SERIAL NETFLIX
- Chcesz kawy? - Mam, dziękuję.
Cześć, Moose.
- Hej. - Co tam?
Jak się masz?
Świetnie wyglądasz!
- Tak? Jestem zmęczona. - Tak!
- Tak? - Nie wyglądasz.
To było wyczerpujące.
Wróciłam do domu i poszłam spać.
- Wczoraj było ostro. - Macie kaca?
- Ja jestem tylko zmęczona. - Jakbym ćwiczyła cały dzień.
- Nie nawadniasz się? - Nie.
Macie jakąś ekskluzywną ofertę?
Klient szuka czegoś do 13 milionów.
- Cztery sypialnie i łazienki. - Mój dom w Strand?
- Po ile? - Dziesięć.
- Jaki miał budżet? 13. - Wyślesz mi ją?
Nowa nieruchomość. Pięć sypialni, ogrodzony teren.
Powinno im się spodobać. Chętnie zobaczę.
- Jest jedzenie. - Dzięki Bogu.
Konam z głodu!
- Czas na lunch! - Chodź, psiaku.
Weź jeden i podaj dalej.
- Co masz? - Sałatkę. A ty?
Tartę.
Wczoraj było ostro.
Kayla się upiła.
Tak, zgadzam się.
Wkurwiła mnie swoim zachowaniem.
Co się stało?
Po kilku drinkach
próbowała się całować z żonatymi facetami z biura.
Jak to?
Chciała mnie pocałować.
- Serio? - Tak.
- Musi przestać tyle pić. - Dwa razy to widziałam.
- Byłaś tam? - Dwa razy!
Strasznie mnie wkurzyła.
- Tak rozpadł się mój związek. - To dla ciebie wrażliwe.
To przypomina mi, że tak nie można.
Naprawdę to na mnie wpływa.
Podrywanie Taylera przez Kaylę
nie tylko godzi w jego małżeństwo,
ale też rani mnie.
Mój mąż mnie zdradził i rozwiedliśmy się.
Gdy widzę, że jakaś kobieta to robi,
czuję do niej wielkie obrzydzenie.
Gdybym straciła panowanie, urwałabym jej pieprzony łeb.
I do tego powiedziała jeszcze:
„Nikt nie musi wiedzieć”.
- Po prostu… - Tak nie można.
Tak ci powiedziała?
Przekroczyła granicę.
Kayla podrywała żonatego współpracownika.
Tak nie można.
W dodatku przy nas.
Przekracza pewną granicę i z szacunku do siebie
oraz do mojej żony
nie chcę brać w tym udziału.
- To ona powinna się wycofać. - Chcemy ciebie.
- Czujemy się niezręcznie. - To było złe i posrane.
Nie można niszczyć komuś związków.
Zwykle jestem powściągliwy i dość miły.
Tu znajduję się poza strefą komfortu.
Chcę przez jakiś czas unikać Kayli
i nie chodzić na żadne imprezy.
To chyba przez alkohol.
- To nie wymówka. - Nie.
Oczywiście,
ale może ktoś powinien zrobić jej interwencję?
Nie niańczymy jej.
To nie nasza odpowiedzialność, ale…
- Niech zostaje w domu. - Jasne.
Kolejnym razem trafi na kogoś innego.
To będzie się powtarzać.
A potem płacze, że nie ma przyjaciółek.
Jestem bardzo ciekawa czemu.
Właśnie.
Bo podrywa im mężów.
Pieprzy mężów.
DO JUTRA
Jest.
Chcę pokazać ten dom Jasonowi,
by mu zaimponować.
Ma wobec nas bardzo wysokie oczekiwania.
Chcę być szanowana.
8 SYPIALNI | 15 ŁAZIENEK | 1672 M2
CENA
PROWIZJA
- Kultowe wybrzeże. - Tak, piękne.
Zobaczmy dom.
DOM GOŚCINNY Z 3 SYPIALNIAMI
GROTA
Cholera, ładne biuro.
Czytałabym tu książki.
- Główna sypialnia. - Nad nami.
Super. Niesamowicie wpasowali go w ten klif.
Nie widziałem domu w takiej lokalizacji.
Wiesz, jak wysoko jesteśmy?
- 30 metrów na ziemią. - Spójrz!
W LA to nielegalne.
Nie mogliby już go zbudować.
Niesamowite.
Wiem!
- Cholera! - Boże!
I po okularach. Jason!
- Spadły na drzewo. - Nie!
- Nie odzyskasz ich. - Cholera.
Idę, bo robi mi się słabo.
- Mogłam stracić telefon. - Nie były takie drogie.
Chociaż nie zegarek.
Właśnie. Znalazłaś pozytywną stronę.
Mam ich trzy pary, bo tak je lubię.
Pokażę ci, co potrafi.
Widać, że się obraca.
Nie psuj tego!
A co innego? Jak w Austin Powers.
- Czekaj. - Dawaj.
- Gotowy? - To nie będzie nic dziwnego?
Cholera.
To jest zajebiste.
Warte 106 milionów?
- Na pewno 105. - Dobra.
Obłęd.
- Zobaczmy resztę. - Chodźmy na kort.
- Na korty. - Super.
Cholera! Super
Północno-południowy, więc zawodnikom nie świeci w oczy.
Grasz w tenisa?
- Ciebie bym pokonał. - Jasne.
To jedyny prywatny kort w Laguna Beach.
Niesamowite.
Dzięki za zaproszenie.
Właśnie takie domy mamy pokazywać i sprzedawać.
Tak, cieszę.
Super, że jeszcze nie trafił na rynek,
bo mogę pogadać o nim z moimi klientami.
Na takich domach chcę się skupić.
Musimy wyrobić sobie markę w Orange County.
Wiem, że presja jest spora.
Mam nową ofertę w Lagunie z Kaylą.
Nie wiem, czy wiesz o tym, co się dzieje w biurze.
- Chyba nie. - Jest bardzo niezręcznie.
Powiesz mi?
Chodzi o Kaylę.
Kilka razy próbowała pocałować Tylera.
Serio?
Tak.
To mi się nie podoba.
Nie chcę na nią skarżyć, ale nie wiem, co robić.
Ciężko oddzielić mi pracę od mojego osobistego życia.
Nigdy nie byłam w takiej sytuacji.
To samolubne zachowanie i strasznie mnie wkurwia.
Jesteśmy tu nowi. Orange County to małe miejsce.
Nie chcę takiej reputacji u jednego z agentów.
Jeśli wydarzy się to w pracy lub Tyler się do mnie zgłosi,
zaangażuję się.
W innym wypadku oby zrozumiała, że pokazuje tym brak szacunku.
Wie to.
Do żony i do całego biura.
- Super. - Chciałabym sprzedać te domy.
Są kawałek od biura.
Spójrz na tego ptaka. Nie mogę się skupić. Przeraża mnie.
- W porządku? - Nie dam rady.
- Przegonić go? - Nie.
Poleci i wtedy… Boże!
Boże, jest coraz bliżej.
- Uciekaj! - Podleci do nas.
- Nie wytrzymam. - Uciekaj!
Rozumiem, że to jego lub jej dom,
ale jest dla mnie za wielki.
Mają genitalia?
- Są samce i… - Muszą się rozmnażać.
- Można zobaczyć? - To nie GMO ani klony.
Nie wiem! Dość daleko?
Będę miała go na oku.
Co u ciebie? Szukałaś klientów.
- W domu czy w biurze? - W biurze.
- Jedliśmy razem lunch. - Kto?
Ja, Polly, Tyler, Sean, Alex Hall i Austin.
Polly powiedziała, że jest wkurzona,
że Kayla stawia w ciężkiej sytuacji facetów w biurze.
- Próbuje się z nimi przespać. - Ciężko wkurzyć Polly.
Widać, że trafiło to w jej czuły punkt.
Rozumiesz? Pomyślałam tylko: „Cholera, Kayla”.
- Boże. - Tak.
Każda z nas poznała kiedyś laskę,
która chciała nam odbić faceta.
Czasami, jak w przypadku Polly, udaje im się.
Słyszałam, że sporo flirtuje.
Polly była wkurzona.
Zdenerwowało mnie to, bo zepsuło klimat w biurze.
Kayla jest samolubna, bo bo myśli tylko o sobie,
że chce poflirtować i przespać się z kimś.
- Nie myśli o najważniejszym. - Tak nie można.
Zgadnij, kto do mnie potem zadzwonił.
Nie Kayla!
- Tak. - Przestań!
Co powiedziałaś?
Odebrałam, a ona spytała: „Co się dzieje?”.
Odparłam: „Ty mi powiedz.
Podrywasz żonatych pracowników biura?”.
Prosto z mostu.
Co odpowiedziała?
„Co? Ludzie o tym wiedzą?”
Boże!
- Zamurowało mnie. - Serio?
Bardziej martwiło ją to, kto o tym powiedział.
Odparłam, że Polly,
a ona na to: „Czemu o mnie gada?”.
To ją martwiło?
Co ona sobie myśli?
Cieszę się, że jestem neutralną stroną,
ale nie pozna mojego faceta.
- Z frytkami. - Dziękuję.
Dzięki. Potrzebujemy tego po tej rozmowie.
Dzięki.
- Sałatka Caesar. - Piękna, dziękuję.
Cieszę się, że pogadałam z Kaylą.
Nie potrafię słuchać tego wszystkiego,
a potem udawać, że nie wiem, co się dzieje.
- Rozumiem. - Powiedziałam jej. Zrobiłam swoje.
- Zdrowie. - Zdrowie.
Czemu ten ptak wciąż się gapi?
- „Widzę was!” - Jednym okiem.
Shelley?
- Polly z Oppenheim Group. - Miło mi.
- Dopasowałyśmy się. - Tak.
Dostałyśmy notatkę.
Jestem podekscytowana swoją pozarynkową ofertą
na Balboa Island.
To jeden z najdroższych obszarów Orange County.
Ekskluzywny i pożądany.
Kaliber ofert tutaj to…
Jest trochę do poprawy,
ale podobno jesteś świetną projektantką wnętrz.
Wymaga sporo pracy,
ale kosztuje 2,7 miliona dolarów.
Po zainwestowaniu miliona można go sprzedać za ponad pięć.
Świetnie.
Potrzebuje kogoś z wizją, ale klientka Gio ją ma.
Oby jej się spodobało.
Drzwi mówią wszystko.
Są trzy sypialnie, trzy łazienki.
197 metrów kwadratowych.
Jeszcze nie jest na rynku.
Mamy go od kilku dni.
Balboa Island to naprawdę wyjątkowa lokalizacja.
Cieszę się, że jesteś.
Zobaczmy.
To pierwszy z dwóch tarasów.
Można go odmienić.
Dom ma kilka nietypowych cech.
Na przykład te wbudowane szafki. Naprawdę ładne.
Dalej znajduje się kuchnia.
Dom zbudowano w 1938 roku.
Łazienka jest w ciekawym miejscu, obok kuchni.
Można to oczywiście zmienić. Nie ma w niej wszystkiego.
Toaleta w kuchni. Mój Boże.
Układ jest ciekawy. Wymaga kilku zmian.
W kuchni jest toaleta.
Nie wiem, kto na to wpadł.
Jest sporo uszkodzeń.
Niestety tak.
Wyżej jest kolejna łazienka. Był tu mały problem z wodą.
- Rozumiem. - Tak.
Pójdźmy na górę.
Do głównej sypialni.
Dużo naturalnego światła.
Zobaczmy.
Jeszcze bardziej zniszczysz podłogę.
Zostawię.
Wychodzimy stąd na patio.
Naprawdę spore.
Można dodać tu nieco prywatności.
Nie ma tu nic pięknego.
To łazienka gospodarzy.
Nawet o tym nie wiedziałam.
- Nie za dobrze. - Rany.
Jest trochę…
Niespodzianka!
Nie ma to jak dziura w ścianie, by zepsuć pokaz domu.
Chciałam tam wejść i już nie wychodzić.
Nie pachnie za dobrze.
W porządku.
Kosztuje 2,75 miliona? I to główna łazienka?
Tak.
Druga sypialnia.
Mniejsza z dwóch po tej stronie.
- W porządku. - Co myślisz?
- Remont generalny. - Tak.
Jest sporo.
Ma potencjał,
ale jest w dużo gorszym stanie, niż się spodziewałam.
„Gorszy” to chyba słowo dnia.
Zapachy są okropne.
„Okropne” też pasuje.
Masz sporo do przemyślenia. Wiem, że to byłby projekt.
Nie mamy wiele czasu.
Jest sporo zainteresowanych, to marzenie deweloperów.
Muszę pomyśleć. 2,75.
Takie domy na Balboa Island
po remoncie kosztują dużo więcej.
Porozmawiam o tym z Gio.
- Dzięki za przyjście. - Jasne.
I do usłyszenia.
Dzięki, kochana. Pa.
Dziękuję. Pa.
Dzięki, że odebrałaś, gdy dzwoniłam.
Nie wiedziałam, czemu dzwonisz
i zastanawiałam cię, o co tu chodzi.
Chciałam to sobie poskładać,
bo ludzie zachowywali się inaczej.
Idzie Polly.
Świetnie.
- Hejka. - Cześć.
Co tam?
Jak się masz?
W porządku, a ty?
Dobrze.
Dobra.
Wiem, że Polly mnie obgadywała. Brandi mi powiedziała.
To kurewsko niefajne. Nie zrobiłabym jej tego.
Polly, możemy pogadać w skarbcu?
Dobrze.
Nasze biuro to dawny bank.
Mamy skarbiec.
Rozmowa w skarbcu nie wróży dobrze.
Co jest?
Aż czuć to napięcie.
Wczoraj zauważyłam, że coś się zmieniło.
Traktowałaś mnie inaczej.
Próbowałam się z tobą skontaktować.
W końcu zadzwoniłam do Brandi, by jakoś do ciebie dotrzeć.
Okazało się, że mnie obgadywałaś.
- O czym? - O sytuacji z Tylerem.
Jasne.
Chciałam się spotkać
i spróbować to wyjaśnić.
Chodzi o twoje zachowanie.
To dotyczy mnie i Tylera.
Nie rozumiem, czemu się wtrąciłaś.
Zrobiłaś to w mojej obecności. Sama mnie zaangażowałaś,
zachowując się tak przy mnie.
Mam prawo powiedzieć, że mi to nie pasuje.
Myślałam, że ta rozmowa będzie wyglądała inaczej.
- O co chodzi? - Jest ostro.
Co to za tajemnica?
- Żadna. - Czemu są w skarbcu?
Powiedz, żeby przyszły.
Kayla do mnie zadzwoniła.
Chce pogadać z każdym osobno,
by jej wybaczono?
Nie ma wybaczenia.
Na bank będzie zgrywać ofiarę.
Nie lubię napięcia.
Nie lubię zastanawiać się, czy ktoś mnie lubi
lub czy coś zrobiłam.
Jaki to ma związek?
Powinnaś powiedzieć mi, że masz ze mną problem.
Mam dość zgrywania ofiary przez Kaylę.
Zawsze jest taka biedna.
Jeśli chce przeprosin, nie doczeka się.
Mam z tym problem,
bo takie zachowanie naprawdę mnie wkurza.
Nie zabieraj mnie na lunch,
by narzekać bez namysłu, do kogo to mówisz.
Narzekałaś na ofertę i że jesteś sama.
Mogłam się przed tobą nie otwierać,
a trochę to zrobiłam.
Widzę, że jesteś na mnie zła.
Chyba od początku mnie nie lubisz,
ale naprawdę mam to w dupie.
To naprawdę małostkowe i nie mam na to czasu.
Wiem, że chcesz to umniejszyć, ale to niemożliwe.
- Każdy o tym wie. - Nie mówię o…
- Mogę dokończyć? - To znak.
Co?
Nie wiem, czego ode mnie chcesz.
Po prostu w przyszłości
porozmawiaj ze mną, jeśli coś ci przeszkadza.
- Jasne. - Dziękuję.
Co słychać?
Wyglądasz pięknie.
- W porządku? - Tak.
- A u ciebie? - Dobrze.
Nie wiem, co się dzieje.
Nic się nie wydarzyło.
Jest zła, że o niej gadałam.
- Nie tym powinna się martwić. - To ona ma pieprzone pretensje?
Jestem w szoku. Żartujesz sobie?
Tak powiedziała?
Jak możemy rozładować to napięcie?
Wszyscy czują się niekomfortowo.
To nie…
W porządku.
Załatwię to.
Przeproszę Tylera.
W przyszłości doceniłabym, gdybyście o tym nie gadały.
Nie chodzi o ciebie.
Radzisz sobie z tym
zupełnie inaczej, niż sądziłyśmy.
Nie rozumiem tego.
Czułam się tam, jakbyś oczekiwała przeprosin.
Po prostu jeśli coś wam przeszkadza,
przyjdźcie do mnie. Nie chcę, by to się powtórzyło.
Myślisz tylko o sobie.
Postawiłaś całe biuro w niekomfortowej sytuacji.
Nie tylko Tylera.
Dlatego powiedziałam ci,
że twoje zachowanie bywa naprawdę samolubne.
W tym to.
Przeszkadza mi to. Przeprosisz mnie?
Przeprosisz Alex?
Każdemu należą się przeprosiny.
Nie wpłynęło to tylko na ciebie i Tylera.
Po prostu…
jestem przerażona. Naprawdę.
Strasznie mi wstyd.
Lubimy być blisko siebie.
Ale nie możemy przekraczać pewnych granic.
Zżyliśmy się.
Mogę potańczyć z Austinem i przytulić się do Tylera.
Przyjaźnimy się.
Ale trzeba szanować małżeństwa.
Zawsze.
Uwierzcie. Naprawdę mi wstyd.
Jest ci przykro, że ktoś wie, a nie dlatego, że to zrobiłaś.
Myślisz sobie, że wszyscy poznali twoje brudy.
Wszystkie brudne sekrety wyszły na jaw.
To twój współpracownik.
To jest naprawdę złe.
Co z pokazem w czwartek?
Chcieli obejrzeć dom podczas zachodu.
Wiedzą, że to idealna pora.
Żeni się i chce zaimponować żonie.
- Mnie by zaimponował. - Właśnie.
Co za widok!
Ale widok!
Niesamowity!
Cieszę się, że w końcu przyszłaś.
Dzięki za zaproszenie.
- Jasne. - Spójrz!
Większość agentów ze mną nie rozmawia.
Rose i Jarvis zaprosiły mnie do domu przy Dolphin Terrace.
Pomyślałam: „Czemu nie?”. Mogę znać kupca.
- Ile pokoi? - Pięć.
9,5 łazienki.
CENA
PROWIZJA
Ma trzy piętra. Nie można już tylu budować.
Jest wyjątkowy.
Ma panele słoneczne na tarasie.
Panele?
Tak, zapewniają 95% energii.
Wodna ściana zapewnia wilgotność.
W domu nie ma drewna.
Mogę dotknąć?
- Możesz się zmoczyć. - Mokra?
Co? „Mokra?”
No tak!
Był lekki podtekst, ale darujmy sobie.
Dobrze.
Jason chce, by właściciel pozbył się tym foteli
i wymienił je na lepsze.
Według mnie tu pasują.
Tak, są niebieskie.
Ale męczył nas o to.
Co o nich sądzisz?
- Zgadzam się z nim. - Tak?
Zgadzam się.
Wolałabym tu lżejsze fotele.
Mniejsze, by było więcej przestrzeni.
Blokują przejście do kuchni.
Ale to tylko moje zdanie.
Masz ofertę z Alex Hall?
- Tak. - Jak idzie?
Dużo się uczę.
Ale to dość…
Co?
Doszło do pewnej sytuacji
i zrobiło się nieco dziwnie.
- Co się stało? - Chcecie pogadać?
- Tak. - Chcę posłuchać.
Miło tu.
No dobrze.
Co się stało?
Piliśmy, imprezowaliśmy.
Upiłam się i flirtowałam z Tylerem.
Co cię bawi?
Wiemy, że ci się podoba.
Komu się nie podoba?
Mi się nie podoba.
- Lubisz gości z dużymi dłońmi. - On ma małe.
- Tak? - Nic nie mówiłam!
To było złe i było mi wstyd.
To nic takiego.
Taka jest ludzka natura.
Wiele teraz przechodzę i nie mam, z kim porozmawiać.
Ostatnio byłem w biurze z Alex Hall, Polly i Brandi,
która też okazała się zła.
Wszystkie po prostu na mnie…
Nie chcę zgrywać ofiary,
więc nie powiem, że mnie zaatakowały.
Po prostu powiedz, co czujesz.
- Polly chciała przeprosin? - Polly?
- Ma się za żonę Tylera? - Cóż.
Sama nie wiem!
O co tu chodzi?
To nie ich sprawa. Niech się nie wtrącają.
Nie potrafią się opanować. Są jak pijani kierowcy.
Wszystko ich uraża.
Chciały cię pognębić. Takie są. Coś o tym wiemy.
Myślałam, że między nami jest okej.
Nie było cię, ale na plaży Alex Hall ssała Tylerowi nos.
- Co? - Polly wbiegła nago do wody.
To było niestosowne.
To było ohydne. Czemu to zrobiła?
Może buja się w Tylerze.
Rany.
Ale miałam to w dupie.
Za to mi trzeba dopieprzyć.
Oceniają ciebie, a same robią, co chcą.
Nie wiem, jak długo będą obrażone,
bo nie uznały moich przeprosin.
- Nie musiałaś ich przepraszać. - Po co?
- Poczuły się niezręcznie. - Daj spokój.
A naga Polly cię nie zakłopotała?
- Mnie tak, a nie byłam tam. - Kto traktuje ją serio?
- Wstyd dla firmy. - Zdjęła ubrania.
To nieprofesjonalne.
- Tak nie można. - Straciła godność.
- A wszyscy oceniają mnie. - Nie zrobiłaś nic złego.
Alex Hall mówiła, że nie zawsze chodzi o mnie.
- Co? - Takie rzeczy.
To ona zawsze chce być w centrum uwagi.
Nie potrafi odpuścić. Przerzuca to na ciebie.
Właśnie.
Stawiam ją na piedestale.
- Wiem. - Mówiłam to jej.
Podziwiam ją. Wzięłam ją do oferty.
- Właśnie. - I tak mnie traktuje?
- Usuń ją. - Nie.
Dzięki za wsparcie.
Miło pogadać bez oceny.
Jasne.
Naprawdę chcę sprzedać ten dom.
Uważaj na siebie. Zwłaszcza przy tej ofercie.
Nie zdziwię się, jeśli cię oszuka.
Cholera.
- To wąż. - To dopiero początek.
Napisy: Krzysztof Zając