเปิดอ้าซ่า
แต่ก็ดีนะ ได้สูดอากาศบริสุทธิ์
ทุกคนที่รู้จักผมต้องพูดแน่ๆ "ไม่อยากเชื่อว่าไปที่นั่นเลย"
เพราะ…
นี่เป็นประเทศที่ผมไม่เคยคิดว่าตัวเองจะมาจริงๆ
ผมต้องใช้เวลาสามปีกว่าจะมาถึงจุดนี้ได้
แล้วเท่าที่ผ่านมามันก็ดีสุดๆ สนุกมากเลย
ห้าชั่วโมงและหนึ่งฮัลลาโบลหลังจากนั้น
ในที่สุดเราก็มาถึงชัยปุระ
- มาถึงแล้ว - ถึงแล้ว
- ถึงจนได้ - ทางไหน
ทางออกน่าจะอยู่ตรงนั้น
และเมื่อเจอที่พักชาร์จแบตในตัวหน่อย
ผมแทบรอไม่ไหวที่จะดูว่า เมืองอลังการนี้จะเป็นยังไงใต้แสงตะวัน
ชัยปุระ
เมืองที่อายุเกือบ 300 ปี
แต่ถือว่าเป็นเมืองใหม่ถ้าเทียบมาตรฐานอินเดีย
ตอนนี้เมืองนี้ถือเป็นมรดกโลกยูเนสโก
และยังถือเป็นศูนย์กลางอัญมณีของโลก
- สวัสดี - อภิช
- ยินดีต้อนรับ - หลับเป็นตายเลย
ผมตั้งตารอที่จะได้สัมผัสที่นี่ด้วยตัวเอง
แล้วอภิชก็ตกลงจะช่วยพาเที่ยวจุดสำคัญแบบด่วน
รูปปั้นตรงนั้น นั่นคือมหาตมะ คานธี
อ้อ นั่นไง
คนมองเขาในฐานะพ่อของแผ่นดิน
แล้วก็ใส่แว่นกลมๆ ที่ฮิตมาก เหมือนของคุณ
นั่นมัน…
นี่แว่นคานธีสินะ
นั่นคือแว่นคานธี
ราชสถานมีประเพณีน่าสนใจ ที่แต่ละเมืองจะมีสีประจำเมือง
โชธปุระสีฟ้า อุทัยปุระสีขาว
จัยซัลแมร์คือเมืองทอง ส่วนชัยปุระสีชมพู
ตอนที่เจ้าอังกฤษมาเยือนเมื่อปี 1876
ชาวบ้านจัดต้อนรับอย่างเล่นใหญ่ไฟกะพริบ
ตอนที่เจ้าชายอัลเบิร์ตมาเยือนชัยปุระ
เขาทาสีทั้งเมืองเป็นสีนี้
เพราะเป็นสีแห่งการรับรองแขก เปิดใจ
ตอนเขามา เขาเห็นแล้วพูดเลยว่า "ว้าว เมืองชมพู"
แล้วชื่อนั้นก็ติดหัวคนไปเลย
อย่างน้อยตอนนั้นช่างทาสีก็ดีใจแหละนะ
จริงด้วย
ที่ใจกลางเมืองคือฮาวามาฮัล หรือปราสาทแห่งสายลม
ตึกห้าชั้นที่สร้างเมื่อปี 1799 นี้ เป็นเพชรชิ้นเอกทางสถาปัตยกรรม
ที่นี่มีอะไรตื่นตาตื่นใจให้ดูเยอะมาก
ให้ดูอะไรๆ แค่ในเมืองทั้งวันก็ได้
แต่ผมมีนัดสำคัญที่ต้องไป
สวยมากเลย
อภิชนัดให้ผมได้เจอกับราชสถานรอยัล
น่าจะอยากให้ไปฝึกตี หลังจากแพ้ให้เด็กสิบขวบมา
ยูจีน ถ้าผมเป็นคุณ ผมจะตื่นเต้นมากๆ
ผมน่าจะสอนไว้เยอะพอแล้วล่ะ นี่แปลว่า
ซิกซ์
ใช่ ถูกต้องที่สุด
ตื่นเต้นมากๆ
แล้วหลังจากนี้จะได้เจอไหมหรือ…
ได้สิ เจออีก
ไสวมรรณสิงห์สเตเดียมคือ สนามประจำทีมนี้
ว้าว ไม่ธรรมดาเลยจริงๆ นะ
(สนามไสวมรรณสิงห์สเตเดียม ฮัลลาโบล!)
นี่มาสนามคริกเก็ตเป็นครั้งแรก
ทีมที่มีผู้ติดตามทางโซเชียลกว่า 15 ล้านคน
รอยัลจึงถือว่าเป็นทีมสำคัญไม่ใช่เล่นๆ
ฮัลลาโบล สหาย ฮัลลาโบล
นี่จึงเป็นที่เหมาะมากที่มือใหม่คนนี้ จะปูพื้นฐานความรู้ใหม่
- เป็นไงบ้าง - สบายดี
ขอต้อนรับสู่บ้านของรอยัล
- ขอบคุณ - ในชัยปุระ
ยักขีเป็นอดีตนักกีฬา และตอนนี้เป็นครูฝึกฟิลด์เดอร์
ผมรู้ว่าคุณอายุ 78 แล้ว แต่คุณดูเหมือนอายุแค่ 50
คุณยังดูหนุ่มอยู่เลย
- ดูหนุ่มมาก - ว้าว
มาเริ่มจากการวอร์มร่างกายก่อนไหม
- ได้สิ - โอเค
อันนี้อุ่นเครื่องเอ็นร้อยหวายและหลัง
- ได้ ผมรู้สึกเอ็นร้อยหวายยืดละ - สาม…
- และหลังด้วย - สี่
ตอนนี้ เรื่องสำคัญสุด…
- ฮื่อ - การขว้าง เพราะงั้นรอตรงนี้
จับ แล้วขว้างไป
สอง สาม
- ผมว่าคุณพร้อมแล้วนะ - โอยตาย
ผมว่าคุณพร้อมลงสนามแล้วล่ะ
อ้อ แต่ผมถนัดซ้าย
งานนี้ยักขีท่าจะเจอหนักละ
และขบวนรถทัวร์สีชมพู
แปลว่านักกีฬามาถึงสนามเพื่อซ้อมแล้ว
ยูจีน ผมอยากแนะนำให้รู้จักกับ โบวเลอร์ที่ขว้างลูกเร็วที่สุดของผม
โจฟรา อาร์เชอร์
เขาเป็นหนึ่งในมือขว้างเร็วที่สุดในโลก
เริ่มสังหรณ์ว่าผมน่าจะอุ่นเครื่องให้นานกว่านี้
- ยินดีที่รู้จัก - ว้าว ยินดีที่รู้จัก
- มาเล่นคริกเก็ตกันไหม - เอาสิ
ผมจะให้คุณเดินเข้าไปก่อน
ถ้าคนตีถนัดซ้าย มันมีผลต่อคุณไหม
ที่จริงผมชอบขว้างให้คนถนัดซ้ายมากกว่า
มีสถิติต่อคนถนัดซ้ายดีกว่าถนัดขวาอีก
แบบนั้นก็ไม่ช่วยอะไรผมสินะ
โจฟราเป็นทีมชาติอังกฤษด้วยนะ
และกับทีมนั้น เขาได้ถ้วยใหญ่สุดของคริกเก็ต เวิลด์คัพของปี 2019
ลองๆ บอกหน่อยว่าจะเจออะไร
ก็โอเค
ต้องปล่อยให้มีความมั่นใจก่อน แล้วค่อยเล่นจริงจัง
ถ้าเป็นช่วงสำคัญจริงๆ เขาขว้างลูกได้เร็ว 145 กิโลต่อชั่วโมง
อีกลูก เกือบแล้ว
แต่ตอนนี้ เขาใช้สปีดช่วยผมน่ะ
ไม่ ต้องใช้ไม้สิ
- ต้องตีด้วยไม้ - มันหนักนะ
ไม่กดดัน
- ลูกดีไหม - ใช่ ดีมากเลยล่ะ
ผมต้องกลับไปซ้อมแล้ว ยูจีน แต่ยินดีมากที่ได้พบนะ
เดี๋ยวจะกลับมาหาอีกครั้งก่อนออกจากสนามวันนี้
- เยี่ยมเลย ดี - โอเค
ระหว่างที่โจฟราไปซ้อมจริงจังกับทีม
เป็นโอกาสที่ผมจะได้คุยกับ ราหุล ดราวิดหัวหน้าโค้ช
เขาเป็นเบ๊บ รูธของวงการคริกเก็ต
หวังว่าเขาจะไม่เห็นตอนผมตี
เพราะผมก็ไม่ได้ฝีมือดีอะไร
ที่จริง ไม่อยากให้ใครเห็นที่ตีเลยล่ะ
- ราหุล - ว่าไง ยูจีน
สบายดีไหม
ราหุลถือว่าเป็นหนึ่งในมือตีที่เก่งสุดตลอดกาล
และเป็นฮีโร่ของชาติเขาจริงๆ
เมื่อกี้เห็นผมตีรึเปล่า
- ใช่ เห็นว่าไม่แย่เลยนะ - ฮื่อ ผมกับโจฟรา
นี่คุณ… รับมือเขาได้ง่ายๆ ไหมล่ะ
ก็ แบบว่า
ไม่รู้ทันสังเกตรึเปล่า แต่ผมได้ตี…
ไม่ใช่ทุกคนจะบอกว่าตีลูกของเขาได้นะ
ผมกำลังจะบอกว่า คือเขาก็ไม่ถึงกับต้องฝึกใหม่ แต่…
ถ้าผมยังตีลูกจากเขาได้ คุณให้เขาซ้อมต่ออีกหน่อยดีกว่า
ผมว่าคุณจะพอเข้าใจ
ว่านี่เป็นกีฬาที่งดงามต่อประเทศนี้แค่ไหน
ใช่ ตอนนี้ผมพูดได้เต็มปากแล้วว่า ถ้าเป็นคริกเก็ต นี่แหละทีมของผม
ได้เลย เท่ากับเราได้เสียงสนับสนุน ได้แฟนเพิ่มอีกหนึ่งคน
ไปที่ไหนผมก็เก็บทีมกีฬาของเขามาทุกที่
ไปสเปนก็กลายเป็นแฟนรีอัลเบติส
ไปอังกฤษก็รับแอสตันวิลล่ามา แน่สินะ
แล้วก็มาเป็นแฟนรอยัลที่นี่
ผมแค่… ตอนนี้เป็นแฟนทีมไปทั่วโลกละ
ยูจีน ตอนนี้เมื่อเป็นแฟนราชสถานรอยัล เราเลยทำเสื้อยืดพิเศษมาให้
(เลวีย์)
หวังว่าจะใส่ด้วยความภูมิใจตอนดูเราเล่น
แน่นอน ดูสิ
เป็นของที่ระลึกถึงการมาเยือนตรงนี้ได้ดีมาก
และเมื่อผมขึ้นไปดูสนามโดยรวมจากอัฒจันทร์
ผมก็นึกถึงเด็กๆ ที่เล่นกัลลี่คริกเก็ตกับเขาเมื่อวาน
และฝันที่อยากเล่นให้ทีมแบบนี้
สวัสดีครับ ยูจีน ผมกุมาร
กุมาร
หลังจากเป็นกัปตันทีมชาติศรีลังกา
และเป็นโค้ชทีมรอยัล
ตอนนี้กุมาร สังฆคระเป็นผู้อำนวยการคริกเก็ต
คุณว่าคริกเก็ตมันมีอะไร
ที่ทำให้โดนใจทุกคนทั่วประเทศนี้
เป็นกีฬาที่มาจาก อาณานิคมอังกฤษในอินเดีย
แต่เราช่วงชิงมันมาทำให้เป็นของตัวเอง
เท่ากับอินเดียจะมีคริกเก็ตแบบอินเดียเอง
แล้วมันก็รวมใจคนได้
ถ้วนทั่วไปหมด ไม่ว่าจะอายุ ศาสนา เชื้อชาติ หรือมีการเมืองแบบใด
ตั้งแต่ได้รับเอกราชมา
และบางทีมันมีความหมายยิ่งใหญ่ มากกว่าแค่สิ่งที่เห็นอยู่ในสนาม
มันยอดอยู่นะ ผมไม่รู้ว่า เรื่องแบบนี้ใช้อธิบายกีฬาอื่นได้ไหม
ที่มีการรวมใจขนาดนั้น
จะเห็นเลยว่าไม่ว่าไปที่ไหนในอินเดีย คริกเก็ตเป็นส่วนหนึ่งของจิตวิญญาณ
ความสำคัญของคริกเก็ต ไม่ใช่เรื่องที่ผมรู้ก่อนมาถึงที่นี่เลยสักนิด
และต้องขอบอกว่านี่ไม่ใช่ครั้งแรก ที่ผมได้ประหลาดใจในการเดินทางครั้งนี้
ขอต้อนรับกลับมา เป็นไงบ้าง
ก็ อย่างว่า
คุณต้องดีใจที่รู้ว่าผมสนุกมาก
ผมตีลูกที่โจฟราขว้าง แล้วร่างกายผมก็โดนเขาตีซะเละ
ตกลงดีใจไหมที่ตัดสินใจมาอินเดีย
ผมดีใจมากที่มา
วันก่อนคุณพูดไว้ว่า
ไม่ใช่ที่สบาย แต่อยู่ๆ ไปก็สบายใจเอง
ซึ่งผมว่ามันตรงเผงเลย
- คุณอายุ 78 - ใช่
ผมอายุ 38 เราอายุต่างกันหนึ่งชั่วคน
แต่คุณยังอุตส่าห์เดินทางมาถึงอินเดีย
ต้องชมเลยนะ แต่ผมไม่รู้ว่า… คือไม่รู้สิ ผมว่ามันประทับใจสุดๆ
ผมได้พบว่าวิถีชีวิตเร่งรีบของที่นี่
เข้ากันได้ดีมากกับ จังหวะสงบสุขเข้าถึงจิตวิญญาณอย่างไม่คาดคิด
แล้วผมจะกลับบ้านโดยได้เพื่อนใหม่ชื่ออภิช
สนุกมากที่ได้เที่ยวกับคุณ
นั่นมันช่าง… ซิกซ์
- ใช่ - นั่นแหละ
- ซิกซ์ - ใช่!
ใช่ครับผม
ตอนนี้ผมเหลือการผจญภัยอีกหนึ่งเดียว ในลิสต์ทำก่อนตาย
และเป็นที่สุดท้ายซึ่งใกล้บ้านผมมาก
ดูนี่สิ แวนคูเวอร์ แคนาดา
มาอยู่ในสนามหลังบ้านตัวเองชัดๆ
- ตอนต่อไปในลิสต์ทำก่อนตาย… - วู้ฮู!
ยูจีน เลวีย์
ไมเคิล บูเบล่
- นี่ ผมตื่นเต้นจริงนะ - ฮ่า!
ฮื่อ ก็สนุก
- มันทำอะไรเราไม่ได้ - ทำอะไรเราไม่ได้เหรอ
คำบรรยายโดย ปัทมวรรณ บูรณมาตร์