Ben, "Geç olsun da güç olmasın" lafının yaşayan örneğiyim.
Birkaç yıl öncesine kadar
istikrarlı, öngörülebilir, rahatlatıcı şekilde tekrarlayan bir hayatım vardı
ama son maceralarım, tüm bunları değiştirdi.
Peki, beni ne bekliyor?
Artık biraz gezgin sayıldığım için
kendimi, ölmeden yapılacaklar listemi tamamlamaya zorladım…
ÖLMEDEN YAPILACAKLAR LİSTESİ
…gerçekten ölmeden önce yani.
Çok araştırma yaptım,
açık fikirli oldum…
AMAZON MACERASI
Kim Amazon'da yürüyüşe çıkar?
…ve kendime bir liste hazırladım.
Şuna bakın.
Londra'ya hoş geldiniz!
Hiç bu kadar turist gibi hissetmemiştim.
Bunlar, en harika
hayatta ancak bir kez yaşayabileceğiniz yolculuk deneyimleri.
Yanlış anlama ama korkunç bir tur.
Bunu listeden sildik.
- İrlanda'ya ilk gelişim. - Ben daha önce geldim tabii.
- Evet. Bir kez. - Bir ya da iki kez.
- Bir kez. - Bir kez.
Benim hayatımda bir tek kez olup olmadıkları
çok başka bir konu
ama bence artık biraz daha gözü pek…
Burada olduğuma inanmak zor.
…biraz daha cesurum…
Ne kurtarış!
Baskı altında iyi iş çıkarırım tabii ki.
…yani bu, şimdiye dek yaptığım en unutulmaz gezi olabilir.
Prens William'la sarhoş olmak listende var mıydı?
- Listenin kendisi o. - Öyle mi?
ÖLMEDEN YAPILACAKLAR LİSTESİ
Hiç böyle bir deneyim yaşamamıştım.
Hindistan her zaman,
her deneyimli gezginin listesindedir.
Hindistan'a gelen birçok insan tanıyorum,
hepsi bunu mutlaka listene koymalısın diyor.
İşte bu yüzden yalnız kalmayı sevmeme rağmen
o insanları dinledim ve dünyanın en yoğun nüfuslu ülkesine geldim.
Bu bir film seti olsa birileri şöyle derdi,
"Peki, bakın, çok fazla kargaşa var. Azaltmalıyız. Daha gerçekçi olmalı."
11.000 kilometreden fazla yol katedip Hindistan'ın en büyük eyaletine geldim,
Racastan.
Kralların Ülkesi olarak da bilinir
ve boyalı şehirleri, antik kaleleri ve hareketli pazarlarıyla ünlü olduğu için
benim gibi ilk kez gelenlerin mutlaka görmesi gereken bir yerdir.
Burada olduğuma inanmak zor.
Yolculuğum Jodhpur'da başlıyor. 500 yılı aşkın geçmişe sahip bir şehir.
- Selam! - Abish.
Eugene. Hindistan'a hoş geldin.
- Nasılsın? - Nasılsın?
- İyiyim. - Seni görmek çok güzel.
Abish, buradaki yerel rehberim
ve tam da yeni çevremi anlamama yardım edecek adam.
- Yürüyüş nasıl geçti? - "Kalabalık" yeni bir anlam kazandı.
Evet.
Hindistan rahat değildir ama zamanla rahatlarsın
ve döndüğünde dünyaya farklı bir açıdan bakarsın.
- Rahat değildir ama zamanla rahatlarsın. - Evet.
Tamam, böyle bir şey olacağını tahmin etmiştim.
Seni buradan başlatmanın iyi olacağını düşünmemin nedeni
seni derin sulara atıp yüzmeyi öğrenmeni istememdi.
Son beş asırdır
şehir, kolay kolay gözden kaçırılamayacak tarihî bir yapının çevresine yayılmış.
Bu, Jodhpur'un Mehrangarh Kalesi.
1459'da inşa edilmiş.
- Tanrım. Devasaymış! - Evet.
Sahibi hâlâ kraliyet ailesi.
Şehrin 120 metre üstündeki kalenin adı, "Güneşin Kalesi" anlamına geliyor.
Bir çölün hemen yanında olduğu düşünülürse çok uygun bir isim.
- İstersen seni pazara götürebilirim. - Olur.
Mehrangarh Kalesi'nin altındaki pazarın tamamının adı
Sardar Pazarı.
- Tamam, peki. - Her şey var.
- Bakmak ister misin? - Bakalım.
Renkler, baharatlar, insanlar ve yüzlerle duyusal yüklenme yaşamak gibi bir şey.
Her köşede küçük bir pazarlık ve heyecan var, birçok şey öğrenebilirsin.
Kanada'dan daha renkli olduğunu söyleyebilirim.
Öyle.
Jodhpur bir tek şeyle meşhur olsa bu ne olurdu?
Dokuma derdim.
Şuna bak.
Tüm bu kumaşlar Racastan'a, içinde bulunduğumuz eyalete has.
Burada karşılaştığınız renkler
gördüğüm tüm resimlerdekilerden çok daha canlı.
Sokakta bununla karşılaştığınızda bir nevi patlıyor.
Ve güçlü bir etkisi olan tek şey sadece renkler değil.
Bu, kimyon.
Bu, pirinç.
- Kimyonlu pirinç. - Evet, kimyon.
Nane çayı. Yavaşça kokla.
Bunu yavaşça kokla.
Ne bu?
Bu, VapoRub gibi. Bu…
Soğuk aldığında göğsüne sürersin.
- Hazma, bağışıklığa… - Evet.
- …iyi gelir, tüm vücudu gevşetir. - Evet.
Sokak seviyesinde görülecek çok şey var.
O yüzden şehri anlayabilmem için
Abish beni en sevdiği seyir noktasına götürmek istiyor.
Bir çekçeğe bineceğiz.
Gevşemeye çalış.
- Gevşemeye mi? - Evet. Yolu bu.
New York taksisiyle üç tekerlekli bisikletin karışımı olan
bu çekçekler şehirde bir günde kabaca 200 milyon kez yolculuk ediyor.
- Birkaç ipucu. - Evet.
Bir, parmaklığı tut,
- sağ ya da sol bacak böyle dursun… - Evet.
…ve arada bir zıpladığında ellerini buraya koyup gövdeni devreye sok.
Biraz yukarı ve aşağı.
Tamam.
Şoförümüz kim?
- Adı Bablu. Bablu Ji, namaste. - Bablu.
- Namaste. - Namaste. Nasılsın?
- Vay! - Ucundan döndük.
Kadına çarpıyorduk.
Yanlış anlama Bablu, harika bir şoförsün ama berbat bir gezi.
Sokaklarda bir sürü hayvan da görürsün.
Ülkenin bu bölgesinde inekler büyük saygı görür.
- Mesela Toronto'da geçiş hakkı yayaların. - Evet.
Buradaysa geçiş hakkı hayvanlarındır.
Nereye gidiyorlar?
Sokaklarda gezer sonra geri dönerler.
- Evet, bak. - Onlar…
Evlerine dönerler.
Hindistan'ın en büyük dini Hinduizm'de inekler kutsal sayılıyor
ve karşıdan gelen trafiğe rağmen
benden çok daha rahat görünüyorlar.
- Tamam, en kötü bölümü buydu. - Evet.
Alışmaya başladım.
- Sağ olun efendim. - Evet.
Kemiklerimi en son kayropraktörüm böyle takırdatmıştı…
Geldik.
…ama eski şehire geldik.
Jodhpur'un mavi şehir olarak bilinmesinin nedeni
dolambaçlı sokakların oluşturduğu bu renkli labirent.
- Bahsettiğim kale bu. - Vay, evet.
Neden mavi peki?
Mavi, havayı serin tutuyor. Burası çöl ne de olsa.
Mavi ayrıca Brahmanlar adlı bir rahipler topluluğunun
eskiden şehrin bu bölgesinde yaşadığını simgeler.
- Şunu da görmek için… - Vay.
…şehrin en iyi yerlerinden.
Öyledir herhâlde. Ancak saraydan daha iyi görülüyordur, değil mi?
- Bu da… Bilmem. - Peki, o konuda haklısın.
Ancak bunu yapabiliyordum, tamam mı?
Asil değilim, seni oraya çıkaramam.
Hiç böyle bir şey gördün mü?
Hiç böyle renkli bir şehir görmemiştim
ve Jodhpur sandığımdan çok daha büyük bir şehirmiş.
Mavi bir şehir beklemiyordum
ama neden bu rengi seçtiklerini görüp hissedebiliyorum.
Yazın burada sıcaklar düzenli olarak 38 dereceye çıkıyor,
o yüzden serinlemek için otelime gidiyorum.
Daha yarım gündür buradayım, anlıyor musunuz?
Ve çok eğleniyorum.
Buradaki kültürün, insanların, hayatın nasıl olduğunu
tecrübe etmek için sabırsızlanıyorum
ve anlaşılan, Hindistan'ın eski kralları Mihraceler için
hayat oldukça güzelmiş.
Kaldığım yere bakın.
Bal Samand Gölü Sarayı.
Hindistan'ın kayaya oyulmuş ilk insan yapısı göllerinden birine bakıyor.
Sarayı 17. yüzyılda Jodhpur Mihracesi yaptırmış.
- Merhaba. Sağ olun. - Hoş geldiniz efendim.
Geleneksel bir karşılama töreni hazırladık. Gelin lütfen.
Karşılama komitesine bakılırsa
benden çok daha asil birini bekliyorlarmış.
Sağ olun.
- Sağ olun. - Bir şey deği.
- Merhaba. - Selam.
Burası Bal Samand Göl Sarayı.
Jodhpur kraliyet ailesinin yaz sarayıydı
ve sonra otele dönüştürdüler.
- Çok güzel yer. - Evet.
Yaklaşırken serap mı bilemedim.
Maymunlara dikkat edin sadece. Çok maymun var.
Zarar vermezler ama siz yine de dikkatli olun.
- Fazla yaklaşmak yok. - Evet.
- Peki. - İyi tatiller.
- Sağ olun. - Sağ olun.
Kraliyet konutundan lüks bir otele dönüştürüldükten sonra
sarayın kapıları ve bahçeleri,
sıcaktan modaya uygun şekilde kaçmayı umanlara açılmış.
Söylemem lazım, burayı sevdim, sessizliği sevdim.
Şu anda her şey biraz gerçeküstü.
Artık çağırmak yok, maymunları bulduk.
Vay, ne hoş. Selam çocuklar!
Hindistan maceram harika bir şekilde başladı
ve akşam planım da hiç fena değil.
Abish beni bazı varlıklı arkadaşlarıyla bir partiye katılmaya davet etti.
Yerel güvenlik görevlisini aşabilirsem tabii.
- Eugene! - Abish.
Dansa gidecek gibi giyinmişsin.
Sen de harikasın. Seni arkadaşlarımla tanıştırayım.
- Evet. - Ajit…
Uday ve Ajit kuzenler, Racastan'ın asillerinden.
Vay canına, harika bir yer. Kimin burası?
- Onun. - Onun.
Bu da bu etkileyici partiyi açıklıyor.
Ne zamandır burada yaşıyorsun Uday?
Burada büyüdüm
ama ailem son 600 yıldır burada yaşıyor
ve 600 yıl dediğimde ben sanırım 18. ya da 19. kuşak oluyorum.
Ailen ne işle meşguldü?
Ailemiz, Jodhpur Mihracesine bağlılık yemini etmişti.
Büyük büyük dedemiz ve onun anne babası, Mihrace adına vergi toplardı.
Asalet imtiyazları 1970'lerde kaldırılmış
ama çoğu aile, geleneklerini yaşatmaya devam ediyor.
Bu durumda bu, temiz yüzlü şeref konuğu için düzenlenen
acayip bir parti anlamına geliyor.
- Şeref konuğu bu. - Bu mu?
- Evet, o. - Şeref konuğu bu mu?
Bu gecenin amacı, küçük Rudra Veer'e resmî olarak Jodhpur'a hoş geldin demek.
Buraya, atalarının memleketine ilk kez geliyor.
Bu yüzden bu çok önemli bir ziyaret.
- Önemliymiş! Yani o… - Önemli.
Evet.
Anlıyorum.
Dur sana bir bakayım. Koca oğlan!
Torunun var mı?
Evet, üç yaşına girmek üzere olan bir torunum var.
Vay canına.
Kısa süre önce kucağımdaydı…
- Evet, doğal yeteneğin var. - …aynı böyle.
Onu eve götürmemin mahzuru olur mu?
Bay koca oğlan.
RV bu partiyi hatırlar mı emin değilim
ama biz talihi yaver gitsin diye kadeh kaldırırken
bencil bir şekilde beni hatırlayacağını umuyorum.
Çok güzel.
Hindistan'da iyi yaşayanlar sadece asil aileler değil.
Hindistan, dünyanın en hızlı büyüyen ekonomisine sahip,
sırf geçen yıl 30.000 kişi daha milyoner olmuş
ve bir günün sonunda
buradaki hayatın nasıl bir çeşitlilik içerdiğini görmeye başladım sanırım.
Bana Racastan'dan bahset.
Kendine has bir kişiliği var mı?
Racastan kelimesini açtığında "Kralların Ülkesi" anlamına geliyor.
Kendi ordusu, para birimi, adalet sistemi vardı.
Hindistan'da gezerken kültürler eyaletten eyalete değişir
ve nasıl bir çeşitlilik olduğu konusunda fikrin olsun diye
gittiğin yerlerde farklı lehçeler olduğunu söyleyeyim.
Hangi yönde 100 kilometre gidersen git yiyecekler, insanlar, dil değişir.
Yani içinde birçok ulusun olduğu bir ulus gibi.
Bazı tahminlere göre burada neredeyse 20.000 lehçe var.
Ülkedekileri birbirine bağlayan bir şey varsa o nedir?
Hindistan'ın çok özel bir yönü anayasal olarak seküler olmasıdır.
Ülkede çoğunluğun dini Hinduizm'dir.
- Hindu mu? Evet. - Evet
ama yine de çok büyük bir Müslüman nüfus var,
çok büyük bir Hristiyan nüfus var, Yahudiler var, herkes var
- ama baskın din, krikettir. - Gerçekten mi?
Her eyaletin kendi takımı var, anlarsın ya?
Ve o eyaletteysen takımına tamamen bağlısındır.
Bu bir din.
Kriket benim tanımadığım bir alan
ama şimdiye kadar bu yolcuğun hikâyesi bu oldu zaten…
İnanılmazdı.
…ama şehirdeki en sıkı ev partisinde geçirdiğim bir akşamın ardından
yarın bu şehrin başka yerlerini keşfetmeye hazırım.
- Vay. - Sağ olun.
Dün gece derin bir uyku çektim.
Duyuyor musunuz?
Kuşlar ötüyor. Tek duyduğum buydu
ve kulağıma müzik gibi geldi.
Konu lüks olunca Hindistan'ın mihraceleri ne yaptıklarını iyi biliyormuş
ama bu sabah saray bahçelerinin yeşilliğini
Jodhpur'un eski şehrinin maviliğiyle değiştiriyorum.
- Abish. Nasılsın? - İyiyim.
Bu şehri ilk kez bu kadar sessiz görüyorum.
- Ülke güzel… - Vay.
…çünkü en hareketli yerlerde sükûnet bulabiliyorsun.
Bu bir pandit, rahip gibi.
Pandit.
Hindistan'da 1,1 milyar civarında Hindu var.
Bu Ganeş Ji.
Ganeş, yeni bir işe
ya da yani yeni bir maceraya başlarken dua ettiğin tanrıdır.
Bu yüzden ülkenin her yerinde böyle yerel mabetler görürsünüz.
İnsanlara maneviyatlarıyla anında bağ kurma şansı tanır.
Rahatsız olmazsan rahipten kutsamasını isteyeceğim.
Tabii, çok hoş olur.
Evet, oturman lazım
ama sorun yoksa ayakkabını çıkarır mısın?
- Çıkarıp oturacak mıyım? - Çıkarıp otur.
- Tamam, olur. - Tamamdır.
Bunun adı prasada, alacağın lütuf bu.
Bir şey daha var! Bu Hindistan cevizinin kırılması lazım.
Cevizi kırmanın anlamı ne?
İçinden çıkan su, üstüne serpilecek olan lütuf olarak kullanılıyor.
Anladım. Peki. Tamam, sen…
Bir, iki üç…
Kutsandın, bir ceviz kırdın ve yiyecek prasada'n var.
- Vay. - Hiç engelin kalmadı.
- Hintçe "Sağ ol" nasıl deniyor? - Dhanyavaad.
Dhanyavaad.
İyi oldu mu?
- Tamam. - Ne dediler?
Bir hata olmuş. En aşağı indiğinden emin olmalısın.
Sen sadece salıverip fırlattın.
- İnsan bulduğuna razı olur sanırım. - Evet.
Bence kutsanmak, önümdeki tüm engellerin kalkması…
Bence bu iyi bir şey.
- Bak. - Vay, ne bu?
Bu, kriketin kanal kriketi denen bir türü.
Kanal, ara sokak demek.
Hindistan 18. yüzyılda Britanya İmparatorluğu'nun parçasıydı
ve büyük bir ticaret kaynağıydı.
İngiliz denizciler, halkı bu sporla tanıştırdı.
- Şu beyefendi atıcı. - Evet.
İyi yakaladın!
- Güzel. - İşte oldu.
- Yani… - Sertmiş.
Burası güzel bir yer aslında. Şu anda bu…
Çok komik.
Hindistan 1947'de bağımsızlığını kazandı
ama kriket kalıcı oldu.
Sezonun son maçını 169 milyon kişi izledi.
Bu altılık bir vuruş.
Super Bowl'dan 41 milyon daha fazla insan yani.
Böyle gösterirsin.
Vay, altılıktı.
Şu ne? Onun işareti ne? Bravo.
Bu eyaletteki en büyük takımlardan birinin adı Rajasthan Royals.
- Rajasthan Royals mı? - Evet.
Memlekette çocukların sokak hokeyi oynaması gibi
süperstar olma hayallerinin kök saldığı yerler
bu yerel maçlar oluyor.
- Çocuklar… - Selam.
…sizi izledim, çok ama çok iyisiniz.
Profesyonel kriket oyuncusu olmak isteyen var mı?
Ben istiyorum.
Güzel. Grupta oyuncu olmak isteyen var mı?
- Yok. - Vay, herkes kriketçi olmak istiyor.
İlla da kriketçi olmasalar bile
anladığıma göre oyunculuk dışında her şey oluyor.
Hadi, oynayalım. Başla.
Falsolu.
Top falsoluymuş anlaşılan
ve bu da vurmayı zorlaştırdı.
Güzel. Koş.
Sandığımdan daha zor olabilir.
- Aut. - Aut mu?
Daha iyi birine yenildiğimi söylemem lazım.
Biraz yüzüm kızardı
ama bu sefer güneşi suçlayamam.
O yüzden Hindistan maceramın bir sonraki ayağına başlamadan önce
dinlenmek için otelime dönüyorum.
- Selam. - İyi günler.
- Avustralyalı mısınız? - Kiviyiz.
- Yeni Zelanda. - Yeni Zelanda mı?
Siz de mi ilk kez geldiniz?
Hayır, yedi kez geldik.
- Yedi mi? - Evet.
Bir şey sorabilir miyim, ilk geldiğinizde, ilk sefer
siz de gelir gelmez burayı sevdiniz mi?
Benim için memlekete dönmek gibi bir histi.
Gelecek beş dakikada ne olacak, bilmiyoruz.
Hiçbir plan yapmıyoruz.
Nerede kalacağız, bilmiyoruz.
Sihrin bir parçası da bu ve bu yüzden yedinci kez geldik.
Ben de bunu başarmaya çalışıyorum.
Açıkçası Hindistan'ı
deneyimli bir gezgin gibi tecrübe etmeyi ve…
Konfor alanından biraz çıkmayı mı deniyorsun?
Konfor alanımdan çıkmak, yapmaya çalıştığım şey bu.
Çok plan yaptın mı yoksa doğaçlama mı yapıyorsun?
Trene bineceğim.
- Biz hiç binmedik. - Tamam!
Binmediniz mi?
Toplu taşımaya hiç binmedik.
- Nerelere gittiniz? - Bizden daha cesursun.
Hindistan'a gelip trene binmemek olmaz.
Bugün biraz risk al, değil mi?
Bugün biraz risk al.
Göbek adım bu. Risk alıcı.
Bu sabah o çiftin konfor alanından çık,
biraz risk al demesi ilginç olsa da
bunu söylemek, yapmaktan daha kolay
ama bunun için elimden geleni yapıyorum
ve açıkçası konfor alanımdan çıkmak için…
Geldik.
…Jaipur trenine binmekten daha iyi bir yol aklıma gelmiyor.
Bu eyaletin başkenti
ve en sevilen kriket takımlarından Rajasthan Royals'ın şehri.
BİLET GİŞESİ
Saat dörtte kalkacak olan
Jodhpur-Jaipur ekspresini arıyorum. Peronu bulmalıyım.
Evet, benim için hiçbir anlamı yok.
Jodhpur İstasyonu 1885'te açılmış
ve her gün neredeyse 50.000 kişiye hizmet ediyor.
Evet, işte şurada, saat dörtte. Buldum, beşinci peron.
Gidiyoruz.
İnsanın kafaya koyunca yapabildikleri inanılmaz.
Kendimi en çok gezgin gibi hissettiğim an bu oldu.
Buradaki çoğu tren ayakta durma, oturma
ya da açılır kapanır yatağa uzanma seçeneklerini sunuyor.
Affedersiniz.
Abish bize yer ayırdı
ama onu bulmak için tekinsiz önsezime güvenmeliyim…
Vagon 2AC…
Henüz bulamadım.
Affedersiniz.
Bu doğru olamaz.
İngilizce biliyor musunuz?
- Evet. - Vagon 2AC?
- İleride. - İleride.
Tamam.
Sağ olun.
Selam.
- Abish. - Seni gördüğüme sevindim.
Burada olmana sevindim.
Abish'i bulduktan sonra
yataklı vagonumuzun konforu içinde manzarayı izlemek için sabırsızlanıyorum.
Heyecanlıyım.
Yetmiş sekiz yaşında büyüyorum.
Jaipur, biz geliyoruz.
Jaipur'a ulaşmak için Racastan boyunca 320 kilometre doğuya gitmemiz gerekiyor.
Ülkeyi görmenin yolu işte budur.
Zengin de olsan fakir de herkes trene biner.
Dostluklar kurulur, romantik komediler başlar,
aile rekabetleri yaşanır,
yani yetiştirilme tarzımızın ayrılmaz bir parçasıdır.
Ülkede 1,4 milyar insan olduğunu düşünürsen
büyük farklılıklar var.
Bağımsızlığımızı kazandıktan ve sınırlar çizildikten sonra
herkesin aklında aynı fikir vardı.
Bize tek bir ulus olduğumuz öğretilmedi.
Bizlere okulda daha en baştan
birlik ve çeşitlilik öğretildi.
Yani bir açıdan büyük bir çelişki, büyük bir tezat,
büyük farklılıklar var
ve nasıl olduğunu bilmiyorum
ama yine de çok güçlü bir ulusal kimlik var.
Tren yolculuğunu çocukluğumdan beri severim
ve bu yolculukların en güzel yönlerinden biri
kalkıp çevreyi kolaçan edebilmektir.
Nihayet!
Royals taraftarı mısınız?
- Evet. - Evet.
Ben de öyle.
- Buyur. - Evet.
Meğer bu akşam Rajasthan Royals'ın maçı varmış
ve kendilerini takıma adayan taraftarları, onları neredeyse her yerde izliyor.
Hiç Royals maçına gittiniz mi?
Evet, bir maçı izledik.
Ne bilmem gerekiyor?
Halla Bol. Hepsi o.
- Evet, bu… - Halla Bol?
Evet. Tezahüratın adı Halla Bol
- ve slogan bu… - Tamam.
- Rajasthan Royals'ın. - Bir tezahürat mı?
Evet, Rajasthan Royals'ınki.
- Halla. Yüksek sesle bağır. Evet. - Halla Bol. Evet. Peki. Tamam.
Tanıştığımıza memnun oldum.
- Takılmak güzeldi. - İyi eğlenceler.
- İkinize de iyi şanslar. - Sağ ol.
Trende kolay kolay açık kapı bulamazsınız
ama hoş oldu, temiz hava geliyor.
Beni tanıyan herkes "Oraya gittiğine inanamıyorum" derdi
çünkü…
…açıkçası buraya geleceğimi hiç sanmazdım.
Bu noktaya varmam üç sene sürdü
ve şimdiye dek inanılmazdı, çok eğlendim.
Beş saat ve bir Halla Bol'dan sonra
nihayet Jaipur'a vardık…
- Başardık. - Geldik.
- Başardık. - Ne tarafa?
Çıkış şurası olmalı.
…ve bataryamı şarj edecek bir yer bulunca
bu efsanevi şehri gündüz gözüne görmek için sabırsızlanıyorum.
Jaipur.
Neredeyse 300 yaşında,
Hindistan standartlarına göre nispeten genç bir şehir.
Artık UNESCO Dünya Mirası sit alanı edilmiş olan şehir
ayrıca dünyanın değerli taş merkezi sayılıyor.
- Selam. - Abish.
- Hoş geldin. - Bebekler gibi uyudum.
Burayı keşfetmek için sabırsızlanıyorum
ve Abish bana kısa bir tur yaptırmayı kabul etti.
Şuradaki Mahatma Gandi'nin heykeli.
- Şurada. - Ulusun babası olarak bilinir.
Ayrıca seninki gibi yuvarlak gözlükleri çok sevilir.
Bu…
Bu Gandi'nin gözlüğü.
Racastan'da ilginç bir gelenek var, her şehrin bir rengi var.
Jodhpur maviydi, Udaipur beyaz,
Jaisalmer altın şehirdir ve Jaipur da pembe.
1876'da İngiliz kraliyet ailesi ziyaret ettiğinde
yerli halk büyük bir gösteri düzenlemiş.
Prens Albert Jaipur'a geldiğinde
misafirperverlik, hoş karşılama rengi olduğu için
tüm şehri bu renge boyamışlar.
Gelip rengi görünce "Vay canına, pembe şehir!" demiş
ve sonra isim yapıştı kaldı.
O zamanlar boyacılar mutlu olmuştur, değil mi?
Öyle.
Şehrin kalbinde Hawa Mahal ya da Rüzgârların Sarayı var.
1799'da inşa edilmiş mimari bir şaheser.
Burada bakacak birçok büyüleyici şey var.
Memnuniyetle bütün günümü şehirde bakınarak geçirebilirdim
ama kaçırmamam gereken önemli bir randevum var.
Çok güzel.
Abish, bana Rajasthan Royals'la görüşme ayarladı.
Muhtemelen 10 yaşında bir çocuk tarafından oyun dışına atılınca tüyo alayım diye.
Eugene, ben olsam şu anda çok heyecanlı olurdum.
Seni yeterince hazırladım bence. Bu ne demek?
Altı.
- Evet, kesinlikle. - Çok heyecanlıyım.
Sonra görüşecek miyiz yoksa…
Evet, tabii.
Takımın kendi sahası, Sawai Mansingh Stadyumu…
Vay. Çok acayip, değil mi?
İlk kriket stadyumum.
…ve sosyal medyadaki 15 milyonu aşan takipçisiyle
Royals oldukça önemli bir takım.
Halla Bol, dostum. Halla Bol.
Yani bu aceminin, oyunun temellerini öğrenmesi için mükemmel bir yer.
- Nasılsın? - İyiyim.
Royals'ın Jaipur'daki evine…
- Sağ ol. - …hoş geldin.
Yaggi buranın eski oyuncularından ve artık oyunculara antrenman yaptırıyor.
Yetmiş sekiz yaşında olduğunu biliyorum ama 50 gibi görünüyorsun.
Genç gösteriyorsun.
- Genç gösteriyorsun. - Vay canına.
Önce aktivasyonla başlayabilir miyiz?
- Tabii. - Peki.
Bu diz ardı kirişlerin ve sırtın için.
- Evet, kirişlerimi ve sırtımı… - Üç…
- …hissediyorum. - …dört.
Şimdi en önemli şey…
- Evet. - Top fırlatmak. Burada dur,
tut ve fırlat.
İki, üç.
- Bence hazırsın. - Aman!
Bence sahaya çıkmaya hazırsın.
Evet ama ben solağım.
Yaggi'nin işi zor
ve elbette pembe olan bir otobüs konvoyu
oyuncuların antrenmana geldiğini gösteriyor.
Eugene, seni en hızlı atıcılarımızdan biriye tanıştırmak istiyorum,
Jofra Archer.
Dünyanın en hızlılarındandır.
İçimden bir ses, biraz daha ısınmalıydın diyor.
- Memnun oldum. - Vay, memnun oldum.
- Oynayalım mı? - Evet.
Biraz alışmana izin vereceğim.
Karşındakinin solak olması senin için fark ediyor mu?
Asında solaklara top atmayı tercih ederim.
Solaklar karşısında istatistiklerim daha yüksek.
Bu pek işime yaramayacak, değil mi?
Jofra İngiliz millî takımında da oynuyor
ve onlarla en büyük ödülü kazanmış: 2019'daki Dünya Kupasını.
Ne beklemem gerektiğini göster.
Sorun değil.
İyice hızlanmadan önce kendine güvenini artırmana izin vereceğim.
Gerçekten gerektiğinde topu saatte 145 kilometre hızla fırlatabiliyor…
Bir daha, oluyordu.
…ama şimdilik benim hızıma uyuyor.
Hayır, sopayı kullanmalısın!
- Topa vurmalısın. - Sopa ağır.
Baskı hissetme.
- İyi miydi? - Evet, çok iyi. Çok iyi.
Artık antrenmana dönmeliyim Eugene ama tanıştığımıza sevindim
ve bugün sahadan ayrılmadan görüşürüz.
- Harika. - Tamam.
Jofra gerçek bir antrenman yaparken
baş antrenör Rahul Dravid'le tanışma şansı yakalıyorum.
Kriketin Babe Ruth'a cevabı.
Umarım vuruşlarımı görmemiştir.
Çünkü pek etkileyici değiller.
Hatta umarım vuruşlarımı kimse görmez.
- Rahul. - Selam Eugene.
Nasılsın?
Rahul tüm zamanların en iyi vurucularından biri sayılıyor
ve tam bir ulusal kahraman.
Beni sahada gördün mü?
- Evet. Oldukça iyisin, değil mi? - Evet, ben ve Jofra.
Sen… Onunla rekabet etmek kolay mı?
İşte,
fark ettin mi bilmiyorum ama bir vuruş yapabildim…
Çoğu insan bunu söyleyemez, yani…
Şey diyecektim, daha çok çalışması gerektiğinden değil ama…
Ben vuruş yapabildiysem biraz daha çalıştırman gerekebilir.
Evet. Umarım bu ülkedeki bu güzel sporu biraz anlamaya başlamışsındır.
Evet. Artık dürüstçe kriket anlamında takımım bu diyebilirim.
Kesinlikle, bir taraftarımız, bir hayranımız daha oldu.
Her yerden spor takımları seçiyorum.
İspanya'da Real Betis'i tutuyorum.
İngiltere'de elbette Aston Villa
ve tabii burada da Royals.
Ben… Taraftarlık anlamında küreselleşiyorum.
Eugene, Rajasthan Royals taraftarı olduğun için özel bir tişört hazırladık.
Umarım maçlarımızı izlerken gururla giyersin.
Evet! Şuna bak.
Bu ziyareti hatırlatacak güzel bir hatıra…
…ve tribünden onları izlerken
aklıma kriket oynadığım çocuklar
ve böyle bir takımda oynama hayalleri geliyor.
Nasılsın Eugene? Adım Kumar.
Kumar.
Sri Lanka millî takımında kaptan
ve Royals'ta koç olduktan sonra
Kumar Sangakkara artık Kriket Federasyonu Başkanı olmuş.
Sence kriketin nesi
bu ülkedeki herkese çekici geliyor?
Hindistan'daki İngiliz sömürgeciliğinden gelme bir spor.
Bu sporu alıp sahiplenmeyi başardık.
Yani Hindistan'ın kendine has bir kriketi var
ve bağımsızlığımızı kazandıktan sonra
her yaştan, dinden, etnik kökenden ve siyasetten insanı birleştirdi
ve bazen burada gördüğünden çok daha büyük bir amaca hizmet ediyor.
Çok inanılmaz. Bu birleştiricilik başka bir spor için de
geçerli mi bilmiyorum.
Hindistan'da nereye gidersen git kriketin, buranın ruhunun parçası olduğunu görürsün.
Buraya gelmeden önce kriketin önemini bilmiyordum
ve söylemem lazım, bu yolculuktaki ilk şaşkınlığım değil.
Hoş geldin. Nasıldı?
İşte,
harika vakit geçirdiğimi duymak seni sevindirecektir.
Jofra'nın bir topuna vurdum ve vücudum da bir topuna vurdu.
Hindistan'a geldiğine memnun musun?
Geldiğime memnunum.
Geçen gün rahat değildir ama zamanla rahatlarsın demiştin.
Bence çok doğru bir yorum.
- Yetmiş sekiz yaşındasın… - Evet.
Ben de 38. Aramızda kuşaklar var.
Ta Hindistan'a geldin…
Tebrik ederim ama bilmiyorum… Ne bileyim, bu ilham verici bir şey.
Burada hayatın yüksek hızının
beklenmedik huzur ve maneviyat anlarıyla nasıl yan yana gittiğini fark ettim
ve eve Abish adında yeni bir dost edinmiş olarak döneceğim.
Seninle takılmak eğlenceliydi.
Gerçekten… Altıydı.
- Evet. - Evet.
- Altı! - Evet.
Evet, efendim.
Artık yapılacaklar listemde bir tek macera kaldı
ve sonuncusu eve çok daha yakın bir yerde.
Şuna bakın. Vancouver, Kanada.
Arka bahçemdeyiz.
Listemdeki sonraki durak…
Eugene Levy.
Michael Bublé.
Çok gerginim.
Evet, eğlenceliydi.
- Canını yakamaz. Hayır. - Yakamaz mı?
Alt yazı çevirmeni: Murat Lü