SERIAL NETFLIX
MAMA GIO
- Co słychać? - W porządku. A u ciebie?
- Dobrze. Wyglądasz świetnie. - Dzięki.
Mam samoopalacz na nogach.
- Nie chcę go zmyć. - Dobrze.
- Co tam? - Dobrze.
Usiądź na pedicure.
Nie, napiję się szampana.
Tiff by mnie zabiła. Namawia mnie na to od pięciu lat.
- Przełamię cię. - Robię to dla ciebie.
- Spójrz na ten martwy naskórek. - Ohyda.
Zaskoczysz Tiff i przyprowadzisz ją tu.
- Tak zrobisz. - Idealnie.
Szukamy domu, ale jest ciężko.
Rynek całkiem oszalał.
Nie ma nic.
Nasz budżet nie jest aż tak wysoki,
więc ogranicza nas.
Musicie zajść do domów, które jej się podobają.
Zacznijcie składać oferty.
Tak się teraz robi.
Mama to szefowa.
Sprzedaje tu nieruchomości, od kiedy pamiętam.
Nauczyła mnie wszystkiego i chcę pójść w jej ślady.
Jason wywiera na nas presję.
Chce, byśmy poszukali ofert za ponad dziesięć milionów.
Jasne.
To dobrze, że nas do tego namawia.
Chcę, byśmy szli w tę stronę.
Pławię się w tym podejściu.
Motywuje cię.
Pośrednio mówi: „Gio tu jest.
Musicie pójść w jego ślady”.
Ciężko mi znaleźć swoje miejsce.
Nie wiem, czy to dlatego, że mi zazdroszczą,
że mam większe doświadczenie.
Trochę pokłóciłem się z Alex Hall.
Powiedziałem jej, że nie wiem, czy to było celowe,
ale zapamiętaj, by to się nie powtórzyło.
Co mam na stopach?
Gorący wosk.
Cudowne uczucie. Nie wiedziałem, co to jest.
Woskują mnie.
Kupiłam ci prezent z okazji tej wielkiej oferty.
Nie musiałaś.
- Przyda ci się. - Dzięki.
Otwórz. Powiedz, co myślisz.
Świetne.
Obejrzyj.
- Świetne. - Daj znać, czy pasują.
- Chodzić w nich po klientach? - Tak.
- Po domach za 20 milionów. - Wyściełane.
- Na nowe stopy. - Poszukasz domu.
Są świetne.
- Idealne. - Zawsze wyglądałeś super.
Dzięki.
Idzie ci świetnie, ale mów prawdę i bądź miły.
Tak cię wychowałam.
Uważam, że zagrażam Alex Hall zawodowo,
a teraz i osobiście.
Bywa ciężko.
Gio.
Pięknie. Spójrz na widok.
Żartujesz?
- Co słychać? - Cześć.
- Miło cię widzieć. - I ciebie.
Niesamowite.
Bardzo zależy mi na pierwszej ofercie.
Chcę wejść na rynek luksusowych nieruchomości.
- Jakby mnie szukał. Super. - Nie?
PRÓBNY POKAZ TYLERA
- Cześć. - Jesteś.
Witaj w Monarch. Zachwycę cię.
Ciąży na mnie spora presja.
Co słychać?
Dobrze cię widzieć.
Muszę utrzymać rodzinę, więc chcę się postarać.
- W porządku? - Tak.
Chcę omówić kilka rzeczy odnośnie do odgrywania scen.
- Udawaj, że sprzedaję. - Miło mi, pani sprzedająca.
Sprzedaję ten dom od pół roku, a chcę wynieść się do Bangladeszu do…
Chodzi o odpowiednią cenę i odpowiednią zachętę.
- Właśnie tak. - Damy radę.
- Cześć. - Puk, puk. Brandi.
Lauren. Piękny dom.
4 SYPIALNIE | 5 ŁAZIENEK | 378 M2
CENA
PROWIZJA
Cztery piętra, trzy pary schodów.
Sporo schodów.
To kompromis za duży metraż.
- Wszystko jest na wzgórzach. - Racja.
Super.
5 SYPIALNI | 5,5 ŁAZIENKI | 564 M2
CENA: DO USTALENIA
Architektura jest wyjątkowa.
Inspiracją dla budujących był statek.
Rany! To hołd dla oceanu.
Tak.
I olbrzymia garderoba.
- Co to? - Dość wielka?
Uwielbiam ten dom!
CENA
PROWIZJA
Czujesz się jak na plaży.
- Surfowałem tu. - Też tu dorastałam.
Nie poznaliśmy się.
Może po prostu nie pamiętamy się.
Może. To mała społeczność.
Ale dlatego chcę tu wychować dzieci.
Jestem dwa lata po ślubie. Mam żonę aktorkę.
Nazywa się Brittany Snow.
Surfowanie to moja miłość. Rywalizowałem do 20 roku życia.
Potem przeszedłem do rodzinnej agencji.
Gdy usłyszałem, że Jason otwiera biuro,
uznałem, że to dobra szansa i zgłosiłem się.
Jestem młody i chcę wytyczyć własny szlak
w oparciu o to, czego nauczył mnie tata.
To bardzo uparta osoba
i dzięki temu odniósł sukces. Zawsze daje z siebie wszystko.
Jestem bardziej wrażliwy i emocjonalny,
więc czasami się spieramy,
ale czuję tę dziwną presję i nie chcę zawieść.
Spodoba im się. Sprowadźmy tu moich klientów.
Super.
Frustrujące. Mamy 2022 rok.
Czemu po 30 sekundach wylogowuje mnie z serwisu?
- I nie zapamięta danych. - Nie.
- Wkurzające. - Największa wada tej pracy.
W żółtym wyglądam jak Wielki Ptak.
Też masz żółte.
Jason, przyda nam się biurowy zwierzak.
- Nie. - Byłoby super.
Kupmy papugę.
- Rany. - Na pewno nie.
Będą na nas narzekać.
Jesteście durni.
- Brandi? - Hej.
Jak tam z domem w Lake Forest?
Zaraz zacznie się renowacja.
- Dobrze. - Nowa podłoga, malowanie.
- Bogu dzięki. - Odmieni go w try miga.
- Świetne wieści. - Wiem.
Austin, to nieruchomość, którą chce twój klient.
Tak myślałem.
Masz pierwszeństwo, zanim trafi na rynek.
Na ile wycenisz?
- Ona chce 900 tysięcy. - Nadal? Nawet po remoncie?
Proponowaliśmy 830. Mogła przyjąć ofertę.
Powinna wziąć kasę i uciekać.
Nie zgadza się. Tak bywa.
Sądzę, że to była dobra oferta.
- Dostałeś kontrofertę? - Nie.
- Serio? - Zamknij się, Gio. Co?
- Za łatwo im odpuszczasz. - Racja.
Chciała wystawić go na rynek, nie była zainteresowana ofertą.
Podejdę sceptycznie do składania oferty na jeden z twoich dwóch domów.
Daj znać, jak go wystawisz.
Jason, potrzebuję opinii o ofercie, którą mam z Lauren.
Austin złożył nam ofertę, kiedy dom nie był wystawiony.
Gio mówi,
że powinnyśmy namówić klienta na ofertę Austina.
Nie. Powiedziałem, że powinien dostać kontrofertę.
Nawet pełną cenę. Coś na piśmie.
Nie możemy.
Mamy sfałszować jej podpis?
Częścią pracy jest kontrolowanie klienta. To wymaga perswazji.
Mamy też obowiązek robić, co chcą.
Naszym zadaniem jest dobić targu.
Nie zawsze dostajesz kontroferty.
Nie zmuszę ich.
Powinniście postarać się o kontrofertę,
ale jeśli sprzedawca chce wystawić dom na rynku,
po prostu się dostosujcie.
Kurwa.
Co?
Biurowy zwierzak.
- To karaluch? - Tak.
Chyba tak.
- Ogromny. - Boże.
- Znajdźmy go. - Nie wiesz, gdzie jest?
Wbiegł pod kanapę.
- Zamieszka tam? - Nie dam rady tak pracować.
- Boisz się? - Nienawidzę.
Położymy go na Jasonie.
- Przestań. - Przesuń kanapę.
- Nie. - Nie mogę.
- Nie zbliżę się. - Pod środkową.
- Boże. - Jest.
- Masz go. - Jest.
- Ja pieprzę. - Jest wielki.
Nie dotykaj go!
Bierz go!
- Zdepcz go! - Nagrywam.
- Mam go! - Masz zwierzaka.
- Mam go! - Są chrupkie.
Nie chcę.
- Mam go. - Nie zbliżaj się.
To nie zabawne.
- Wyniosę go. - Gdzieś daleko.
- Polly! - Oby na ciebie wskoczył.
- Mogę wrócić. - Ohyda.
- Był wielki jak mysz. - Nienawidzę robaków.
- Cześć. - Cześć, Kayla.
- Co słychać? - Dobrze.
Widziałaś nowego biurowego zwierzaka?
Przegapiłaś go. Był tu karaluch.
- Kolejny? - Co?
Wczoraj widziałam jednego tu.
- Boże. - I w łazience.
- Co? Ktoś tu musi przyjść. - Tak.
Alex.
Chodź.
Wybaczcie.
Wróciłam ze spotkania w Laguna Beach.
Wygasła oferta domu sprzed pół roku.
- Piękny. Pięć sypialni, 3,5 łazienki. - Rety.
Bardzo się cieszę. To będzie moja pierwsza oferta.
Byłam tylko agentką kupców.
Chciałabym załatwić to z tobą.
- Ofertę? - Tak.
Jasne. To już pewne?
- Myślę, że się zgodzi. - Dobrze.
Negocjowaliście warunki?
Trochę oponował, nie chciałam przesadzić.
Porównałam ceny i 3,9 miliona to dobra cena.
- To za mało. - Ile byłoby dobrze?
- Cztery i pół. - Nic nie zejdziesz?
Jeśli rynek nie jest gotowy, nie sprzedam domu.
Pomóc ci z tym?
- Tak. - Z chęcią.
- To wielka oferta. - Będzie dobrze.
Omówimy z nim umowę i cenę, by nie było niedomówień.
- Nie chcemy za wysokiej ceny. - Jasne.
Zadzwonię z Kaylą. To może być ważne.
Co jest?
- Kayla ma potencjalną ofertę. - Za ile?
- Około czterech. - Super.
Brawo.
- Pierwsza. Oby się udało. - Tak.
- Lubię presję. - Posłuchamy rozmowy.
Tak!
Lubię pracę pod presją.
Masz widownię.
- Dobra. - Powodzenia.
Dzięki.
Nie mów mu, że to moja pierwsza oferta.
Cześć.
Cześć. Co słychać?
Dobrze.
Jestem z Alex Hall.
To współpracowniczka, która pomoże mi z twoją ofertą.
- Cześć. - Hej.
Rozmawiałyśmy o kilku sprawach.
O prowizji oraz cenie.
- Tak. - Właśnie.
Wspomniałam, że prowizja to 5,5%.
Cena to 4,5 miliona, zgadza się?
Tak, to musi być 4,5 miliona.
Wspomniałam też o usłudze wystroju domu.
Opłacamy wszystko z góry,
a ty potem nam to zwracasz.
Co powiedzieć?
- Mówi Alex. - Jestem.
- Kurwa. - Wszystko powiem.
Z usługą wystroju prowizja jest wyższa.
Zwykle zaczynamy od 5,5%. Zależy to również od ceny oferty.
Nie chcemy zawyżonej oferty. Jesteś bystry.
Wiesz, że to idealne miejsce, by celować wysoko.
Zrobimy wszystko, by ci pomóc. To ty podejmujesz decyzję.
Musicie zrobić wystrój domu. Nie ma za wiele do roboty.
- Jest dość czysto. - Tak?
Załatwcie to, jeśli chcecie ofertę.
Ile to będzie kosztowało?
Pięć tysięcy? Dobrze.
O ile da nam 5,5% prowizji.
- Jasne. - Jesteś tam, Doug?
5,5% prowizji przy cenie 4,5. Opłacimy wystrój domu.
O ile dziś podpiszemy umowę.
- Dobrze. Przygotujcie umowę. - Świetnie.
Wyślijcie mi DocuSign.
Świetnie.
Dzięki za rozmowę. Niedługo przyślę umowę.
- Dzięki, Doug. - Super.
- Pa, pa. - Dzięki. Pa.
- Cudowny. - Spory podjazd.
Podoba mi się to.
- Tak. - Ładnie, stylowo.
Jestem podekscytowana domem przy Fontana.
To na razie mój ulubiony dom.
Mam nadzieję, że właścicielowi, Vince’owi, spodoba się propozycja
i podpisze z nami umowę.
- Cześć. - Co słychać?
- Miło cię widzieć. - I ciebie.
- Miło cię widzieć. - Druga Alexandra.
Tak.
- Dwie w cenie jednej. - Oprowadzę was.
4 SYPIALNIE | 7 ŁAZIENEK | 578 M2
CENA: DO USTALENIA
PROWIZJA: DO USTALENIA
Dom ma około 650 metrów,
a tarasy to kolejne 280 metrów.
Cztery sypialnie, siedem łazienek.
- Sporo łazienek. - Gosposia coś o tym wie.
- To pewnie Jason. - Tak.
- Cześć. - Witaj. Wejdź.
Cieszę się, że Jason przyszedł,
bo zobaczy, jak załatwiamy oferty za kilkanaście milionów.
Remontowane czy nowe?
Remontowane.
Cześć.
- Cześć. - Miło, że jesteś.
Świetny widok.
Tak, hipnotyzujący.
- Ile to trwało? - Rok załatwiania planów.
Trzy lata budowy.
Niech zgadnę, ile wydałeś. 3,7 miliona?
Blisko. Przez trzy lata wydawałem 100 tysięcy miesięcznie.
- To 3,6 miliona. - Dobry strzał.
Pewnie umknęło ci jakieś 100 tysięcy.
Chodźmy na dół.
Tu jest niesamowicie.
- Rany. - Super.
To dzieło sztuki.
Nie ma drugiego takiego basenu na wysokości 12 metrów.
- Co za projekt. - Nie widziałam takiego.
Boję się spytać, ale na ile wyceniasz dom?
Myślę, że jest wart ok. 14 milionów,
czyli 24 tysiące za metr.
Nie ma wielu domów na sprzedaż, a na pewno nie takich.
Żaden dom w Lagunie nie ma takiego basenu.
Jest też zewnętrzna toaleta,
gdy ktoś korzysta z basenu.
Po prostu wchodzę do basenu.
- Nie chciałem w to brnąć. - Tak robię.
Każdy facet sika w basenie.
Po prostu tylko ja się przyznaję.
Rany.
Zobaczmy główną sypialnię.
Dobrze.
Wskoczę tylko do basenu.
Tutaj.
- Świetny rozmiar. - Rany.
- Niesamowita. - Ma 160 metrów.
Ta wanna jest niesamowita.
Zobaczyliśmy już cały dom.
Co sądzisz o współpracy?
W ostatnich latach włożyłem w ten dom sporo pieniędzy i wysiłku,
by tak wyglądał.
Muszę dobrze przemyśleć, nim zdecyduję się go sprzedać.
Jest w idealnym stanie.
Racja.
Jesteśmy blisko uzgodnienia,
jaka jest jego wartość rynkowa.
Wolałbym uzgodnić 12 milionów.
Nie chcemy przesadzić z ceną.
Wielu agentów zawyży cenę, by z tobą współpracować.
- Jesteśmy szczerzy. - Chcemy sprzedać, nie mieć oferty.
Twój wybór.
Postąpimy tak, jak zdecydujesz.
Skontaktujemy się z tobą, kiedy się namyślisz.
Dobrze, miło było.
Dogadamy się, gdy będę gotowy.
- Miło było. - Tak.
- Dzięki za oprowadzenie. - Dzięki.
Wiedziałam, że dostaniemy ofertę. To wspaniały widok.
Jesteśmy z Rose najlepszymi agentkami w biurze.
Robimy dobre wrażenie i klienci nam nie odmawiają.
Nie sądziłem, że tak mi się spodoba. Jest niesamowity.
Nawet odpływy są dopracowane, by nie były widoczne.
Świetna robota.
Zrobiłyśmy dobre wrażenie
i jeśli się zdecyduje, sprzedamy go.
Myślę, że bierze nas pod uwagę.
- Sprzedacie go za 12 milionów. - Też tak myślimy.
Vince to świetny klient. Brawo.
Chciałeś dwucyfrowych ofert. Jesteśmy twoimi ulubienicami?
Sprzedajcie, a pogadamy.
Dobrze sobie radzicie.
To maraton, nie sprint. Będę to brał pod uwagę.
Jasne.
Wam też nie działało?
- Nie wiem. - Nigdy nie działa.
Pomóc ci?
- Działa. - Nieważne.
- Teraz rozumiem. - Brandi mi pomaga.
Moja fupa.
- Wiesz, co to jest? - Tak.
Pokazać ci?
- Co u ciebie słychać? - Świetnie.
Byłam na randce z Jeremym.
- Z Gulfstream? - Tak.
Nie, nie z tym.
- A kto to? - Inny gość.
To Jeremy.
Zdrowie.
Zdrowie. Spojrzałeś mi oczy?
CHŁOPAK ALEX HALL
Nie wypiję do dna.
Mam pytanie.
Chcesz mieć dzieci?
Czemu cię tak skręciło?
- Co? - Unikasz odpowiedzi.
Nie. Spełniłem marzenie.
Mało pracuję.
Pieniądze to nie problem. Nadszedł czas.
- Byłem u niego. - Byliśmy u niego?
- W jacuzzi. - Tak.
- Było super. Świetny gość. - Owszem.
- I jak było? - Zjedliśmy kolację. Było super.
Jakbym znała go od zawsze.
- Jak się poznaliście? - Online.
- Gdzie? - Na Hinge.
Na Hinge? Na randkach zawsze jestem strasznie sfrustrowany,
bo nie poznałem jeszcze idealnej…
To Jeremy, czekajcie.
- Cześć. - Włącz głośnik.
- Właśnie… - Cześć, Jeremy.
Gadam z Kaylą.
- Co tam? - Uszy cię piekły?
Strasznie.
Co jeszcze cię piecze?
Kutas.
- Jesteś na głośniku! - Co powiedział?
Boże, jesteś na głośniku.
- Nie mówiłam? - Mogłaś powiedzieć.
Wybacz.
Boże.
Gadamy o tobie.
- Boże. - I randce.
Chciałam się przywitać.
Czemu włączyłaś głośnik?
- Nie powinieneś mówić takich rzeczy. - Przepraszam.
- Dobra. - Zadzwonię po pracy.
- Pa. - Pa.
Biedak.
- Co ty im robisz? - Hej.
- Boże. - Zawsze mówię, że włączyłem głośnik.
Powiedziałabym, ale nie dał mi dojść do słowa.
- Boże. - Jest słodki.
- Cieszę się.
Najlepsze w nim jest to,
że wie jak ważne są dla mnie moja kariera oraz dzieci,
więc nie wywiera na mnie presji.
Kolejny krok należy do mnie, ale sama nie wiem,
czy temu podołam.
Musisz kogoś znaleźć, byśmy chodzili na randki.
Ma jakichś znajomych?
Samych żonatych.
W naszym wieku jest ciężko.
Rzadko wychodzę.
Liczę na to, że nagle pojawi się w moim domu.
Czemu nie można poznać kogoś w sklepie?
- Na warzywach. - Ktoś podrywał cię w sklepie.
Ten gość? Daj żyć.
Nie miał wózka. Przyszedł, by podrywać.
- Miło, ale… - Obłęd.
Każda była podrywana w markecie, oprócz mnie.
Podszedł i powiedział: „Przepraszam”.
Odpowiedziałam: „W końcu? Ktoś mnie tu podrywa?”.
Spytał: „Jak to?”. „Podrywasz mnie?”
„Próbuję”. Czyli udało się!
Rób częściej zakupy i ktoś cię poderwie na warzywach.
Jasne.
Jest mi ciężko być w jakimkolwiek związku,
bo nawet mój własny ojciec
powiedział mi coś, czego nie zapomnę.
„Wiesz, ile kobiet sukcesu
jest samych i szczęśliwych?”
Powiedział to, jakby sugerował:
„Powinnaś być sama”.
Utkwiło to we mnie.
Wiele lat to akceptowałam.
Myślałam, że miał rację.
Nie każdy musi być z kimś.
Chciałam w to wierzyć,
ale z biegiem lat zrozumiałam,
że to niesprawiedliwe.
Zasługuję na to, by być w związku.
Ale w tamtym momencie
przystosowałam się już do życia samej
i pracowałam nad tym, by pokochać siebie.
Niemal, jakby było już za późno.
Rodzice nie wiedzą,
na jak długo zapamiętujemy ich słowa
i jak bardzo cenimy ich opinie i rady.
Tak.
W każdym innym aspekcie czuję się dobrze.
Jestem silna i pewna siebie.
Ale związki są moją słabością.
Po prostu…
nie rozmawiam o tym.
Raczej nigdy o tym nie napiszę.
Muszę popracować nad tą częścią mojego życia.
Mam ją.
- Co tam? - Cześć.
Mogliśmy przypłynąć łodzią.
Myślicie czasami o tym, jakie mamy szczęście?
To się nie nudzi.
Minęło dziesięć lat, ale wciąż mnie powala.
- „Mieszkam tu”. - Tak.
Jason dezynfekuje biuro
i wysłał nas na plażę.
Z mnóstwem szampana.
Odprężamy się.
Żyjemy w OC. Czy to się dzieje naprawdę?
Popatrzcie tam, gdzie ja.
- To jest życie. - Prawda?
- Zamknijcie się na chwilę. - Cicho!
Delfin!
Widzę!
Piękne.
- Może to rekin? - Nie.
Nie wiem.
Gio udaje, że jest wysportowany.
Robią to.
Wyglądają zajebiście.
Cześć.
Idą do nas.
Cieszcie się.
Słoneczny patrol!
Sean wygląda jak wojowniczy żółw ninja.
Co się dzieje?
- Cześć. Jak tam? - Dobrze. A u ciebie?
W porządku?
- Tak. - Spóźniona.
- Miło cię widzieć. - Co tam, Justin?
Mam niesmak w ustach.
Pięknie pachnie.
Kokosowy olejek do opalania.
Te filtry powodują raka skóry.
To olejek do opalania.
Po prostu powoduje coś, czego nie chcemy.
- Bez żadnych kłótni. - Pójdę po drinka.
Dziwne, że do nas dołączyła.
Cholera.
Upiłeś się?
Kayla ma tatuaż buźki na tyłku, ale nie jest prawdziwy.
- Nie. - Jej tyłek?
Powiedziała, że ma sztuczny tyłek?
W końcu.
Rany.
Kto grał w „Migdalić, poślubić, uniknąć”?
- Co? - Co to?
- Migdalić! - Co to znaczy?
Coś jak…
- Pieprzyć, poślubić, zabić. - Tak.
- Nie grałam. - Gramy!
- Nie? - Z gości z biura.
Pieprzyć, poślubić, zabić.
Pieprzyć Austina, zabić Gio, poślubić Tylera.
Pieprzyłabym się z Tylerem,
poślubiłabym Seana
i zabiłabym Gio.
Pieprzyłabym się z Seanem,
poślubiła Tylera i zabiła…
- No? - Nie wiem.
Nie pieprzyłabym się z nikim.
Taka prawda.
Zabiłabym tylko Gio.
Pieprzyłabym się z Tylerem, poślubiła na bank Seana.
Kumplujecie się.
I zabiłabym Gio.
- Żonki! - Tak.
Chwila. Wszyscy zabijamy tę samą osobę?
Wyjaśnijmy sobie coś, bo jeszcze o tym nie gadałyśmy.
Co stało się podczas domu otwartego Gio.
Nie było mnie.
Gio mnie poniżył.
Pogroził mi palcem i powiedział:
„Udzielam ci nagany w obecności koleżanek”.
Chcę go zakopać w piasku.
- Zawołaj go. - Gio!
Mam tego dość. Gio!
Usiądź.
Zastanawiamy się nad czymś.
Podczas domu otwartego powiedziałeś, że zignorowałam twoją żonę.
- Nie zrobiłabym tego. - Niby co takiego zrobiła?
No właśnie, powiedz.
Nie chcę być gościem, który musi stale bronić żony.
- Żony? - Nie o to chodzi.
Zastanawiamy się, co się wydarzyło.
To znaczy?
- Czy Alex… - Niech sam mówi.
Żona poczuła się zignorowana podczas imprezy na otwarcie biura.
Omówiliśmy to.
- Tiffany nie mogła pogadać? - Nie wiedziała jak.
Co się stało?
Nie przyprowadzaj jej, jeśli to ją przerasta.
- To nie fair. - Nie zignorowałam jej.
Nie zrobiłabym tego.
Poczuła się urażona, bo przyjaźnisz się z Tiff.
- Nie przyjaźnię się. - Spotykałyście się.
I powinna wiedzieć, że bym jej nie zignorowała.
- Nie chcę robić z tego afery. - Bo nic się nie stało.
Nie ja do tego wracam.
A jak czuje się z tym Alex?
- Czuję się zaszczuty. - Ty jesteś ofiarą? Jasne.
- To nie atak. - Tak się czuję.
- Siedzę w kręgu… - Odciągnąłeś mnie na bok.
Nie atakujemy cię.
Odciągnąłeś mnie i zaskoczyłeś.
Mówiłam, że jestem ofiarą?
- Ale byliśmy sami. - Pogadać z tobą sama?
- Chętnie. - Dobrze.
- Chodźmy, kurwa. - Jasne.
- Cholera. - Powodzenia.
Chodź.
Prawdziwa mama.
„Idziemy. Już”.
Tiff powiedziała tylko, że zignorowałaś ją,
gdy chciała cię uściskać.
Byli tam klienci i Jason. Wiele się działo.
- Byłam trochę zajęta. - Po prostu to przyznaj.
Ale powiedziałeś, że nie mogę jej przeprosić.
Bo nie sądzę, by to pomogło.
- Dogadaliśmy się. - Ale zabroniłeś mi z nią gadać.
Bo wstydziła się tego, że musi w ogóle o tym mówić.
- Nie przeszkadza jej, że mi powiedziałeś? - Zabroniła mi.
- Czemu to zrobiłeś? - Jestem jej mężem.
- Pracujemy razem. - Ale ona nie.
Ale my tak.
Obrażając ją, obrażasz mnie. Tak to działa w związku.
Nie dramatyzuje. Nie rozumiem…
Ona nie, ale ty dramatyzujesz.
- Pieprzenie. Wcale nie. - Robisz z tego aferę.
Rzuciłaś się na mnie z dziewczynami.
- Wcale nie. - Postawiłaś mnie pod ścianą.
Jak ty mnie na otwartym domu.
- Byliśmy sami. - My teraz też.
Tam nie byliśmy.
Sam sobie zaprzeczasz.
Nie brzmisz racjonalnie. Po prostu pójdę.
Po prostu olewasz pytania, bo odpowiedzi nie mają sensu.
Możesz mnie gnębić, ile chcesz.
- Nie chciałem… - Gnębię cię?
Bo mam mózg i znam fakty?
- Obrażaj mnie. - Nie obrażam cię.
Obrażasz moją inteligencję.
Twoja historia cię obraża? A co ze mną?
Bardzo mnie to obraża.
- Mam dość. - Wygodne.
Jak chcesz to zakończyć?
Miło było. Powodzenia. Nie wiem, co powiedzieć.
Powodzenia? Wiesz co?
Gdy igrasz z ogniem, poparzysz się.
Baw się dobrze.
Nie do wiary.
Dlatego nie chciałem, by rozmawiała z moją żoną.
Jest jak bomba atomowa. Wszystko wyolbrzymia.
Jebany dupek.
Wyluzuj, Gio. Będziesz miał kłopoty.
Mam to w dupie.
Rozlałam szampana.
Uratuję cię, Gio.
- Mam pytanie do Rose. - Jasne.
Może nie wiesz, czemu nie gadamy i usunęłam cię na Instagramie.
Czuję, że zachowujesz się z wyższością.
- Nie. - Zasługujemy, by tu być?
- Oczywiście. Jesteście super. - Nie czujemy się tak.
Czuję, że wy myślicie tak o mnie.
Przecież już tu byłaś, gdy przyszłam.
- Nigdy nie gadałyśmy. - Nie przywitałaś mnie.
Pogratulowałam ci na urodzinach Jasona.
I tyle. Mówię o biurze, gdy przyszłam do pracy.
Powiedziałam tylko, że różnicie się od kobiet z LA.
Tylko tyle. Są inne.
Polly, w skali od jednego do dziesięciu,
jaki będzie zachód słońca? 11!
Siedem.
- O co zakład? - Lubi to.
- O co? - Pływanie nago.
- Jeśli będzie poniżej 11, przegrywasz. - Siedem i pływam nago?
Jeśli będzie dziewięć. Dobra, 11 na 10.
Jedenaście.
- Jestem pewny swego. - W co ty się pakujesz, Polly?
- Jesteś słodka. - Kazanie!
Nie zachowuj się tak.
Jesteś ciepły.
- A zimno mi! - Tu jesteś ciepły.
Kto chce noska?
- Kto chce noska? - Kto?
Żadnych nosków.
- Najlepsze jest to, że… - Połowa nie kuma.
Tak.
Boże!
Myślałam, że chodzi o całowanie.
- Nie dmuchaj. - Co jest?
- To noski. - Pachnie burgerami.
Co?
Ohyda.
Byłabym wkurzona,
gdyby ktoś zakrył mi nos swoimi ustami.
Ile biur nieruchomości organizuje przytulanie na plaży?
I noski.
- Tego nie było. - Burgerowe noski.
Niesamowity zachód.
- Co? - Bez jaj.
Jak go oceniacie, w skali od jednego do dziesięciu?
- Osiem. - Dziesięć.
- Jedenaście. - Tak.
- Osiem. - Jedenaście.
Zachód na jedenaście punktów?
Dziewięć.
Chcecie zobaczyć mnie nago.
- Nie. - Kayla chce.
Tak.
- Co sądzisz? - Chce mnie zobaczyć.
Trzynaście.
- Jeszcze ja. - Tak.
Piętnaście.
Polly, przegrałaś.
Mam iść?
- Pójdę z tobą. - Nie.
- Pójdę. - Nie.
- To zrób to. - Dobra.
Zdejmuj to, suko!
- Boże. - Popisz się!
Dawaj!
Uwielbiam Polly. Jest genialna.
Zuch dziewczyna.
Boże! Tak!
Nie wierzę!
Napisy: Krzysztof Zając