TOM I JERRY NA DZIKIM ZACHODZIE
No cóż. To zwyczajne, poczciwe miasteczko.
Jak nie, jak tak.
Przyjazne. Spokojne.
W nim dobre ludzie, wiodący życie jak mateńka z ojcem przykazali.
Wkoło mnóstwo przestrzeni, by wykopać dołek dla swojej rodziny
i pędzić swój żywot.
Masz biegacze pustynne.
A robali tyle, że tyć nie umierać.
Ale! Pojawiło nam się tu coś, co burzy nasz lokalny porządek.
Nie znoszę piesków preriowych.
Co to znowu za brewerie, Duke?!
- Mamy drapieżcę do ukarania. - Oskubać go!
Miasto dzikie wita was!
Pod nogi spójrz, ukłoń mu się w pas Pod powierzchnią życie toczy się
Ziemia nam zawsze lekką jest Zachód — dziki, a zabawa — fest
Na niej pieskom z prerii mija dzień
Wskocz do jednego kopca z stu A świat znajdziesz jak ze snu
Tunele naszym domem — to jest fakt
Cuda znajdziesz tu
Mamy Broadway, bejbe I zegar na wieży
Wizyty takiej nie zapomni nikt
Sześć stóp pod ziemią Jest świat pełen cudów
Zwisa nam Boot Hill Gdy tu pełen chill
Koń tu nie odnajdzie się
Pieski — owszem, czemu nie
Zachód pełną jamą, proszę cię
Mamy szkołę i hotel gwiazdek pięć
Grabarza i studnię, jeśli komu chęć
Wielobranżowy sklep — promocji w bród
Do ratusza możesz także wpaść Możesz tamój ślub albo w buźkę wziąć
Taki z nas gościnny, mały lud
Na górze straże rozstawiamy I gdy was widzimy — to uciekamy
A na dole impra Bo impry nigdy dość!
Muzyka różna, żarcie, gry Młodzi, starzy — nawet ty
Miły nam na dołku każdy gość
Pieśni naszej mówię już dość
Na górze, tam gdzie światło
Jest mysz i kot Którzy budzą uśmiech nasz
Więc zanurzcie się w opowieść tę
Doczekać już nie możecie się!
Usiądź, buty zzuj Bo co do straty masz?
Sześć stóp pod ziemią Jest świat pełen cudów
Zwisa nam Boot Hill Gdy tu pełen chill
Koń tu nie odnajdzie się Pieski — owszem, czemu nie?
Zachód pełną jamą, proszę cię
Hej, na górze...
To opowieść wagi dużej
Więc nie myśl chwili dłużej
Od myślenia robi się gorzej
Zachód pełną jamą, proszę cię
Dziki Zachód — Pieski Zachód
- Zacząć chyba czas? - Więc do dechy gaz!
Znowu ta przeklęta zagroda!
Zawsze wie, kiedy się rozpaść.
Jak nie luźny gwóźdź, to luźna deska, krowa, wicher albo...
Ach, macie cały dzień na harce. Pora coś zjeść!
Dzień dobry, Bumpy. Dzień dobry, zwierzaki.
Zaraz, a gdzie chłopcy?
No pięknie! Kolejne dziury w ścianie.
Ludzie gadają, że Złote Ranczo ledwo przędzie.
Czort mi kazał obiecać, że się tobą zaopiekuję.
Wybyłbym stąd długie lata temu.
A co zawsze powtarzał ci dziadek?
"Nie siadaj na grzechotniku, Bumpy".
Nie...
"Nie pij wody z koryta, Bumpy".
Pudło.
Mówisz o tym,
że "Nieważne, co się dzieje, zawsze powinniśmy się wspierać"?
Dokładnie. Bo jesteśmy...
Rodziną!
To bardzo proste zadanie, Clem. Jeśli nie dasz rady...
Pan Critchley wybaczy.
Ile strachów rozstawiliśmy?
Pięćdziesiąt osiem. Dobra robota, Diablo.
Myślę, że powinniście się zamienić z Diablo miejscami.
Jak sądzisz?
Pan Critchley wybaczy, ale pojęcia nie mam,
dlaczego ustawiamy kukły pośrodku pustyni.
By przepędzić stąd pieski.
Nie znoszę piesków preriowych.
No ale dlaczego pan Critchley przepędza je z ziemi, której nie używa?
Diablo, możesz mi pomóc?
Posiadam działki tutaj, tutaj, tutaj, tutaj.
Tu, tu, tu, tu, tu i... tu. Wszystko jest moje!
Prócz jednej działki.
- Ziemia Betty Benson, prawda? - Tak... Ziemia słodkiej Betty.
Nie chodzi tylko o to, by przepędzić pieski z mojej ziemi.
Chodzi o to, żeby przeniosły się do niej!
Gdy ją zrujnują, sprzeda mi swoją działkę.
Zostanę najpotężniejszym człowiekiem w stanie!
To chyba dyćki łatwiejsze niż rabowanie banków, co?
Clem...
Teraz jestem biznesmenem.
No wiem!
Dlatego zerwał żem to ze słupa, gdy byłem w mieście.
POSZUKIWANY ZA KRADZIEŻ
To brat Betty. Bentley.
Ten, który był wyjechał?
Gadają, że dorobił się fortuny przy budowaniu kolei.
- Bentley! To naprawdę ty! - Hej, siostrzyczko.
- Siostra? - Znaczy...
Mamy nowego brata?
No proszę! Nasz własny potentat kolejowy!
Zawszem wiedział, że kiedyś wrócisz i nas ciut podratujesz.
- Tak naprawdę to... - Mocnoś bogaty?
- Gdybyś dał mi... - Nowa obórka!
- Musicie wiedzieć... - To wszystko, coś przywiózł?
- Ja... - Strasznieś się zrobił oszczędny.
Pozwól, że to wyjaśnię...
Nie jestem bogaczem!
Jak to? A twoje listy? Interesy, o których tyle pisałeś?
Co się z tym stało?
No, troszkę... podrasowałem fabułę. Ociupinę.
Chciałem wam zaimponować.
Czyli że nie jesteś szefem Skonsolidowanego Interkontynentalnego
Transamerykańskiego Konsorcjum Kolejowego?
Jeszcze nie.
Jestem młodszym asystentem zastępcy szefa regionalnego.
Przede mną świetlana przyszłość!
Jako kto?
Jako starszy asystent zastępcy szefa!
SERWUS
Jestem na dole drabinki. Ale wierzę w siebie!
Co się tyczy rancza, mogę pomóc... je sprzedać.
Wtedy będziecie mogli zamieszkać ze mną w mieście.
Wiesz co, Bentley? Spróbujemy coś tutaj zmienić.
Jeśli to nie pomoże, sprzedamy ranczo.
A jeśli pomoże, zatrzymamy je i będziemy gospodarzyć.
- Zgoda? - No pewnie!
Zepniemy się i za miesiąc albo dwa będziemy spędzać bydło aż do Abilene!
Chcesz mnie zabrać na spęd bydła? Mnie?
Aj, już nie panikuj. To ledwie pięćset mil stąd.
No chyba, że bydło nam się zerwie, wtedy wiadomo...
Wejdźmy do środka, braciszku. Na pewno jesteś głodny.
Interesy poczekają.
Przepraszam, wujku, ale na co czekamy? Pora się przedstawić!
Chwila moment! Gdzie są...
Pytałem tylko, gdzie są...
Gdzie są...
Nasze maluchy! Gdzie są maluchy?
- Pycha! - Pora skosztować!
Chłopaki! Gdzie wasze maniery! Mamy gości!
Gryzonie!
Co jest? Wlazł ci w nogawkę grzechotnik?
Muso-że-co?
- Musofobia. - Strach przed myszami.
Ryjówkami, szczurami, chomikami, nornicami, jeżami,
- fretkami, norkami, wiewiórkami... - Betty!
Wybacz.
Dlatego nigdzie nie ruszam się bez mojego dzielnego Toma. To twardy kocur.
O, tak, dzielny, że dzielniejszego nie znajdziesz.
Widzę, że moim pierwszym zadaniem na ranczu będzie
pozbycie się plagi gryzoni.
Jakiej plagi gryzoni? W sensie ich?
Tych w domu?
Nie musisz się nimi martwić, Betty. Tom radził sobie z miejskimi szczurami.
A skoro tak, to wasze myszki nie mają z nim żadnych szans.
Czujecie?
To...
- Pachnie znajomo, prawda? - Niech pomyślę...
Och, już wiem!
Śniadanko!
Wio!
Spokojnie. Jest w pełni oswojony.
No może w połowie.
Pokaż, kto tu rządzi!
O! Daj mu lizaka!
I trzepnij zrolowaną gazetą!
Załóż mu czepek pastereczki!
Wydaje mi się, że się zaprzyjaźnili.
To dobry moment, by obalić powszechny mit, że byki nienawidzą czerwonego.
Bo byki nie reagują na żadne kolory.
Co wy mówicie? Nie wiedziałem!
Nie chodzi o kolor płachty, tylko o to, że się rusza.
- Za co nam dziękuje? - No nie wiem, może za doping?
Powiedz, ile palców pokazuję?
Jaki mamy dziś dzień?
Nie do końca rozumiesz sytuację.
Wyjaśnię ci to.
Przyjechałeś z Bentleyem.
A my mieszkamy tu z Betty.
Betty to siostra Bentleya, a to oznacza, że...
Jesteś naszym bratem!
Nazwisko prezydenta! Nazwisko panieńskie matki!
Obłóż głowę lodem.
Jestem twój brat Tuffy.
Ten tu to twój brat Scruffy. A to brat Duffy.
A to nasz wujek, Jerry.
Obiecujemy,
że zrobimy wszystko, byś wyszedł przed Bentleyem na bohatera!
Będziesz najlepszym myszołapem na Zachodzie!
- Przebiegłym! - Okrutnym!
- Wychowanym! - Odegramy przedstawienie. Spójrz.
Udamy, że rozwiązałeś problem rancza z plagą żarłocznych gryzoni!
A ty zadbasz, by twoi bracia byli bezpieczni. Jasne?
Wielu gości marzy, by być kowbojem
Marzą w Pecos, marzą w Illinois
Krztusisz już się miejskim kurzem? Chcesz mieć możliwości duże?
Rozwiązanie dla cię mam Zostać kowbojem
Wykowbojuj się
To, co kowboje, rób
Stary kapelusz włóż
Mil setkę konno zrób
Potem na szlak rusz
I nie poddawaj się
Wykowbojuj się!
Wykowbojuj się! Mówię ci! Zostań kowbojem!
I nie zapomnij Siodła, rozpałki pod ognisko
Fasola, bekon i lasso — podstawą twą
Miseczka, by ciut złota mieć
Łóżko, co rozkłada się
Trochę worków, zakurzony koc
Talię kart, słoik smalcu Srebrne ostrogi...
Łoł! Nie zabierzemy się z tym majdanem.
Zaraz... na czym to ja...
Wykowbojuj się!
To, co kowboje, rób
Przy pasie złota klamra
A na nogach buty
Ostrogi musisz mieć
W spluwie naboi pięć
Chcesz kowbojem być?
Wykowbojuj się!
Dawać, kapela!
Na ranczu cud
Przycięty drut
Ziemi w bród
Koń zdrów ma chód
Odeszli John Wayne i Gary Cooper
Lecz ich następcy też są super
Więc chwyć wiosło, struną toast wznieś
I śpiewaj ze mną kowbojską pieśń
Wykowbojuj się!
To, co kowboje, rób
Na szyi noś bandanę
A w złości głośno pluj
Lassem wiecznie kręć
Do wyzwań poczuj chęć
Pracy nie bój się
Wykowbojuj się!
Lassem wiecznie kręć
Do wyzwań poczuj chęć
Pracy nie bój się
Wracamy na dołek.
Wykowbojuj się!
- Jak się masz, Loretta? - Nie narzekam.
Co? Normalnie nie wierzę!
Jest tak uroczy, gdy gaworzy.
Zapamiętaj moje słowa.
Miesiąc i grzdyl przegada nas wszystkich.
No? Jak to wygląda?
Fatalnie, Duke.
Zaplanowałam nowe osiedla na całym Zachodzie.
To straszne, jesteśmy naciskani od północy,
od wschodu i od południa!
Tylko na nich spójrzcie! Ten zimny wzrok!
Śledziłam kiedyś jednego na polu kukurydzy w Kansas.
Och, ja też! Widziałem takich przy grządce fasoli w pobliżu Ogallali.
Wszyscyśmy ich widzieli. Ale nie aż tylu.
- Co masz na myśli, Jane? - Są zorganizowani.
Szeryfie? Jesteś z nas najmężniejszy i najbardziej sprawny na umyśle.
Co powinniśmy zrobić?
Duży Tim! George! Zeb!
Lećcie migiem zobaczyć, czego chcą. Już!
My?! A pan co zrobi?
Dobra, powiedzmy to sobie jasno.
Nie jest dobrze. Nawiał nam szeryf.
No i dzieje się tu cosik dziwnego.
No ale jednego możemy być pewni.
Jesteśmy pieskami!
A pieski dbają o siebie nawzajem, tak czy nie?
Tak! Tak! No pewnie!
Każden jeden z nas ma tu rodzinę, a rodzina, taka jej mać,
potrzebuje kopca i tuneli, by czuć się bezpieczna.
Hej, Zeb! Ile masz piesków w rodzinie?
Ile mam piesków? Niech pomyślę...
No... Mamusia, tatuś.
Dziadunio, babcia. Karen, jej mąż, Mike, ich dzieciaki, no...
ciotki, wujkowie, kuzyni znani, kuzyni znani mniej, kuzyni nieznani...
26 245.
W kwietniu spodziewamy się 72 maluchów.
A nie wszyscy mamy tak małą rodzinę jak Zeb.
Musimy rozbudowywać nasze miasteczko!
- Masz może jakiś plan? - Plan?
Skoro tutaj nie pokopiemy...
To będziemy kopać tutaj!
Słyszeliście go.
No, już! Ruszać się! Nikt tego za nas nie zrobi.
To do roboty!
Tam, w miastach, nie mają takich zachodów.
Och... nie.
Zapomniałem już jakie są piękne.
Pomyśl, Bentley.
Jeszcze miesiąc temu chciałeś to sprzedać.
Miesiąc temu nie wierzyłem, że Double UB może znów stanąć na nogi.
Dziadek mógłby być z nas dumny. Chyba.
Wasz dziadunio kochał tę ziemię.
Było w huk chętnych na kupno, ale zawsze odmawiał i mówił,
że przekaże ranczo wam.
Byście mogli żyć tu ze swoimi rodzinami.
Tom!
Hej, spójrz na to!
To mi przypomina...
Fajerwerki!
- W każde święto... - I urodziny.
No i na każdy spęd bydła. Na początek i na koniec.
Dziadek zawsze robił fajerwerki i wystrzeliwał je z armaty.
"Święto trza zacząć z hukiem!" Jego słowa.
Odpalaj!
Nie tak szybko! Jeszcze nie skończyliśmy na dziś.
Mamy na polu dwieście sztuk bydła. Zapewnią utrzymanie naszemu ranczu,
ale najpierw mus nam je popędzić na sprzedaż.
No tak. Praca, a potem świętowanie.
No, z drugiej strony...
Mówiłem, że wasz dziadunio strzelał w niebo przed spędem i po spędzie.
No to? Hukniemy z armaty?
Ale tylko raz.
Bentley i ja wstajemy jutro bladym świtem.
Wstajemy?
Zanim wezmę ze sobą mieszczucha na spęd,
muszę mieć pewność, że umie się taki obejść z kobyłką.
Ten tutaj nazywa się Wierzgacz. To na nim pojedziesz.
Wierzgacz?
Taa jest. Do Abilene spory kawał, a to dobry koń.
Dobry, znaczy pewność mam, że się po drodze nie rozkraczy.
Ale... Wierzgacz?
Daj mu marchewki.
To jego przysmak.
Może wezmę tamtego?
Klementynę?
Uwierz, synu, nie chcesz na niej jechać.
Ależ chcę! Chcę jechać na Klementynie!
Ale spójrz na nią, przecież...
Nie dam się przekonać. Podjąłem już decyzję.
Miastowy pan nie zapomniał, jak się jeździ?
W razie czego Wierzgacz wciąż na ciebie czeka.
Dobra, żarty na bok.
Jestem pewien, że Klementyna i ja stworzymy duet idealny.
No dobra. Mam tylko dla ciebie jedną radę.
- Cokolwiek robisz... - Dalej, mała.
Nie mów do niej "mała".
Trzymaj się, Bentley!
Serio?
Próbowałem chłopakowi pomóc, ale niektórych nie przekonasz.
W przeciwieństwie do mieszczuchów, miejskie koty dają radę!
Kod czerwony!
Bentley! Jesteś cały?
Nic wam nie jest?
Tak, tak, tak, po prostu,
sprawdzałem swoje wybitne umiejętności jeździeckie, by...
rozpoznać konia w boju! Ale już jest okej. Prawda, że jest?
Gryzonie!
Myszy, Tom! Myszy!
Pomyśleć, że wierzyłem, że masz sprawę pod kontrolą!
Ale nie!
Ty śpisz, a one zakładają na ranczu milionową kolonię!
Tuż pod naszymi stopami!
Bentley, chłopaku, raz jeszcze ci mówię, że to żadne myszy. To pieski preriowe.
Och, Bentley również się ich boi.
Jak ryjówek, szczurów, chomików, nornic, fretek, norek, wiewiórek, lotopałanek...
- Betty! - Wybacz! Znów zapomniałam.
Chłopaki! Musimy zbadać tę sprawę.
Halo?
Halo!
Jip!
Jip?
Jip-jip-jip-jip!
W razie czego głośno krzycz, wujku!
Musimy go wyciągnąć.
Wujku Jerry!
Idź za moim głosem, wujku.
Och, wyjdź, proszę. Obiecujemy, że będziemy już grzeczni!
Tak! Nie będziemy już tyle spać! Będziemy wstawać o świcie!
I będziemy odkurzać i w ogóle!
Zobaczysz, jeszcze wyjdziemy na myszy!
Wujku Jerry! Wydostałeś się!
Braciszku, czy to naprawdę konieczne?
Nie pytałabyś, gdyby to ciebie otoczyły te bestie!
To na pewno nie było przyjemne, ale...
Mają czerwone oczy! Zęby jak brzytwy!
Nie wydaje ci się, że przesadzasz?
Tak troszeczkę? Odrobinę, odrobiniunię?
Że ja niby przesadzam?!
Znam z pierwszej ręki opowieści o pionierach
zaatakowanych przez grizzly,
tropionych przez wilki, ale nikt z nich nie przeżył tego, co ja!
No jasne.
Nie wiem, dlaczego powiedziałam, że przesadzasz.
Miałem szczęście, że przeżyłem.
Poproszę Bumpy'ego, żeby skoczył do miasta i dał ogłoszenie do gazety.
Chcę widzieć się z szefem.
No... nie. Nie byłem na dzisiaj umówiony.
Co? Myślisz, że takiś jest rozumny?
Dwa dodać dwa to cztery. Wielkie rzeczy!
Trzy dodać dziewięć to będzie... dwanaście.
Czternaście razy dwadzieścia trzy...?
Czekaj... Nie podpowiadaj.
Powiedziałbym, że 322, gdybyś dał mi szansę!
Wielki liczman!
Co cię sprowadza?
Szef sam spojrzy. Parobek Bensonówny wziął był podrzucił to dziś do gazety.
- To je jakby ogłoszenie. - Tak, Clem, domyślam się.
Czy mógłbyś się trochę odsunąć?
Pewno!
Troszeczkę dalej.
Jeszcze trochę. Tak, tak, jeszcze trochę...
Już prawie... Jeszcze. Jeszcze.
Ciepło, ciepło...
- Teraz dobrze? - Idealnie.
Dobra. Sprawdźmy, o co w tym chodzi.
Zmotywowanego, agresywnego kota na farmę Double UB przyjmę.
Musi nienawidzić myszy. Zgłoszenia do Bentleya Bensona.
Wiesz, co to dla nas oznacza?
Clem!
Och, nie, nie, szefie, nie wiem, co to oznacza!
To oznacza, że mój plan z przepędzeniem piesków na działkę Bensonów zadziałał!
Nikt nie odbiera ludziom ziemi bez skrupułów
tak jak pan, panie Critchley!
Bezskrupułów to pana drugie nazwisko.
To było naprawdę miłe, Clem. W nagrodę możesz wrócić.
- To jaki ma szef plan? - Nie plan!
Zadamy Bensonównie ostatni cios!
Udasz się do Bensonów,
znajdziesz akt własności rancza i go zniszczysz.
Wówczas pojadę do nich z fałszywką potwierdzającą,
że ziemia jest moja i pozbędę się Betty Benson raz na zawsze.
Z całym szacunkiem, panie Critchley, ale nie widzi mi się,
żeby Bensony dopuścili mnie choć na krok do rancza.
Dopuszczą.
A nawet przyjmą cię tam z otwartymi ramionami.
Dobra... Znajdź mi teraz najokrutniejszego
i najbardziej łownego kocura, jaki chodził po Dzikim Zachodzie.
Słyszałem, że mają Bensony problem z gryzoniami.
Żadna jedna mysz nie wymsknie się spod pazurów tych łownych bestyj.
Ten tu zwie się Butch i jest mózgiem całej ferajny.
Nie, chwila.
To jest ich mózg. Meathead.
Zaraz...
A może nie mają mózga? Chwila.
Dobra, to ten.
Zwie się Lightning, bo jest szybszejszy niż piorun.
Chyba. Jestem na 99 procent pewny. No, także tego.
Butch, Lightning, Meathead i Shorty.
Zajmą się waszym problemem z myszami.
- Jakie tam myszy! - Bratu chodzi o pieski preriowe.
Nie znoszę piesków.
Dobra. Butch i Meathead. Wyglądają groźnie.
Tak jest! Kiedyś polowały...
na bizony!
Tak, tak! Dorosłe bizony! Bizony z prerii!
Co pan mówi.
Zaczyna się.
- A Lightning? Bardzo jest szybki? - Czy bardzo?
Patrz pan.
Lightning! Capnij tę mysz!
Widziałeś go! Dopadł ją i wrócił!
Dopadł?
Och, zostawił ją za ranczem. By nie uprzykrzała państwu widoków.
Czyli to musi być Shorty.
Bentley, proszę. Bądź poważny.
Siostra ma rację.
Nie zaszedłbym tam, gdzie zaszedłem w przemyśle kolejowym,
gdybym nie miał dobrego oka do ludzi.
Stwierdzam, że jest pan godny zaufania, panie...
Przepraszam, pańska godność...?
Moja? Godność?
Słonecznik.
Muł... żaba.
Su-Won Etzik Mu-Jabbar! Dla kumpli Słoneczko.
No więc... Słoneczko. Dość dobrze ci znad wąsa patrzy.
Ale chcę się upewnić, że koty dadzą radę.
Przygotowałem więc dla nich mały test.
Już tłumaczę.
Wypuszczę w zagrodzie kilka myszy.
Zadaniem pańskich kotów będzie ich jak najszybsze złapanie.
Jeśli któraś mysz dotrze do sera, nie podpiszę z panem umowy.
- Może być. - Na miejsca.
Gotowi! Już!
Butch! Meathead! Złapcie je!
Shorty. Wchodzisz.
Widziałeś? Te koty to prawdziwe fachury!
To jeszcze nie koniec, braciszku. Spójrz.
Lightning. Ta jest twoja!
Gratuluję. Zaczynacie jutro, z samego rana.
Nie powinni byli z nami zadzierać, co, wujku Jerry?
Mam was!
Problem rozwiązany, panie Benson.
Och, są okropne!
Okropne, tak. A do tego pewnie zawszone.
Serio?
Bentley, to tylko myszy. Są niewinne.
Z całym szacunkiem.
Ale widział żem już jak "niewinne" myszy, takie jak te,
doprowadzają do ruiny wielkie metropolie.
Słyszało może które z was o wspaniałym Grand Mesa w Oklahomie?
- Nie, przykro mi, ale nie. - Właśnie o tym mówię.
W takim razie... dziękujemy, że nas pan uratował.
Ile się należy? Nie chcę pana zatrzymywać.
Na pieniądze przyjdzie pora.
Wojna z gryzoniami nadal trwa.
- Nadal trwa? - Ano, niestety.
Na każdą jedną myszę, którą złapiesz, znajdziesz parę tysiąców innych,
pochowanych po chałupie.
Stąd jest nawet takie wyrażenie: "wierzchołek góry myszowej".
Ja i koty mamy jeszcze moc myszów do wyłapania.
Zaprowadzenie bydła do Abilene zajmie co najmniej tydzień.
Ale pan Słoneczko mógłby tu zostać i mieć oko na ranczo.
Co?
Och! Znaczy... Tak! Mogą na mnie liczyć!
Najsampierw zajmę się tymi tu.
Co pan rozumie przez "zajęcie się"?
Nie wyrażam na to zgody! Co życie w mieście z tobą zrobiło?
Zapomniałeś, co powtarzał nam dziadunio?
Pod gwiazdami wystarczy miejsca dla każdego.
Wywiozę je za ranczo.
Zostawimy je sobie.
Spakowałam wszystko.
Narzędzia. Ubrania.
I ciastko na drogę.
Przepraszam, chłopcy. Mój brat...
kiedyś mu przejdzie, jestem tego pewna.
Do tego czasu trzymajcie się blisko. Pilnujcie się.
A kiedy najdą was większe problemy, korzystajcie z pieskowych nor.
- Tam was nie dorwą. - Kiedyś po was wrócimy.
Obiecuję.
Zaśpiewałbym wam kowbojską pieśń, gdybym miał gitarę.
No i gdybym umiał grać.
- I śpiewać. - Skąd niby znasz kowbojską pieśń?
Dobra, nie znam jej.
Wiecie? Wasze paplanie jest tak samo przyjemne jak muzyka.
Co to było?
Wiejemy!
Chwileczkę, chwileczkę.
Jesteśmy całkowicie bezpieczni. Przynajmniej póki ma klatkę na głowie.
O, masz rację. Patrzcie.
Na pewno jest mu teraz strasznie głupio.
Pokój, mówię. Pokój między pieskami!
Po dokładnym zbadaniu tajemniczego obiektu, który przed nami stoi,
doszłam do wniosku... że to jedzenie!
Trochę zbyt... metaliczne w smaku.
Ojejku... Posoliwszy, można zjeść...
Nie! Jedzenie znajduje się w środku!
Matko prerio, gdzie macie głowę?
Problem w tym, że... nie wiem, jak się do niego dostać.
Wielki Tim da radę.
Tak! Dajesz, Tim!
Raz, raz! Nie ma ten tego.
Intruzi!
Coście za jedni?! I co robicie w jamach?!
To... dobre...
W imieniu całej kolonii — dziękuję. Poznajcie moją żonę i córkę.
No hej, mała!
Hej, wy!
Wszyscy dobrze się bawią?
Jip! Jip! Jip! Jip! Jip! Jip!
Ale nie byłoby tak, gdyby nie nasi goście.
To czas pomówić o mieście.
O miejscu, które zwiemy domem.
Długo cieszyliśmy się tu spokojem, ale od wczoraj brak nam pewnej osoby.
Nowego szeryfa.
Cóż. Chyba znaleźliśmy idealnego kandydata!
- Głosujmy! - Popieram wniosek!
No dobra.
Kto jest za tym, by obwołać tego tu przyjaciela prerii naszym nowym szeryfem,
- niech powie "jip". - Jip! Jip! Jip!
Ktoś jest przeciw?
Jip?
Postanowione. Wybraliśmy sobie nowego szeryfa!
Obyś nam długo służył.
Siemasz, ziom Wchodź, skoroś już wpadł
Wiesz, fajowy jest twój styl
Chcę byś rodziną mą był
W podziemiu nowy dom masz
Nowy dom tu masz
Buty ze stóp zzuj Jak w domu poczuj się
Sień nasza to twoja sień
Mój dobytek też twój
Drzwi dla cię otwarte tu są
Więc pakuj swój majdan Zaufaj nam
Za nami na dół chodź
Znalazłeś u nas dom
Bez zaproszenia wpadliście tu skądś
Witamy w drużynie was Zawrzeć przyjaźnie czas
I się do roboty jakiejś wziąć
Więc pakuj swój majdan Zaufaj nam
Za nami na dół chodź
Znalazłeś u nas dom
Zasłony, żyrandol I zegar, bo czas to wredny zwierz
Podpis, proszę, złóż
Ranczo to był stres Wolny jesteś już
Walizy łap i stawiaj meble Nikt nie zrobi tego za ciebie
Jeden krok i jesteś w norce I wielki szok — pieski mają serce
Dom, na prerii dom
Gdzie mysz i pieski sąsiadami są
Więc pakuj swój majdan Zaufaj nam
Za nami na dół chodź
Znalazłeś u nas dom Znalazłeś u nas dom
Czuję się dziwnie spokojny, zostawiając nasze kochane Double UB
pod czujnym okiem pana Mu-Jabbara.
Kogo?
A, tak, no pewnie! Jedźta sprzedać swoje bydło.
Przysięgnąć się mogę, że kiedy je już sprzedacie,
- nie będziecie mieli do czego wracać. - Że co?
Znaczy... że nie będzieta mieli na ranczu problemów z gryzoniami.
No dobra. Jak to mówią, komu w drogę, temu ostrogę.
A że kawał drogi przed nami, nie mamy na co czekać.
Zaprowadźmy nasze bydło do Abilene!
Czy któreś z was wypuściło krowy?
Chwila.
Ździebko żem zgłupiał.
Znajdźmy nasz papier.
Ferajna, ku mnie! Mamy nasz akt własności.
Nie, zaraz, to list od cioci Millie.
To lista zakupów.
Rachunek za drewno. Za prąd.
List od wujka.
Dosyć tego! Ferajna, wyrzucić go!
Tuś mi!
Nie ma aktu. W głowie się nie mieści.
Nie wiem już, zajęcoróg im go zabrał czy inna bestyja?
Nie gadajcie! Nie słyszeliśta nigdy o królikorogu?
Nikt nie wie, skąd toto przybyło.
A i mało takich, co przeżyło z nim spotkanie.
Wygląda jak ten zając, z tym że dyćki większy!
Ma rogi widłoroga i zębiska grzechotnika!
Ludziska mówią, że nocą taką jako ta,
kiedy miesiączek w pełni, pojawia się na prerii.
Krąży po niej jako czort w jednym jeno celu!
By znaleźć swojo najulubieńszo ofiarę... Kota!
Mówię ci, tatku, to zwykły preriowy kurczak. Spójrz.
Ma dziób.
Synek, to nie żaden kurczak. Patrz, ma kły.
Założę się, że to grzechotnik.
Jak to? Od kiedy węże mają łapy!
No a od kiedy kurczaki mają zęby?
Tato, Curly, przestańcie się kłócić.
- Nasz szeryf pozna, co to za zwierz. - Dobry pomysł, młoda.
Szeryfie! Mamy tu coś, co mus szeryfowi oglądnąć!
- To wielgachny grzechotnik! - Właśnie że nie, bo kurczak!
To nasz braciszek!
Dlaczego nie jesteś na ranczu?
Betty i Bumpy są tu z tobą?
Co się stało?
Ten gość od kotów coś kombinuje, wujku Jerry.
Niech tylko wrócą Betty, Bumpy i Bentley.
Dadzą mu do wiwatu!
Nie możemy tyle czekać! Zróbmy coś — i to już!
No ale co my możemy?
- Koty są od nas silniejsze. - I szybciejsze.
I gorszejsze!
Potrzebny nam plan.
Ach, no i masz! Szukali my was cało noc!
- My, znaczy, że niby kto? - No jak kto?
Ja i stara Sally. Z początku szukali my tamój.
Ale wtedy mówię do Sally:
"Sally, może poszukaliby my ich bardziej tamój
i zobaczyli, co znajdziemy".
Za szczeniaka ja tyle nie schodził, ile teraz żeśmy przeszli we trójkę.
Bo to kiedyś,
z żonko jeszcze mojo, Ethel, mieli my norkę, zreszto niedaleko...
Zaraz! We trójkę?
- We trójkę? - Jest ktoś jeszcze?
Una.
Chłopaki. Zdaje się, że mamy już plan.
Trzeba to dopracować. Musi mieć dłuższe uszy.
- I ostrzejsze zęby. - I rogi. Koniecznie większe rogi.
Da radę.
Jeden świstek papieru, Clem.
Tylko o to cię prosiłem.
Miałeś znaleźć akt własności!
Tak, ale wszędzie szukałem i wszędzie go nie ma!
Może powinien pan, no wie pan, może powinien szef...
Co proszę?
- Nic, nic. - Śmiało, Clem. Powiedz.
Może powinienem...
Kupić od nich... to ranczo?
Kupić?!
Próbowałem! Jeszcze, gdy żył ich dziadek!
Odrzucał każdą ofertę! Mówił, że ranczo nie jest na sprzedaż.
Wiesz dlaczego? Dlatego, że to... ich dom.
Wzgardził moimi pieniędzmi!
Człowiek nie miał serca.
Szoruj więc na to ranczo.
I znajdź mi ten akt!
Dzieje się tu coś bardzo dziwnego...
Kto by pomyślał, że kot w stroju zającoroga nie załatwi sprawy?
Wygrali jedną bitwę. Ale znajdziemy na nich sposób.
Wujek Jerry ma rację. Potrzebne nam wsparcie.
Gdybyście pomogli nam w walce z intruzami...
My pomoglibyśmy wam.
Chłopcy! Mamy tu coś do zrobienia!
Betty i Bentley zdziwią się, kiedy już wrócą do domu.
Pamiętacie, czy wzięliśmy za bydło jakieś pieniądze?
Czekajcie. Zaraz wracam.
No dobra. Jedziemy do domu!
Próbowałem! Naprawdę próbowałem! Wiecie o tym, prawda?
Ale szefa nijak to nie interesuje.
Tak samo jak ja. Albo wy.
Interesuje go tylko zagarnianie ziemi. Ziemia, ziemia, ziemia!
Dobre są z was druhy. Szczerze.
Nie okazywał żem wam tego, ale to prawda.
Wiecie co?
Zrobię nam jaką kolację!
Mają tu pewno jakie przepisy.
Chyba mam... Ciastka, ciastka...
znów ciastka...
Krowy nimi karmią czy jak?
Naleśniki, torcik, akt własności, pączki, biszkopty...
Akt własności!
Jip!
Dobrze. Dalej!
O to chodzi. Nie macie się czego bać. Skacz!
- Czyli wcale na nas nie polują? - Nie. Odstraszają tylko wrony.
I nic dziwnego. Straszne te strachy!
I w tym nasza szansa.
Co wam się stało?
To strachy na wróble!
Szef kazał je rozstawić, żeby przegnać tu pieski prerio...
Chwilunia. Przecież stały...
Numery trzy, osiem i czternaście. Ruchy!
Numery dwa, pięć, jedenaście i dwadzieścia. Już!
Spokojnie, nic nam nie grozi.
Bo niby jak mieliby dopaść nas w środku?
Dopadli nas!
Mamy intruzów!
Ma Franka!
W samą porę!
Nawet nie wiedzą, z kim walczą. Udało się!
Wasze ranczo ocalone!
Odwrót! Odwrót!
Nie! Nasz akt!
Dokopaliśmy im!
Daliśmy radę!
Totalnie!
AKT WŁASNOŚCI
Sun-Won Etzik Mu-Jabbar.
Że też mnie wcześniej nie tknęło.
Z drugiej strony, zarobiliśmy trochę na bydle.
Mogło być dużo gorzej.
Możemy zamieszkać w stodole.
Zatrudnić kogoś do pomocy przy odbudowie domu...
- Wkrótce znów staniemy na nogi. - Wiesz, Betty?
Pobyt tu, z tobą i Bumpym... Odbudowa farmy...
Wspominanie dziadunia...
Przypomniało mi to coś, o czym prawie zapomniałem.
Że nieważne, co się dzieje, zawsze będziemy siebie wspierali?
Bo jesteśmy jedną rodziną!
Nie, przypomniało mi to, dlaczego opuściłem miasto.
- Co? - Och, nic. Mów.
Uświadomiłem dziś sobie, że nie jestem ranczerem.
Wolę kolej! Stalowe szyny, a na nich klekotanie tych...
Kół?
Nie, nie, nie kół, tylko... jak im tam...
Nieważne. To moja pasja.
Chodźmy, Tom, pora się pakować. Jutro rano wyjeżdżamy.
Proszę, Bent. Zostań.
Gdy już tutaj ogarniecie, sprzedacie ranczo po dobrej cenie.
Może nawet wyjdziecie na plus.
Nie chcę żadnych pieniędzy, chcę, żebyś został.
- Nie wyjeżdżaj. - Dacie sobie radę.
Gdy będziecie gotowi, przyjeżdżajcie. Załatwię wam przytulny pokój.
WITAMY
A to co?
To oni, marszałku! Proszę ich szybko aresztować!
Aresztować? Niby za co?
Za zajmowanie mojej ziemi!
Pan Critchley ma dokument wskazujący, że całe to ranczo należy do niego.
Proszę bardzo, wszystko czarno na białym.
Critchley! Przecież wiesz tak jak i ja, że to ziemia Bensonów!
Chciałeś ją wydębić od dziadka Betty!
Czy to prawda, Auguście?
Biedny staruszek miał ego rozmiarów całego stanu.
Zaoferowałem mu naprawdę godziwą sumę.
Chciałem pomóc.
- To kłamstwo! - Ty skunksie! Ty wężu, ty!
Dobrze, dobrze, proszę wszystkich o ciszę!
Przepraszam panią. To na pewno jakieś nieporozumienie.
Święte słowa, Diablo.
Kazałem być cicho.
Pani Benson, pokaże pani akt własności, żebyśmy mogli
odrzucić oskarżenia pana Crithleya.
Mieliśmy tu wczoraj pożar. Cały dom spłonął!
To oznacza, że nie mają aktu!
Jest tak, jak mówiłem! Proszę ich skuć!
Przekichane.
Wiem, co zrobimy!
Potrzebna nam taczka, armata, armia piesków preriowych, byk...
trochę drutu, strachy na wróble, kawał sera...
Marszałku! Popełnia pan wielki błąd!
Mnie też się to nie podoba, Betty, ale nie mam wyboru. Prawo to prawo.
Critchley, przysięgam, że cię...
Czy pan to słyszy? To groźba karalna!
Betty. Naprawdę mi przykro.
Ale skoro nie macie żadnego dowodu... muszę uznać żądanie pana Critchleya.
Marszałku? Co się tu dzieje?
Bentley! Mówiłeś, że wracasz do domu.
Ale... to jest mój dom.
W czymś pomóc, szeryfie?
Jippi-jaa-jiiip!
Pieskowy Ekspres wraca na prerię!
Zbuduję na mojej ziemi wielkie miasto! Critchleyville.
Nie! Critchopolis.
A twoje marzenia, braciszku? Chciałeś kierować firmą kolejową?
To marzenie już spełniłem.
Jako młodszy asystent zastępcy szefa regionalnego.
Ale... nie dało mi to nawet w połowie tyle szczęścia, co praca tutaj.
- Z moją rodziną. - Dobrze, żeś do nas wrócił.
Proszę dać nam kilka dni, marszałku. Jakoś rozwiążemy ten problem.
Prawo to prawo, drogi panie Benson.
Musicie opuścić teren rancza. Natychmiast.
Jippi-jaj-jip, szeryfie!
Że jak?
Bentley, coś nie tak?
Trzeba go związać. Marszałku?
Panie Benson?
- I jak? Uspokoił się pan już? - Nie.
Ale mam tu coś, co pana zaciekawi.
"Poszukiwany za kradzież i fałszerstwo"
August Critchley.
- Fałszerstwo! - Pokaże pan to.
Podpis na dokumencie złożył jakiś Lloyd Benson.
Dziadek nie nazywał się Lloyd Benson!
Nazywał się Boyd Benson.
Co? Proszę im nie wierzyć! To kłamstwo!
Sam podpisałem ten pa...
Mamy go!
Jesteś aresztowany, Critchley. Masz coś do powiedzenia?
Tylko jedno...
Uciekaj, Diablo! Uciekaj!
No i proszę!
Miesiąc na ranczu nawet z miejskiego kocura zrobi kowboja.
Dziadek byłby z nas dumny.
Przez jakiś czas łatwo nie będzie. Nawet z kasą z nagrody.
Wiem. Ale to nasz dom.
Częstujcie się, chłopcy.
Trzeba zbudować dom w innym miejscu. Pod ziemią mamy pełno tunelów.
Chyba masz rację.
Czy ja wiem? Wygląda całkiem solidnie...
To pieski!
Złoto!
ZŁOTE RANCZO
Tekst: Maciej Błahuszewski