OTWARTE
Jak się masz?
- Dobrze, a ty? - Też. Napijesz się czegoś?
- Mogę prosić kieliszek chardonnay? - Oczywiście.
Poproszę też wodę z lodem i cytryną.
A coś do jedzenia?
- Na razie tylko hummus. - Hummus.
Oraz kieliszek europejskiego cabernet.
- Świetnie. Już podaję. - Dziękuję bardzo.
Dziękuję.
- Mogę prosić też brukselkę? - Może z krewetkami w kokosie?
- Czemu nie? - Są pyszne.
- Chyba że z szaszłykiem? - Tak, jest lepszy.
- Tak? To proszę. Doceniam szczerość. - Jasne.
Cześć.
- Ślicznie wyglądasz. - Ty też.
Tak na luzie. Super.
- Cieszę, że dotarłaś. - Rany.
Zamówiłam ci wielką szklankę wody.
- I to z cytrynką! - No przecież.
Mamy też hummus.
Uwielbiam tu być W liceum pracowałam tuż obok.
- W El Ranchito. - Serio? To była moja ulubiona knajpa.
- No to zdrówko. Wybacz spóźnienie. - Zdrówko. Nic się nie stało.
- Mam ci tyle do powiedzenia. - Co?
Zgadnij, kto mnie obserwuje na Insta.
Nie wiem.
Andrew.
Jaki Andrew?
Gość, którego nieruchomość oglądałyśmy razem.
- Cześć. - Hej.
WŁAŚCICIEL
- Fajnie, że wpadłyście. - Dzięki. Alex.
- Andrew. - Miło mi.
Mnie też.
Czaisz?
- Uraziło go nasze flirtowanie. - Tak.
- A teraz cię obserwuje? - Dziwne, co?
Kiedy to zobaczyłam, po wszystkim, co się potem działo,
stwierdziłam, że muszę coś powiedzieć.
- Pewnie. - I tak zrobiłam.
Patrz na to.
- Nie uwierzysz. - Boże.
- No mów. - Sama przeczytaj.
„Cześć, pomyślałam, że się odezwę.
Powiedziano nam, że czułeś, że z tobą flirtowałyśmy,
gdy oglądałyśmy dom.
Wiedz, że w żadnym wypadku nie było to naszym zamiarem.
Jeśli nasze zachowanie lub słowa były dwuznaczne,
czujemy się naprawdę okropnie”.
Przecież wiadomo, że nie były. Dobra, a on na to…
„Hej, ale dziwne.
Nie pomyślałem tak i na pewno nic takiego nie powiedziałem.
Byłyście bardzo profesjonalne.
Pozdrawiam”.
Kosmos.
Nie wierzę.
Z jednej strony czuję ulgę,
ale z drugiej niepokoi mnie, że mamy wśród nas osobę,
która po prostu jest żmiją.
Ashtyn jest bezmyślna.
Wypowiada się i działa, całkowicie lekceważąc prawdę
oraz szkodę, jaką może wyrządzić innym.
Wiesz co…
Od początku wątpiłam w tę historię, ale teraz…
Faceci od zawsze kłamią na mój temat. Nie byłabym zaskoczona.
Ale gdy Ashtyn mnie oskarżyła… To był ostatni gwóźdź do trumny.
Musiałam się odezwać. Na pewno też się z tym spotkałaś.
Jestem kobietą i w tej branży nie traktuje się mnie poważnie.
Czy to przez mój wiek, czy może moje blond włosy.
- Bez różnicy. To głupie stereotypy. - Tak.
Od których nie da się uwolnić.
Nie muszę niczego udowadniać.
Wiem, że jestem kompetentną i inteligentną kobietą.
Dlatego gdy ktoś…
- A zwłaszcza kobieta. - Tak.
…utrwala te rzeczy, naprawdę się wkurzam.
I znowu potwierdziło się to, co o niej myślałam.
Jest nałogową kłamczuchą.
Powiem tak. Bądź przynajmniej…
na tyle dojrzała, by przyznać się do kłamstwa.
W żadnym normalnym świecie się z tego nie wykręci.
Wiem.
Bo jak? Powie, że to on kłamał?
W końcu wyjdzie szydło z worka.
SELLING SUNSET: ORANGE COUNTY
OFERTA O GROUP
Puk, puk!
- Cześć, Polly! - Cześć!
- Jaki widok! - Wiem!
Dzięki za zainteresowanie naszą ofertą.
AGENTKI Z SAN DIEGO
- Kto by pomyślał? Tuż obok naszego biura! - Wiemy.
To wyjątkowa nieruchomość ze wspaniałym widokiem
na kultowe pole golfowe Pelican Hill.
- Sprzedajcie go jakiemuś golfiście. - Totalnie.
Można by stąd trafić w dołek.
Nie, że ja bym mogła.
To dom stworzony dla gości.
Ma sześć sypialni i siedem łazienek.
Właściciel zbudował piwniczkę na 600 butelek wina.
- Kocha wino. - A kto nie?
- Racja. - Uwielbiam.
Powierzchnia wynosi 636 m² razem z dwoma domkami dla gości.
- Cudnie! - Cena ofertowa to 16,5 mln.
Jesteśmy na rynku od dwóch tygodni.
Nieźle! Pewnie jest zainteresowanie?
Tak. Sporo osób już go obejrzało, niektórzy dwukrotnie.
Może mój klient się skusi. Szuka czegoś w granicach 15 mln.
- Jasne. - Ale się zobaczy.
Mój kolega, agent z Nowego Jorku, rozważa pracę w O Group.
- I przeprowadzkę do Orange County. - Tak?
Wpadnie tu do mnie.
- Oczywiście. Jak ma na imię? - Luke.
Luke! No dobrze.
Jest słodki.
- Mówiłyście, żebym wzięła kostium. - Tak!
Ale nie przekazałam mu tego, więc nie wiem.
Wieczorem robi się tam nastrojowo.
Musisz nam potem wszystko opowiedzieć.
- Mogę się rozejrzeć? Świetnie. - Pewnie.
- Dobrej zabawy. Wiesz, gdzie nas szukać. - Piękna oferta.
- Pa, kochana! - Pa.
Witaj!
- Cześć! - Jak się masz?
W tym pięknym domu mam się świetnie.
Cieszę się, że przyszedłeś.
- Mam się dobrze, a ty? - Bardzo dobrze.
A gdzie wąsy?
- Musiałem je zgolić. - O Boże!
- Wiem. - Serce mi pękło!
Tyle czasu byłam sama, że randkowanie po prostu mnie bawi.
No i poznałam Luke’a.
Jest super, dogadujemy się.
Ale mieszka w Nowym Jorku, więc nie wiem.
Twierdzi, że może przeprowadzi się do Orange County,
ale nie chcę stawiać wszystkiego na jedną kartę,
póki naprawdę tego nie zrobi. Zobaczymy.
Fajnie, że wpadłeś.
Oglądam ten dom dla klienta
i pomyślałam, że pokażę ci, co można mieć tu za 16,5 mln.
- Dom jest piękny. - Obejrzyjmy go.
Fajna, duża kuchenka.
Szkoda tylko, że nie można gotować z widokiem.
- Ale zmywać można. - A kto dziś jeszcze zmywa?
- Ty? To będzie twoje zadanie. - Tak.
Ja umiem ładować zmywarkę.
- Ładować? - Rozładować też.
Za tę cenę w Nowym Jorku masz połowę tej powierzchni.
Ile to wychodzi za metr. Obliczysz to?
- Za 16,5 mln mamy 650 m… - Mam kalkulator.
To będzie za metr kwadratowy…
Przestań gadać.
- Bo mi się miesza. - Przepraszam. Czyli pięć…
Przenieś jeden…
- Dziesięć… Jasne. - Masz rzęsę. Mogę ją zdjąć?
Wygłupiam się. Teraz możesz.
Musisz podmuchać i pomyśleć życzenie.
- Nastraszyłeś mnie. - Psiakość. Będę miał pecha?
Daj znać.
Obczaj ten regał na wino. Ma kontrolę temperatury.
Podoba mi się. Nie wiem…
- Miło było. Na razie. Pa! - Chłodzę się.
Jestem ciekawa sypialni.
Sprawdźmy, gdzie się dzieje magia.
No tak.
Ojej, jak ładnie.
- Wow. Super. - Patrz na ten widok.
- Tak. - Co myślisz?
Dom jest świetny, chociaż 16,5 to dość sporo.
Tak, ambitnie.
Piękny basen.
Dziewczyny powiedziały wyraźnie, żebyśmy z niego skorzystali.
Ja jestem chętna spróbować.
Nie mam kąpielówek, ale czemu nie?
- Nie masz? - Nie.
- A bieliznę? - Tak.
- Idealnie. No to go wypróbujmy. - O rany. Dobra. Chodźmy.
6 SYPIALNI | 10 ŁAZIENEK | 1049 M²
CENA DO USTALENIA
Spotykam się dziś z Andrew, by zgarnąć jego cudowną ofertę.
- Cześć. Miło cię widzieć. - Ciebie też.
To bardzo pożądane zlecenie,
wiadomo, ale mam przeczucie,
że wyjdę stąd z umową w dłoni.
- Lubię tu przychodzić. - Byłaś z milion razy.
Czuję się jak u siebie. Mogę się odprężyć.
Nadszedł jednak moment, w którym muszę go sprzedać.
- Tak. - I o tym chciałem z tobą pogadać.
Poruszaliśmy już ten temat.
Kilka osób ma tę ofertę na oku.
Wiem. Koleżanki z biura już się szykują.
Właśnie.
Alex i Fiona były tu niedawno i obejrzały dom.
Powiedziały mi, co myślą, i zasugerowały wartość.
Mówiły bardzo sensownie, ale chciałem poznać twoją opinię.
- W końcu temat przewija się od lat. - Absolutnie.
Szyld Oppenheim Group to duży atut.
A ja znam ten dom od podszewki i go uwielbiam.
Alex i Fiona przegięły, próbując podebrać mi tę ofertę.
To mój klient i przyjaciel, z którym znam się od lat.
Nikt nie zna tego domu lepiej ode mnie.
Niezła próba, drogie panie, ale tylko ja mogę dostać to zlecenie.
Na pewno kluczowy będzie marketing tej nieruchomości,
bo kupujący musi mieć konkretne cechy.
Dotarcie do tych osób i skuteczne nakierowanie oferty
będzie bardzo ważne.
Realistycznie patrząc…
Nie chcę zawyżyć ceny, bo dom będzie stał.
- Jasne. - Sugeruję 12 milionów.
Ale gdyby oferta obejmowała meble,
moglibyśmy zacząć nawet od 13.
- Albo 12,95 mln. - Tak.
- Ile byłoby idealnie? - Dwanaście byłoby super.
Wiadomo, jeśli zaniżę, stracę, ale jeśli zawyżę, dom się nie sprzeda.
Dlatego kluczem jest znalezienie złotego środka.
Wiele osób chce tę ofertę.
Ale mam przeczucie, z kim będzie mi się najlepiej pracowało.
Wiem, że uwielbiasz ten dom i nie nawalisz.
- Nie ma opcji. - Potraktujesz go jak własny.
- Możemy od razu podpisać umowę? - Dobra.
Wszystko masz ogarnięte.
Zawsze, a zwłaszcza dla ciebie.
Podpisuję cyrograf?
Pozbywasz się tylko domu.
- Tak się cieszę! - Super.
- Wystawiamy twój dom. - Tak jest.
Veni, vidi, vinci.
Sprzedajmy to maleństwo.
Rany.
- Czekaj. Szampan? - O rany.
- Ty go tu zostawiłaś? - Przysięgam, że nie.
Czyli to czary?
- Nie możemy nie skorzystać. - Jest schłodzony?
- Nie wiem. Sprawdzimy? - Chyba trzeba.
- Też tak myślę. - Prawda?
Gotowa?
Ale poleciał!
- Widziałaś, jak daleko? - Uwaga!
Wylądował prawie na greenie.
- Dziękuję. - Ależ proszę.
Będę niegrzeczna.
- A ty? - Ostrożnie. On na nas patrzy.
- Zostawisz mnie samą? - Potrzebujesz wsparcia?
Nie wiedziałem, że pod ubraniem nosi się bikini,
ale tutaj to widać norma.
No dobra.
Całkiem nieźle.
Ta woda jest słona, zauważyłaś?
Serio to zrobiłaś?
Chyba żartujesz.
- A więc basen działa. - Jest niesamowity.
W Nowym Jorku tego nie znajdziesz, co?
Pięknych kobiet w basenach?
Nie.
- Zaprezentuj styl grzbietowy. - Potrzymaj.
Potrzymaj mi piwko.
Nowy rekord świata!
- Nie kąpałaś się w domu na sprzedaż? - Nie. To mój pierwszy raz.
Wszystkiego trzeba spróbować. Fajnie było tu przyjechać.
Świetnie jest być w Kalifornii, spotykać się z tobą i…
Sporo o tobie myślałem.
Ale… to może być skomplikowane.
Może się skomplikować.
Streszczaj się z tą przeprowadzką, zanim, wiesz, poznam kogoś i…
Nie zaczekasz na mnie?
A ile ci to zajmie?
MALIBU, KALIFORNIA
KLIENT KAYLEE
- Super. - Hej.
No hej.
- Ktoś tu ma kury? - Wiem. Dzień dobry.
Nie wie, która godzina. Może się zepsuł. Wymaga aktualizacji.
Jak się masz?
Pokazuję dom w Malibu zaprzyjaźnionemu producentowi.
Diplo to jeden z największych DJ-ów i producentów świata.
Pracował z takimi gwiazdami jak Madonna, Beyoncé czy Justin Bieber.
Byłoby ekstra sprzedać mu dom.
Powiedziałam Jasonowi, że mu go pokazuję.
Na pewno zwiększyłabym swoje szanse na Cypress.
- Wchodzimy? - Pewnie.
- Zobaczmy go. - Chodźmy.
Jest dość epicki.
Siedem sypialni, 11 łazienek. Dom ma 1160 m², a działka – prawie 2,5 ha.
CENA: 12 995 000 $ PROWIZJA: 389 850 $
No nie! Boisko do pickleball!
Carmen, rób przelew. Biorę go.
Dzięki.
- Tak? - A co?
Głupek.
Kupiliśmy chatę!
Cały dom jest ognio…
- Odporny? - Tak. Są zraszacze.
Wygląda, jakby był z drewna, ale to aluminium,
które nie pali się tak łatwo.
Zobaczmy kuchnię.
- Tak, obczajmy tę kuchnię! - Obczajmy ją.
Serce domu, czyli kuchnia i salon.
- Ładna ta kuchnia. - Prawda?
Ponad trzymetrowa wyspa na środku.
Duża, otwarta.
Tyle miejsca, by krzyczeć do gości na drugim końcu pokoju.
Pajac z ciebie.
Basen bez krawędzi.
Naprawdę piękny.
Jest uniesiony, czyli w europejskim stylu.
Przysłania nieco pawilon,
w którym można zresztą zaaranżować studio nagraniowe, jeśli…
- Pawilon? - Niezależny lokal mieszkalny.
Z tobą to była czysta przyjemność.
Dzięki, że wpadłeś.
Poznałam Diplo na Burning Man chyba 12 lat temu.
Dzięki niemu zatańczyłam dla Skrillexa.
Kompletnie od czapy.
A potem zaczęłam się trzymać tą ekipą.
Dobrze się znamy. Jest przezabawny. Super gość.
- No cóż. - Cóż, oto i on.
Taras.
- Taras. - Z pięknymi widokami.
- Co sądzisz? - Cóż.
Patrzę na te piękne winnice,
skaliste góry i myślę, że to miejsce jest idealne.
- Może kupię jeszcze winnicę. - Pewnie.
Zrób własne wino i inne rzeczy.
W każdym domu miałbyś swoje wino i miód.
Totalnie. W Malibu i Las Vegas spędzam najwięcej czasu,
ale Jamajka jest moim…
Jeśli chcę nagrywać i odprężyć się, lecę tam, do Port Antonio.
- To na północnym wschodzie? - Tak.
- Zbudowałem lądowisko. - Serio?
- Z Kingston mam kilka minut. - Super.
- Słyszałam, że studio jest gotowe. - Tak.
Od jakiegoś roku.
Pierwszą sesję miałem z J. Colem.
Nagraliśmy jego projekt. Było też kilku innych gości.
Diplo ma dom na Jamajce, Pokazano go w Architectural Digest.
Chcę mieć jak najwięcej klientów wśród gwiazd i osobistości.
- Sporo się zmieniło od czasu… - Rave’ów?
- Możesz rave’ować i sprzedawać domy. - Jak widać.
DOM ALEX HALL
Co za bałagan.
- A to tylko kuchnia. - O rany.
- Zatrzymać to? - Nie.
CHŁOPAK ALEX
- Czemu? - Nie wiem, jak chcesz.
- To prawie antyk. Działa? - Kotku.
Przestań. Mówię poważnie. Jestem zbieraczką.
Totalnym chomikiem!
Wszystko się nie zmieści do nowego domu.
Boże. Po co mi czarne rękawiczki?
Przerażające. Skąd ja je mam?
Dlatego nigdy niczego nie kończę. Bo…
- Wstrzymujesz postęp. - Mam ADD.
Daj mi wolną rękę i będzie zrobione.
- Mamy pod ręką jakieś wino? - Chcesz się napić?
- Nie umiem tym… - Mogę coś wyrzucić?
Ale co?
- Co to jest? Co wyrzucasz? - Mydło.
- Jakie? - Nie przyda ci się.
To dobre mydło! Czemu je wyrzucasz?
O mamo.
Masz mnie już dość?
Moja cierpliwość jest na wyczerpaniu, ale powoli zmierzamy do celu.
Bardzo powoli.
- Potrzebuję lorazepamu. - Chyba lobotomii.
Masz rację, serio. Lobotomii też.
Tyle tego jest.
Ostatnio wszystko tak szybko się dzieje.
Może jeszcze weźmy ślub, żeby nie zabrakło nam stresu.
Zorganizujmy wesele! Czemu nie?
Mnie nie musisz namawiać. Zróbmy to.
I tak już nie ma odwrotu. Możemy grać va banque.
Najbardziej się boję, że znów wyjdę za mąż, będę miała dzieci,
a potem wszystko się skończy tak jak poprzednio.
Przeraża mnie nie tyle perspektywa małżeństwa,
co tworzenie z kimś nowej rodziny.
Chcę być pewna, że robię to z właściwą osobą,
bo kolejny rozwód nie wchodzi w grę.
Nie zrobię już tego.
Chcę być pewna, że słuchamy rozsądku
i przeprowadzka do Temeculi to dobra decyzja.
Tutaj mam pracę, karierę, rodzinę.
Tego też będzie mi brakowało, i to bardzo.
Jest pięknie. Tu jest nasz dom i zawsze możemy wrócić.
Ale to już znamy.
- Zobaczmy coś nowego. - Racja.
Zbudujmy nową rodzinę, życie.
Wejdźmy w ten nowy rozdział jak najlepiej.
Jeśli o mnie chodzi, nie mogę się tego doczekać.
Będziesz miał mnie dość.
Na razie się tym nie martwię.
IMPREZA O GROUP
Jason urządza wielką imprezę,
by uczcić przychód w wysokości miliarda dolarów.
Ale ja jestem tu po to,
by usłyszeć swoje imię, gdy ogłosi, komu powierzy Cypress.
W skali od jednego do dziesięciu? Na 15 będę to ja.
Tylko głupek nie dałby najbardziej dochodowemu agentowi
tej cennej oferty.
Na zdrowie!
- Co tam? - Cześć.
- Co się stało? - O nie!
- Cześć! - Hej!
- Hejka!
- Cześć! - Siema, stary.
- Czy mam… - Jak ci mija tydzień?
Jason wystawia nieruchomość na Cypress Street.
- Pewnie da ją Gio. - Nie odmówię.
- Lubisz wąsik? - I to jak!
Mnie one jakoś nie ruszają.
O nie. Mineta z wąsikiem?
Polecam.
Ale wracając…
Myślisz, że masz szansę na Cypress?
Byłabym zaszczycona, gdyby mnie rozważał.
- A ty? Na pewno masz szansę. - Ja myślę.
Jason ogłosi, kto dostanie Cypress. Tylko po to przyszłam.
Polly finalizuje Sandcastle, a Gio sprzedał Kings.
Fiona ma Bluebird, a Ashtyn sprzedaje Tustin.
Oddziały w Orange County i San Diego osiągnęły niesamowite wyniki.
Mamy miliard dolarów przychodu. To nasz rekord.
Dlatego urządzam dla agentów przyjęcie,
na którym ogłoszę, komu powierzę sprzedaż mojej własnej nieruchomości.
- Cześć! - Witamy!
- Co słychać? - Dziękujemy za wspaniałą imprezę.
- Przynieść ci drinka? - Czy ty się…?
Ty dupolizie!
Chcesz mi się podlizać. Ogłoszę dziś swoją decyzję.
Masz jakiś typ? Mogę się jeszcze zareklamować?
- Nie. - Nie dam sobie nic tam przeciąć.
- Za bardzo to przeżywacie. - Nie!
Według lekarza Austin straci fiuta.
Jason sobie zrobił…
- Tak? - Co?
- Wazektomię. - I teraz ma waginę.
- Super, że wpadłeś. - Tak. Jakby nic się nie zmieniło.
- Wiem. - A zarazem wszystko.
Totalnie.
Słyszałem, że byłaś na randce z moim kumplem Lukiem.
- To prawda. - I jak było?
Ma wąsik. Dobrze się spisałeś. Dziękuję.
Cześć wam.
- Hej! - Cześć, Hall.
- Patrzycie w złą stronę. - Wiem.
To będzie długi wieczór. Jason nic nie powie do samego końca.
- Czuję, że wybierze mnie. - A ja, że mnie.
Ty nie startujesz w wyścigu, więc tobą się nie martwię.
Skąd ta pewność?
- Inaczej po co bym tu był? - Spadaj.
- Co? - Nie ma mowy. Bo mnie trafi.
Szocik?
Tak. Prosimy trzy.
- Polly. - Za Polly i miłość.
Za Polly.
Polly, podejdź, jak wypijesz.
Mam do ciebie pytanie.
Wybaczcie. Wzywają mnie.
- Wypiłaś? Brawo. - Tak.
Uwielbiam ją.
Trochę mnie martwi, że umówiłeś ją ze swoim kumplem.
- Dobrym kumplem. - To nie był przytyk. Albo był.
Ale nie obrażaj się.
Co się tam dzieje?
Umiesz czytać z ruchu warg?
Nie.
Pisałeś do Iana.
To naprawdę dobry facet.
- Wiem. - Życzę wam jak najlepiej.
Tak. Jest naprawdę dobrze. Ale słyszałam, że masz dziewczynę?
- Zacząłem się z kimś spotykać. - Tak?
- A jednak? To dobrze - Tak.
- Zgadzam się, choć to dopiero początki. - One są zawsze bezproblemowe.
Żadna z kobiet, z którymi byłem, się jej nie równa.
W jakim sensie?
Uważaj.
Twardo stąpa po ziemi.
Potrzebujesz kogoś takiego.
Fajnie.
Ty i Ian się pobierzecie?
Taki jest plan.
Cieszy mnie ten pomysł i chcę tego,
ale na razie jest jeszcze zbyt dużo niewiadomych.
No i oczywiście trochę się pozmieniało.
Mimo wszystko życzę wam szczęścia.
Dziękuję.
- Jestem szczęśliwa. - Tak.
I tak będę się do ciebie przypieprzać.
- Zmartwię się, jeśli przestaniesz. - Słusznie.
- Dobrze powiedziane. - Tak.
Ashtyn twierdzi, że obie z Alex z nim flirtowałyśmy.
- Obie? Słyszałam, że tylko Alex. - W rozmowie z nią mówiła „wy”.
Znam was trochę i wiem, że nie zachowałybyście się niestosownie.
Oczywiście, że nie.
A potem zajrzałam na Instagram.
Właściciel tego domu, który oglądałyśmy, mnie zaobserwował.
Napisałam do niego, oczywiście bardzo uprzejmie:
„Powiedziano nam, że czułeś się przy nas niezręcznie
lub miałeś wrażenie, że cię podrywamy.
Nie było to naszym zamiarem i czułybyśmy się z tym okropnie”.
No nie?
Patrz na to.
Nie mogłam w to uwierzyć.
Czyli dosłownie mamy dowód.
Jak dla mnie to wiele tłumaczy.
- Jak to o niej świadczy… - Czekaj.
Jestem w cholernie dziwnej sytuacji.
Bo ja też pracuję z Andrew. I mam to na papierze.
Mogę ci pokazać umowy.
Więc kiedy usłyszałam, że to jej potencjalna oferta,
a Andrew to jej kontakt, naprawdę mnie…
- Odrzucił. - Zszokował.
Nie wiem, czy to widziałaś, ale aż się we mnie gotowało.
Nieświadomie starałam się o tę samą ofertę co Ashtyn
od bardzo dawna.
Wcześniej pośredniczyłam w wynajmie tej nieruchomości
i miałam ją w swoim portfolio.
Jeśli pomagam komuś zarobić na nieruchomości,
to oczywiście liczę na pośrednictwo w jej sprzedaży.
Jestem w ciężkim szoku.
Ona jest zagrożeniem dla całej Oppenheim Group.
Co jeszcze wymyśli na temat nas i tego, jak prowadzimy interesy.
Ktoś tu kłamie.
A teraz wiemy kto.
Dziękuję.
Czy podanie ci szota zwiększy moje szanse?
- Czy zmniejszy? - Zwiększy.
No to proszę.
- Hej, co słychać? - Cześć!
Jak się masz?
- Miło cię widzieć. - Cieszy mnie powrót wąsika.
- Poznaj Alex. - Cześć.
Miło mi. Wiele o tobie słyszałam.
- Oby dobre rzeczy. - Wyłącznie.
- Naprawdę? - Aż zbyt dobre.
- Doprawdy? - O tak.
Niewielu facetów wzbudza w Polly emocje.
Więc cieszę się, że tym razem tak jest.
Mimo to będę miała oczy i uszy szeroko otwarte.
Luke był super.
A potem Polly powiedziała, że on też lubi wypychać martwe zwierzęta.
Jak to się nazywa?
Taksydermia.
Wiele ich łączy.
Tyler, przywitaj się.
- Wow. - To ten jej chłopak?
Głupi i głupszy.
Zdrówko, stary.
- Słodki jest. - Widzę.
Na początku myślałam: „Jest kumplem Tylera – czerwona flaga.
Wydaje się zbyt idealny – to samo”. Nadal tak uważam.
Pogadajmy na serio.
Jak poważnie myślisz o przeprowadzce na Zachodnie Wybrzeże?
A ty myślałaś o Nowym Jorku?
Nie wiem, czy Nowy Jork jest mi pisany.
- Twoim zdaniem jest? - Możliwe.
- Zabierzesz mnie tam? - Możliwe.
A pojechałabyś?
Wybierzmy się tam najpierw na randkę.
Brzmi wspaniale.
Za randkę w Nowym Jorku.
- Dziś wielki dzień. - Tak.
Jason ma ważne ogłoszenie. Jeśli to dobre wieści…
to wszystko gra.
Mineta z wąsikiem?
- Teraz rozumiem. - Tak jest.
Chyba go przepytują. Żal mi go.
Przepraszam.
- Polly… - Kaylee!
Cześć.
- Wyglądasz prześlicznie. - Ty też.
Co tam, chłopaki? Maglujecie go?
- Jak się masz? - Dobrze, a ty?
Też dobrze. Choć ostatnio tyle się dzieje.
Nie chcę mówić, że dostałam Carlsbad. To wrażliwy temat.
Robi się niemiło.
- A co u ciebie? - Co chwilę coś.
Ciągle nie mogę przeżyć, że…
Powiedziałaś, że Alex zachowywała się niestosownie wobec klienta.
Myślisz, że mogły to być wymysły zazdrosnej dziewczyny?
Nie zarzuty bezpośrednio od niego.
Całkiem możliwe.
- No właśnie. - Kto wie?
Bo nie wierzę, że Alex…
Dzwoniłam nawet do niego, zanim tu przyszłam, by ustalić fakty.
No tak.
- I co powiedział? - Wiesz…
Nie odebrał.
Ale jak widzisz, próbuję to wyjaśnić.
Zależy mi, by wszystko było jasne. Bo Andrew zaobserwował Fionę na Insta.
Wymienili się wiadomościami, a ona napisała wprost,
że jeżeli odebrał jej zachowanie jako niestosowne…
Czekaj. To jej nie dotyczyło.
Powiedział Nikki tylko o Alex.
Okej. Czyli nie powiedziałaś, że Fiona…?
Nie powiedziałam nic o Fionie.
To się tyczyło tylko Alex.
Fiona tylko potęguje problemy.
Wiem, że jest młoda,
ale pisanie prywatnych wiadomości do klienta tego kalibru
to kompletny brak profesjonalizmu.
Nie zna Andrew.
Jak może do niego pisać,
skoro jego dziewczyna i tak już poczuła się zagrożona?
- Musisz z nią o tym pogadać. - Nie ufam jej.
Ja po prostu…
- Co tu się odpierdala? - Byłam całkowicie szczera.
Musimy ustalić, o co tu chodzi.
- Cześć. - Wybacz.
Ale ty cały czas opacznie rozumiesz moje słowa.
To może się nie odzywaj,
aż ułożysz w głowie jasną i zwięzłą wypowiedź.
Mówiłam, że nie byłaś zamieszana we flirtowanie z Andrew.
Ciekawe, bo słyszałam, że byłam.
- Od kogo? - Od Alex.
- Nie. To nie dotyczyło ciebie. - W tej branży…
- Andrew wymienił tylko jej imię. - Nieprawda.
Zaobserwował mnie na Insta i wszystkiemu zaprzeczył.
Dotarłam do źródła. To ten człowiek.
I zapytany bezpośrednio zaprzeczył.
Sama powiedz, jak to świadczy o twojej wiarygodności?
Też mam wiadomości od Nikki.
Chciałabym je zobaczyć.
Bez sensu krzyczeć, że masz dowody, skoro nie chcesz ich pokazać.
Gdzie te dowody?
To jedno wielkie kłamstwo.
Alex z nikim nie flirtowała.
Jest doświadczoną agentką z udokumentowaną historią.
Nie widzisz, jak szkodliwe są te pomówienia?
No cóż,
to nie pierwszy przypadek rozsiewania nieprawdziwych informacji.
Ty opowiadasz,
że poznałam męża przez jebane Seeking Arrangements.
Owszem, bo tak myślałam. Jeśli to nieprawda, przepraszam.
Ale to dokładnie taka sama sytuacja.
Powiedziałam, co to była za apka.
A ty puściłaś złośliwą plotkę dokładnie tak, jak z moją wspólniczką.
- Nie masz żadnych argumentów. - Mam ich, kurwa, mnóstwo.
- Wcale nie! - Patrz. O nie.
Zachowujesz się jak wariatka.
Bynajmniej. Mówię ci…
- Kochanie! - Przyznaję, co mówiłam.
- A pamiętasz to w ogóle? - Oczywiście.
Biorąc pod uwagę, ile pijesz?
- Jezu. No pewnie. - Wiem.
Tego się uczepisz?
Nie wmawiaj mi, że jestem pijana.
Nie wiem. Ale na pewno ci nie ufam.
Ty mi? Ja też ci nie ufam.
Posłuchaj, co mówisz. Mam dowód na to, że kłamiesz.
Też mam dowód.
- Nie jesteś wiarygodna. - Jestem!
Spójrz na ludzi z biura i to, co im zrobiłaś.
- Nic im nie zrobiłam. - Nie?
Próbuję tylko wyjaśnić, co zaszło,
kiedy poszłyście do mojego przyjaciela, by ukraść moją ofertę.
- Sam nas zaprosił. Ustal fakty. - Wcale nie.
- Zaprosił nas na spotkanie. - Nieprawda.
Rozmawiałam z nim od dwóch lat.
Czy Ashtyn nie ma nikogo po swojej stronie?
Nie wiem.
- Pójdę ją poratować. - Idź, rycerzu w czerwonej zbroi.
Powiem ci coś. Lubię, jak ładne laski się kłócą.
O kurde.
Alex i Fiona poszły obejrzeć moją ofertę wartą 14 mln.
- By mi ją ukraść. - Nie.
Nie tylko ty liczyłaś na tę ofertę. To także mój klient.
Wiem, że miałyście spotkanie, ale mnie też na maksa to dotyczy.
Siedziałam cicho, bo nie wiedziałam, co z tym zrobić.
Nigdy nie byłam w tak posranej sytuacji.
Jestem z kimś w stałej współpracy, a odbiera mi się szansę na zlecenie.
- Każdy ma równe prawo do tej oferty. - No nie wiem.
Nie zgadzam się.
Ashtyn ma zatargi ze wszystkimi w biurze z wyjątkiem mnie.
Ale ta sytuacja pokazała mi, że nie mówi prawdy.
Kiepsko się z tym czuję,
bo próbowałam jej bronić i służyć jej wsparciem,
ale teraz jestem zmuszona się wycofać.
Bo jeśli komuś nie ufam, to z nie mogę z tą osobą pracować.
Nie widzisz, jak szkodliwy jest taki zarzut o flirtowanie?
Nie zmyśliłam tego.
Idę stąd.
Wiem, co czujesz.
- Tak. - Też to przeszłam.
Wszystko gra?
- Nie chcę o tym gadać. - Co się stało?
Rozmowy z nią nigdy do niczego nie prowadzą.
Trudno mi uwierzyć, że Alex flirtowała w sytuacji zawodowej.
Nie uważam, że to robiła.
Próbowałam wyjaśnić coś, co usłyszałam.
- Hej. - Wreszcie.
Przyjaźnię się z tymi ludźmi od 10 lat.
Możecie podejść bliżej?
A dostały to zlecenie?
Nie. Ja je dostałam.
W takim razie chyba wygrałaś.
- Więc czym się martwisz? - Oj, kochana…
Bardzo mnie cieszy, że agenci z San Diego i Newport Beach świętują tu dziś razem.
Osiągnęliśmy w tym roku miliard dolarów przychodu
i z tej okazji się spotykamy.
Między oddziałami trwała przyjacielska rywalizacja
i z dumą mogę powiedzieć, że wygrał oddział w Orange County.
- Brawo! Udało nam się! - Tak!
Tak jest!
Obiecałem moim agentom,
że powierzę im swoją nieruchomość o wartości 15 milionów
i wybiorę osobę, która ją dla mnie wystawi.
- Zasługuje na to wiele osób. - Nie ty.
Najpierw wymienię kilka tych, których nie wybrałem.
- Bo należą im się brawa. - Jeśli usłyszę swoje imię…
- Polly. - Chrzanisz.
Nie dostajesz oferty, ale byłaś bardzo blisko.
Jesteś w czołówce, jeśli chodzi o wyniki,
więc była to bardzo trudna decyzja. Wiem, że jesteś świetną agentką.
- Tak samo Gio. Też na to zasługujesz… - Co ty pierdolisz?
- Zaraz. Słucham? - No nie!
Miałeś najlepsze wyniki, więc zasługujesz na to aż za bardzo.
Jak da to komuś z nowych, to się zesram.
Wybrałem kogoś, kto osiągnął wysokie, choć nie najwyższe wyniki.
Kogoś, kto moim zdaniem pracował najciężej
i kto wykorzysta tę szansę do dalszego rozwoju. To Alex Hall.
Ja sama?
Tak.
- Serio? - Tak.
Myślałem, że to będę ja.
Jest mi autentycznie przykro, że nie dostałam tej oferty.
Uważam, że na każdym kroku pokazuję, jak dobrą agentką jestem
i jak ciężko pracuję.
Przyznaję, że był to dla mnie pewien cios.
Zasłużyłam na tę ofertę.
Do dupy to jest.
Gio, nie bądź zły.
- Znajdzie kupca. - Jestem, ale to nic.
Cóż, zatem możemy wracać do picia.
- Dzięki. - Tak, proszę.
- Powodzenia z tą zawyżoną ceną. - Suka!
Cholera. Polly jest wkurzona.
- Nie jest zadowolona. - Nie.
Jestem zdumiona,
że Jason powierzył mi sprzedaż jego własnej nieruchomości.
Nie jest szefem, któremu łatwo zaimponować.
Dlatego ten moment jest dla mnie powodem do dumy
i potwierdza, że robię to, co powinnam.
Oby Jason nie okazał się klientem z opiekła rodem.
Choć ja akurat umiem sobie z nim radzić.
Chodźcie. Kocham was.
- Stary. - Dobry wybór.
- Jestem nieco zawiedziona, ale cóż… - Rozumiem.
Jak się czujesz?
- Gratki. - Dzięki.
Pójdę jej pogratulować.
- Pięknie wyglądasz. - Ty też. Miło cię widzieć.
Ogólnie to…
W zeszłym tygodniu miałam przez to niezłą załamkę.
Gratulacje.
Dziękuję.
Twój prezent dla maleństwa mnie zachwycił.
Cieszę się.
Chciałam też powiedzieć, że na początku byłam bardzo zła.
Bo nie zrozumiałam się z Andrew.
Myślałam, że chcecie ukraść mi ofertę.
Dlatego oskarżyłaś mnie o flirt?
Ale to nie było kłamstwo. Naprawdę powiedział coś takiego Nikki.
To kto ma rację?
- A kto wszczyna dramę? - O to chodzi, że nie wiem.
Mówiłam wyłącznie prawdę.
Ale on powiedział Fionie, że to nie było prawdą.
- Jest twoim przyjacielem. - Tak.
- Czy twój przyjaciel by kłamał? - Nie.
A więc myślałaś,
że rozmawiam z twoim klientem w tajemnicy przed tobą.
- Tak. - Jak to się ma do oskarżenia o flirt?
Wiesz, jak mnie tym uraziłaś?
A teraz mi mówisz, że to kolejne nieporozumienie?
- Przepraszam. Nie byłam… - Nie przepraszaj.
To nic. Ja po prostu nie chcę mieć z tym nic wspólnego.
Ty mnie w ogóle nie słuchasz.
- Nie chcę, żebyś kłamała. - Nie kłamię.
Nieważne.
- Nie musisz się bronić. - Nie to mnie zdenerwowało.
Byłam zła, bo myślałam, że chcesz mi podkraść zlecenie.
Nie było tak.
Nie miałam pojęcia, że to twój przyjaciel i „klient”.
Kaylee też z nim pracuje, więc już mamy pierdolnik.
Jesteś niesprawiedliwa, mówiąc, że cię nie słucham,
bo bardzo świadomie staram się ciebie wysłuchać i zrozumieć.
- A ty podkładasz mi kolejne świnie. - Nigdy tego nie zrobiłam.
Ja to tak odbieram. Teraz mam prawo chronić swoją pracę i siebie samą.
A ciebie proszę tylko o to, żebyś o mnie nie rozmawiała.
Jestem na to za stara.
Zbyt ciężko pracowałam, żeby się z tym użerać.
Po prostu się z tego wypisuję.
Życzę jak najlepiej tobie, twojej rosnącej rodzinie
i wszystkim innym.
A teraz sobie pójdę.
Kurwa.
Nie mam z Ashtyn żadnej relacji.
Nigdy nie miałam.
Wszelkie kontakty z nią były negatywnymi doświadczeniami.
Zawsze dzieje się coś niedobrego. Za każdym razem.
Oferta od Jasona jest niesamowita.
Nic nie dzieje się bez powodu.
Ale mam też na głowie przeprowadzkę, a to już trochę dużo.
Nie wiem, co przyniesie przyszłość.
Napisy: Kaja Olszewska